Bardzo sie boję

[maria252]

Witam wszystkich,
Pisze do was bo jestem na ostatnich nogach ciąży rodzę za 3 tygodnie
i strasznie sie boje. U syna zgiagnozowano obustronny rozszczep
wargi i podniebiennia, a perspektywa tego że już za chwilę pojawi
sie on na świecie po prostu mnie przeraża. Brzydko mowiąc jestem
po... ze strachu, nie wiem może to lęk przed samym porodem a może
przed schorzeniem syna, a czasem myslę ze najbardziej boje sie
swojej reakcji na to jak będzie wyglądał ( i czuje sie wtedy jak
wyrodna matka ). Prosze napiszcie że bedzie ok, ze wszystko sie
jakoś ułoży i może na początku nie będzie latwo ale potem juz
pójdzie z górki. Bardzo prosze was o dobre slowo bo im blizej do
terminu tym mój stres i strach paralizuja mnie coraz bardziej.
Pozdrawiam

[bociek-1]

Doskonale Cie rozumiem, ja tez sie balam dopoki nie urodzilam i nie zobaczylam -
pokochalam od razu i Ty tez pokochasz, bez obaw. Wszystko mozna u dziecka
skorygowac i bedzie dobrze. Trzymaj sie cieplutko, bedzie dobrze, pozdrawiam

[cye]

Cześć!
To zrozumiałe, że się denerwujesz. Ja przed porodem nie wiedziałam o rozszczepie, musiałam zmierzyć się z tym już jak córeczka była na świecie. Wygląd dziecka z rozszczepem wiadomo, że jest w pierwszej chwili szokujący. W końcu ta mała buźka jest "zdeformowana". Dla każdej mamy jest to przykry widok. Gwarantuje się, że przyzwyczaisz się szybciej niż myślisz i i tak pierwszy uśmiech, mimo że rozszczepowy, będzie najpiękniejszy na świecie. Moja córeczka ma teraz rok i mimo, że jeszcze trochę leczenia przed nami, to na co dzień, zapominam o tym, że coś było nie tak. Co prawda mamy za sobą ciężkie chwile, ale one mijają i potem jest już tylko lepiej. Pamiętaj o tym, żeby cieszyć się tymi pierwszymi tygodniami życia synka, bo one tak szybko mijają i szkoda czasu na zamartwianie się. Mocno trzymam kciuki i pozdrawiam!

[gosiam25]

cześć, MOGĘ TOBIE NAPISAĆ ŻE NA PEWNO DASZ RADĘ, PEWNIE TO STRES PRZED PORODEM.
PEWNIE TEŻ ROZMYŚLASZ CZY DASZ RADĘ OPIEKOWAĆ SIĘ DZIECKIEM Z ROZSZCZEPEM.
NAPISZĘ CI JAKIE JA MIAŁAM ODCZUCIA TUZ PO PORODZIE: JA WCZEŚNIEJ NIE WIEDZIAŁAM
ŻE MÓJ SYNEK MA ROZSZCZEP, DOWIEDZIAŁAM SIĘ OD MĘŻA PO PRZEBUDZENIU PO NARKOZIE
- UCZUCIE BYŁO KOSZMARNE, NIE WIEDZIAŁAM JAK TO WSZYSTKO WYGLĄDA, MĄŻ ZROBIŁ
ZDJĘCIE TRZYMAŁAM KOMÓRKĘ Z PÓL GODZINY ZANIM ODWAŻYŁAM SIĘ ZOBACZYĆ, WYGLĄDAŁO
TO DLA MNIE TRAGICZNIE - ALE TERAZ TŁUMACZĘ TO SOBIE TM ŻE WCZEŚNIEJ NIE MIAŁAM
O TYM POJĘCIA, TY MOGŁAŚ POOGLĄDAĆ ZDJĘCIA W NECIE. PÓŹNIEJ JAK POSZŁAM DO
MAŁEGO NA INTENSYWNĄ TO CAŁE PRZERAŻENIE MINĘŁO. CIESZYŁAM SIĘ ŻE MAM SYNKA - ŻE
JEST Z NAMI - TYLKO NIE MOGŁAM SIĘ DOCZEKAĆ KIEDY GO UCAŁUJĘ WEZMĘ NA RĘCE - A
MIAŁAM GO DOPIERO PO MIESIĄCU CZASU NA REKACH. MÓJ SYNEK MA 6 MIESIĘCY I NADAL
CZUJĘ LĘK O NIEGO, I CZASAMI PRZYCHODZĄ DNI KIEDY JEST MI CIĘŻKO ALE NA PRAWDĘ
SZYBKO MIJAJĄ WYSTARCZY KIEDY NA NIEGO SPOJRZĘ A ON DO MNIE SIĘ UŚMIECHNIE.
NA KONIEC NAPISZĘ CI ŻE DASZ RADĘ. SZCZERZE BĘDĄ LEPSZE I GORSZE DNI ALE CZY NIE
MAJĄ TAK MATKI ZDROWYCH DZIECI ???????

