Czerwiec 76

[Gość: Leonid]

Robotnicy z Radomia pobili się sami donosi tow.Prokopiak.

[Gość: l]

a MO prosilo zeby sie nie bili

[Gość: jajacek]

Nie wiedzialem ,ze mamy czerwiec w listopadzie .
Ale jak Leonid chce to tak jest .
Z Prazdnikom !!Drogi Lonidzie do 85 rocznicy.

[Gość: Leonid]

Jajacku i inni niedowiarkowie przeczytajcie sobie dwa artykuły o tym towarzyszu
w dzisiejszej Wyborczej.

[Gość: Zsypek]

No faktycznie! Najbardziej podoba mi sie zdanie Prokopiuka, ze "Gdyby
rzeczywiście były ścieżki zdrowia, to przez 12 lat władzy obecnego ustroju ktoś
za to zostałby skazany ." He he, ale niewesolo....


Gość portalu: Leonid napisał(a):

> Jajacku i inni niedowiarkowie przeczytajcie sobie dwa artykuły o tym towarzyszu
>
> w dzisiejszej Wyborczej.

[civic_vtec]

Gość portalu: Leonid napisał(a):

> Robotnicy z Radomia pobili się sami donosi tow.Prokopiak.

Towarzyszu Leonidzie, i Wy o tak o Waszym Towarzyszu zasłużonym dla idei i
partii. I to w dniu tak doniosłym!

Chyba, że te idiotyzmy prezentowane przez Prokopiuka to za dużo nawet dla Loni.

Czy ktoś w to jest w stanie uwierzyć?

[Gość: DM]

Gość portalu: Leonid napisał(a):

> Robotnicy z Radomia pobili się sami donosi tow.Prokopiak.

Choroba rozprzestrzenia sie w postepie geometrycznym. Ci z Radomia oklepali sie
sami. Na Wujku zbiorowe samobojstwo. Jak tak dalej pojdzie, to niedlugo sie
okaze, iz w czasie wojny powiesilo sie 6 milionow Polakow.

[Gość: siedem]

... a towarzysz kwaśniak już się rwie do dopuszczenia psów systemu który go
stworzył do władzy, [ustawa lustracyjna]
ktoś kto był w rządzie kolaboracyjnym jak ten człowiek nie powinien teraz nawet
dostawać pomocy socjalnej a co dopiero zasiadać na fotelu prezydenckim
o czym wy tu k**** piszecie o jakiej k***** sprawiedliwosci.
7


Gość portalu: DM napisał(a):

> Gość portalu: Leonid napisał(a):
>
> > Robotnicy z Radomia pobili się sami donosi tow.Prokopiak.
>
> Choroba rozprzestrzenia sie w postepie geometrycznym. Ci z Radomia oklepali sie
>
> sami. Na Wujku zbiorowe samobojstwo. Jak tak dalej pojdzie, to niedlugo sie
> okaze, iz w czasie wojny powiesilo sie 6 milionow Polakow.

"Trybuna"-Przepraszam, czy tam bili? Ścieżki zdrow

[Gość: Zsypek]

www.trybuna.com.pl/200111/d5.htm?id=525
(wydanie poniedzialkowe)

Dla malo zorientowanych - "Trybuna" jest organem SLD. Nazwiska autora nie ma,
jest tylko sygnatura JAK. Po publikacjach w GW puscili tekst w nieco innym
tonie, ktory puszcze w nastepnym poscie.

________________________--


Przepraszam, czy tam bili? Ścieżki zdrowia '76


"Ścieżki zdrowia" są czymś zasadniczo różnym od najbardziej nawet brutalnego
bicia przy rozpraszaniu tłumu demonstrantów lub też katowania w kazamatach
milicyjnych komisariatów. "Ścieżka zdrowia" to bicie zinstytucjonalizowane,
kiedy na odgórne życzenie tyrana i na bezpośrednie polecenie dowódcy grupa
oprawców formuje szpaler, przez który jeden za drugim przepędzani są pałkami
ludzie niewinni, bo przecież nie osądzeni nawet przez marionetkowe kolegium
orzekające. Tak podobno miało być w czerwcu 1976 r. w Radomiu.

