8mio latek chce zmienic drugie imie

[Gość: balbinka]

Moj 8mio letni synek chce abysmy zmienili mu drugie imie a i my
bysmy chcieli tylko nie wiemy czy mozna? I jak to sie ma do aktu
urodzenia, czy gdzies bedzie figurowalo dawne imie?

Swoje pierwsze imie syn lubi i zadne inne do niego nie pasuje,
jednak drugiego z jakiegos powodu nie znosi, jest to takie sobie
imie ktore mi sie podobalo jak bylam w ciazy i to bardziej ze
wzgledu na zdrobnienie, a pozniej zalowalam ale zostalo. Drugi syn
nosi drugie imie po zmarlym bracie meza, czyli imie z jakims
znaczeniem rodzinnym, trzecie dziecko gdy sie urodzi tez dostanie
drugie imie po czlonku rodziny, a pierworodny ma takie bez
odniesienia. Gdy sam zaczal mowoic ze go nie lubi zasugerowalismy
zmiane na imie meza, bardzo mu sie ten pomysl spodobal i teraz sam
podaje za drugie to ktore moglby nosic a tamtego czasami nawet zdaje
sie nie pamietac. Wiec chyba warto mu zmienic?

[annajustyna]

A za rok, dwa, piec lat sie synkowi odwidzi i bedzie je chcial z powrotem.
Zostawilabym, bo poza paszportem i dowoem nigdzie sie drugiego imienia nie uzywa
(chyba ze ktos bardzo chce).

[...]

[Gość: szczecinka]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[quasi.modo]

Ja bym zmieniła. Niech dziecko ma poczucie, że może trochę o sobie decydować.
Poza tym jestem zwolennikiem nadawania drugich imion po kimś, bo jak słusznie
zauważyła przedmówczyni, używa się go rzadko i piękne być nie musi. A już
zwłaszcza jego zdrobnienie nie ma żadnego znaczenia! Jeśli zaś imię jest po
kimś, ma się przynajmniej poczucie jakiegoś odniesienia. W waszym przypadku
odniesienie do taty u pierworodnego jest całkiem na miejscu.
W kwestiach formalnych się nie orientuje, ale chyba nie powinno być problemu.

[olianka]

Zmieniłabym, ale dopiero za kilka miesięcy - żeby mieć pewność, że synek wytrwa
w swoim postanowieniu.
Załatwia się to poprzez starostę, w normalnym trybie zmiany imienia.
Poszukaj na forum "zmiana imienia", "dopisanie imienia" - znajdziesz szczegółową
instrukcję

[mal_art]

Ja bym poczekała z decyzją kilka miesięcy, a może i nawet z rok-dwa, żeby
upewnić się, czy to nie chwilowa zachcianka. Ale jeśli synkowi bardzo zależy, to
czemu nie?

[Gość: magda]

Olianka nie wprowadzaj w bład, zmianą imienia i nazwiska zajmuje się
kierownik USc a nie starosta( starosta to było dawno temu )

[olianka]

Dawno, czyli kiedy?

[rudy.mundek.ziutka.druh]

ja o staroście ostatni raz słyszałem, jak w Kleszczelach jeszcze krawężniki na
biało malowali...

[Gość: magda]

Od kiedy obowiązuje nowelizacja ustawy o zmianie imion i nazwisk z
dnia 3 marca 2005.
Dla mnie 4 lata to dawno.

[olianka]

Gość portalu: magda napisał(a):

> Olianka nie wprowadzaj w bład, zmianą imienia i nazwiska zajmuje się
> kierownik USc a nie starosta( starosta to było dawno temu )

Przyznaję się do błędu - była zmiana i teraz rzeczywiście USC. Ale od niedawna.
A swoją drogą skoro wiedziałaś o tej zmianie, to dlaczego nie podrzuciłaś
stosownego linku?

[aneladgam]

z tego co zrozumiałam, sprawa nie jest jakaś bardzo "świeża" (czyt. nie jest to
chwilowy kaprys), i że synkowi bardzo zależy.
zmieniłabym.

[asidoo]

Zaczekałabym do jego 18 urodzin. Wtedy sam może zmienić sobie imię - przy
wydaniu pierwszego stałego dowodu osobistego. W międzyczasie imię może mu się
spodobać.

[Gość: balbinka]

Syn o tym mowi od roku Chyba w koncu zmienimy bo planujemy
wiecej dzieci i kazde bedzie mialo drugie imie po kims z rodziny a
on jeden nie, niestety pomyslelismy o tym dopiero przy drugim a w
sumie to ja wymyslilam zeby zrobic przyjemnosc mezowi bo pomiedzy
narodzinami pierwszego a drugiego syna zmarl meza brat, wiec mlodszy
nosi drugie po wujku.

[gaudencja]

W takim razie należałoby mu zmienić imię. MSZ.

[Gość: seasea]

Też tak sądzę. Nie wydaje mi się, żeby w przyszłości tęsknił za byciem z
powrotem Oliwierem, a skoro każde Wasze dziecko ma mieć imię po kimś z rodziny,
to mały może mieć poczucie odstawania. Bo wydaje mi się że właśnie o to chodzi,
a nie o jakąś fanaberię w tym przypadku.

[Gość: ka.]

oj nie!
lepiej zaatwić to zanim to imie pojawi się wszędzie np. na świadectwie maturalnym, dyplomach konkursów, certyfikatach językowych itp.

z praktyki wiem, że czekanie do 18 urodzin dziecka to kipeski pomysł. moi rodzice własnie tak zrobili (uzywałam innego imienia w domu, bo 'tamto mam tylko w paszporcie), do dzis im to wypominam ;p.
no i do dzis wygrzebuje sie z problemów - bo np. mam poprzednie imie na swiadectwie maturalnym, papiery na studiach miałam wypisywane na podstawie świadectwa z LO właśnie i studia musiałam zaczynać od biegania po dziekanacie z kwitami z USC...

[Gość: gada]

Mysmy zmieniali kolejnosc imion. Poszło bez problemu, trzeba napisac podanie z
uzasadnieniem. Im wczesniej się to zrobi tym lepiej. Masza zmianiała na
przełomie gimnazjum i liceum, do liceum poszła z nową metryką. Było troche
klopotu w przychodni, bibliotece itp. miejscach, ale jakoś poszło, najwazniejsze
ze jest zadowolona, swojego pierwszego imienia nigdy nie lubiła. Rozumiałam ją
dobrze bo i ja nie lubię swojego imienia.

[abiela]

Jestem za zmianą.

To jeszcze Wam zdradze imiona o ktore chodzi :)

[Gość: balbinka]

Nie zrobilam tego na poczatku bo chcialam poznac Wasze zdanie
odnosnie samej sprawy a nie tych konkretnych imion. Czytam forum od
paru lat a wiec bylam raczej pewna w ktora strone przewaza Wasze
zdania gdybyscie z gory je znaly

Niechciane przez syba a obecne imie drugie to Oliwier.
Chciane przez syna imie na ktore zmienimy to Jozef.
Na pierwsze syn ma Maksymilian.

