Dodaj do ulubionych

Rokosz Jarosława ...

26.04.12, 22:31
... Marka Rymkiewicza.

To był Marsz, który był zapowiedzią wielkiego rokoszu. Kiedyś mieliśmy w Polsce rokosze szlacheckie, to się zaczęło od XVI wieku. Teraz to będzie wielki rokosz ludowy, ponieważ lud polski przejął ideały polskiej szlachty. Rokosze szlacheckie to były rokosze skierowane przeciwko nieudolnym i głupim królom. Szlachta zbierała się, i była gotowa wyjść na pole bitwy przeciwko królom, którzy nie spełniali jej oczekiwań. Tak będzie i obecnie, jeśli ludzie, którzy rządzą Polską, nie opamiętają się. To będzie rokosz skierowany przeciwko nieudolnym, zdeprawowanym, a nade wszystko obojętnym, bo to obojętność jest tutaj najważniejsza, władcom obecnej Polski. Przeciwko tym, którzy Polską pomiatają, którzy ją poniżają, którzy ją ośmieszają. Bo tak dłużej być nie może.
To słowo rokosz polska szlachta zapożyczyła kiedyś, mówi się, że nawet w wieku XIV, ale na pewno w wieku XVI, od swoich węgierskich braci. Rokosz to była nazwa miejscowości, pola gdzieś nieopodal Budapesztu, na którym szlachta węgierska zbierała się, żeby załatwić jakieś swoje interesy. My też mamy teraz do załatwienia pewien interes z tymi ludźmi którzy teraz nami nieudolnie rządzą. Bo, powtarzam, tak dłużej być nie może. To się skończy, jeśli oni się nie opamiętają, wielkim rokoszem, których ich zdmuchnie.


wpolityce.pl/wydarzenia/27314-nasz-wywiad-jaroslaw-marek-rymkiewicz-to-byl-marsz-ktory-byl-zapowiedzia-wielkiego-uprawnionego-rokoszu

Niezły odlot obłąkanego nienawiścią starca. Nic dziwnego że wielu ludzi się boi.
Obserwuj wątek
    • jaceq Bęcwał Rymkiewicz, 26.04.12, 22:47
      czy tylko nieuk?

      > lud polski przejął ideały polskiej szlachty

      Rychu napisał by kilka słów o Szeli. wink

      > Rokosze szlacheckie to były rokosze skierowane przeciwko nieudolnym i głupim królom.

      Cytat
      Rokosz Lubomirskiego – konfederacja wojskowa zawiązana w roku 1665 przeciw Janowi II Kazimierzowi przez hetmana polnego koronnego Jerzego Sebastiana Lubomirskiego.

      Narastający od 1661 roku spór opozycji przeciwnej wzmocnieniu władzy królewskiej ze stronnictwem dworskim Jana Kazimierza doprowadził do oskarżenia przywódcy opozycji Jerzego Lubomirskiego o związki z obcymi państwami i podżeganie wojska do buntu. W grudniu 1664 roku sąd sejmowy skazał hetmana za zdradę stanu na utratę urzędów, banicję i infamię.

      Jerzy Lubomirski jeszcze przed wyrokiem schronił się na Śląsku gdzie nawiązał kontakty z cesarzem Leopoldem I, elektorem Brandenburgii Fryderykiem Wilhelmem i królem Szwecji Karolem XI uzyskując od nich pomoc materialną na zaciąg wojska. Wydał manifest, w którym wystąpił jako obrońca wolności przed absolutyzmem dworu Jana Kazimierza.

      W latach 1665–1666 jego zwolennicy, zrywając sejmy, paraliżowali działalność ustawodawczą, a sam Lubomirski, poparty przez część wojska koronnego i szlachtę, pobił oddziały królewskie pod Częstochową (1665) i Mątwami (1666). 31 lipca 1666 roku strony zawarły ugodę w Łęgonicach: Lubomirski ukorzył się przed królem, a Jan Kazimierz zrezygnował z planów elekcji vivente rege.

      Król Jan Kazimierz abdykował w 1668 i w 1669 wyjechał z kraju. Jerzy Lubomirski zmarł na wygnaniu.


      pl.wikipedia.org/wiki/Rokosz_Lubomirskiego
      Oby "rokosz Jarosława" skończył się podobnie.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka