kugliczka
01.10.06, 18:14
wydaje mi się to dziwne, że moda na kawaii wciąż trwa
każde pokolenie powinno się zbuntować przeciwko
zastanym kanonom i obyczajom
tymczasem kawaii ma już 32 lata
i z tego co czytałam to wcale się nie starzeje
na czym polega ten fenomen?
czy wychowanie dziewczyn nie złagodniało przez te 30 lat?
relaz.o2.pl/magazyn-artykul.php?id=657
/Hello Kitty jest kawaii 2006-09-01
Magdalena Słowik/
Jest taka jedna kotka, postać masowej wyobraźni, znana na całym świecie.
Panuje jak dumna cesarzowa z Kraju Kwitnącej Wiśni. Jest kawaii, jest boska,
jest wszędzie. Czy tego chcemy, czy nie.
Imię i nazwisko: Kitty White
Data urodzenia: 1 listopada 1974
Miejsce urodzenia: przedmieścia Londynu
Grupa krwi: A
Ulubione słowo: przyjaźń
Czym jest Hello Kitty?
Hello Kitty wymyślono jak znak graficzny. Stworzona została przez japońską
firmę Sanrio w 1974 roku jako jedna z wielu fikcyjnych postaci. Jednak żaden z
pozostałych bohaterów nie odniósł aż tak spektakularnego sukcesu jak Hello
Kitty. Nawet jej siostra bliźniaczka Mimmy.
Jest ona rozpoznawalna niemal w każdym zakątku świata i wszędzie można kupić
gadżety z jej podobizną, także w Polsce. Z czasem pojawiły się nawet filmy
animowane z jej udziałem. Stała się bohaterką masowej wyobraźni, a jej
wizerunek można zobaczyć na niezliczonej ilości produktach, przedmiotach
codziennego użytku, a nawet samolotach. Jest znakiem towarowym rozpoznawalnym
na całym świecie.
Początkowo stworzona została z myślą o dziewczynkach, ale szybko okazało się,
że nie ma podziału na płeć, wiek, a obecnie nawet narodowość – wszyscy szaleją
na jej punkcie. Ta obsesja nie omija również gwiazd i gwiazdeczek show-biznesu
– ozdoby, biżuterię i ubrania z jej wizerunkiem nosi Mariah Carey, siostry
Hilton czy Gwen Stefani. Na świecie są tysiące miłośników Kitty White.
Od wibratora do UNICEF-u
Niedaleko Tokio Hello Kitty ma swoje królestwo - ogromny park tematyczny
Puroland. Istnieją internetowe blogi, aukcje czy fora jej poświęcone.
Niektórzy fani prezentują w sieci swoje kolekcje i ścigają się w zdobywaniu
najnowszych produktów oraz rzadkich okazów.
Takim rarytasem jest na pewno… wibrator Hello Kitty. Swego czasu firma Sanrio
zgodziła się na jego produkcję, szybko jednak wycofano się z tej decyzji (po
tym, jak wibratory te pojawiały się w filmach dla dorosłych i hotelach miłości
w całej Japonii). Hello Kitty nie była już taka niewinna, a przecież pierwszym
produktem z jej wizerunkiem była mała portmonetka zaprojektowana z myślą o
dziewczynkach. Był na niej wizerunek kotki i napis „Hello”. Szybko stała się
hitem. Obecnie na rynku istnieje około 22 tysięcy produktów. Nieustannie
pojawiają się nowe rzeczy, specjalne serie i edycje limitowane ― Hello Kitty
ma się sprzedawać, ma być gratką dla kolekcjonerów. A przy tym ceny są dość
umiarkowane, więc każdego stać, aby kupić sobie jakiś drobiazg. Firma Sanrio
nie jest zachłanna – istnieją produkty, na których nie można umieszczać logo
Hello Kitty. Lista obejmuje mocny alkohol, lekarstwa, papierosy, przedmioty
ostre oraz broń.
Hello Kitty i jej cała plejada przyjaciół oraz rodzina mają angielski rodowód
- kiedy ją stworzono kultura brytyjska była w Japonii bardzo popularna. Jej
imię wywodzi się z książki Lewisa Carrolla „O tym, co Alicja odkryła po
drugiej stronie lustra” ― tak nazywał się jeden z kotów występujący w tej
powieści. To biała kotka o dużych oczach, która nie posiada ust. Firma Sanrio
tłumaczy to tym, że Hello Kitty przemawia prosto z serca, w każdym języku,
więc nie potrzebne są jej usta, aby się komunikować. Inna wersja mówi, iż są
one ukryte pod kocią sierścią, dlatego pozostają niewidoczne. Waży tyle, co
trzy jabłka, a jej wzrost równy jest pięciu. Uosabia to, co Japończycy
nazywają kawaii. Czyli to wszystko, co słodkie, kochane, milusie, ale również
bezbronne, wymagające opieki i czułości. Ma już ponad 30 lat, mimo to
pozostaje wiecznie młoda, a jej wizerunek się nie zmienia. Ubrana jest w
sukienkę i nosi kokardkę na uchu lub kwiatuszek. Jednak poza tym strojem
posiada niezliczone wcielenia. Może być gejszą, samurajem, truskawką czy
misiem panda. Hello Kitty posiada nawet własne zwierzątka – kotka (sic!) i
chomika. Od 1983 roku jest nawet ambasadorem UNICEF-u.
