Gość: EUROMIR
IP: *.cm-upc.chello.se
10.04.04, 13:47
Drodzy Panstwo,
patrzac z perspektywy historycznej na osiemset pierwszych lat istnienia
Polski jako organizacji panstwowej, latwo skonstatujemy, iz kraj nasz w tym
okresie osiagnal niebywaly sukces. Atrakcyjnosc, zasieg tetytorialny
oddzialywania polskiej kultury, jej wplyw polityczny i gospodarczy na
sasiadow w centralnej i wschodniej Europie jest dla nas dzis wrecz
niewyobrazalny.
W XVI i XVII wieku Polska osiagnela pozycje mocarstwa. By dosc nagle ja
stracic.
Spolecznosc Polakow pod koniec lat tysiac siedemsetnych wyczerpala juz wigor
i mozliwosci rozwoju, a specyficzny zbior polskich wartosci kulturowych na
progu dziewietnastego wieku okazal sie za slaby i nieatrakcyjny wobec
przyspieszonego rozwoju otaczajacego Polske swiata.
Ostatnie dwiescie lat naszej historii to w przewazajacej czesci okres
politycznego i gospodarczego zniewolenia. Regres Polski, jej witalny schylek.
Krotki, miedzywojenny okres wybicia sie Polski na niezaleznosc nie byl juz
niestety - chocby przez wzglad na slaby nasz intelektualny i moralny
potencjal - nawet proba odbudowy dawnej swietnosci.
Ostatnie pietnascie lat naszej panstwowosci - kolejna pauza w zniewoleniu -
konczy sie juz za miesiac. 1 maja 2004.
Wchodzimy w morze atrakcyjnej pod wieloma wzgledami multietnicznosci.
Zasadnym zapewne jest przypuszczenie, iz latwo sie bedzie nam w niej
roztopic.
Choc patrzac na bogactwo (i jej zawsze towarzyszacy kontrast - biede,
bylejakosc) wspolczesnej polskosci, polskosci atrakcyjnosc i roznorodnosc,
polskosci nowa (chamska jakze czesto) witalnosc - tak swietnie widoczna
chocby na przykladzie naszego FA - moze nie nalezy bez reszty tracic
szczatkow nadzieji.
A wiec wiary w Boga na miesiac przed akcesja do EU zyczy Wam rodacy:
Euromir