[katarzyna1-2]

Wiem co czujesz ja o tym że mała ma rozszczep dowiedziałam się po porodzie
powiedział mi o tym anestezjolog i nie pokazali mi jej od razu tylko na drugi
dzień przez noc miałam 1000 myśli i tak jak tu piszą najpierw szok bo nigdy nie
widziałam takiego dziecka a potem ten uśmiech na pół twarzy rozwalił wszystkich
mnie i moich bliskich(rozszczep całkowity prawostronny).Ale mimo wszystko
przepłakałam dwa dni a teraz ma 11 m-cy i jest bardzo wesołym bystrym dzieckiem
czeka cię wiele ale jeżeli masz wsparcie bliskich a to ważne to sobie poradzisz
nie jest tak żle

[mamatosi.pl]

Bardzo dobrze pamiętam swój strach. Właśnie taki: czy będę w stanie zaakceptować
i pokochać córeczkę gdy ją zobaczę... Przepłakałam wiele dni, naoglądałam się
mnóstwa zdjęć rozszczepków. Chciałam się przygotować, ale ten strach się tylko
umacniał wraz ze zbliżającym się porodem. Nie udało się urodzić fizjologicznie i
miałam cesarkę. Tuż przed pojawieniem się małej, rozryczałam się na dobre (byłam
przytomna) i lekarki i pani anastezjolog mnie pocieszały fantastycznie. Nie
pokazały mi małej od razu. Dopiero pod koniec zszywania, znienacka, już ubraną,
położna podstawiła mi ją przy twarzy... Szczerze? Byłam w szoku. Nic nie czułam.
Ani wszechogarniającej miłości, ani negatywnych emocji. Nic. Bardzo pomagał mi
mój mąż, który zakochał się w małej od pierwszej chwili. To on pierwszy ją
zobaczył. Miłość rodziła się stopniowo, z dnia na dzień było coraz lepiej.
Czułam bardziej ogromną odpowiedzialność za nią niż miłość. A teraz? Tośka jest
fantastyczna. Ma 5 miesięcy, kocham ją szalenie i jest najcudniejszą dziewuchą
na świecie :) Nic się nie bój! Naprawdę wszystko będzie dobrze!

[maria252]

Dziekuje wam wszystkim za ciepłe słowa, poczułam sie lepiej. Czuje
się tylko paskudnie że nie potrafie pokochac tego dziecka
bezwarunkowo mimo wszystko boje się swojej reakcji na porodówce, bo
w teorii niby sie przygotowałam. Pooglądałam zdjecia takich dzieci i
po pierwszym szoku nie są one juz tak szokujące. Chociaż bym sie
oszukiwała wmawiając sobie że te maluszki są piękne, one są no
własnie jak je nazwać troche inne. Mam nadzieje że jak zobaczę syna
to ten cały cholerny rozszczep nie będzie miał dla mnie
najmniejszego znaczenia. Pamietam jak urodziłam córke( bez
rozszczepu ) to byłam w niej zakochana choć teraz oglądając zdjęcia
widze że miala straszna alergie i była strasznie wymaltretowana po
porodzie, a ja i tak byłam w niej zakochana. Mam nadzieje że z
Frankiem będzie tak samo.
A powiedźcie jak było z rodziną ja na chwilę obecna jestem
nastawiona mocno anty na odwiedziny teściowej, szwagierek i całej
reszty rodziny, ich nie martw sie będzie ok jest ostatnią rzeczą
jaka mi potrzeba po porodzie.
Pozdrawiam maria

