"Przyjacielom" Iraku - I naszym forumowym...

[eliot]

... Soddomitom, ku rozwadze, acz bez nadzieji, że ją przejawią...

www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1436416.html

[eliot]

eliot napisał:

>
> ... Soddomitom, ku rozwadze, acz bez nadzieji, że ją przejawią...
>
> www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1436416.html



Antyamerykanizm nie jest wypadkiem przy pracy czy zwykłą rezerwą wobec obecnej
administracji waszyngtońskiej, ale stanowi credo tej polityki, która zespala -
pomimo dzielących ich różnic - Front Narodowy i Front Zielonych, socjalistów i
konserwatystów, komunistów i suwerennistów... piszą Pascal Bruckner, André
Glucksmann, Romain Goupil

Jakaż to przyjemność oglądać naród iracki radośnie świętujący swoje wyzwolenie
i pozdrawiający swoich... wyzwolicieli!

Pomocnicy Saddama

Przed kilku miesiącami Francja twierdziła, że potrafi skanalizować zapał
wojenny USA w ONZ-owskiej "legalności". Nieszczęśliwie sprzeciw wobec wojny
zdegenerował się w systematyczny sprzeciw wobec Waszyngtonu. Trwając w ostrym
starciu z anglosaskimi aliantami, nasi przywódcy wywołali - słusznie lub nie -
wrażenie ochraniania Saddama.

Przyjaźń ustąpiła miejsca otwartej wrogości, pomimo dyplomatycznych uśmiechów i
zaprzeczeń typu: "Amerykanie nie są naszymi wrogami". Przez swój upór i
zapowiedź weta "w każdych okolicznościach" nasz kraj podzielił Europę,
sparaliżował NATO i ONZ, unicestwił niewojskowe możliwości zmuszenia irackiej
dyktatury do ustąpienia poprzez wspólne i precyzyjne ultimatum. A "partia
pokoju" przyspieszyła wojnę, odgrywając rolę Asteriksa występującego przeciwko
Wujowi Samowi. Francja postawiła się poza grą, ośmieszyła się.

Kierując dużym państwem, nie można upajać się sukcesami medialnymi i zabawami
oratorskimi. Pod tym względem Tony Blair, który pozostał wierny swoim
przekonaniom mimo ryzyka zderzenia się ze swoim wyborcami, pokazał, że jest
prawdziwym przywódcą.

Linia przewodnia polityki Pałacu Elizejskiego była odbiciem opinii

publicznej. Pewnego dnia trzeba będzie opowiedzieć o tej histerii, zbiorowym
zaczadzeniu trapiącym Francję od miesięcy, o strachu przed Apokalipsą, który
nawiedził nasze największe umysły, o tej prawie sowieckiej atmosferze, która
zespoliła 90 proc. populacji w triumfie myślenia monolitycznego, alergicznego w
stosunku do najmniejszego sprzeciwu. Trzeba będzie przeanalizować partyjny
sposób relacjonowania wojny przez media, które - z nielicznymi wyjątkami - były
mniej obiektywne niż zaangażowane, minimalizując horrory tyranii partii Baas,
aby tym łatwiej przygwoździć ekspedycję anglo-amerykańską, winną wszystkich
zbrodni, wszystkich błędów i wszystkich nieszczęść tego regionu.

Przyjdzie się tłumaczyć

Na całe tygodnie Telewizja Bagdad zawładnęła naszymi mózgami i ekranami
telewizorów do tego stopnia, że bardzo nieliczni zapraszani do telewizji
dysydenci iraccy musieli przepraszać, że żyją, a pewien francuski piosenkarz w
geście rzadkiego bezwstydu opuścił studio w czasie programu rozrywkowego w FR3
[kanał telewizji publicznej] na widok przybywającego tam Saada Salama, reżysera
i opozycjonisty irackiego. Trzeba będzie wytłumaczyć, dlaczego mniejszości
kurdyjskiej zakazywano manifestować, podczas gdy bandziory Saddama paradowały
po naszych bulwarach, wznosząc jego portrety, wykrzykując hasła na jego chwałę,
posuwając się do zlinczowania emigracyjnego poety Salaha al Hamdaniego. Trzeba
będzie przeanalizować ten bijący na alarm odsetek Francuzów (33 proc.), którzy,
nie życząc zwycięstwa koalicji, wypowiedzieli się de facto za zwycięstwem
Saddama Husajna.

