________GEN! Jaki macie OP-luwacze ten gen, sąsied

[szach0]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=94542698&a=94561183
Sąsiedzie fanie piq-a, Scana..

Przeczytaj w przerwie pieczenia MOJ POST NAPISANY NA GŁODZIE..
ten wyzej -link
Polska/Rynek Zdrowia 2009-01-30 13:14:00 Z ostatnich publikacji
internetowej wersji czasopisma „Proceedings of the National Academy
of Sciences” wynika, że gniewny temperament jest zapisany w naszym
DNA. O tym, czy ktoś zachowuje się jak furiat, może decydować
zaledwie jeden fragment naszego kodu genetycznego nazywany genem
wojownika.

Związek pomiędzy DNA a agresywnym zachowaniem potwierdził niedawno
eksperyment przeprowadzony na oddziale Uniwersytetu Kalifornijskiego
w Santa Barbara pod kierunkiem politolog prof. Rose McDermott.

Badacze z kilku amerykańskich i brytyjskich uczelni jako pierwsi
postanowili sprawdzić, w jaki sposób na nasze zachowanie przekładają
się różne warianty tzw. genu MAOA. Koduje on enzym zwany
monoaminooksydazą A, który wywołuje w mózgu rozpad neuroprzekaźników
towarzyszących silnym emocjom. To między innymi dopamina,
noradrenalina czy serotonina.



Istnieją jednak dwa warianty genu MAOA, decydujące o niskiej lub
wysokiej aktywności enzymu w mózgu. Jak zaobserwowano, zarówno u
ludzi, jak i u małp pierwszy wariant wiąże się z podwyższoną
skłonnością do agresji.

Aby dokładniej zbadać ten związek, uczeni poprosili 78 studentów o
udział w komputerowym quizie językowym, w którym, udzielając
poprawnych odpowiedzi, studenci mogli zarobić pieniądze. Gdy na ich
kontach pojawiły się konkretne kwoty, informowano ich jednak, że
inny gracz ukradł ich zarobek, łamiąc zabezpieczenia w sieci
komputerowej. W tym momencie eksperymentatorzy dawali badanym
możliwość ukarania złodzieja. Pozwolono im kupić dla niego danie,
które mogli doprawić do woli ostrym sosem.

Okazało się, że studenci z pierwszym wariantem genu wojownika byli
surowsi w wymierzaniu kary. Lali więcej sosu niż reszta badanych. Co
więcej, ich skłonność do zemsty była wprost proporcjonalna do
straty, którą ponieśli. W rzeczywistości nie było oczywiście żadnego
złodzieja, a pieniądze kradł program komputerowy.

Zdaniem autorów eksperymentu, istnienie genu wojownika w ludzkim DNA
ma poważne konsekwencje dla mechanizmów polityki, przemocy, a także
zbrodni. Niektórzy ludzie są po prostu bardziej skłonni do
agresywnej reakcji, jeśli czują się sprowokowani.

________________Test Hasza - jaki gen ma piq?/n

[szach0]

Wzywasz i wyzywasz Piqa (niki piszemy podobnie

[pan.scan]

jak imiona, dużą literą - to na marginesie Twojej łże-szlacheckiej
kultury) a kiedy Piq pojawi się i skopie Ci po raz enty doopsko będziesz
znowu obnosił się ze swoją krzywdą i linkami po wszystkich wątkach.
I tak ad nauseam, od 8 lat, masz charakterek goowniarza, skarżypyty,
donosiciela i samochwały naraz. Weź się do uczciwej roboty, zajmij się
ogrodem, wiosna w pełni. Kiedy się fizycznie zmęczysz od łopaty to i
głupoty wywietrzeją Ci z Twojej starczo upartej makówki.

______użyj wyobraźni dla innych masz tu portret

[hasz0]

bys sobie nie musiał wyobrazac mnie ani jako Miecia Moczara,
ani jako rzekomo "skopanego" przez biednego oszczercę, którego
cechami przewrotnie mnie własnie obdarzyłeś!
www33.patrz.pl/u/f/47/17/67/471767.jpg[/img]
Muszę przyznać, POMIJAJĄC naiwną ODWROTKĘ, ześ celnie opisał jego
cechy:

...piq sie obrażał nawet o pisanie bez symetrii jego nicka....
MUISAŁO SIE PISAC koniecznie MAŁYMI LITERAMI!
...o zdziewkę...o zasady, ktore notorycznie sam łamał...
jest snobem nawet w nazywaniu trunków winnych i pochodnych
podobnym do Ciebie..."Cognac dla ubogich"

Scana opis (odwrotkowo) psuje jak ulał do oscenicznego opisu
języka w uchu dziewczynki, listu kapusia donosiciela, chwalenia się
wiedzą ekonomiczna i polityczną oraz wszelaką..ILEŻ TO RAZY PROSIŁ I
NAMAWIAŁ MNIE bym go pytał to mi wyjaśni wszystko...ale nie podważał

SCAN:
>" od 8 lat, masz charakterek goowniarza, skarżypyty,
> donosiciela i samochwały "

#######################################HASZCZ:
I co nie pasuje do piczego jak ULAŁ?

-------------
Autor stara się odpowiedzieć na pytanie co popychało ludzi, którzy
przeszli tak niewyobrażalne cierpienia do dokonania zwrotu i
zadawania takich samych cierpień innym.
...gdyby ona (a także pozostali moi dziadkowie) w latach
dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku nie wyjechała do Ameryki, na
początku lat czterdziestych bieżącego stulecia ja zostałbym wysłany
do Oświęcimia. Miałbym mniej więcej dwanaście lat. Podobnie jak inni
chłopcy z tamtych czasów nosiłbym szare, wełniane ubranko i płaską,
szarą czapkę z daszkiem. Wraz z matką, ojcem i piegowatą siostrą
wysiadłbym z pociągu na betonową rampę w obrębie drutów obozu. Stało
się jednak tak, że pojechałem do Oświęcimia dopiero przed czterema
laty, gdy miałem bez mała sześćdziesiąt wiosen i można to było
zrobić bezpiecznie. Stanąłem na szerokiej, betonowej płycie i
wpatrzyłem się w tory, na których stałby pociąg, ale nie potrafiłem
sobie wyobrazić, że z niego wysiadam. Próbowałem, jednak
wszelkie "co, gdzie i kiedy" tyczące Oświęcimia, były tak odległe od
świata, który pamiętałem, że poczułem, iż usiłuję zobaczyć jak
wyglądałem ja sam, czy raczej moje atomy, tuż przed Wielkim
Wybuchem. Czytałem na temat Oświęcimia i wiedziałem, że owego dnia
na rampie musiałby być Mengele, więc podszedłem do miejsca, w którym
zapewne by stał. Wiedziałem, że powiedziałby mój ej matce i mojemu
ojcu: -Naprawo - zaś mojej siostrze i mnie: -Na lewo - ale wciąż nie
potrafiłem sobie tego wyobrazić. Przeszedłem do ruin przebieralni -a
raczej rozbieralni - następnie do komory gazowej, obecnie bez dachu,
pełnej resztek starej konstrukcji, kurzu, trawy i mleczy, a także
(kiedy przyjrzałem się dokładniej) maleńkich, białych okruchów
kości, które w latach czterdziestych spadły tam z nieba. Znowu
spróbowałem sobie wyobrazić swoją siostrę i siebie samego w tej
komorze, jak rozebrani tulimy się do siebie, otoczeni przez tysiąc
ludzi (wszyscy krzyczą, spływa na nas gaz), i po prostu nie byłem w
stanie tego zobaczyć, w moim umyśle nie było haczyka, na którym
mógłby zawisnąć taki obraz. Z równym powodzeniem mógłbym dociekać
dlaczego istnieje wszechświat i co by było gdyby go nie było.
Wyjechałem nie robiąc żadnych notatek, ale pamiętam, że poczułem
trochę sympatii do mężczyzn i kobiet twierdzących że Holocaust się
nie zdarzył. Ludzie, którzy tak mówią to głupcy, częstokroć nawet
gorzej, ale potrafię ich zrozumieć. Myśl, że Holocaust naprawdę miał
miejsce, jest zbyt nieogarniona dla maleńkiego, nie większego od
piłki do siatkówki, mózgu.

Przyjechałem do Oświęcimia, a także w ten rejon Polski, aby zbierać
materiały do tej książki. Usłyszałem o pewnej żydowskiej
dziewczynie, Loli, która po półtorarocznym pobycie w Oświęcimiu
odwróciła Holocaust do góry nogami, zostając komendantką dużego
więzienia dla Niemców w Gliwicach, o trzydzieści mil od swego obozu,
tudzież naśladując w pewien sposób SS-manki z Oświęcimia i
zapragnąłem o niej napisać. Lola nie przebywała już w Polsce, lecz
rozmawiając o niej z Żydami, Polakami i Niemcami, studiując
dokumenty w pełnej pajęczyn piwnicy w Polsce, jak również w
betonowym zamku nad Renem, stopniowo zdałem sobie sprawę z tego, że
prawda jest dużo, dużo obszerniejsza niż sprawa Loli.
www.naszawitryna.pl/ksiazki_103.html[img]

_____masz tu portret a wyobraźni użyj do w/w

[hasz0]

[/img]

nadzieja w Besserwisserze Haszu

[rycho7]

hasz0 napisał:

> Autor stara się odpowiedzieć na pytanie co popychało ludzi, którzy
> przeszli tak niewyobrażalne cierpienia do dokonania zwrotu i
> zadawania takich samych cierpień innym.