[gaudencja]

Hm, cóż, mogę tylko dodać, ze Maksymilian Józef brzmi szlachetnie.

[mal_art]

Mi też nowy zestaw imion bardziej się podoba. Ale najważniejsze, żeby podobał
się synowi - no i Wam, jego rodzinie.

[aneladgam]

nic dodać, nic ująć

[Gość: saas]

oliwier, tos wydumała w tej ciązy, szkoda że nie brajan albo
ridż ... dopiero by światowo było ...
dlaczego rodzice na siłę chcą dzieciom nadawać ''światowe'' imiona ?
potem wychodzi to po wiejsku, cale stada sandr, samant, nikol i tego
typu kwiatków
po pierwsze myśl !

[prio44]

@saas Twoj komentarz byl conajmniej nie na miejscu. Bawi Cie
krytykowanie innych?

[polsz]

czemu nie na miejscu? Widzę różne Dejzii, Brajany, Majkele, widziałem chłopca z
imieniem Riczi i dziewczynkę o imieniu Myszell(oryginalne pisownia z metryki).
Rodzice strasznie krzywdzą swoje dzieci. A Oliwier to jeszcze całkiem normalne
imię, zależy jakie ma nazwisko. Maksymilian Józef Powsinoga brzmi jako tako ale
Maksymilian Oliwier Powsinoga zaczyną trącić śmiesznością. W sumie jednak
imienia dziecku bym nie zmieniał, zwłaszcza tak małemu. On chce tej zmiany bo
nie może jej dostać, taki zakazany owoc. Jeśli będzie mu zależało zmieni imię
sam jak dorośnie

[prio44]

nie na miejscu z tego powodu, że wątek nie był o tym czy imię
Oliwier jest ładne tylko "czy zmienić imię". Po drugie obrażanie
kogoś jest nie na miejscu zawsze. Po trzecie zgadzam się z tym że
rodzice często krzywdzą swoje dzieci nadając im takie imiona, jednak
w tym przypadku chodzi o drugie imie i o zmianę tego imienia...

[Gość: jacek226315]

ja mysle,ze synowi sie nie podoba bo sie smieja z niego w szkole,lub
przedszkolu.W Polsce pokutuje poglad iz kazde dziecko musi byc
podobne do innych,Bron Boze aby sie wuchylilo.W takich Stanach kazde
dziecko uwazane jest jako indywidum,jesli jest glupi to taki musi
byc zaakceptowany bo taki jest.Ja pamioetam kiedy bylem w
podstawowce mialem aparat prostujacy zeby,pochwalilem sie kilezance
to pozniej cala szkola ze mnie sie smiala.W Stanach chodza z drutami
na zebach i nie wstydza sie szeroko usmiechac.Polska to
sredniowiecze niestety,rodzice nie zwracaja uwagi i potem sa efekty

[Gość: emilia]

Nie wydaje mi się, że ktokolwiek śmieje się z drugiego imienia, bo jest ono mało
używane i część dzieci nawet go pewnie nie zna (ja tam nie miałam pojęcia, jak
kto w szkole ma na drugie imię i średnio mnie to interesowało).
To po pierwsze, a po drugie, teraz imię Oliwier (tak samo jak inne niepolskie
imiona) jest dość częste, więc rzadko już daje powód do śmiechu. Ja pracując z
dziećmi widziałam już kilku Oliwierów i innych takich. Chociaż dzieci, jak będą
chciały znaleźć sobie powód do śmiechu, to znajdą. I tu nie chodzi tylko o Polskę.

[aneladgam]

w Polsce też się wiele rzeczy zmieniło. teraz dzieci z dumą obnoszą aparaty na
ząbkach.
z imionami też nie jest tak, że można wybierać spośród pięciu!

[Gość: jacek226315]

tak w Polsce wiele sie zmienilo,np.to,ze na poczcie nie ma skrzynki
pocztowej(Gorczewska rog Ciolka) ot postep

[aneladgam]

default city?

[Gość: jacek226315]

evidently

[Gość: Sasza]

Znam Paradizę Hejmanowską i Jessicę Woźniak.

[Gość: ania]

Ja też czekam na pierwszy post matki, która zapyta o zmianę
pierwszego imienia na prośbę dziecka. Z jakiegoś wydumanego, które
niby "ma nadać dziecku charakter", jakby matka nie wiedziała, że
charakter to ona ma nadać, na coś bardziej swojskiego )

[Gość: joanna]

Gość portalu: saas napisał(a):
> po pierwsze myśl !

Czego i tobie wszyscy zycza.

[Gość: balbinka]

Troche nie trafilas z ta swiatowoscia na sile poniewaz syn urodzil
sie zagranica gdzie Oliver bylo pospolite i wymawialne a Jozef juz
niekoniecznie , nie przyszlo nam wtedy do glowy ze kiedykolwiek
wrocimy do Polski, zreszta kraj zamieszkania nic nie wnosi do
decyzji bo kto wie gdzie skonczymy, mamy dwa obywatelstwa.

[valana]

Też bym wolał być Maksymilianem Józefem niż Maksymilianem Oliwierem. Swojemu
małemu bym zmienił (ale jemu akurat Krzysztof Tomasz się podoba).

[Gość: ayla]

A mi się Oliwier bardzo podoba, jest takie "młode". Józef też jest ok, ale
Maksymilian Józef brzmi tak... jak z powojnia. A Maksymilian Oliwier, tak żywo.
Myślę że doceni drugie imię jak będzie miał 18stkę i będzie z kumplami na
imprezy chodził.

Przecież i tak używa się z reguły tylko pierwszego imienia, a to mu się podoba.

[annajustyna]

zeby to byl chociaz Oliwer, a tuatj to nieszczene zmiekczenie.

[Gość: balbinka]

Konkretnie to jest Maximilian Oliver bo jak pisalam przed chwila
(czytam po kolei i sie wtracam, po zdradzeniu imion z 8miu
odpowiedzi zrobilo sie ponad 100, ot jakie emocje zdradza
nieszczesny Oliwier) syn urodzil sie zagranica, w Polsce jestesmy od
paru miesiecy a w poscie napisalam Oliwier bo w przeciwnym wypadku
musialabym od poczatku sie tlumaczyc dlaczego zagraniczna pisownia.
Wyszlo na to ze i tak musze ale przynajmniej poznalam te kilka opini
wczesniej . Odnosnie szkoly to sie z syna nikt nie smieje bo on
wlasciwie nie uzywa tego imiona i napewno go nigdzie nie podaje,
zapragnal zmiany jeszcze bedac zagranica i zapytany o drugie podaje
Jozef.

A podobalo mi sie bo zawsze chcialam Olka a Aleksander nie wchodzil
w rachube w kraju anglojezycznym gdzie zdrobnienie Aleksander-Olek
jest nielogiczne.

