Temat zostal wyrzucony

[mieczdamoklesa]

a niepotrzebnie
www.wirtualnemedia.pl/blog/index.php?/authors/54-Jerzy-Szygiel/archives/2599-Operacja-Hasbara-przegrana-bitwa.html

[mieczdamoklesa]

Jak wielu dziennikarzy, o „operacji Hasbara” usłyszałem pierwszy raz
w czasie izraelskiej inwazji Libanu w 2006 roku. Izraelskie MSZ
ogłaszało wtedy nabór do programu PR, który miałby wpływ na opinie o
konflikcie na Bliskim Wschodzie, wyrażane w Internecie. W
brytyjskim Guardianie Richard Silverstein pisze, że wraz z ofensywą
izraelską w Gazie Hasbara nasila swoją działalność i wznawia
rekrutację. Przedstawia nawet tekst e-maila, wysyłanego do
potencjalnych kandydatów…

[mieczdamoklesa]

mieczdamoklesa napisał:

> Jak wielu dziennikarzy, o „operacji Hasbara” usłyszałem pierwszy ra
> z
> w czasie izraelskiej inwazji Libanu w 2006 roku. Izraelskie MSZ
> ogłaszało wtedy nabór do programu PR, który miałby wpływ na opinie
o
> konflikcie na Bliskim Wschodzie, wyrażane w Internecie. W
> brytyjskim Guardianie Richard Silverstein pisze, że wraz z
ofensywą
> izraelską w Gazie Hasbara nasila swoją działalność i wznawia
> rekrutację. Przedstawia nawet tekst e-maila, wysyłanego do
> potencjalnych kandydatów…
>
przyjaciele,



Mamy przewagę militarną, ale przegrywamy walkę w międzynarodowych
mediach. Musimy zyskać na czasie, by wojsko odniosło sukces. Możemy
mu pomóc pozostając kilka minut więcej w Internecie. Ministerstwo
Spraw Zagranicznych podejmuje wysiłki, by zrównoważyć media, ale
wszyscy wiemy, że ta bitwa rozgrywa się na poziomie ilości. Im
bardziej angażujemy się w komentarzach, blogach, odpowiedziach i
sondażach, tym więcej zdobywamy opinii przychylnych naszej sprawie.

[mieczdamoklesa]

Izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych poprosiło mnie o
zorganizowanie sieci ochotników, którzy chcieliby uczestniczyć w tym
wspólnym wysiłku. Jeśli się zgodzicie, będziecie codziennie dostawać
odpowiednie informacje, programy komputerowe i listę celów.

[mieczdamoklesa]

Według Silversteina osoba, która na początku stycznia przystąpiła do
Hasbary, dostała na początek argumentariusz na rzecz wyrobienia
pozytywnej opinii o akcji w Gazie, a potem listę mediów. Hasbara
jest nastawiona głównie na media europejskie. Zadaniem uczestników
jest odpowiednie reagowanie na artykuły czy wypowiedzi dotyczące
konfliktu. Każdy z nich dostaje oprogramowanie o nazwie Megaphone,
które wyświetla argumenty dostosowane do aktualnej chwili i wyznacza
media, na które należy właśnie zwrócić większą uwagę. W tamtym
momencie były to Times, Guardian, Sky News, BBC, Yahoo!News,
Huffington Post i Dutch Telegraaf.

[mieczdamoklesa]

Uczestnicy, rekrutowani w Izraelu i krajach diaspory, mają pełną
swobodę formy i treści oddziaływania, ale dla tych, którzy mają
mniej czasu, przewidziano gotowce, które da się wkleić wszędzie
jednym kliknięciem. Czasem to rozbudowane wypowiedzi, czasem
pojedyncze, te same zdania w różnych wersjach, do wyboru w kilku
językach.

[mieczdamoklesa]

7 zasad Hasbara Handbook



Hasbara jest starsza niż wojna w Libanie. Pierwszy podręcznik
Hasbary był przeznaczony dla Światowego Związku Studentów
Żydowskich. Wydano go w 2002, jednak chodziło wówczas głównie o
walkę z tzw. witrynami alternatywnymi, przeważnie lewicowymi, jeśli
krytykowały politykę izraelską. Hasbara Handbook – Promoting Israel
on Campus krótko, na 130 stronach, wyjaśnia pozytywne znaczenie
propagandy i omawia jej „7 zasad”, trochę jakby niechlujną
mieszaninę starych sposobów politycznej retoryki (erystyki) ze
współczesnymi metodami sprzedaży proszków do prania i
szczyptą „czarnego PR”. Wszyscy to znają.