Wypada stwierdzić, że antyamerykanizm nie jest wypadkiem przy pracy czy zwykłą
rezerwą wobec obecnej administracji waszyngtońskiej, ale stanowi credo tej
polityki, która zespala - pomimo dzielących ich różnic - Front Narodowy i Front
Zielonych, socjalistów i konserwatystów, komunistów i suwerennistów... Na
prawicy tak samo jak na lewicy, tylko nieliczni nie ulegli temu "nacjonalizmowi
imbecyli", który zawsze jest symptomem resentymentu i schyłku.

Kiedy Bagdad tańczy...

W ostatnim czasie bardzo popularne było przeciwstawianie francuskiej
inteligencję amerykańskiej ciasnocie umysłu, a mądrość starej Europy szaleństwu
Nowego Świata prowadzonego przez "Króla Ubush". Skutek: jedna z najbardziej
ohydnych dyktatur Środkowego Wschodu upadła, a Francja w niczym nie przyczyniła
się do tego upadku -

przeciwnie, zrobiła wszystko, żeby go opóźnić. Kiedy Bagdad tańczy, Paryż robi
kwaśną minę. Niektórzy intelektualiści i politycy publicznie wyrażają swoje
zaniepokojenie, a nawet "wstręt" wobec anglosaskiego zwycięstwa.
Tygodnik "Marianne" daje tytuł "Katastrofa" w dniu, w którym Bagdad smakuje
pierwszych godzin wyzwolenia. Trzeba się z tym pogodzić: zawsze będzie istniała
w naszych demokracjach znaczna część obywateli, których zasmuca upadek
dyktatury. Ojczyzna praw człowieka nie kocha - być może - wolności tak, jak to
twierdzi i jak się z tym afiszuje. Od Jean-Marie Le Pena [lider skrajnej
prawicy francuskiej] do Jean-Pierre Chevenementa [przywódca
lewicowych "suwerennistów", przeciwników zarówno dominacji amerykańskiej, jak i
integracji europejskiej] Saddam znajduje u nas licznych towarzyszy, skromnie
przezwanych "przyjaciółmi narodu irackiego". Czy Republika ustanowi, razem z
Berlinem i Moskwą, dzień żałoby narodowej dla opłakania upadku irackiego
przywódcy?

Karty historii

Druga wojna w Zatoce pokazuje coś bardzo ważnego. Nawrót antysemityzmu i
nienawiści etnicznej, kryzys ekonomiczny i socjalny, profanacja brytyjskiego
cmentarza wojskowego, pobicie Żydów i opozycjonistów irackich podczas wielkich
marszów "pacyfistycznych", obłudny sojusz z mało pociągającym Władimirem
Putinem, oprawcą Czeczenów, przyjęcie afrykańskiego despoty Roberta Mugabe w
Paryżu, publiczne zniewagi pod adresem krajów Europy Wschodniej winnych tego,
że nie podporządkowały się każdemu naszemu skinięciu palcem - nasze wielkie
państwo nie zapisuje obecnie najbardziej chlubnych kart swojej historii.

Przyszłość wyzwolonego Iraku pozostaje wysoce problematyczna, a do uspokojenia
sytuacji jest jeszcze daleko. Nie jest pewne, że Waszyngton osiągnie choćby
skromny triumf ani że podbój militarny zostanie w magiczny sposób zwieńczony
zgodą dworów i umysłów. Nic nie zapewnia, że rząd Busha, mimo swoich obietnic,
weźmie się do uregulowania kwestii palestyńskiej, nic nie gwarantuje, że pokój
zapanuje na Środkowym Wschodzie. Ale poprzez dokonane wybory Paryż skazał się
na odgrywanie marginalnej roli w tej części świata. Historia toczy się dalej,
czy Francja nie jest już jej uczestnikiem?

Ostro jadą (nie tylko) po Chiracu

[oleg3]

a to przecież Francuzi.