Zmien koniecznie, syn ma racje.

[the_rapist]

Nie wiem skad sie bierze przekonanie, ze dziecko mozna sobie nazwac
wg wlasnego widzimisie, a nie bierze sie pod uwage ewentualnych
obiekcji posiadacza nietypowego imienia. Chcesz sobie robic
eksperymenty, kup psa i nazwij go jak ci sie podoba. Podsumowujac
- Maksymilian OK
- Jozef OK
- Oliwier NIE OK

[Gość: pt]

Oliwier... koszmarne! Zmieniaj!

Pomysł z imieniem po ojcu (lub matce dla dziewczynki) lub np. dziadku bardzo
dobry. Sam noszę drugie po ojcu, a jeśli się w przyszłości doczekam dzieci -
będę za drugim po sobie lub matce.

Gdy byłem jeszcze w podstawówce (ok. 10-11 lat), jedna z koleżanek zamieniła
sobie pierwsze imię z drugim, bo pierwszego (Monika) nie znosiła (zresztą w
sumie nikt kto ją znał, tak jej nie nazywał). Na drugie (potem pierwsze) miała
Karolina.

Choć mnie tam się np. oba podobają.

Co ciekawe, Moniki wtedy nie było żadnej w klasie, a Karoliny już dwie...

[Gość: kgsz]

Ja mam drugie imię (pospolite), którego bardzo nie lubiłem, po bracie ojca, którego bardzo lubiłem.

Mój syn nie ma drugiego imienia.

[Gość: dfg]

pewnie ma na drugie Antoni

[ew_81290]

mnie się podoba Maksymilian Oliwier nie wszystkie imiona muszą być powszechne, a wręcz przeciwnie.
może warto poczekać... za parę lat okaże się, że zmiana nie była konieczna.

jak miałam 8lat, też nie podobało mi się moje drugie imię, chciałam inaczej...teraz myślę, że gdyby mi je zmieniono zapadłabym się pod ziemię

szwagier

[polsz]

przez całe życie chciał mieć na imię Wiktor(ma na imię Mateusz). Uważał, że
Wiktor, to poważne imię dla poważnego faceta. Wpadł na ten pomysł mając 8 lat.
Kiedy miał 16 lat powiedział, żebym mówił do niego Wiktor, zaproponowałem, że
OK, ale będę używał zdrobnienia. Po 2 tygodniach mówienia do niego Wiki przestał
wspominać o zmianie imienia. Dziś, ten blisko 30-letni mężczyzna z zażenowaniem
ale i uśmiechcem wspomina pomysł zmiany imienia

[Gość: kasia]

Tez bym nie zmieniała, bo i po co? Więksozsc dzieci chce zmienic
sowje imiona, zwłaszcza ze chłopiec nigdzie drugiego imienia nie
uzywa. i nie bedzie używał. Nawt jak sie pojawi na dokumetach to co
z tego?

[Gość: Juna]

A czy synek przedstawia się dwoma imionami? Przeciez praktycznie nie używa się
drugiego imienia. Nic bym nie zmieniała, tylko wytłumaczyła synowi, że zdecyduje
o tym jak będzie starszy. Czy musicie drogie mamy spełniac wszystkie zachcianki
i widzimisię swoich dzieci?

[Gość: jacek226315]

gosc portalu Juna napisala:
>...Czy musicie drogie mamy spelniac wszystkie zachcianki i
widzimisie swoich dzieci?
Oczywiscie,ze musza, przecie chowaja je bezstresowo.
Ostatnio bylem swiadkiem jak to synek okolo 7letni nachalnie domagal
sie miejsca siedzacego od staruszki i stukal ja w noge myslac iz
ustapi miejsca,mamusia udawala,ze nie widzi kiedy staruszka zwrocila
sie do niej by uspokoila synunia uslyszala od mamuni,ze chowany jest
bezstresowo.Wiele widzialem,ale czegos takiego to i w Stanach nie
widzialem.Kiedy mamunia szykowala sie do wyjscia jeden ze stojacych
obok chlopakow wyjal z ust gume do zucia przykleil "madrej"mamuni na
czolo i powiedzial"ja tez jestm bezstyresowo chowany" A wracajac
do meritum przeciez bedzie sobie mial mozliwosc sam wybrac imie
przystepujac do bierzmowania

urban legend

[Gość: the Watchman]

Przestań się kompromitować człowieku. Może u Ciebie na wsi jeszcze ktoś w to
uwierzy, chociaż nie sądzę...

[Gość: ert]

nieprawda! to ja przykleiłem ta gume!

[Gość: Magda]

A mnie się ani nie podoba Maksymilian (zdrobnienie Maks, Maksiu - psa tak można
nazwać), ani Oliwier (paskudztwo; do tego typu należą i inne: Brajan, Rodżer,
Majkel, Natan, Ariel, Edgar), ani Józef (zdrobnienie Józio; zresztą jakoś te
starsze imiona nie przemawiają do mnie).
Z damskich najokropniejsze w świecie: Sandra, Wiktoria, Nikola, Dżesika.

Kto wymyśla takie imiona dla dzieci - moda na seriale czy inne?

Należy się najpierw poważnie zastanowić - czy pasuje do nazwiska, czy nie ma
"negatywnych" zdrobnień, czy nie można do nich "dobrać" nieprzyjemnej rymowanki
(Leszek co ma na ch..u meszek; Mateusz wajchę przełóż) itp.
Jest wiele imion, z których Ci niezdecydowani mogą wybrać kilka, a kiedy dziecko
przychodzi na świat dać takie, które pasuje do niego.
Imię i nazwisko to wizytówka człowieka, a dla małego brzdąca w konfrontacji z
rówieśnikami to poważna sprawa.

[...]

[Gość: mateusz]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: sabna]

Róznym ludziom roznie rzeczy sie kojaza mi imie Oliwier,
Maksymilian, Wiktoria czy Natan nigdy z serialami sie nie kojazyly.
(Szczegolnie biblijne imie Natan !!!)
A rymowanki to chyba do kazdego imienia mozna wymyslic .
Ja lubie wyrozniajace sie imiona, nie koniecznie tak modne dzis
Zuzanny, Jakuby, Konrady, Zosie itd.

[Gość: fk]

niestety, wymienione przez Ciebie imiona są akurat najmodniejsze... oto dowód:
www.edziecko.pl/ciaza_i_porod/1,79331,6155509,Najpopularniejsze_imiona_w_2008_roku.html

[...]

[Gość: metodiw]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[annajustyna]

Imie z bierzmowania nie wystepuje w dokumentach cywilnych. A co do bezstresowego
wychowania to sie zgodze.

[Gość: Walisław Koński]

O, z tą gumą to jest dobry pomysł! Zastosuję, jak tylko znajdę się w podobnej sytuacji. Co prawda rzadko jeżdżę autobusami, ale może kiedyś natrafię na taką sytuację...

