Ojej, co tu wybrac 2010 - 4 (vol. 8)

[maniaczytania]

Jako, ze w poprzednim przekroczono 500, zgodnie z zasadami :) zakladam kolejny.
I nie wiem, czy na dzis cos jest ciekawego?

"wirtuozeria", z... soboty chyba

[grek.grek]

Na dzisiaj, jeszcze nie wią, ale wczorajszy "Dom z piasku i mgły" był zawodowy - jakby co, to usłużę spojlerem ;)

A z soboty - "Wirtuozeria" z TVnu. Przetłumaczył to polski dystrybutor jako "zabójcza perfekcja" - słowo "zabójcza", to taki wabik na tych, co w latach 90 przyhcodzili do wypożyczalni i zgarniali pierwszych dziesięc kaset z brzegu z działu "karate i lokówka w d,pie", byle w tytule było "śmiercionośna", "mordercza", "bombowa" albo właśnie "zabójcza".

Film taki sobie, ale za to ze smaczkiem. Co do fabuły - Denzel gra policjanta w świecie przyszłości, w którym mieszają się światy realny i wrtualny, a technologiczny postęp osiąga szczytowy poziom. I ten policjant przeszedł dwie traumy - najpierw jakiś czub zabił bombą jego żonę i córkę, a potem on sam zabił jakiegoś przypadkowego człowieka będąc na służbie. Teraz odsiaduje karę we więźniu. Przy okazji bierze udział w ćwiczeniach w świecie wirtualnym, jako tester. Ściga tam wirtualnego przestępcę, Sida 6.7 (spoko, to nie wzrost, Russell Crowe nie ma 2 metrów ;), to numer fabryczny). Kiedy Sid wydostaje się do realu, w formie androida wykonanego wg najnowszych cudów nanotechnologii (np. jeśli odpadnie mu noga, to wystarczym, ze kikut przytknie do szkła, żeby odpowiednia reakcja chemiczna sprowodowała wykształcenie się nowego odnóża, coś jak ogon salamandry, czy czego tam; zabić go można za pomocą odłączenia lub zniszczenia specjalnego modułu wmotnowanego w "organizm") i zaczyna mordowac bez większego powodu, albo tylko i wyłącznie dla publiki - policja i urząd miasta zwracają się do naszego garownika z ofertą : tylko ty wiesz, jak złapać Sida - zatemy : my ciebie puścimy (z nadajnikiem wczepionym w mózg, żebyś nie dał w długą), ty go złapiesz, a my ci darujemy te 17 lat puszki, które ci jeszcze zostały. Garownik się zgadza, bo co ma do wyboru, dostaje do pomocy panią psycholog w blond peruce i ściga sztuczniaka. Co ciekawe, wktótce wychodzi, z grzebanie w komputrze twórcy owego Sida, który przypadkiem go wypuścił i sam przy tym zginął - że Sid to kompilacja dwustu osobowości psychopatycznych killerów z zaszczepionym maniaklanym pragnieniem istnienia w telewizji, taki celebryta-wannabe. A najlepsze, że dominującą osobowością jest ten jegomość, co zamordował żonę i córkę garownika.
Więc sztuczniak chodzi i zabija, kogo popadnie, Denzel ściga sztuczniaka, a tamten kręci nim jak baranimi rogami - np bierze zakładniczkę w metrze, zasłania się nią, Denzel próbuje go trafić z armaty, ale zamiast tego ginie babka. Sid odjeżdza. Denzel wie, że nie trafił kobiety, że to Sid ją zabił,żeby wyszło, ze jednak denzel. Puszkują znowu policaja. Istnieje groźba, że go zlikiwiduje sama policja, za pomocą uwolenienia zdalnym sterowaniem trucizny, w jaką uzbrojony jest nadajnik w jego głowie tkwiący. Uwalnia go z policyjnej suki... Sid, bowiem "bez swojego ulubionego wroga, nie ma z całego zamieszania dostatecznie dobrej zabawy". Policja dotrze oczywiście do tego, ze kula, co zabiła kobietę została posłana w jej plecy, a nie w jej pierś, więc Denzel dostanie swoją szansę. Stanie się to w wielkim gmachu telewizji, gdzie Sid postanawia przeprowadzić szoł na żywo z zabijania licznych zakładników. Żeby było weselej porywa córkę psycholog towarzyszącej Denzelowi - czyli, powtarza manewr killera, który taki numer wyciął Denzelowi kiedyś. I teraz, jak to w wielu filmach bywało : bohater dostaje możliwość wyleczenia się z poczucia winy,że kiedyś nie zapobiegł takiemu nieszczęsciu. Musi tylko wyeliminować Sida i rozbrocić bombę, którą tenże przyczepił do dziewczynki. Wiecie jak się skończy ? No pewnie, ze tak - będą się targać za włosy i okładać torebkami migając między realem, a wirtualem, aż w końcu cyborg zostanie wykończony za pomocą wyrwania mu modułu z tyłka, a jego wirtualne wcielenie zostanie zamknięte w komputerze. denzel zaś uratuje dziecko, rozbrajając bombę - naje się jednak strachu, o co zadbał pomysłowy Sid : wg starego schematu ma wybrać w które gniazdko włożyć wtyczkę, żeby bombę unieszkodliwić, ma trzy gniazdka - wybiera środkowe, ale odliczanie do eksplozji nie zostaje przerwane, z nagranej do bomby taśmy video Sid śmieje się z niego "przewidziałem to" i odlicza nadal. Bomba wybuchnie zatem. Rezygnacja. I nagle odliczanie dociera do ostatnich 3 sekund, cofa się znów do 43 sekundy i zaczyna od nowa, i tak w kółko. Niezły dowcip. Jak wiadomo że film ma się skończyć zgodnie z regułami gatunku, to jedynym istotnym pytaniem jest : jak do tego dojdzie, prostacko czy z finezją. I tutaj jest nawet całkiem zmyślnie.

Mimo to jest to schematyczne kino, efekty specjalne trącą niskim budżetem, bo w końcu 95 rok, to 4 lata po Terminatorze, Dniu Sądu, więc można by wymagać efektowniejszych cyrków. Futurystyczna wizja, też z nieprzesadnym rozmachem zrobiona. Idea wirtualnego poligonu doświadczalnego dla policajów - ciekawa, ale dośc archaicznie pokazana.

Cała wątła kasa poszła pewnie na waciki dla Denzela. Ale, tu ów smaczek - Denzel jest tu kompletnie przyćmiony przez Russella Crowe'a, który tworzy świetną postać androida Sida - elokwentnego, pełnego wdzięku, w stylu bycia dobrze zgrywającego swawolnego dyzia, a zarazem bewzględnego killera, faszerującego otoczenie ołowiem całkiem bezmyślnie i dla rozrywki. Pierwsze widzę,żeby Denzel tak zmalał przy kimś ;) Film mało znaczący dla jednego i drugiego, ale przy ponurawym, przytłoczonym, napiętym jak gacie na tyłku policjancie-Denzelu rubszany, "jokerowaty" Sid-Crowe wypada max korzystnie i robi całą akcję. Dzisiaj to wygląda jak pojedynek gwiazdorów, ale w 95 Denzel miał Oskara za Chwałę, był po Mo'Better Blues, Malcolmie, w którym był tak dobry, że Spike Lee chciał się przykuć do Statuy Wolności w proteście, że Washington nie dostał za tę rolę drugiego Oskara, i miał na koncie bardzo dobre zrobienie postaci Stevena Biko. A Crowe był tak naprawdę, jakimś tam chłopiną z Austrii, czy Australii, który zagrał sobie skina jakiegoś i w sumie - dopiero zaczynał się wciągać. I ten chłopina nakrył Denzela czapką, jak chciał.

Tyle razy użyłem słowa "zabił", ze kto wie, może ten polski tytuł jakoś się broni ;) Ale jedyną prawidziwą wirtuozerią była tutaj, przynajmniej okresami, rola Crowe'a.

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Na dzisiaj, jeszcze nie wią, ale wczorajszy "Dom z piasku i mgły"
>był zawodowy - jakby co, to usłużę spojlerem ;)

Tu Cię zaskoczę! HA! Ja obejrzałam ten film, i to do końca, ze
ściśniętym sercem i łzami w oczach patrzyłam na ostanie sceny.
Znakomity film, to prawda ...

To zabieram się za "Wirtuozerię" ... :)

[grek.grek]

O, no jestem zaskoczony :)
Jakie wrażenia, poza zrozumiałymi emocjami, bo faktycznie solidna ich tam dawka była ?

Scenariusz, wg mnie, pierwszoligowy. Nikt nie wygrał, wszyscy przegrali, wszystkim się życie rozleciało, albo je postradali. A zaczęło się od niekompetntnych urzędasów... Kompletna destrukcja. A tak niewiele brakowało, trochę mniej miłosnego pomieszania zmysłów pana policjanta i jakoś by się dało sprawę załatwić, już byli na dobrej drodze (swoją drogą, komiczna w swym dramatyzmie scena, kiedy policaj wchodzi do domu, a tutaj trójka Arabów tarmosi jakiś zezwłok ;) - świetne ujęcie, nie ? Z pkt widzenia przypadkowego nachodziciela rzeczywiście wyglądało to max podejrzanie...)
A może nie było już możliwości zawrócenia z tej drogi... Każdy popełnił błąd w tej sekwencji dramatycznych zdarzeń ost 20 minut, a na końcu to się splotło w tragedię - policjant nie musiał stawiać sprawy na ostrzu noża, stary mógł iść sam, bez syna, syn nie musiał się łapać za pistolet policjanta itd. A z drugiej strony - każdy miał swoje racje i motywacje, którym trudno odmówić było słuszności i celowości. W sumie, dobrzy ludzie się zamotali w idiotycznych okolicznościach, wpadli w pułapkę sprzecznych interesów i racji.

Jennifer Connolly (to ciekawe, bo wpisując w wyszukiwarkę "Connolly" działa to bez zarzutu, daje pożądany efekt, a w obsadzie wczoraj przedstawiano ją jako "ConnElly" - która wersja jest autentyczna ?) wg mnie znów zagrała znakomicie, w rolach kobiet zdesperowanych, miotanych problemami i przeciwko okolicznościom jest świetna. To trzecia jej rola z cyklu : mocnych, którą widzę i znów bez zarzutu. Ma w sobie tę umiejętność wysyłania bardzo naturalnego przekazu, bardzo wiarygodna jest. 40 lat, przydałaby się jakaś przełomowa rola, która z niej zrobi gwiazdę, bo talent ma niezaprzeczalny. Jak słyszę o jakiejś Aniston, która "awansowała do grona gwiazd, które brać będą 20 mln dol za rolę", to nie wiem, czy się śmiać czy płakać, kiedy porównam ją do takiej choćby JC, która nawet popularna nie jest :) Świat schodzi na psy - sztuczniaki wypierają ludzi :)

[barbasia1]

grek.grek napisał:

>Pierwsze widzę,żeby Denzel tak zmalał przy kimś ;) Film mało
>znaczący dla jednego i drugiego, ale przy ponurawym, przytłoczonym,
>napiętym jak gacie na tyłku policjancie-Denzelu rubszany, "joke
> rowaty" Sid-Crowe wypada max korzystnie i robi całą akcję.

Role czarnych charakterów są zawyczaj ciekawsze od ról pozytywnych
bohaterów. Stwarzają wieksze pole do popisu dla aktora, że tak
inteligentnie ;) zauważę.

Nawet mi się podbał ten film! THNX ;)
:)

"Matka", z wczoraj, sp 1

[grek.grek]

Wczoraj TVP tenże film wrzuciła na... ja wiem ?, chyba na poranek, bo się skończył o trzeciej ;) Jakoś mi się nie widzi,żeby, z pewnych względów, kiedykolwiek go puścili wcześniej, o ile puszczą kiedykolwiek jeszcze. W normalnym kraju i normalnej telewizji poszedłby o normalnej porze, ale my nie jesteśmy w normalnym kraju i nie mamy normalnej telewizji. szkoda, bo rzadko goszczą brytyjscy realiści na ekranie.

Tak więc, spojler oto.

Rzecz się dzieje w Londonie w Wielkiej Brytfanii. Przyjeżdza tam sobie, z prowincji, para starszych panstwa, do dorosłych dzieci, zobaczyć jak im się wiedzie, poprzytulać wnuki, takie tam farmazony. No i to się odbywa. Syn prowadzi firmę i buduje "ogród zimowy' przy domu, mają z żoną trójkę dzieci. Córka ma dziecko, które wychowuje sama, a do tego prowadzi jakieś warsztaty literackie i utrzymuje się z tego. Na oku ma faceta. Niby żonatego, niby z dzieckiem, ale w zasadzie już w separacji. Tak się składa, że jest to gośc, który własnie buduje jej bratu ów ogród.

Po tych scenkach rodzajowych rusza właściwa akcja. Otóż umiera starszy pan. Zawał. Starsza pani przeżywa to podwójnie - raz, ze w mąż od lat niepoliczalnych, dwa - co dalej ? Gdzie ma się podziać ? Przyjmuje ją syn, stale zajęty, zaganiany, który nie ma czasu z nią porozmawiać. A ona potrzebuje właśnie rozmowy, kontaktu, potrzebuje się z kimś podzielić prawdą o swoim życiu, życiu zmarnowanym, przesiedzianym w bardzo ładnych okolicznościach, ale pustym. Nigdy nie pracowała. Nigdy nie spełniła swoich marzeń, nigdy nie zagłębiła się np. w rysowanie, do którego przejawiała talent.
Wnuki mają swoje zajęcia. Synowa to kobieta interesu, ze słuchawką przy uchu nonstop. I nie bardzo życzy sobie, by teściowa zajmowała w ich wielkiej chałupie mały pokoik na piętrze. Starsza pani, to czuje, docierają do niej strzępy pretensji, jakie synowa czyni jej synowi za to, że ją przyjął pod swój dach. Powrót na prowincję ? Do czego, do pustego domu ?

Pierwszego już dnia starsza pani wychodzi na przechadzkę i gubi się w wielkim mieście. Wg zasady "koniec języka za przewodnika" dociera do domu córki. Gadu gadu i ta się zgadza ją przyjąc u siebie. Tak więc, starsza pani zacznie bywać u syna, a mieszkać u córki.

Powoli zaczną pękać pozory - syn wprawdzie prowadzi firmę, ale wiedzie mu się słabo, coraz gorzej; córka jest zaś zakompleksioną kobietą, sfrustrowaną faktem, ze próbuje od lat tworzyć literaturę i nie wychodzi jej tak, jak by chciała. najgorszy zaś problem polega na tym, ze jest niedowartościowana, nie wierzy w siebie, bardzo sobie do serca bierze zdanie innych (matka delikatnie sugeruje jej,że skoro w pisaniu nie może się znaleźc, to powinna robić coś innego, co dla niej jest niemal wyrokiem). Za swoje niepowodzenia artystyczno-zawodowo-życiowe (mąz odszedł) obwinia matkę, która wg niej nie dała jej właściwego wsparcia, opieki, nigdy jej nie chwaliła i nigdy nie dodawała pałeru. To możliwe, że prawda, starsza pani sama ma wyrzuty, że dobrą matką nie była.

I kiedy starsza jejmość pogrąża się w stanie nieważkości dostaje szansę. Córka prosi ją, żeby wysondowała, czy jej facet-cel ma wobec niej powazne zamiary, żeby z nim sobie ot tak porozmawiała, trochę się zbliżyła i wzięła na spytki. Starsza pani spełnia prośbę i... odkrywa,że ten facet od ogrodu zimowego, kochanek córki, Darren, to klasa gość jest. NIby niewykształcony, niby budowlaniec, niby bez kasy, ale bystry, sympatyczny, przyjemny w obejściu... I zaczynają sobie rozmawiać. I wreszcie ma do kogo się odezwać, wygadać, a ten słucha i rozumie. Wychodzą sobie na obiady, odwiedzają zapomniany grób malarza Hoggarta, który przypadkiem kiedyś Darren wynalazł, a potem... lądują w łózku (i nie jest to scena z cyklu : łupu cupu, szast prast i już, tylko ona mu to drżącym głosem proponuje, on się zgadza; w sypialni nie ma żadnych porywów namiętności, raczej niepewność i sztywność pewna, niezbyt zborne rozbieranie się, wstępnie do połowy, które kamera rejestruje ostrożnie z początku - jakby zaglądając zza rogu otwartych drzwi; pytania jej w stylu "co widzisz ? Niekształne, stare ciało ?", a potem, jak to w życiu, nabiera cała rzecz rytmu właściwego). Darren mógłby być jej synem, ale co za przeszkoda. Żadna dla kobiety, która chce jeszcze pożyć, "nie jest gotowa na starość", w której miałaby być niepotrzebnym rupieciem. Babcia odżywa - od pierwszego spotkania z Darrenem zmienia się jej nastawienie do życia, do przyszłości, do siebie : zaczyna zwracać uwagę na swój wygląd, zmienia go; zmienia fryzurę, dobiera dodatki, pindrzy się przed lustrem... Prezentuje cały repertuar zachowań kobiecych w takich sytuacjach, he he. Towarzyszy Darrenowi w jego stolarskich wyczynach, rysuje go nieustannie, rozmawiają o malarstwie, ona mu podarowuje album ze szkicami, no i seksualnie się aktywizuje (i to jak, hehe) romans pierwsza liga. Jedynym problemem jest dla niej ogladanie trwającego ciągle związku Darrena z jej własną córką. Jest o nią po cichu zazdrosna, ale (z trudem) akceptuje taką, a nie inną sytuację, bo sama nie jest w porządku.

Rozwija się więc romansik, a córka nic nie wie. I nawet nic nie podejrzewa. Darren chce wyjechać na jakiś czas. Przemyśleć swoje życie. Nabrać dystansu. Starsza pani na to, że ma kasę, że może mu pomóc, a nawet... pojechać z nim. I Darren się na to zgadza.
Córka próbuje mamuśce pomóc. Zaprasza ją na swoje warsztay literackie, poznaje z dystyngowanym jegomościem w wieku zbliżonym, aby starsi państwo się sobą zaintersowali. Cóz może jednak dać pobudzonej starszej pani stary pierdoła, skoro ma młodego, miłego, jędrnego kochanka ? No nic.

Prawdy nie da się ukrywać wiecznie. Tutaj na jaw wychodz ona przypadkiem. Córka i syn starszej pani rozmawiają w jego domu. On powiada, ze wobec problemów finansowych nie dokończy ogrody zimowego, a dom sprzeda. A ona przypadkiem wpadnie na teczkę z rysunkami starszej pani - a na tych rysunkach... pani matka z panem Darrenem. W pornograficznych pozycjach. Córka doznaje szoku. Brat, że to to zapewnwe fantazje matki, więc spoko. Ale córka chyba rozpoznaje szczegóły anatomiczne, bo nie ma wątpliwości, ze tych dwoje łączy gorący romans.

Postanawia matkę załatwić. Umawia podwójną randkę - ona i Darren plus matka i ten pierdoła z warsztatów. Darren w jej trakcie dowiaduje się,ze za chwilę straci zlecenie na ten cały ogród - widocznie jest wqr... Córka ostentacyjnie się na nim wiesza, omiatając matkę wzrokiem jednoznacznym, a matka cierpi katusze słuchając swojego adoratora opowiadającego o swoich artystycznych pasjach (w jego ustach są to raczej jakieś jałowe gnioty). W końcu nie wytrzymuje napięcia. Opuszcza ich. zaszywa się pod jakimś pomnikiem. Tam znajduje ją stary pierdoła. Zaprasza do siebie. Lądują w łóżku. Jest kiepsko. Facet się jej nie podoba, a jego nad nią się unosząca gęba, w trakcie usiłowań łózkowych, wygląda groteskowo.
Wraca po wszystkim do córki. Ta jej najpierw otwiera z wielką łaską, a potem komunikuje, że się dogadała z Darrenem i żeby matka się wyprowadziła następnego dnia, bo on się tu wprowadza, a miejsca jest mało. Zaś w nocy, córa bierze i na patio urządza sobie ognisko - pali swoje wszystkie pisarskie próby wieloletnie. "to moja zmiana, mówiłaś, ze mam sobie dać spokój i zamierzam to zrobić".

Starsza pani jest w kropce, więc idzie pogadać z Darrenem. Kończy się to awanturą, bo Darren odkąd się dowiedział, że kasa mu śmignie koło uszu dostał nerwicy i zmienił się o 180 stopni - a to linijkę wciągnie, a to popije, a to coś, kompleks niższości wyłazi z niego raz dwa. Najpierw jest wulgarny wobec niej, lekceważący (mówi do niej imieniem jej córki, a kiedy ona niesmiało przypomina, że nią nie jest, on rzuca "a co mnie, ku,rwa, obchodzi jak masz na imię"), potem zaś demoluje ogród i wścieka się "wszystkie chcecie żebym z wami rozmawiał, słuchał, rozumiał i jeszcze się z wami pie,przył ! a co ze mną ? macie mnie za jakąś dziffkę ?!". W końcu nagabuje ją o tę kasę, którą chciała mu dać. Żeby przyniosła i mu ją dała. cdn

"matka" sp 2

[grek.grek]

Starsza pani, że owszem, może mu kupić bilet dokąd chce, ale mu nie da majątku jakiegoś. I przypomina, że mieli razem jechać. On to wyśmiewa.
Sprawa jest zatem zakończona.

Problem z córką rozstrzygnie się tego samego dnia. Wieczorem. Córka najnormalniej w świecie, wywali jej w twarz, ze była dla niej nędznym rodzicem, ale że teraz sama sobie już poradzi. Matka przyjmuje to do wiadomości, może nawet w jakiś sposób czuje ulgę, że wreszcie dostaje to kawę na ławę, a nie opłotkami i pyta, czy jej może w tym pomóc jakoś. A córka na to, że tak, owszem, możesz - chciałabym cię walnąć w twarz. Matka najpierw lekko jest zatkana, ale za chwilę się zgadza. Traktuje to niemal jak słuszny datek za swoje nieudane macierzyństwo. Co nie zmienia faktu, ze ze strony córki jest to jakiś psychoanalitycznymi seansami podytkowany zabieg, ale nie terapeutyczny, tylko czysto mściwy - to ona sama ponosi winę za swoje niepowiedzenia w związkach, w pisaniu itd. Jest rozmemłaną, niezborną babą, która sama nie wie, czego chce, nie umiała w sobie nigdy wykształcić osobowości i charakteru. Matka jej nie pomogła w dzieciństwie i wczesnej młodości, ale to nie zwalniało jej od własnej pracy. Tyle że zamiast niej wolała się pogrązyć we frustracji i szukaniu kozła ofiarnego.
Więc córka mówi do niej,żeby wstała. Matka wolno wstaje, przygotowuje się na cios, dostaje prawy sierpowy i następnego dnia pokazuje się waszystkim z efektowną śliwą pod lewym okiem. Córka stoi za nią i nawet nie ukrywa specjalnie, ze to jej robota. Może nawet przemyka na jej twarzy jakiś cień satysfakcji i dumy. I starsza pani komunikuje najpierw, ze "pokłóciłyśmy się", tonem wyjaśnienia tej śliwki, a potem - ze wyjeżdza.

I faktycznie - odchodzi. Opuszcza dom powoli. Kamera patrzy jej okiem. Wnuki są zajęte telewizorem, muzyka, tańcem. Córka rzuca mimochodem spojrzenie obojętne. Darren, nadal obecny w domu syna (czyżby zmiana planów ? ogród jednak będzie skończony ? nie jest to dopowiedziane, bo i pewnie mało już wązne w tym momencie - w każdym rzie demolka została uprzątnięta i jakas roobta trwa, a może nawet już jest skończony...). wykonuje jakiś gest na pożegnanie, ale jest generalnie zajęty rozmową z jej córką. Synowa wchodzi po schodach na piętro i żegna się miło, acz zdawkowo, profesjonalnie, rzec by mozna. Syn wychodzi z pokoju i rzuca z zakłopotaniem "No to cześc. Przyjedź niebawem". Robi to jakby z obowiązku, bez przekonania, jak od samego początku.

Starsza pani wraca więc do pustego domu w klasycznym osiedlu angielskim. Spędza bezsenną noc. A rano pakuje się i wychodzi z domu. Dokąd pojedzie ? Tego twórcy nie dopowiadają, ale jako że pakuje ona do tobołów album, który kiedy podarowała Darrenowi (pewnie go zabrała, i słusznie, a może mnie się coś popaprało i go mu tylko pokazywała...nieważne), mozna przypuszczać, ze rusza w podróż, której nigdy nie odbyła, śladami swoich własnych pasji - Rzym, Wenecja,Florencja ? Czemu nie. Nie jest gotowa na starość, a więc przecież nie musi prosić nikogo o to, by się nią zajął i dał jej alibi na resztę życia. Z dala od sfrustrowanych młodych, którym zawadza. Sama jest jeszcze młoda. Właśnie to odkryła. I idzie dziarsko, nie jest pochyloną starszą panią z początku i końca jej pobytu u dzieci, nie jest też starszą panią ze środkowej częsci, uniesionej wrazeniami romansowymi, jest teraz dla siebie samej. Przeszła katharsis, dostała lekcję, dostała nawet w dziób, ale odrodziła się, coś zrozumiała i do jakichś wniosków doszła. Ma pieniądze. Ma czas. I nic jej nie trzyma. Ma więc wszystko, żeby po latach spróbować dotknąc tego, czego wczesniej nie mogła, albo nie miała odwagi. Heh, "dziś na kursie Singapur, włóż pelisę z ptasich piór, prysznic weź i wyjdź za drzwi,w żelaznej kuli miasto śpi..." :), jak pisał poeta w swoim wybitnym tekście do jeszcze lepszej muzyki śpiewanym.

No i co Wy na to ? :) Hehe. O ludziach film. Dyskretnie, spokojnie, ze znajomością rzeczy nakręcony; trochę zazgrzytało mi, jak się córka dowiaduje o romansie matki z własnym kochankiem - czemu starsza pani zostawia teczkę z rysunkami na stole ? Oczywiście, że samo wyjście na jaw prawdy musiało się wydarzyć, ale trochę ta rażąca beztroska i niefrasobliwość nie pasowały do bohaterki.

Wydarzeniem, zwłaszcza w naszym zatęchłym klimacie, są sceny erotyczne i orgazmiczne z udziałem 68-letniej Anne Reid, która zagrała główna rolę. Zresztą, zagrała ją znakomicie. Pokażcie mi polską aktorkę, która w tym wieku (nie mówię, ze jakimś podeszłym, bo podeszły wiek nie zależy od metryki, ale - jednak 68, to 68) odsłoni biust i zagra scenę, a nawet dwie, w których sugestywnie symuluje donośny orgazm ? Nie znajdziecie takiej, nie szukajcie :) Dlatego ten film nigdy nie pójdzie o 20:20, ani nawet o 23. Będzie zawsze szedł o 1-2 w nocy, kiedy wszystkie starsze panie śpią z błogim przekonaniem, ze w ich wieku, to tylko ławeczka na cmentarzu, kościółek, rózaniec, poczekalnia u doktora, gdzie mozna się wyzwierzyć ze swoich licznych chorób prawdziwych i urojonych, no i może jeszcze bawienie wnuków i Klan. Nie mozna ludziom mieszać w głowach. Kochanek młodzszy o 35-40 lat ? Zwariowaliście ? Orgazm ? Do spowiedzi, marsz. Życie ? Wyplujcie to słowo.

Darrena gra Daniel Craig. I pokazuje jak dobrym jest aktorem. Z brodą, 15 kg lżejszy niż w Bondzie. Aktor, a nie wyczynowiec.

Podobała mi się też Cathtryn Bradshaw, w roli rozwibrowanej, zionącej frustracją, ale i wzbudzającej jakiś rodzaj współczucia córki starszej jejmości.

Takie kino kręcą Brytyjczycy. Normalne. Szkoda, że mało kto (jak sądzę) miał szansę to obejrzeć.

[barbasia1]

Świetne kino!
(świetny spojler i uwagi :)

>Dlatego ten film nigdy nie pójdzie o 20:20, ani nawet o 23. Będzie
>zawsze szedł o 1-2 w nocy, kiedy wszystkie starsze panie śpią z
błogim przekonaniem, ze w ich wieku, to tylko ławeczka na cmentarzu,
kościółek, rózaniec, poczekalnia u doktora,

haha :)))

Nie wiem może zbyt wielkim optymizem tu grzeszę, ale wydaje mi się,
że zmienia się powoli to myślenie, dzięki mediom, telewizji, filmom,
feministkom. :)


Galeryjkę dołączam malutką:
www.filmweb.pl/film/Matka-2003-111712/photos

:)

[grek.grek]

Hoho ;)< na mój gust, to feministki pchają kobiety na traktory i na urzędy. Najlepiej z misją search & destroy, oczywiście samca. Każdego, który nie uznaje "równości", czyli - w języku feministek - podporządkowania się feministycznym rządom, hehe. Im tak seks nie w głowie. Nie z wrogiem klasowym. I płciowym. Seks i Szczuka ? Nie ma takiego połączenia. Ja sobie przysłowiowej "Szczuki" nie wyobrażam w takiej sytuacji. Wiele sobie wyobrazić mogę, ale na takie wybujałości jestem za cienki.

Wiesz, w Polsce feministkom nie zależy na otwartości kobiet, ich prawidziwym wyzwoleniu, o ile nie jest ono powiązane z jakąś ideologiczną manifestacją polityczną. To jest feminizm karłowaty, niestety. Zaściankowy. Z zaciśniętymi zębami. I pośladkami. Dlatego nieakceptowany przez gros kobiet, jak mi się wydaje, bo Partia Kobiet szermująca hasłami feministycznymi dostaje w wyborach poparcie jeszcze mniejsze od Korwina Mikke, który powiada, ze kobietom trzeba ograniczyć prawa wyborcze. Nie przychodzi im do głowy,że wiele kobiet, które dla nich są "głupie", "nieambitne", "niezaangażowane w <<sprawę>>" po prostu lubi swoje życie, odnajduje się w nim i nie potrzebuje się z tym obnosić i udowadniać tego za pomocą łamania jakichś reguł, które im nie przeszkadzają. Feministki chciałyby je zagonić do jakiejś twierdzy, oddzielić od mężczyzn, nakręcić na zozłowatość. Brak im poczucia humoru - jak patrzę, i słucham, Środy, Gretkowskiej, Szczuki, Graff, to po prostu widzę PiS w żeńskim opakowaniu.

Wybór. O to chodzi. O odwagę posiadania wyboru. A feministki w jednym miejscu chcą tego prawa (np aborcja), a w drugim niby przyznają tę swobodę w wyborze stylu życia, ale jednocześnie życie "w podporządkowaniu regułom ustanowionym przez samców" traktują z klamerką na nosie.

[barbasia1]

grek.grek napisał:

Wprawdzie uważam się za bardzo umiarkowaną feministką, ale stanę w obronie naszych czołowych polskich feministek, które muszą czasem wypowiadać się ostro, do- i prze-sadnie, czy wręcz kontrowersyjnie, by dostrzeżono je w mediach, które jak wiadomo nie od dziś, koncentrują się przede wszytskim na tym, co wyraziste, budzące skrajne emocje.
Ale też polskie feministki, o ile się dobrze orientuję, nigdy nie występowały z hasłami, nawet zbliżonymi do tego, co sugerujesz: „search & destroy samca” Każdego, który nie uznaje "równości", czyli - w języku feministek - podporządkowania się feministycznym rządom” /hahaha :))) / Wiem, wiem, - „kategoryczne sądy czyta się lepiej”, ale takie stwierdzenia, to jednak gruba przesada.
Naszym feministkom chodzi przede wszytskim przecież o poprawę sytuacji kobiet w różnych dziedzinach życia (np. chodzi m.in.kwestie nierównych zarobków k. i m. na tych samych stanowiskach; problemy ze zwalniniem z pracy kobiet w ciąży (nie wspominajac już o ZuSie, który co rusz podejrzewa kobiety w ciąży o to, że w ciąży chcą wyłudzić kasę), kwestie ułatwień dla kobiet , które chcą pogodzić macierzństwo z karierą, kwestie emerytur i wiele innych; ) Feministki domagają się równości kobiet i meżczyzn, co nie znaczy, że dążą do zniesienia różnic pomiędzy płciami, wręcz przeciwnie. O przejęciu władzy nad mężczyznami, niszczeniu ich nawet nie ma mowy, zapewniam (aleeeee ,jakby coś się zmieniło w tej kwestii, będę Cię bronić, możesz na mnie liczyć! ;))

Owszem znacznie częściej promuje się te kobiety niezalezne, które pracują, działają, osiagnęły sukces, a nie te, które siedzą w domu przy mężu, dzieciach, bo tych pierwszych jest ciągle u nas za mało, ale to nie znaczy, że feministki odmawiają kobietom prawa do wyboru takiego a nie innego sposobu życia.
Sex z (fajnym) mężczyzną jest dopuszczalny, a nawet pożądany! ;)

Jak to panie feministki nie mają poczucia humoru? A czyż wyrazem pouczcia humoru (i jednoczesnie dystansu do siebie) nie był choćby słynny plakat wyborczy Partii Kobiet (która nie dostała się do Sejmu, ale zwróciła na siebie i na problemy kobiet uwagę, a to już dużo), gdzie pani przewodniczącą Manuela Gretkowska wraz z kilkoma członkiniami partii, wystąpiły nago!??
A Kazia Szczuka przecież to uorocza kobieta, w wielu wywiadach , artykułach, programach, które prowadziła, w których występowała udowodniła, że ma poczucie humoru (np. w „Słabym ogniwie”:). W wywiadzie dla Vivy z humorem i dystansem stwierdziła kiedyś „Jestem starą ciotką o ostrym spojrzeniu”. :) Humoru nie brakuje np. w jej feministycznie książkach np. „Kopciuszek, Frankenstein i inne"!