[macca4]

Będzie dobrze :)
I chyba każdy noworodek (z perspektywy czasu) wygląda niezbyt ładnie ;)

A jeśli chodzi o rodzinę to my nie mówiliśmy nic o wadzie przed porodem. Po, obdzwoniliśmy rodzinę i znajomych informując, że urodził się cały i zdrowy, wszystko dobrze poszło i że ma rozszczep.
Wszyscy byli trochę przerażeni ale nasz spokój i wiedza na temat rozszczepu ich uspokoiła.
Najbliższa rodzina i bliscy znajomi odwiedzali nas w pierwszym tygodniu. Mimo, że wcześniej deklarowałam, że nie chcę ŻADNYCH wizyt. A nie chciałam nie z powodu rozszczepu tylko raczej połogu.

Aha - dzieci z rozszczepem nie są "inne", one po prostu mają rozszczep.

[katarzyna1-2]

od początku a wiesz jak to jest telefony z gratulacjami już w szpitalu od razu
mówiłam że jest zdrowa tylko ma rozszczep wszyscy mnie pocieszali a ja
oczywiście płakałam ale ani przez chwilę się jej nie wstydziłam odwiedziło nas
wiele osób mieszkam na wsi gdzie wszyscy się znamy idąc do szczepienia też jej
nie zakrywałam musisz zaakceptować wygląd maleństwa ja sobie mówiłam że jeszcze
chwila i będziesz piękna i tak jest bo dla matki jej dziecko jest zawsze
najpiękniejsze teraz jest oczkiem całej rodziny ale zanim się z tym pogodziłam
wylałam wiele łez musisz być silna nam jest łatwo teraz mówić bo jest po operacji

[kasiulkawpk]

Jak to wspomnienia łatwo wracają...
ja nie wiedziałam o rozszczepie, nawet nigdy wcześniej nie spotkałam
się z rozszczepem, gdy Wojtek się urodził, lekarka zapytała czy wiem
że dziecko ma wadę?- szok.....nie pokazali mi go nawet/ myśli
tysiące, kurczę jaką wadę/ myślałam że ma zespół downa/
byłam w szoku.........gdy zawieźli mnie do pokoju dopiero zobaczyłam
go... w pokoju była kobieta z dzieckiem z rozszczepem podniebienia/
na początku miałam lekki dystans...płakałam, płakałam i teraz płaczę
jak sobie przypomnę........ale za chwilę mąż mnie przytulił i
wyjaśnił że to się leczy i takie tam........
do nocy przeleżał ze mną na łóżku...........płakałam ale głaskałam
go po maleńkiej główeczce i całowałam po włoskach/miał czarna
czuprynkę/
W domu bardzo pomogła mi położna środowiskowa /rozmową/ i mąż-
ogromne oparcie, to było dla nas sprawdzianem a on zdał na 6+
oraz to właśnie forum.
Rodzina raczej na plus tez nikogo nie chciałam widzieć ale siostra
cioteczna plus mama chrzestna Wojtusia często nas odwiedzały....
jedna babcia m chciała go ukryć przed światem ale było minęło-
szczerze szybciutko przyzwyczaiłam się że właśnie tak wygląda,
kochałam każdego dnia mocniej... teraz ma 13 m dawno po operacji też
ciężko ale czas leci i leczy rany...
szczęśliwego rozwiązania i będzie dobrze:)
musi być, napisz po porodzie koniecznie co u Was:)
----

[kaskazuza]

Też się bałam. Pochlipywałam po nocach z żalu, dlaczego moja córka i ze strachu
jak zareaguję ja.
I wiesz, jak już ją dostałam na ręce tuż po porodzie to w jednej chwili się
zakochałam :). I sobie pomyślałam "nie wygląda tak źle" mimo, że obiektywnie
patrząc to był to spory obustronny rozszczep.Gdy parę lat później rodziłam
drugie dziecko nie przeżyłam ani ćwierci takiego nagłego przypływu uczucia ;).
Trudno jest z góry zakładać jak się to potoczy, ale Twój strach jest całkiem
naturalny - taki strach jak przed wszystkim nieznanym. Mam nadzieję, że u
Ciebie, tak jak i u mnie okaże się on kompletnie nieuzasadniony :).

[czesia74]

Ja nie wiedziałam o wadzie.
Urodziałam bliźniaki dwóch chłopców. Bartuś z roszczepem, waga 1,5
kg - był najbrzydszym dzieckiem jakie kiedykolwiek widziałam,
Szymuś - ładniutki. Przyznam się szczerze, że czułam sie okropnie,
bo nie mogłam zaakceptować wyglądu mojego dziecka. Na dodatek mały
był bardzo wymagającym dzieckiem, płaczliwym, nerwowym. Córeczka
pytająca się czemu on ma inna buzie, rzesze ciekawskich krewnych,
milącze koleżanki, które nie wiedziały czy gratulować itp.
Ale kiedy pierwszy raz zobaczyłam u mojego synka najszerszy uśmiech
na świecie, który byl przeznaczony tylko dla mnie, wszystko stało
się nieważne. Pokochałam go całym sercem.
Teraz kiedy jesteśmy już po wszystkim wiem ze tamtem czas wynikał ze
strachu, braku wiedzy i pomocnych osób, które spotkałam na forum.
Zapewniam Cię ze buziak mojego jednego synka nie różni się teraz
niczym od buziakia bratam, poza mala błyskawicą nad wargą:-)
Jak chcesz podaj maila - wyślę Tobie fotki przed i po.

I zaglądaj na Forum najczęściej jak możesz - to daje siłę i wiedze.
Trzymaj się ciepło.

[agneesi]

Witam,

masz to szczeście, że wiesz o rozszczepie i jesteś na to przygotowana. Ja wiedziałam i też sie strasznie bałam, jak zareaguje ja, moi bliscy, znajomi. Leżałam na sali z 2 matkami i ich zdrowymi córeczkami, ale tyle dobrego serca i zyczliwości dostałam od nich i ich mężów, że pobyt w szpitalu wspominam dobrze. Poza zrabanym personelem, który bym chetnie powystrzelała. Pomyślałam parę razy, że moja córka jest brzydka, patrząc na inne dzieci. Później biłam sie w pierś i miałam straszne wyrzuty sumienia. Po paru godzinach pokochałam i kocham z całego serca moje maleństwo. Dla mnie jest najpiękniejszym dzieckiem na świecie. I rzeczywiście te "wielkie" uśmiechy zwalaja z nóg. Po operacji jak Wiki zaczęła sie uśmiechać, to z mezem patrzyliśmy ze zdziwieniem i się zastanawialiśmy czy to uśmiech czy nie, bo taki dziwny mały.
Co do innych ludzi, to rodzina i znajomi zaakceptowali ja świetnie, tesciowa się wstydziła, że jej wnuczka ma orzeczenie o niepełnosprawności, ale to jest specyficzny rodzaj człowieka i generalnie mam ją gdzieś. Teraz oczywiście kocha ja z całego serca, jest jej oczkiem w glowie. Obcy jak sie gapili, to z uśmiechem mówiłam: "Śliczna, prawda". Nikt mi nigdy nie zaprzeczył:)
Z całego serca życzę szcześliwego rozwiązania, jeśli chcesz mogę wysłać zdjęcia Wiki przed i po operacji.
Pozdrawiam

[maria252]

Wielkie dzieki wszystkim Rodzicom za słowa wsparcia. Jestem kurcze
na siebie straznie zła że tak myśle o własnym dziecku że nie kocham
go bezwarunkowo i czuje sie jak ostatnia wredna matka i to mnie
dodatkowo flustruje.Nie zrozumnie mnie żle kocham syna ale strasznie
sie boje mojej reakcji na to jak zobacze tą małą twarzyczke na
porodówce.
Nie chciałabym naruszać prywatności waszych dzieci ale chętnie
zobacze wasze dzieci mój adres to [e-mail]
Mam pytanie do agneesi o co chodzi z tym orzezeniem o
niepełnosprawności, czy rozszczep predysponuje do takiego orzeczenia.
Dzieki za info i pozdrawiam wszystkich ciepło w tą paskudną pogodę.

[gosiam25]

tak rozszczep kwalifikuje się do uzyskanie orzeczenia o niepełnosprawności -
będziesz mogła pobierać zasiłek pielęgnacyjny na dziecko w wysokości 154 zł
więcej masz tutaj na forum
forum.gazeta.pl/forum/w,13419,105295357,105295357,Zasilki_ulgi_dotacje.html

[agaijo]

już całe wieki nie byłam na forum.....
Wojtek ma prawie 6 lat i jest po lewostronnym całkowitym rozszczepie wargi i
podniebienia.
Co rano kiedy idę go budzić do przedszkola patrzę na młodego i sobie myślę, "
ale mam przystojniaka" - to taka matczyna miłość.
strach przed porodem był i to duży, jak będzie wyglądał, jak zareaguje rodzina,
ludzie na ulicy...
strach jest zawsze przed czymś nieznanym, potem się oswaja
6 lat minęło bez żadnych niemiłych uwag
no może poza jednym, kiedy Pan fotograf skorygował na zdjęciu bliznę Wojtka w
photoshopie, chciał dobrze i tylko nie wiedział, że to jest część młodego i
już... nie tykać.
może mieliśmy dużo szczęścia do ludzi, którzy nas otaczają
może nie zwracamy uwagi na niepotrzebne szczegóły
nie wiem,
jest naprawdę super

i myślę, że w Twojej rodzince też tak będzie.

Tak sobie myślę, o orzeczeniu o niepełnosprawności, czy aby na pewno warto dla
tych paru złoty starać się o coś co będzie się ciągnęło za dzieckiem być może do
końca życia?

Pozdrawiam
Agnieszka

[asik57]

"Tak sobie myślę, o orzeczeniu o niepełnosprawności, czy aby na pewno warto dla
> tych paru złoty starać się o coś co będzie się ciągnęło za dzieckiem być może d
> o
> końca życia?"

Ale dlaczego ma się ciągnąć przez całe życie? W czym to w przyszłości może
skutkować? Przecież ani w szkole, ani w pracy nikt nie wymaga pokazywania
dokumentów ze wczesnego dzieciństwa. Ja sama mam orzeczenie o niepełnosprawności
i nigdy nikomu go nie pokazywałam, a pracodawca doskonale wie o mojej
niepełnosprawności i nigdy nie robił z tego powodu problemu. A pieniądze choć
niewielkie to jednak dla wielu rodziców bardzo potrzebne chociażby na dojazdy do
specjalistów.

[mamazosi09]

cześć,
ja też o rozszczepie dowiedziałam się po porodzie, jak mała zsiniała bo się zachłystnęła:( Zosia ma całkowity rozszczep podniebienia, oprócz tego było bardzo mocne ulewanie i spore problemy brzuszkowe :( teraz ma 4,5 miesiąca i jest całkiem dobrze, nareszcie zaczęła rosnąć :) Wiesz, że ta wada jest całkowicie do skorygowania - i to jest najważniejsze !!! są naprawdę poważne choroby , często nieuleczalne i to dopiero jest problem :( Rozszczepiki to są normalne dzieciaczki :)
A co do odwiedzin to mi mówili w szpitalu że może być obniżona odporność ale nikt tego nie udowodnił, więc ja na początku profilaktycznie grzecznie odmawiałam....
A to forum to naprawdę kopalnia wiedzy, wszystko będzie dobrze a synka na pewno pokochasz bezwarunkowo :)
życzę wszystkiego dobrego i siły :)

[maria252]

Dzieki za wsparcie macie wszyscy racje tak naprawdę rozszczep to
pikuś w porównaniu z innymi wadami, i powinnam sie cieszyć że mój
syn zostal obdarzony przez los tylko tym. A jak jest u waszych
dzieci z mową bo czytalam że takie dzieciaki mowią niepoprawnie i
niezbedna jest pomoc logopedy oraz foniatry czy to prawda?

Pozdrawiam Maria

[mamazosi09]

cześć, zapomniałam dodać żebyś nie zapomniała do szpitala dobrego laktatora i
smoczka dla synia, my używamy NUK dla dzieci z rozszczepem i butelka Nuk, są też
zestawy Medeli, chyba co komu wygodniej, bo my się bardzo męczyłyśmy zanim
pozwolili i dało się je znaleźć, lepiej być przygotowanym...
pozdrawiam

[uska822]

czesc!
ja o wadzie synka tez dowiedzialam sie w czasie ciazy i przeplakalam
wiele nocy.Balam sie reakcji rodziny-która do konca nic nie
wiedziala.najbardziej chyba balam sie jednak swojej reakcji,mowilam
nawet ze juz nie chce dziecka za co mój kochany maz mnie po prostu
ochrzanił.powiedział ze to jest nasz syn i bez wzgledu na wszystko
bedziemy go kochac.I kiedy tylko go zobaczyłam zakochałam sie w jego
cudownie pieknej buzi,i dalej uwazam ze mimo rozszczepu jest
najpiekniejszym chłopcem na swiecie.Oczywiscie ze czasem jest
ciezko,ale duuuzy usmiech mojego synka wynagradza mi kazda łze.mysle
ze jak tylko zobaczysz swojego dzidziusia pokochasz go całym sercem;-
)powodzenia i głowa do góry;-)

[lilaszek]

Moja córcia kończy w październiku 7 lat, za nami 4 operacje, latanie po
ortodontach, laryngologach, logopedach. To część naszego życia i tyle. Jest to
nasza druga córeczka, pierwsza urodziła się bez rozszczepu i ma 10 lat. Powiem
Ci, że obie są cudowne a ta najmłodsza to dopiero egzemplarz ;-). Jest
rewelacyjnym człowiekiem, lubianym przez rówieśników, chwalona przez
nauczycieli. Jeździ na nartach, łyżwach , rolkach, gra w tenisa...no żyje
normalnie...tylko czasami wpadamy do specjalistów ale to już dla niej normalne,
nosi aparat ortodontyczny ( jak wiele dzieci), ćwiczymy logopedycznie codziennie
( ale wiele dzieci też musi), no i nosi okulary, ale to już niezależnie od
rozszczepu ;-).Właśnie jesteśmy 3 tygodnie po ostatniej operacji, młoda od
tygodnia w szkole, życie wróciło do normy. Nie napisze, ze nie ma stresu, ,że
jest łatwo, bo bywa ciężko, wiadomo, ale świadomość ,ze moje dziecko żyje
normalnie i któregoś dnia wyjdzie z domu i będzie w stanie żyć samodzielnie jest
najważniejsza. Pokochasz malucha jak nic. Ja nie wiedziałam, że urodzi się z
rozszczepem i owszem doznałam szoku w pierwszej sekundzie,ale potem jej z rąk
wypuścić nie chciałam.

Jak mawia prof. Dutkiewicz to są szczególne dzieci i ja jako mama "rozszczepka"
potwierdzam.

Jak byś potrzebowała pomocy pisz, bo tak już jest,że nikt nikomu bardziej nie
pomoże jak jeden rodzic drugiemu. Głowa do góry - ten dzieciaczek da Ci dużo
szczęścia- obiecuję!!!

[maria252]

Witam Wszystkich,
Wielkie dzieki za słowa wsparcia nie będe ukrywac że bardzo mi to
pomogło. 21, 06, zbliża sie wielkimi krokami więc z każdym dniem
jestem coraz bardziej podekscytowana tym co sie ma wydarzyć.
Jakoś sobie to wszystko już poukładałam i tak naprawde przestałam
sie tym przejmować, oczywiscie stres jest no ale to chyba normalna
sprawa gdy ma sie w perspektywnie powitanie nowego członka rodziny.
Pozdrawiam wszystkich ciepło i dziekuje mama za zdjecia ich maluchów.
Maria

[asik57]

My o wadzie dowiedzieliśmy się po porodzie. U nas było to "tylko" podniebienie.
Trafiliśmy na fantastycznego lekarza, który wszystko nam dokładnie wyjaśnił,
tak, że przyjęłam tę wiadomość dość spokojnie. Oczywiście później były łzy,
złość na los, pytania "dlaczego nasza córeczka" itp. Rodzina zachowała się
wspaniale, siostra znalazła to forum już tego samego dnia, w którym urodziła się
nasza córeczka. Mąż pół godziny po porodzie trzymając małą na rękach stwierdził,
że nie zamieniłby jej na nawet na 100 "całych" dzieci.
Mała jest pod opieką logopedy, ortodonty (jak na razie nie ma problemów z
ząbkami i oby tak zostało), audiologa.

[maria252]

Witam wszystkich i pisze żeby sie pochwalić 13-06 urodziłam syna.
Mieliście wszyscy racje, gdy go zobaczyłam po raz pierwszy od razu
sie zakochalam i jest dla mnie najpiekniejszym dzieckiem na swiecie,
pomimo że wada jest bardziej powazna niz myślelismy. Pozdrawiam
wszystkich.

[gosiam25]

gratuluję i całuski dla synka

[katarzyna1-2]

gratulacje życzę dużo zdrowia

[mamazosi09]

Gratuluję :) buziaczki dla maleństwa :) jak będziesz miała pytania pisz, pozdrawiam
M.

[asik57]

Gratuluję. Całuski dla synka.

[kaskazuza]

Bardzo serdecznie gratuluję :)

[uska822]

Gratulacje!!!buziaczki dla malenstwa

[mamatosi.pl]

Gratulacje!!! my jedziemy jutro na pierwszą operację. boję się bardzo, ale mam
zaufanie do IMiDu. jeśli będziesz chciała leczyć tam małego, to będę teraz mieć
wszystko na świeżo i jak wrócimy chętnie Ci napiszę jak było. Ściskam!

[angelika.feculak]

maria co tam u was ??
jak sobie radzicie?? i na kiedy planowana pierwsza operacja ??

[maria252]

U nas wszystko ok, choć poczatki były ciężkie mały już w szpitalu
dostał zapalenia ucha wiec spedziłam tam 2 tygodnie. Teraz jest juz
dużym chlopcem 13,08 skonczy 2 miesiące, jedyne mankamenty to że
ciągle wymiotuje no i jest już do bolu rozpieszczony przez ciągle
noszenie żeby wlasnie nie wymiotował. Bylismy juz u ortodonty a ten
zalecil proce czy macie jakieś doświadczenia z tym czymś. Pierwsza
operacja zamknięcia wargi przypadnie koło października. Pozdrawiam

[rzepka11111]

A co to takiego ta proca? Na konsultacji w imid Profesor Dutkiewicz powiedziała
że pierwsza wizyta u ortodonty powinna być dopiero po operacji podniebienia jak
już wszystkie ząbki wyjdą.

[katarzyna1-2]

Czy to jest może masaż wargi a gdzie robisz operację

[maria252]

Tak masuje synowi warge i tę wystającą kość żeby ona sie wstawiła.
Ortodonta zalecił procę ale syn jej nie chce nosić, ponoć to daje
lepszy efekt operacji. Syn bedzie operowany w Prokocimiu.
Pozdrawiam

[mamaanusi55]

nie bój się moja anusia też miała obystronny rozszczep wargi i podniebienia-
wszystko było dobrze żadnych problemów Jesteśmy już po pierwszej operacji w IMID
i jest super więc pisz jak masz jakieś pytania POZDRAWIAM i głowa do góry

do maria252 - wymioty

[mamazosi09]

nasza Zosia też bardzo ulewała, bardziej nawet noskiem jak buzią :( jeżeli mogę Ci podpowiedzieć to klin w łóżeczku pod materacem ( kupiłam na allegro taki z gąbki)i w gondoli też, w łóżeczku "bezpieczne wałeczki" a w gondoli wałeczek z ręcznika np i leżenie praktycznie tylko na boczku, po jedzeniu trzymaliśmy ją około 30-40 minut do góry ale i tak się ulewało:( piła najpierw NAN AR ale źle go znosiła, potem Enfamil AR - teraz już zwykły, jest jeszcze zagęszczacz pokarmu Nutriton - możesz go dodawać zarówno do swojego mleka jak i do modyfikowanego. Do około 5 miesiąca praktycznie nie leżała na plecach tak się lało, przeszło około 5-6 miesiąca teraz ulewa sporadycznie niewielkie ilości ale to już jak sama się wysila, jak będziesz miałą pytania pisz, pozdrawiam

[rzepka11111]

Ja też uzywam Enfamil ar do mojego syna-jest drogi ale warto dla naszych
pociech. Odkąd używam to mleko ulewania zniknęły. Zawsze zastanawiałam się
dlaczego synek ulewał po mleku a po soczku czy herbatce nie.

[maria252]

Dzieki dziewczyny za rady, patent z podniesionym lóżkiem i wózkiem
już stosuje, a jeśli chodzi o wymioty to próbowałam ten dodatek
zagęszczający z nutricy ale jakoś Frankowi nie podchodzil wiec po
prostu kamie go bardzo często żeby uzupelniac to co zwymiotuje.
Pozdrawiam

[gosiam25]

ja to raczej bym go jeszcze przyzwyczajała do zagęszczacza, może jest jakiś
inny. Bo u nas od tego ulewania było dwa razy zapalenie płuc i oskrzeli - też
karmiłam mniejszymi porcjami - często ale to nic nie dało dopiero po operacji
tydzień temu - nie używamy zagęszczacza i mały nie ulewa :)

[rzepka11111]

we wózku nie podnosiłam zagłówka ale w łóżeczku stopniowo tak-materac pod kątem
45 stopni ale mały zwijał się w kłębek i wpadał pod kołdrę więc materaz zrobiłam
prosto a kładę go po prostu na poduszce i duzo lepiej śpi i nie zapada się języczek

[angelika.feculak]

nasz mały też ulewał strasznie nawet w pozycji pionowej ale z czasem
mu to przeszło
też mamy materacyk wyżej a wózek mamy casualpley z możliwością
rozkładania fotelika samochodowego bez gondoli i poprostu mamy w
lekko leżacej pozycji ustawiony
raz zdażyło nam sie tak że mały tak się zalał że juz się dusił ale
starszy brat podniósł alarm i zdążyliśmy małego odratować sztucznym
oddychaniem
wtedy było juz żle tego dnia nie zapomne do końca życia

[rzepka11111]

to u nas było kilka razy coś w formie zatajeń ale najczęściej podczas karmień
lub gdy wpadał w złość-trzeba było go szybko głową w dół i potrząsnąć albo
poklepać po plecach. A w łóżeczku zawsze kładę go na bok.

[angelika.feculak]

ja tez kładę małego boczek ale teraz jak ma juz 4m to sie wierci i
kręci więc zazwyczaj jak się wybudza lezy na pleckach

[mamazosi09]

nam pediatra mówiła że ulewania przechodzą jak zaczynają lepiej pracować
mięśnie żołądka a przełyku, teoretycznie około 4-5 miesiąca

[rzepka11111]

Nasz synek za 10 dni skończy 5 miesięcy-tez się wierci ale nawet jak się ułoży
na plecki to zawsze główkę trzyma z boku. Próbowałam przejść na bebilon ale mały
nawet do spania musi być wytrzęsiony i wtedy ciurkiem leciało z noska a enfamil
ar tylko sporadycznie troszkę serka raz na jakieś parę dni. Od dwóch dni
spowrotem wróciliśmy do nauki łyżeczką-idzie nam chyba coraz lepiej.