NIE TYLKO Z POWODU NUDOW : ZAGADKA POETYCKA

[Gość: EUROMIR]

Mili Panstwo :
kto , o kim tak napisal :

"Nad zatoka San Francisko - swiatla gwiazd
rankiem mgla ktora dzieli swiat na dwie czesci
i nie wiadomo ktora lepsza wazniejsza a ktora jest gorsza
nawet szeptem pomyslec nie wolno ze obie sa jednakowe (...) "

Przewidziane sa naturalnie nagrody. Poprawna odpowiedz, w ciagu dwu godzin od
publikacji zagadki zarezultuje tuzinem butelek dobrego dunskiego piwa.
Poprawna, lecz w innym terminie udzielona odpowiedz, wynagrodzona bedzie
stosownie mniejsza iloscia butelek,

Start :

Euromir

Szanowny Panie Euromirze

[Gość: Hiacynt]

Gość portalu: EUROMIR napisał(a):

> Mili Panstwo :
> kto , o kim tak napisal :
>
> "Nad zatoka San Francisko - swiatla gwiazd
> rankiem mgla ktora dzieli swiat na dwie czesci
> i nie wiadomo ktora lepsza wazniejsza a ktora jest gorsza
> nawet szeptem pomyslec nie wolno ze obie sa jednakowe (...) "
>
> Przewidziane sa naturalnie nagrody. Poprawna odpowiedz, w ciagu dwu godzin od
> publikacji zagadki zarezultuje tuzinem butelek dobrego dunskiego piwa.
> Poprawna, lecz w innym terminie udzielona odpowiedz, wynagrodzona bedzie
> stosownie mniejsza iloscia butelek,
>
> Start :
>
> Euromir

Szanowny Panie Euromirze

nie wiem, czy powinienem odpowidać )

ale odpowiem - Herbert o Miłoszu,
tytuł wiersza niech pozostanie zgadką dla innych

pozdrawiam serdecznie

Hiacynt

prezent dla Pana Euromira :))

[Gość: Hiacynt]

Gość portalu: Hiacynt napisał(a):

> Gość portalu: EUROMIR napisał(a):
>
> > Mili Panstwo :
> > kto , o kim tak napisal :
> >
> > "Nad zatoka San Francisko - swiatla gwiazd
> > rankiem mgla ktora dzieli swiat na dwie czesci
> > i nie wiadomo ktora lepsza wazniejsza a ktora jest gorsza
> > nawet szeptem pomyslec nie wolno ze obie sa jednakowe (...) "
> >
> > Przewidziane sa naturalnie nagrody. Poprawna odpowiedz, w ciagu dwu godzin
> od
> > publikacji zagadki zarezultuje tuzinem butelek dobrego dunskiego piwa.
> > Poprawna, lecz w innym terminie udzielona odpowiedz, wynagrodzona bedzie
> > stosownie mniejsza iloscia butelek,
> >
> > Start :
> >
> > Euromir
>
> Szanowny Panie Euromirze
>
> nie wiem, czy powinienem odpowidać )
>
> ale odpowiem - Herbert o Miłoszu,
> tytuł wiersza niech pozostanie zgadką dla innych
>
> pozdrawiam serdecznie
>
> Hiacynt



CHODASIEWICZ


Mój znajomy z antologii rymujących Słowian
(nie pamiętam jego wierszy lecz pamiętam że tam była wilgoć)
swego czasu nawet sławny a za sławą umiał się uwijać
nic w tym złego ale jaka była jego entelechia
odpowiemy był hybrydą w której wszystko się telepie
duch i ciało góra z dołem raz marksista raz katolik
chłop i baba a w dodatku pół Rosjanin a pół Polak

Na początku i na końcu jego sztuki jest zdziwienie
że urodził się że zaistniał Chodasiewicz pod gwiazdami
gorzej było już z innymi zdziwieniami
z tożsamością ze wspólnotą z korzeniami
sam nie wiedział kim był - Chodasiewicz
i przez wszechświat od narodzin aż do zgonu
na wzburzonej fali płynął na kształt glonu