PS

Wiesz, tak się teraz zastanawiam, czy naprawdę jestem umiarkowaną feministką.... U nas w domu zawsze panował martiarchat, a i ciotki też z jednej i z drugiej stony rozstawiały po kątach familię i nie tylko, jedna rządziła nawet nawet całą mieściną, tak mocną reką, że do końca życia, jej to pamiętano, odpowiednio tytuując... :) /a i jeszcze miałem szefowe, i to takie, że najbardziej wygadani, twardzi, pewni siebie faceci stawali się malusieńcy przy nich, serio. :)./
Więc ja długo myślałam, że wszędzie tak jest (i musi być), że rzadzą kobiety. Właściwie do dzisiaj tak myślę ... ;))

[barbasia1]

barbasia1 napisała:

Korrrrekta
Jest:
>Wiem, wiem, - „kategoryczne sądy czyta się lepiej”, ale takie stwierdzenia, to jednak gruba przesada.

Powinno być:
Wiem, wiem, (trawestujac klasyka) „efektownie wyolbrzymione stwierdzenia czyta się lepiej”, ale takie stwierdzenia, to jednak gruba przesada.

:)

[barbasia1]

barbasia1 napisała:

> barbasia1 napisała:
>
> Korrrrekta
> Jest:
> >Wiem, wiem, - „kategoryczne sądy czyta się lepiej”, ale takie
> stwierdzenia, to jednak gruba przesada.
>
Powinno być:
Wiem, wiem, ( PARAFRAZUJĄC /ech, śpię/ klasyka) „efektownie
wyolbrzymione sądy czyta się lepiej”, ale takie stwierdzenia, to
jednak gruba przesada.

:)

[grek.grek]

"Kategoryczne sądy..." hehe :)
Ale muszę Ci powiedzieć, ze tym razem tylko trochę podbarwiłem i skróciłem myślowo, bo naprawdę mam takie wrażenie, że te kobiety chcą każdego, kto się w jakiś sposób z ich hasłami nie zgadza - pozbawić
męskości w sensie fizycznym.

Z wieloma postulatami (m.in tymi, które wymieniłaś) się zgadzam, ale
dla mnie ich działania przybierają niekiedy ton zupełnie niewłaściwy -
pod płaszczem "równości" lecą tyrady, wedle których świat nie-wg Szczuki czy Środy jest światem skażonym, toksycznym i nie do przyjęcia. Przypomina mi to język hierarchów kościelnych i to od razu mnie odrzuca.
Prezydentem powinnna być kobieta, na listach ma być tyle, a tyle kobiet, bez wzg na merytoryczne przygotowanie, itd. itd. Nie kupuję tego. Nie kupuję tych zacietrzewionych min i tego doszukiwania się seksizmu w każdym męskim geście szacunku wobec kobiety.

Żeby się bawić w seks, to kobieta musi być kobietą, a nie ideologiem dla którego pozycja od tyłu jest deprecjacją kobiecej godności i potrafią na ten temat wysmażyć sążnistą pracę magiesterską :)

Ten humor, to wiesz... taki bardzo dyskretny, jakby niezauważalny. CHodzi też o sposób bycia, otwartość, sympatyczność. One wszystkie, co do jednej, robią wrażenie jakby było nadąsane z jakiegoś niewiadomego powodu, nieszczęśliwe, może chore... Ja naprawdę się nie dziwię tym, którzy tak je postrzegają, bo one tak się własnie prezentują. Pomijam oczywiście, że część oceniających robi to złośliwie i na oślep, bo nawet nigdy tych feministek nie widziała na oczy ;)

A widzisz, hehe ;) Tak to jest. W opowiadaniach feministek kobietami poniewierają samce, a świat jest znacznie bardziej złożony - ofiarami przemocy domowej coraz częsciej padają właśnie te straszne samce, w sądach - matka ma zawsze, z natury rzeczy, większe szanse na opiekę nad dzieckiem niż facet, największym krajem Europy rządzi kobieta, a jego prezydentem za chwilę będzie inna kobieta, najwięcej płyt w muzyce sprzedaje kobieta, najcięższe przestępstwa nierzadko zdarzają się z inspiracji kobiet manipulującym mężczyznami, rządy i kandydaci polityczni padają jak muchy po jednej kobiecej łzie upuszczonej w mediach, kobiety rządzą także na szczeblu podstawowym, w domach, bizneswoman dorobiły się nawet specjalnych gałęzi rozrywkowych, w którym męzczyźni dla nich tańczą i usługują. Może więc nie jest tak fatalnie i świat nie jest tak zdominowany przez samca jak tego chcą feministki :)
Może, po prostu, część kobiet nie chce iśc w politykę, nie chce kierować firmą, robić tego, czy tamtego. Nie można ich do tego przymusić, choćby za pomocą szantażu, ze ich życie bez takich aspiracji jest gorsze albo sprzyja samczej dominacji.

"Sophie Scholl ostatnie dni " - TVP Kultura

[pepsic]

Dzisiaj o 20.00 - głośny, niemiecki dramat z 2005 roku i wydarzeniach w hitlerowskich Niemczech. Wg recenzji - trzymający w napięciu, jak niejeden thriller.

"Sophie Scholl" TVP Kultura/ "wallander"

[grek.grek]

Jedynka wrzucała "Sophie" jakieś 3 tygodnie temu :) Nawet mam jeszcze na taśmie. Nieobejrzany. Pewnie dlatego, ze widziałem już kiedyś. To dobry film. Mogę polecić bez większego strachu, że się pomylę i dostanę pomidorem jakimś, hehe.

Obejrzałem też "Wallandera" wczoraj (dzięki Barbasiu za cynk). Nie czytałem ksiązki, ale wg mnie MUSI być lepsza od filmu :) Trochę całość pachniała estetyką i stylistyką kojarzącą się z Kryminalnymi, Telefonem 110, 07 zgłoś się itp rzeczami. Niestety, ale thriller bez napięcia nie istnieje, a tutaj prawie go nie było. I te nadzwyczajne zbiegi okoliczności, na czele z odkryciem przez panią policjantkę zamazanej twarzy gościa na filmie z Jonestown z 78 roku i bezbłędne skojarzenie jej z twarzą tego samego gościa, tyle że ze z fotki (i to z profila zrobionej, a nie en face, jak na filmie) zrobionej na oko 25 lat później :)

"Wallander"

[barbasia1]

Też jestem trochę rozczarowana "Wallanderem" (to mój pierwszy
Wallander w całości). Też spodziewałam się o wiele bardziej
intrygującej i zagmatwanej akcji, bardziej pasjonującego śledztwa,
ale mimo wszytsko daję mu szansę. Będę oglądać dalsze odcinki.

Scena ze ślubem gejowskim była zabawna, kiedy policja przerwywa
ceremonię i każe weselnikom, opuscić kościoł, ponieważ grozi im
niebezpieczenstwo (sekta planuje zamach na biorącą ślub parę
gejowską). Ludzie zaczynają wychodzić, a panowie młodzi nie zważając
na nic i na brak księdza/ pastora (to chyba była nawet kobieta! pani
pastor) sami sobie udzielają ślubu, nakładają sobie obrączki, a
potem całują się czule ... :)

A ten ślub, jak wynikało z wypowiedzi któregoś z bohaterów,miła być
już wieloktornie przekładany z powodu protestów i nacisków pewnych
srodowisk.
Jak widać w tolerancyjnej Szwecji śluby gejowskie też budzą
kontrowersje.

:)

[grek.grek]

To podobno właśnie w, ogólnie - tym szwedzkim zagłębiu kryminałowym, jest najciekawsze - że tolerancyjna Szwecja jest opisywania jako siedlisko patologii i trochę odbrązowiana.

www.polityka.pl/kultura/aktualnoscikulturalne/15000993,1,kryminaly-z-polnocy.read

[barbasia1]

Dzięki za ten link do Polityki! (Twój się nie uruchamia, więc ja raz
jeszcze wklejam;
jaką Ty masz przeglądarkę? Operę? / duże czerwone O? / :)

www.polityka.pl/kultura/aktualnoscikulturalne/1500993,1,kryminaly-z-polnocy.read

:)

[pepsic]

Mnie również pierwsze odcinki nie porwały, jednak z czasem wciągnęłam się i bardzo polubiłam gł. bohatera. Jeśli jednak szukacie intrygi trzymającej w napięciu (ja nie) i do tego nowatorskiej, to pewnie się nie doczekacie, bo tzw. sensacja choć rozwinięta - jest raczej tłem i pretekstem do pokazania smaczków obyczajowych i relacji międzyludzkich czasami w luźnym powiązaniu w mniejszym lub większym stopniu z życiem bohaterów.

[barbasia1]

pepsic napisała:
>sensacja choć rozwinięta - jest raczej tłem i pretekstem do
>pokazania smaczków obyczajowych i relacji międzyludzkich czasami w
>luźnym powiązaniu w mniejszym
> lub większym stopniu z życiem bohaterów.

To ja to kupuje!
Szwedzkich, skandynawskich filmów obyczajowych jak na lekarstwo w
naszej telewizji, więc serial "Walander" to chyba jedyna szansa by
się dowiedzieć choć trochę, co tam u skandynawów słychać, jakimi
problemami żyją aktualnie.
:)

[pepsic]

Na mój gust kłopoty mają te same, ale w innym klimacie i oprawie.
A propos Barbasiu, miałaś napisać więcej o temperamencie
Skandynawów ;)

[barbasia1]

Ech ta globalizacja. Może chociaż radzą sobie z tymi problemami
lepiej, inaczej? A jeśli nie, to będziemy zadowalać się
skandynwskim klimatem i oprawą.

> A propos Barbasiu, miałaś napisać więcej o temperamencie
> Skandynawów ;)

To samo wczoraj pomyślałam! ;)
A dziś powiem tak - z moich obserwacji (i tylko obserwacji :), a
poznałam Norwegów (stosunkowo najlepiej, bo spędziłam w Norwegii aż
dwa miesięce przy truskawkach), Duńczyków, Szweda i Fina wynika, że
poglądy na temat chłodnego temperametu u Skandynawów, to tylko
stereotypy.
Nie zauważyłam, jakiś różnic w temperamentach pomiędzy Skandynawami,
a Polakami.
Wszytko to raczej indywidualna sprawa.


Źyczę Ci Pepsic i Wam, zebyscie kiedyś zawędrowali w tamte strony, i
Skandynawów (naprawdę sympatyczni ludzie) osobiście poznali,
lodowce, góry i inne piękne rzeczy tam zobaczyli
:)


/PS 10-letnia córka mojego norweskiego farmera chciała mnie wydać za
mąż :))))) za syna swego sąsiada, starego kawalera, którego na oczy
nie widziałam, choć mieszkał w pobliżu (może właśnie był z tych mało
temperamentnych!?). W końcu nic jej starań nie wyszło, bardzo
możliwe, że ów stary kawaler nic nie wiedział o planach swojej małej
sąsiadki! :)/

[pepsic]

O to chodzi, że wcale sobie aż tak perfekcyjnie nie radzą, o czym świadczy całkiem spora ilość zdarzeń kryminalnych występująca w Ystad (mam na myśli oczywiście te wydumane serialowe).
Wiesz Barbasiu, aż się uśmiechnęłam czytając o Twoich doświadczeniach zawodowych, bo ja również miałam przyjemność pracować sezonowo za granicą, ale w innym kraju i przy owocach na szczęście wyżej się pnących. Pozostaje mi tylko potwierdzić, że specyfikę narodu, temperamenty, zwyczaje można najlepiej poznać mieszkając tam w domach na co dzień, a nie biegając z wywieszonym językiem po muzeach z przewodnikiem w dłoni.
Ps. Dzięki za życzenia, ale wcześniej musiałabym zadbać o paszport:)

[barbasia1]

Do Norwegii, Szwecji, Danii można wjechać na podstawie dowodu
osobistego!

>, bo ja również miałam przyjemność pracować sezonowo za granicą,
ale w innym kraju i przy owocach na szczęście wyżej się pnących.
No proszę! :))

[pepsic]

Ups, zapomniałam o strefie Schengen :(

[barbasia1]

pepsic napisała:

> Ups, zapomniałam o strefie Schengen :(

No właśnie! :)

[pepsic]

Potwierdzam, niewątpliwie film dobry, z tym że mało filmowy. Utrzymany w
konwencji teatralne, doskonale zagrany (trybunał ludowy!), trzeba było
się mocno wsłuchiwać w dialogi. Co do uwag - zbytnie operowanie czarno-białym
widzeniem świata. Ponadto mam wątpliwości co do psychologicznego aspektu w
scenie rozgrywającej się kilka chwil przed egzekucją, kiedy matka zwraca się do
córki stwierdzając, że dobrego wyboru dokonała - nie sądzę, aby to było możliwe
w takiej chwili.
Ps. Niestety z powodu tej samej burzy nie obejrzałam w całości, opinia moja jest
zatem niejako szczątkowa.
Ps2. Pomidory uwielbiam i mogę nimi tylko częstować :)

"zawód : reporter", dziś, Polsat.

[grek.grek]

POlsat 23:50. "Powiększenie" kupiłem od razu. "Zawód" jakoś mniej mnie wkręcił, ale Powiększenie było lata później, więc mogłem to przyswoić jako tako (aczkolwiek, chętnie bym obejrzał raz jeszcze, w "tych czasach"), a Zawód...to było tak dawno, że poza tym wyświechtanym frazesem odnośnie filmu, którego bardzo być moze w cholerę nie zrozumiałem, bo byłem dzieciarem, co się interesował tylko gołymi babami - nic nie pamiętam (nawet Jacka za dobrze nie rozpoznaję w tym wydaniu) - i jestem ciekaw, co się stanie tym razem ;) Mam wszelako nadzieję, że Polsat tym razem nie będzie przeplatał akcji filmowej ze sztuką a'la Malewicz.

[barbasia1]

Mam wszelako nadzieję, że
> Polsat tym razem nie będzie przeplatał akcji filmowej ze sztuką
a'la Malewicz.

haha
Chodzi Ci o czarne kwadaty (za białego tło robiła obudowa ekranu
telewizora, u mnie też czarna), jak wczoraj na Wallanderze?

/A jak znianacka zasnieżyło i zacharczało w momencie, kiedy
pokzywano scenę wieszania porwanej kobity to aż podskoczyłam na
kanapce. Tak, to był niestety jednyna scena, która wywołała we mnie
takie emocje./

"Powiększenie" ,"Zawód" chyba w tym samym czasie, co Ty oglądałam,
tez niewiele pamiętam. A dziś nie obejrzę, moze znmówiłabym słow
kilka u Ciebie na temat tego filmu?
/oczywiscie spóbuje poszukać w necie!? albo jeszcze gdzieś.../


>bo byłem dzieciarem, co się interesował tylko gołymi babami

hyhyhy

[grek.grek]

Jakaś burza podobno była nad W-wą, więc pewnie z tego powodu te wyłącznia obrazu. Jakoś inne kanały chodziły bez zarzutu, więc może
Polsat miał pecha, po prostu ;)

Jasne, o "Zawodzie" coś napisać spróbuję, może coś zajarzę z tego dzieła, hehe. A może ktoś się jeszcze załapie na te nocne godziny i podrzuci swoją interpretację, a może jakies pole do dyskusji wyjdzie z tego, co spróbuję napisać - już się zbieram na te słynne 20 minutowe bloki reklamowo-promocyjne, heh. :) To będzie surwiwal.

[barbasia1]

grek.grek napisał:

Tak czułam, że to sprawka burzy.

> Jasne, o "Zawodzie" coś napisać spróbuję, może coś zajarzę z tego
dzieła, hehe.

:))
Jakby co, służę opinią (wykładnią :) pana Kałużyńskiego i Raczka!
Tak się szcześliwie składa, że w tomie V Leksykonu filmowego na XXI
wiek jest konentarz do tego właśnie filmu Antonioniego / moze na
wszelki przypadek przypomnę sobie ten komentarz wieczorem/.

Kto jak kto, ale Ty na pewno zajarzysz :), wierzę w Ciebie!

> już się zbieram na te słynne 20 minutowe bloki reklamowo-
>promocyjne, heh. :) To będzie surwiwal.

O Matko! Na samą myśl o tym chce mi się spać.
Może lepiej nagrałbyś sobie ten film na swe fantastyczne radzieckie
wideo, co?
:)

[grek.grek]

Bardzo chętnie, ta wykładnia, jeśli to nie problem...

Słusznie radzisz/łaś. widmo góry reklam skłoniło mnie do uruchomienia
nagrywajła kupionego od tajemniczego Siergieja - dumnego władcy materaca bazarowego, hehe. Dzisiaj obejrzę, postaram się jutro coś napisać :)

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Bardzo chętnie, ta wykładnia, jeśli to nie problem...

Żaden problem! Przeczytałam wczoraj. Uwagi ciekawe i konieczne do
zrozumienia tego filmu, bo to nie ta cała sensacyjna akcja jest tu
najważniejsza. Uwagi za chwil kilka, czyli za ok. trzy godziny
(musze się oddalić od kompa; a i Cali też oczywiscie dziś będzie!)
Teraz powiem tylko tyle, że ogólna ocena filmu trzy i pół gwiazdki
na pięć możliwych, czyli nie bardzo dobry, czy wybitny, ale dobry z
plusem,...


I dobrze zrobiłeś, że nagrałeś! :)
Liczę na kilka słów, o tym co w filmie!


/Maniu o Rayu też pamiętam! i o "Domu z" Papsic! O maj gad! :) /

"Zawód : reporter"/Oliver Twist

[grek.grek]

O, to zacnie :)

A dzisiaj, zdaje się, podstawową opcją będzie "Oliver Twist" Polańskiego w Jedynce, 20:25.
Kto zna powieśc Dickensa ten bedzie miał okazję se porównać jedno z drugim. (ja nie znam, więc film obejrzę bez nalotów i natręctw rozmaitych) Btw, słyszeliście kiedyś, żeby adaptacja jakiejś literatury dorównała, w oczach widzów znających ową, jej ksiązkowemu oryginałowi ? Hehe, bo ja nie :) "E, powieść lepsza", zawsze słychać.

[maniaczytania]

Jesli chodzi o adaptacje dorownujace pierwowzorom literackim, to brytyjskie
produkcje sa temu bardzo bliskie. Ale akurat "Olivera Twista" chyba sobie
daruje. Choc po prawdzie, to nic o tej porze (pozniej zreszta tez) ciekawego nie
ma - za to pewnie w tygodniu tak ok. 23 - 24 i pozniej beda jak najbardziej
ciekawe filmy wrr!!!

[ewa9717]

"Dersu Uazła" Kurosawy wedle Arseniewa, moim zdaniem, dorównał
książce. Piękny film.

[ewa9717]

Uzała ;)

[barbasia1]

ewa9717 napisała:

No właśnie, tylko prawdziwi mistrzowie mogą tego dokonać i
znakomicie przełożyć litereturę na język filmu.
U nas zrobił to przecież Wajda, jego adapracje opowiadań
Iwaszkiewicza "Panny z Wilka" oraz "Brzezina" dorównują oryginałom,
a filmowa "Ziemia obiecana" jest nawet wspanialsza od powieści
Reymonta.
:)

[barbasia1]

Przepraszam, wczoraj naprawdę nie dałam rady!!!!!!
//Myślałam, że zaczekasz ze spojerem!?/

Ponieważ tekst Kałużyńskiego jest szalenie ciekawy postanowiłam nie
streszczać go swoimi słowami, tylko przytoczyć spore fragmenty -

[...] „Zawód: reporter” jest piekny nazaczony lwim pazurem, ale jego
posłanie brzmi dziasiaj cokolwiek sztucznie. Rzecz w tym., ze
Antonioni stale trwa w kilmacie swoich arcydzieł z lat 1955-1960,
dzięki którym zyskał tytuł „mistrza egzystencjalizmu na ekranie”.
Wymieniano go jako głównego reperezntanta owej mody w fimie,
podobnie jak w literaturze był nim Sartre obok Camusa i Simone de
Beaviur. Potem gdy egzystencjalizm wykruszył się, Antonioni
wystepował jako „poeta alienacji”, co stanowiło - w gruncie rzeczy –
nowe, bardziej aktualne, „naukowe” okreslenie tej samej maniery. Bo
wreszcie była to maniera i miała swoje standardowe chwyty
wprowadzone przez Antonioniego i naśladowane, na przykład wyśmiewane
potem „znaczące chodzenie”. Bohaterowie dramatów
egzystencjalistycznych szli bez końca przed siebie z kamienną
twarzą, zazwyczaj wieczorem po ulicach, pośród obojętnego tłumu, tak
jak Jeanne Moreau w głośnej „Nocy”. Była to wizuzalizacja głownego
stanu ducha bohatera, którego piewcą był Antonioni: wyobcowania.
Jego fimy, rozgrywające się zazwyczaj w środowisku kulturalnej
burżuazji, które antonioni dobrzez zna i które zresztą było typowe
dla mody egystencjalistycznej – miały z reguły za temat daremność
uczucia, niemożność porozumienia się oraz osamotnienie
wewnętrzne: „człowiek na koniec pozstaje sam ze sobą we wnętrzu
własnej skóry, zaś póby wyjścia poza nią sa oszukańczą iluzją”
(Sartre). Bohaterowie Antonioniego zwykle dokonuja próby wyrwania
się, zmiany, opuszczenia owego więzienia wewnętrznego, co kończy się
fiaskiem i to nawet nie dramatycznym, lecz smutnym urzęźnięciem niby
mokra petarda; głośne są finały filmów Antonioniego, rozłażące się w
melancholii pustej, jałowej, zawieszonej, jakby miała trwać zawsze.

Niemiej znakomity i w tym duchu jest finał „Zawód: reporter” i
choćby tylko dla niego warto poddać się filmowi. Ale w innych jego
partiach magia nie jest już tak skuteczna. Antonioni stale podejmuje
tu swój wielki temat: nadaremną dezercję od samego siebie. Dzis
jednak, mimo wszytskich kłopotów, optymizmu jest więcej niż w
smutnych latach mody na egzystencjalizm i owa desperacja cokolwiek
szcztucznie nakręcona nie znajduje już w nas oddźwięku. Tym wiecej,
ze wynik znamy („ucieczka jest niemożliwa”) i w dodatku Antonioni
pokazał go na przykłądzie wymyślonym, literackim i nawet
zaczerpniętym z czarnego kryminału szpiegowskiego. W innych jego
filmach ów dramat wewnętrzny tyczy postaci bardziej z życia
codziennego i na temat ich psychologii Antonioni ma dużo do
powiedzenia; toteż nawet, gdy nie zgadzamy się z jego manierycznym
pesymizmem, interesuje nas przynajmniej zachoanie się jego
bohaterów, ich autentyczne chraktery, odruchy uczuciowe, nieraz
podobne do naszych [...]

Ale w „Zawód reporter” Antonioni , być może czując, że nie ma już w
powietrzu nastroju dla jego tematu, usiłuje go zaktualizować, lecz
robi to mechanicznie, podprowadza pod współczesną sensację gazetową:
Trzeci Świat, rewolta przeciw rządowi, wielka reporterka, handel
bronią, porachunki wywiadów zakulisami ... Jednak to, co nas w tym
wszytskim nteresuje to polityka, starcie racji, ferment społeczny:
tymczasem Antonioniemu idzie tylko o pretekst. Jego filmy nie były
nigdy ideologiczne ani nawet moralizujące (a przynajmniej nie
bezpośrednio), lecz przede wzytskim sa poematami emocjonalnymi.
Tutaj też reżysera nie obchodzi sedno owych spraw, o jakie zahacza –
bo jednak zahacza!- akcja „Reportera”, alelecz tylko los Davida
Locke, dziennikarza angileskiego, który w nieokreslonym blizej
państwie afrykańskim zbiera materiały o tamtejszym ruchu
partyzanckim. [tu nastepuje krótkie streszczenie akcji filmu,
ktorego już nie podaję, licząc na kilka słów od Ciebie, Greku.] .

Akcja zaiste sensacyjna i żaden dotychczas bohater Antonioniego nie
miał podobnych przygód. Jednakże reżysera mało one obchodzą i
hłownie inetresuje go zgaga moralna, jaką przechodzi Locke, zresztą
nie wiadomo dlaczego, ale tak zwykle u Antonioniego bywa; padają
aluzje, że Locke był udręczony pożyciem małżeńskim [!? hyhyhy –
przepraszam ;/], że stracił też serrce do swojego zawodu. Zaraz
na początku, gdy Locke usiłuje się ksontaktować z partyzantami za
pomocą przewodnika-pośrednika, i nie wychodzi mu to, padaja słowa
typowe dla postawy wszyskich bohaterów Antonioniego: „Gówno! Dobrze,
niech będzie. I tak mi wszystko jedno”. Potem Locke wyjasnia
dziewczynie, przypadkowo spotkanej, która została jego przyjaciółką,
i przed ktorą odkrył prawdę: „Byłem kim innym, ale pozbyłam się sam
siebie”. Ona: „Ciągle się słyszy, zę ktoś ginie. On: „Właściwie
ludzie giną nam w każdej chwili: wystarczy, ze wyjdą z pokoju”. I to
róznież jest myś, która powraca w całej twórczości Antonioniego: w
gruncie rzeczy wszytscy są obojętni wobec wszytskich; w innych jego
filmach zazwyczaj ktoś ginie dosłownie [...] Ale gdzie indziej
bywał to epizod, tutaj w „Reporterze” ów sam zaginiony bezpośrednio
jest bohaterem dramatu. Jednakże tym razem - inaczej było w
poprzednich wielkich filmach Antonioniego – jego Locke nie budzi
wiary; jego sytuacja jest zbyt nieprawdopodobna, zas aktualne tło
społeczne nie pasuje do rozterki wewnętrznej. W dodatku reżyser
lekceważy je sobie, co razi bardziej niez jego innych filmach-
spowiedziach.

Z. Kałużyński W Leksykonie filmowym na XXI wiek, t.V, s. 451-455

Cdn.

:)

[barbasia1]

ciąg dalszy

W dodatku Antonioni, zabiegając wciąż o aktualizację, obsadził w
roli Locke’a Jacka Nicholsona, aktora „nowoczesnego”, ze bardziej
nie można. Jego gra jeszcze bardziej skompromitowała sztuczną, i tak
anachroniczną postawę Antonioniego: Nicholson oddycha
dzisiejszością, to znaczy jest zwykły płaski, byle jaki, lecz przy
tym nieuleczalnie rzeczowy, tryska z niego uporczywa witalność i nie
ma w nim cierpienia wewnętrznego. Nie może on pokazać ani symbolu,
ani „ponad postaci”, ponieważ, w każdym słowie zieje autentyką.
Postać taka jak Locke, i w ogóle wszystkie u antonioniego, winna
wyłaniać się z półcienia, ale nie Nicholsona taka mowa! W ten sposób
znakomity aktor jeszcze bardziej popsuł film reżyserowi.

A jednak mino wszystko „Zawód: reporter” jest to widowisko. Ratuje
je sposób, w jaki Antonioni traktuje obraz: jest on u niego
nierozłączny z treścią peychologicznego dramatu. Krytycy porównywali
pod tym względem sztukę Antonioniego do wielkich malarzy
pejzarzystów, którzy wtapiaja stan ducha w obarz natury. Pod tym
względem antonioni ma niewielu róznych w kinie; podobna jest też
sztuka Felliniego, ale ten jest brokowym wizjonerem fantastą,
układającym obrazy sztucznie kreowane, gdy Antonioni nigdy nie
opuszcza rzeczywistosci potocznej i jego filmy mają wręcz pozór
wstrzemięźliwych dokumentów fotograficznych. Ich zwiazek z psychiką
bohatera nie rzuca się w oczy od razu, a przecież to on właśnie
tworzy sugestię filmów Antonioniego. [...] Nie inaczej jest w
fimie „Zawód: reporter”: od poierwszego obrazu – Nicholsona w hełmie
tropikalnym, zgubionego na tle hipnotycznie zastygłej pustymni
afrykańskiej pustyni afrykańskiej, poprzez wizję dziwacznych
secesyjnych kamienic Barcelony, gdzie jego bohater snuje się niby
poprzez labirynt własnego losu, aż do
zdumiewającej sceny finalnej, nakręconej z jednego długiego ujęcia,
przesuwajacego się z wolna od banalnego pejzażu, za oknem hotelu,aż
do zwłok na łóżku w pokoju, mamay znowu unikatowy w kinie spektakl
niepokoju wewnętrznego – jedyne , co w „Reporterze” jest naparwdę
współczesne.
Z. Kałużyński w: Leksykonie filmowym na XXI wiek, t.V, s. 451-455.

:)

[barbasia1]

malarzy pajzaŻystów! - sorry! :/

[grek.grek]

WIELKIE dzięki za te cytaty. Nie ma to jak słowo fachowca. Ciekawe jest szczególnie to, co mówi nt roli Nicholsona. fajnie by było się do tego odnieść i popolemizować, aż szkoda, ze z Antonioniego, to najwyżej słabo zapamiętane "POwiększenie" sprzed, hoho... stu lat ;) i świeżo odkurzony "Zawód", więc... chyba cza się zdać na zdanie capo di tutti capi w tej branży ;)

[barbasia1]

Cała przyjemność po mojej stronie! Przepraszam raz jeszcze za
opóźnienia. Chociaz może dobrze się stało, bo nie zasugerowaleś się
(podświadomie) tekstem Kałuzyńskiego i napisaleś, jak ci w duszy
grało. Zresztą wiekszosć rzeczy odebrałeś podobnie, jak Kałużyński.

Myślę, że (i mam nadzieję, że nikt nie będzie się na mnie za to
krzywił), tego typu filmy trzeba obejrzeć przyjanmniej ze dwa razy,
że by dokładnie objąć wszytsko i treść, przesłanie i całą tę
symbolikę, i jeszcze grę aktorów...


:)

[grek.grek]

Nie ma za co przepraszać, nie żartuj sobie :)

Racja, racja, 2 razy miniumum. Coś w tym jest, w ogóle, że KAŻDY (no, prawie każdy, powiedzmy) film warto 2 razy zobaczyć, żeby go w pełni ocenić ?

[barbasia1]

:)))

Cieszę się, żeśmy w tej kwestii zgodni! :)

Zawód-reporter, próba spojlera z czymśtam.