[egidia]

Historyjka, którą przytoczyłeś jest stara jak świat. Z tą tylko różnicą, że w
innych częściach Polski owa guma zostaje przylepiona do włosów, kapelusza lub do
marynarki mamy urwisa.

A tak z ciekawości,

[Gość: notka]

jakie to miało byc fajne zdrobnienie? Bo mnie się Oliwier w żaden
sposób zdrobnić nie chce. Oli? Oliwek? Bo przeciez nie Olek?

[Gość: ala]

Na przykład Oliwcio - okropność!

Ale dziewczynka?

[Gość: kgsz]

Oliwka!

[Gość: wielka_stopa]

Nie zmieniać imiona, szczególnie, że jest to drugie imię. Jest to zwykła
zachcianka dziecka. Niech poczeka do 18 i sobie sam zmieni.

[modal]

Nie zmieniac. Przeczekac. Przeciez dziecko drugim imieniem nie
posluguje sie.(oczywiscie sa wyjatki). Jezeli jestescie katolikami
dziecko moze wybrac sobie imie na bierzmowaniu. Ja mam fajne imie,
ale bedac w podstawowce (2 lub 3 klasa)marzylam !!!!!, zeby miec na
imie Majka. Zrobilam sobie nawet wlasnorecznie "dowod" wpisujac to
imie. Teraz mnie to niesamowicie smieszy. Po okolo roku odechcialo
mi sie byc Maja. Gdyby rodzice zmienili mi wtedy imie to dzisiaj
bylabym na nich wsciekla. Jeszcze raz powtarzam - przeczekac.

[annajustyna]

Co Wy z tym bierzmowaniem? Przeciez imienia z bierzmowania Wam do
paszportu/dowodu nikt nie wpisze!

[taim_terrae]

Może zapytajcie swojego dziecka kto mu dokucza z powodu tego imienia?
Bo szczerze wątpię żeby 8letnie dziecko przejmowało się czymś takim jak swoje
drugie imię. Poza tym może warto trochę się wysilić i przekonać swoje dziecko o
tym, ze jego imię nie jest złe, bo chyba rodzice są dorośli i kierują dzieckiem,
a nie na odwrót?
Nie powinniście zmieniać mu tego imienia. I przede wszystkim zastanowić się
dlaczego to imię mu się nie podoba i dlaczego chce zwiększyć swoją wartość
poprzez zmianę imię? I dlaczego mu brak wewnętrznego poczucia wartości siebie ??
Tu leży pies pogrzebany.

pozdrawiam

[in_di_ra]

Ja się nie dziwię, że chce zmienić imię. Nie dlatego, że Oliwier może być
postrzegane jako obce i wydumane, ale dlatego, że się dziecku nie podoba.
Dziecko też człowiek i ma swoje upodobania. Swojego pierwszego imienia, Milena,
nie znosiłam jako dziecko, teraz uważam, że jest piękne.
Ale drugiego, Ewa, nie lubiłam i nie lubię do dziś, a niestety w każdym
dokumencie się pojawia.
Więc jeśli chłopiec jest zdecydowany to czemu nie?
Na zmianę pierwszego imienia to może rzeczywiście zbyt młody wiek, ale drugie...

[Gość: kgsz]

Ja swojego pierwszego jako dziecko też nie znosiłem (głównie dlatego, że koszmarnie je zdrabniano, a jako że byłem grzecznym dzieckiem nie sprzeciwiałem się temu).

Drugiego z kolei nigdy nie lubiłem i też mnie drażni konieczność wpisywania go na niektórych dokumentach urzędowych

[aneladgam]

Gość portalu: kgsz napisał(a):

> Drugiego z kolei nigdy nie lubiłem i też mnie drażni konieczność wpisywania go
> na niektórych dokumentach urzędowych

ech, jakbym mojego męża słyszała on też najchętniej by się go pozbył, ale w
jakiś mało wymagający wysiłku sposób. pójście do USC to już za wiele
i z tego powodu nie chciał, żeby nasz synek miał drugie imię. ja z kolei
strasznie chciałam - bo sama nie mam drugiego imienia a zawsze mi się marzyło

[...]

[Gość: maska]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: ela]

Myślę, że należy poczekać aż dziecko zażąda od Was spełnienia
kolejnych jego zachcianek.
Nie do wiary, co się teraz wyprawia. Niedługo rodzice będą
powiększać penisy swoim latoroślom.
Proponuję zająć się wychowaniem synów, a nie lataniem po urzędach,
bo "Moj 8mio letni synek chce abysmy zmienili mu drugie imie".

jestem zniesmaczona

[aneladgam]

dopóki to była dyskusja bez podanych imion, odezwało się raptem parę (może
paręnaście osób) z rzeczowymi, stonowanymi komentarzami, różnymi w treści, ale
kulturalnymi w stylu.

natomiast kiedy te imiona już padły, zaczął się jazgot, przepychanki,
domniemania jak to jest w Stanach i prześciganie się w wulgarnych rymowankach.

oraz komentarze nie dotyczące wątku (czyli zmieniać czy nie), tylko jakie to
beznadziejne imiona rodzice wybrali.

z tego co pisze balbinka, dziecko w sposób dojrzały podchodzi do sprawy, ma
wyrobioną od ponad roku opinię, ma własne zdanie i zwyczajnie prosi - a nie
kaprysi. więc też pohamujcie swoje domniemania co do penisów, bezstresowego
wychowania i mamulek sterroryzowanych przez dzieci.

[Gość: ela]

" z tego co pisze balbinka, dziecko w sposób dojrzały podchodzi do
sprawy"
Kobieto, zastanów się co piszesz. 8-letnie dziecko dojrzale
podchodzące do sprawy zmiany swojego drugiego imienia. Spełnianie
kaprysów dziecka od małego. Niedojrzali rodzice, którzy nie mają
pojęcia, jaki to ma wpływ na dalsze wychowanie dziecka.
Wystarczy poczytać trochę książek z psychologii dziecięcej, a
poźniej wyrażać swoje zniesmaczenie.

[aneladgam]

jestem metodykiem nauczania, doktorat pisałam z psychologii rozwojowej. więc mi
tu nie wyjeżdżaj "kilkoma książkami".

i zapewniam Cię, że zastanowiłam się, co piszę.
dojrzale można podchodzić do wielu spraw, niezależnie od wieku. w tym wypadku
dziecko nie kaprysi - nie zmienia zdania co dwa dni - nie wybiera sobie
siedemnastu różnych imion - ma wyrobiony pogląd - ściśle się go trzyma od roku -
dokonało uzasadnionego wyboru.

rodzice od roku się zastanawiają nad sprawą, więc też nie można powiedzieć, że
się dali zachciankom dziecka zniewolić - nie polecieli przecież od razu do USC,
tylko debatują, zastanawiają się i próbują od różnej strony zagadnienie podejść.

poza tym moje zniesmaczenie nie dotyczy tylko tej jednej kwestii (czyli
zarzucanie rodzicom niedojrzałości) - jak już odrobisz lekcje, to przeczytaj
uważnie, skąd się moje zniesmaczenie wzięło.