Czy to Haszu kwestia elementarnej "sprawiedliwosci" hipopotama na Saharze?

_______nie pajacuj raz w te a raz wewte

[hasz0]

wystarczyło nie ukrywać i osądzić sprawiedliwie
.......
-------------------------------
1)zemsta jest tak samo zła

jak

2)wybaczenie nieprzyznającym się do win
--------------------------------------
Ty szambujesz po 1) + 2)!

[rycho7]

hasz0 napisał:

> 1)zemsta jest tak samo zła
>
> jak
>
> 2)wybaczenie nieprzyznającym się do win

Kara to "odplata" - synonim zemsty.

Nikt Cie nie prosi o wybaczanie niewinnym. Winny bo nie przyznaje sie do win?

Zap.erdalaj do prokuratora. Donies dowody winy. Chciejstwo zgnebiebnia
przeciwnikow to nie sprawiedliwosc.

_____mówisz o Scanie i piq-u?

[haszszachmat]

bo to pasuje do nich jak ulał.
...............
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=94561240&a=94565445
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=94532209&a=94565022
Muszę przyznać, POMIJAJĄC naiwną ODWROTKĘ, ześ celnie opisał jego
cechy:

...piq sie obrażał nawet o pisanie bez symetrii jego nicka....
MUISAŁO SIE PISAC koniecznie MAŁYMI LITERAMI!
...o zdziewkę...o zasady, ktore notorycznie sam łamał...
jest snobem nawet w nazywaniu trunków winnych i pochodnych
podobnym do Ciebie..."Cognac dla ubogich"

Scana opis (odwrotkowo) psuje jak ulał do oscenicznego opisu
języka w uchu dziewczynki, listu kapusia donosiciela, chwalenia się
wiedzą ekonomiczna i polityczną oraz wszelaką..ILEŻ TO RAZY PROSIŁ I
NAMAWIAŁ MNIE bym go pytał to mi wyjaśni wszystko...ale nie podważał

SCAN:
>" od 8 lat, masz charakterek goowniarza, skarżypyty,
> donosiciela i samochwały "

#######################################HASZCZ:
I co nie pasuje do piczego jak ULAŁ?

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> bo to pasuje do nich jak ulał.

Niesprzezenie niezwrotne.

Co Ty belkoczesz? Zero kontaktu z moimi odpowiedziami.

eugenika haszystowska

[rycho7]

szach0 napisał:

> Związek pomiędzy DNA

Hasz stworzy nowego czlowieka, ktory bedzie nadstawial d.py pedalowi gnojarkowi.

_______zastosuj ODWRotkę...w tym jesteście lepsi/n

[hasz0]

wojowniku

[andrzejg]

jesli chodzi o agresje, to ty tu dominujesz
Tak więc wszelkie uwagi i wnioski wynikajace z eksperymentu odnieś
do siebie. Mówiąc szczerze nie chciałbym dostac sie w twoje łapy,
albo byc od ciebie zaleznym. Rozkoszowałbys się zemstą.

A.

Wiem!______ GNOjówką maleszkowatą * 100 za 1 herb!

[haszszachmat]

Takie masz proporcje i widzenie świata oraz ludzi.

Czytałeś jego bluzgi przez wiele miesiecy gdy nie miał czasu
bo był BARDZO zapracowany?

______________CZYTAŁEŚ?________________

Tak prymitywnego i infantylnego osądu, jaki prezenutjesz tu co rusz
nie mozna spotkać u normalnych ludzi ...skad sie to wzięło u Ciebie?

Pamietam jak mnie kuriozalnie przedstawiałeś żonie:
- Zobacz na niego...wygląda i zachowuje się normalnie!"

Albo to Twoje ostatnie spostrzeżenie bez ripostowe of cause:

- Wiedziałem, ze jesteś umoczony w prywatyzację...czy jakoś tak..

Poparańcu.toTwoja codzienna uprzejmość dla załogi?

[haszszachmat]

... ta starsza pani zwolniona za mobbing?

Mobbingowała młodzież?

czy odwrotnie?

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> ... ta starsza pani zwolniona za mobbing?

To mi przypomina niewyzyta starsza pania, ktora mnie napastowala zem zboczeniec
za to, ze nawet nie pomyslalem, ze moglbym ja zgwalcic w lesie.

Starsze panie miewaja klopoty z pustka czaszki. Oraz ze sprzataniem gniazda, gdy
nikt go nie obsrywa.

[andrzejg]

haszszachmat napisał:

> ... ta starsza pani zwolniona za mobbing?
>

jaka zwolniona starsza pani?
Ostatnio z pracy odeszła pani,na własna prośbe zresztą, a to ze
względu na wiek. Juz jej sie nie chciało. W końcu 70 lat to nie 50.
Gdyby chciała, to do tej pory by pracowała.

A teraz policz palanciku ile u mnie pracowała będąc na emeryturze.

A.


A.

_________Więc Palanciku kłamałeś JAK najęty?

[haszszachmat]

gdy opisywałeś dwa moze trzy alebo więcej let temu...
jak byłęś zdenerwowany bo musiałeś zwolnić starsza panią,
która uskarżała sie na mobbing?

Wraz z nia zwolniłes młodego, którego też dawni pracownicy
szykanowali...

nazywałeś ich oboje dość nieładnie...PUBLICZNIE!!!!...

+++++++____________KŁAMAŁES WIĘC! Po co?

Tak jak Tu?

------------------------------->
nu
Autor: andrzejg 26.04.09, 20:36

wiedziałe,że jakiś szwindel zrobiłeś
Jak ktos tak ostro walczy przeciw, to często , gęsto szwindel a nim
stoi własnie (parodiując perłę)

A.

[andrzejg]

to tak daleko sięgasz pamięcią świrusie

Fakt.Zwolniłem panią, ale trudno ja nazwać starszą,no chyba z
poziomu dwudziestolatka. Tą rzeczywiscie wywaliłem z roboty, bo nie
nadawała się. Psuła mi opinię. Zresztą póxniej co troche wylatywała
z innych prac.Faktycznie coś tam wspominała o mobbingu, ale cóz to z
mobbing palanciku.Normalne wymagania konkretnego zachowania sie
wobec klienta. Dzień dobry, do widzenia i takie tam.
A młody? To był uczeń. Odszedł sam skarżąc sie na pozostałych
pracowników i uczniów na złosliwości.

Lepiej ci palanciku? Wojowniku o słuszna sprawę?

A.

___________________OK! Odebrałem wtedy to inaczej

[haszszachmat]

z powodu przymiotników i dygresji...
całkiem niestosownych i nieprawdziwych, bo uogólniajacych.

Pamiętaj! Jesli nie sparwdzasz faktów, nie chcesz ich nawet
weryfikowac u źródła. A tak było gdy przywiozłem ksiażkę kuzyna
i wspomniałem o sadze. Nie chciałęś obejrzeć.

Ale wierzyłeś piq-owi

...o kursach walut zmieniających się stabilnie ......że nie jest
możliwa interwencja na rynkach walutowych! itp

A nie chciałeś patrzeć na dane statystyczne z datami i wyliczonymi %%
%-ami, jakie przedstawiałem piq-owi!
Tak było kilka razy!

Przymilny post do kuzyna z sznatażykiem pod swą tezę
+ miesiące haniebnych ataków furii ...
idealnie pasuja do twych "uszczypliwosci"..wyssanych z palca.

tak działa też partia Platformy...odwracajac uwagę od PRAWDZIWYCH
PROBLEMÓW palikotowaniem.
Jesteś naiwniakiem.

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> Czytałeś jego bluzgi

Nie bylo bluzgow. Bylo obnazanie haszystowskich klamstw. Mataczysz pojeciami.

> Pamietam jak mnie kuriozalnie przedstawiałeś żonie:
> - Zobacz na niego...wygląda i zachowuje się normalnie!"

Szkoda, ze mnie przy tym nie bylo.

[andrzejg]

haszszachmat napisał:

> Takie masz proporcje i widzenie świata oraz ludzi.
>
> Czytałeś jego bluzgi przez wiele miesiecy gdy nie miał czasu
> bo był BARDZO zapracowany?
>
> ______________CZYTAŁEŚ?________________
>

czytałem
twoje zreszta też

ile czasu juz minęło od tych bluzgów?
a ty ciagle zioniesz nienawiścią


> Tak prymitywnego i infantylnego osądu, jaki prezenutjesz tu co rusz
> nie mozna spotkać u normalnych ludzi ...skad sie to wzięło u
> Ciebie?

bo jestem nienormalny gadając jeszcze z tobą

>
> Pamietam jak mnie kuriozalnie przedstawiałeś żonie:
> - Zobacz na niego...wygląda i zachowuje się normalnie!"