Pisał wiersze Chodasiewicz raz przepiękne a raz złe
te ostatnie także mogą się podobać
jest w nich wszystko co być musi - melancholia
patos liryzm doświadczenie groza
czasem wielki płomień z niego bucha
nad wieloma jednak ciąży duch sztambucha

Chodasiewicz pisał także prozą - żal się Boże
o dzieciństwie a to było nawet ładnie
lecz przykładał się przesadnie do zagadnień
Swedenborga godził z Heglem i czort wi co
był jak student który czyta w kółko parę książek nie dokładnie

Był z natury emigrantem tak jak ktoś
rodzi się powiedzmy draniem świętym lub artystą
sam szaraczek drugostolny miał krewnego
ten z kolei był baronem lub kimś koło tego
mówił tedy o nim Chodasiewicz bardzo ciepło
i podziwiał jego fumy skłonność do zadumy
że tak tworzył po francusku żył w Paryzu miał kochanki

Emigracja jako forma egzystencji rzecz ciekawa
bez przyjaciół i bez krewnych pod namiotem
żyć bez sankcji obowiązków każdy przyzna
że na barkach ciąży nam ojczyzna
mroczne dzieje atawizmy rozpacz
znacznie lepiej w lustrach żyć bez trwogi
Mereżkowski gada przez sen Zinaida pokazuje ładne nogi
Wreszcie umarł Chodasiewicz w jakimś stanie Oregonie
za górami za lasami całkiem umarł
i ogarnął jego ciało silne wielki tuman

jego rechot rymowany zza obłoków

---------------------------

ten skandalizujący wiersz też jest o Miłoszu
z tego samego tomiku

pełno w nim pogardy nie tylko dla jego poezji
ale również dla drogi życiowej Miłosza
i dla jego umysłowości

pozdrawiam

Hiacynt

CZYZBY PRZYPADEK WYBOR NASZ SPOWODOWAL ?

[Gość: EUROMIR]

Drogi panie Hiacyncie,
ubiegl mnie Pan publkujac wiersz "Chodasiewicz", (ja tylko fragment). Dzialo
sie to wowczas - prosze mi wierzyc - gdy pisalem orzeczenie konkursowe.
Dziekuje za prezent.

Pzdr :

Euromir

PAN HIACYNT ZWYCIEZCA

[Gość: EUROMIR]

Mily Panie Hiacyncie,
oglaszam Pana zwyciezca konkursu. A zagadka przecie nie nalezala do
najlatwiejszych, skoro podalem tylko fragment wiersza. Gratuluje !

Milo i nieoczekiwanie sprowokowal mnie Pan tem sposobem do podrozy. Do Klodzka.
Slowo sie rzeklo - kobylka u plota. I co tu duzo mowic... Przyjemnie mi bedzie
nalezna Panu nagrode osobiscie wreczyc. Mam nadzieje jeszcze w tym roku...

A propos wierszy Herberta. Zgladam do nich czesto i zawsze - w zaleznosci od
nastroju, co nowego, a smacznego - w nich znajduje.
Chocby ta strofa poswiecona emigracji :

"Emigracja jako forma egzystencji rzecz ciekawa
bez przyjaciol i bez krewnych pod namiotem
zyc bez sankcji obowiazkow kazdy przyzna
ze na barkach ciazy nam ojczyzna
mroczne dzieje atawizmy rozpacz
znacznie lepiej w lustrach zyc bez trwogi
Merezkowski gada przez sen Zinaida pokazuje ladne nogi..."

Coz za rytm. A slowa jakze dla mnie - w perspektywie doswiadzenia - przejmujace.

Panie Hiacyncie - FANFARY !!!

Sciskam Pana serdecznie:

Euromir

kamienne łono ojczyzny______________powrót

[Gość: Hiacynt]

Gość portalu: EUROMIR napisał(a):

> Mily Panie Hiacyncie,
> oglaszam Pana zwyciezca konkursu. A zagadka przecie nie nalezala do
> najlatwiejszych, skoro podalem tylko fragment wiersza. Gratuluje !
> Milo i nieoczekiwanie sprowokowal mnie Pan tem sposobem do podrozy.
> Do Klodzka.
> A propos wierszy Herberta. Zgladam do nich czesto i zawsze - w zaleznosci od
> nastroju, co nowego, a smacznego - w nich znajduje.
> Chocby ta strofa poswiecona emigracji :
> "Emigracja jako forma egzystencji rzecz ciekawa
> bez przyjaciol i bez krewnych pod namiotem
> zyc bez sankcji obowiazkow kazdy przyzna
> ze na barkach ciazy nam ojczyzna

.............