[grek.grek]

Bohaterem głównym jest David Locke. Reporter brytyjski. I to znany. Pęta się on po pustynnych terenach w jakimś afrykańskim kraju, gdzie toczy się wojna domowa. Tu pogada, tam się spyta, i dociera do przewodnika, który ma go zaprowadzić gdzie trzeba. Rychło jednak przewodnik go zostawia na lodzie, auto się psuje, a Locke piechotą wraca do podłego hoteliku, gdzie się zamelinował. Odkrywa, że jego znajomy z pokoju obok, niejaki Robertson - nie żyje. Zawał. Locke duma duma, aż przychodzi mu do głowy ciekawy pomysł - a jakby tak się podszyć pod człowieka ? Jest on zmęczony swoim życiem, jakby dotarł do ściany, do jakiegoś punktu z którego nie ma już ruchu, nie wie co dalej; przytłoczony własną obcością w miejscu w jakim się znajduje, w którym styka się z gorącym klimatem i ludzką obojętnością. Nie ma specjalnie do czego wracać, bo własnie w swoją obecną pracę reporterską w Afryce uciekł - od żony i adoptowanego dziecka (rozwiódł się z nią, dziecko pewnie z nią zostało, nie jest to sprecyzowane), nawet od swoich sukcesów poprzednich, od swojej reputacji i znanego nazwiska. Przypomina sobie rozmowę z Robertsonem, nagraną na magnetofon, w której tenże powiada "biorę życie jakie jest", "jestem konkretny" itd., przegląda notes truposzczaka, w którym zaznaczone są jakieś daty, miejsca w Europie, imiona... Wszystko to skłania go do wcielenia swojego planu w życie. Wycina z paszportu Robertsona jego zdjęcie (są nawet trochę podobni), wkleja swoje, a jego zdjęcie wkleja w swój paszport. UBiera się w jego ciuchy nawet. Naprawdę chce przestać być sobą, zacząć być kimś innym, albo być soba w innym wymiarze.
Informuje o ciele znalezionym w pokoju miejscową policję, a sam, jako Robertson, wyjeżdza.

Informacja o jego śmierci obiega media. Dociera do jego żony i producenta telewizyjnego, którzy postanawiają nakręcić o "zmarłym" Locke'u film dokumentalny. Mają informację, ze mieszkał z nim niejaki Robertson, producent rusza śladem tego człowieka, żeby dowiedzieć się
czegoś o Locke'u.

Tymczasem Locke-Robertson, idąc za wskazaniem Robertsona z ich rozmowy ("najpierw pojadę do Londynu") - jest w Londynie. W końcu - teraz jest Robertsonem, myśli jak on, robi jak on, działa jak on. Odwiedza mieszkanie Robertsona. Dość zwykłe, nic niezwykłego; szczegół, który pokazuje kamera, ale nie zauważa go L-R to kartka z informacją dla jakiejś kobiety.
Później Locke-Robertson przechodzi przez plac, w pobliżu którego siedzi dziewczyna czytająca ksiązkę.

W Monachium L-R odwiedza skrytkę pocztową na lotnisku, który to adres miał zapisany wśród szpargałów zmarłgo Robertsona. Są tam jakieś papiery. Jego śladem podąża dwóch typków. Spotykają się, a właściwie oni jego zdybają, w kościele. Otóż są to przedstawiciele partyzantów z Afryki, a Locke dowiaduje się, że przejmując tożsamość Robertsona stał się szmuglerem broni. Dostaje pierwszą ratę za dostawę - kasa go oszałamia lekko. Następne spotkanie ma się odbyć w Barcelonie.

W owej Barcelonie Locke-Robertson i idący jego śladem producent, Knight, kilka razy mijają się o włos - L-R się orientuje, że jest śledzony, i przez kogo, Knight nie wie, że L-R go zauwazył. W jednym z budynków Locke przypadkiem natrafia... na dziewczynę z Londynu. Nieodmiennie czytającą ksiązkę. Zaczynają chodzić, rozmawiać, on mówi, ze jest śledzony, ona : kim jesteś ? Nie rozpoznaję cię. L-R : siebie oddałem w rozliczeniu. Ona : cóż, ludzie znikają każdego dnia. Rozstają się.

Spotkania z gośćmi od broni - nie ma. Zamiast tego, w ogrodzie botaniczym, czy wuj wie, w czym - L-R wdaje się w rozmowę ze starym Hiszpanem. O zyciu zapewne.

Na lotnisku L-R dostaje wiadomość, że ten Knight czeka na niego w tym hotelu, w którym on się zatrzymał. Nie moze więc się tam pokazać. Odnajduje dziewczynę na dachu jednej z kamienic zrobionej przez Gaudiego. Prosi ją o pomoc, żeby pojechała do hotelu, zabrała jego rzeczy, bo on nie chce się spotkać z kimś, kto tam czeka na niego. Ona się zgadza. Knight, czekający w hallu, ją zaczepia, widząc że dziewczyna odbiera klamoty Robertsona. Prosi o pomoc. Ona, że owszem. Mówi mu żeby taksą jechał za nią, a ona go doprowadzi do Robertsona. Oczywiście, na pierwszym postoju panna gubi taksówkę z Knightem.

Razem z L-R wyjeżdzają z Barcelony. Ocieniona aleja wśród szpaleru drzew. Słońce przebija. On prowadzi. Ona siedzi z tyłu. I pyta : od czego uciekasz ? On : obejrzyj się za siebie. Ona się ogląda. Droga umyka spod kół, za nimi pustka szosy. Drzewa się kładą cieniem. Interpretujcie jak chcecie, ludzie podobno każdą scenę rozbierają na czynniki pierwsze. Wg mnie, nadmiar ambicji ;)

"rzuciłem wszystko, żonę, dziecko, zawód, pracę, wszystko... oprócz kilku nałogów -mówi do niej L-R -...z pomocą przypadku. A oni sądzą, ze umarłem. I niech tak sądzą" Ona : dlaczego nie możesz tego odkręcić ? On : może zostaną kelnerem w Gibraltarze... Ona : zbyt banalne. On :... może pisarzem w Kairze... Ona : zbyt romantyczne. On : a może przemytnikiem broni ? Ona : zbyt nieprawdopodobne. On : tak się składa, że własnie nim jestem. Własnie sprzedałem broń na jakąs wojnę na jakimś końcu świata. Ona, zdawkowo : fajnie... On : a ty, kim jesteś ? Ona : byłam studentką architektury, a zostałam "gorylem" ;)) On : jakie wrażenie robisz na ludziach, gdy wchodzisz do pokoju ? Ona : chyba dobre, myślą,że jestem niezła. Ale... to żadna tajemnica. Więcej dowiesz się pakując cudze rzeczy do torby.
Kim jest dziewczyna ? Dlaczego pyta go o możliwość "odkręcenia" ? czy znała Robertsona ? czy jest przypadkiem na drodze Locke'a, czy fatum ? Metaforą czy kobietą z krwi i kości ?

Motyw otwartego okna - otwiera je Locke w hoteliku w Afryce. otwiera je wraz z dziewczyną, kiedy się zatrzymują w przydrożnym motelu, takim jakie to tylko można spotkać na Południu. I otworzy je na końcu... Teraz wpada przez nie powietrze, jest niczym nie ograniczone, na końcu będzie w nim krata.

W notesie Robertsona figruje wiele kobiecych imion. Ma z nimi "randki". Można tylko przypusczzać, ze to szyfr spotkań z odbiorcami broni. Następna jest w San Fernando.

W Brytfanii jego eks-żona montuje ten film o nim, widać zdjęcia które zrobił, momenty które nakręcił - egzekucja, rozmowa afrykańskim szamanem, którego próbuje podejść pytaniami a'la "taki pan wykształcony, był pan w Europie, a wierzy pan w afrykańskie gusła ?", za co zostaje przez niego kulturalnie zbesztany (Locke : staram się być szczery w swoich pytaniach, Szaman : zgodzę się na rozmowę, pod warunkiem, że to co pan uzna za szczere, ja będę mógł uznać za uczciwe). Symbolika narastającego w ost czasie w Locke'u poczucia obcości kulturowej, być mozę w miejscu, które poczytywał za ostatnią szansę na odbicie się od ściany, moze wypalenia zawodowego, a na pewno niemożności porozumienia.

Rachel Locke, jego eks-żona, w londyńskiej ambasadze (Hiszpanii ? tego kraju afrykańskiego ?) szuka pomocy w tropieniu Robertsona. Dostaje obietnicę, że ją otrzyma. Dostaje rzeczy Locke'a - magnetofon z rozmową z robertsonem, a także paszport LOcke'a ze zdjęciem... Robertsona. Jest w konfuzji.

Dziewczyna z Lockem docierają do San Fernando. Białe domy, zielono dookoła, ale nikogo kto czekałby na Locke'a-Robertsona. Odpoczywają w sadzie pomarańczowym. "Co do cholery robisz tu ze mną ?", pyta nagle L-R. Ona : z którym tobą ? On : z jedynym jakiego znam, nie ma innego. Czyżby docierała do niego bariera, niemożność bycia kimś innym w stopniu większym niźli tylko ciuchy, interesy i tożsamość w dokumencie zapisana ?
I on mówi, ze chciałby raczej coś zjeśc. Ona się obrusza, zabiera swoje klamoty z auta i zostawia go, jakby rozzłościła ją, zawiodła jego beztroska, jakby cały czas była z nim po to, żeby go naprowadzić na właściwy tor rozumowania, jakby chciała, zeby wreszcie się określił i zdecydował : kim jest i po co jest.
Dziewczyna próbuje zabrać się stopem, on ją znajduje, zatrzymuje auta, ona wsiada z powrotem do jego auta. On jej potrzebuje. Ona nie zamierza odchodzić tak naprawdę. Ale porozumienia między nim też nie ma.

[grek.grek]

P.s : Locke chce się, w AFryce, skontaktować z partyzantką.

Zawód reporter - cd spojlera i ględołów

[grek.grek]

Nie ma porozumienia, bo sa jednak... innymi światami, pochodzą z dwóch róznych krańców owego.

W restauracji, w jakims miasteczku kolejnym, w którym się zatrzymuję, on wreszcie sobie przypomina, że chyba widział ją kątem oka w Londynie : siedziałaś na ławce i czytałaś ksiązkę. Ona : ksiązkę ? o tak, to musiałam być ja. Czytała ksiązkę - oznaka mądrości, czym ona jest ? Mądrością, co mu się przypadkiem pojawiła na drodze i on jej pożąda, ale nie umie się zbliżyć do niej, bo nie jest dość konkretna, jak wymaga męski umysł, a zbyt abstrakcyjna i wymaga od niego intuicji i uczuciowości, które zatracił stopniowo ?

Kelner w tej restaurant informuje ich, że policja szuka właściciela ich samochodu. Idą więc z nimi porozmawiac. dziewczyna jedzie tym autem z policjantami, żeby sprawę wyjaśnic, a Locke-Robertson zostaje, z pytaniem na ustach : "kogo oni szukają ? Auta ? Czy człowieka..."
Rzecz widać udaje się załatwić, skoro jadą dalej. W kolejnym mieście trafiają na Rachel Locke. Oni chyba hotelowy pokój zamawiają, ona metr dalej rozmawia przez telefon. Orientuje się w końcu, że kogoś znajomego widzi, wybiega za nimi, ale oni zdążają odjechać. Czy ją widzieli ? Nie wiadomo, fakt faktem,że jada dalej, nie nocują w tym hotelu. Albo nocują, ale nie jest to zaznaczone. Ich śladem podążają też aktywiści z Afryki. Przemykają się w tle zawsze tam gdzie jest Rachel Locke.

L-R i dziewczynę próbują zatrzymać policjanci. Ci uciekają, przez jakieś sawannowe ostępy, czy wuj wie co, w każdymm razie udaje im się. Kosztem pęknięcia miski olejowej w dyliżansie, co odbiera im szansę na dalszą ucieczkę. On klnie na to, ona raczej podziwia krajobraz...

Miasteczko. Tutaj ma się odbyć kolejne spotaknie. Z "dziewczyną" z notesu. Białe niskie domy, wzgórza, jakby nawet kto nie wiedział, to by jarzył, że to Południe juropy.
Ona : nie możesz tak uciekać... idź na spotkanie. On : nikt nie przyjdzie, jak wtedy... Ona : Robertson je umówił, w coś wierzył, czy nie o to ci chodziło ? On : dobrze zatem. Ona : pójdziemy oboje. On jej mówi, ze nie, żeby autobusem pojechała do Almerii (hunołs), potem do Tangeru (czyli, już do Maroka, za granicę), gdzie się w ciągu 3 dni spotkają. Ona się zgadza. Odjeżdza autobusem. ON się pęta po białych zakamarkach miasteczka. Nikogo nie spotyka. Bierze jakiś kwiatek, kawałek czegoś czerwonego w każdym razie i rozbija na murze dłonią = powstaje czerwony ślad. Interpretujcie jak chcecie ;)

POlicja ma już ich samochód. Jemu udaje się dostać do małego hotelo-motelo-czegośtam, gdzie wynajmuje pokój. Czeka tam na niego dziewczyna, a on nie jest tym zaskoczony. Ona patrzy przez okno, mówi mu co widzi na dziedzińcu, potem kładą się do łózka nad którym wisi obrazek z wieżyczką zamku pośród drzew i stawów. Ona : Ilez nas spotyka... to by było straszne - oślepnąć... On : znałem kiedyś ślepca. Około 40 (locke "umierając" miał 37 lat, o ile to ma znaczenie) przeszedł operację, odzyskał wzrok, ogarnęła go euforia. Potem z kolei - smutek, bo nikt mu nie powiedział, że wszędzie dookoła tyle jest brudu i szpetoty. Dopadł go strach,zył w ciemności nie opuszczając własnego pokoju. I po 3 latach odebrał sobie życie.
Interpretujcie jak chcecie... mówi o sobie ? Jest pogodzony z losem, przegrał bo nie zdołał odmienić swojego życia, spojrzenia na świat będąc w czyjejś skórze, czy nie mówi o TYM swoim zyciu, a o poprzednim ?

I znów pyta : "co do cholery, robisz tu ze mną ?". "Lepiej idź". I ona wychodzi. Próbuje się pakować, ale nie zabiera torby. Zastanawia się, czy go zostawić samego , czy nie...

Locke-Robertson otwiera zakratowane drzwio-okno na dziedziniec, kładzie się do łózka. No i teraz macie to, co już pewnie wszędzie opisano po dżylion razy, czyli tę ostatnią scenę z 7-minutowym ujęciem ciągłym. Kamera patrzy przez tę kratę na dziedziniec - starszy człowiek siedzi pod murkiem, kręci się dzieciak rzucającym kamykami, dziewczyna Locke'a pęta się bez celu. Cisza. Podjeżdza auto ćwiczebne do nauki jazdy (symbole interpretujcie jak chcecie...;). Potem podjeżdza drugie auto. Wysiada dwóch facetów. Biały zostaje na zewnątrz. Czarny wchodzi do środka, przeczekując jeszcze jakąś kobietę joggingującą. Kamera tylko obejmuje dziedziniec stale i nieruchomo. Stuk drzwi. Cisza. Dziewczyna na zewnątrz widać ją przy lewej krawędzi. Facet, co został na zewnątrz wdaje się z nią w rozmowę. Cisza. nagły stuk. Cisza. Drzwi. Auto dwóch facetów odjeżdza. CIsza. Chwila mija,. Nic się nie dzieje. Nagle ruch. Zjeżdzają się auta policyjne. Zabezpieczają teren.Wtedy kamera rusza, wyjeżdza przez kraty (ujęcie bez przerwy, podobnio kraty zostały rozsunięte,żeby można było tak to nakręcić), obejmuje cały teren. Robi zakręt i teraz patrzy z drugiej strony przez kraty. W środku pokoju zjawia się policjant, Rachel Locke i dziewczyna. Locke-Robertson nie żyje. Lezy na łóżku, jak leżał. jak leżał
Robertson, kiedy go Locke znalazł wtedy w Afryce. Robertson leżał na brzuchu. Locke go przewrócił na plecy. TEraz Locke leży na plecach. Jeslim to ma znaczenie, a podobno tutaj wszystko znaczenie ma ;)
POlicjant pyta Rachel Locke - znała go pani ? Ona : nie
Pyta dziewczyną : a pani, znała go ? dziewczyna : tak.
Co to oznacza ? Interpretujcie sami ;) Czy rachel Locke nie poznała męza, bo tak bardzo uwierzyła w tożsamość oficjalnie podawaną i innej po prostu nie ma ? czy mozę dlatego, ze Locke to już nie był ? Czy Locke stał się Robertsonem ? Czy Rachel nie poznała człowieka, który był jej męzem, bo reżyser chciał tym sposobem powiedzieć, że stał się jej on, i wtedy i tym bardziej teraz, tak bardzo obcy, że nie mówiła o jego fizyczności, ao jego osobowości i mentalności, ze już, po tym wszystkim, nie mogła z czystym sumieniem powiedzieć, ze go "zna" ?
A dziewczyna, dlaczego powiedziała, że go zna ? Bo była symbolem mądrości ? czy towarzyszyła mu do końca, i nie odeszła, a była w stanie przewidzieć w kobiecointiucyjny sposób, jak to się skończy ? Kim ona jest ? Symbolem czego ? W jaki sposób - ona go "znała" ?
Jesli kamera w ost ujęciu patrzy z pkt widzenia Locke'a a potem on umiera, to czy przez kraty wyfruwa spojrzenie jego ducha, czy teraz może patrzeć już tylko reżyser, bo nie ogranicza go konwencja obiektywnego ujęcia stanu rzeczy, jaką sobie sam narzucił i może spojrzeć na bohatera z zewnątrz, nie musi już tylko rejestrować zdarzeń ? Śmierć bohatera go emancypuje ?
A potem zamknięcie. Wieczór. Cisza. Dziedziniec jaki był taki jest. Odjeżdza auto z nauką jazdy na dachu, jest ciemno, zachodzi słońce nad domkami, właściciel motelu wychodzi na spacer, a jego żona zostaje na schodach oświetlonego wejścia do przybytku. I szlus. Nic się nie stało. Życie toczy się dalej. "codziennie jakiś człowiek znika".

Tyle treśc. Inny rozdział to uroda i kunszt tego filmu. Malowanie pejzaży (pustynia afrykańska, prowincja południowoeuropejska, efektowne budynki projektowane przez Gaudiego w Barcelonie, kamienice londyńskie) doskonałość filmowania, precyzja kadrowania, aranżowania poszczególnych ujęć. To jednak trzeba zobaczyć. Trudno opisywać słowami. W każdym razie - wybitna rzecz, pod tym wg.

Symbol podobno goni tu symbol - nie wiem, czasami mam wrażenie, że ludzie dorabiają do filmów ideologię i normalne, ludzkie historie próbują mulić do oporu, bełkocząc niemożliwie. A może i tak jest, na pewno - koncetracja na szczególe jest widoczna i parę razy można się poważniej zastanowić nad tym, co znaczy taka a nie inna rzecz na ekranie. Czy to ten czerwony ślad na ścianie, czy to okna otwarte, czy to poszczególne osoby na dziedzińcu itd.

Zagadka Locke'a. Co mówi jego śmierć ? Była ona przygotowana dla Robertsona. Locke przejął jego życie w całości, razem z fatum jakie na nim ciązyło. Czy jednak nie umarł już wcześniej - mentalnie ? Co ciekawe, policjanci zabezpieczający teren wokół motelu są, poprawcie mnie jeśli się mylę czarni. Tak jakby to była Afryka, a nie Hiszpania. Ciekawa rzecz, jakby to rozplątać, hm, a może coś mi się ubradło, może jednak nie byli czarni ?
Co Locke osiągnął ?

Zawód reporter - bełkotu trochę

[grek.grek]

NO więc, co Locke tym wszystkim ugrał ? Odmienił swój los - na pewno. Tyle że w stronę śmierci. W którą zresztą wszystko zmierza, ale czy o to chodziło ? Czy jednak o to, ze tak jak w Afryce ostatecznie poniósł śmierć mentalną, tak w kostiumie robertsona po prostu dostał śmierć fizyczną, odbierającą wszelką okazję do złudzeń ? Na co miał nadzieję ? Na jaki sukces ? Że będzie Robeertsonem naprawdę ?

Czy mozna umrzeć w ciągu życia, unieważnić przeszłość własną i wszelką inną, a potem urodzić się na nowo zabierając tożsamość komuś ?

Jak jest rola dziewczyny, bez imienia, bez specjalnego interesu w trzymaniu się bohatera ? Jest pomocą w przejściu na drugą stronę ?
Próbuje go z drogi zawrócić, być latarką co mu przyświeci i pomoże znaleźć odpowiedź na pytanie : kim jest, kim się stał ? On jej nie może wykorzystać, tej pomocy, bo kobieta wymaga od niego wyjścia poza rozum, a on tego zrobić nie potrafi, w tamtym wcieleniu nie umiał, bo był wypalony, w tym też nie umie, bo nie umie przestać być wypalonym z tamtego, a w dodatku Robertson "brał życie jakim jest", a nie próbował go rozumieć i dostrzegać niuansów, czyli podązać drogą, którą podązał wcześniej Locke, a która go zaprowadziła w maliny ?

Jest scena na pustyni, kiedy samochód Locke'a grzęźnie w piachu, on nie moze go wydostać, wreszcie dostaje szału, krzyczy i pierze łopatą po tym aucie, aż załamany w geście poddania się siada w cieniu tego samochodu.Dookoła nieprzebyty piach i jakieś pagórki tylko. Wcześniej przejeżdzał jakiś beduin na wielbłądzie - Locke próbował go pozdrowić ale tamten minął go majestatycznie nie zauważając nawet; jeszcze wcześniej - nie może się dogadać. Czy trzeba trafniejszych obrazów oddających stan ducha człowieka ? Zmęczonego, obcego, mającego po prostu dość wszystkiego ? To sa kadry poprzedzające decyzję Locke'a o przejęciu życia robertsona. Trudno o lepsze uzasadnienie i wytłumaczenie ze strony reżysera. Wiele kadrów, okoliczności przyrody oddawać ma stan ducha bohaterów. Drzewa mijane podczas wyjadu z Barcelony, to podobno symbole odradzająćego się życia. Londyn, miasto w ogóle bazuje na stonowaych kolorach, widać niebieski - gdzieś czytałem, że niebieski u Antonioniego to kolor kobiety, czerwony, to mężczyzna. Cholera wie, bo Locke zmieniając tożsamość ubiera się na niebiesko, a przecież Robertson był "konkretny", co by traczej było cechą męską, chociaż Antonioni za męską cechę, znów - podobno, o ile mnie ten co to pisał nie skantował, uznawał namiętność, instynkt oznaczane właśnie czerwonym. Potem LOcke-Robertson zakłada i czerwone koszule, umiera w czerwonej. Co to oznacza ? Że przejął tożsamość meżczyzny kobiecego, mądrego (niebieski - mądrość, dojrzałość ?), a potem i tak wrócił do siebie, czyli namiętnego, instynktownego ? Nie wiem, ja pojęcia nie mam, może Wy coś w tym znajdziecie :) mozę jest jakiś dekoder na te zabawy ? Albo i te zabawy to wymysł deszyfratorów amatorów, a nie samego reżysera...

Podobno te auta, co się w finale zjawiają kręcą, zajeżdzając, odjeżdzając z dziedzińca, symboliczną Alfę i Omegę ? Nie wiem, może...
Kamera kręci alfę wyjeżdzając zza krat w pokoju, by omieśc dziedziniec i zajrzeć zza krat, ale ze strony dziedzińca... moze, nie wiem... :)

Antonioni - wiadomo, mistrz i szef. Trzeba mu oddać, ze nawet laika i obiektywistę, który nie bawi się w jakieś włażenie mu w tyłek, ani szukanie na chama supergłębi w każdym pierdnięciu z okolic kamery, potrafi wciągnąć w opowiadaną historię, zahipnotyzować długimi, wolnymi doskonałymi ujęciami, które dają okazję, zeby się w w filmie rozsmakowac, poczuć bohaterów, postarać się coś zakminić, dobiera wspaniałe miejsca i jest po prostu wirtuozem formy.

Jack Nicholson - świetny w głównej roli. Nie wiem, czy trzeba coś dodawać. Prawie nie schodzi z ekranu i jest po prostu sobą, czyli wybitnym aktorem. Kropka. Towarzyszy mu Maria Schneider (dziewczyna z
"Ostatniego tanga w Paryżewie"), jest młoda, swieża, tajemnicza, interesujaca. Nie dała plamy przy Brando, przy Nicholsonie też jest znakomita i całą swoją fizjonomią, mową ciała, gestami, wyrazem twarzy, okiem, pasuje do kontekstu, którym ma być, jak mi się wydaje, uniwersalny typ dialogu między kobietą, a mężczyzną, w którym oboje nie potrafią siebie tak naprawdę zrozumiec, bo dzielą ich temperamenty, wizje postrzegania świata i charaktery płciowe, czyli róznice archetypowe, rzec by można.

Uff, spocznij :) No i ? Co sądzicie - co poeta miał na myśli ? :).

[barbasia1]

Przeczytałam wszytsko. Naprawdę świetnie Ci poszło z interpretacją,
i z ogólną wymową filmu!
Brawo!
:)

[barbasia1]

[...]
POlicjant pyta Rachel Locke - znała go pani ? Ona : nie
Pyta dziewczyną : a pani, znała go ? dziewczyna : tak.

>Co to oznacza ? Interpretujcie sami ;)

Może w tej scenie reżyser chce powiedzieć, że Locke był na dobrej
drodze, że był bliski uwolnienia się (czy wręcz uwolnił się) od
swego „wewnętrznego więzienia” (może to zasługa napotkanej
dziewczyny, tej w ł a ś c i w e j kobiety). W takim razie wymowa
filmu była by jeszcze bardziej tragiczna.

>Symbol podobno goni tu symbol - nie wiem, czasami mam wrażenie, że
>ludzie dorabiają do filmów ideologię i normalne, ludzkie historie
>próbują mulić do oporu, bełkocząc niemożliwie

Wiesz, myślę, że tę obfita symbolika jest cechą charaterystyczną
stylu Antonioniego , ale również innych rezyserów nurtu
egzystencjalnego w kinie, należy do konwecji tego nurtu.
Cała zabawa polega tu właśnie na odczytywaniu tych symboli. Tak mi
sie wydaje , musialabym poczytać coś wiecej na tenat
egzystancjalizmu w kinie.

:)

Kałużyński ten tekst o "Reporterze" zaczyna tak:

"Antonioni jak wynika z "Zawód: reporter" nie zmienił się od
czasu "Powiększenia", my zaś owszem. Być może wśród czołowych
artystów kina współczesnego najbardziej zestarzał się i stracił na
aktulaności".


A jak Ci się poodba to, co Kałżużyński napisał o Nicholsonie w tym
filmie?

[barbasia1]

> A jak Ci się poodba to, co Kałżużyński napisał o Nicholsonie w tym
> filmie?

Teraz zauważyłam Twój post na ten temat! :)

[grek.grek]

Dzieki za dobre słowo, wiesz, imo, to jest jednak film może faktycznie na małe studia, dla znawców symobliki jako takiej, żeby chociaż kilka wyeksponowanych szczegółów rozjaśnić.

Podobno, tak czytałem, ten samochód ze znakiem nauki jazdy na dachu, to symbol nowego zycia, czyli że dziewczyna niby zaszła z Lockem. Niby w którymś z hoteli po drodze leżeli ze sobą nago w łózku, więc pewnie nastapiła konsumpcja, może faktycznie coś jest na rzeczy. Może ona z nim została, bo coś z niego w nie jest, a cała ta akcja jest w tym sensie optymistyczna,że on coś po sobie zostawił. dziecko w niej. O ile oczywiście ta interpretacja jest w jakimś stopniu sensowna.

Tak, czytałem o symbolice w jego filmach (raz jeszcze dzięki za cytaty z "Leksykonu"), bo sam Antonioniego nie znam za dobrze, albo wcale. Aczkolwiek, czasami jest w tym przesada ze strony samych deszyfrantów, wszystko próbują rozgryźc, nawet jesli możliwe, że nic nie znaczy, a jest po prostu dobrze pasującym elementem krajobrazu, czymś co estetycznie ma uzasadnienie, ale intelektualnie nie ma żadnego.

Ha, o Nicholsonie bardzo mi się podoba :) To błyskotliwa uwaga jest. Tyle, że - znów, trudno się z tym dyskutuje, kiedy ma się tak małą wiedzę nt całej twórczości reżysera, czy rzeczywiście postaci z jego filmów "wyłaniają się z cienia" i Nicholson jest taki nowoczesny na ich tle. Wiesz, dla mnie, po prostu, Nicholson świetnie zagrał, pomagał mi swoją obecnością, interpretował stany ducha bohatera faktycznie w sposób współczesny, bez nadmiernego akcentowania które zbliżałoby go do patosu, hmm może dlatego, jako widz współczesny, w dodatku nieobcykany "w Antonionim" kupiłem to jakoś życzliwie i załapałem się ? ;)

[barbasia1]

grek.grek napisał:
> Podobno, tak czytałem, ten samochód ze znakiem nauki jazdy na
>dachu, to symbol nowego zycia, czyli że dziewczyna niby zaszła z
Lockem [...]

Ależ inyerpretacja! W życiu bym na to nie wpadła!???

Wiesz, chyba mi się podoba ten sposób przezwycieżenia tego
egzystencjalnego pesymizu. :)


Ciekawe, czy sam reżyser taką możliwość odczytania tej sceny, tego
rekwizytu, gdzieś zasugerował , czy to raczej już twórcze pomysły
interpretatorów? A jeśli tych ostatnich, to co na to reżyser.

Aczkolwiek, czasami
> jest w tym przesada ze strony samych deszyfrantów, wszystko
> próbują rozgryźc, nawet jesli możliwe, że nic nie znaczy, a jest
>po prostu dobrze pasującym elementem krajobrazu, czymś co
estetycznie ma uzasadnienie, ale intelektualnie nie ma żadnego.

To racja.


Pewnie i ja (z tych samych powodów) kupilabym Nicholsona. :)

[grek.grek]

Tutaj jest całośc, strasznie erudycyjna i mozliwe, ża sam Antonioni miałby oczy jak talerze gdyby się dowiedział, co w jego filmach niektórzy znajdują, albo dopisują do ich faktycznej wymowy.

www.kinosop.pl/kino-konesera/moj-antonioni
Wiesz, z tym mariażem Antonioni-Nicholson, to sam już sam fakt, że reżyser tego typu - wirtuoz w starym stylu, i aktor całkowicie nowego typu i do tej pory sprawdzający się w zupełnie innym repertuarze się ze sobą spiknęli. Intrygujące jest samo połączenie tych dwóch róznych światów.

[barbasia1]

Ale z drugiej strony podatność na rozmaite interpretacje, wielość
odczytań świadczy tylko na korzyść dzieła i jego autora.

Dzięki za linkę do interpretacji (rzuciłam okiem, ciekawa rzecz),
ja się oddźwięczę bilbligrafią , może kiedyś, któraś z książek
wpadnie w ręce albo w sieć:

ANTY-FAUST - próba analizy filmu Michelangelo Antonioniego "Zawód:
reprter" - Grzegorz Królikiewicz
Michelangelo Antonioni - Hanna Książek-Konicka
Michelangelo Antonioni - Bogusław Zmudziński
Kondycja człowieka w filmach Michelangelo Antonioniego - Sylwia
Bielawska

:)

[grek.grek]

Proszę bardzo, to już nawet nie eseje, a całe tomiszcza, na zadany temat, powstały, hehe :) Dzięki, może kiedyś coś wpadnie mi w łapy z tej listy.

[barbasia1]

:)))

Ta pierwsza pozycja G. Kólikiewicza (reżysera z zawodu) poświecona
tylko filmowi "Zawód:reporter" liczy 150 stron! :)

Jeszcze ciekawy pees:

"W klasycznych interpretacjach dążących do całościowego, by nie
powiedzieć totalizującego ujęcia twórczości reżysera za podobne
odczucia odpowiada towarzyszące jakoby Antonioniemu zwątpienie,
przekonanie o niemożności porozumienia, o właściwej naszym czasom
alienacji człowieka. Sam zainteresowany twierdził zawsze, że gdyby
wierzył w coś takiego jak „niemożność porozumienia”, w ogóle nie
robiłby filmów, które już w punkcie wyjścia zakładają taką
możliwość."

www.dwutygodnik.com.pl/artykul/751-michelangelo-antonioni-polityka-autorska-i-polityka-spojrzenia.html

[barbasia1]

grek.grek napisał:

Intrygujące jest samo połączenie tych dwóch róznych światów.

aczkolwiek, jak się okazuje (komentarz Kałużyńskiego), bardzo
ryzykowne...
:)

"Czarny kot" z wczoraj/

[grek.grek]

"Czarny kot", wczoraj/dzisiaj? w nocy z Polsatu. "Nikita" w wersji azjatyckiej. Dziewczyna-chuligan, tutaj Azjatka, zostaje zgarnięta z aresztu policyjnego przez służby specjalne z okazji na swoje ponadprzeciętne walory wolicjonalne ujawnione w trakcie popełniania przestępstw - bijatyki w barze z kierowcą tira, co ją zaczepiał wulgarnie, potem manta jakie spuściła znęcającej się nad nią policjantce, a wreszcie dynamicznej ucieczki z gmachu sądu, gdzie miała być osądzona - została w jej trakcie postrzelona, a potem obudziła się w budynku agencji z czipem wmontowanym w głowę; szkolą ją tam - biega, strzela, uczy się karate, umiejętności kamuflazu itd, koniec końców - robią z niej agentkę od mokrej roboty. Ona ma ciągle jakieś tam wątpliwości, niepokoje, ale ostatecznie przechodzi próbę i co chwila ją wysyłają na kolejne zadania, czyli sprzątnięcie następnego głowy. Podczas jednej z akcji poznaje sympatycznego żółtego, z którym tworzy udaną parę, ale nie przestaje pracować w zawodzie - a to się strzela z całą bandą ochroniarzy i ucieka rowerem przez jakieś zagajniki, a to rozwala gościa niczym snajper, a to zrzuca na auto z dygnitarzem jakieś cięzkie ruły z wysokości 100 metrów, streując dźwigiem, a to z nożem w zebach z wody podrzyna gardło szyszce wylegującemu się w gorącym źródle itp. I wreszcie następuje ostatnia akcja, kiedy musi się zdradzić przed nim, czym się zajmuje i kim jest, a potem zdecydować - odchodzi razem z nim, czy zostaje w agencji (CIA podobno tym zarządza). Spojlerując dzielnie i do końca, dopiszę, że... wybiera swoje dotychczasowe życie, ucieka wraz z agentami, co jej na pomoc przybili, helikopterem - ścigana przez policję i ochronę ostatniej swojej ofiary - a chłopaka ratuje przed śmiercią (żeby świadków nie było, agent nadzorujący chciał go sam załatwić, ale ona powiedział, ze to zrobi) strzelając mu w lewą stronę klaty, bo jemu natura dała serce po prawej stronie (serio, tak jest w tym filmie), dzięki czemu ożywa on, kiedy oni odlatują.