Nie pamietam tego,ale jest to mozliwe, ponieważ dałem jej do
poczytania niektóre twoje posty...noo i musiałem pewnie potem cie
tłumaczyc, że jednak wyglądasz normalnie. No,ale na forum nie liczy
się zewnętrzna aparycja,tylko wnętrze.A to jakie masz , to kazdy
widzi.

>
> Albo to Twoje ostatnie spostrzeżenie bez ripostowe of cause:
>
> - Wiedziałem, ze jesteś umoczony w prywatyzację...czy jakoś tak..
>
>


Nie w prywatyzacje, tylko przekręty
Przecież sam napisałes o swoich przekrętach.Jeżeli to był żart, to
zaznaczaj do duzymi literami, bo u ciebie cięzko to rozróznic.


A.

Zapytaj Scana jesli nie sledzisz-picze oszczerstwa

[haszszachmat]

POWTÓRZONE...
włąśnie dziś pokaząłem jak pasują SCANA
przymiotniki idealnie do

_________piq-a___________
ile Ty masz IQ=?

Parę dni temu zamiast mnie przeprosić........KOMPROMITUJE SIĘ
jak dziecko z piaskownicy.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=94561240&a=94569034
O TU
bo chyba oryginalny wątek wyciął...z innego ..dlatego już od wielu
lat wklejam w inne wątki
-
_____mówisz o Scanie i piq-u?
Autor: haszszachmat 27.04.09, 09:53 Dodaj do ulubionych Skasujcie
Odpowiedz

bo to pasuje do nich jak ulał.
...............
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=94561240&a=94565445
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=94532209&a=94565022
Muszę przyznać, POMIJAJĄC naiwną ODWROTKĘ, ześ celnie opisał jego
cechy:

...piq sie obrażał nawet o pisanie bez symetrii jego nicka....
MUISAŁO SIE PISAC koniecznie MAŁYMI LITERAMI!
...o zdziewkę...o zasady, ktore notorycznie sam łamał...
jest snobem nawet w nazywaniu trunków winnych i pochodnych
podobnym do Ciebie..."Cognac dla ubogich"

Scana opis (odwrotkowo) psuje jak ulał do oscenicznego opisu
języka w uchu dziewczynki, listu kapusia donosiciela, chwalenia się
wiedzą ekonomiczna i polityczną oraz wszelaką..ILEŻ TO RAZY PROSIŁ I
NAMAWIAŁ MNIE bym go pytał to mi wyjaśni wszystko...ale nie podważał

SCAN:
>" od 8 lat, masz charakterek goowniarza, skarżypyty,
> donosiciela i samochwały "

#######################################HASZCZ:
I co nie pasuje do piczego jak ULAŁ?
________GEN! Jaki macie OP-luwacze ten gen, sąsied - szach0
27.04.09, 07:34
________________Test Hasza - jaki gen ma piq?/n - szach0 27.04.09,
07:35
Wzywasz i wyzywasz Piqa (niki piszemy podobnie - pan.scan 27.04.09,
08:29
______użyj wyobraźni dla innych masz tu portret - hasz0 27.04.09,
09:08
_____masz tu portret a wyobraźni użyj do w/w - hasz0 27.04.09,
09:10
nadzieja w Besserwisserze Haszu - rycho7 27.04.09, 09:28
_______nie pajacuj raz w te a raz wewte - hasz0 27.04.09, 09:39
Re: _______nie pajacuj raz w te a raz wewte - rycho7 27.04.09,
09:44
_____mówisz o Scanie i piq-u? - haszszachmat 27.04.09, 09:53
Re: _____mówisz o Scanie i piq-u? - rycho7 27.04.09, 10:15
eugenika haszystowska - rycho7 27.04.09, 07:59
_______zastosuj ODWRotkę...w tym jesteście lepsi/n - hasz0 27.04.09,
08:15
wojowniku - andrzejg 27.04.09, 10:21
Wiem!______ GNOjówką maleszkowatą * 100 za 1 herb! - haszszachmat
27.04.09, 10:33
Poparańcu.toTwoja codzienna uprzejmość dla załogi? - haszszachmat
27.04.09, 10:35
Re: Poparańcu.toTwoja codzienna uprzejmość dla za - rycho7 27.04.09,
10:40
Re: Poparańcu.toTwoja codzienna uprzejmość dla za - andrzejg
27.04.09, 10:42
_________Więc Palanciku kłamałeś JAK najęty? - haszszachmat
27.04.09, 10:50
Re: Wiem!______ GNOjówką maleszkowatą * 100 za 1 - rycho7 27.04.09,
10:36
Re: Wiem!______ GNOjówką maleszkowatą * 100 za 1 - andrzejg
27.04.09, 10:47
Re: wojowniku - rycho7 27.04.09, 10:34
TPS.A to epizod zawodowy.. podobnie Elwro.. - haszszachmat 27.04.09,
10:38
Re: TPS.A to epizod zawodowy.. podobnie Elwro.. - rycho7 27.04.09,
10:43

ILE minęło ? kilka dni od piczego postu gnojówkowe

[haszszachmat]

go!
Tak Andrzejku!

Jeśli nie zgadzam się piać w chórze oszczerców...
....i obnażam prawdę...zostaja Wam ino bluzgi!

I to Was kompromituje!

[andrzejg]

a w kórym miejscu bluzgam palanciku (palancika sobie daruj,to
pieszczotliwe okreslenie)?

OK

Powiem ci na koniec bardzo szczerze

Kłamałeś

i to ci wykazali
Teraz boli i się wyżywasz.

a teraz pa

A.

O co walczysz PO-mówieniem? Jesli wiem, że nie

[haszszachmat]

kłamałem...
i dałem link na dowód, ze kuzyn zmienił wersję?
Z Sobieskiego na Batorego mniej więcej w tamty okresie?

-------------------------------------MASZ JAK WÓŁ__________
andrzejlazar - 03-07-2007 - 08:50
Temat postu:
---------------------------------------------------------------------
-----------
Nazwisko Lazar pochodzi od biblijnego imienia Łazarz (po
hebrajsku "Bóg wspomógł"). Łacińska forma Lasarius spolszczona
została na Łazarz. Jako imię w Polsce notowane jest od XIII wieku.
Jako nazwisko Łazar od 1496 roku a Lazar od 1602 roku.
Od tegoż Łazarza pochodzi też lazaret czyli szpital wojskowy. Jest
zatem nazwiskiem odimiennym i ma wiele odmian, które przytoczę
poniżej.
Tak zaczyna się moja druga książka o Lazarach.Ostatnio wysuwam
śmiało tezę ,że Lazarów sprowadził do Polski Stefan Batory z
Siedmiogrodu.Czy możesz tą tezę poprzeć?
Dziękuje za cieplutkie pozdrowionka
---------------------------------------------------------------------
-----------

[rycho7]

andrzejg napisał:

> Rozkoszowałbys się zemstą.

60 lat "rozwoju" telekomunikacji polskiej. Otepia zmysly. Codzienna nuda nie
dostarcza mu rozkoszy. Co innego co obrona Odry 1305 przed strzelaniem w
potylice. Jak ma wpoprzek to nie cudzolozy.

TPS.A to epizod zawodowy.. podobnie Elwro..

[haszszachmat]

gdy zwolniłem się z Elwro ...upadło!
Gdy przyjałem sie do PPiTT zaczął sie błyskawiczny postęp...
po zwolnieniu mnie...sam widzisz co sie z TPSA dzieje...

od grudnia nie potrafia uruchomić usługi, która sąsiad zza ściany ma
od dwu lat.

Więc FAKTY przeczą Twoim fałszywym korelacjom.

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> gdy zwolniłem się z Elwro ...upadło!

Elwro nie upadlo. Elwro zaoral Siemens.

> Więc FAKTY przeczą Twoim fałszywym korelacjom.

Nie moze byc inaczej, to Twoja definicja.

Epizodem to jestes Ty Haszu. Pomylka obszczymurkowosci.

Zaorał sam? Czy PO-zwolono naiwniaku?

[haszszachmat]

W Siemensie w Katowicach też miałem epizod.
Ciebie używam jako znaku ^.

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> W Siemensie

Sprzedano na takich warunkach na jakich kupiec chcial kupic. Po skakaniu przez
plot nozke zlamales i nie mogles podskakiwac.

Siemensa Swieta Wlasnosc nie na tace.

[haszszachmat]

Skończyła się wojna, zaczął komunizm.

— W czerwcu1945 r. zdałem maturę. Potem Politechnika Warszawska. I
fascynacje maszynami. Wtedy cudem techniki był amerykański komputer
ENIAC. Jeden z pierwszych. Tak wielki, że zbudowano dla niego
specjalną halę, a obok elektrownię, która go zasilała — wspomina
Jacek Karpiński, ps. Mały Jacek.