Pan Cogito - powrót

Pan Cogito
postanowił wrócić
na kamienne łono ojczyzny

decyzja jest dramatyczna
pożałuje jej gorzko

nie może jednak dłużej
znieść zwrotów kolokwialnych
- comment allez-uous
- wie gehfs
- how are you

pytania z pozoru proste
wymagają zawiłej odpowiedzi

Pan Cogito zrywa
bandaże życzliwej obojętności

przestał wierzyć w postęp
obchodzi go własna rana

wystawy obfitości
napawają go znudzeniem

przywiązał się tylko
do kolumny doryckiej
kościoła San Clemente
portretu pewnej damy
książki której nie zdążył przeczytać
i paru innych drobiazgów

a zatem wraca

widzi już
granice
zaorane pole
mordercze wieże strzelnicze
gęste zarośla drutu

bezszelestne
drzwi pancerne
zamykają się wolno za nim

i już
jest
sam
w skarbcu
wszystkich nieszczęść

więc po co wraca
pytają przyjaciele
z lepszego świata

mógłby tutaj pozostać
jakoś się urządzić

ranę powierzyć
chemicznym wywabiaczom

zostawić w poczekalni
wielkich portów lotniczych

wiec po co wraca

- do wody dzieciństwa
- do splątanych korzeni
- do uścisku pamięci
- do ręki twarzy
spalonych na rusztach czasu

pytania z pozoru proste
wymagają zawiłej odpowiedzi

może Pan Cogito wraca
żeby dać odpowiedź

na podszepty strachu
na szczęście niemożliwe
na uderzenie znienacka
na podstępne pytanie
---------------------

Szanowny Panie Euromirze

Herbert przez lata częściej mieszkał w Paryżu niż w Warszawie,
ale wracał. No i napisał ... powrót

będzie mi miło gościć Pana w Kłodzku

cały dzień nie zaglądałem na forum, lecz wieczorem zajrzałem
i zobaczyłem jakże znajome słowa. Wzajemne elacje Herberta z Miłoszem
są mi dość dobrze znane, były bardzo poplątane.
Miłosz był źle odbierany wśród emigracji.

Aniołowie schodzą z nieba
Alleluja
kiedy stawiają
swoje pochyłe
rozrzedzone w błękicie
litery

dziwnym zbiegiem okoliczności, dalszy ciąg wiersza
jest kpiną z "Hymnu o perle" Miłosza

serdecznie pozdrawiam, licząc na miłe spotkanie

Hiacynt

na łono ojczyzny_powrót przez Klodzko ale i W-w

[Gość: #]

...bo po drodze!

O czym milo mi poinformowac
jednego i drugiego pana
w dniu podwojnie dla mnie uroczystym.

#

Dolny Śląsk

[Gość: Hiacynt]

Gość portalu: # napisał(a):

> ...bo po drodze!
>
> O czym milo mi poinformowac
> jednego i drugiego pana
> w dniu podwojnie dla mnie uroczystym.
>
> #

Haszu,

życzenia złożyłem w wątku cemu celowi służącym

Dolny Śląsk jest tak mały

że rozmowy prowadzić będziemy w sercu Kotliny Kłodzkie

taką nmam mam nadzieję

pozdrawiam

Hiacynt

[Gość: dorota]

wiecie, odnalezc korzenie moze byc prostsze niz przypuszczalam w ksiegach
parafialnych jest zapisane imie i nazwisko dziecka oraz narodowosc rodzicow i
tak trzeba isc dalej, kolega cos mi powiedzial lepiej nie siegaj do korzeni,
wyczulam jakby on wiedzial ze moje korzenie sa w judaizmie i abym sie nie
zmieniala.

co ma "łono" do "korzenia" Dorotko?/nt

[Gość: #]