___________"300 Wspaniałych "____(z gwizdkiem)____

[hasz0]

______________a PZPN!
.......
.......
a jak to się zaczęło? (na melodię: "do zakochania 1-szy krok"
.....
"Czerwiec 1956 – na ulicach Poznania trwają walki uliczne.
Pojawia
się wojsko, padają strzały, giną setki osób. Rozkaz użycia broni
wydał Szef Sztabu Generalnego LWP – sowiecki generał w polskim
mundurze – Jerzy Bordziłowski. Dwa lata wcześniej był szefem
Sekcji Piłki Nożnej Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki –
stalinowskiego
odpowiednika PZPN. To właśnie ten organ zdecydował o przyszłym
kształcie piłkarskich struktur w Polsce.


Grudzień 1981 roku. W siedzibie Prymasa Glempa pojawia się dwóch
mężczyzn, jeden z nich w mundurze. To prezes PZPN, gen. Marian
Ryba.
Informuje zaskoczonego prymasa o wprowadzeniu stanu wojennego.
Posadę w związku zastępuje funkcją w rządzie.

Połowa lat 80. Prezesem krakowskiej Wisły zostaje znany z
prześladowania opozycji i Kościoła generał Milicji Obywatelskiej –
Jerzy Gruba. Jego poprzednik, pułkownik MO Zbigniew Jabłoński
kieruje w tym czasie – proszę zgadnąć – Polskim Związkiem Piłki
Nożnej!

______III RP=PZPN

[szach0]

rozumiecie teraz kibice skąd zakazy->

Za rządów Grzegorza Laty zakazywane jest czczenie przez kibiców
pamięci o sowieckiej napaści 17 września czy znak Polski Walczącej
na trybunach. Patrząc na powojenną historię PZPN, działania jego
włodarzy przestają jednak dziwić.

Ostatni skansen komunizmu


Kolejnym, który przejął (1989) stery polskiej piłki był nie
milicjant, ale dziennikarz, redaktor naczelny Sztandaru Młodych,
Jerzy Domański. Ten sam, który po plajcie „SM” w 1995 r. kierował
postkomunistycznym „Przeglądem Tygodniowym”, a w 1999 r. założył
tygodnik „Przegląd”. Kieruje nim do dziś. Jako prezes PZPN Domański
był człowiekiem ówczesnego ministra sportu – Aleksandra
Kwaśniewskiego.


W czerwcu 1991 r. działacze związku wybrali na prezesa legendarnego
polskiego trenera, twórcę sukcesów polskiej reprezentacji w latach
70. – Kazimierza Górskiego. Niestety, był on jedynie listkiem
figowym, miał poprawić wizerunek związku. W tym samym czasie za
plecami legendy polskiej piłki swoje wpływy zwiększali sędzia
piłkarski Michał Listkiewicz oraz działacz ze Śląska, prezes GKS
Katowice, Marian Dziurowicz. Ten pierwszy reprezentował
środowisko „reformatorów” kojarzone z Aleksandrem Kwaśniewskim,
drugi - „partyjny beton”.



Obie frakcje rządzą polską piłką do dziś. Choć nieraz skłócone,
zdarza się, że zawierają sojusz. Tak było w roku 1995. Kiedy
prezesem został Dziurowicz, Listkiewicza wybrano na stanowisko
sekretarza generalnego związku.



W 1999 roku, po konflikcie na linii PZPN–Urząd Kultury Fizycznej i
Turystyki, doszło do starcia między głównymi liderami związku.
Zwyciężył Listkiewicz, międzynarodowy sędzia piłkarski, wielbiciel
cygar, dobrych alkoholi, a w latach 80. także... Feliksa
Dzierżyńskiego. „Chyba każde polskie dziecko wie coś o postaci
Feliksa Dzierżyńskiego, wybitnego rewolucjonisty, bliskiego
współpracownika Lenina. Sądziłem, że i ja wiem o nim niemało.
Musiałem jednak przeżyć chwile wstydu...” - pisał na łamach
katowickiego “Sportu” Michał Listkiewicz. Sprawą zajął się Piotr
Lisiewicz w „Gazecie Polskiej” z 13 lipca 2005 r., w rozmowie z
dziennikarzami „GP” Listkiewicz stwierdził, że wstydzi się tamtego
artykułu.
http://telegraf24.pl/artykuly/kategoria/30/1808
........
Dwa lata później komunistyczne władze są już gotowe do „skoku na
piłkę”. Ster powołanego w miejsce PZPN organu przejmuje uczestnik
wojny polsko-bolszewickiej, z tym że po przeciwnej niż Bończa
stronie – sowiecki generał Jerzy Bordziłowski. Z rozkazu Stalina,
podobnie jak Konstanty Rokossowski i kilku innych radzieckich
generałów, jest oficerem Ludowego Wojska Polskiego.

Komunistom udaje się osiągnąć cel - usunięcie reakcyjnych elementów,
przejęcie pełnej kontroli nad klubami i rozgrywkami. W roku 1953
generał awansuje – zostaje szefem Sztabu Generalnego LWP. Ster
piłkarskiej centrali przejmuje inny sowiecki oficer, gen. Jan
Rotkiewicz. W czerwcu 1956 r. niedawny „reformator” polskiej piłki,
Jerzy Bordziłowski, wydaje zbrodniczy rozkaz o strzelaniu do
mieszkańców Poznania. Po październikowej odwilży sowieccy
generałowie opuszczają Polskę. Nie zmienia to znacząco sytuacji w
polskiej piłce. Owszem, przywrócone zostają historyczne nazwy
polskich drużyn, na nowo powstaje PZPN, ale nie będzie to już ten
sam związek co dawniej. Miejsce przedwojennych legionistów,
żołnierzy wojny polsko-bolszewickiej i Armii Krajowej, na trwałe
zajmą komunistyczni dygnitarze, wśród których nie brak ministrów,
wysokich urzędników MSW czy MON