thelordofpower
26.09.02, 15:23
Liber KKK-Kaos Keraunos Kybernatos jest pierwszym kompletnym, systematycznym
programem treningu magyi od kilku wieków. To całkowite zastąpienie Świętej
Magyi Abramelina Maga, który to system stał się przestarzałym ze względu na
swój monoteistyczny transcendentalizm i poleganie na represyjnych formach
ascetycznej gnozy, dziś uważanej za nieodpowiednią.
Liber KKK jest przedstawiona jako serie ogólnych technik magyicznych, które
to mag musi rozwinąć w działający program, wykorzystując w tym celu takie
symbole, narzędzia i formy gnozy jakie mu osobiście odpowiadają. Byłoby
niewłaściwym dla magyi Chaosu by opisywała ona jakieś konkretne wierzenia lub
dogmaty, poza tym że magyia działa jeśli wypełni się pewne generalne
założenia. Byłoby też niewłaściwym dla każdego maga Chaosu niewolnicze
trzymanie się najdrobniejszych założeń dowolnego systemu. Wiele można się z
Liber KKK nauczyć w samym procesie dostosowania generalnych procedur do
osobistego gustu i celów. Do ich praktykowania może przystąpić każdy dorosły.
Zaś słowo "mag" dotyczy w równym stopniu obu płci, i użycie go w rodzaju
męskim jest wyłącznie literacką konwencją, wynikłą z braku neutralnych form w
języku.
Liber KKK jest serią dwudziestu pięciu magyicznych operacji bądź "technik".
Pięć klasycznych technik Ewokacji, Dywinacji, Zaklinania, Inwokacji i
Iluminacji jest realizowanych na każdym z poziomów Czarnoksięstwa,
Szamanizmu, Magyi Rytualnej, Magyi Astralnej i Magyi Wysokiej. W ten sposób
cała praca staje się systematycznym podsumowaniem całej tradycji magyicznych
technik, prowadząc maga od prostych praktyk i wytwarzania swych narzędzi do
opanowiania złożonych eksperymentów na poziomie psychicznym.
Jest wysoce pożądanym by mag dysponował jakąś formą prywatnej świątyni dla
praktykowania swych technik. Najważniejsze jest jednak by mag pozostał
aktywnym w sprawach światowych przez cały okres swego treningu. Jego dzieło
nie może bowiem powodować odseparowania się od otoczenia, lecz raczej winno
wykorzystywać go jako poligon doświadczalny dla magyi. Dlatego też prywatne
interesy, szkoła, praca i stosunki towarzyskie winny być podstawowym celem
jego czarów. I wówczas, przez samo czynienie magyi będzie on stopniowo
definiował swój styl i duchowość. Bowiem jest bezsensownym określać duchowość
inaczej niż przez sposób w jaki się żyje. Jeśli Ścieżka Magyi ma mieć swój
duchowy składnik, to może być on odkryty wyłącznie przez praktykowanie;
wszelkie namowy i krytyki są bezużyteczne.
Nie istnieje żadna górna granica czasu, jaki należy poświęcić na ukończenie
całej tej praktyki, ale na pewno dolną jest okres roku. Każdy jednak kto
zdoła zakończyć swe operacje w krótszym okresie, powinien rozważyć możliwość
dalszego zaangażowania się w rozmaite życiowe aktywności, dla których
wsparcia mógłby wykorzystać poznane techniki. Obiektywne rezultaty są
dowodami magyi, wszystko inne to mistycyzm.
Fragmenty Kamienia Filozoficznego które zawiodą w trasmutacji ołowiu w złoto,
na nic także się nie zdadzą jako eliksiry oświecenia w życiu pełnym ryzyka i
niepewności. Mag może być zmuszonym do rozważenia, czy będzie musiał jakoś
zaadaptować projekty wykorzystujące tego typu elementy zanim rozpocznie swą
pracę.
Dla tych celów, pięć klasycznych magyicznych aktów Ewokacji, Dywinacji,
Zaklinania, Inwokacji i Iluminacji zostało zdefiniowanych jak następuje:-
EWOKACJA:
To praca z istotami które mogą być naturalnie występujące bądź sztucznie
stworzone. Mogą być postrzegane jako niezależne duchy, fragmenty
podświadomości maga, lub egregory rozmaitych gatunków i form życia, wszystko
w zależności od gustu i używanej struktury wierzeń. W praktyce Ewokację
wykonuje się dla Zaklinania, gdy ewokowane istoty są nakłaniane do tworzenia
efektów wspierających maga. Ewokowane istoty znajdują także pewne
zastosowanie w Dywinacji, gdzie używa się ich dla odkrycia informacji dla
maga.
DYWINACJA:
To wszystkie praktyki w których mag przystępuje do poszerzenia swej percepcji
magyicznymi środkami.