Ale rzecz znamienna: w dramacie Hanki Krall pt. "Relacje", traktującym o
Radomskim Czerwcu, a wystawionym w 1981 roku, nie ma jeszcze "ścieżek
zdrowia". "Ścieżki zdrowia" pojawiają się dopiero w nakręconym 10 lat później
filmie Krzysztofa Kieślowskiego "Krótki dzień pracy" i to już jako byt trwale
umocowany w narodowej wyobraźni! Najistotniejsze jednak, że KSS KOR w późnych
latach "dekady sukcesu" bronił w sądach represyjnie zwalnianych z pracy
robotników z Radomia i z Ursusa, ale nie ma w beletrystyce i w literaturze
historycznej śladu KOR-owskiego śledztwa w bulwersującej sprawie "ścieżek
zdrowia".

Janusz Prokopiak, były I sekretarz KW PZPR w Radomiu, pierwsza dramatis persona
w sztuce Hanki Krall i główny antybohater filmu Kieślowskiego wydał
książkę "Radomski Czerwiec '76. Wspomnienia partyjnego sekretarza", w której
znaleźć można szokującą tezę o radomskich "ścieżkach zdrowia" jako fikcji
literackiej.

6 listopada br. o godz. 17.00 w Klubie Księgarza przy Rynku Starego Miasta w
Warszawie odbędzie się promocja wspomnieniowej książki Janusza Prokopiaka. Do
dyskusji o relacjach między filmem i rzeczywistością, prokuratorskim
dochodzeniem i beletrystyką autor zaprasza reżyserów i pisarzy, aktorów,
odtwarzających rolę Janusza Prokopiaka, a także odtwórców ról robotniczych
bojowników oraz ich zwyrodniałych oprawców. Ze szczególną atencją autor
zaprasza do dyskusji profesora Jerzego Eislera, który w swoich książkach i w
swojej publicznej działalności w charakterze naczelnika Wydziału Edukacji w
Instytucie Pamięci Narodowej, traktuje "ścieżki zdrowia" jako byt najzupełniej
realny i materialny.

Tylko z twórczej dyskusji może wyłonić się zarys prawdy o tragicznych
wydarzeniach w Radomiu, a także zrodzić wyrozumiałość dla "bulwersującej i
haniebnej decyzji" prokuratury - kierowanej przecież przez ministra
sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Jerzego Buzka - o
ostatecznym umorzeniu śledztwa w sprawie "ścieżek zdrowia". Doniosłości tej
prawdy nie da się przecenić, skoro właśnie w związku z represjami wobec
robotników po wydarzeniach w Radomiu uformowała się jawna opozycja, której
działalność była "początkiem końca państwa autorytarnego". Warto wiedzieć nie
tylko, jak szlachetna była ta opozycja, lecz również, jak myśleli, czuli i
działali obciążeni praktycznymi wymaganiami realpolitik ludzie władzy. (JAK)

"Trybuna"-Sporne "ścieżki zdrowia".Ćwierć wieku ni

[Gość: Zsypek]

www.trybuna.com.pl/200111/d8.htm?id=825
publikacja z 08.11.

Sporne "ścieżki zdrowia". Ćwierć wieku niewiedzy. Autor - Mariusz Nowik.

Janusz Prokopiak, były I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego w Radomiu w latach
1975-1981, napisał książkę. Książkę, która zaszokowała historyków. Autor
podważył bowiem m.in. fakt istnienia tzw. "ścieżek zdrowia". Co więcej,
Prokopiak doszedł do wniosku, że zostały one wymyślone na potrzeby martyrologii
radomskiej.

"Gazeta Wyborcza" ostro sprzeciwiła się poniedziałkowej publikacji "TRYBUNY" z
nadtytułem "Przepraszam, czy tam bili?" (tytuł główny: "Ścieżki zdrowia 76").
No cóż, artykuł miał zainteresować Czytelników wspomnieniami Prokopiaka,
sprowokować dyskusję (co się udało) oraz zachęcić do wzięcia udziału w
spotkaniu, promującym tę książkę. A było ono warte uwagi.