[Gość: Bnadem]

eliot napisał:

>
> ... Soddomitom, ku rozwadze, acz bez nadzieji, że ją przejawią...
>
> www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1436416.html



Nic dodać, nic ująć - zachwyt bad artykułem silnie nacechowanym lojalnością
wobec redaktora naczelnego, ktory już Amerykę poparł - chyba, że sobie, bidula,
znowu przypomni, że on właściwie tak nie myślał, a jeno mu się wypsknęło.

To tylko tyle Bnadem - stać cię na więcej.

[Gość: ale-jaja]

Gość portalu: Bnadem napisał(a):

> eliot napisał:
>
> >
> > ... Soddomitom, ku rozwadze, acz bez nadzieji, że ją
przejawią...
> >
> > <a
href="http://www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1436416.html"target="_blank">www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1436416.html</a>
>
>
>
> Nic dodać, nic ująć - zachwyt bad artykułem silnie
nacechowanym lojalnością
> wobec redaktora naczelnego, ktory już Amerykę poparł -
chyba, że sobie, bidula,
>
> znowu przypomni, że on właściwie tak nie myślał, a jeno
mu się wypsknęło.

[Gość: Bnadem]

[Gość: ale-jaja]

Nic dodać, nic ująć - zachwyt bad artykułem silnie
nacechowanym lojalnością
wobec redaktora naczelnego, ktory już Amerykę poparł -
chyba, że sobie, bidula,
znowu przypomni, że on właściwie tak nie myślał, a jeno
mu się wypsknęło.

Co mu się wypsknęło - jeśli chciąłeś objechać redaktorka
to go za coś objedź.
A jemy się nie wypsnęło - on dał dosłowne tłumaczenie.

bardzo lubię ten cytat:
"
Wypada stwierdzić, że antyamerykanizm nie jest wypadkiem
przy pracy czy zwykłą rezerwą wobec obecnej administracji
waszyngtońskiej, ale stanowi credo tej polityki, która
zespala - pomimo dzielących ich różnic - Front Narodowy i
Front Zielonych, socjalistów i konserwatystów, komunistów
i suwerennistów... Na prawicy tak samo jak na lewicy,
tylko nieliczni nie ulegli temu "nacjonalizmowi
imbecyli", który zawsze jest symptomem resentymentu i
schyłku.
"

[Gość: Bnadem]

Gość portalu: ale-jaja napisał(a):

> Nic dodać, nic ująć - zachwyt bad artykułem silnie
> nacechowanym lojalnością
> wobec redaktora naczelnego, ktory już Amerykę poparł -
> chyba, że sobie, bidula,
> znowu przypomni, że on właściwie tak nie myślał, a jeno
> mu się wypsknęło.
>
> Co mu się wypsknęło - jeśli chciąłeś objechać redaktorka
> to go za coś objedź.
> A jemy się nie wypsnęło - on dał dosłowne tłumaczenie.
>
> bardzo lubię ten cytat:
> "
> Wypada stwierdzić, że antyamerykanizm nie jest wypadkiem
> przy pracy czy zwykłą rezerwą wobec obecnej administracji
> waszyngtońskiej, ale stanowi credo tej polityki, która
> zespala - pomimo dzielących ich różnic - Front Narodowy i
> Front Zielonych, socjalistów i konserwatystów, komunistów
> i suwerennistów... Na prawicy tak samo jak na lewicy,
> tylko nieliczni nie ulegli temu "nacjonalizmowi
> imbecyli", który zawsze jest symptomem resentymentu i
> schyłku.
> "


To aż tylu środowiskom zdążyła się twoja ukochana Ameryka narazić? Martwię się
o nią...

Ale zabawne..

[watto]

grupa francuskich Zydów walczy dla dzieł syjonizmu, wykonywanych przez USA...
I co w tym nowego?
Zabawne, że jeszcze niektórzy wierzą w artykułom piszącym o jakiejs raosci
Irakijczyków.
Może sto Irakijczyków pracujących dla USA sie cieszyło w teatrzyku na placu w
Bagdadzie. Na to są dowody.
A teraz mamy prawdziwe setki tysiecy Irakijcuzyków na ulicach Bagdadu
domagające sie wyniesienia sie wojsk USA.


I jeszcze jedno. Przyjaciołom, a nie "przyjacielom".

Sam tego chciałeś watto

[oleg3]

Poprawiasz

> I jeszcze jedno. Przyjaciołom, a nie "przyjacielom".