[Gość: jacek226315]

Uchowaj Boze przed takimi metodykami nauczania. Co to za
argument ,ze jakis tam osmiolat rok czasu chce zmiany imienia. Ja i
napewno tysiace jak nie miliony innych bedac dzieckiem przez rok
chcialem zostac nauczycielem,nastepny rok chcialem byc
ksiedzem,aktorem, a jak bylem zupelnie maly chcialem sie zenic z
wlasna mama. Dzieci maja rozne zachcianki, lepiej wziela bys sie za
doroslych nauczylabys ludzi uzywac deodorant,a przede wszystkim myc
sie.W komunikacji miejskiej nos zatyka. Do subway'u nowojorskiego
gdzie wiekszy scisk niz w stolecznym metrze ,az przyjemnie wejsc a
upaly szczegolnie w lecie plus wilgoc nie da sie porownac do
polskiego klimatu.Wzielabys sie za urzedniczki ktore siedza za
marmurami w biurach z kwasnymi minami i tylko czekaja aby petentowi
utrudnic zycie.W Stanach urzednik jest po to by pomoc,czegos nie
wiesz sam/sama/Ci powie jak masz wypelnic,czy zrobic by bylo dobrze
i zawsze wyjsc zadowolona .Sprobuj tu zalatwic cos za pierwszym
razem.Wszyscy narzekaja na biurokracje ale na narzekaniu sie
konczy.Aby cos zalatwic wymaga sie mnostwo papierkow. Aby odebrac
meble przywiezione w ramach mienia przesiedlenczego musialem
wylegitymowac sie dwoma paszportami,dowodem osobistym plus
oddzielnym zaswiadczeniem z biura meldunkowego jakby meldunek w
dowodzie nie wystarczal.Jeden urzad pdwaza autorytet drugiego. Ot
Polska rzeczywistosc. Wracajac do tematu to jak ktos napisal wraz ze
zmiana imienia nalezy zmienic rodzicow

[aneladgam]

zaraz zaraz, a niby dlaczego ja mam się zabierać za Twoje problemy?

odpowiem wyłącznie na to co jest na temat:
uważam że "zachcianka dziecka" a "marzenie dziecka" to są dwie odrębne kwestie

[Gość: jacek2263215]

kochana,to nie tylko moje problemy ale nas wszystkich ,nie tylko ja
chodze do urzedow.jej ekselencja rowniez.
A tak na marginesie to z Ciebie metodyk wychowania jak z koziej
p...koszyk na guziki

[aneladgam]

kochany, ale ja przynajmniej nie mieszam komunikacji miejskiej z imionami
jej ekscelencja też? może, spytam.
a tak na marginesie, nie jestem metodykiem wychowania, tylko nauczania, więc
przyznaję Ci całkowitą rację co do ostatniego zdania

[Gość: jacek226315]

a mozna ekselencje zapytac kiedy to sie zajmuje metodyka wychowania
czy tez nauczania,bo nie przypuszczam,ze masz czas kiedy caly dzien
meczysz klawisze na kompie? Aby uprzedzic Twoje pytanie to ja jestem
bezrobotny i mam wiele wolnego czasu

[mal_art]

Proponuję nadmiar wolnego czasu wykorzystać na przejrzenie słownika
ortograficznego. Pisze się "ekscelencja", a jak głosi popularne ostatnio w TV
hasełko, "poprawna polszczyzna źródłem sukcesów w życiu osobistym i zawodowym".
I jeszcze - na tym forum nie używamy argumentów ad personam.
Pozdrawiam
matka-Polka-kura domowa
praktyk wychowania

[aneladgam]

nie wiem skąd ten zaszczytny "ekscelencyjny" tytuł, ale można, bo nigdy tego nie
ukrywałam, na tym forum już wielokrotnie o tym pisałam. teraz jestem na urlopie
macierzyńskim, więc na uczelni chwilowo mam spokój, zaś pracę zarobkową (bo
uczelniana do zarobkowych hmmmmm nie należy) wykonuję popołudniami.
czy reszta tej dyskusji mogłaby się odbyć na priv, zamiast zaśmiecać forum?
pozdrawiam serdecznie

[mal_art]

Oooo, jak cudownie jest w tych Stanach, nie to co u nas chudopachołków, tylko co
ma piernik do wiatraka i dezodorant, nowojorskie metro i biurokracja do imienia
dziecka Balbinki?
Na główną stronę podczepili ten wątek, że się tak jazgotliwie zrobiło?

[aneladgam]

> Na główną stronę podczepili ten wątek, że się tak jazgotliwie zrobiło?

chyba

bo takiej awantury nie było nawet przy wątkach o zmianie pierwszego imienia u
dziecka

[Gość: jacek226315]

> bo takiej awantury nie bylo nawet przy watku o zmianie pierwszego
imienia u dziecka
A gdziez tu szanowny metodyk nauczania widzi awanture? To jest po
prostu zwykla wymiana zdan,a ,ze czasem ostra to inna sprawa.Gdyby
wszyscy mieli to samo zdanie nie bylo by dyskusji. Nic dziwnego,ze
nasze uczelnie sa na tak niskim poziomie,jak mamy takich profesorow.

[aneladgam]

profesorem też nie jestem

a ja osobiście widzę różnicę między ostrą wymianą zdań a wulgarną pyskówką

widzę, że prośba o to by nie argumentować ad personam nie została zauważona.
przykro mi.

[annajustyna]

Psycholog dziecieciecy nie wie, ze 8-latek to osobowosc jeszcze nieuksztalowana?
Dlaczego w takim razie w prwie karnym odpowiedzialnosc za czyny obowiazuje
dopiero od 15. roku zycia, skoro 8-latkowie tacy niby dijrzali?! Cos sie
zaplatalas .

[aneladgam]

nie jestem psychologiem dziecięcym i nie zamierzam być

dojrzałość jest względna, to jasne. nie twierdzę, że dziecko podjęło "dorosłą
decyzję" - tylko że na etapie na jakim jest jego podejście można określić jako
dojrzałe

[annajustyna]

Ok, ale to podejscie dojrzale jak na 8-latka, niekoniecznie jak na 18-latka.
Stad ja bym odczekala ze zmiana.

[aneladgam]

annajustyna napisała:

> Ok, ale to podejscie dojrzale jak na 8-latka, niekoniecznie jak na > 18-latka.

dokładnie tak

> Stad ja bym odczekala ze zmiana.

czy ja wiem? więcej dokumentów będzie do wymiany

[Gość: jacek226315]

uderz w stol nozyce sie odezwa

[Gość: 123...]