Do niedawna uważano, że był to pierwszy komputer na świecie. Ważył
prawie 30 ton, zajmował 140 mkw. i składał się z ponad 18 tys. lamp
elektronowych. Po wojnie, gdy odtajniono niektóre dokumenty
brytyjskiego wywiadu, okazało się, że Brytyjczycy z ośrodka
kryptograficznego w Bletchley Park ubiegli Amerykanów o dwa lata. W
1941 r. zbudowali pierwszy sprawnie działający komputer na świecie o
nazwie Colossus.

— Po studiach z nakazu pracy robiłem nadajniki radiowe dla ambasad,
które dzięki nim komunikowały się z Polską. Spore, dwukilowatowe —
mówi Karpiński.

Kiedy odpracował studia, przeniósł się do PAN, gdzie wreszcie
rozwinął skrzydła. I stworzył swoją pierwszą „mądrą” maszynę. Do
przepowiadania pogody.

— AAH była pierwszą na świecie maszyną, która pomagała tworzyć
długoterminowe prognozy pogody. Po wprowadzeniu danych z obserwacji
Słońca na ekranie pojawiał się wynik. W sumie to był taki wielki
procesor o wymiarach dwa metry na półtora. Maszyna pracowała dwa
lata. Ale pewnego dnia spadła ze schodów — wspomina Karpiński.

Po prostu podczas przenoszenia tragarze nie utrzymali komputera
wielkości szafy i przyrząd runął z wysokości dwóch pięter. Na oczach
jego twórcy. Przykre. Karpiński wykonał jeszcze kilka innych maszyn,
jak na owe czasy rewolucyjnych. Chociażby pierwszy na świecie
analogowy komputer do działań różniczkowych AKAT-1. Albo perceptron.
Maszyna, która sama potrafiła rozpoznawać otoczenie i uczyć się.
Miała kamerę i system do analizy obrazu pokazywanego jej np.
trójkąta. Bez problemu wskazywała jego cechy charakterystyczne i
identyfikowała jego kształt.

— Perceptron nie miał jakiegoś konkretnego zastosowania. To była
raczej sztuka dla sztuki, zabawa. Podstawą działania była sieć
neuronowa, składająca się z 2 tys. tranzystorów. Poza podobnym
urządzeniem w Stanach Zjednoczonych nikt na świecie czegoś takiego
nie zbudował — twierdzi Karpiński.

Bo na sztuczną inteligencję było jeszcze za wcześnie. W 1964 r. FSO
produkowała syrenki. Po ulicach jeździły wołgi i warszawy. Niewielu
obywateli i towarzyszy wiedziało, co znaczy słowo komputer. Co też
nieraz im Karpiński wytykał.


Maszyna KAR-65
Co musi czuć człowiek, który w szarej rzeczywistości siermiężnego
komunizmu wybiega myślami lata do przodu i konstruuje urządzenia
wyprzedzające swoją epokę? Dumę? Jakież frukty musiał dostawać od
władzy za taką robotę? Jakże musiał być hołubiony? Wiodło mu się
niezgorzej?

— Nie te czasy. Bycie inteligentnym bardziej szkodziło, niż
pomagało. Owszem, pozwalano tworzyć maszyny, ale gdy powstawały,
zaczynały się kłopoty. Wpierw był szum, potem maszyna zamiast do
ludzi trafiała do piwnicy pod klucz, i cisza. A już nie daj Boże,
żeby gazety napisały. Cenzura zabraniała. Bo jak naukowcy, to tylko
radzieccy. I jak naukowe osiągnięcia, to tylko radzieckich
naukowców. Polacy to kopanie węgla i ziemniaków. Prasa, owszem,
pisała, że mamy pierwsze miejsce na świecie, ale w uprawie
ziemniaka. O technicznych osiągnięciach cisza — mówi Karpiński.

A nasz bohater, ku utrapieniu komunistów, co skończył jakąś maszynę,
zaraz zaczynał następną, równie zmyślną. Po wynalezieniu perceptronu
ówczesny kierownik Pracowni Sztucznej Inteligencji w Instytucie
Automatyki PAN odmówił mu pieniędzy na dalsze konstrukcje. Miarka
się przebrała.

— Ubek i kawał durnia. Podstawiał mi nogę, kiedy tylko mógł, więc z
opanowanej przez komunistów PAN przeniosłem się na Uniwersytet
Warszawski, do Instytutu Fizyki Doświadczalnej, pod skrzydła
profesora Pniewskiego, wspaniałego człowieka. Mogłem dalej robić
swoje — mówi Karpiński.

Pniewski miał problem. Z ośrodka CERN w Szwajcarii (Europejski
Ośrodek Badań Jądrowych, ten sam, w którym w 1989 r. Tim Berners-Lee
wymyślił i stworzył sieć WWW) otrzymywał tony danych, których nie
potrafił analizować. Bo nie miał na czym. Karpiński zbudował mu
kilka urządzeń, w tym komputer do analizy danych KAR-65.

— Był znacznie szybszy i tańszy od ówczesnej Odry. Wykonywał 100
tys. operacji na sekundę i kosztował jakieś 6 mln złotych. Odra była
wolniejsza, za to kosztowała 200 mln złotych — wspomina Karpiński.

Zbudował jeden taki komputer, który pracował jeszcze w latach
osiemdziesiątych. Mógł więcej, ale:

— Wokół mnie zagęszczała się atmosfera. Byłem wrogiem ludu. Co
chwila Pniewski dostawał anonimy, że jestem hochsztaplerem, że nigdy
nic nie zbudowałem. On mi je czytał i pytał: Jacek, ale ty mi
zrobisz ten komputer, prawda? — opowiada Karpiński.

Wrogiem ludu? Jakim sposobem? Przecież robił rzeczy wyjątkowe za
pieniądze i ku chwale PRL-u.

— Ktoś się dokopał w moim życiorysie, że walczyłem w AK. Do tego
doszła zwykła ludzka zawiść, że ja potrafię, że mnie się udaje, a
innym nie. To wystarczyło. Poza tym komuniści hołubili robotników i
chłopów, a nie intelektualistów — mówi Karpiński.

Dlatego następne KAR-65 nie powstały. Karpiński zaczął jednak
pracować nad czymś zupełnie innym, rewolucyjnym. Czymś, co
wyprzedzało swoje czasy o wiele lat i mogło zapewnić mu życie w
luksusach, ale stało się największym jego utrapieniem. To coś
nazywało się K-202.

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> — W czerwcu1945 r. zdałem maturę.

Jak zwykle dostajesz wciry to zmieniasz temat.

> — Perceptron nie miał jakiegoś konkretnego zastosowania. To była
> raczej sztuka dla sztuki, zabawa. Podstawą działania była sieć
> neuronowa, składająca się z 2 tys. tranzystorów.
>
> Maszyna KAR-65

Tamte czasy to radio Szarotka. Nie pamietam nawet czy juz tranzystorowe.

Niesmialo Ci zwroce uwage, ze Karpinski tak jak Hasz nie zechcial po inzyniersku
wyzyc sie w Instytucie Maszyn Matematycznych w Warszawie. Widocznie za dalekie
dojazdy do pracy w Srodmiesciu.

Ciekawe ile kasy zmarnowano na to tranzystorowe cudo do rozpoznawania kibel
damski / kibel meski.

___________zmieniam temat? wciry?

[haszszachmat]

'W najbardziej wpływowych mediach po 1989 r. konsekwentnie lansowano
mit Leszka Balcerowicza jako swoistego tytana nowatorskiej myśli
ekonomicznej. "Tytana" upowszechniającego jedynie słuszne poglądy na
temat polskiej gospodarki, wbrew wrzaskowi różnych "populistycznych"
dyletantów. W rzeczywistości Balcerowicz był przez wszystkie lata po
1989 r. jedynie posłusznym narzędziem w rękach sterujących nim
zagranicznych globalistów typu George Soros. Z ogromnym oddaniem i
konformizmem służył ich działaniom zmierzającym do opanowania
kluczowych dziedzin polskiej gospodarki, przemysłu, bankowości.

Konformizmu uczył się już za młodu, pod "odpowiednim" wpływem ojca,
dyrektora PGR-u. Już w młodości Leszek Balcerowicz dał szczególnie
wymowny dowód umiejętności przystosowywania się do silniejszych, do
tych, którzy dzierżyli władzę. Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej
Partii Robotniczej, i to w czasie, gdy partia ta była szczególnie
mocno skompromitowana - w 1969 roku. Gdy odliczymy trwający rok
obowiązkowy staż kandydacki, okazuje się, że Balcerowicz zgłosił się
do PZPR tuż po bezwzględnym moczarowskim stłumieniu ruchów
studenckich i tzw. kampanii antysyjonistycznej oraz po interwencji w
Czechosłowacji.

Miał wtedy 22 lata.

Trudno więc tłumaczyć niedojrzałością jego decyzję wstąpienia do
partii komunistycznej, którą podejmowali wówczas tylko najgorsi
karierowicze. Ciekawe, jak tłumaczy ten pomarcowy zaciąg
Balcerowicza do partii Bronisław Geremek, który przez lata był jego
najbliższym współpracownikiem w Unii Wolności.

Początkowo przez blisko dziesięć lat Balcerowicz pracował w SGPiS
pod kierownictwem Pawła Bożyka, szefa doradców ówczesnego pierwszego
sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka. Sam Bożyk, później złośliwie
komentując wyjątkowo doktrynerskie poczynania Balcerowicza, mówił o
nim, że był to jego jeden z najbardziej odległych od praktyki
gospodarczej uczniów.

W latach 1978-1980 pracował w szczególnie antyreformatorskiej
instytucji, za to prawdziwej szkole konformizmu - w Instytucie
Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu przy KC PZPR.

W latach 90. ex post uczyniono z Balcerowicza rzekomego czołowego
ekonomistę, wywodzącego się spośród opozycji solidarnościowej. W
rzeczywistości przed latem 1989 roku nikt go za takiego nie uważał.
Jeszcze w początkach 1989 roku Balcerowicza, mającego wówczas tylko
stopień doktora, nie wzięto ani do 20-osobowego składu
solidarnościowego w zespole ds. gospodarki i polityki społecznej
przy Okrągłym Stole, ani do wspierającego go grona ekspertów (!!!).
Próżno więc szukać jego nazwiska w informatorze "Okrągły stół. Kto
jest kim. 'Solidarność'
Wykonawca planu Sorosa

Swą przyspieszoną karierę w 1989 r., awans na wicepremiera i
ministra finansów, Balcerowicz zawdzięczał tylko i wyłącznie
protekcji prawej ręki premiera Mazowieckiego, jego zausznika -
ekonomisty Waldemara Kuczyńskiego. Początkowo ofiarował się tylko z
rolą doradcy Kuczyńskiego (por. L. Balcerowicz, "800 dni", Warszawa
1992, s. 10) i sam był zaskoczony swym nieoczekiwanym ogromnym
awansem. Zawdzięczał go głównie temu, że kolejno odmówiły cztery
pierwsze osoby, którym zaproponowano stanowisko ministra finansów we
wrześniu 1989 r., a Balcerowicz urząd ten skwapliwie przyjął. Tym
gorliwiej podjął się realizacji importowanego ze Stanów
Zjednoczonych do Polski planu Sorosa-Sachsa, w Polsce
funkcjonującego pod fałszywą nazwą "plan Balcerowicza".

W rzeczywistości cały plan był pomysłem słynnego amerykańskiego
lewicowego miliardera George'a Sorosa, przybyłego z Węgier do USA
giełdowego spekulanta żydowskiego pochodzenia. O tym, że cały
rzekomy plan Balcerowicza był w istocie dziełem Sorosa, możemy
dowiedzieć się również z bardzo nieostrożnej enuncjacji W.
Kuczyńskiego, wspomnianego już zausznika Mazowieckiego, ministra
przekształceń własnościowych w jego rządzie. Jak wyznał Kuczyński w
książce "Zwierzenia zausznika" (Warszawa 1992, s. 82-83): "Soros
przyjechał z planem reformy gospodarki polskiej, zwanym planem
Sorosa. To była kombinacja szokowej operacji antyinflacyjnej z
restrukturyzacją naszych firm". Balcerowiczowi jako wicepremierowi
nadzorującemu polską politykę gospodarczą przypadło zaś tylko
zadanie firmowania tego wszystkiego i uwiarygodniania polityki
służącej gospodarczym celom Zachodu.

Celom tym służyła skrajnie doktrynersko realizowana polityka
gospodarcza Balcerowicza, skupiająca się głównie na walce z
inflacją, przy zaniedbaniu wysiłków na rzecz wzrostu gospodarczego i
pobudzania polskiego eksportu. Jednym z najszkodliwszych elementów
tej polityki było nastawienie na przyśpieszoną gruntowną
prywatyzację polskiego przemysłu i banków, stanowiącą faktyczną
wyprzedaż za bezcen.




Rzecznik terapii szokowej

Wielkie wsparcie dla Balcerowicza stanowiły zachęty do jak
najszybszej terapii szokowej lansowane już latem 1989 r. przez
współdziałającego z Sorosem amerykańskiego ekonomistę Jeffreya
Sachsa. Reklamował on się w Polsce jako ten, który z dnia na dzień
zwalczył w Boliwii ogromną inflację. Obiecywał tę samą skuteczną
terapię w Polsce, zapominając uprzedzić, że jego boliwijski sukces
dokonał się kosztem ogromnie wysokiego bezrobocia i buntu
boliwijskich robotników, wprowadzenia w Boliwii stanu wyjątkowego i
internowania przywódców związkowych. O tym wszystkim milczano w
najbardziej wpływowych polskich mediach, tym chętniej za to
nagłaśniając obietnice Sachsa łatwej, bezbolesnej i szybkiej terapii
szokowej. Szczególnie kłamliwa pod tym względem była informacja
w "Gazecie Wyborczej" z 24 sierpnia 1989 r., zamieszczona pod
znamiennym tytułem: "Cud gospodarczy w Polsce?". Sachs obiecywał tam
m.in.: "Likwidujemy całkowicie inflację w ciągu sześciu miesięcy.
Stopa życiowa zacznie wzrastać za pół roku (...) Nie dajcie sobie
wmówić, że radykalny program gospodarczy wymaga cierpień i
wyrzeczeń".

Nader szybko miało się okazać, że realizowana przez Balcerowicza
terapia szokowa doprowadziła do wielkiego pasma cierpień i wyrzeczeń
przeważającej części społeczeństwa, z korzyścią dla gromady
cwaniaków polskich i zagranicznych. Pisał o tym jednoznacznie bardzo
ostry amerykański krytyk terapii szokowej, noblista z dziedziny
ekonomii, prof. J. Stiglitz. Dzięki skokowym podwyżkom cen państwo
zagrabiło wieloletnie oszczędności obywateli. Straciły ogromną część
wartości zbierane przez wiele lat wkłady na mieszkania. Państwo
zgarnęło przeważną część oszczędności dolarowych, szacowanych na
koniec 1988 r. na 7-15 miliardów dolarów amerykańskich (por. S.
Dąbrowski, Logika postkomunistów, "Nowy Świat", 13 stycznia 1993
r.). Przypomnijmy zapomniane już dane o rozmiarach podwyżek cen w
1990 r. Według tekstu "Gazety Wyborczej" z 29 stycznia 1991 r.,
opartego na danych GUS, średnie ceny w 1990 r. były sześcio-,
siedmiokrotnie wyższe niż w 1989 roku. Przy tym chleb średnio
podrożał 13 razy, makaron - 22 razy, ceny mebli, naczyń kuchennych,
lodówek wzrosły 8-10 razy. Ceny podstawowych artykułów w wielu
przypadkach stały się wyższe niż w krajach EWG. W tym samym czasie
miesięczne wynagrodzenie mieszkańca Polski odpowiadało 2-3-dniowym
zarobkom Francuzów lub Niemców.

Jak wielkie rozmiary przybrało skokowe zubożenie polskiego
społeczeństwa w efekcie balcerowiczowskiej terapii szokowej,
doskonale dokumentowała podstawowa wręcz książka o polityce
społecznej wydana w 1995 r. pod redakcją prof. Juliana Auleytnera.
Według niej, w samym tylko 1990 r. przeciętne płace spadły o 24
proc., realna wartość przeciętnej emerytury i renty - o 19 proc., a
dochody netto z rolnictwa na 1 pracującego - o 63 proc. Rolników
szczególnie dotknęło otwarcie przez Balcerowicza granic na produkty
rolne z zagranicy, w dużej mierze dotowane przez rządy zachodnie i
sprowadzane do Polski po dumpingowych cenach.

Dzięki wpływom starej nomenklatury tzw. plan Balcerowic

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> 'W najbardziej

Bylo o zaoraniu Elwro przez Siemensa.

Ty skakales przez plot aby Balcerowicz mogl zrobic swoje. Nie matacz, ze nie
maszerowales u boku Balcerowicza w styropianowych batalionach.

[haszszachmat]

Miłe złego początki
Był rok 1969. Karpińskiemu marzyło się, żeby cały komputer dało się
wsadzić do pudełka po butach. Marzenie jak na owe czasy księżycowe.
K-65 był wielki jak dwie szafy. Odra potrzebowała osobnego pokoju.
Kto wtedy słyszał o miniaturyzacji? I to nie tylko w Polsce. Ale
Karpiński się uparł.

— Poszedłem z pomysłem minikomputera do znajomego pułkownika z
Zegrza. Mało nie spadł z krzesła, gdy mu go przedstawiłem.
Powiedział: rób, wojsko kupi każdą ilość. Zamówienie z armii
otwierało wszystkie drzwi. Jedyną firmą w PRL-u, która mogła
wyprodukować taki komputer, były zakłady Zjednoczenia Mera. Dyrektor
Huk zainteresował się pomysłem. Zwołał komisję do jego oceny — mówi
Karpiński.

Po kilku tygodniach komisja uradziła: tego nie da się zrobić, bo nie
ma i nie będzie takiej technologii, która pozwoliłaby dwie szafy
wcisnąć do pudełka po butach. Bo jakby była, to Amerykanie dawno by
już coś takiego zbudowali. A nie zbudowali.

— W Merze poradzili mi, żebym poszukał naiwnych gdzie indziej.
Projekt minikomputera pokazałem znajomemu Anglikowi. To był
handlowiec, więc miał znajomości. Pokazał go specom z branży
komputerowej. Olśniło ich. Uznali to za najlepszą konstrukcję
logiczną, jaką widzieli, i od razu padła propozycja produkcji w
Anglii pod angielską nazwą — mówi konstruktor.

No, właśnie, byłoby jak niegdyś z Enigmą. Karpiński, na swoje
nieszczęście, chciał tego uniknąć i postawił warunek: produkcja w
Polsce za pieniądze angielskie. Przeszło.

— Wróciłem do Mery z opinią Anglików. A tu wciąż mur. Nie da się —
wspomina Karpiński.

Pomógł przyjaciel, Stefan Bratkowski. Zapukał do kilku drzwi.
Otworzył ówczesny minister nauki Jerzy Łukasiewicz, późniejszy spec
od propagandy w KC, który zmusił Zjednoczenie Mera do produkcji
komputera. Powstała polsko-angielska spółka. My — miejsce i ludzi,
Anglicy — pieniądze i zachodnie komponenty.

— Partia się zgodziła, więc produkcja ruszyła. Mera podpisała umowę
z firmami Data-Loob i MB Metals i tak powstał Zakład
Mikrokomputerów. Zostałem jego kierownikiem. Zaraz też zaczęły się
pielgrzymki różnych partyjnych aparatczyków i wsadzanie do mojego
zespołu znajomych, a to dyrektora, a to księgowej. Zapach dewiz
kusił. Połowa z nich to ubecy. Na szczęście, zespół techniczny
miałem swój — mówi Karpiński.

Z Karpińskim pracowali, m.in.: Ewa Jezierska, Andrzej Ziemkiewicz,
Zbysław Szwaj, Teresa Pajkowska, Krzysztof Jarosławski. Młodzi
entuzjaści. Ruszyło z kopyta. W małym domku, nieopodal zakładów Mery
w podwarszawskich Włochach. Zakłady stoją do dzisiaj (na
skrzyżowaniu Alei Jerozolimskich i Hynka). Domek też.


Gierek pomoże
K-202 był małym modularnym komputerem o uniwersalnym zastosowaniu.
Jego sercem były 16-bitowe układy scalone. Komputer wzorem
współczesnych miał pamięć stałą i operacyjną, które można było
rozszerzać, oraz własny system operacyjny — SOK (System Operacyjny
Karpińskiego). Dzięki zastosowaniu przez Karpińskiego adresowania
stronicowego, komputer dysponował zawrotną jak na owe czasy pamięcią
8 MB (pierwsze amerykańskie minikomputery miały zaledwie 64 kB
pamięci), wykonując milion operacji na sekundę, szybciej niż
pierwsze komputery osobiste IBM PC, które pokazały się 10 lat
później.

— K-202 był ewenementem w Europie, a może i na świecie. Bodajże
pierwszy mikrokomputer na świecie. Początek ery minimalizacji w
komputerach, w wyniku której powstały pecety — mówi Zbysław Szwaj. W
zespole Karpińskiego zajmował się mechaniczną stroną K-202,
wszystkimi układami mechanicznymi, był również projektantem
stylistycznym komputera.

Protoplasta peceta?

— Absolutnie. K-202 zaprojektowałem w 1969 r., a pierwszy pecet IBM
powstał w 1982 r., a i tak mu do pięt nie dorastał — dodaje
Karpiński.

Pracowali po 10-15 godzin na dobę.

— Byliśmy zgranym zespołem młodych studentów, zapaleńców. Karpiński
był dyktatorem w kwestii rozwiązań konstrukcyjnych, często pytał nas
o opinie, ale i tak robił po swojemu. Pasjonowała nas ta robota.
Często spaliśmy w zakładzie. Razem spędzaliśmy wolny czas.
Zarabialiśmy tyle, co wszyscy, grosze. Karpiński miał wiele
patentów, z których dostawał pieniądze, więc często nam dawał na
jedzenie albo ubranie. Ale i tak żaden z nas nigdy nie powtarzał,
że: „za pięć trzecia bierz kapotę, s… na szefa i robotę, tak
dożyjesz starczej renty nawet w d…ę niekopnięty” — wspomina Zbysław
Szwaj, który dzisiaj, wraz z synem, prowadzi w Mielcu własną firmę
Leopard.

W rok powstał gotowy model, rok później prototyp. W 1971 r.
minikomputer po raz pierwszy wyszedł poza mury pracowni. Na Targach
Poznańskich, do stoiska, na którym stał niepozorny K-202, podszedł
Edward Gierek z Piotrem Jaroszewiczem. Za nimi świta wszystkich
ministrów. Krawaty. Zachwyty.

— W pewnej chwili Gierek pyta mnie, czy będziemy w stanie go
produkować na masową skalę? Ja mu na to, że tak. A dacie radę? Ja mu
na to: a pomożecie? Wyczuł żart, ale odparł: pomożemy. Pamiętam, że
obok było stoisko Elwro, które produkowało Odrę, ale tam I sekretarz
nawet nie zajrzał. To był dla nich straszliwy policzek — wspomina
Karpiński.

Gierek pomógł. O K-202 zaczęła pisać polska prasa. I zagraniczna. Do
pracowni Karpińskiego zaczęli zjeżdżać naukowcy zza żelaznej
kurtyny. I dziwili się, jakim cudem w kraju, gdzie pralki są na
talony, a po banany ustawiają się kolejki, powstał tak szybki
minikomputer. Radzieccy naukowcy, którzy dopiero co skopiowali IBM
360, też przyjeżdżali. I dziwili się.

— Ławronow (główny konstruktor komputera RIAD, wiernej kopii IBM)
nie mógł się nadziwić, że to, co u niego zajmuje całą ścianę, u mnie
mieści się w walizce. Gdy wylałem na K-202 herbatę, po czym
zrzuciłem go ze stołu, oczy zrobiły mu się jak denka od butelki.
Komputer wciąż działał — wspomina Karpiński.

Tajemnica trwałości drzemała w stykach. Wszystkie złocone.

Z pierwszej produkcji 15 egzemplarzy poszło do Anglii, reszta
rozeszła się w Polsce. Kilka kupił Franciszek Szlachcic do MSW,
kilka trafiło do MSZ, Marynarki Wojennej („służył” na ścigaczu, jako
komputer sterujący ogniem). Jeden pracował w Hucie im. Lenina, drugi
w FSO, inny pojechał nawet do Szwajcarii, do CERN-u.

— Przygotowywaliśmy właśnie kolejną partię, tym razem 200 sztuk, gdy
pojawiły się schody. A to problem z tym, a to z tamtym — mówi
Karpiński.

Nie wiedział wtedy, że w KC zapadł wyrok. Na niego i na K-202.

Gierek nawet nie zajrzał...dlaczego?

[haszszachmat]

Wyrok
— Karpiński to człowiek na wskroś uczciwy, patriota, wielki
naukowiec. I zupełne beztalencie ekonomiczne. No i ta jego arogancja
wobec ówczesnej władzy. Często powtarzał, że przeżył okupację, więc
komunę też przeżyje. I wcale się z tym nie krył — twierdzi Szwaj.

Arogancja? Wobec ręki, która go karmiła?

— Kiedyś wizytowała nas partyjna wierchuszka. Jednemu z partyjniaków
wypalił wprost, że jego wiedza wystarczyłaby co najwyżej do budowy
nocników — wspomina Szwaj.

Ekonomicznie nieporadny naukowiec, do tego arogant wobec władzy.
Musiało się skończyć tragicznie. Ale było coś jeszcze. Zawiść.
Elwro, gdzie produkowano Odrę, nie zapomniało incydentu z Targów
Poznańskich. Dyrekcja poskarżyła się ówczesnemu premierowi Piotrowi
Jaroszewiczowi, że Karpiński chce ich zniszczyć.

— W Elwro 6 tysięcy ludzi robiło wolniejszą, droższą i wielką Odrę,
podczas gdy ja z 200 ludźmi o wiele lepszy minikomputer. Nasz wkład
dewizowy wynosił 1800 dolarów, ich — 30 tys. dolarów. Oni nie mieli
zamówień, my po targach mieliśmy na prawie 3 tysiące sztuk. Wiadomo
było, że nasz sukces ich zje, więc zamiast współpracować, walczyli o
swoje tyłki — mówi Karpiński.