Sam napisałeś:

"grupa francuskich Zydów walczy dla dzieł syjonizmu, wykonywanych przez USA"
"wierzą w artykułom"


I jeszcze jedno. Wszystko na świecie tłumaczysz żydowskim spiskiem?

[watto]

> Sam napisałeś:
>
> "grupa francuskich Zydów walczy dla dzieł syjonizmu, wykonywanych przez USA"
> "wierzą w artykułom"

I co z tego? Co to za problem z literówkami?
Czemu nie zacytowałeś "raosci " zamiasc "radości"?
To takie małe radostki dzieciaka...



> I jeszcze jedno. Wszystko na świecie tłumaczysz żydowskim spiskiem?

Czy w szystko ci sie ze spiskiem kojarzy?
Nawet gdy nikt o nim nie pisze?
Mam wrażenie, że jesteś jednym z tych ignorantów, którzy cierpią na paranoidlne
fiksacje.
Jednemu wszystko sie z panstwem i podatkami kojarzy, drugiemu ze spiskami,
trzeciemu z "antysemityzmem" itp..
Proponuję zasięgnąć porady lekarza.

[oleg3]

Kto to napisał "grupa francuskich Zydów walczy dla dzieł syjonizmu,
wykonywanych przez USA...
I co w tym nowego?"

Nie jest to literówka. To nie ma sensu.

[eliot]

watto napisał:

>
> I jeszcze jedno. Przyjaciołom, a nie "przyjacielom".

Zauważyłeś cudzysłów? Po to tam był.

[cheech]

watto napisał:

> Może sto Irakijczyków pracujących dla USA sie cieszyło...
>
> I jeszcze jedno. Przyjaciołom, a nie "przyjacielom".

I jeszcze drugie: "stu Irakijczyków", nie "sto Irakijczyków". Jak już się
bawisz w poprawianie kogoś, to sam musisz być bez zarzutu, inaczej... obciach
jak cholera.

Pewnie Ci nawet do głowy nie zajrzy prosta myśl,

[Gość: Alex]

że można być przeciwko Niemcom hitlerowskim, ale również przeciwko
bombardowaniu Drezna,
że można być przeciw Japonii - sojusznikowi Hitlera, ale również przeciw
zrzuceniu bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki,
i wreszcie można być przeciw Saddamowi Husajnowi i również przeciw zabijaniu
Bogu ducha winnych Irakijczyków.
A co było zasadniczym celem wojny wszyscy - za wyjątkiem inteligentnych
inaczej - widzą i nawet nie polemizują.

[eliot]

Gość portalu: Alex napisał(a):

> że można być przeciwko Niemcom hitlerowskim, ale również przeciwko
> bombardowaniu Drezna,
> że można być przeciw Japonii - sojusznikowi Hitlera, ale również przeciw
> zrzuceniu bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki,
> i wreszcie można być przeciw Saddamowi Husajnowi i również przeciw zabijaniu
> Bogu ducha winnych Irakijczyków.
> A co było zasadniczym celem wojny wszyscy - za wyjątkiem inteligentnych
> inaczej - widzą i nawet nie polemizują.

Można...
Tylko powiedz mi gdzie te wielotysięczne, ba milionowe demonstracje broniące
nie każdej po kolei kanalii (Milosevic, Saddam itd.) a mordowanych przez nich
ludzi...???
Jak to jest, że zawsze znajda sie tlumy Soddomitów z portretami Trockiego,
Fajdela, Che i czy innych bandytów, broniące najbardziej nawet odrażajace
kreatury a nie ich ofiary.
Sądzisz, że usuniecie np. Castro wywołałoby marsze radości? Bo ja jestem pewny,
że całą lewacka hołota otoczona milionami (nie)pożytecznych idiotów
demolowałaby centra miast...
Kanali, mordercy bamdyty gotowi bronić zawsze! Ich ofiar nie!

A co do rozumu to polecam poniżej tekst, a po nim autorefleksję... :

"Nic na świecie nie jest tak sprawiedliwie rozdzielone, jak rozum: każdy
wierzy, że otrzymał go wystarczającą ilość..."

Miłej zadumy życzę...