Remake Nikity i trzeba przyznac, ze się państwo z Hongkonmgu nie wahali długo, bo film jest z 91, a Nikita była zaledwie rok wcześniej ;)
Nic tu oczywiście nie dorównuje oryginałowi Bessona - trochę chyba, bo Nikitę też pamiętam nienajlepiej, zmieniony został scenario, ale w sumie aktorka podobna do Parillaud, ta sama mała czarna w trakcie pierwszej poważnej akcji, ten sam dylemat, tutaj też się niej uśmiecha jej agent-prowadzący, tutaj wybiera ona jednak chłopaka z zewnątrz, a tam... nie pamiętam, chyba się z tym agentem jednak umawiała, nie ?

Tego "Olivera Twista" oglądaliście ? (ja dopiero dzisiaj się nastawiam)
Podobał się Wam ?

[barbasia1]

> Tego "Olivera Twista" oglądaliście ? (ja dopiero dzisiaj się
>nastawiam) Podobał się Wam ?

Obejrzałam bez pierwszych 30 minut.
I powiem, że bardzo mi podbał. Lubię filmy kostiumowe. Lubię
Dickensa, klimaty XIX-wiecznego Londynu, epokę wiktoriańską. A
propos, jak wyczytalam w moim dodatku TV, XIX-wieczny Londyn został
na potzreby filmu Polańskiego zbudowany w Czechach, w Pradze.
Podobno plan filmowy był tak wielki, że Polański by go objechać,
musiał poruszać się skuterem.
Trzeba przyznać że ta wizualna strona (Allan Starski stworzył
scenografię) jest bardzo efektowna.

Klasyczna adaptacja, trzymająca się literackiego pierwowozru,
moralizujaca, bardzo realistyczna, w której nie brakuje dosłowności
(np. kiedy oprych Sykes uciekając przed pościgiem, zaplątuje się w
linę i wiesza się, a potem wisielec pokazanay jest, jak przez
dłuższą chwilę dynda na linie) , brutalności (zabójstwo
prostytutki, i potem kałuze krwi, scena postrzelenia Olivera). Film
chyba jest IMHO zawet za brutalny jak na kino dla dzieci, czy kino
familijne (wg. żólty tójkat wskazywał, że film przeznaczony jest dla
dzieci od lat 12).

Swietną kreację przywódcy bandy kieszonkców Fagina stworzył Ben
Kingsley, ucharakteryzowany na szkaradnego starca był nie do
poznania (i ja go nie rozpoznałam !). U Dikensa to postać
zdecydownaie negatywna, w interpretacji Polańskiego wcale taka
niejednoznacznie zła nie jest ...

Tyle w skrócie, tytułem zachęty.
Polecam dla relaksu. :)

>a tam... nie pamiętam, chyba się z tym agentem jedna
> k umawiała, nie ?

Nie!
Między Nikitą, a Agentem Bobem rzeczywiscie iskrzyło, zrodziło sie
jakieś jakieś uczucie, kiedy ta jeszcze przebywała na szkoleniu w
tajnym więzieniu słuzb specjalnych. Potem kiedy poznała Marca,
zakochala się w nim , spotkała się kilka razy z Agentem, ale już
tylko w sprawach zawodowych...

:)

"Czarny kot"/Oliver Twist

[grek.grek]

Wczoraj nieśmiało nadgryzłem, rzeczywiście Kinglsey ledwie rozpoznawalny, po ślepiach chyba tylko, hehe :) Dekoracje świetne, to trzeba przyznac. I, to by się pokrywało z tym, co piszesz, spodziewam się/spodziewałem i przed - że Polański nie zrobi takiego sobie mięTkiego filmiku i wygodnej ekranizacji, tylko ubierze to w jakiś kostium ciemnokolorowy, a poza tym - od początku... nie masz wrażenia, ze w Oliverze tytułowym rozpoznaje on siebie, swoje przeżycia, swoją odmienność i dlatego wybrał właśnie tę powieśc do sfilmowania ?

A widzisz, no to w tym remake'u hongkongowym jest tak samo jak u Bessona.

[barbasia1]

grek.grek napisał:
>a poza tym - od początku... nie masz wraże
> nia, ze w Oliverze tytułowym rozpoznaje on siebie, swoje
przeżycia, swoją odmienność i dlatego wybrał właśnie tę powieść do
sfilmowania ?

Wiesz, musze się przyznać, że niestety nie dokońca się wczułam w ten
film z powodu spóźnienia...
Ale myślę, że coś w tym jest. Rzeczywiscie losy Oliviera trochę
przypominają losy malego Romka Polańskiego podczas wojny. On też był
przed złuższy czas osamotniony, zdany na łaskę i pomoc obcych,
cierpiał głód, upokorzenie i ubóstwo, musiał się ukrywać....


Wracając jeszcze do Bessona i do Nikity i Marca (miałam to już
wczesniej napisać, w podwątku o Nikicie w Ojej 7).
Niezwykła, nieprzeciętna to para. Ona bezwzglęldna zbójczyni. On
kasjer z supermarketu! (świetna jest scena, kiedy się poznają, a
dzieje się to właśnie przy kasie w supermarkecie. Marko wpada
Nikicie w oko, więc ona chcąc się z nim umówić , pyta go bez
zaadnego skrępowania, o której kończy pracę. :)
Ona jest odważna , dynamiczna, zdecydowana, On delikatny,
uczuciowy, wrażliwy, nieśmiały, przejmujący się wszystkim.
Stereotypowe przekonania na temat męskości i kobiecości zostają tu
bardzo efektownie odwrócone, z bardzo dobrym skutkiem! :)
:)

[maniaczytania]

Barbasiu - bardzo ladnie opisalas "Olivera Twista" - prawie zaluje, ze nie
obejrzalam :)
Ja obejrzalam w tym czasie mniej wiecej "Byl sobie chlopiec" z Hugh Grantem,
jako ze nigdy wczesniej nie obejrzalam tego w calosci.

[grek.grek]

hehe, ja się właśnie biedzę. Po kawałku, bo ciągle coś mnie odciąga ;)

Btw, Barbasiu, Californication 3 od najbliższej niedzieli będzie w TVn. Pierwszy odc, niestety, dopiero o północy.

A dzisiaj, cóż, zdaje sie, ze "Być jak John Malkovich" (dwójka, 23:10) wygląda najciekawiej. Widzieliście już ?

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> hehe, ja się właśnie biedzę. Po kawałku, bo ciągle coś mnie
odciąga ;)

A może to film za bardzo nie pociąga? ;))


Ależ wiadomość! " Cali" 3 już teraz!?? A ja myślałam , że puszczą
dopiero po wakacjach, w nowym sezonie (by the way, to co w takim
razie TVN szykuje na nowy sezon, jakie hiciory? Pewnie "Taniec z
gwiazdami" będzie gwoździem ramówki :). Dobra, nie marudzę, bo w
końcu ważne, że w ogóle jest, a poza tym jaednak lepiej zawsze
lepiej jak coś jest wcześniej niż później.

Skoro tak, to ja moje opisy Cali 3 kończę na odcinku siódmym, (który
dziś, trochę później się pojawi, mam nadzieję!). I życzę Tobie, nam
przyjemnego oglądania! Pora emisji fatalna, ale ja mogę przecież
oglądać tam gdzie oglądałam do tej pory! :)
Mam nadzieję Greku, że Ci zaostrzyłam apetyt na Cali3 opisami tych
pierwszych siedmiu (szeciu i pół, na dziś) odcinków! Pozostałe
nieopowiedziane 5 odcinków będzie dla Ciebie absolutną nowością. I
bardzo dobrze :)

Mam płytę z "Być jak John Malkovich" , kiedyś kupiłam z GWyborczą,
ale do tej pory nie obejrzałam. Teraz jest dobra okazja, żeby
nadrobić zaległości! :)

[grek.grek]

hehe ;), nie nie, film jest orajt, jak najbardziej.

Opisy Twoje zaostrzające apetyt były bardzo, z tym większą niecierpliwością czekałem na tę trzecią serię. WIEEELkie dzięki za
tę pracę pro publico bono, no bo : bono, bono, bardzo bono była :)

Liczyłem, że Californie bedą wrzucać w czwartki albo wtorki, po Wojewódzkim, żeby klimat utrzymać, a tutaj niedzielę wybrali i
ledwie zauwazyłem przeglądając pokryjomu szmatławca z programem.

Okazja pierwsza klasa, nigdy nie wiadomo, kiedy się przyda jakiś pozornie niepotrzebny rupieć ;)

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> hehe ;), nie nie, film jest orajt, jak najbardziej.

KTOŚ Cię wyciąga? ;)

To się bardzo cieszę! :)))))
Jednak nie ma to jak na własne oczy zobaczyć Hanka, Charliego et
consortes w akcji. Pierwszym odcinku, dla przypomnienia, będzie o
tym jak Hank został wykładowcą, profesorem na Uniwerku! :) Słynny
pisarz będzie świecił pośladkami w ciemnościach ogrodu dziekana :)

> ledwie zauwazyłem przeglądając pokryjomu szmatławca z programem.
haha
Aleś wypatrzył! /a ja mam tylko program do czwartku!?/
Nic nie dbają w tym TVNie o widza. Nawet nie zdobyli się na jakąś
telewizyjną reklamę tej 3 serii Cali, dnia emisji zwłaszcza , że
pokazują ją już po sezonie. No i pora emisji koszmarna, szkoda
gadać. Czesi mogli dać wcześniej premierowe odcinki, a u nas jak
zwykle to niemożliwe!
:)

> Okazja pierwsza klasa, nigdy nie wiadomo, kiedy się przyda jakiś
pozornie niepotrzebny rupieć ;)

O to-to. Będę oglądać z płytki, bo też dość późno się kończy ten
film
:)
/Mam naturę zbieracza ;)/

[grek.grek]

Czasami tak, np przedwczoraj był to Morfeusz ;)

Tych pośladków się trochę obawiam, muszę przyznać, hehe.

Co ciekawe, zauważ, Czesi dali Cali w publicznej, u nas takie "odwazne" dziełka muszą chodzić po prywatnych, bo w TVP cała w komży.

Ja nagrałem "Malkovicha", oglądąłem tych patałachów kopiących piłkę na Jedynce, a potem Króla Wzgórza, którego przypadkiem napotkałem, i na szczęscie, więc podwójnie przyfarciłem :)

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Czasami tak, np przedwczoraj był to Morfeusz ;)
:)

> Tych pośladków się trochę obawiam, muszę przyznać, hehe.

Nie, nie, nie obawiaj się. Pośladki to mały pikuś! Nie wspomniałam o
tym w moim opisie, ale znakomity pisarz, który popadł na nowo w
alkoholizm przez naszego uroczego przyjaciela Hanka, po kilku
głębszych zaprezentuje opócz męskich pośladków jeszcze "klejnoty w
tańcu pipki" (haha), czyli "męską ci.pkę" ("jej wysokość faceto-
ginę")... Ale szczegóły (zaiste cieżko to sobie wyobrazić, jak się
nie widziało tego na własne oczy) niech będą niespodzianką! ;))

W przerwie Wojewódzkiego pojawiała się zapowiedż 3. serii Cali.
Szkoda, że o północy będzie lecieć!

No nie, TVP trzeba przyznać, od czasu do czasu nas zaskakuje
ostrzejszym repertuarem : ostatnio przecież leciał opisywany przez
Ciebie film"Chłopak rzeźnika", czy "Złe wychowanie" !

> Ja nagrałem "Malkovicha",
a ja zaczęłam oglądać...

>oglądąłem tych patałachów kopiących piłkę na Jedynce,
hyhyhyhy
Tylko na moment przełaczyłam, żeby zobaczyć wynik.Jak ujrzałam z
boku ekranu 5:0 znatychmiast z przerażeniem przelączyłam się na
inny kanała. Tragedia, co?
Ale dlaczego? Zawodnicy są, boiska są, trenerzy są (do wyboru
polscy, zagraniczni), najrozmaitsze metody, techniki, taktyki są ,
dlaczego więc jesteśmy poziomem o 6 bramek do tyłu (czyli lata
świetlne) za Hiszpanami?

> a potem Króla Wzgórza,
Zabieram się do czytania ...
:)

[grek.grek]

Boję się już teraz ;))

Wiesz jak jest, kolejne odcinki może będą o wcześniejszych porach...

Masz rację, czasami TVP coś tam wypali, ale mimo wszystko bardzo jest pryncypialna.

Hehe, przy 0-5, to polskiemu trenerowi na płacz się zbierało, hehe.
A wynik taki, a nie inny, bo może i trenerzy, boiska i piłkarze są, ale o te 6 goli gorsi, mniej utalentowani, mniej wyedukowani (to trenerzy) i mniej pracowici od tamtych.

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Boję się już teraz ;))
hahaha

Pożyjemy, zobaczymy, jak to będzie, z porą emisji kolejnych odcinków
Cali?

>mniej utalentowani, mniej wyedukowani (to trenerzy) i mniej pracowi
> ci od tamtych.
Tylko tyle?

:)

[maniaczytania]

Barbasiu, tez mam ta plyte i tez jeszcze nie obejrzalam :)

"Być jak Johnny Malkovich"

[pepsic]

To ja też dołączam do kolekcjonerów nie oglądających filmów z płyt :)

[barbasia1]

pepsic napisała:

> To ja też dołączam do kolekcjonerów nie oglądających filmów z
płyt :)

Bratnia dusza! :)))

[barbasia1]

maniaczytania napisała:

> Barbasiu, tez mam ta plyte i tez jeszcze nie obejrzalam :)

Bratnia dusza! :)))

[barbasia1]

maniaczytania napisała:

> Barbasiu - bardzo ladnie opisalas "Olivera Twista" - prawie
zaluje, ze nie obejrzalam :)

Dzięki Ci Maniu za dobre słowo! :))))))
Mam nadzieję, że za jakiś niedługi czas powtórzą znów "Olivera
Twista" skoro już przetarł szlaki w TVP!

> Ja obejrzalam w tym czasie mniej wiecej "Byl sobie chlopiec" z
Hugh Grantem,

Teraz dopiero zorientowałam się :{, że w "Był sobie chłopiec"
wystąpiła Toni Collette, Tara z "Wszytskich wcieleń ...". . O
sklerozo moja! Zagrała matkę Marcusa (chłopca młodszego), cierpiącą
na depresję.
Dobra komedia, która poważnych tematów dotyka (samotności,
odmienności, nieprzystosowania się ...).
:)

Król wzgórza spojler zawzięty 1

[grek.grek]

Jakoś się tak zgrało, że wieczorem dokończyłem "Olivera Twista", a w nocy natrafiłem na "Króla wzgórza" w Jedynce.

Oglądaliście "króla" ?

Kto nie - voila. Akcja się rozgrywa w St Louis, w 33 roku, więc w ost fazie Wielkiego Kryzysu. BOhaterem jest Aaron, dziecka rodziny niemieckich imigrantów. W chałupie się nie przelewa, stary robi za sprzedawcę świec, których nikt nie kupuje, więc kasy nie starcza nawet na zapłatę rachunków za wynajem cienkiego jak barszcz pokoju hotelowego. Eksmisja jest blisko, a do tego matka choruje na gruźlicę, generalnie - bryndza że hej. I dookoła też łatwo nie jest, aczkolwiek są lepsi i gorsi, niemniej - na tle społecznym się autorzy niespecjalnie skupiają.

I w tym wszystkim jest Aaron, co ma 12 lat, syn tego sprzedawcy. Chłopak jest bystry, ma wyobraźnię, a zmysł kombinacyjny, a do tego urokiem osobistym przebija Kevina Arnolda. Wstydzi się trochę swojej biedy, więc nie przyznaje się do ojca nieudacznika; kiedy zawiąże znajomość z kolegą z wypasionego, wielkiego, ociekającego zamożnością domu, to powie, że oni też budują sobie taki sam dom ("Jaki ?", zapyta matka tego kolegi, a Aaron odpowie "Taki jak wasz... zwyczajny"), a na pytania będzie odpowiadał pijąc colę i kłamiąc jak z nut w rytmie : pytanie-długi łyk coli, w celu zastanowienia się nad odpowiedzią-odpowiedź; w szkole nakłamie pani wychowawczyni (i przy okazji paru kolegom), że stary jest lotnikiem, pracuje dla rządu, poda nieprawdziwy adres (bo ojciec musi się chronić przed agentami obcych wywiadów);

Aaron chce zarabiać kasę. Pomaga więc fajtłapowatemu koledze (temu z dobrego domu) wygrać w kulki z jakimiś kolesiami, dostanie od niego papużkę - na rozmnożenie, bo on ma samca, a to samiczka, a jaja papugowe chodzą za niezłą kasę w sklepie, a Aaron musi pomóc rodzinie, żeby jej nie wywalili na bruk. Nic z tego nie wyjdzie ostatecznie, ale
to tylko przykład, ze dzieciak jest łebski. Dobrze się uczy, ba ! - świetnie, ma zmysł narracji (film otwiera scena, kiedy Aaron odczytuje przed klasą swoje opowiadanie o Lindbergu), oprócz tego kolekcjonuje banderole od czegośtam, które sobie przyczepia na kaszkiecie noszonym tyłem do przodu. I umie sobie zjedynywać ludzi - koleguje się z drobnym złodziejaszkiem Lesterem (Adrien Brody), który pomaga mu jak trzeba ukryć przed komornikami brykę ojca (nie daje się jej odpalić, więc ją próbują przepchnąc z miejsca na miejsce, droga prowadzi w dół, auto puszcza się swobodnym "biegiem", Lester pchający z tyłu traci możliwość kontroli, Aaron za kierownicą nie sięga do pedałów, więc właściwie pędzi przed siebie bez hamulców, co chwila niemal w kogoś wpadając), ma dobry kontakt z zajmujący pokój vis a vis imigrantem z Grecji, chyba jakimś wykształconym, który korzysta z prostytutek; koleguje się z chorującą na epilepsję dziewczyną z pokoju obok, której nawet sprawia wymarzonego kota, a sam jest obiektem zainteresowania bogatej koleżanki z klasy; przed dłuższy czas jakoś unika konfliktów ze złośliwym boyem hotelowym, a jedynym jego wrogiem jest policjant ze skrzyżowania, który czuje się tutaj pierwszym po bogu i ruga wszystkich za wszystko, zwłaszcza dzieciaki. Chłopak spotyka ich cały czas, co chwila z nimi ma rozmowę, albo utarczkę, coś podpatrzy, uczy się w jakiś sposób zycia, poznaje ludzkie charaktery, przywary, ale i zalety.

Film ma swój urok, ale jest to urok w narastający sposób - dramatyczny.
Chłopiec bowiem, co chwila kogoś traci : albo na zawsze, albo na chwilę, ale zawsze bardzo to go dotyka, a przynajmniej konfuduje. Najpierw traci brata młodszego. Rodzice wysyłają go do stryjostwa, aby trochę odciązyć finansowo swój marny portfelik. Potem traci matkę, która wyjeżdza do sanatorium na leczenie swojej gruźlicy. POtem ojciec dostaje pracę komiwojażera od zegarków, ma jeździć po innych stanach. Nie moze go zabrać ze sobą. Aaron zostaje sam. Ojciec niby mu zostawił jakiś kredyt zaciągnięty na tyle, by dzieciak mógł przeżyć, plus załatwił mu jedzenie za zegarki dane darmo, ale pada cały plan jak kawka, bo jeden z "kontrahentów' nie zamierza honorować umowy, a drugi został właśnie zwolniony z pracy w restauracji, a jego szef nie słyszał nic o jakichś "umowach na żywienie", więc Aaronowi coraz bardziej doskwiera głód, a w dodatku eksmisja wisi już na włosku.

Zbliża się dzień rozdania dyplomów w szkole. Chłopak nie ma się nawet w co ubrać. Tym jest to smutniejsze, że po imprezie ma się odbyć party w ogrodzie koleżanki, co się nim interesuje. Pomaga mu Lester, wspólnie pucuję na strychu graty pozostawione przez eksmitowanego z pokoju malarza i znajdują jakieś łachy należyte. Na rozdaniu Aaron ma stres, bo widzi jak każdy kolejny uczeń jest oklaskiwany przez swoich rodziców, krewnych, a on jest sam... Kiedy jednak przychodzi jego kolej w sukurs Lester i robi samodzielnie potężną wrzawę na jego cześć. Aaron muzostaje wyróżniony prestiżową nagrodą szkolną, jest gwiazdą. Na party jego koleżanka prosi go do tańca - chłopak nie wie, co wybrać : jedzenie, którego sobie nagarnął na talerze całą baterię, czy taniec - wybiera grzecznościowo taniec/ Dziewczyna pyta go o rodziców, a on odpowiada, że jego starzy nie przyjdą, bo zaginęli w czasie polowania na tygrysy w egzotycznych krajach i szuka ich teraz spec-ekspedycja ratunkowa. Potem słyszy przypadkiem jak jego nagroda jest komentowana przez kolegów - że dostał ją, bo jest biedakiem, a nad biedakami się ludzie litują itd. Pierwszy implus, żeby stamtąd spie,przać. Drugi przyhcodzi za moment - nagle widzi, ze wszyscy się na niego gapią i pada pytania : Aaron, jak to jest, kiedyś mówiłeś, ze twój ojciec to lotnik, a teraz że poluje na tygrysy ?, całe towarzystwo czeka na odpowiedź, więc jak przystało na dzielnego młodego człowieka Aaron wymawia się koniecznością skorzystania z toalety. Z której oczywiście ucieka przez okno i zostawia to cały party w cholerę. Lekcja życiowa nr kolejny.

Straty się nie kończą. Lester zostaje aresztowany za udział w zamieszkach ulicznych. Grecki imigrant popełnia samobójstwo. łapa Wielkiego Kryzysu odciska się na ludzkich postawach, ich dramatach małych i dużych. Aaron odwiedza matkę - czuje się ona już lepiej. Nic jej nie mówi o tym, ze za chwilę moze wylądować na bruku, że jest głodny. Wracając pociągiem widzi tego malarza, co go wyeksmitowanego z jego hotelu. facet wegetuje wśród nędzarzy koczujących pod gołym niebem.
W hotelu popada w konflikt z boyem - potrąca go na korytarzu; z obawy przed zapowiedzianą zemstą barykaduje się we własnym pokoju i ma obiektywnie szlaban na wyjście. Dopada go cięzki głód, dopada do kumulowany niepokój i poczucie opuszczenia, wizje : malarz, Lester w kajdankach, trup grecki... ojciec z inna kobietą. A to ma napad złości i rozbija ojcowskie pucharki za osiągi sportowe, a to zwija się na łózku, a to próbuje oszukać głód wycinając z gazet zdjęcia wykwintnych potraw i zjadając ten papier próbując sobie imaginowac,że to prawdziwe jedzenie (świetna scena).

Aż w końcu wpada na pomysł sprowadzenia brata z powrotem. Pisze do rodziny, żeby go odesłali, bo on, aaron, jest chory i muszą mu przetoczyć krew, a tylko braterska się nadaje. Chłopiec wraca. Akurat na happy end, bo wraca też za chwilę matka - zdrowa; wraca ojciec, który informuje ich, ze dostał posadę urzędnika z wysoką pensją i już wynajął nowe, lepsze mieszkanie, mogą więc pożegnać hotelowa klitkę.

Jest tylko jeden problem. Nie mogą zabrać niczego z pokoju, bo musieliby zabulic rachunek. Aaron się na to nie zgadza. Z pomocą brata wyprowadza oknem swoje rzeczy, a ciuchy ubiera na siebie (w stylu Woody Allena w "Bierz forsę...", czyli zakładając jeden na drugi na siebie). Przemaszerowuje przez hall, widzi boya-mściciela, podchodzi do niego i wypala mu w twarz mądrośc zasłyszaną od Lestera "psa można nauczyć chodzić na dwóch łapach, ale pozostanie on nadal tylko psem". I zostawia tamtego bez słowa. Już się nie boi. Nie boi się też grubego policjanta. Kiedy ten szarpie biednego chłopca na ulicy, wyzywa go od tłuściochów....

[grek.grek]

Chyba zapomniałem, więc dodam, ze i ta dziewczyna od epilepsji i kota też wyjeżdza - na leczenie, na wieś. To tak a'propos tych strat w ludziach jakie ponosi chłopak i które na nim się odciskają, pozostawiając go coraz bardziej wyobcowanym.

"Król wzgórza spo 2, o Oliver Twist moje 3 grosze

[grek.grek]

... i grubas puszcza małego, idzie do Aarona, zeby go zlać, ale po drodze powoduje kolizję drogową - włazi bowiem na jezdnię, samochód z przeciwka hamuje gwałtownie, a pudła z melonami i inną zieleniną lądują na asfalcie, w dodatku jakies drugie auto w tym jest poszkodowane także, a kierowcy wespół w zespół dopadają grubasa i piorą go z wściekłości. Aaron ma ubaw, a gruby wazniak lekcję pokory.

A na końcu są w domu. Nowym, błyszczącym, przychodzi ojciec, matka... ojciec z dumą patrzy na Aarona, bez słowa, a potem żyli długo i szczęsliwie.

Pamiętacie jaki zwyczaj mieli Spartanie - wywozili małych chłopców do lasu, porzucali gołych i z pustymi rękami, i jak przeżyli, to się nadawali, żeby w nich dalej inwestować, zdobywali męskie szlify. I o tym jest "Król wzgórza" - o chłopcu, który zdobywa męskie szlify. Przechodzi surwiwal i zwycięza.
I ten happy end, kurde bele, ja do końca myślałem, że to będzie kit, ze się okaże,że Aaron śpi, że w gorączce głodowej coś mu się ubrdało. Do st sceny miałem takie przeczucie. A jednak nie. Soderbergh, bo to jego film, nie zafundował aż takiej wywrotki :)
Wydarzeniem filmu jest na pewno Jesse Bradford w roli Aarona. Schowajcie w szafie Freda Savage'a z "Cudownych lat", schowajcie i wyrzućcie klucz. Teraz człowiek ma pewnie koło 30, bo KW jest z 93, ale fakt faktem, ze to jedna z lepszych dziecięcych ról w ost czasach.

I tu jest wtręt do Olivera Twista, bo w obu filmach chodzi o to samo - chłopiec v machina społeczno-jakaśtam, w której musi się nie dać zjeść w kaszy.
I o ile formalnie w Oliverze wszystko jest dobre, bo klasowi ludzie ten film robili i nie sfuszerowali go, o tyle główny bohater nie istnieje wg mnie dostatecznie wyraziście - otoczenie się wybija na plan pierwszy, bohaterowie mający robić za planety kręcące się wokół tytułowego Olivera przejmują film, zas sam Oliver jest jak piłka na tym boisku, niby wazna, ale jednak tylko piłka, przedmiot gry. jest to historia o nim, a jakby go nie było. Wg mnie, chłopiec grający Olivera po prostu jest bezbrawny, marionetkowy i Polański nic nie zrobił, aby jego rolę jakoś podrasować : albo taki był zamysł, by Twista potraktować przedmiotowo, albo dzieciak wypadł tak słabo, że przeciwnego konceptu nie daje się obronić, a może po prostu w powieści tak to zostało narysowane i Polański nie sprzeciwił się Dickensowi, chociaz... coś mi się nie wydaje, by ta ost interpretacja była prawdziwa.Role Fagina, Cwaniaka, czy Sykesa są b dobrze obsadzone, co tylko zwiększa odczucie, ze niejaki barney Clark POlańskiemu nie wyszedł niestety, chociaż ma on wyjątkową rękę do dobierania aktorów do swoich filmów. Tutaj, imo, jesli zamysł nie był inny - pomylił się. Dlatego OLiver Twist, jak dla mnie, nie wiadomo do końca o czym jest : jest przeglądem i krytyką różnych społecznych grup i podgrup, oraz stos społecznych w XIX w, filmem przygodowym, czy dramatem chłopca-sieroty ? Dickensowi może to się udało skleić w jedną, dobrą całośc, ale na ekranie nie mogłem tego rozgryźć.
O czym jest ten film wg Was ? Help me :)

("Króla wzgórza" dam wyżej od "Olivera Twista" właśnie ze wg na bohatera i jasny kierunek w jakim film podąża)

[golek]

tvn siedem
"wszystko jest iluminacja"
własnie sie zaczyna.
polecam baaardzo!!

[grek.grek]

Czytałem coś kiedyś O TEJ powieści Foera wg której został nakręcony zapewne ten film. TVN zaczyna przypominać TVP (chociaż tam się poprawia z wolna) : co lepsze kawałki wrzuca na Siódemkę, jak mniemam - niekoniecznie ogolnodostępną.

Na dziś widzę "Wallandera" w Polsacie, chyba zamierzają cały cykl puścić. Ten sprzed tygodnia jakoś mnie nie zachwycił, ale może
warto dać szansę pozostałym ? ;)

[barbasia1]

No właśnie, ile osób ma TVN7?
Komentarze na temat filmu "Wszystko jest iluminacją" mile widziane.

Ja daję "Wallanderowi" szansę. Pepsic mnie zmotywowała tym razem! :)


Greku, mózg mi się roztapia i w temacie Oliwera Twista przychodzi mi
dziś tylko tyle, że ... w Londynie teraz musi być chłodniej. :/

:)

[barbasia1]

No właśnie, ile osób ma TVN7?
Komentarze na temat filmu "Wszystko jest iluminacją" mile widziane.

Ja daję "Wallanderowi" szansę. Pepsic mnie zmotywowała tym razem! :)


Greku, mózg mi się roztapia i w temacie Oliwera Twista przychodzi mi
dziś tylko tyle, że ... w Londynie teraz musi być chłodniej. :/

:)

[grek.grek]

Nie wiem, czy na trzeciego "Wallandera się skuszę, po wczorajszym. Nie wiem, na Siedem ani Misery nie liczyłem, ale mimo to, jakoś nie mogę kupić tej serii. Może nie każdą ksiązkę trzeba ekranizować zaraz... ;))

Pogoda jest zawodowa, to trzeba przyznać, a miało być chłodne lato podobno.

Mundialeiro od dzisiaj :) Na szczęscie bez Polaków, hehe.

[barbasia1]

Greku, jesli masz siłę w tym upale, dopowiedż mi, proszę, dzis a.
jutro jak się skończył wczorajszy "Wallander", z przyczyn
niezależnych ode mnie nie obejrzałam do końca, a tylko do momentu,
kiedy córka Wallandera z tym przystojnym detektywem wybrali się
do tej prywatnej kliniki i usiłowali wydostać informacje na temat
pacjentów? no i powiądań właściciela kliniki, lekarza, z Wioskowym
głupikiem i jego matką.

Ja nadal daję szanse Wallanderowi. :)

> Mundialeiro od dzisiaj :) Na szczęscie bez Polaków, hehe.
:)
To komu będziemy kibicować?