Jedno z przedzkoli w Gdańsku. Pierwsza z brzegu grupa. Akurat
najmłodsze dzieci - Eryk, Sandra, Linda, Maksymilian, Marco itd.
Dalej wystawa prac dzieci. Pod rysunkami imiona autorów. Podpis pod
pierwszym z brzegu rysunkiem - Eryczek. Nie zdziwiłbym się gdyby ten
trzylatek zażądał od rodziców zmiany imienia. Po pracy należy
zacząć myśleć.

[hens]

A ja dziecku zmienił bym rodziców.

[Gość: kika]

Może koledzy w szkole się naśmiewali.. Dzieci są czasami bezwzględne. To
najczęstszy powód. Imię nie świadczy o człowieku, pamiętaj Balbinko. Najlepiej
nie pokazywać dziecku swoich wątpliwości. Drugie imię używane jest niezwykle
rzadko. Proponuję poczekać do pełnoletniości syna i pozwolić mu na pierwszą
dorosłą decyzję.

[Gość: mama_dwojga]

Ja bym jednak zaczekała ze zmianą imienia. To w końcu drugie imię,
nie używane codziennie. A jak za parę lat znowu zmienicie zdanie
albo syn? Poczekałabym aż syn będzie pełnoletni, albo jednak choć
trochę starszy i sam zdecyduje, a do tego czasu po prostu nie
wałkujcie tematu ... Ja chciałam zmienić imię, jak byłam nastolatką,
ale teraz wiem, że nie byłabym z tego zadowolona.

[Gość: Dora]

Ja bym zmnieniła. To tylko drugie imię, w dodatku byłby pokrzywdzony
bo młodszy brat ma drugie imie po kimś z rodziny i następne dzieci
też będą tak miały... a on co "odd one out"? niepasujący element? To
o to chodzi -o rywalizację miedzy rodzeństwem a nie o to czy się
imię podoba czy nie podoba..Jako najstarszy na pewno odczuwa takie
sprawy jako "niesprawiedliwe" gdy młodszy ma "więcej"

[aneladgam]

o właśnie, Doro, o jednej rzeczy mi przypomniałaś a' propos najstarszego
poszkodowanego.
kiedy nie znaliśmy jeszcze płci, mieliśmy dla synka wybrane jedno imię, a dla
córeczki dwa. i mama jednej z moich uczennic opowiedziała, że ona, najstarsza z
trójki sióstr, dostała tylko jedno imię, bo dopiero później rodzice wpadli na
pomysł, że można ulubione imiona "na większą skalę nadać"
więc zawsze czuła się pokrzywdzona, że siostry dostały dwa imiona, a ona tylko
jedno.

pomyślałam, pomyślałam, i powoli doszłam do tego, żeby synkowi dać drugie po
tacie

[Gość: Bestia]

To się nazywa PROBLEM !!! dobrze ze nie macie innych w życiu A poza tym to
wygląda mi na to że tańczycie jak wam dzieciak zagra.

[Gość: ela]

Zmiana drugiego imienia nie jest zachcianką typowo dziecięcą.
Generalnie 8-letnie dzieci na codzień nie marzą o tym. Gdyby nie
rozmowy rodziców przy dziecku o tym, że mamusi już od początku nie
podobało się to imię, mały nawet by nie zauważył, jak ono brzmi.
Jeśli w szkole ktoś się wyśmiewa z jego imienia, to należałoby
raczej nauczyć go jak sobie z tym radzić.
Od takich spraw zaczynają się potem dużo gorsze problemy - dziecko,
potem nastolatek, w końcu dorosły nie potrafi sobie poradzić
samodzielnie, każdy problem staje się ogromny, nie do rozwiązania.
Jedynym wyjściem jest ucieczka. Poza tym wydaje mu się, że wszystko
mu się od życia należy i długi czas rodzice będą osobami, które te
zachciaknki będą musiały spełniać.
Pani metodyk nauczania oburza się na uwagę o konieczności poczytania
książek z zakresu psychologii dziecięcej. Myślę jednak, że tak jak
Pani sama zauważyła (wyśmiewając odpowiedz jednego z Panów), nie
jest Pani metodykiem wychowania, lecz nauczania. Wątek dotyczy
jednak wychowania.

[mal_art]

A to metodyk nauczania z dyplomem z psychologii rozwojowej nie ma pojęcia o
wychowaniu i nie powinien zabierać głosu jako niekompetentny?
To kto ma zabierać głos? Wyłącznie matki dziesięciorga dzieci, bo są
kompetentnymi ekspertami od wychowania?
Pani metodyk nauczania zapewne przeczytała znacznie więcej książek o wychowaniu
niż przeciętny zjadacz chleba, więc napominanie jej i wskazywanie na potrzebę
dokształcenia jest trochę nie na miejscu, no chyba, że napomina ją pani profesor
doktor habilitowana, wtedy dziękujemy uprzejmie, chętnie poczytamy, jakie jest
jej zdanie (oczywiście uzasadnione naukowo).

[Gość: ela]

Proszę najpierw zastanowić się nad różnicą między NAUCZANIEM (i czym
jest w ogóle mtodyka nauczania) a WYCHOWANIEM. Wątek dotyczy
wychowania.
Poza tym rozumiem, że na kompetencje pani metodyk ma Pan/i jakieś
dowody. Wszyscy widzieli jak "Pani metodyk nauczania zapewne
przeczytała znacznie więcej książek o wychowaniu niż przeciętny
zjadacz chleba".
Zatem Szanowny Panie/i, otóż ja jestem doktorem psychologii
dziecięcej.

[aneladgam]

Oczywiście że mogę. Na tym forum znane jest i moje imię, i nazwisko, i miasto -
nie ma więc problemów ze znalezieniem mnie.
A jeśli życzy sobie Pani jakiś dowód, no to raczej na priv, niż na otwartym
forum. I wolałabym, szczerze mówiąc, tego typu dyskusję z osobą zalogowaną, ale
rozumiem, że z jakichś powodów woli się Pani ukryć.

[aneladgam]

aha, jeszcze jedno, bo słyszę, że moje młode wstaje.

na co dzień pracuję z dziećmi w wieku od 1 roku do 12 lat. więc nieobce mi są
ich zachowania, zachcianki, kaprysy, marzenia, różnorodność. jak również różne
podejścia rodziców. nie tylko te książkowe. też te rzeczywiste.

[cicuta]

Gość portalu: ela napisał(a):

> Zatem Szanowny Panie/i, otóż ja jestem doktorem psychologii
> dziecięcej.

Pomijając szaleńczą formę adresata wypowiedzi (fuj, jak na doktora
i bądź co bądź humanistę) to chciałam się spytać, czy w psychologii
dziecięcej nie jest w ogóle przewidziana kwestia włsnego zdania
dziecka? Jego jakiś własnych praw? Chęci? Nie wolno spełniać żadnych
marzeń dziecięcych bo każde spełnion grozi wyrzuceniem z domu pieska
i powiększeniem penisa??