Klub Księgarza przy Starym Rynku w Warszawie zgromadził wiele osób - zarówno
zwolenników, jak i przeciwników kontrowersyjnej tezy. Sporo emocji wzbudziło
stwierdzenie Janusza Prokopiaka, że w 1976 roku w Radomiu nie było
żadnych "ścieżek zdrowia", bo on - I sekretarz KW PZPR nic o nich nie wiedział.
Sam termin "ścieżka zdrowia" powstał zaś według niego w 1980 roku. Zaprzeczył
temu obecny na sali prof. Jerzy Eisler, badacz historii PRL, który
jednoznacznie stwierdził, że już w zamieszkach poznańskich 1956 roku stosowano
tę metodę bicia. Wykorzystywano ją także wobec aresztowanych na Wybrzeżu w 1970
roku. Prokopiak uparcie trwał przy swym zdaniu, nie zwracając nawet uwagi na
dokument Komitetu Obrony Robotników z 1976 roku, gdzie dokładnie opisano
radomskie "ścieżki zdrowia". Nie przemawiał też do niego fakt istnienia setek
relacji skatowanych w ten sposób aresztantów. Przeciwstawił im swoje, jak
stwierdził, wiarygodne wspomnienia. Dodał, że wszystkie procesy o
wykrycie "tych bijących" zostały umorzone. On sam nie był też nigdy
przesłuchiwany w sprawie "ścieżek zdrowia", co miałoby dobitnie świadczyć o
prawdziwości jego tezy.

Inne pytania, zadawane na spotkaniu, niejednokrotnie pokazywały, jak dalece
czasami wspomnienia sekretarza mijają się z udokumentowanymi faktami. I tak na
stwierdzenie Prokopiaka, że decyzja o podwyżkach cen żywności zapadła w dniu
wybuchu zamieszek, Paweł Sasanka, historyk stwierdził, że istnieją
sprawozdania, według których już miesiąc wcześniej zaplanowano podwyżkę.
Podobnie, kiedy Prokopiak dodał, że nieprawdą jest, jakoby jego gabinet
urządzony był z przepychem, prof. Eisler stwierdził, że posiada kwity, według
których na wyposażenie pokoju I sekretarza wydano 80 tys. zł (przy średniej
płacy krajowej ok. 4 tys. zł). Argumentom tym towarzyszyły głosy oburzenia z
części sali, popierającej byłego sekretarza.

Burzliwą dyskusję i emocje zgromadzonych starał się złagodzić prowadzący
spotkanie - poseł Piotr Gadzinowski, jednak nawet jego stwierdzenie, że Janusz
Prokopiak jest postacią nietuzinkową, która próbuje obalać mity, nie
przysporzy - jak sądzę - autorowi książki popularności. Wspomnienia te mają
bowiem walor taniej sensacji, która ma się nijak do prawdy historycznej.

[Gość: Leonid]

Ludzie w jakim my kraju żyjemy.

[Gość: 27]

Ja żyje w Polsce , ba w Radomiu .... i miałem w 1973 niespełna 3 lata ...
czyli nie powinienem pamiętać nic . Fakt z czerwca nie pamietam nic .. ale
pamiętam jak w zaciszach miszkań mówiło się o ludziach, którzy stracili
zdrowie. O tym pisało się przez lata na murach i dotej pory moi znajomi
opowiadaja jak przechodząc przez tunel pod dworcem każdy miał nogi mokre od
krwi ... taki był Radom ... czerwony aż do bólu swej bezgarnicznej naiwności,
że jesteśmy w stanie coś zmienić.
A dziś ... dziś w Radomiu nie ma fabryk, nie mam nadziei jest rozgoryczenie i
frustracja ... a jeszzce dochodzi do tego to, że nigdy nikt niebił naszych
robotników ... jesteśmy warhołami - ale akurat z tego powodu jestem dumny. Bo
warto było przez chwilę niezgodzić sie na rzeczywistość. Jestem z dumny z tych
ludzi, których w tej chwili bieda karki chyli do ziemi ... ale oni są i nie
zapominajmy ... i niech Ci, którzy twierdzą, że w Radomiu "nic sie nie działo
w 1976 roku" - pamiętaja o tym. Bo ani moi znajomy, a ni ja nie zapomnę!

[Gość: Zsypek]

... jesteśmy warhołami - ale akurat z tego powodu jestem dumny. Bo
warto było przez chwilę niezgodzić sie na rzeczywistość. Jestem z dumny z tych
ludzi, których w tej chwili bieda karki chyli do ziemi ... ale oni są i nie
zapominajmy ... i niech Ci, którzy twierdzą, że w Radomiu "nic sie nie działo
w 1976 roku" - pamiętaja o tym. Bo ani moi znajomy, a ni ja nie zapomnę!

Wyrazy najwyzszego szacunku dla warholow z Radomia, i dumy z ludzi, "których w
tej chwili bieda karki chyli do ziemi ...".

Klaniam sie gleboko.