> Pogoda jest zawodowa, to trzeba przyznać, a miało być chłodne lato
podobno.
U nas + 50 albo nawet +68 stopni ciepła. ;)

[grek.grek]

Ja się w tym Wallanderze pogubiłem trochę, może po częsci dlatego,że estetyka, styl narracji i jakaś taka bezbarwność generalna nie dawały mi implusu do siedzenia na telewizorze niemal, więc nie dam rady w szczegółach odtworzyć całego śledztwa, że tu się mylili, a tam mieli rację, a potem się okazało że... itd.; nie spamiętałem, nie zrobiłem nawet hasłowych notatek :)
ALE, koniec końców okazało się, że ten co się wysadził miał brata bliźniaka, i to ten brat skonstruował bombę, którą zabił najpierw jego (z zemsty chyba, chociaż naprawdę nie wiem za co), a potem wykończył też tego lekarza (dla pieniędzy, o ile pamiętam, bo ten lekarz bulił kasę co miesiąc na utrzymanie - niby tego głupiego, a w rzeczywistości zgarniał ją ten drugi, czy jakoś tak, a wszystko dlatego, ze ten lekarz był ich ojcem; jak głupi się wysadził, to nagle kasa przestała płynąc) i próbował zabić jego żonę i dziecko, ale policja zdązyła go powstrzymać w ost chwili - rzecz jasna, kiedy on ich wziął za załadników, to policaje akuratnie w tym dokładnie momencie się kapnęli po 20-sek dedukcji, gdzie on musi być i z kim, popędzili galopem, przybyli, potem jakaś akcja :). Normalnie jak w Kryminalnych.

Chaotycznie i niezbornie nabiedziłem, ale to naprawdę wszystko, co pamiętam.
Jesli coś pochrzaniłem - na pewno zostanę skorygowany :)

[barbasia1]

grek.grek napisał:
> ALE, koniec końców okazało się

Dzięki, o to mi chodziło, tylko o rozwązanie intrygi!

Fakt, śledztwa i działania detektywów w filmie mało wiarygodne się
wydają ...


:)

"Wszystko jest iluminacją"

[pepsic]

Miał być komentarz - proszę uprzejmie:
Sentymentalna podróż po Ukrainie Aleksa, jego dziadka przewodnika z psem wątpliwej urody oraz młodego Amerykanina (na wieki wieków Frodo z Władcy Pierścieni). Z dobrym pomysłem i sporym potencjałem niestety niewykorzystanym i niespójnym scenariuszem (końcówka!) Reżyser nie mógł się zdecydować, czy iść w kierunku komedii (to mu lepiej wychodziło), czy dramatu (wybrał najprostsze rozwiązanie - holokaust). Za mocno pojechano stereotypami, bo nawet ja w 2005 roku na Ukrainie za bardzo nie uwierzę w złote łańcuchy na szyi, dres i złoty ząb Aleksa, czy wegetarianizm wprawiający w zdumienie. Pomimo mojego czepiania się - nieźle się oglądało zwłaszcza w świetle powszechnie zalewającej nas papki amerykańskiej. Plus b. udany soundtrack nadający klimat.
A tu osoby dramatu i piękne słoneczniki:
www.youtube.com/watch?v=f1OkxP8fGTs

[grek.grek]

Powieśc zbierała bardzo wysokie noty. Może też częściowo ze wg na wiek autora, bo jakoś tak się dziwnie przyjęło, że im mniej lat mają, z tym większym zachwytem są oceniani. Może to kolejny przykład, ze literatura albo jest nieprzekładalna na język filmowy, albo na to, że pan rezyser powinien pójśc na wódkę z panem Foerem, zwierzyć mu się z zamiaru z-ekranizowania jego powieści i zaproponować mu napisanie scenariusza, zamiast robić to samemu; a może zaproponował, tylko Foer się nie zgodził... wtedy może lepiej żeby zostawił to na później, kiedy Foer wydmucha już muchy z nosa, albo będzie miał czas, albo budżet pana reżysera będzie obejmował wyższe honorarium dla pisarza ;)

[barbasia1]

Dzięki Pepsic.

Lubię Twoje krótkie esencjonalne komentarze! :)
Poszukam sobie tego filmu, może z sieci wyłowię?!

Słoneczniki cudne!
A Aleks chyba jednak nie taki stereotypowy (może najwyżej trochę
przerysowany?), nie, nie ...
Ukraińców, ich temperament ;) też poznałam ...
(na podstawie obserwacji ma się rozumieć)
:)

[pepsic]

Może za bardzo powybrzydzałam, ale za to mam ochotę obejrzeć film jeszcze raz,
zwłaszcza I część komediową. Ponadto coś mi się wydaje, że źle w czasie
umiejscowiłam film. Może chodziło o 1996 rok?
Ps. Dziękuję za miłe słowa:)

"Być jak John Malkovich", spojlerotok nieogarnięty

[grek.grek]

Dokonczyłem jakimś cudem, między meczami i jestem pod wrażeniem. trochę będę spojlerował, ostrzegam. Widzieliście ? Barbasiu, dokończyłaś ?

Nie wrzucono w to wielkiej kasy, dzięki czemu sama treść zyskuje, to pierwsza obserwacja. Dośc surowa forma uwypukla wartość intelektualną tego filmu.
Chcielibyście być kimś innym, obserwować świat jego oczami ? Hehe, no właśnie. Tutaj gość, lalkarz-nieudacznik, podejmuje pracę w dziwnym biurowcu o niskim suficie, gdzie znajduje tunel prowadzący do głowy Johna Malkovicha. Przez kwadrans moze patrzeć jego oczami, a potem zostaje wypluty i ląduje w jakichś krzaczorach przy szosie. Z czasem rozwija to w biznes wręcz, za 200 dolców można pobyć w glowie Malkovicha. Chętnych nie brakuje. Lalkarz, jego żona i "ta trzecia" (sekretarka w firmie) zaczynają sterować aktorem, jego zachowaniami, słowami, wreszcie działaniami. Nawet sam Malkovich się tym zainteresuje, kiedy dotrze do nigo, że ktoś nim kręci jak baranimi rogami. Wejdzie we własną głowę. Zobaczy siebie w stu róznych postaciach, a jednym słowem, określeniem, zwrotem, tekstem piosenki, czymkolwiek, w tym świecie będzie : "malkovich". Będąc w Malkovichu zona lalkarza uwodzi sekretarkę, ona jej ulega, bo kobieta ją kręci, ale nie jest lesbijką, więc żona lalkarza w męskim ciele to idealne połącznie a potem zostaje zapłodniona, w czym Malkovich jest tylko narzędziem; lalkarz sterując Malkovichem i korzystając z bycia w nim staje się największym artystą świata - we własnej postaci był lalkarzem, który najwyżej na nowojorskiej ulicy mógł dostać w dziób za swoje popisy z marionetkami, robiąc to samo, ale w ciele Malkovicha oczarowuje świat i wzbudza podziw - czy to nie smutne ? Sterując świadoomością Malkovicha, siedząc w jego głowie (trochę nie złapałem dlaczego najpierw było to możliwe tylko przez kwadrans, a później całymi miesiącami), związuje się z sekretarką, która staje się celebrytką, dzięki byciu panią M. I jednak nie uchroni ich to od rozejścia się, i to z nowo narodzoną córką Malkovicha-żony lalkarza. A żeby było jeszcze bardziej porąbanie, to sekta starych dziadków, z szefem firmy w której zatrudnił się lalkarz, na czele planuje wejście zbiorowe do głowy Malkovicha, aby stał się on dla nich wehikułem umożliwiającym im przesunięcie granicy życia i śmierci. Córka zaś jego sekretarki-kochanki i żony stanie się takim samym portalem dla opuszczconego lalkarza - wejdzie w jej głowę i sterując córką będzie przy nieh blisko, a potem, no bo wiecie, jak jest w życiu... matka z córką in flagranti ? ;) A co ciekawe, do tego portalu zaprosi go... John Malkovich. A żeby do reszty było surrealnie, to dziecko Malkovicha, czyli ta dziewczynka, ma być takżę kolejnym wehikułem dla bandy staruchów :)

Jesli Zawód:reporter był wariacją nt zmiany tożsamości, to tutaj jest tego cała kupa.
Problem z tożsamością społeczną (sukces lalkarza dzięki kostiumowi Malkovicha jaki nosi), seksualną (żona lalkarza przebąkuje o zmianie płci, w Malkovichu, korzystając z jego ciała, może się spełnić jako mężczyzna w seksie z sekratarką, spłodzić z nią dziecko; lalkarz jako Malkovich związuje się z sekretarką, której w życiu codziennym w ogole nie kręci, ale za to jako znany aktor - kręci bardzo), wreszcie całkowicie osobista, personalną z pytaniem : kim ja jestem do nędzy ?, który przeżywają wszyscy, łącznie z samym Johnem Malkovichem, który jest tutaj futerałem dla niespełnionych w swych tęsknotach i żądzach ludzi, jest dla lalkarza jego marionetką, wielką, 100 kg lalką o twarzy i nazwisku otwierających wszystkie drzwi do zaszczytów tego świata. Nie przestanie być miejscem dla obcych już nigdy. Czy wszyscy jesteśmy marionetkami wpływowych postaci ? Czy już w pierwszym okresie życia nie infekują nas róznym g,wnem społeczno-religijno-wszelakim i nie stajemy się "Malkovichami" ?

Charlie Kaufmann, który napisal scenariusz, wygląda na lekkiego, dyskretnego świra i tylko taki świr mógł coś takiego spłodzić. I to była jego pierwsza rzecz w życiu na dużym ekranie. Nie tak jka u nas, ze byle smark pisze scenariusz i robi to rok po roku, bo z czegoś trzeba żyć. Kaufmann obsługiwał seriale, z tego żył, ale na duży ekran dał perełkę, nad którą pracował pewnie całe życie. Tak to powinno wyglądać. ZReszta, 3 z 6 jego scenariuszy, napisanych w 9 lat ( albo i nie, bo może miał tego stuffu na parę lat zachomikowanego), było nominowanych do Oskarda. To jest wydajność.

Sam John Malkovich zostaje idolem stulecia po tym filmie. Dał się obnażyc, obśmiać (oprócz ww rzeczy, jest jeszcze np. scena rajdu przez jego podświadomośc, która składa się ze scen wspomnień z dzieciństwa, kiedy był szkolną ofermą, seksualnych zakręceń, z wąchaniem bielizny damskiej na czele, i traum - jak : widzenie seksu własnych rodziców albo zmoczenia się publicznie, w autobusie szkolnym co prowokuje huragan kpin; można by dorzucić także moment, kiedy lalkarz w jego ciele przebiera się i z niesmakiem mówi "czyż nie mogłem mieć więcej szczęścia i trafić na jakieś piękniejze ciało ?"), wykorzystać. To jest długi, krzywy, ostro zakończony palec w oko tych wszystkich g,wnianych gwiazdeczek, które procesują się o byle badziewie napisane o nich przez byle głupawe portaliki dla niedorozwiniętej klienteli. Malkovich pokazuje : bierzecie i jedzćcie ze mnie wszyscy, chrzanię was, bo mnie i tak nie ma, nie ma Johna Malkovicha, jestem złudzeniem, jestem marionetką dla głosów w mojej głowie, dla wpływów, dla tego całego barachła, z ktrego się składamy. A wy jesteście tacy sami. D,pa ze mnie, a nie gwiazda, to wy mnie nią uczyniliście, albo jakiś zbieg okoliczności, porządek świata, który tonie w chaosie i absurdzie. Chcecie być mną ? Proszę bardzo, widocznie sami dla siebie jesteście dostatetcznie nędzni.

I ta hipkoryzja świata - lalkarz jako On jest nikim, jako Malkovich jest artystą stulecia. A robi tę samą sztukę stale. Czy The Krasnals nie ośmieszyli tego stanu rzeczy sprzedając za grubą kasę swoje podróbki Sasnala ? Nie inaczej, wg mnie :)

Tutaj jest dramatokomedia, kończy się w miarę dobrze, w szeroko rozumianym pojęciu "dobra". Ale dla mnie jest to także wiwisekcja stanu ducha np Kurta Cobaina, który go doprowadził do samobója. Dlaczego Cobain walnął z dwurury ? Bo nie mógł rozpoznać już siebie, siebie jako człowieka, widział swoją gębę jako kogoś nieznajomego jemu samemu, koogś uczynionego przez otoczenie, przez świat, spreparowanego, kto się rozpada, ulega bezwiednie wpływom, roztapia się w świecie, którego nie rozumie i którego nie chce i nie umie tego kontrolować - i dzieje się to niejako poza nim i poza jego wolą. Cobain się zabił, bo przestał kontrolować swoje życie. Czy kontrolował je kiedykolwiek ?
I, kurna, to mi się nasunęło w tym momencie - czy kawałek Cobaina "Rape me", nie byłby kapitalną ilustracją do "Być jak...", oczywiście gdyby film nie był w takiej konwencji zrobiony, a znacznie poważniejszy (aczkolwiek, to był z kolei fajny kontrast, tutaj film w oparach koksu zrobiony, a na koniec muza max kopiąca pasją muzyka) ? To się jakoś tak sensownie zawiązuje, heh.

Świetny film. Jazda obowiązkowa, absolutnie.

[barbasia1]

Greku, widzę ostrzeżenie, więc przeczytam Cię wieczorem jak tylko
dokończę oglądać!

/Kusi by poczytac już teraz, ale opieram się dzielnie,
no może nie aż tak dzielnie, bo luknęłam na kilka pierwszych
zdań ... :) /

Cali za chwilę.
:)

[grek.grek]

Orajt :) jestem ciekaw, jak Ci się podobał i co sądzisz w ogóle, o całej idei jak za tym obrazem się kryje.

Give me Your Hank, or give me death... or both ;) (po agolańsku, bo to paracytat, heh)

[barbasia1]

grek.grek napisał:

jestem ciekaw, [...] co sądzisz w ogóle, o całej idei jak za tym
obrazem się kryje.

W związku z upałami (+80 stopni, jak nic!;) będę sądzić dziś to
samo co i Ty. ;) No chyba, że mi tego nie umożliwisz. ;)

> Give me Your Hank, or give me death... or both ;) (po agolańsku,
bo to paracytat, heh)

Daję tylko Hanka,
jeden pogrzeb mi dziś wystarczy!
:)

[grek.grek]

O, żaden problem, moze być ;) Po upałach pewnie suchej nitki na tych moich banialukach nie pozostawisz, hehe.

"Tylko"... takie coś, to się skromność nazywa, jesli się nie mylę :)

[pepsic]

Pokręcony, dziwaczny i bez nerwu, do tego męczący w odbiorze. Przekaz głównie satyryczny i rozliczeniowy, co wypunktowałeś - i zgadzam się. Ogólnie nie moje klimaty, nie podobało mi się i w zasadzie żadnemu z bohaterów nie kibicowałam. W kontekście pojedynczych scen i skojarzeń - wrażenia mam bardziej pozytywne. Duży plus za autoironię oraz odwagę Johna Malkovicha, a także wygląd Charliego Sheena po latach :)

"Przylądek strachu" dziś 22:50 2-ka.

[grek.grek]

"Przylądek strachu", 22:50 Dwójka. Klasyk. Oglądaliście obie odsłony ? Mnie się bardziej podobał, wbrew tendencji, żeby oryginały oceniać wyżej - remake Scorsesse. A Wam ?.
I to nie dlatego nawet, że De Niro zrobił ze swojej roli perełkę, bo Mitchum też by świetny i wiele mu nie ustępował, ale ze wg na inne dwie rzeczy : najnormalniejszą w świecie, naturalnie obecną nowoczesność i współczesność oraz dynamikę, której wg mnie ciut brakuje pierwowzorowi oraz szczęśliwy brak w remake'u tak mdłego gościa jak Gregory Peck, aczkolwiek sptkałem się z opiniami, że elegancik Peck lepiej pasował niż niedźwiadkowaty Nolte do roli prześladowanego adwokacika, aczkolwiek postać adwokata u Scorsesse jest mniej jednoznaczna i wymiar jej win z przeszłości jakby słabiej zaakncentowany i dlatego Nolte pasuje bardziej, ze swoim odcieniem niegrzeczności.

W każdym razie film jest klasowy i jesli puszczają go w odpowiednich odstępach czasu, to, wg mnie, nie da się przegapić i szkoda nie skorzystać. Jak dają, to bierz ;)

Dwa mecze, dobry film - TVP nas pieści ;)

[barbasia1]

>De Niro zrobił ze swojej roli perełkę ...

To prawda, De Niro był bardzo przekonujący w roli psychopaty, był
straszny, przerażający, potworny, dlatego nie piszę się na
powtórkę...

> Dwa mecze, dobry film - TVP nas pieści ;)

Kogo pieści tego pieści! ;)

[grek.grek]

To prawda, a jednocześnie nie ma łatwego potępienia dla niego, bo adwokat go skrzywdził jednak, więc jego motywację i sposób w jaki się zrodziła i dojrzewała - łatwo zrozumieć. Obaj są winni wobec siebie i tylko rodzina adwokata na tym traci, aczkolwiek równocześnie przechodzą coś w rodzaju oczyszczenia i kto wie, czy cała akcja nie staje się spoiwem ich rodzinnej wspólnoty, odsyłając w zapomnienie urazy i nieporozumienia, które omal ich nie rozdzieliły i to na nie wiadomo jak długo, być może na zawsze.

Hehe, no to jest fakt...

[barbasia1]

> To prawda, a jednocześnie nie ma łatwego potępienia dla niego, bo
adwokat go skrzywdził jednak,

Oczywiście motywy postępowania Maxa Cady'ego można zrozumieć - Cady
chce zemsty na obrońcy, który świadomie sprzeniewierzył się swej
profesji, zatajając materiały mogące mu pomóc w zmniejszeniu
wyroku, może nawet uniewinnieniu? /i imo‘nie ma łatwego potępienia’
za ten czyn dla Sama Bowdena, którym zapewne kierowały dobre
intencje, chęć jak najdłuższego odizolowania groźnego przęstepcy od
społeczeństwa?/- ale usprawiedliwiać tego w żaden sposób się nie da,
nie da się nie potępiać Maxa Cady'ego. Dla mnie Cady jest,
smoliście czarną , jednoznacznie negatywną postacią (i wielka w tym
zasługa genialnego DeNiro). To przecież brutalny gwałciciel
nastoletniej (sic!) dziewczyny, morderca, człowiek
nieprzewidywalny, niezrównoważony, niebezpieczy.

Ale właściwie o czym innym chciałam napisać, coś innego zwróciło
moja uwagę, wręcz wstrząsnęło, a mianowicie, fakt, że w amerykańskim
(a czy u nas też?) prawie (bo przeciez ta kwestia to chyba nie są
fantazje oderwane całkowicie od życia?) informacja o tym, że
kobieta/ tu młoda dziewczyna żle się prowadzi, a konktetnie trudni
się prostytucją mogą wpłynąć na obnżenie wyroku dla człowieka,
kótry ją brutanie zgwałcił, czy nawet jego uniewinnienie!!!

Przypomina mi się tu słynny już rechot Leppera i jego tekst, w
którym wątpi w możliwość gwałtu na prostytutce!!!

Feministki na całym świecie mają jeszcze wiele do zrobienia /ale o
tym jeszcze w innym podwątku/ .






>aczkolwiek równocześnie przechodzą coś w rodzaju oczyszczenia

Ale jakim kosztem! Kosztem potwornie traumatycznych doświadczeń,
które na psychice mogą się odbić!

:)

[grek.grek]

No niby tak, jak piszesz jest, ale Bowden złamał prawo, sprzeniewierzuł się zawodowej etyce, ślubom które składał, uczciwości wobec klienta. Nie poniósł za to żadnej odpowiedzialności. Jego motywacje też są zrozumiałe, co daje nierozstrzygalny zupełnie dylemat, bo... wyobraź sobie, ze wszyscy się kierują sprawiedliwością wg własnej moralności, "sąd sądem, a sprawiedliwość musi być po naszej stronie" - dostajemy chaos, bo jak jedną normę od drugiej odróżnić ?

Kodyfikowane prawo nie jest idealne, ma luki, ale rózni człowieka od zwierzęcia, jest jednym z największych osiągnięć ludzkości. Bowden je poddał w wątpliwość - miał zapisane w nim : "bronić swojego klienta wszelkimi dostępnymi środkami w granicach wyznacznego prawa". I złamał zasadę. Może jest to rodzaj krytyki stanu prawnego, który zmusza adwokatów do zachowań nieetycznych w imię realnej sprawiedliwości.

I teraz widz ma dwa punkty widzenia : adwokata-kłamcy w "słusznej sprawie" i przestępcy-okłamanego. Z jednej strony - jest tak jak Ty piszesz, że dzięki temu, co robił Bowden być moze ktoś został ocalony; posłał gościa do puszki najzupełniej słusznie, ale z drugiej - zawsze pozostaje ALE : złamał prawo. I dlatego musi to odpokutować. Słusznie zrobił, ALE nieczysto. jego dramat polega na tym, że inaczej nie mógł. Nie był cyniczny, co jest jego zaletą, ALE to go nie usprawiedliwia wcale. Cady jest jego szansą, zeby się oczyścić, żeby tamten jego czyn nieetyczny stał się jednoznacznie pozbawiony nalotu przestępstwa, jakim go obłożył. W ogóle, żeby tamtą sprawę zamknąć raz na zawsze.

Jedno mnie trochę dziwi, może mi to wytłumaczysz/cie - Cady wszedł w posiadanie akt sprawy, kiedy zaczął siebie bronić sam; był w nich raport, który zataił Bowden - dlaczego Cady nie wziął tego papiera i nie zrobił rejwachu ? zniszczył by Bowdenowi karierę ujawnieniem, ze ileś lat temu wykręcił on taki numer... I dlaczego Bowden nie zniszczył tego raportu, zeby nigdy nie zobaczył on świata, tylko wpiął go do akt, prosząc się o kłopoty - był tak naiwny, czy tak głupi ?

Masz rację, w ogrywaniu spr obniżania wyroku za gwałt z okazji prowadzenia się ofiary na pewno jest krytyka systemu prawnego w Ameryce, który takie cuda dopuszcza.

[barbasia1]

>dlaczego Cady nie wziął tego papiera i nie zrobił rejwachu?

Tak by postąpił człowiek normalny. A Cady normalny nie jest, ma
ewidentnie problemy ze sobą, z realną oceną rzeczywistości, z
emocjami, z odróżnianiem dobra od zła, dlatego też nie poszedł
szukać sprawiedliwosci w sądzie, tylko postanowił wymierzyć ją na
własną rękę.

I to co piszesz w odniesieniu do Bowdena w pierwszym akapicie, imo,
bardziej odnosi się do Cady'ego, który wymierza "sprawiedliwosć" w
sposób brutalny, nierównomierny do doznanej krzywdy, mszcząc się nie
tylko na Bowdenie, ale i na całej jego Bogu ducha winnej rodzinie.

Na korzyść Bowdena, jak już mówiłam, przemawia chęć uchronienia
społeczeństwa przed niebezpiecznym osobnikiem, co mogłby pewnie
stanowić okolicznosć ładgodzącą, gdyby w ogóle doszło go procesu
Bowdena. Prawo na szczęscie uwzględnia wszelkie okolicznosci w
jakich zostało popełnione, przestępstwo, nadużycie.

Kwestia prawa do obrony dla groźnych przęstepców, bandytów,
morderców, zabójców, brutalnych gwałcicieli, to szerszy problem i
dotyczy nie tylko prawodawstwa amerykańskiego.

Oczywiście nie chciałabym dowartościowywać zbytnio tego filmu, ale
gdybym miała doszukiwać się tu jakiegos drugiego dna, krytyki
prawdodawstwa, czy pogladów na temat karania przestęców, to
powiedziałabym, że twórcy opowiadają się raczej za surowym karaniem
brutalnych psychopatycznych morderców, gwałcicieli, a być może są
nawet za karą śmierci dla takich ludzi.


A Tak naprawdę myślę, że Cady nie mógł szukać sprawiedliwości w
sądzie (i Bowden nie mógł zniszczyć dokumentów obciążających
Cady'ego), bo powstał by zupełnie inny gatunkowo film np. jakiś
dramat sądowy, albo kino wiezienne, a nie thiller o psychopacie
mszczącym się na swym adwokacie...
:)

[barbasia1]

barbasia1 napisała:

> Kwestia prawa do obrony dla groźnych przęstepców, bandytów,
> morderców, zabójców, brutalnych gwałcicieli, to szerszy problem i
> dotyczy nie tylko prawodawstwa amerykańskiego.

Mała korekta -
Kwestia prawa do obrony dla groźnych przęstepców, bandytów,
morderców, zabójców, brutalnych gwałcicieli budzi liczne
kontrowersje, wątpliwości nie tylko w Ameryce.
:)

[grek.grek]

No tak własnie, ale w scenariuszu trrochę to zgrzyta - Bowden powinien był zniszczyc ten raport, wtedy by się trzymało to jakiejś kupy.

Nieadekwatność zemsty Cady'ego jest zabiegiem fabularnym, dramatyzującym całą akcję, tu się zgadzamy :). Lecz jakkolwiek nie byłoby to zaaranżowane i czemukolwiek by nie służyło, to jednak ma on motyw, a Bowden złamał zasady etyki. Mógł się zrzec obrony, jest taki paragraf. Ale miał ten raport w ręku i postanowił złamać prawo w imię słusznej sprawy. Tłumaczyć można wieloma sposobami, i będzie w tym moralna racja, ale jednak pozostaje druga racja : w imię jednej złamał inną. Na tym polega ten cały, wg mnie, nierozwiązywalny na gruncie obiektywnej moralnej oceny problem :)

[barbasia1]

To prawda trochę zgrzyta (zwałszcza tym bystrym, docielkiwym i
logicznie myślącym ).
Wiesz, gdybym miała sobie to teraz wytłumaczyć to kombinowałabym
tak, że może Bowden zapomniał zniszczyć ten raport, zapomniał, że
zostawił go w dokumentacji, do której potem dotarł Cady. To całkiem
prawdopodobne ...

A może po prostu scenarzyście nie wydało się istotne znaleźnienie
jakiegoś bardziej przekonującego zawiązania intrygi?

Oczywiście, bez dwóch zdań, Bowden przekroczył normy etyki swej
profesji i powinien ponieść za to konsekwencje, zostać ukarany,
zgodnie z obowiązującymi przepisami (przy uwzględnieniu okoliczności
łagodzących).
Natmiast Bowden w żadnym razie nie zasłużył sobie na tak okrutną
karę, na samosąd z ręki Cady'ego. :)



> Nieadekwatność zemsty Cady'ego jest zabiegiem fabularnym,
dramatyzującym całą akcję, tu się zgadzamy :).
Oczywiście.
Nie mniej jednak zemsta jest realna dla Bowdena, bohatera filmowego.

:)

[grek.grek]

Złamał prawo w sprawie, która nim wstrząsnęła i beztrosko zapomniał o dowodzie ? : ) Hmmm, jednak wydaje mi się, jak Tobie, że scenarzysta uwierzył, że ten szczegół zginie w tłumie, hehe.

Własnie. Widzisz, Bowden nie poniósł kary za to przestępstwo. TO Cady wymierza mu karę - w swoim mniemaniu za własną krzywdę; w spojrzeniu z zewnątrz - Cady jest narzędziem sprawiedliwości. Bowden przechodzi katharsis.
Nawet jeśli złamałeś prawo w słusznej sprawie, musisz za to ponieść karę - tak, wg mnie, kombinują twórcy/a. Uniknąłeś prawa stanowionego, ale Temida ma rózne sposoby, żeby cię dopaść ;)

[barbasia1]

Bowden musiał "zapomnieć" sobie, bo jakby inaczej Cady odkrył występek swego
prawnika?

>w spojrzeniu z zewnątrz - Cady jest narzędziem sprawiedliwości.

Nie, nie zgadzam się! Cady nie jest żadnym narzędziem sprawiedliwości, czy
karzącą ręką Temidy, w żadnym wypadku! Cady ucieleśniem ślepego, nienawistnego
pragnienia okrutnej zemsty, oczywiście daleko poza granicami dopuszczalnymi
przez prawo, jest wcieleniem ślepych, morderczych instynktów człowieka.

Cady ginie, Bownen i jego rodzina wychodzą cało z opresji.
Jeśli twórcy tu rzeczywiście coś więcej kombinuja, to raczej mówią, że ludzie
niebezpieczni powinni być skutecznie izolowani od społeczeństwa.
:)

[grek.grek]

Ha, no to pozostaniemy przy swoich interpretacjach :)

Dla mnie Cady będzie oczyszczającą karą dla Bowdena za złamanie regul etyki zawodowej. Cady zasługiwał na odsiadkę, ale zasługiwal też, zgodnie z prawem, na uczciwy proces, w którym wszystkie dowody mogące świadczyć, wg prawa, na jego korzyśc powinny zostać dopuszczone. Bowden podeptał jego prawa. Jakkolwiek to brzmi, wobec skali przestępstw Cady'ego, tak właśnie się stało. Nie został uczciwie, wg zasad prawa, osądzony. Tu jest wg mnie pułapka - jeśli damy się ponieść w swojej ocenie emocjom, to po co nam prawo ? A jesli w tym momencie je olejemy, to w innym też możemy, prowadzić to będzie do chaosu, do zakwestionowania norm wszelkich. A zacznie się właśnie od Cady'ego.

Jest też element obrazoburczy tutaj, bo Cady został potraktowany jak... Jezus. Jak Jezusowi odmówiono mu prawa do uczciwego procesu. W tym jednym punkcie są to zbieżne historie. Jakkolwiek to brzmi. Gdyby Cady został skazany, ale Bowden ujawnił ten raport, to Cady nie miałby powodu do zemsty. On nie bierze na Bowdenie odwetu za to, że go skazano. Bierze odwet za to, ze Bowden go oszukał. Gdyby go skazano, a Bowden był wobec niego uczciwy i zgodnie z regułami postępował, Cady nie miałby powodów do żadnej zemsty. Cady reprezentuje rację prawną. Bowden moralną. Ale prawo tę rację moralną wyznacza, powstało po to, by nie dokonywac samosądów. Jest niedoskonałe, wymaga ulepszeń i poprawek, ale nie kwestionowania po całości, bo dalej jest już tylko bezhołowie.

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Jest też element obrazoburczy tutaj, bo Cady został potraktowany
jak... Jezus.

W fimie w ogóle nie dostrzegam owego „obrazobrustwa”, o którym
piszesz, natomiast za obrazoburcze (można by uznać Twą
interpretację, oczywiście przy złej woli, w każdym razie ,
przywołanie Jezusa w kontekście tego filmu i postaci
psychopatycznego mordercy Maxa Cady’ego, a na pewno jest bardzo
kontrowersyjne. Mnie to potwornie zgrzyta. To jak strzał z armaty
do komara. Nie tak skala porównawcza! – to przede wszytskim.

Choć rzeczywiście spostrzeżenie do pewnego stopnia trafne, tu i
tu jest ten sam motyw – nieuczciwy proces, tylko że na tym szczeógle
podbieństwo się kończy. Uważam, ze to za mało by przywoływać tę
wielką postać-symbol. Zresztą nie tylko dlatego, Cady to przecież
przeciwieństwo Jezusa, na każdej płaszczyźnie, choćby moralnej.
Jezus mówi o miłosci, o koniecznosci przebaczania, o tym, ze nie
należy się mścić za doznane krzywdy, ale raczej pozostać uległym,
pokornym i nadstawć drugi policzek, mówił o tym, że zło dobrem
należy zwycieżać. A Cady mści się okrutni, morduje, czyni zło
drugiemu.

> Dla mnie Cady będzie oczyszczającą karą dla Bowdena za złamanie
>regul etyki zaw

Dla mnie Cady nie reprezentuje „oczyszczającej kary”, ale okrutną,
bezlitosną, bezrozumną zemstę, samosąd , bezhołowie (w dodatku karze
podlegają oprócz Bowdena także niewinne osoby, które na to
zupełnie nie zasłużyły, jego rodzina). Formy tej zemsty w żaden
sposób nie da się usprawiedliwiać poczuciem krzywdy Cady’ego (za nie
do końca sprawiedliwy wyrok ).