[aneladgam]

cicuta napisała:

> Gość portalu: ela napisał(a):
>
> > Zatem Szanowny Panie/i, otóż ja jestem doktorem psychologii
> > dziecięcej.

a tego to już się nawet nie czepiałam, chociaż wyraźnie pisałam w rodzaju
żeńskim

[aneladgam]

Pani Elu, ucieszył mnie ten post, bo wreszcie coś na spokojnie i rzeczowo można
w tym harmiderze przeczytać.
Mojego wykształcenia nie podałam z chełpliwości, a jedynie by nadmienić, że te
"kilka książek" jednak przeczytałam. tylko tyle.

pozdrawiam serdecznie.

[Gość: ela]

Droga Pani, nie ukrywam się, tylko nigdy nie czułam potrzeby
rejestrowania się na forach i zabierania na nich głosu, gdyż po
prostu nie mam na to czasu. Ten wątek zainteresował mnie, gdyż o
podobnych zachowaniach dzieci piszę obecnie rozprawę na sympozjum.
Jestem osobą twardo obstającą przy swoim, stąd też moje wypowiedzi
mają taki charakter, a nie inny.
Myślę, że najwyższy czas skończyć przepychanki słowne i licytowanie
się, kto więcej książek przecztał.
Każdy ma swoje zdanie na ten temat. Nie zmienia to faktu, iż uważam,
że mam rację. Jeśli rodzice zaczną spełniać takie prośby dzieci,
niedługo cały proces zajdzie dużo dalej.

[aneladgam]

Naprawdę nie zamierzałam się licytować, tylko nadmienić, że nie jestem zupełnie
zielona w temacie.
Też obstaję przy swoim zdaniu, że są sytuacje szczególne, w których upór
rodziców może zaszkodzić.

Moje zniesmaczenie wynikało ze SPOSOBU w jaki niektórzy zaczęli się tutaj do
matki dziecka odnosić, nie zaś ich poglądów jako takich, co Pani na pewno już
dostrzegła.

[mal_art]

A to, jaki proces zajdzie dalej zależy od tego, jak rodzice podchodzą do innych
pragnień, zachcianek i marzeń swoich dzieci. Wszak kwestia imienia i jego
ewentualnej zmiany nie musi odzwierciedlać podejścia do całego wychowania w
ogóle, w tym do ulegania zachciankom typu tysięczna zabawka, kopania staruszek w
autobusach, przyklejania do czoła gum, które jest niechybną oznaką wychowania
bezstresowego itd.

[Gość: ela]

Tak, ale nleży wziąć pod uwagę fakt, iż percepcja świata 8-letniego
dziecka nie jest niczym innym jak ciągłym poznawaniem i
naśladowaniem. Dziecko naśladuje zachowanie rodziców, którzy z
pewnością rozmawiają przy nim o zmianie imienia. Opinię dziecka będą
kształtowały w trakcie dojrzewania też inne czynniki. Jeśli za jakiś
czas jego idolem stanie się osoba mająca na imię tak, jak dziecko ma
teraz na drugie, z pewnością jego zdanie na ten temat zmieni się
diametralnie. Wówczas rodzice będą zmuszani do tego, aby ponownie to
imię zmienić, lub co gorsza nadać mu tak na pierwsze. Rzecz w tym,
że tego nie przewidzimy i póki okres dorastania, dojrzewania się nie
zakończy, nie należy podejmować takich decyzji. Dla dobra rodziców i
dziecka.

[mal_art]

Totalny off-topic, ale nie rozumiem:
percepcja 8-latka ma byc TYLKO postrzeganiem i naśladowaniem? Znaczy biernym
przyjmowaniem i przetwarzaniem bodźców?
Mój osobisty 8-latek jest bardzo twórczy (czasem aż nadmiernie) i zdecydowanie
jego postrzeganie świata ani zachowanie nie są tylko kopiami zaobserwowanych
opinii i zachowań. Znane mi 8-latki też nie są tylko biernymi przeżuwaczami
bodźców. Właściwie to chyba nie znam osoby dorosłej, która była by tak
kreatywna, pełna pomysłów, ciekawości poznawczej i twórcza jak dowolny znany mi
8-latek.
A skoro gawędzimy sobie o wykształceniu, to jestem tylko skromnym magistrem
pedagogiki, ale też co nieco na temat wychowania 8-latków ze studiów wyniosłam.

[aneladgam]

no więc właśnie.
uczę masę dzieciaków w tym wieku i do głowy by mi nie przyszło oceniać ich
percepcję jako wyłącznie odwzorowywanie. wręcz przeciwnie.

ale, mal_art, skoro wątek zginął z głównej strony, chyba ela i jacek już się nie
odezwą

[gaudencja]

Gość portalu: ela napisał(a):

> prostu nie mam na to czasu. Ten wątek zainteresował mnie, gdyż o
> podobnych zachowaniach dzieci piszę obecnie rozprawę na sympozjum.

Ciekawe, widocznie psychologowie dziecięcy poważniej podchodzą do
obowiązków naukowych, niż reszta naukowego światka, która sympozja
załatwia marnymi referatami i na żadne rozprawy się nie sadzi.

O jakich zachowaniach dzieci podobnych do chęci zmiany imion
piszesz "rozprawę" na "sympozjum", jeśli można wiedzieć?

[Gość: Tito]

Ludzie, zazdroszę Wam! Nie macie większych problemów?

[Gość: aneta]

dlatego macie nauczkę, że nie daje się imion bezsensownych lepiej
nie dawać wcale

[mal_art]

Pewnie, niech się dziecko wcale nie nazywa, skoro komuś się jego imie może nie
spodobać. Po co w ogóle są imiona? Nie sensowniej byłoby dzieci ponumerować? W
Rzymie się to sprawdziło, w Chinach, czerpmy najlepsze wzorce i naśladujmy

[aneladgam]

[szadoka]

A mnie sie wydaje, ze to rodzicom sie odwidzialo. Bo okazalo sie, ze
Oliwierek to jednak obciachowe imie i trzeba cos z tym zrobic....Nie
znam osmiolatka , ktory by sie przejmowal imieniem, ktorego
kompletnie sie w codziennym zyciu nie uzywa. Cos mi sie widzi, ze
ktos wmowil dzieciakowi problem....
Moja corka ma lat 15 i nigdy przez cale zycie nie poruszyla tematu
drugiego imienia. Nie jestem pewna czy chociaz pamieta jak ono
brzmi

[Gość: ela]

Ten temat nie daje mi spokoju. Pojawia się kolejny aspekt całej
sprawy - konsekwencja. Czy jeśli rodzice kupią dziecku pieska, a ono
po jakimś czasie stwierdzi, że jednak piesek to zły pomysł, jak
zachowają się w tym momencie rodzice? Dziecko zauważy, że mama
zmienia zdanie co do imienia, to pewnie też zmieni zdanie co do
pieska. Więc czemu by nie spróbować pokazać, że pieska jednak nie
chcę. Może mama i tym razem się ugnie.

