NIE LUBIMY TYCH, KTÓRZY NAS NIE LUBIĄ.

[Gość: VanDicus]

Ogólnie rzecz biorąc "polski antysemityzm" musi mieć bardzo głębokie korzenie,
bo odkąd istnieje Polska (no, prawie) to zawsze na tych ziemiach byli Żydzi.
Ale coś tu nie pasuje. Skoro takie tłumy Żydów chciały przez tyle wieków się tu
osiedlać, zakładać rodziny, robić interesy, to czy nasz kraj w ogóle można
nazwać antysemickim? Przecież przed wojną (czyt. przed Niemcem) Żydzi mieli tu
raj. Nikt w końcu nie pcha się tam, gdzie mu źle. Ale jest jeszcze jedna
kwestia. Mało który Żyd mieszkający u nas jasno stwierdza, że jest Polakiem. (A
gwoli prawdy jest to Polak pochodzenia żydowskiego, jeśli można tak powiedzieć,
a nie odwrotnie - Żyd pochodzenia polskiego). Nie utożsamia się z historią i
tradycją kraju, w którym mieszka, czuje się kimś lepszym - wybranym, czuje się
Żydem. Jeśli ktoś zarzuca mi antysemityzm to niech się wsłucha w wypowiedzi
Żydów. Nawet naczelny rabin Polski swoją wyższość przez to, że udzielając
wywiadu używa języka zbliżonego do polskiego, jakby nauczenie się języka kraju
w którym mieszka od urodzenia mogło go jakoś(?) skalać. Nie jesteśmy
antysemitami - PO PROSTU NIE LUBIMY TYCH, KTÓRZY NAS NIE LUBIĄ. Czym innym są
kontakty na stopie przyjacielskiej z konkretnymi Żydami, a czym innym tendencja
ogólna - każdy czuje silniejszą więź ze swoim środowiskiem z którego pochodzi i
z którym się utożsamia, niż z obcymi ludźmi o innej wierze, tradycji i
światopoglądzie, nawet jeśli gra z nimi w piłkę na jednym boisku. To tyle. A
napis musi być kwestią kompromisu - my mamy swoje racje, a oni swoje. To nie
jest tylko tragedia konkretnych ludzi. To także polityka międzynarodowa -
pazerni spadkobiercy tych, którzy cierpieli chcą także nas obciążyć
holokaustem. Dzięki temu będą mieli prawo do roszczeń majątkowych w Polsce.
Prawo o wiele większe niż dziś, bo wsparte opinią międzynarodową... Temat rzeka
jak widać...