ZAKLINANIE:
To wszystkie praktyki w których mag próbuje narzucić swą wolę rzeczywistości.
INWOKACJA:
To celowe utożsamienie świadomości i nieświadomości z jakimś archetypem bądź
znaczącym ogniwem myśli. Często się wykorzystuje przy tym klasyczne koncepcje
pogańskich bogów, ale i inne założenia spełniają swe role. Inwokacje prowadzą
do stanów inspiracji bądź opętania, podczas których Zaklinanie, Dywinacja i
czasem Ewokacja mogą być z wielkimi sukcesami wykonywane.
ILUMINACJA:
To celowe przekształcanie siebie za pomocą magyi, które może opierać się na
czarach Zaklinania rzuconych na siebie dla naprawienia swych słabości bądź
wzmocnienia atutów, oraz Dywinacjach i Inwokacjach wykonywanych dla
inspiracji i znalezienia celu.
Tak więc wszystkie magyiczne operacje wykorzystują wolę, percepcję i
wyobraźnię, czyli są cząstkami Zaklinania lub Dywinacji. Wyobraźnia jest tym,
co zdarza się gdy wola i percepcja wzajemnie się stymulują.
Pięć poziomów magyicznej aktywności, Czarnoksięstwo, Szamanizm, magyia
Rytualna, Astralna i Wysoka zdefiniowane są jak następuje:-
CZARNOKSIĘSTWO:
To prosta magyia która opiera się na tajemnych więziach istniejących między
fizycznymi zjawiskami. Czarnoksięstwo jest mechaniczną sztuką, nie wymagającą
dla swego działania teorii o istnieniu powiązań między umysłem operatora i
jego celem. Wszelkie efekty powstałe z takiego połączenia mogą być
postrzegane jako dodatkowe wsparcie. Pracując na poziomie czarnoksięskim mag
tworzy artefakty, narzędzia i instrumenty które oddziaływują magyicznie z
fizycznym światem, i które mogą być ponownie użyte w bardziej subtelny sposób
na innych poziomach. Praktyka Czarnoksięstwa winna być przećwiczona
dokładnie, bo choć wygląda ona na prostą, to stanowi podstawę na której
opierają się wszystkie wyższe poziomy.
SZAMANIZM:
Działa na poziomie transu, wizji, wyobraźni i snu. Otwiera podświadomość maga
poprzez negowanie jego psychicznego cenzora rozmaitymi technikami. Wejście na
ten poziom grozi poważnym niebezpieczeństwem, które jeśli okaże się zbyt
silne, grożące obsesją lub opętaniem może zmusić maga do częstych powrotów do
czarnoksięstwa i rytuałów dewokujących.
MAGYIA RYTUALNA:
Łączy ona zdolności rozwinięte na poziomach Czarnoksięstwa i Szamanizmu. Mag
jednoczy tu wykorzystanie narzędzi stworzonych na poziomie Czarnoksięstwa z
podświadomymi mocami Szamanizmu, łącząc ich zastosowania w zdyscyplinowanym i
kontrolowanym stylu.
MAGYIA ASTRALNA:
Magyia astralna jest realizowana wyłącznie przy użyciu wizualizacji i
odmiennych stanów świadomości. Nie wykorzystuje się w niej żadnych
parafernaliów, choć narzędzia i instrumenty z poprzednich poziomów mogą
zostać użyte w formie zwizualizowanych obrazów. Na początku mag będzie
najprawdopodobniej wymagał odosobnienia, ciszy, ciemności i znaczącego
wysiłku w koncentracji i transie by powiodło mu się w tym rodzaju magyi, lecz
praktyka pozwoli mu w końcu realizować ją wszędzie.
MAGYIA WYSOKA:
Magyia wysoka jest tym co zdarza się gdy nie istnieje żadna przeszkoda dla
bezpośredniego magyicznego efektu woli, żadna bariera dla bezpośredniego
jasnowidzenia i przewidywanie i żadna różnica między magiem a dowolną formą
świadomości w jaką zdecydował się wcielić. Dla większości ludzi portale
Wysokiej Magyi otwierają się jedynie na kilka krótkich chwil w ich życiu. Mag
jednak, w miarę postępów w swym treningu zyskuje siłę woli pozwalającą mu
otworzyć bramy do cudowności znacznie częściej. Nie są tu przedstawione żadne
procedury dla pięciu technik Wysokiej Magyi. Reprezentuje bowiem ona punkt, w
którym wszelkie wyuczone metody ustępują pola intuicyjnemu geniuszowi, i
każdy musi odnaleźć klucz do wyzwolenia takich mocy całkowicie samemu.
Pierwsze dwadzieścia technik uczy całego arsenału sztuczek rzucania i
chwytania magyicznego piorunu. W Wysokiej Magyi pierwotny Chaos naszyc