[aneladgam]

ale tu dziecko nie odstąpiło od swojego pomysłu, tylko kwestionuje wybór rodziców.

wydaje mi się że analogicznym przykładem byłoby nie kupowanie pieska, ale wybór
szkoły czy profilu klasy. czy dziecko marzące o szkole sportowej pchnę na siłę
do dziennikarskiej? albo wykazujące uzdolnienia do języków - czy zmuszę je do
klasy matematycznej?
bo JA tak uważam i decyduję bo jestem rodzicem?

[mal_art]

Przede wszystkim, nie wiemy, czy rodzice tego konkretnego 8-latka w każdej
kwestii są tak ustępliwi, jakimi ich tu kilka osób maluje. Na razie na to nie
wygląda - o zmianie imienia rozmawiają od roku, więc nie ulegają tej
"zachciance" czy też "marzeniu" od razu. Jeszcze gdyby dzieciak chciał sobie
zmienić imię na "Transformers" (jak tu kiedyś jedna z koleżanek opisała),
"Spiderman" czy "Zygzak McQueen" - wtedy byłby to zwykły kaprys, chwilowa moda.
Józef nie jest efektem zapatrzenia się w jakąś mniej lub bardziej kretyńską
kreskówkę, podążania za stadem. Już 8-latek może chcieć jakoś podkreślić
tradycję rodzinną (czy też czuć się z tej tradycji niesprawiedliwie "wypisany").
Sytuację zmiany imienia trudno mi porównywać do chęci oddania pieska. Oddanie
oswojonego zwierzaka oznacza zadawanie mu cierpienia. Na zmianie imienia nikt
nie cierpi, oznacza to wprawdzie trochę załatwiania po urzędach, ale nie jest to
też żadna katorga. Nikt nie wydaje się jakoś szczególnie przywiązany do tego
nieszczęsnego Oliwiera (gdyby to było imię na cześć dziadka czy innej ważnej w
rodzinie postaci - dla imiennika zmiana mogłaby być przykra). W dodatku to tylko
drugie imię - nie pierwsze, pod którym dziecko jest znane otoczeniu od lat, z
którym się identyfikuje. Nie pochwalam niekonsekwencji i ulegania każdej
zachciance dziecka, ale też nie odmawiam mu prawa do czucia się raczej Maksem
Józefem niż Maksem Oliwierem.

[Gość: balbinka]

Ludzie, ludzie, ludzie. Wlos mi staje na glowie po przeczytaniu tych
wszystkich madrosci. Jest dokladnie tak jak napisala jedna z
tzrezwiej myslacych forumowiczek - dopoki nie podalam imion o ktore
chodzi, pojawialy sie opinie i rady. Gdy okazalo sie o jakich
imionach mowa - zaczela sie pyskowka.

Podsumowuje: Syn urodzil sie zagranica. Oliver bylo tam dosc
pospolitym imionem, my nie zamierzalismy wracac do Polski. w Osmym
roku zycia syna wrocilismy, ale tez nie na zawsze, za kilka lat
pewnie znowu wyladujemy skad przyjechalismy. O tym ze Oliwier jest
w Polsce 'obciachowe' czytam ciagle tylko na tym forum bo w Polsce
jestem od paru miesiecy a na ulicy takich pogladow nie slyszalam.
Syn nie podawal nigdzie drugiego imiona a wiec ngdzie nie mogl
slyszec opini na ten temat. Drugi syn ma na drugie Roman po zmarlym
wujku, nie wiem nawet jak postrzegane jest dla odmiany to imie, nie
interesuje mnie to, jestem w pelni zadowolna ze zostalo nadane bo
jest to dla nas imie z tradycja rodzina. Z tego samego powodu
przyszla corka dostanie na drugie Waleria po swoich dwoch
prababciach. I tez mnie ni obchodzi jak to jest postrzegane. Zal
mi tylko ze starszy syn nie ma takiego sameo imiona z tradycja i
tyle. A skad sie u niego wziela niechec do tego imiona to nawet nie
wiem, fakt ze wspomina o tym od dawna. Bezstresowo nie jest
wychowywany a pan przytazajacy stara jak swiat historie z guma
moglby byc oryginalniejszy bo ja to moi drodzy czytalam po raz
pierwszy w latach 80tych w Plomyku tak dla scislosci, a pozniej
niejednokrotnie z roznych zrodel. Pieska kupilam dzieciom, owszem,
jest z nami od czterech lat i jeszcze sie nikomu nie odwidzial.

Nie rozumiem tego jadu jaki kapie z niektorych wypowiedzi, tak samo
jak nie rozumem pouczania mnie i komentarzy o wychowywaniu moich
dzieci. To wszystko jest nie na temat, nie na poziomie i nie jest
moi drodzy Wasza sprawa.

[gaudencja]

Gość portalu: balbinka napisał(a):

> Ludzie, ludzie, ludzie. Wlos mi staje na glowie po przeczytaniu
tych
> wszystkich madrosci. Jest dokladnie tak jak napisala jedna z
> tzrezwiej myslacych forumowiczek - dopoki nie podalam imion o
ktore
> chodzi, pojawialy sie opinie i rady. Gdy okazalo sie o jakich
> imionach mowa - zaczela sie pyskowka.

Nie przeceniaj podania przez siebie imion. Zaczęło się rozkręcać,
kiedy wątek został podpięty na głównej stronie gazety. Teraz juz go
tam nie ma. Głowa do góry.

[mal_art]

Niestety, przypięcie wątku na pierwszej stronie zazwyczaj kończy merytoryczną
dyskusję - zaczynają się pojawiać zdania osób mniej lub bardziej przypadkowych,
mniej lub bardziej sensowne. I tak ciesz się, poprzedni wątek z pierwszej strony
znacznie bardziej podgrzał atmosferę... W tym pojawiło stosunkowo sporo
uargumentowanych opinii.

[aneladgam]

zbiegło się w czasie

[cicuta]

Gość portalu: balbinka napisał(a):

>
> Nie rozumiem tego jadu jaki kapie z niektorych wypowiedzi, tak
samo
> jak nie rozumem pouczania mnie i komentarzy o wychowywaniu moich
> dzieci. To wszystko jest nie na temat, nie na poziomie i nie jest
> moi drodzy Wasza sprawa.

brawo! popieram w pelni

pisownia

[Gość: mmaupa]

Balbinko, na twoim miejscu bym zmieniła.

ALE

Zastanawiam się, czy zagraniczny MaXimilian nie gryzłby się z polskim JÓzefem.
Jeśli macie w planach kolejny wyjazd, możesz narazić synka na problemy przy
wypełnianiu zagranicznych dokumentów (Józef czy Jozef?).