Cady byłby dla mnie „oczyszczającą karą” dla Bodena,
reprezentowałby „rację prawną”, gdyby działał w granicach prawa,
czyli poszedł do sądu, domagał się kary dla Bowdena za zatajenie
dokumentów, za przekroczenie reguł ustalonych przez prawo (nie
kwestionuję, ze Bowden popełnil wykroczenie, naruszył zasady swego
zawodu, ale z drugiej strony, nasuwa się pytanie, co to za
sprawiedliwość, co to za prawo, które pozwala, dzięki dyskusyjnym i
niesprawiedliwym dowodom, uniknąć kary groźnemu przestępcy), gdyby
domagał się odszkodowania dla siebie za lata niesłusznie (?)
spędzone w więzieniu. Cady nawet nie próbuje szukać sprawiedliwosci
w sądzie, tylko działa bezroumnie, emocjonalnie, powodowany
złością, nienawiścią, pragnieniem okrutnej zemsty, sam wymierza
okrutną karę,. A to już ewidentny samosąd, bezhołowie ( bardzo
niebezpieczne), o którego tez się przecież obawiasz!

:)

[grek.grek]

No i o ten nieuczciwy proces mi chodziło. Żadnego porównania ogólnego nie czynię. Napisałem : "został potraktowany jak..." - tylko tyle.

Zemstę Cady'ego traktuję właśnie jako oczyszczenie dla Bowdena. Za złamanie etyki zawodowej, za skrzywdzenie drugiego człowieka. Bo Bowden to zrobił. Nieważne w jakiej intencji. Fakt pozostaje faktem. I to jest własnie przewrotność tej historii.

Ja mówiłem o motywacji Cady'ego. Dla mnie jest całkowicie normalna. Własnie dlatego, że nie jest Jezusem, co skwapliwie zauwazyłaś, postępuje tak, a nie inaczej. Mógłby inaczej ? MOże by mógł, ale oczyszczenie musi miec odpowiednią formułę :) I nie mówię o pkt widzenia Cady'ego - on jest mścicielem własnej krzywdy. Mówię o spojrzeniu na to z pkt widzenia powszechnie istniejących zasad moralno-jakichśtam. Cady ma słusznośc. Środki nieadekwatne zapewne. Ale ma rację. Został skrzywdzony. Bowden też poniekąd rację ma, ale tę duchową bardziej, bo literę prawa złamał. Musi się odbyć jakąś forma zadośćuczynienia - nie Cady'emu, bo on pewnie nie zasłużył z okazji przestępstwa, jakie popełnił, ale wobec prawa, zawodu, służby publicznej, moralności, reguł postępowania jakie ludzkość przyjęła za właściwe, a które Bowden ominął.

"Ewidentny samosąd" - no tak, ale w przeciewieństwie do jakiegoś ulicznego spontanicznego linczu poprzedzony procesem, w trakcie którego Cady został skazany, a Bowden złamał prawo nie broniąc go tak, jak na to zasługiwał - zasługiwał, w znaczeniu prawnym, a skoor prawo postawiliśmy na szczycie, to albo go przestrzegamy w całości i akceptujemy, albo stawiamy na bezhołowie. Bottom line jest taka, że Bowden wcale lepiej się nie zachował niż Cady. Byli siebie warci.
czy nadal jest to samosąd ? Jest to zemsta Cady'ego, a dla Bowdena jest to kara za to czego sam się dopuścił. Okazja do rozliczenia się z przeszłością.

I wniosek : nie da się niczego zakopać ot tak, i liczyć że nie wygrzebie się spod ziemi. Przeszłość zawsze wraca,a to co nierozliczone i niefajne w końcu upomni się o sprawiedliwą miarkę.

[barbasia1]

>No i o ten nieuczciwy proces mi chodziło. Żadnego porównania
>ogólnego nie czynię. Napisałem : "został potraktowany jak..." -
>tylko tyle.

Ale przywołanie postaci Jezusa, jego procesu , wyroku wydanego przez
Piłata w kontekście tego filmu, w kontekście sprawy Cady’ego
nieuchronnie narzuca takie porównanie, ale nie tylko to, bo
jeszcze to stwierdzenie o „obrazobrustwie w filmie” ewidentnie
skłania do poszukiwania analogii, choćby po to, by zrozumieć, na
czym miałoby polegać owo, jak mówisz, obrazoburstwo.

Zresztą te dwie sprawy, Jezusa i Cady’ego w gruncie rzeczy są
zupełnie różne, jeśli im się wnikliwiej przyjrzeć; niezupełnie jest
tak, że obaj zostali postraktowani tak samo. W czasach, kiedy
odbywał się proces Jezusa prawodawstwo było jeszcze bardzo
niedoskonałe, w naszych czasach, zauważ, prawo jest w miarę dobre,
choć oczywiście dalekie od doskonałości (mam tu na myśli, o czym już
wspominałam, ów dyskusyjny (imo niesprawiedliwy) przepis o tym, że
jeśli osobą zgwałconą była dziewczyna źle się prowadząca,
prosytutka, to wyrok za gwałt na niej, nawet brutalny gwałt może być
niższy niż w przypadku gwałtu na „porządnej” dziewczynie) , w
sprawie Cady’ego zawodzi człowiek - Bowden, adwokat Cady’ego,
kierując się, wbrew prawu, emocjami, jakimiś swoimi racjami, dość
zresztą nawet ważkimi / ochrona społeczeństwa przed groźnym
przestępcą/, które można zrozumieć, ale oczywiście nie mogą być one
usprawiedliwieniem dla wykroczenia, co najwyżej mogłyby one
świadczyć w jakimś stopniu na korzyść Bowdena, mogłyby przyczynić
się do obniżenia wyroku, gdyby doszło do procesu. Prawo, jak
doskonale wiesz, uwzględnia wszelkie intencje, okoliczności
popelnienia przestępstwa, czy wykroczenia. Inaczej sądzi się tego,
który ukradł coś, bo był np. głodny, inaczej, kogoś, kto zabrał coś,
by się wzbogacić, a inaczej jeszcze złodzieja-recydywistę. Jeden
czyn , a jakże różne potem są za niego kary.


I co jeszcze, porówywanie sprawy Cady’ego do sprawy Jezusa,
mówienie "został potraktowany jak Jezus", stawia Cady’ego w zupełnie
innym, i to znacznie lepszym świetle, na co nie mogę się absolutnie
zgodzić. W blasku jasnej (czytaj: dobrej) postaci Jezusa,
promieniującej dobrym światłem na Cady’ego (za sprawą słów
”został potraktowany jak ...” ) cały kontekst tej złożonej,
mrocznej sprawy Cady’ego, wszystkie szczególy i okolicznosci sprawy,
są nagle jakby usunięte w cień, co nie pozwala na trzeźwą i
racjonalną ocenę całej sprawy.

Bowden zataił dokumenty, które mogły wpłynąć na skrócenie kary dla
człowieka, którego bronił, popelnił wykroczenie, to nie podlega
żadnej dyskusji. I Cady, kiedy odkrywa postępek swego adwokata, ma
prawo czuć się oszukany, rozgoryczony, zły, wściekły to zrozumiałe.
Ma prawo domagać się zadosćuczynienia, surowego ukarania Bowdena,
ale jednak kara powinna być wymierzona w granicach prawa.
Wymierzanie kary na własną rękę (co do tego, ze to jest samosąd nie
ma(m) żadnych wątpliwości, jeszcze raz powtórzę) i to w tak okrutny
przecież sposób jest wbrew jakiemukolwiek prawu, jest właśnie
bezhowłowiem, które też potępiasz.

Według „racji prawnej” by nastapiło „oczyszczenie” (to a propos
Twych słów: MOże by mógł, ale oczyszczenie musi miec odpowiednią
formułę :) [...] Mówię o spojrzeniu na to z pkt widzenia powszechnie
istniejących zasad moralno-jakichśtam)
kara musi być przede wszystkim odpowiednia do przewinienia,
równoważna do niego (tak stanowi prawo). A w rozpatrywanym przez nas
przypadku Cady, powodowany pragnieniem zemsty, wymierza karę
(samosąd) wielokrotnie większą od przewinienia. To jest bardzo
niebezpieczne bezhołowie.


Oczywiście to, co zrobił Bowdenowi Cady jest karą dla niego za
wykroczenie, za złamanie etyki prawniczej, ale imo, ta kara nie ma
nic wspólnego z „racją prawną”, „racją etyczną, czy moralną”, czy po
prostu ze sprawiedliwością. To co robi Cady to okrutna dzika,
bezprawna, niesprawiedliwa zemsta.

Nieprawda, że Cady i Bowden są siebie warci. Obaj popełnili
przestępstwo to prawda,ale były to przestępstwa o różnym ciężaże
gatunkowym. Cady mszcząc się popełnil nieporównywalnie większe (i
wiecej) przestępstwa, to po pierwsze, po drugie Bowdenem, kiedy
sądzie zatajał dokumenty powodowały dobre intencje (chęć
uchronienie społeczeństwa przed złym, brutalnym człowiekiem,
powtórzę; i to na pewno byłaby dla sądu okoliczność łagodząca), a
Cadym tylko złe emocje (jakieś mroczne pierwotne instynkty
dzremiece w człowieku ), pragnienie zemsty okrutnej.


>I wniosek : nie da się niczego zakopać ot tak, i liczyć że nie
>wygrzebie się spod ziemi. Przeszłość zawsze wraca,a to co
>nierozliczone i niefajne w końcu upomni się o sprawiedliwą miarkę.


Tak. Pod tym się podpisuję.

:)

[grek.grek]

Raz jeszcze : sprawy są rózne, ale ja nie o sprawach jako takich pisałem, tylko o tym, że jeden i drugi został przed sądem oszukany :)
O, w obu sprawach zawiódł człowiek - w pierwszym przypadku tchórzliwy politycznie uwarunkowany Piłat, a w drugim adwokat Bowden. Obaj kierowali się racjami - jeden politycznymi, drugi subiektywnie moralnymi. Obaj chronili społeczeństwo, we własnym mniemaniu : jeden przed groźnym wichrzycielem, drugi przed gwałcicielem. Obaj kierowali się czym innym niż powinni, aby mogli być uznani za uczciwych. Obaj mieli na wzg interes ogółu, filtrowany przez własną wyobraźnię i poczucie obowiązku. Obaj mieli możliwość obronienia podejrzanego i żaden z tego nie skorzystał.

No właśnie na tym polega rzecz, ze Cady szuka zemsty poza prawem. Być może przestępstwo Bowdena się przedawniło, więc nawet gdyby chciał, to i tak na drodze prawnej nic by nie wskórał. Ale to tylko dywagacje, bo wiemy, że Cady mści się tak, jak sam chce, a nie jak by mógł. To oś fabuły, więc wg mnie poozstaje trochę poza dociekaniem racjonalności takiego postępowania. Znacznie ciekawsza wydaje mi się właśnie kwestia winy Bowdena.

Jasne, że Cady to bezhołowie, ale akcja Cady'ego to jest akcja wykonywana prywatnie, jest zemstą, jest czymś małym moralnie, zaś Bowden łamał prawo w ramach procedur sądowych, w ramach procesu, który powinien się odbywać z poszanowaniem ustalonych reguł, bo dzieje się ramach systemu sprawiedliwości, w który powinniśmy wszyscy wierzyć i w nim pokładać zaufanie. Cady działa w ramach przestępstwa. Bowden w ramach prawa. To szalona róznica. Zresztą, Cady jest ironistą - nie łamie przez długi czas prawa - prowokuje zaś Bowdena, by on je łamał. Ktoś powie - w obronie rodziny, w samooobronie. Tak, ale jednak je łamie. Jest bezsilny wobec procedur, którym sam powinien służyć i w które powinien wierzyć.

Powtórzę : Cady nie działa w ramach prawa, on się mści i ma prawo w nosie, albo wykorzystuje je w sposób ironiczny przeciw Bowdenowi, wramach tej zemsty, on NIE MUSI być w zgodzie z prawem, on w jasny sposób reprezentuje bezhołowie - trudno to porównywać do działania Bowdena, który był zobligowany przez procedury, przez zawód, przez majestat prawa do jego przestrzegania, on MUSIAŁ być w zgodzie z prawem, a przestał i sam zaczął bezhołowie uprawiać, za pomocą złamania prawa i postępowania wg swoich własnych zasad uczciwości. Być moze słusznych, ale jednak przeciw ustalonemu prawu. gdyby to zaakceptować, stworzył by się precedens, każdy brałby prawo we własne ręce, a nie każdy byłby w stanie być równie wrażliwy i mieć tyle racji, co Bowden.

Bottom line : akceptując bezhołowie Bowdena MUSIELIBYŚMY zaakceptować bezhołowie Cady'ego. Bowden wymierzaył sprawiedliwość podług własnej miary, więć dlaczego nie akceptować faktu że Cady tez je wg własnej miary wymierza ? Cięzar gatunkowy to, wg mnie, za mało, zeby to odróznic. Reguła nadrzędna jest bowiem ta sama. To jest wg mnie klucz do interpretacji tej historii i zrozumienia słuszności dziejowej oczyszczenia jakie musi przejść Bowden.

[barbasia1]

barbasia1 napisała:

> Jeśli twórcy tu rzeczywiście coś więcej kombinuja, to raczej
mówią, że ludzie
> niebezpieczni powinni być skutecznie izolowani od społeczeństwa.

Raz jeszcze, inaczej.
Cady swymi poczynaniami, okrutną i przerażającą zemstą na Bowdenie,
na jego rodzinie udowodnił, że nie zasłużył na skrócenie wyroku,
ani tym bardziej na ułaskawienie, które byłby uzyskał gdyby, Bowden
wiele lat wcześniej nie zataił stosownych dokumentów.

Mysle, że twórcy, jeśli rzeczywiście mamy doszukiwać się drugiego
dna w tym thrillerze, chcieli zwrócić uwagę na niedokonałość
prawodawstwa, które daje szanse na wywinięcie się od kar osobnikom,
którzy na to wogóle nie zsługują, osobinikom, którzy są winni
brutalnych przestępst , a którzy na skutek różnych szcześliwych
zbiegów okoliczności , kruczków prawnych, dyskusyjnych przepisów
prawa (tu: dziewczyna, dziecko! 16-letnie! była prostytutką, co
stanowiło okoliczność łagodzącą) mogą uniknąć kary i co gorsza dalej
krzywdzić ludzi.

:)

[misiania]

setka :)

(przepraszam za OT)

[barbasia1]

misiania napisała:

> setka :)
>
> (przepraszam za OT)

Nie ma za co przepraszać,
aleee za karę ;) musisz nam opowiedzieć jakiś fajny film (może być
w skrócie), którego jeszcze nie widzieliśmy! ;)

"Zło" TVP 2 godz.22.55 - niegdyś "Malice"

[pepsic]

Zajawka spojlerowana
Całkiem przyzwoity thriller. W roli przystojnego chirurga Alec Baldwin - o 17
lat lżejszy i uroczo niewinna (do czasu) królewna Śnieżka, czyli Nicole
Kidman - ze zwyczajowo przekombinowanym i mało subtelnym końcem. Zaraz po Lisie.

[barbasia1]

Jeśli przyzwioty thriller, i jeśli gra Kidman i Baldwin to będziemy
oglądać.

/PS Czytam: "zaraz po Lisie" i myślę: Jaka 'Lisa'? Co za 'Lisa'? ,
Gdzie? Kiedy? hehe./

[grek.grek]

Coś... gdzieś... kiedyś... :)
Nie oglądałem wczoraj, niestety, ale widziałem dawno temu. Nie był najgorszy, fakt, ale, wg mnie, to film na jeden raz, ew 2 razy - w odstępie dziesięciu lat, jak 90 % thrillerów zresztą.

[barbasia1]

Obejrzałam /bez końcówki/! I w trakcie oglądania przypomniało mi
się, że też kiedyś (pewnie w tych samych czasach co Grek) już to
widziałam... ale za południwo afrykańskiego boga nie mogę sobie
przypomnieć jak się to wszytsko zakończyło!?


Dla Greka w skrócie-
Akcja zaczyna się od brutalnego napadu i gwałtu na studentkę
uniwersytetu albo colledge'u. Dziewczyna zostaje cudem odratowana
przez świetnego (i bardzo zarozumiałego, wręcz uważającego się
za "Boga") chirurga (Alec Baldwin), który własnie został przyjęty do
miejscowego szpitala. Do szpitala przychodzi dziekan (Bill Pullman)
tego uniwerku, czy koledżu, by zapytać o jej zdrowie. Dziekan żywo
interesuje się tą sprawą, bo to nie pierwszy brutalny gwałt, jaki
zdarzył się na terenie kapusu. Rozmawia z chrurgiem, który ją
uratował, okazuje się, że ów chirurg jest kolegą szkolnym dziekana.
Dziekan zwierza się (w tej albo kolejnej rozmowie)koledze lekarzowi,
że jego miła i urocza żona (wygladają na dobre małżeństwo) Tracy
(N. Kidman), która jest przedszkolanką, od kilkunastu dni cierpi na
napadowe bóle brzucha. Poza tym proponuje mu jeszcze wynajęcie
pokoju u u siebie. Państwo dziekanowstwo mają małe problemy
finasowe, na dodatek muszą przeprwadzic kosztowny remont
instalacji wodnej.
Chirurg się zgadza, bo dopiero co przybył do miasta i jeszcze nie
znalazł sobie dobrej kwatery. Wprowadza się więc , ku lekkiemu
niezadowoleniu Tracy, na pięterko. Potem okazuje, że Tracy miała
trochę rację krzywiac się na nowego lokatora, bowiem doktorek
figluje ostro z pielęgniarką ze szpitala, zakłócając im błogi spokój
(może sprawia, że mają kompleksy...?) ...
Pewnego dnia Tracy ma straszny napad bólu, przewraca się, niestety
nikogo nie ma w domu, ale jakimś cudem udaje jej się doczołagać do
telefomu i zadzwonić do szpitala po pomoc. Szpital ściąga na dyżur
naszego lekarza-chirurga, który własnie bawi się wesoło z pozannymi
w knajpie paniami i drinkuje ostro. Doktor przybywa do szpitala i
dowiaduje się, że musi operować ! Bez ządnych skrupułów podejmuje
się operacji, a za chwilę dwoiaduje się kogo będzi operować.
W międzyczasie przychodzi mąż Tracy. Chrurg wychodzi do niego w
przerwie i oznajmia mu, że usunął Tracy jeden jajanik, który pękł i
będzie musiał usunac drugi , który jest martwy (lekarz nie wie tego
na 100%, bo z braku czasu nie można wykonać odpowiednich badań, mimo
wszytko uznaje , ze organ, jajnik jest matrwy ). Dodaje, że jeśli
tego nie zrobi Tracy umrze, ale wycięcie drugiego jajanika wiąże się
z przykrą konsekwencją - Tracy będzie bezpłodna. Ale to nie wszytsko
doktro mówi dziekanowi, że Tracy,była w 4 tygodniu ciąży, ale
oczywiscie po operacji poroniła... Dziekan jest w szoku, bo było
upragnione dziecko, bo musi wydać zgodę za operację, na wycięcie
drugiego jajanika, na pozbawienie Tracy w przyszłosci szansy na
macierzyństwo, ale z drugiej strony nie ma się nad czym zastanawiać,
bo przeciez grozi jej śmierć. Godzi się na opracaję. Operacja
przebiega pomyslnie. Ale chrurg dowiaduje się już po wszytskim ,
że jajnik nie był martwy! Info przynosi mu ordynator, który radzi by
spalić te dokumenty z tymi wynikami,ale lekarz ku zdziwieniu
ordynatora, oznajmia, że wszytko ma zostać tak jak jest, on podjał
taką decyzję i jest za nią w pełni odpowiedzilany i poniesie
wszelkie konsekwencje. O wszytkim dowiaduje się więc zaraz żona
dziekana Tracy, dziekan. Tracy ma potworne pretensje do męża,że
zgodził się na operację, ze pozbawił ją mozliwości bycia matką w
przyszłości, postnawia więc odejśc od niego. Dziekan jest
zrozpaczony. Potem Tracy wnosi sprawę do sądu o wielkie
odszkodowanie za tę pomyłkę lekarską. Opócz świetnego adwokata
(przystojy Peter Gallagher) ma dodatkowy agrument - chrurg
przeprowadzając operację był po kilku drinkach. Szpital więc bez
sprzeciwów przyznaje jej odszokodwanie w wysokości 20 milionów
dolarów!
Dziekan w międzyczasie dowiaduje się, że jest bezpłodny. (Dzieje się
to przy okazji sprawy gwałtów na terenie uniwerku, pani inspektor
prowadzaca śledztwo, sugeruje mu poddać się badaniu spermy, by
oddalić wszelkie podejrzenia od siebie, że niby on jest tym
gwałcicielem, ponieważ jakoś tak się dziwinie złożyło, a odkryła to
policja, ze dziewczyny byłu gwałcone, tuż po wizytach w gabinecie
dziekana! ). Postanawia więc odnależć zonę dowiedzieć się, kto był
ojciem tego dziecka, które poroniła w trakcie tej nieszczęsnej
operacji . Leci najpierw do adwokata, ktory ją reprezentował w
sprawie odszkodwania od szpitala. Oskarża adwokata o romans z jego
żoną, ale adwokat spokojnie wyjaśnia, ze nigdy z nią nie spał, nic
między nimi nia ma. Wyjasnienie przekonują dziekana, więc prosi
tylko o aders Tracy. Niestety adwokat nie moze dać adresu do niej,
bo to niezgodne z prawem, ale radzi udać się dziekanowi do Matki
Tracy z butelką czegoś mocnego. Od niej na pewno czegoś się dowie.
Dziekan jest w szoku, albowiem Tracy zawsze mówiła, że jej matka nie
żyje ...
Dziekan jedzie więc do tej matki, rozmawia z nią / z rozmowy
pamiętam piąte przez dziesiate razy dwa, zrozumiałam tyle, że matka
przedstawiła ja w bardzo złym świetle/ . Matka Tracy daje mu adres
do jakiegoś domu na odludziu, dziekan jedzie tam. Kiedy jest już na
miejscu usiłuje dostać się do tego domu, patrzy przez okno, a na
stoliku w pokoju stoi figurka, taka sama , jaka stała u nich w
saloniku i u matki Tracy w pokoju ...
I tu film mi się urwał!
Pomożecie!? Pepsic pomożesz? , Kto z kim był w zmowie? Jak sie
skończyla ta historia?

A gwałciciela dziekan wytropił przypadkiem, kiedyś został dłuzej w
pracy w swym gabinecie na uniwerku, W pewnym momencie zgasła mu
lapma, wypaliła się żarówka , więc poszedł po nową do jakiegos
składzika w piwnicy, gdzie urzędkował pan stróż/konserwator. Wracjąc
z żarówką rzucił okiem na biurko goscia, wiął do ręki ramkę ze
zdjęciem, z której nagle wypadł pukiel włosów, potem porzebał w
pudelku i tam też znalazł pukle włosów...
Oczywiscie niespodziewanie wpadł pan konserwator, tłumaczył się
najpierw ,że to włosy jego matki, a potem widząc nieswoją minę
dziekana zaatakował go od tyłu, ale dziekan zdołal go powalić i
zawiadomił policję...

:)

[pepsic]

Postaram się :)
Matką dała do zrozumienia dziekanowi, że córka to osoba cwana i pazerna na
pieniądze. Kiedy mąż i ojciec przed laty je zostawił - najbardziej żałowała, że
przy okazji ukradł zamelinowane pod materacem 200 $. Wg relacji matki niegdyś
związała się z bogatym przyjacielem ojca, ale nie chciał się z nią ożenić,
więc wyciągnęła kasę na aborcję, tzn. forsę zgarnęła, a zabieg odpracowała w
szpitalu. Tu padło nazwisko lekarza chyba Aleca Baldwina, ale nie bardzo
rozumiem jego udział, może chodziło o innego lekarza, bo o kimś jeszcze była
mowa w scenie wyciągnięcia adresu Baldwina (coś na rzeczy było w kwestii zmiany
nazwiska). Dziekan pojechał pod wskazany przez matkę adres - nadmorski domek,
gdzie z ukrycia zobaczył swoją żonę i chirurga (tak, tak A.Baldwin) jako
parę kochanków. Po powrocie do domu w przypływie bezsilnej złości przewrócił
stolik przy łóżku Tracy znajdując przypadkowo strzykawkę z tajemniczym
płynem. Okazało się, że jest to środek podtrzymujący ciążę, w stężonej dawce
działający odwrotnie (coś w tym stylu). Spotkał się następnie z Tracy,
która początkowo próbowała sztuczek z uwodzeniem informując ją, że wie o
romansie z Alekiem i ich grze (o ciąży i świadomym usunięciu zdrowych jajników w
celu wyłudzenia odszkodowania). Za milczenie zażądał połowy wyłudzonej kwoty.
Przy okazji oznajmił, że jest świadek, który widział, jak Baldwin codziennie
robił jej zastrzyki poronne - chłopiec z sąsiedztwa. Wcześniej poinformował
Baldwina o obciążającym fakcie tj. swojej bezpłodności. W następnej scenie w
domku nad morzem Tracy namawia Baldwina do usunięcia świadka - ten jednak
kategorycznie odmawia. Mało tego nalega, żeby oddać połowę z 20 mln $ mężowi.
Tak naprawdę jest "tylko" oszustem, nie mordercą i nadal chce pracować w swoim
zawodzie zgodnie z powołaniem. Miał też pretensje o jej ciążę,o której nie było
w planach, a stała się gwoździem do trumny. Tracy więc strzela do niego raniąc
go śmiertelnie, następnie zakrada się do domu sąsiadów z zamiarem zabicia
świadka, ale tu czeka na nią mąż z koleżanką policjantką, którzy łapią ją na
gorącym uczynku. Kiedy Tracy w kajdankach wsiada do samochodu policyjnego
zauważa, że chłopiec jest niewidomy.
Ps. Grek ma trochę racji, wczoraj film nie wywarł na mnie takiego wrażenia, jak
za pierwszym razem.

[grek.grek]

No to dałyście ognia, Lejdis, hehe :)
Świetne streszczenie. Dzięki. Przypomniało mi się dokładnie wszystko. I powiem Wam, że o niebo lepiej to napisałyście niż na ekranie, za drugim razem, to wyglądało(by - dla mnie przynajmniej).

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> No to dałyście ognia, Lejdis, hehe :)

Co dwie głowy to nie jedna, nieprawdaż panie Testosteron! ;)

[grek.grek]

Hyhyhy ;)

[barbasia1]

Dzięki Ci Pepsic! Królewna Śnieżka przeobraziła się w bardzo,
bardzo Złą Królową.

Mnie się nawet podobał ten thriller (wrażenia z pierwszego razu
przepadły w odchłaniach pamięci albo niepamięci ), choć rzeczywiście
nie można powiedzieć, że był świetny. Mialam wrażenie, że napięcia
było za mało w filmie. Być może filmowi nie wyszło na dobre
połączenie dwóch sensacynych wątków (napięcie się rozłozyło?) -
sprawy seryjnego gwałciciela, od której zaczął się film i która jak
się póxniej okazało nie była tym najistoniejszym wątkiem, nerwem
filmu i sprawy żony dziekana, Tracy, oszustki gotowej na wszytko.

/Nicole Kidman prześliczna tu!/

Dziś, TVP 1 : Człowiek ringu & Siódmy dzień

[grek.grek]

"Człowiek ringu", TVP 1, 22:50. Ron Howard na stołku, Russell Crowe w roli głównej, boksera (Jim Braddock, postać autentyczna, ech czytało się "Słynne pojedynki", hehe), który w czasach Wielkiego Kryzysu musi, z powodów finansowych, wrócić do sportu, z którego się wycofał, bo jego czas się skończył. Ron Howard z Crowem robili "Piękny umysł" 4 lata wcześniej, widać się polubili. Ciekawe, jak to Howard sklecił, bo zarys fabuły niebezpiecznie sugeruje, że narracja i rozwiązania mogą pójśc w stronę klasycznych amerykańskich wzorców, hehe. Oby nie. No i Crowe jako bokser. De Niro/La Motta, Smith/Ali, Stallone/Rocky Balboa (podobno wzorował swoją postać na Rockym Marciano, legendzie boksu lat 40, i 50-tych.) - będzie z kim porównywać ;)

2:25, Jedynka, "SIódmy dzień", Saury. O konflikcie dwóch rodzin na hiszpańskiej prowincji. Był kiedyś film, nie wspomnę tytułu, ilustrujący cały absurd takiego konfliktu : ktoś z A zabija kogoś z B, więc nastepny w kolejce z B zabija zabójcę A, żeby jego następca mógł zabić tego z B, który zabił jego poprzednika z A - i tak w koło macieja, aż do wyrzygania. Było to przedstawione z pkt widzenia chłopaka, który właśnie ma zabić zabójcę swojego brata, i wie, że potem on sam będzie ofiarą następcy tego, którego zabije. Buntuje się przeciw przeznaczeniu, a dodatkową motywacją jest poznanie dziewczyny i jej przyjaciół z trupy teatralnej podróżującej po kraju. Zachodzi dylemat : sprzeniewierzyć się rodzinie, tradycji, zostawić niepomoszczoną smierć, czy zerwać z tym, wyjechac, zostawić za sobą ten absurd. Nie pamiętam tytułu, ale był to znakomity film. MOże Saura opowiada o czymś podobnym... 2:25... shit, później nie mogli ?..

Siódmy dzień

[barbasia1]

grek.grek napisał:
2:25, Jedynka, "SIódmy dzień", Saury.

Może byś nagrał, Greku, ten film Saury, a potem w przerwie między
jednym, a drugim, trzecim, czy czwartym (ech!) meczem opowiedział,
co?

"Człowiek ringu", będę spojlerował i się znęcał

[grek.grek]

Barbasiu, jasne że napiszę coś o "7 dniu", no problemo.

Słowo o "Człowieku ringu", bo mnie rozczarował, albo przynajmniej zachwytu nie wzbudził.
Howard po prostu pierdyknął laurkę panu Jimowi Braddockowi.
Niby przedstawił jego dramatyczne losy, ale w gruncie rzeczy miał zamiar go beatyfikować, a może nawet kanonizować.

Treść jest prosta : Braddock był mistrzem wagi półcięzkiej i cięzkiej. Miał biznes, powodziło mu się, ale przyszedł Wielki Kryzys i wszystko stracił. Wylądował w klitce z żoną i trójką małych dzieci. Jego kariera się załamała wskutek kilku kontuzji. Walczy na jakichś tanich galach, żeby zarobić parę dolców, albo nic nie zarobić, jeśli szemrani właściciele lokali uznają, ze nie wygrał albo przegrał dośc widowiskowo. Po jednej z takich porażek, przy okazji której odnosi kontuzję dłoni (złamanie), traci licencję. Żeby zarobić na zycie pracuje w dokach, a jak jest już naprawdę marnie i nie daje rady, to i w kolejce po zasiłek staje, albo prosi o jałmużnę w związku bokserskim. Jego żona, w którymś momencie, musi odesłać - do rodziny w lepszej sytuacji się znajdującej - ich chorujące dzieci. Odcinają im prąd. Braddock tyra, żebrze, żeby tylko dzieci mieć z powrotem, bo jego duma jest urażona. Sytuacja się zmienia, kiedy przypadkiem dostaje szansę walki z nowym ringowym wymiataczem - przypadkiem, bo jego przeciwnik doznał urazu i szukają kogoś, kto mógłby wyjść na ring bez treningu, właściwie z dnia na dzień, a dodatkowo Braddock jest fajny, bo dotąd nikt go nie znokuatował i publika zapłaci, żeby zobaczyć, jak stary, zapomniany mistrz wraca na ring, zeby ostatnią swoją ringową sławę przeputać. Braddock o tym nie myśli - liczy się, że zarobi 250 dolców, spłaci długi, nakarmi dzieci. W Madison Sqaure Garden kupa ludzi, media i w tych dekoracjach nagle stary mistrz doznaje natchnienia - wygrywa. Wbrew wszelkim przewidywaniom ekspertów wygrywa także kolejne dwie trudne walki i otwiera się przed nim szansa na tytuł mistrza. Na drodze stoi Max Bear, który jest takim szefem, że dwóch bokserów zmarło po jego ciosach, mózg im się oderwał od czaszki :) Braddock przyjmuje propozycję walki z nim. Zona jest cała w panice, jak to się potoczy, on też ma niepokoje. Żona go nawet namawia,żeby się podłożył, bo nie chce widzieć jego śmierci. Ale, wiecie jak jest. I wiecie jak to się musi skończyć. Tak, Braddock przejdzie cięzką drogę w ringu, ale zdobędzie pas mistrza, a żona dostanie palmy ze szczęścia.

Ten film jest niczym innym jak prezentacją wspaniałości Jima Braddocka w kolejnych życiowych, społecznych i rodzinnych rolach.

Mamy więc Braddocka-głowę rodziny : dba o nią bez wzg na okoliczności. Zarabia na swoje dzieci i żonę, na swój dom biorąc wszystko co popadnie i NIGDY nie narzekając na kiepski los : targa wory w dokach ze złamaną dłonią, a gips maskuje pastą bucianą. Staje po zapomogę. Idzie niemal błagać o pomoc do związku bokserskiego. No i na ringu się okłada do upadłego. NIGDY nie złorzeczy, nie jęczy i nie stęka, ze życie go traktuje niesprawiedliwie. Idzie do doków - szef zmiany wybiera kilku spośród wielu chętnych do pracy : za pierwszym razem nie pada na Braddocka. Braddock nie narzeka i nie klnie, Braddock po prostu odchodzi, by wrócić następnego dnia i mieć szczęście. Odetną prąd, czy żona odeśle dzieci, on stanie na głowie, żeby zarobić na przywrócenie właściwego stanu rzeczy.

Mamy Braddocka- męża, który uwielbia swoją żonę do nieprzytomności, jest lojalny, partnerski no i ją uwielbia, co już pisałem. Mają małe róznice zdań, kiedy ona odsyła dzieci bez jego wiedzy, ale dla ich dobra, albo kiedy prosi go, żeby poddał walkę z Bearem, ale poza tym : cud, miód i orzeszki. Telenowelowo niemalże.

Mmay Braddocka-ojca. Dzieci są jego natchnieniem, a wyobrażenie/wspomnienie ich możliwej degradacji społeczno-egzystencjalnej : największą motywację w ringu i w życiu. Zyje Braddock po to, żeby jego dzieci miały lepiej niż on. Córce oddaje swoje jedzenie, kiedy trzeba, a dla synów jest jak druga matka i trzech ojców naraz. Dalby się dla nich pokroić i posolić. Umie się bawić z nimi. Tata Roku.

Mamy Braddocka-sportowca. Na ringu jak Rocky Balboa. NIgdy się nie poddaje. Niestraszne mu złamanie dłoni, żebra czy plamy przed oczami, albo rywal wielki jak stodoła. Sumiennie trenuje. Zawsze w dobrej kondycji.

Mamy Braddocka-uczciwego, który bierze zapomoge, ale kiedy zarobi na boksie, to pójdzie i odda dokładnie tyle, ile wziął. Kiedy starszy syn kradnie w sklepie salami dla rodziny w opałach Braddock, chociaż wie, że tym żarciem mógłby nakarmić swoją głodującą rodzinę - bierze syna, idą razem do sklepu i oddają z przeprosinami te kiełbache. I Braddock nie bije syna, nie ochrzania go, raczeh przytula i obiecuje, że nigdy go nigdzie nie odeśle do rodziny na prowincji (to dlatego jest później rozżalony, że żona to zrobiła, podczas gdy on chłopcu obiecał,że to się nie stanie - w swej uczciwości i słowodaństwu musi raz dwa syna sprowadzić z powrotem).

Jest jeszcze Braddock-idol. Jego postawa, jego sukcesy, jego robotniczy życiorys i skromność niesamowita, pokora wobec cięzkiego losu i praca są dla ludzi wzorem, jest on jednym z nich i wszyscy mu kibicują. Staje się on dla nich natchnieniem i ikoną. Kiedy przychodzi do ostatniej walki stoi za nim cały Nowy Jork. W kościele ludzie się modlą za niego, a ksiądz ustawia na ołtarzu radio z transmisją; w MSG tłum jakby mógł, to by go królem obwołał; na ulicach, kiedy jedzie na walkę, pozdrawiają go setkami nieznani ludzie. Working class hero. "On walczy za nas", mówią i piszą o nim.

Do tego ksiądz, to jego kumpel; dba o swojego przyjaciela, z którym pracował w dokach, a który nie daje rady z losem i nawet pojedzie do obozu nędzarzy w Central Parku ("hooverswille"), żeby go szukać i ratować, ale dochodzi tam do demonstracji, starcia z policją i jedyne co może to trzymać przyjaciela za rękę, kiedy ten umiera.
Do tego odznacza się dobrotliwym humorem, jasnym wejrzeniem szczerych ślepiów i zawsze budzi zaufanie.

Sam rozumiecie że taki bohater jest normalnie nieciekawy i jałowy. Żadnych skaz i rysów na świętym obrazku. Śmieszne jest, jak Howard próbuje obsikać trochę ten pomnik - podczas jednej z walk Braddock próbuje uderzyć przeciwnika głową w klinczu. Łał, ależ heroiczna próba reżysera ;) To tak jakby powiedzieć że Popiełuszko, to dwuznaczna postać, bo zapomniał podlać kwiatki w czwartek i zrobił to w piątek.

Główny przeciwnik Braddocka miał "śmieszyć, tumanić, przestraszać", a okazał się postacią operetkową : aroganckim playboyem i ringowym furiatem i prymitywem, który trochę Jima przemaże cepami, ale przegra jak ostatnia łajza. Ringowy zabójco-klaun z mocnym wychyleniem w stronę klauna. Takie fajne lustro, w którego odbiciu Braddock jest jeszcze milszy, lepszy i cudowniejszy. No i dzieki niemu ostatnia walka sprawia, ze wszyscy się o Jima boją, modlą się, słuchają w napięciu radiowej transmisji.

Żona jest taką sobie myszką, wiecznie zafrasowaną i zagryzioną problemami, kochającą i dzielną, parę razy zdarza się jej ożywić : na bankiecie oblać wodą niestosownie żartującego Beara, odesłać dzieci wbrew męzowi, a potem, w stresie przed walką, z której Braddock moze w jednym kawałku nie wyjśc, krzyknąc do niego uczącego syna boksu "Nie będzie tu żadnego boksu ! Pójdziesz na studia i będziesz mial normalną pracę !". Poza tym, ciocia klocia, która umiera ze strachu podczas walki Braddocka z Bearem by dostać palmy z radości po gongu, po którym mąz żyje, a oszaleć, kiedy okaże się, ze wygrał. Jest też matką kochającą dzieci do szaleństwa. American woman, córka pionierów, Mayflower Woman.

Najciekawszą postacią jest menadżer-trener Braddocka. Mały, zabawny, to on załatwia mu walki, to on przekonuje cyniczego, tłustego promotora, żeby dał Braddcowkowi szansę, to on sprzeda swoje meble wszystkie, zeby Braddock mógł trenować nie martwiąc się praca zarobkową. I ma dzielną, wyrozumiałą żoną, oczywiście. Ale fajny jest. Taki Charlie Runkle trochę.

"Człowiek ringu", jeszcze się popastwię ;)

[grek.grek]

Runkle jest orajt, na ringu motywuje Braddocka "kto pokonał Kowalskiego ? - No ja. - Słusznie, a kto pokonał Nowaka ? - Ja... - No to idź i temu tutaj też skop tyłek", coś w tym guście. Przyjaciel jakiego ze świecą szukać.

Howard się starał unikać amerykanizmów, ale jest ich tu bez liku, na czele z ciągłym pokazywaniem dziennikarzy, którzy nie dają szansy Braddockowi w każdej kolejnej walce, za pomocą odpowiednio efektownych tekstów niedowierzających. A potem są pierwsi do gratulacji, albo tylko się uśmiechają pod nosem w stylu "ten stary drań znowu wygrał, dobry jest, kruca fak", co znów jest tylko laurką dla Braddocka i zionie kiczem nie mniejszym niż sam Braddock, mimo ze Howard starał się go uczłowieczyć, pokazać jako normalnego gościa, ktory żadnym tam taalentem superowym, ale wolą, sercem i dzielnością robotniczą osiągnął to, co osiągnął.

Aktorzy. Crowe jako Braddock ogrywa Maximusa z Gladiatora. Jest dokładnie taki sam, tyle,że tutaj nie biega z mieczem po arenie, a z rękawicami po ringu. Poza tym, ten sam kryształowy charakter. W dwóch scenach jest jednak znakomity : pierwsza, to moment, kiedy bez środków do życia pozostając, idzie do związku bokserskiego prosić o pomoc. Siedzi tam stado typów, lepszych i gorszych, a on staje wśród nich, bez ogródek, ale i bez przyjemności, wyłuszcza w jak cięzkim położeniu jest, zdejmuje czapkę i chodzi z nią od jednego do drugiego, a oni mu do niej wrzucają pieniądze, a on na na końcu ma łzy w oczach, choc stara się je hamować jak może. Scena naprawdę łapie za d,pę. Nie jest ckliwa ani patetyczna. Jest poruszająca.
Druga, to chwila, kiedy wychodzi do tej walki za 250 dolców, po długiej przerwie, tylko po to, zeby - jak wszyscy sądzą - przegrać sromotnie. Jest już w ringu, widzi falujący tłum, media, flesze, widzi ten cały mikrokosmos bokserski i nagle wypływa na jego twarz cwaniacki usmieszek - poczuł, że to jego świat, że coś w nim zaskoczyło, że powrócił ten pazur, że jest mu tu dobrze, że na to czekał, że to idealne okoliczności, by odżyć i powrócić.

Trzeba jednak przyznać, ze pasuje Crowe do tej roli. MOżna było zrywac boki, kiedy zatrudniony do roli Muhammada Alego komik i jajcarz Will Smith imitował naburmuszoną minę i kamienną twarz boksera. Odnosiło się wrażenie, ze Will właśnie próbuje sparodiować Alego i idzie mu znakomicie. Wg mnie, własnie za to wrażenie dostał nominację do Oskara. Niestety, aktor kojarzony z rolami komediowymi nie może być wiarygodny w pewnych innych rolach. Tutaj Crowe pasuje jak ulał. I jego dobry. Solidny. Widać, ze przygotowywał się do zdjęc dietetycznie i fizycznie. Nie miał pola do aktorskiej imporowizacji, nie miał jak złamać tego wizerunku bohatera mas i family guya, więc zrobił co mógł najlepszego : tip top odegrał swoje, wziął kasę i wyrzucił z telefonu numer Howarda.

Renee Zellweger, w roli jego zony, jest albo mdła, albo dobra, tylko tak ją napisali. Ma momenty, kiedy jej postać wykazuje jakiś cień koloru, ale poza tym jest szara i ogrywa trzy miny i dwa spojrzenia przez cały film.

Paul Giamatti w roli menadżera Braddocka daje radę i kreuje energicznego, sprytnego, komicznego chwilami faceta, który byłby w kimś w rodzaju Sancho Pansy, gdyby Braddock mial w sobie coś z Don Kichota, a nie był takim dramatycznie nieodlotowym realistą.

Warto powiedzieć, ze Crowe/Braddock Craig Bierko/Max Bear są bardzo dobrze dobrani pod wzg urody i fizjonomii, przypominają jako żywo osoby, które odgrywają na ekranie.

Nie wiem, kto od kogo zrzynał, bo Rocky był wprawdzie wcześniej, ale jeśli Howard korzystał z biografii boksera, to znaczy, że Stallone też z niej korzystał, a nikt od nikogo nie ściągał, ale pomysły są miejscami podobne : żona-przyjaciel i wsparcie, aczkolwiek Talia Shire była blisko boksu, a Mae Braddock raczej go unika,nie ogląda walk męza, nie towarzyszy mu na treninach, ale wspiera oczywiście, kiedy trzeba.
Przeciwnik-zabójca i wszystkie dylematy Braddocka, rodziny jego i przyjaciół, to motyw z Rocky IV. Szansa wyjścia do walki, z okazji niestawienia się pierwotnie przewidzianego przeciwnika - Rocky,oryginalny. I jakby tak poszukać, to pewnie kilka podobieństw by się znalazło, na czele z ringowymi losami Braddocka, który wygrywa, bo dzieki niezłomności udaje mu się ustać nawałnicę i w finale skontrować.

Sceny bokserskie są dobre, realistyczne, realizatorzy nie zapomnieli, ze w tym sporcie liczy się defensywa, że są klincze, uniki, a nie lanie cepami nonstop, chociaż i takie fragmenty się zdarzają. Ofkors, wzięli na warsztat taśmy z pojedynkami Braddocka, to pewne, ale gratulacje za to, że nie poniosła ich chętka by uatrakcyjnić rzecz całą dla współczesnego widza w sposób mało sensowny.

Realia lat 30 też dobrze oddaje, to w zasadzie najmocniejszy punkt tej historii.
Braddock zyje, wpada w kłopoty, upada i podnosi się z ziemi, tak jak Ameryka podniosła się z Wielkiego Kryzysu, dostosowując się do rytmu w jakim się to działo, podnosienie się jednego człowieka jest tutaj historią podniesienia się całego kraju : z dumą, wytrwałością, charakterem i za pomocą pracy, z wsparciem rodziny, niewielką dozą szczęscia. Protestanckie, konserwatywne ideały - ich materializacją jest Braddock. Jest stertą symboli Ameryki, jej sukcesu i mocy, która nie dała jej zginąć w latach 30-tych. Ameryka, to on, on to Ameryka. Musi być wspaniały, bo wspaniała jest Ameryka. Serce ma ogromne. I ręce spracowane. Ameryka jest wielka, a jej serce bije w piersiach jej bohaterów. I to cały morał. Bo o niego wyłącznie Howardowi chodziło.

[barbasia1]

W opisie ten film prezentuje się całkiem, całkiem!

Amerykanie to mistrzowie w robieniu pięknych, zgrabnych, uroczych i
pokrzepijących laurek swoim dzielnym, niezłomnym bohaterom, którzy
mogą stanowić wspaniały przykład dla reszty narodu.

Widziałam kilka początkowych obrazków - Braddocka- męża, Braddocka-
ojca, Braddocka-uczciwego... Scena w związku bokserskim, kiedy
Braddock ze spuszczoną głową zbiera pieniądze (do czapki) od
bokserskich bonzów rzeczywiście bardzo dobra.
:)

[grek.grek]

Hehe, ciekawe teraz, czy to o nim może dobrze świadczyć... ;)

Co racja to racja, Ameryka lubuje się w stawianiu pomników. Howard w ""Pięknym umyśle", też zresztą Johnowi Nashowi jakiegoś afrontu nie uczynił i, z tego co pamiętam, nie była to kontrowersja żadna.

Wiesz, Braddock jest tu cokolwiek potraktowany instrumentalnie, wg mnie przynajmniej, właściwym bohaterem opowieści jest kryzysowa Ameryka, która pięknie się wydźwignęła z opresji. Ciekawe może być to,że Braddock jest jednocześnie ofiarą swoich czasów i ich produktem, gdyby to był inny okres w historii, na innym tle społecznym, być możę nigdy nie zostałby bohaterem.
Na końcu jest takżę dopowiedzenie, że Braddock pas stracił 2 lata później, a następnie m.in brał udział w II wś, budował mosty, a także pracował w tych samych dokach, w których urabiał się po szyję zaraz po utracie licencji bokserskiej. Więc dalsza częśc jego życia też rózowa nie była, ale zarazem i chwalebną była jak najbardziej. Howard skupił się jednak na okresie jego życia w trakcie Kryzysu. Nieprzypadkowo.

Podobało mi się, zapomniałem to napisać, jak pokazany został moment rodzenia się sportowca-bohatera tłumów. Nie tak, jak dzisiaj - że potrzeba do tego machiny promocyjnej, reklam, a sam produkt jest właściwie dotykalny, dosłownie, przez szybę telewizora albo, mniej dosłownie, poprzez pooglądanie sobie jego wyczynów z wysokości trybun za uiszczeniem odpowiedniej opłaty. Tutaj bożyszcze tworzy się niejako samorzutnie, i nie potrzebuje pomocy : jest wśród ludzi, oni do moga dotknąć, nie chowa się w rezydencji kupionej za sponosorskie czy mafijne pieniądze, nie szczerzy się z bilboardów, nie jest bańką mydlaną, tylko jest całkowicie autentyczny, z krwi i kości. I znów jest to zasługa czasów w jakich się cała rzecz odbywa. Prawda historii.

[barbasia1]

> Wiesz, Braddock jest tu cokolwiek potraktowany instrumentalnie, wg
mnie przynajmniej, właściwym bohaterem opowieści jest kryzysowa
Ameryka, która pięknie się wydźwignęła z opresji.

Ja bym powiedziała, że 'kryzysowa Ameryka' jest tu drugim
(równorzędnym?) bohaterem filmu.

Z czasem metody eksploatacji człowieka doprowadzono do perfekcji.
Typowo amerykańskie podejście do sprawy.
:)

Siódmy dzień

[barbasia1]

Ty chyba jednak kiedyś już pisałeś coś o tym filmie, albo mi się
tylko wydaje!??? Muszę później pogrzebać w wyszukiwarce!

"Zapalnik" z wczoraj - TVP Kultura

[pepsic]

W rewanżu kilka słów:
Poruszający, groteskowy komediodramat dotykający skutków konfliktu jugosłowiańskiego. W jednej z miejscowości w Bośni trwają przygotowania do wizyty prezydenta USA. Burmistrz - niesympatyczny typ widzi w tym niezłą promocję dla regionu, ale głównie pomoc finansową dla zniszczonego i wycieńczonego wojną regionu. Mocno podekscytowany próbuje godnie przygotować wizytę, niestety ekipa współpracowników słabiutka, a to nie wiedzą, kto zacz Bill Clinton (piosenkarz?), a to flagi narodowej USA nie znają za bardzo, a i swojej też nie są pewni. Nawet orkiestra się posypała i nie ma kto zagrać hymnu. Obraz nędzy i rozpaczy. do tego wokół kwitnie korupcja, prostytucja i handel żywym towarem. Komendant policji załatwia szemrane interesy i trzyma sztamę ze światkiem przestępczym. Nawet prostytutki jakoś mało wyedukowane. Sądzą, że człowiek wylądował na księżycu w 1993 roku. Przygotowaniom do wizyty bacznie przyglądają się natowscy inspektorzy, którzy odkrywają w piwnicach budynku gminy arsenał broni. Mieszkańcy serbscy nie rozumieją dlaczego na siłę i na pokaz mają się bratać z Bośniakami z sąsiedniej gminy. Nawet by chcieli, ale czy to możliwe po tylu traumach wojennych? Wykazują dobrą wolę, ale gdy zasiadają do stołu zaraz zaczynają się wypominki o groby masowe, obozy koncentracyjne, czy zabitych braci. Wiele świetnych scen i wątków, prawdziwych, życiowych, jak to na Bałkanach np. symboliczne spotkanie zaprzyjaźnionych niegdyś burmistrzów sąsiednich gmin, podczas którego Bośniak robi interesy z Serbem cichcem na cmentarzu. Wszystkie sceny znakomite, dopracowane, dające do myślenia. Piękne kino, wzruszające i śmieszne, ale łezka w oku się kręci.
Szkoda. że GW w swoim dodatku przyznała tylko trzy gwiazdki, to zdecydowanie za mało. I nic by się nie stało, gdyby w porze najlepszej oglądalności puścić ten film w tiwi publicznej. Może chociaż połowie z 8 mln oglądających MjM przypadłby do gustu? Ale co mi się tu marzy, skoro na sąsiednim forum informują, że MjM od nowego sezonu mają puszczać nie dwa, a trzy razy w tygodniu. Jeśli tak dalej pójdzie, to nie pozostanie mi nic innego tylko uwierzyć w teorię spiskową, że jest to celowe ogłupianie społeczeństwa.
PS. Barbasiu, czy swoją płytkę z Malkovichem odkurzyłaś, bo jakby co, to swoją opinię zamieściłam w drzewku.

[grek.grek]

Koleżanka się rozkręca :) Tak trzymać.

Mnie sie do tej pory Bałkany kojarzą niemal wyłącznie z Kusturicą i jego jazdami, ale tam się sporo dzieje, choćby 4 lata temu "Grbavica" zawojowała Berlin, teraz Twoja dobra ocena dla "Zapalnika", słyszałem też sporo dobrych opinii o macedońskim "Przed deszczem", wprawdzie z 94, ale nie widziałem nigdy, jak i wielu innych. W sumie, czuję się ofiarą losu, której nie było dane zapoznanie się w większym stopniu z kinem tego rejonu świata, bo wydawało mi się, przynajmniej z tych strzępków, które oglądałem, i które czytałem i teraz czytam, czymś zupełnie osobnym i posiadającym całkowicie oryginalny wdzięk. Kto jak nie publiczna telewizja powinien to, choćby częściowo, w ramach własnych możliwości, ułatwić. Coś się dzieje, ale ciągle za mało.

Zdecydowanie liczę na wrzutkę tego filmu w Jedynce albo Dwójce.

[pepsic]

Trochę Was tu jeszcze po-niepokoję, bom chwilowo uziemiona ;)
Co do tematyki bałkańskiej - w sumie to niewiele oglądałam, wiadomo trochę
Kusturicy i ze dwa dotyczące konfliktu wojennego - mocne! Niestety tytułów za
nic nie kojarzę. Muszę sprawdzić te podane przez Ciebie.
Ps. "Zapalnik" zdobył Srebrnego Lamparta w Locarno w 2003 roku.

[grek.grek]

mam nadzieję, ze to nic poważnego, nadmiernie, to co Cię uziemiło.

A na "niepokojenie" masz światło zielone jak ufolud :) Trzymam za słowo :)

[pepsic]

Obowiązek obywatelski w każdym razie zamierzam spełnić w niedzielę :)
Ps. Jak tylko będę miała coś do powiedzenia, to nie omieszkam.

Odnalazłam jeden z zaginionych w mojej głowie filmów odnośnie tematyki wojennej w b. Jugosławii - to "Wybawca" z Dennisem Quaid-em z przerażającą sceną egzekucji ludności cywilnej. Tego drugiego nie mogę umiejscowić, pamiętam jedynie drastyczne sceny mordowania więźniów za pomocą gumowego młota (ten sam sposób jak w Wybawcy) oraz upokarzającego podawania więźniom jedzenia na miskach ustawionych na posadzce.

[barbasia1]

pepsic napisała:

> Obowiązek obywatelski w każdym razie zamierzam spełnić w
niedzielę :)

Oto ideał obywatelki! :)

Po-zdrowka Pepsic!

:)

[pepsic]

Dziękuję :)

[pepsic]

Nie wspomniałam o kluczowym wątku tj. bośniackim, emerytowanym komendancie policji, który błąka się po serbskich kopalniach w poszukiwaniu syna, w którego śmierć nie chce uwierzyć oraz ucina sobie pogawędki z ... jego duchem. Jest jeszcze córka - leży w szpitalu, w wybuchu miny(?) straciła obydwie nogi, jest poczciwy syn strażak i druga córka, którą ojciec wygonił z domu za związek z Serbem. We wsi pojawia się była dziewczyna zmarłego chłopaka (artystka) - związała się z czekistą i za to jest wyklęta we wsi.
A tu można spojrzeć na bałkańskie klimaty i posłuchać:
www.youtube.com/watch?v=7Vh9g-3ZcqE&feature=related
I jak tu łezka ma się nie zakręcić?

[barbasia1]

Tak, tak, widziałam Twój post na temat "Być jak..." , czytałam
wczoraj już i jutro postaram się napisać słów kilka (tak,
szczęśliwie udało mi się obejrzeć ten film :)

"Zapalnik" - kolejny tytuł na mej liście filmów, który koniecznie
muszę obejrzeć!
Dzięki.
:)

[pepsic]

No to nas Grek nieźle zdopingował :) Ciekawe czyja opcja będzie Ci bliższa?

"Śmiertelna wyliczanka", powtórka na TVN dziś.

[grek.grek]

TVN powtarza dziś, 20:50. Dobra obsada z oskarową (nie mogę tego zrozumieć do dzisiaj) Sandrą Bullock i wybitnie utalentowaną młodzieżą męską w postaciach Goslinga i Michaela Pitta, interesująca tematyka, wartka akcja; ktoś lepszy niż pan Barbet Schroeder zrobiłby z tego małe dziełko, ale i tak jest nieźle, a nawet dobrze. Razi mnie osobiście trochę taki nazbyt młodzieżowy styl i brak prawdziwej czerni w tym filmie, brak odpowiedniej muzyki, dekoracji i po prostu niepokoju jakiegoś. Zbyt gładka jest ta powierzchnia, a, mówcie co chcecie, ale Sandra Bullock odgrywająca psychodramaty, mnie nie przekonuje. Casus Willa Smitha z Alego - aktorka całe życie spełniająca się w rolach fajnych dziewczyn z sąsiedztwa, trochę roztrzepanych trzpiotek i kokietek z komedii romantycznych, po prostu nie jest wiarygodna jako policjantka po przejściach, nawet jesli próbuje i robi, co może. Musiałby się cała zmienić, obciąć na łyso, albo zapuścić wąsy, nie wiem - coś w tym guście, ale musiałbym jej nie poznawać fizycznie, zeby kupić jej postać inaczej uformowaną dramatycznie czy charakterologicznie.
Gosling za to daje czadu i jest znakomity, co rekompensuje trochę Sandryczne przeboje.

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> TVN powtarza dziś, 20:50. Dobra obsada z oskarową (nie mogę tego
zrozumieć do dzisiaj) Sandrą Bullock

Zdaje się, że nieprędko przekonamy się, czy Sandra Bullock zasłużyła
na tego Oscara, bo film z jej udziałem nie będzie wyświetlany w
Polsce, niedawno czytałam o tym w (chyba) ostatnich Wysokich
Obcasach.

A "Śmiertelna wylicznaka" to całkiem przyzwoity thriller,
jeszcze co nieco pamiętam ...


W tVN o 23.20 "Helter Slekter" (2004) - rzecz o Charlesie Mansonie i
jego bandzie.
"Film jest kolejną ekranizacją powieści Vincenta Bugliosi i Curta
Gentry'ego. W przeciwieństwie do adaptacji z 1976 roku aktualna
wersja akcentuje motywy, jakimi mógł kierować się Manson."
tv.onet.pl/14711830,filmtv.html

Późno.

[maniaczytania]

jedna z moich znajomych ( na ktorej poleceniach filmow sie jeszcze nie
zawiodlam) obejrzala "the blind side" i powiedziala, ze to jeden z lepszych
filmow, jakie ogladala a Sandra jest rewelacyjna :)
Pozostaje czekac, moze kiedys do nas dotrze :) film, a moze i Sandra ;)

[grek.grek]

"Sandra rewelacyjna" - nie uwierzę dopóki sam nie zobaczę. a jak już uwierzę, to mój świat się skończy ;)

[maniaczytania]

E tam, czepiasz sie :)
Ja tam bardzo Sandre lubie, np. w takiej "Totalnej magii" jest dziesiec razy
lepsza niz Nicole K. o!

Dla greka - o Blind Side :)

[maniaczytania]

www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,102560,7998401.html

[barbasia1]

O właśnie to ten artykuł czytałam! Tu mowa, że (na razie?) nie będą wyświetlać
"Blind Side" u nas.

Historia, na podstawie której zrobiono film jest bardzo ciekawa. Też polecam ten
artykuł.

:)

[grek.grek]

"Heltera" nie widziałem, niestety, wczoraj. Mundial mnie wciągnął, zwłaszcza w I fazie, kiedy jest tyle meczów i to codziennie - cięzko się na czymś innym skupić ;) Z "Siódmym dniem" też się trochę guzdram, ale - wkrótce się z tym uporam.

[barbasia1]

Greku, na czas mundialu masz dyspenzę, zapomniałam to wcześniej
napisać. Futboluj się do woli! :)
Zaczekamy,
bo co mamy zrobić,
przecież nie będziemy siłą odrywać Cię
od Twego radzieckiego odbiornika telewizyjnego. ;)


Piłkarze marzną, w RPA spadł śnieg tej zimy (w RPA). Koniec świata?!

[grek.grek]

Hehe, dzięki za wyrozumiałość :) Ale dam radę, obejrzę ten film rychło.

NO właśnie, kto wymyślił MŚ w RPa ? Wieczorami grają przy minusowych temperaturach, jest to kraj o wysokiej przestępczości, wszędzie daleko stamtąd...generalnie - mało to sensowne było.

[barbasia1]

DyspenSę oczywiście masz! Mój błąd orto., mea culpa! :)

Spoko, nie spieszy się!

>mało to sensowne było.
To fakt.

:)

[pepsic]

Typowa produkcja amerykańska (zwłaszcza finisz), tyle że z wyższej półki i z niezłym pomysłem. Niestety nie wiem jakim cudem nastawiłam się na komedię romantyczną, skoro Barbasia wyraźnie napisała - thriller. Rola Sandry Bullock to używając slangu młodzieżowego - porażka na całej linii. Nie wiem, co mnie bardziej osłabia, jej pseudodramatyczna gra, czy nasz drogi Bronisław;)
Ryana Goslinga widziałam w ostatnim czasie w trzech filmach, w każdym fenomenalnie odtworzył zagraną postać, ale za każdym razem w inny sposób. Ma chłopak wielki talent!

[grek.grek]

MNiej wiarygodna jako policjantka od Bullock była chyba tylko Angelina w "Kolekcjonerze kości" :) Ale tam i Denzel był niewyraźny, a czarny charakter kompletnie nie istniał jako postać, więc może nie było to tak oczoyebne. Czekam już tylko na Evę Longorię grającą gliniarę, bo zdaje się poszłą fama, że jak Bullock gra, to każda może ;)

"drogi Bronisław" - he he. Ja też nie wesprę Murgrabii swoim głosem, heh.

[pepsic]

"Kolekcjoner kości" był jak dla mnie w całości mało wiarygodny począwszy od Danzela, który mógłby wiele nauczyć się od Bardema, jak zagrać sparaliżowanego człowieka, skończywszy na Angelinie wystylizowanej na cywilną zakonnicę. Dla jednej rzeczy warto było rzecz obejrzeć, dla przepięknej ballady Petera Gabriela & Kate Bush na napisach końcowych:
www.youtube.com/watch?v=uiCRZLr9oRw
Ps. Domyślam się :)

[barbasia1]

> "drogi Bronisław" - he he. Ja też nie wesprę Murgrabii swoim
głosem, heh.


Ja będę na Bronisława głosować, z braku lepszego kandydata.
Ale nie wyrzucicie mnie z wątku z tego powodu, co?
:)

[pepsic]

A to niespodzianka!
Ja, co nietrudno zgadnąć, oddam głos na Jarosława.
:)

[grek.grek]

Jarek-dup,arek ;))

Ale się zrobiło pluralistycznie. Pełne spektrum politycznych sympatii. Niech no tylko jeszcze Mania napisze, że głosuje na PSl, a Ewa na Korwina i będzie Polska w pigułce ;)

[ewa9717]

Greku, prawie na trójnogu siedzisz, bo w takiej zabawie na temat
głosowania przewidywaczka mi wskazała, że powinnam na Korwina
głosować ;)

[grek.grek]

"Siedzisz na trójnogu" - ale mi się wyobraziło... fuj ;)

A co do właściwego kontekstu... ta kobieta chyba chciała Cię obrazić; przecież Korwin odmawia kobietom właśnie prawa wyborczego równego mężczyznom... Ewo, nie idź tą drogą :)

[ewa9717]

Jako Pyć, czyli męska wersja Pytii ;)
Ja nie Saba, tą drogą nie pójdę, jak na poprzednich wyborach - pójdę
przeciw! A że do pójścia przwciw jest własciwie jeden, więc prawie
wiadomo, jak zagłosuję;)

[grek.grek]

Znów kobieta mnie intektualnie zniszczyła :) Nie zajarzyłbym, jakbyś nie wytłumaczyła. Nie dla mnie takie rebusy :)

[maniaczytania]

hehe :) ja napisze jak z lokalu wyborczego wroce, bo moze jeszcze po drodze mi
sie zmieni :)

OT wyborczy pluralistyczny

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Ale się zrobiło pluralistycznie. Pełne spektrum politycznych
sympatii.

No tak kino łączy wyborów różnych opcji politycznych! I świetnie!

:))

[barbasia1]

pepsic napisała:

> A to niespodzianka!

Nie, nie, wszystko po staremu!
choć watpliwości mam.
:)

OT wyborczy pisowy

[barbasia1]

Na drzwiach sąsiedniej klatki wisi takie oto hasło wyborcze (na
biało-czerwonym tle):

"Przebrała się miarka, głosuj na Jarka!"

:)

[newsstand]

to jeszcze nic, ja widzialem ludzi z takim napisem na t-shircie

[pepsic]

Barbasiu, to nie ja powiesiłam tę kartkę, a i koszulki ze stosownym
napisem nie posiadam ;(

[barbasia1]

pepsic napisała:

> Barbasiu, to nie ja powiesiłam tę kartkę, a i koszulki ze stosownym
> napisem nie posiadam ;(

haha! :)))))))

To komentarz dnia! Co ja mówię, nie dnia, a miesiąca! :)

A koszulek z tym hasłem (jeszcze) nie widziałam.