Skutecznie. Po kilku miesiącach Karpiński dostał wymówienie.
Strażnicy wyprowadzili go z zakładu, którym kierował. 200
niedokończonych minikomputerów zostało zniszczonych. To był koniec K-
202. I koniec inżyniera Karpińskiego. Wilczy bilet w nauce i
odebrany paszport. W urzędzie paszportowym widniała adnotacja
premiera Jaroszewicza — „Nie wydawać do odwołania. Powód:
sabotażysta i dywersant gospodarczy”. Nagle, niemal z dnia na dzień,
został wrogiem ludu.

— Kiedyś spotkałem na Marszałkowskiej znajomego. Powiedział, że
pierwszy raz w życiu widzi dywersanta i sabotażystę, który w PRL-u
chodzi sobie wolno po stolicy — wspomina Karpiński.

Wesoły epizodzik. Ale losy konstruktora wesołe nie były. Mógł robić
wszystko, pod warunkiem że nie będą to komputery. Czyli nic.
Minister przemysłu maszynowego Tadeusz Wrzaszczyk chciał go zagonić
na „front” konteneryzacji kraju. Wyszedł z gabinetu, trzaskając
drzwiami ze złości. Machnął ręką na przeszłość. Skończył kurs
rolniczy. Wydzierżawił starą chałupę na Mazurach. We wsi zapadłej. I
30 ha nieużytków. Wstawił okna, podciągnął kabel z prądem, zbudował
kominek. Dało się mieszkać. On, konstruktor maszyn matematycznych, i
ona, żona Ewa, magister matematyki i informatyki. On karmił świnie i
kury, ona doiła jedyną krowę. Taki był układ. Raz w tygodniu jeździł
jeszcze na Politechnikę Warszawską dać wykład studentom budownictwa,
dla pieniędzy. Przy okazji sprzedać jajka. I tak do 1980 r., gdy do
pobliskiego PGR-u przyjechali dziennikarze. Dyrektor wspomniał im
coś o oryginale z pobliskiej wioski, co przychodzi po paszę dla kur
i bajdurzy o komputerach. Pojechali z ciekawości. Wrócili z Kroniką
Filmową. Bo wśród świń znaleźli „słynnego budowniczego komputerów”.
Do kamery Karpiński wypalił, że woli prawdziwe świnie od ludzi.
Poszło w Polskę. Później Aleksander Bocheński napisał
artykuł: „Konstruktorzy do świń!”.


Doradca Balcerowicza
Dalsze losy inżyniera Karpińskiego są mniej sensacyjne, choć
niejeden palnąłby sobie w łeb. Karpiński wyjechał do Szwajcarii, do
swojego przyjaciela Stefana Kudelskiego (tego od magnetofonów). Trzy
dni później wybuchł w Polsce stan wojenny. Otworzył firmę Karpiński
Computer Systems. Zrobił robota sterowanego głosem. Już miał
rozpocząć produkcję. Nie zdążył. Zbankrutował. Potem wymyślił Pen-
Readera, skaner do wczytywania tekstu. W 1990 r. wrócił do Polski z
zamiarem jego produkcji. Nie starczyło pieniędzy. Wyprodukował 500
sztuk, zanim BRE Bank położył rękę na produkcji i jego domu w
Aninie. Kredyt okazał się zabójczy. 120 procent odsetek. Karnych.
Kolejny pomysł — kasa dla handlarzy targowych i małych sklepów. Jak
twierdzi, tak małej (20/16 cm) nie zbudowano wtedy nigdzie na
świecie. Miał już umowę z Libellą. Nie wypaliła. Podpisał drugą, z
Apatorem. Produkcja miała ruszyć lada dzień. Brakowało jedynie
zamówionych w Warszawie płyt głównych. Przyszły, ale:

— Wszystkie spieprzone, co do jednej. Całe 3 tysiące. Potem wyszło,
dlaczego. Ten sam kooperant robił płyty dla konkurencji, która miała
siedzibę w tym samym budynku, co on — mówi Karpiński.

Dwa lata był doradcą ds. informatyki ministra Leszka Balcerowicza i
Andrzeja Olechowskiego.

— Na trzy czwarte etatu, żeby móc robić swoje komputery, a nie tylko
papierki — wspomina Karpiński

Dzisiaj ma 81 lat. Mieszka w wynajętej, skromnej kawalerce we
Wrocławiu. Nie żyje w luksusie, jak sądził pewien Szwajcar, któremu
Karpiński opowiedział o swoich wynalazkach. Część emerytury zabiera
bank za niespłacony kredyt. Karpiński ledwo się porusza. Niemiecka
kula. Ale na pytanie, kim jest, odpowiada dziarsko: programistą. I z
wysiłkiem sięga na półkę po najnowszy wynalazek, niewielki przedmiot
mieszczący się w dłoni — skaner dla księgowych, który rzędy cyfr z
ksiąg handlowych zamienia na kolumny w Excelu, automatycznie
wychwytując i korygując ewentualne błędy w obliczeniach.

— To dzieło moje i syna Daniela, który niedawno założył firmę
informatyczną. Na razie sprzedajemy skaner w Szwajcarii. W Polsce
wciąż szukamy kogoś, kto by go sprzedawał — mówi Karpiński.

Czyżby historia się powtarzała? Karpiński już się nie przejmuje.

— Mam własny sposób na kłopoty: gdy nic nie mogę zrobić, po prostu
je olewam — mówi konstruktor.

Jego dawny współpracownik Zbysław Szwaj też ma na swoim koncie wiele
konstrukcji i wynalazków, począwszy od spektrometru, aparatu do
diagnozowania tarczycy, a skończywszy na radiometrycznym znaczniku
planktonu. Ale skończył z tym. Dzisiaj produkuje sportowego Leoparda
z 405-konnym silnikiem Corvetty. Ręczna robota. Za 150 tys. dolarów
od sztuki.

źródło: Puls Biznesu

Teraz mi sie przypomniało..że mnie też z Elwro

[haszszachmat]

"Strażnicy wyprowadzili go z zakładu,"

........ az nie wierzę, że mnie to samo spotkało.
Przyszła sekretarka Dyrektora Salomona na dział
urochomień PC i pyta mnie czy jestem obecny w pracy?
Nie podejrzewajac niczego odpowiedziałem twierdząco..
Jeszcze raz mnie zapytała....

.......
przebiegłem myślą pamieć i ...potwierdziłem...
Przed dyrekcją stała stara warszawa Garbus i dwóch robociarzy w
drelichowych kombinezonach! Jeden ze skórzaną teczką!
Jak ślusarze!

.......Coś tam skłamali...całkiem na odwrót, ze awaria czy cuś..

cholera dopiero jak wszedłem PRZODEM...zamknęli za mną drzwi
............nie wchodząc.
I niestety przez pól godziny w dosć dużej sali zostałem sam bez
wyjścia. To były czasy...wszedł jakiś palant, z kwitami..
...no ale to dopiero początek niezwykłych zdarzeń...
to był prawdziwy test #-a na IQ...
Opisywałem to ...?

Kojarzę dziś to odwrotne gadki z Wami...(wiecie ki

[haszszachmat]

m)...prawda?

Po tym Was (wiecie o kogo chodzi...) poznaję...

wyzszosc Odry 1305 nad zlotem Kolymy

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> — W Elwro 6 tysięcy ludzi robiło wolniejszą, droższą i wielką Odrę,
> podczas gdy ja z 200 ludźmi o wiele lepszy minikomputer.
...
> zamiast współpracować, walczyli o swoje tyłki — mówi Karpiński.

Hasz cytuje zdanie wroga o Haszu. Bo nie rozumie co wkleja.

Ty normalnie głupi jesteś! Co mnie obchodzi Odra3?

[haszszachmat]

..
Interesuje mnie technologia, możliwa w danych warunkach.
Uważasz, że bardzo sie postaraliśmy przez 20 lat?
Ze to sukces? Polski czy kolesiów?
IQ=?

Pracowałem w bardzo wielu miejscach...wszędzie było tak samo z
wyjatkiem INCO

Jak zarabiasz na chleb? Polacy z tego korzystają?

[haszszachmat]

...masz dwie miarki...

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> ...masz dwie miarki...

Tak na oko oceniam, ze z moich osiagniec inzynierskich korzysta ponad 20
milionow Polakow od 20 lat i beda jeszcze korzystali z 50 lat. Na tym nie
zarabiam ani grosza. Wiec swa wdzecznosc usiluje usymetrycznic.

Dla Twojego widzimisie nie bede mial jednej miarki - naiwnosci.

Bede staral sie odplacic ile mi sil starczy.

[rycho7]

haszszachmat napisał:

> ..

No to sie zastanow co mnie obchodzi Twoj belkot. Dbaj o komunikatywnosc.
Powtarzaj to swemu Alzheimerowi az sie nauczy.

> Interesuje mnie technologia, możliwa w danych warunkach.

Mozliwa w danych warunkach jest taka jakich przekona sie inwestorow. Ty i
Karpinski mieliscie parcie na opluwanie inwestorow. Sadzac po efektach Karpinski
we Szwajcarii takze.

> Uważasz, że bardzo sie postaraliśmy przez 20 lat?