[sothis666]

eliot napisał:

> Można...
> Tylko powiedz mi gdzie te wielotysięczne, ba milionowe demonstracje broniące
> nie każdej po kolei kanalii (Milosevic, Saddam itd.) a mordowanych przez nich
> ludzi...???
> Jak to jest, że zawsze znajda sie tlumy Soddomitów z portretami Trockiego,
> Fajdela, Che i czy innych bandytów, broniące najbardziej nawet odrażajace
> kreatury a nie ich ofiary.
> Sądzisz, że usuniecie np. Castro wywołałoby marsze radości? Bo ja jestem
pewny,
>
> że całą lewacka hołota otoczona milionami (nie)pożytecznych idiotów
> demolowałaby centra miast...
> Kanali, mordercy bamdyty gotowi bronić zawsze! Ich ofiar nie!
>
> A co do rozumu to polecam poniżej tekst, a po nim autorefleksję... :
>
> "Nic na świecie nie jest tak sprawiedliwie rozdzielone, jak rozum: każdy
> wierzy, że otrzymał go wystarczającą ilość..."
>
> Miłej zadumy życzę...

Te bulwersujące dla Ciebie protesty biorą sie stąd, że normalnego człowieka o
wiele bardzie wzburza hipokryzja własnego rządu niz jakiegoś saddama 10 tys
kilometrów dalej. ten saddam zreszta nigdy nie pozował na obrońce wolności,
cywilizacji i prawd absolutnych. każdy wie że to bandyta.
Ludzie "głupio" protestują, bo wypowiadane co zdanie przez takiego busha słowa
(wolność, demokracja, sprawiedliwość) cos dla nich znaczą, i należy się cieszyć
że jeszcze tak jest - gdyby bush po prostu powiedział dlaczego naprawdę zaczął
wojnę, nikt by go w tym nie poparł i nikt nie chciałby za to umrzeć. Ciekawe,
prawda?
A założenie że protest przeciw wojnie = wsparcie np. saddama jest, sorry, dość
naiwne. Obywatele maja nieco więcej rozumu niz ich rządy i poprą raczej
działania zmierzające do wyeliminowania wojen w ogóle a nie rozp..a jednego
dyktatora tylko dlatego że ktos ma akurat w tym interes.

[eliot]

sothis666 napisał:

> A założenie że protest przeciw wojnie = wsparcie np. saddama jest, sorry,
dość
> naiwne. Obywatele maja nieco więcej rozumu niz ich rządy i poprą raczej
> działania zmierzające do wyeliminowania wojen w ogóle a nie rozp..a jednego
> dyktatora tylko dlatego że ktos ma akurat w tym interes.

Z tym rozumem obywateli to bym nie przesadzał...
))

[sothis666]

eliot napisał:
> Z tym rozumem obywateli to bym nie przesadzał...
> ))


))
Racja, powinienem raczej napisać: zdrowsze odruchy

[Gość: Alex]

Myśli prostych dalszy ciąg:
1. Agresja przeciw Serbii (w domyśle przeciw Miloszewiczowi) była rozpętana z
wielu powodów, ale ostatnim był powód obrony kogokolwiek, najlepszym dowodem
jest to, że Kosowo po dziś jest oazą przemytników, narkobiznesu i handlu żywym
towarem. Wielkość poparcia dla Miloszewica najlepiej świadczy o zasadności tej
agresji.

2. Irak rządzony przez Saddama Husajna był państwem policyjnym, podobnie jak
PRL i Jaruzelskiego, Millera czy Kwaśniewskiego nikt nie próbuje rozliczać.

3. Można znaleźć kilka innych państw rządzonych w sposób daleko bardziej
totalitarnie niż Irak (Korea Pln., Chiny), gdyby głoszone przez buszofili
zasady bezwzględnie obowiązywały należy zaatakować wszystkie te kraje.