[mieczdamoklesa]

Pierwsza to name calling - próba trwałego przypisania jakiejś
osobie lub idei pozytywnego lub negatywnego symbolu czy atrybutu.
Podręcznik radzi np. nazywać wszystkie palestyńskie partie
polityczne „organizacjami terrorystycznymi”, a żydowskie kolonie na
terytoriach okupowanych „społecznościami”, „wsiami”
lub „osiedlami”. Name calling jest bardzo trudny do skontrowania –
zapewniają autorzy i przypominają, że najważniejsze w nim jest
powtarzanie dokładnie tych samych słów (np. przymiotników) w
odniesieniu do konkretnych celów.

[mieczdamoklesa]

Druga, glittering generality („lśniący ogólnik”, polega na trwałym
łączeniu opisu działań rządu izraelskiego z pojęciami cenionymi
przez audytorium (np. „wolność”, „cywilizacja”, „demokracja” itd.).
Podręcznik przypomina też techniki zwalczania „błyszczącego
ogólnika”, gdyby stosował go przeciwnik.

[mieczdamoklesa]

Transfer, trzecia zasada, to przypisanie prestiżu jakiegoś
autorytetu bądź idei czemuś innemu (nam – jeśli jest pozytywny,
przeciwnikom - jeśli negatywny).



Na czwartym miejscu jest testimonial (świadectwo szacunku), czyli
wciąganie popularnych gwiazd czy osobistości do publicznego poparcia
odpowiedniego stanowiska. Osoba, która nas popiera, wcale nie musi
popierać Izraela we wszystkim. Jej słowa mogą służyć za
testimonial, nawet jeśli są pozbawione aktualnego kontekstu.
Podręcznik radzi, by nie zadowalać się Britney Spears, tylko szukać
wśród środowisk inteligenckich. Większość sławnych osób bardziej
kłopocze się własnym wizerunkiem niż tym, co mogą zrobić dla
Palestyńczyków. Groźba zabrudzenia tego wizerunku może ich przekonać
do porzucenia kontrowersyjnych opinii politycznych.

[mieczdamoklesa]

Piąta, plain folks, to prezentowanie odpowiednich poglądów jako
ogólnie przyjętych, wychodzących prosto „z uczciwego ludu”.
Podręcznik radzi jednak – z powodów etycznych - ostrożnie obchodzić
się ze stosowaniem wypowiedzi populistycznych o charakterze
rasistowskim (np. „Arabowie to…”.



Szósta to zwykły strach, metoda „jeśli mnie nie posłuchasz stanie
się coś strasznego”. Strach jest łatwy do manipulowania w klimacie
zagrożenia terroryzmem, może być z sukcesem stosowany do wzmocnienia
odpowiedniego przekazu. Podręcznik podaje przykłady technik, które
mogą rozbroić tę metodę, jeśli jest stosowana przez przeciwnika.



Ostatnia to bandwagon, tworzenie sztucznej większości. Zwolennicy
Izraela mogą np. zamawiać sondaże opinii wśród grup przychylnych
Izraelowi i wykorzystać je dla wzmocnienia poparcia. Według
podręcznika krytykom Izraela udało się stworzyć wrażenie, że mają
przewagę w Internecie – jako antidotum radzi stosować przede
wszystkim plain folks.

[mieczdamoklesa]

Dla wielu Hasbara jest przykładem profesjonalnej, dobrze
skoordynowanej akcji PR (według Guardiana w „operacji” bierze
aktywny udział kilkadziesiąt tysięcy osób). Działa inspirująco i
stosuje się do zwykłych kampanii politycznych. Dla innych to próba
zniekształcenia czy sfałszowania debaty publicznej. W każdym razie
Izraelczycy podkreślają, że w europejskim Internecie przegrywają, a
to by znaczyło, że „operacja Hasbara” natrafia tu na pewne
ograniczenia. Jedni to tłumaczą europejskim indywidualizmem, inni
zakorzenionym antysemityzmem. Nie wykluczone też, że popełniono
jakiś błąd, o którym nie da się mówić przez megafon.

wyswiechtane metody zydokomuny

[rycho7]

mieczdamoklesa napisał:

> Nie wykluczone też, że popełniono jakiś błąd, o którym nie da się
> mówić przez megafon.

Ta hucpa jest stosowana od 1870 roku od Kongresu Syjonistycznego. Poczatkowo
nabierano na to Zydow, pozniej gojow. To zgrana plyta.

Macherom wydalo sie, ze nowosc medium internetu walcem wyrowna zmarszczki ropuchy.

[belgijska]

Zapisalam - dzisiaj juz nie mam sily ....

[mieczdamoklesa]

belgijska napisała:

>
> Zapisalam - dzisiaj juz nie mam sily ....
>
nie podlizuj mi sie belgijska, nie jestem facetem,szukaj verzweitelt
neben