To bardzo trudne pytanie. Przykladowo polscy programisci sa ekstra towarem.
Natomiast zasieg polskiego oprogramowania graniczy z korytami dla swin
Karpinskiego. Potrafisz piewco polskosci wymienic sukcesy polskich programistow
w Open Source?

Obecnie nawet nie wiem czy likwidacja Tewy to sukces czy kleska.

> Ze to sukces? Polski czy kolesiów?

Panstwa sa bogate bogactwem swych obywateli. Takie stwierdzenie jest bez
watpienia kleska "silnego" panstwa haszystowskiego. Za malo jednak znam "mordo
Ty moja". Wlasnie to za malo jest kleska na rowni z transmisjami z 40 pietra
Mariota.

> Pracowałem w bardzo wielu miejscach...wszędzie było tak samo

Ty sie nie zmieniales.

A glupi jestem z Twojej definicji. Sadzisz, ze to mnie obchodzi?

______Przekonuj inwestorów? masz przykład MON-u...

[hasz0]

Na kpinę zakrawa Twój apel "Dbaj o komunikatywność"

---
w kontekscie Wandei, Obodrytów i Odry1305.
----------
Nasze Wybrzeże pozostaje praktycznie bezbronne, ponieważ Marynarka
Wojenna kurczy się i starzeje w zastraszającym tempie. Nie wzmocniły
jej dwie starusieńkie i rozpadające się amerykańskie fregaty. Nie
inaczej jest z wojskami lądowymi (ogołoconymi ze sprzętu). Brak
śmigłowców bojowych i lotnictwa transportowego jest ciągle
dramatyczny.

Potwierdzeniem stanu przedzawałowego w wojsku była informacja, że
MON nie stać na przetransportowanie 400 żołnierzy wraz ze sprzętem z
misji Unii Europejskiej w Czadzie z powrotem do Polski. Minister
Klich kreatywnie „podpiął” więc cały kontyngent pod ONZ,
zadeklarował odsprzedanie sprzętu organizacji. Jak widać, doraźność
działania to element charakterystyczny polityki wobec polskiej
armii, która buja się niczym fotel raz w jedną, raz w
drugą „misyjną” skrajność.

Winę za taki stan rzeczy ponoszą jednak wszyscy, którzy od lat nie
potrafią z żelazną konsekwencją wcielić w życie spójnej wizji reform
w siłach zbrojnych, uczynić z niej sprawnej maszyny do odstraszania
potencjalnych agresorów i jednocześnie elementu stabilizującego w
regionie. Podobnie jak Szwecja, która mimo swej neutralności i
nieobecności w NATO, posiada znaczący potencjał wojskowy i na
obszarze Morza Bałtyckiego jest liczącą się siłą. Tam jednak
mechanizmem kształtującym doktrynę, która narzuca z kolei uzbrojenie
armii, jest bezpieczeństwo i interes Szwecji.

By zapewnić siłom zbrojnym właściwe miejsce w polityce
bezpieczeństwa państwa, doktryna musi opierać się na
czterech „nogach”, jak solidny fotel, na którym można wygodnie
siedzieć i prowadzić bezpiecznie rozmowy. Te nogi to przede
wszystkim silna i sprawna organizacyjnie armia jako czynnik
odstraszający, obecność w

NATO z akcentem na umocnienie art. 5 w strefie euroatlantyckiej,
mocne zakotwiczenie w Unii Europejskiej i budowa europejskiej armii,
a dopiero na końcu sojusz ze Stanami Zjednoczonymi.

Pomysł na bezpieczeństwo Polski bardziej przypomina dzisiaj jednak
fotel bujany. Kołyszemy na nim polskich podatników poirytowanych już
słuchaniem opowieści o strategicznym sojuszu z USA. Teraz, po
wyborze Andersa Rasmussena na szefa NATO, może się w nim również
pobujać minister Sikorski.

Autor, komandor porucznik rezerwy, jest absolwentem Akademii
Marynarki Wojennej w Gdyni, a także Wydziału Bezpieczeństwa
Międzynarodowego Naval Postgraduate School w Monterey w Kalifornii,
USA. W latach 1996 – 1998 służył w sztabie Nordycko--Polskiej
Brygady w Bośni i Hercegowinie. Był oficerem Naczelnego Dowództwa
Sojuszniczych Sił NATO w Europie i Wielonarodowego Korpusu NATO
Północny Wschód w Szczecinie. Obecnie niezależny analityk ds.
bezpieczeństwa. Opublikował zbiór reportaży „Widok na Sarajewo” o
udziale polskich żołnierzy w pierwszej misji pokojowej NATO na
Bałkanach

Haszysta Sikorski Tusk?

[hasz0]

Misje – fakty i mity
Sikorski na bujaku

Nasze uczestnictwo w misjach pod flagą USA czy NATO, mimo chwytliwej
i banalnej już nieco retoryki (walka z terroryzmem) i rzeczywistych
korzyści (wyszkolenie żołnierzy, testowanie sprzętu itp.), w
końcowym efekcie jednak nie wzmacnia, a osłabia potencjał armii.
Odbywa się bowiem poprzez nadmierny drenaż środków finansowych i
sprzętu, z którego „ograbiane” są jednostki w całym kraju. Sytuacja
ta sprawiła, że zdolność sił zbrojnych do obrony kraju w przypadku
nagłego zagrożenia jest teraz minimalna.

W zamian za wpływ na kształtowanie tej struktury wysoka biurokracja
wojskowa generuje z olbrzymim wysiłkiem finansowym i organizacyjnym,
niewielkie – z wojskowego punktu widzenia – kontyngenty na potrzeby
misji, które mają umocnić nasz sojusz ze Stanami Zjednoczonymi. W
rzeczywistości jednak polska armia jako „go boy” (chłopiec na
posyłki) uczestniczy w realizacji globalnych interesów Stanów
Zjednoczonych. Zakup starych, 40-letnich samolotów transportowych
Hercules doskonale wpisuje się w tę koncepcję.

W zamian jednak ma niewiele albo nic. Długo by mówić o wizjach,
jakie roztaczali politycy przed polskimi wyborcami, byle tylko
uzasadnić nasz udział w wojnie w Iraku, poczynając od dostępu do pól
naftowych poprzez wizy, a skończywszy na dozbrojeniu armii w
nowoczesne i darmowe uzbrojenie amerykańskie. Czy cokolwiek się z
tego ziściło?

Waszyngton chłodzi nasze zaloty na każdym kroku. Nie kwapi się z
żadnymi gwarancjami bezpieczeństwa dla Warszawy ani nie chce nas
wesprzeć nowoczesnym sprzętem. Wygląda na to, że projekt budowy
tarczy upadnie. Niedawno zszokowani przedstawiciele MON usłyszeli od
Waszyngtonu, że cena jednej baterii rakiet Patriot dla Polski wynosi
1 mld dolarów. Inni sojusznicy USA kupowali te same baterie za 1/3
tej ceny – twierdzi członek Sejmowej Komisji Obrony Ludwik Dorn.

Nasze uczestnictwo w misjach pod flagą USA czy NATO spowodowało, iż
zdolność sił zbrojnych do obrony Polski w przypadku nagłego
zagrożenia jest dziś minimalna
Koszty naszego udziału w misjach irackiej i afgańskiej to grube
miliardy złotych, nie licząc zużytego i pozostawionego tam sprzętu.
Cała zaś amerykańska pomoc wojskowa dla Polski w 2009 r. wyniesie
zaledwie 47 mln dolarów. Paradoksalnie więcej uzbrojenia dostaliśmy
dotychczas od... Niemców. Mowa tutaj o 128 nowoczesnych czołgach
Leopard z całym zapleczem logistycznym. Płakać się również chce,
kiedy minister Klich oznajmia, że porozumienie z USA o współpracy
sił specjalnych i przedłużenie umowy na używanie przez Polaków w
Afganistanie 30 wozów Cougar, które chronią przed minami,
to „historyczny przełom” w relacjach z Waszyngtonem.

Potwierdzają się zatem boleśnie prawdziwe słowa Zbigniewa
Brzezińskiego, że dla USA nigdy nie będziemy pierwszoplanowym
sojusznikiem. Trzeba to w końcu przyjąć do wiadomości. Czepianie się
zaś przez Polskę amerykańskiej spódnicy może nie wystarczyć, by
zapewnić nam spokój, o czym boleśnie przekonali się Gruzini, którzy
przeliczyli się, oczekując na pomoc z Waszyngtonu, gdy nie byli w
stanie samodzielnie odeprzeć rosyjskiej inwazji.

W tej sytuacji rewelacje analityków rosyjskich z kwartalnika „Moscow
Defence Brief”, że nasze wojsko mogłoby być dla Rosjan równorzędnym
partnerem, należy między bajki włożyć. Tym bardziej że Rosjanie –
jak ogłosił prezydent Dmitrij Miedwiediew – zamierzają zwiększyć
wydatki na zakupy nowego uzbrojenia o 140 mld dolarów