Co do cytatu, to jest przekręcony cytat I. Kanta, który pisał o rozsądku,
ale pisał również (Kant rzecz jasna) "Nie będzie istniała ludzkość, gdy
przestanie istnieć sprawiedliwość".
Osobiście wolę być mało rozsądny lecz sprawiedliwy niż odwrotnie,

Co do cytatu

[oleg3]

Gość portalu: Alex napisał(a):

> Co do cytatu, to jest przekręcony cytat I. Kanta, który pisał o rozsądku,
> ale pisał również (Kant rzecz jasna) "Nie będzie istniała ludzkość, gdy
> przestanie istnieć sprawiedliwość".
> Osobiście wolę być mało rozsądny lecz sprawiedliwy niż odwrotnie,


Rozsądek jest rzeczą najsprawiedliwiej rozdzieloną na świecie: każdy bowiem
mniema, iż jest weń tak dobrze zaopatrzony, że nawet ci, których najtrudniej
zadowolić w innych sprawach, nie zwykli pożądać go więcej, niż go posiadają".
Tak zaczyna się jedna z najsłynniejszych książeczek naszej cywilizacji -
"Rozprawa o metodzie".

Dalej zaś Kartezjusz powiada: "Nie jest prawdopodobne, by wszyscy popełniali co
do tego błąd, świadczy to raczej o tym, że zdolność poprawnego sądzenia i
odróżniania prawdy od fałszu, którą właśnie nazywamy rozsądkiem lub rozumem,
jest z natury swej jednakowa u wszystkich ludzi; tak więc różnorodność naszych
mniemań nie pochodzi stąd, że jedni są rozumniejsi od innych, a stąd tylko, że
prowadzimy nasze myśli rozmaitymi drogami, a także, że nie bierzemy pod rozwagę
tych samych przedmiotów".

[Gość: Alex]

Pozostanę jedynie przy swoim wyborze co do sprawiedliwości.

[eliot]

Gość portalu: Alex napisał(a):

> Osobiście wolę być mało rozsądny lecz sprawiedliwy niż odwrotnie,

Jeśli wierzysz, że możesz być sprawiedliwym, będąc mało rozsądnym...
to coż....

[Gość: Alex]

Wydaje się, że pojęcie dysjunkcji jest powszechnie znane, ale jeśli nie to
wyjaśniamy: zdanie jest prawdziwe wtedy gdy tylko jeden z jego członów jest
prawdziwy.
A użycie tej formy miało charakter retoryczny: wolisz być sprawiedliwy czy
rozsądny (w domyśle zgarnąć duży szmal, może jakiś iracki zabytek), wybór
należy do Ciebie.
Następnym razem wyjaśnienie zajmie kilka stron, dla inteligentnych, oczywiście.

Przyjacielom USA i naszym fanom neohitleryzmu.

[Gość: Anzelm]

Tak trzymac chłopaki, zajebiemy brudnych Arabów, ropa nasza, Izrael bedzie
wielki, niech żyje nasz wódz Nauczyciel Ludzkości, Wielki Erudyta,
Intelektualista Obu Ameryk, Przyjaciel Dzieci i Niepełnosprawnych (tu następne
32 strony) G. W. Bush.

Na marginesie tekstu Glucksmana

[indris]

Wypada zauważyć że we Francji o ile zdecydowana większość społeczeństwa była
przeciwna wojnie z Irakiem, to w mediach opinie były zróżnicowane, czego tekst
Glucksmana jest najlepszym dowodem (nie jedynym zresztą). Odbiega to
drastycznie od mediów polskich, gdzie jedynie "Trybuna" i "Nasz Dziennik"
ośmielały się odbiegać od politycznej poprawności - proamerykańskiej rzecz
jasna. "GW" jeżeli już zamieszczała jakieś teksty antywojenne, to przeważnie
autorów zagranicznych. A odsetek Polaków przeciwnych wojnie był podobny jak
Francuzów.
Jeżeli zaś chodzi o media, to przez cały czas walk oglądałem frankofońską TV5 i
zaręczam, że jej relacje były obiektywne, w każdym razie w zestawieniu z TVN24,
która robiła wrażenie prawie że telewizji US Army.
Jest też interesujące, dlaczego człowiek o inteligencji Glucksmana nie próbował
nawet zastanowić się, O CO tak naprawdę chodziło Bushowi przy dążeniu i
rozpętaniu wojny. Bo o wyzwalaniu Irakijczyków "przypomniał sobie" Bush trochę
późno. Ale gdyby Glucksman spróbował się jednak zastanowić, to zrozumiałby może
PRZECIW CZEMU były te antywojenne demonstracje.
Jako lekturę pomocniczą dla tego tematu można zarekomendować tekst Normana
Mailera z wielkanocnego numeru "GW".