Wszyscy zadają sobie pytanie, skąd taka jej popularność? Co sprawia, że chce
się kupić kolejny mniej lub bardziej przydatny drobiazg z jej wizerunkiem? Ken
Belson, autor książki poświęconej Hello Kitty, mówi o niej "kot zen” – ona po
prostu jest… jest wszystkim tym, czym chcesz, żeby była. Jest pewną ikoną
przywodzącą na myśl dzieciństwo, które zwykle kojarzy się z beztroską. Ta
tęsknota objawia się w kolejnym gadżecie z wizerunkiem Hello Kitty, który
sprawia, że czujesz się lepiej.
Kultura kawaii
To nie tylko zwykły pluszak, którego możemy tulić do snu. To ogromny biznes
sam siebie nakręcający – swoiste perpetum mobile. Obejmuje on swoim zasięgiem
niemal każdą dziedzinę życia. To komercja w czystej postaci. Mimo, że wiele
osób adorujących Hello Kitty doskonale zdaje sobie z tego sprawę, uczestniczą
dobrowolnie w nakręcaniu tego dochodowego interesu. Jak wszędzie na świecie to
dzieci są głównymi odbiorcami wszystkiego z logiem Hello Kitty. Jednak nie
tylko. Szaleje za nią cała Japonia.
Wszystko zaczęło się w latach siedemdziesiątych, kiedy to japońskie nastolatki
doszły do głosu. Girl Power! po japońsku. Stworzyły one dla siebie nową
rzeczywistość ― pełną przyjaźni, słodką i uroczą. Najpierw było pismo -
znudzone ciągłą dyscypliną, jakiej wymaga nauka kaligrafii odrzuciły pędzle i
zaczęły używać kolorowych długopisów, aby wplatać serduszka, gwiazdki i
kwiatuszki w tekst. Ten nowy sposób pisania nazwały kawaii. Machina ruszyła.
Kawaii stało się towarem. W szybkim czasie także dla dorosłych.
Kawaii jest chyba najczęściej używanym słowem w Japonii, szczególnie, gdy mowa
o młodych Japonkach. Jednak to coś więcej niż tylko zwykłe słowo. Określa
pewien stan umysłu czy sposób życia zwany kulturą kawaii. Ta „fajna kulturka”,
jak pisze o niej Joanna Bator. Kultura kawaii, jak podkreśla Kitty Hauser, nie
jest w oczywisty sposób buntownicza. Nie jest cool. Nie chodzi w niej o seks.
Nie chce obalić kapitalizmu ― szaleje za znanymi markami. Jest przytulna, a
nie gniewna.
Niemal wszystko może być kawaii, nie tylko Hello Kitty. Śliczne, często
pozbawione praktycznej funkcji, małe i zwykle różowe produkty tworzą estetykę
kawaii. To także charakterystyczny sposób ubierania się z licznymi kokardkami
i falbankami. Produkty spożywcze, takie jak na przykład ciastka, także mogą
być kawaii. Są słowa i gesty kawaii. A nawet sposób stania czy siedzenia ze
stopami skierowanymi do wewnątrz ― tak charakterystyczny dla młodych Japonek.
Niewątpliwie częściowo to młode Japonki dyktują, co jest akurat trendy, a tym
samym kawaii. Firmy zajmujące się projektowaniem kolekcji dla młodzieży
czasami zatrudniają licealistki na stanowiska stylistek, projektantek. Nie ma
znaczenia brak kompetencji, nieumiejętność szycia czy rysowania. To one są
trendsetterami (wychwytują i lansują nowe mody), ale i też same nowe trendy
tworzą. Nie bez znaczenia są, oczywiście, liczne czasopisma poświęcone modzie,
w tym bardzo popularny „Cawaii”, który posiada nawet swą chińską wersję.
Jednak tak szybko jak zmieniają się trendy, tak szybko może zmieniać się to,
co określa się tym mianem. Pewne elementy pozostają stałe ― Hello Kitty na
zawsze pozostanie kawaii.
Magdalena Słowik