/Pepsic, Ci tylko chciałam sprawić przyjemność, cytując pod Twoim postem to
hasełko wyborcze ! :))/

[pepsic]

I tak się stało :)

[grek.grek]

Na Bronka-Żyrandola ? ;)

Hehe, no coś Ty, myś my tu apolityczni są przeca, i chyba nam bliżej
do tego przesłania :
www.youtube.com/watch?v=MiJ6MFk4kfU

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Na Bronka-Żyrandola ? ;)

haha :)

> Hehe, no coś Ty, myś my tu apolityczni są przeca, i chyba nam
bliżej do tego przesłania :

Ta opcja mi się najbardziej podoba! :))))

Ależ to świetne!!! Oczywiście nie znałamm, tym większe dzięki, Greku.

Tekściarz - ekstraklasa! ;)

:)

[grek.grek]

No to cieszę się, ze Ci się spodobało :)
Tekściarz swietny, prawda - onże to, Julek Tuwim :)

Z tego samego reperutaru, i tegoż tekściarza dobrego, też powinno Ci przypaść do gustu (może) :
www.youtube.com/watch?v=1_bEzlu4S74

[barbasia1]

Bardzo! Bardzo!
Jestem (od wczoraj) fanką Buldoga! :)


:)))

[pepsic]

Zerknę głównie dla Goslinga, ale i z uwagi na lżejszy kaliber, bo nawet ja mam granice wytrzymałości.

La Bamba, Wallander i Enigma

[maniaczytania]

to na dzis. "La Bambe" w mlodosci (ach!) ogladalam chyba z 10 razy, jak nie
wiecej, daruje sobie tym razem. "Wallander" troche ciezkostrawny, a "Enigme" tez
widzialam - calkiem sprawna choc nie do konca zgodna z prawda ;)
No i chyba padnie na tvn7 bo tam znalazlam ciekawa propozycje na 20.00 -
Deklaracja, thriller o mezczyznie (M. Caine) odpowiedzialnym za smierc kilu
Zydow w czasie wojny - ciekawa obsada: oprocz wspomnianego wyzej Alan Bates,
Tilda Swinton, Jeremy Northam (uwielbiam go!)

[grek.grek]

"enigmę" se nagrałem - poza tym, ze jest na bakier z faktami, to da się obejrzeć bez bólu ?

[maniaczytania]

pamietam troche przez mgle, bo ogladalam dawno, ale raczej mi sie podobala. i
Kate Winslet troche dziwnie ;) wyglada :)

Ale pamietam, ze oprocz braku przyznania nam autorstwa rozszyfrowania enigmy,
oni tam pokazuja jednego Polaka i to jako jakiegos zlego fanatyka nazizmu, czy
cos podobnego - moze Greku jak obejrzysz, to przypommnisz scene?

[grek.grek]

Pewnie, że przypomnę, jak tylko się przez te Mundiale przecisnę, żeby wreszcie obejrzeć :)

[pepsic]

To nawet nie mam co marzyć o dopowiedzeniu wczorajszej końcówki poczciwego Wallandera. A odcinek był całkiem, całkiem, tylko trochę za późno się kończył, albo ja za wcześnie odpłynęłam.
PS. Z Enigmą zawsze nas robią w balona.

[barbasia1]

pepsic napisała:

> To nawet nie mam co marzyć o dopowiedzeniu wczorajszej końcówki
poczciwego Wallandera.

Ja Ci mogę dopowiedzieć końcówkę Wallandera! Ha! :)

[barbasia1]

Zafałszowaną historię "Enigmy" zbojkotowałam, obejrzałam za to
kolejny odcinek "Wallandera" (pt. "Bracia"). We wczorajszym
odcinku w tle pojawił się problem nowych obywateli Szwecji,
śniadolicych emigrantów z północy Afryki (którzy mszczą się okrutnie
na czterech Szwedach za to, że ci wiele lat wsześniej zgwałcili ich
matkę i nie ponieśli za to żadnych konsekwencji, policji bowiem nie
nie udało sie ustalić sprawców. Czy celowo? Tego niestety nie
powiedziano w filmie!?? A czy powiedziano w książce tego nie
wiem ... ).

Uprzedzenia rasowe, niechęć do emigrantów (odwzajemniona zresztą) to
kolejny grzech społeczeństwa szwedzkiego, oczywiscie nie całego,
jakiejś części, do której naturalnie nie zalicza się nasz zmęczony
detektyw Kurt Walladner, o czym dobitnie zaświadcza ostatnia scena w
parku, kiedy Wallander podaje z uśmiechem piłkę chłopcu o śniadej
cerze...

Śledztwo, jak w poprzednich od cinakch jakos samo się skutecznie
prowadzi! Cud! ;)


:)

[pepsic]

Niespodzianek ciąg dalszy - śliczne podziękowania.

[barbasia1]

pepsic napisała:

> Niespodzianek ciąg dalszy - śliczne podziękowania.

:)
A sprawa zabójstw zakończyła się tak:
Wallander z policją znaleźli czwartego gościa, Szweda, który był na
liście morderców. Kiedy do niego dotarli, by go ostrzec, ochronić,
okazało się, że w domu tego gościa w drzwiach do saloniku leżą dwa
świeże trupy ... trupy tych mścieli-morderców pochodzenia
algierskiego.

Gość wyjaśnił policji, że zastrzelił ich we własnej obronie,
bo "bambusy" niespodziewanie wtargnęli do jego domu i chcieli go
napaść (on oczywiście o zgwałconej kobiecie i o zemście nic nie
wie).
Wallander przy pomocy policjanta, który zbierał ślady z miejsca
zbrodni po zbaraniu trupów (badał dziury po kulach w ścianie; ja bym
to jeszcze szybciej ustaliła, oglądając dziury w trupach ... ;),
ustalił jednak, że to nie było to zabójstwo w obronie własnej, ale
morderstwo zaplanowane, zasadzka! Bo po primo strzały padły nie z
tej strony, na ktorą wskazywał ów Szwed, tylko z innej, od tyłu, z
przedpokoju, ze schodków, po drugo - przy trupach znaleziono
tylko!? noże, żadnej broni palnej. Dla Wallandera to był oczywisty
dowód, ze zostali zwabieni do mieszkania, jakby nóż w łapach dwóch
potęznych chłopów nie mógł być skutecznym narzędziem zbrodni ( Ale
nie czepiajmy się... ). Słaby dowód i Wallander świadom tego,
musiał po przesłuchaniu wypuścić gościa na wolność.

Kiedy ten opuściła areszt Wallander stwierdził tylko, że gosciowi
grozi niebiezpieczeństwo, bo żyje trzeci mścicel (kuzyn
zamordowanych), ten, który uratował tę małą dziewczynkę przed
krwawą zemstą kuzynów.

Na drugi dzień, czy może za jakiś czas odbywa się wymarsz wojsk,
które do Ystad na manwewry przyjachały. Mieszkańcy na ulice wylegli
by popatrzeć na wymaszerowujące koumnami wojsko, ciężki sprzęt -
różne czołgi i inne rosomaki. W tłumie jest też ten Szwed, gość,
który zlikwidował swych niedoszłych zabójców oraz ten trzeci
Algierczyk. Szwed widzi w tłumie Algierczyka i natychmiast biegnie
w jego kierunku, kiedy jest juz blisko wyciąga broń i zaczyna mu
grozić, ale nagle nie wiadomo skąd zjawia się Wallander i córka
Wallndera, nagrywająca kamerą całe zajście.
Facet przerażony rozgląda się dokoła, widzi zbliżających się do
niego policjanów, nagle robi unik i ucieka wprost pod gąsienice
czołgu, które przepoławiają gościa na dwie połowy, znacznie
oddalone od siebie... Widok obrzydliwy, mimo, że oszcządzono
krwistych szczegółow ...
Algierczyk zostaje aresztowany. I tak sprawiedliwosci staje się
zadość .

A Wallander wstrząśnięty takim rozwiązaniem, widokiem
przepołowionego trupa pobiegł ochłonąć do parku i tam spotkał,
chłopców, którym podawał piłkę ... o czym wspomniałam w poście
wyżej.
:)

[barbasia1]

> Facet przerażony [...[ ucieka wprost pod gąsienice
> czołgu, które przepoławiają gościa na dwie połowy, znacznie
> oddalone od siebie...

które przepoławiają gościa na dwie części ...

- tak może będzie zgrabniej ... /hyhy/

[pepsic]

Też jestem estetką ;)

[barbasia1]

pepsic napisała:

> Też jestem estetką ;)

i ja też, zwykle. ;)

Pepsic, ja dopiero teraz zajarzyłam, o co Ci chodziło z tym
zakończeniem Wallnadera! Ech.
Coś cieżko myślę po tych upałach!

Jutro do Malkowicza skoczę!
Pozdrowka!
:)

"Siódmy dzień", coś a'propos, ze spojlerem.

[grek.grek]

No więc obejrzałem. I nie powiem, podobał mi się. Zwłaszcza, że w swej istocie oparty jest na faktach, które miały miejsce w 1990 roku.

Będę spojlerzył, więc - uwaga pod nogi ;)

Dzieje się to wszystko na hiszpańskiej prowincji. W takim sobie miasteczku-wsi niewielkim czymś. Wszystko się zaczyna od romansu chłopca od Jimenzów z dziewczyną od Fuentesów - Lucianą. Jak to w życiu - słodko jest i miło, do momentu, kiedy chłopak dziewczyny nie zostawi, co ona przeżyje bardzo głęboko. W tamtym rejonie świata, w innych też ? ;), jest to rodzaj plamy na honorze dla rodziny. I brat dziewczyny, Heronimo Fuentes, mści się na chłopaku - w biały dzień go zasztyletowuje. Oczywiście trafia do pudła. Kilka zaś dni później płonie dom Fuentesów. W pożarze ginie matka. Fuentesowie bardzo przezywają tragedię. Proces nie wskazuje winnych. Nikt nic nie wie, nikt nic nie widział. W geście dumy, i protestu przeciw Jimenezom, których podejrzewają o to, że to oni podłożyli ogień, oraz mieszkańcom miasteczka, którzy rzekomo chronili swym milczeniem podpalaczy - Fuentesowie, ojciec, dwie córki i syn wyprowadzają się na obrzeża miejscowości.

Mijają lata. Fuentesowie żyją w swojej zagrodzie. Jimenezowie, Jose z żoną i trzema córkami, prowadzą firmę masarską. Wiedzie im się średnio, bliscy są nawet sprzedania interesu, ale jakoś tam wiążą koniec z końcem.
Jedni i drudzy nie mogą zapomnieć o przeszłości : Jimenezowie nawet planują wyjazd z miasteczka, myślą o osiedleniu się w Madrycie albo Sevilli... Fuentesowie, jak im się zdaje - pokrzywdzeni, nie zapominają za to o zemście. Heronimo wychodzi z więzienia i od razu próbuje w markecie zabić Jose nożem. Jose ledwie udaje się przeżyć ten atak. Heronimo trafia do więzienia, z którego już nie wychodzi. Umiera tam. Na atak serca, czy na coś, być może po prostu z szaleństwa, na co wskazywałyby objawy (niezborne krzyki, z lekka wytrzeszczony wzrok, tarzanie się po podłodze itd). Jego pogrzeb umacnia Fuentesów w przekonaniu, ze muszą się zemścić. Za śmierć Heonimo też oczywiście obwiniają Jimenezów.

Narratorką jest tutaj Isa, najstarsza córka Jose Jimeneza. Opowiada calą historię z perspektywty czasu. Dorasta, poznaje chłopaka, uczy się w szkole - żyje. NIgdy jednak nie przestaje ciążyć nad nią to, co stało się dawno temu, co porózniło jej rodzinę z Fuentesami. Jej chłopak w końcyu musi wyjechać - musi, bo jest dilerem narkotyków, a policja już mu siedzi na karku. Ona chce jechać z nim, ale on nie może jej ze sobą zabrać - "nie mam drugiego kasku motocyklowego,", mówi; nie jest to jednak lekkie porzucenie laski, ile raczej odpowiedzialna decyzja faceta, który sam nie wie, jak się jego życie potoczy. Zostawia jej za to na pamiątki drogi łańcuszek, ze złota. Isę to roczarowuje, wyrzuca go do basenu, ale chwilę później nurkuje, żeby go wydobyć z powrotem.

Miaasteczko ma swój koloryt. Jest tutaj mały sympatyczny karzełek, który śpiewa głosem operowym i występuje na scenie. Jest właściciel baru i jest jego atrakcyjna żona, która go zdradza z kierowcą tira, który przejeżdza tamtędy co jakiś czas z towarami - kierowca proponuje jej, żeby z nim pojechała. Ona się nie zgadza, bo "jest zoną, matką dzieci", on na to "Przecież nie macie dzieci..?", ona już nic więcej nie powie - tu jest po prostu jej miejsce. Cnotliwa zona pragnąca odmiany, a nie nowego związku.

Trzecią, najwazniejszą, kobietą w tym całym zamieszaniu jest Lucinda Fuentes. To ona jest motorem zdarzeń. Nie zapomniała nigdy jak została upokorzona przed laty. I teraz, od pogrzebu Heronimo, przy jego grobie : wywiera już otwarcie presję na swoim bracie i ojcu, żeby coś z tym zrobili - brat zaczyna ćwiczyć strzelanie, ale ojciec się waha, nie jest typem kilera : aby go zmotywować Lucinda i jej brat każą mu zabić koguta. Stary nie chce wziąć noża do ręki. Więc Lucinda sama to robi. Potem, ktoregoś wieczora, kiedy zaczyna im szwankować generator i światło przygasa w pokoju Lucinda dostaje jakiegoś ataku psychozy, krzyczy o jakimś "hałasie !" i że "trzeba z tym coś zrobić, uciszyć to !"
. razem z nią fiksuje siostrzyczka.

Panowie Fuentes nie mają więc wyjścia. Ojciec też. Przychodzi niedziela. Ów "siódmy dzień", jak powiada Isa "dzień, w którym tworzący świat Bóg odpoczywał i dlatego, w tym dniu, dzieją się rzeczy najgorsze". Jimenezowie pójdą rano do kościoła, całą rodziną - ojciec zrobi zdjęcie swoim córkom ("gdybym nawet stracił kiedyś pamięć i nie znał własnego nazwiska, popatrzę na to zdjęcie i będę wszystko wiedział")...

Przychodzi wieczór. Na ryneczku klasyka gatunku : życie towarzyskie pośród pięknych okoliczności architektury i dyskretnego oświetlenia - dwie starsze kobiety, przyjaciółki, rozmawiają, dzieci się bawią, dwóch chłopców jeździ na rowerach, ludzie jedzą kolację na wolnym powietrzu, ktoś ogląda telewizję na wystawionym na zewnątrz odbiorniku, w barze zaś trzy Jimenezówny tańczą sobie do muzyczki, a goście życzliwie im przyklaskują....

I w ten folklor wejdą Fuentesowie z kieszeniami wyładowanymi amunicją (znakomita scena, kiedy w ciszy szykują się do wyjazdu na tę akcję, pakują te naboje, a Lucinda gorliwie je ojcu do kieszeni wciska) i strzelbami w garści. Prują do wszystkich, bo wszyscy są winni przecież. Najpierw giną dwie siostry Jimenez. Isie udaje się przeżyć - pada jak martwa, mimo że nie dostała kulki, leży nieruchomo i to ratuje jej życie. Ginie właściciel baru (jego żona mogła wyjechać... teraz pozostanie jej trauma i opłakiwanie męża. Czy wyjedzie, bo nic jej już tu trzymać nie będzie ?), dostają dwie starsze kobiety, dostają chłopcy na rowerach, kulkę obrywa dzieciak uciekający do domu, giną albo zostają ranni ci, co jedzą, ci co oglądają, ci co rozmawiają. Karzeł wzywa policję, a kiedy przyjeżdzają dwaj gliniarze giną na miejscu. Nadjeżdza jakiś przypadkowy samochód - Fuentesowie nie oszczędzają także i jego. Aż w końcu stary Fuentes skieruje strzelbę ku młodszemu. I nie strzeli. Wołają Jose, który zaalarmowany raczej ciszą niż ich krzykami wychodzi wraz z żoną z domu i idzie na rynek. Nie zdążą się spotkać, bo Fuentesowie odjeżdzaja. Jose zastanie własne córki. Dwie z nich martwe.

Fuentesów zgarnia policja. Siedzą w szczerym polu i jakby czekają na nieuchronne. Isa z offu dopowiada, z ilustracją w postaci jakby materiału z dziennika telewizyjngo, że dostali łącznie 350 lat więzienia. Przed sądem czeka na nich Jose z nożem, ale zostaje obezwładniony. Ląduje w szpitalo-areszcie, by zostać wypuszczonym po kilku dniach.
Siostry Fuentes też zostają aresztowane, a koniec końców lądują w psychiatryku.
Isa z matką wyjeżdzają - do Sevilli chyba.Wiedzie im się tam nieźle. Ojciec, Jose, zostaje w miasteczku. W ost kadrach siedzi przed domem jakby dostał cegłą w łeb. Nie opuści miasteczka, bo "to jego miasteczko, tutaj zył i tutaj umrze".

Jak mówi Isa : ona i matka "patrzą na to, co się stało z perspektywy, która coraz mniej ich dotyczy, jakby to się przydarzyło komuś innemu". I w ostatniej scenie stoi ona przy balustradzie, wyciąga kopertę, w której jest zdjęcie - to zdjęcie, które zrobił im ojciec tamtej niedzieli rano, ona i siostry. I uderzający w tym zdjęciu jest wyraz twarzy Isy : 14/15-latki z wyrazem twarzy i oczami kobiety, i to znacznie starszej, steranej życiem, z grą światła dającą efekt niemal siwych pasemek na jej nastoletnich włosach - patrząc z pkt widzenia tego, co sie stało tej niedzieli wieczorem : jakby przeczuwającej nadchodzące nieszczęście. Bardzo ciekawa scena.

I to tyle a'propos treści.
Wizual jest tu zawodowy, znać rękę fachowca Saury. PIękne plenery prowincji - z upodobaniem i uczuciem nakręcone, urodziwe miasteczko z wszelkimi atrybutami hiszpańszczyzny, aktorzy przeżarci hiszpańskością na twarzy i wszędzie - nie ma wątpliwości, gdzie ten film powstał i kogo dotyczy.

Fuentesowie są paranoiczni, gnieżdzą się za miastem, są zwykle w ciemnych kolorach i mają ponure gęby. Jimenzowie, głównie za sprawą córek, są pogodniejsi, jaśniejsi.
Papier się kończy, coś jeszce dopiszę zaraz.

"Siódmy dzień", jeszcze słów kilka.

[grek.grek]

Córki Jimenezów są tym jasnym punktem. Ich niepamięć o tym, co się stało przed laty, ich świeżość i nieuwikłanie w tę historię, aczkolwiek Isa coś wie, coś słyszała, to ona wprowadza w cały nastrój, relacjonuje zdarzenia z przeszłości; kiedy umiera Heronimo Fuentes prosi swojego chłopaka, zeby ją zawiózł na jego grób, bo chce być pewna, że "on tam leży i jest martwy". Być moze jej twarz, ten smutek na niej, na tym zdjęciu, w jakiś sposób oznacza też to, ze nie da się całkowicie oddzielić od historii rodziny. Że i ona jest nią dotknięta. Choćby tylko przez fakt, że ją zna, że rozumie dlaczego tamci są tam,gdzie sa, dlaczego ojciec dostał nożem, dlaczego tak wyglądają relacje Fuentesów z otoczeniem. I to ona przeżywa masakrę, ona która pamięta, która tę pamięć ze sobą poniesie, a nie jej siostry młodsze, który tej pamięci w sobie nie miały i dzięki temu mogłoby ono na zawsze umrzeć w rodzinnej biografii.

Jest w tym filmie jednak scena, która nie daje mi spokoju : keidy Fuentesowie przyjezają do miasteczka z zamiarem, czają się w pobliżu baru, i Isa, która z siostrami akurat w tym barze jest - jakby, podkreślam - JAKBY, ich widziała przez okno, razem ze strzelbami i resztą. A jednak nic nie mówi siostrom, wychodzi razem z nimi wprost na nich. Czy Isa wie, co się świeci i przez fakt, że sama została porzucona przez chłopaka przyznaje im prawo do pomsty ostatecznej ? Ale z drugiej strony, rzuciła ten łańcuszek od tegoż chłopaka do basenu, ale wróciła się i go wyłowiła, co by w symboliczny sposób świadczyło o tym, że potrafiła, nauczona także konfliktem swojej rodziny z Fuentesami - wybaczyć i pozbyć się z siebie chęci zemsty, noszeni w sobie urazy, która uczyni z niej drugą Lucianę Fuentes. To ciekawe jest i do tej pory nie mam rozwiązania. Widziała ich, i wiedziała co się może stać, czy nie ? :)
Być moze, a moze na pewno ?, Saura nawiązuje tu do wojny domowej w Hiszpanii - Fuentesowie są prawicowymi frankistami, a Jimenezowie socjalistami.A Isa reprezentuje pokolenie post-wojenne, które musi się uporać z trudnym o nim wspomnieniem i traumą, pokolenie skażone konfliktem ojców i dziadków.

Luciana Fuentes pojawia się na ekranie kilka razy, ale zawsze robi wielkie wrażenie. Victoria Abril, znakomita zreszta aktorka, nadaje jej niesamowitą ekspresję - właściwie dyszy ona determinacją, żądzą odwetu, w oczach ma mord ze szczególnym okrucieństwem, twarz napiętą, jest w niej wewnętrzna dynamika, jest kołem zamachowym całej tragedii, postać niemal szekspirowska, czy jakaś tam inna. Szara eminencja tego filmu. Steruje swoimi mężczyznami, pcha ich do czynu, motywuje, a potem niecierpliwie i gorączkowo pakuje naboje do kieszeni.

Jest tutaj motyw ucieczki niespełnionej - żona barmana mogła uciec, ale wolała zostać, Isa wolała uciec, ale musiała zostać. Czy wyszło im to na dobre ? Żona straciła męża, dla którego została. Isa straciła siostry. Czy zmieniłyby swoje zapatrywania, gdyby wiedziały, czego mogą uniknąc ? Czy Isa chciałaby wyjechać wiedząc, ze jej siostry umrą, a ona nie będzie wtedy przy nich, czy raczej ta lekcja będzie dla niej kluczowa w zyciu i będzie jakimś przełomem ? PÓxniejsze dopowiedzenie niewiele wyjaśnia, jak przystało na film opowiadany przez dobrego reżysera - interpretacji moze być wiele :)

Co tam jeszcze... A, muzyka - Saura kocha się w hiszpańskich rytmach i w tańcu. I tu są sceny owego tańca : tańczą siostry Jimenez, w domu, w barze; tańczy całe miasteczko podczas festynu, co z jednej strony jest pokazem miejscowego stylu bycia, a z drugiej : zwiększa dystans między wspolnotą miasteczka, a odludkami Fuentesami. I nie są to krótkie scenki.

Muzyka. Fado, fragmenty flamenco, seria innych gatunków, których nwet rozpoznać nie umiem ;) Cała akcja niedzielna Fuentesów jest w rytmach takich właśnie zamaszyście niepokojących z męskim głosem zawodzącym w tle; przez cały film zaś przewija sie nostalgiczna muzyczka, plumkanie czasami, które świetnie budują klimat wraz z wysmakowanymi zdjęciami. Soundtrack z tego filmu, to musi być wypas, heh.

No i to chyba tyle, co mi do głowy przyszło a'propos.

Foty jakieś :
Vicoria Abril vel Lucinda, najwybitniejsza kreacja w tym filmie :
www.cinebso.com/upload/dossiers4/ElSeptimoDia/dia03.jpg
Isa (Yohana Cobo, piękna dziewczyna, swoją drogą) z tym swoim chłopakiem :
www.cinefrance.com.br/_images/filmes/setimo_dia.jpg

[barbasia1]

Przerażająca historia!

Konflikt nie do rozwiązania, jak w greckiej tragedii. Bo jak
wytłumaczyć ludziom całkowicie zaślepionym pragnieniem zemsty i
odwetu, przepełnionym straszliwą, chorobliwą nienawiścią, że krwawa
wendeta przyczynia się tylko do eskalacji konfliktu, przysparza
nowych cierpień ...



Piękne dzięki, Greku, za wrażenia z "Siódmego dnia"!

:)

[grek.grek]

To się zgadza. A zarazem opowiedziana w takim poetycko-nostaligicznym, chwilami niemal sentymentalnym, stylu, niespiesznie, tak własnie jak postrzega ją narratorka, która od tego całego koszmaru stara się zdystansować, właściwie już jest zdystansowana, stara się z nim rozliczyć, żeby zapomnieć.

[barbasia1]

Zapomnieć o krzywdzie pewnie się nie da tak całowicie. Najważniejsze
jest to by , własnie spojrzeć z dystansu na cała sprawę i nie
pielęgnować w sobie urazy, która potem popycha do zemsty.

:)

[grek.grek]

Ona nie za bardzo ma się na kim mścić, bo Fuentesowie siedzą we więźniu albo w psychiatryku. Rzecz jest załatwiona raz na zawsze. Teraz chodzi o to, by jakoś stratę (sióstr, rozpad rodziny - bo ojciec zostaje, a ona z matką wyjeżdza), naruszone poczucie harmonii i zaufania do świata naprawić, nauczyć się dalej żyć bez wspomnień, albo ze wspomnieniami, lecz zamglonymi i niewyraźnymi, takimi bezzębnymi. I ona mówi, że już tak zaczyna tamte zdarzenia postrzegać, jakby nie jej się to przytrafiło, może dlatego potrafi o tym opowiadać, bez oskarżeń, bez szukania winnych, z taką reporterską bezstronnością, spokojnie, momentami nawet beznamiętne - taki pkt widzenia przyjął rezyser, wzbogacając go wyłącznie tylko muzyką w tle, ale zachowując ów dystans, oddając głos własnie narratorce.

"Phoenix", z wczoraj, spojler.

[grek.grek]

Typowy film z półki "dirty cops movies" - gliniarz, z gruntu poczciwy chłopina ma jeden feler : się hazarduje i w związku z tym ma problemy z długami, co gorsza hazarduje na podstawie przeczuć, jakichś irracjonalnych znaków (np dziewczynka w barze ma imię Betsy, więc on stawia w wyścigach na konia o tym imieniu). Wierzyciel proponuje mu, żeby w ramach spłaty odstrzelił potencjalnego kapusia, który siedzi w areszcie. Koledzy gliniarza, którzy też mają nieźle za uszami (łamią prawo nagimnnie, a jeden z nich sypia z żoną drugiego, nie ma też skrupułów, żeby np. wykorzystać kobietę faceta, którego powinien aresztować - w zamian za dodatkowe 3 dni na oczyszczenie się z zarzutów) proponują mu żeby odstrzelić wierzyciela.

Harry jest honorowym facetem, więc chce dług spłacić - kolegom dziękuje, ale odmawia, a tego chłopaka nie zabija, tylko w areszcie straszy, ze jak zakabluje, to we więźniu nie przeżyje. Tyle, że nadal nie ma pieniędzy na spłatę długu. W dodatku nie czuje się dobrze z kryciem w.op romansu kolegi z żoną drugiego, aby nie prowokować komfliktu w grupie. Na próżno, ponieważ policjant z innej grupy namierzył ten romans i zdązył poinformować zainteresowanego. Zdrajca nic nie wie.

Gliniarze decydują się na inny numer - obrabowanie właściciela lokalu z panienkami, a zarazem dilera narkotyków. Zamaskowani wpadają mu na zaplecze, ale trochę panikują i zabijają faceta zanim ten zdąza im otworzyć sejf (rozpznał jednego z nich). Wzywają więc ślusarza z ogłoszenia :) Staruszek wchodzi, a tutaj kolesie w maskach goryla, świni i czegoś tam jeszcze :) Dziadek nie daje po sobie poznać zmieszania, otwiera, a na koniec dostaje sporą paczkę kasy i zostaje ze szczęśliwo-zdumionym gębofonem.

Problem zaczyna się na dobre później. Rozdzielają się. Harry jedzie z gliniarzem-zdradzanym i kasą, a pozostali dwaj mają potem do nich przyjechać.
Na miejscu na Harry'ego i zdradzanego czeka ten gliniarz z innej grupy, kórego zdradzany poniformował o całej akcji chcąc się zemścić na kolegach, podejrzewanych o to, że nie tylko jeden, ale wszyscy z jego żoną sypiają. ZDradzany pyta Harry'ego, czy on tez sypia z jego żoną. Też, zgodnie z prawdą, że nie. A ten trzeci cwaniak rozwala zdradzanego i strzela do Harry'ego, ale tylko go rani i udaje się Harremu uciec. O co chodzi - o tę kasę, oczywiście.

Tymczasem tamtych dwóch po drodze nabiera podejrzeń, że Harry i zdradzany mogą ich wyrolować. W tył zwrot i jadą wcześniej do tej chawiry, gdzie się mieli spotkać. A tam ciało zdradzanego i brak kasy. Wniosek - Harry go zabił i zabrał forsę.

Gliniarz, co zabrał kasę rozkręca całą obławę przeciw trójce rabusiów. Dwaj giną w strzelaninie. Harry'emu jakoś się udaje uchować. Krwawiąc ciągle z postrzalowej rany dociera do chałupy tego gliniarza, gdzie tenże konsumuje... żonę zdradzanego, o której romansie informował jej męża i namówił go do zdradzenia kolegów. Bawią się nieźle, facet jest przykuty kajdankami, więc Harry nie ma wiele do roboty. Zabiera pieniądze, zostawia dowód na niego - pistolet, z którego ten gliniarz zabił zdradzanego i zawiadamia policję. Żonę zdradziecką rusza sumienie i nie odpina faceta z kajdanek, więc sprawa zakończona.

Harry, mimo że ledwie dycha, jedzie jeszcze do swojgo wierzyciela oddac dług. Honorowy jest. Na miejscu dowiaduje się, że ten łach tego chłopaka, którego Harry przekonał, zeby go nie zakablował - zadźgał osobiście. Harry dostaje nerwa i rozwala wierzyciela i jego murzynów, a potem grzecznie reguluje rachunek, wychodzi i próbuje odjechać, ale po 100 metrach auto skręca bezwładnie w bok i staje, czyli Harry się przekręcił.

Ot, bajka o dobrym, honorowym, ale ciągle dirty gliniarzu w świecie kompletnie dirty cops, którzy kombinują, kradną, kłamią i nie mają zasad.

Ray Liotta, LaPaglia, któryś Baldwin (nie rozrózniam ich), GIovanni Ribisi w roli chłopaka z aresztu' Anjelica Huston i Britanny Murphy w rolach kobiecych - Murphy w roli córki Huston - pierwszą Harry próbuje wykorzystać przy grze w pokerze, żeby odwaracała uwagę innych graczy - nie skutkuje ten pomysł, więc potem Harry zbliża się do jej matki, Huston - z czasem traktuje ją jak kogoś bliskiego, można nadzieję na inne życie, ale los jest nieubałagany i jedyne co Harry możę zrobić, to zostawić im trochę pieniędzy zanim się wykrwawi do reszty.

A "Phoenix" dlatego, ze to miejsce całej akcji :)

[barbasia1]

Współczesna bajka to , to fakt.
Co więcej, jak na prawdziwą bajkę przystało zło zostaje tu pokonane, zniszczone
doszczętnie. W szeregach policji nie ma już ani jednego nieuczciwego gliniarza ...
Nawet Harry musiał zapłacić za swoje grzechy, oszustwa.

Obsada całkiem przyzwoita! A Harry'ego kto grał?

:)

[grek.grek]

Ale chropawa bajka taka, atmosfera jak przystało na dirty, mówiąc obrazowo i metaforycznie miejscami : dużo "faków", nieświeżego pot, skarpet od tygodnia nie zmienianych, usychających rabat na balkonie i uciętych uszu w powietrzu ;)

hehe, no wiesz, kadry policyjne są pełne utalentowanego narybku.

Harry'ego grał Liotta.

[barbasia1]

Bo to bajka dla dużych chłopców jest! :)

To skarpety od tygodnia nie zmieniane (hahaha) też występowały w filmie? To
straszne! Jeszcze grosze niż odcięte uszy!

> hehe, no wiesz, kadry policyjne są pełne utalentowanego narybku.
:)

Wyobrażam sobie. ;)

Tak, Loitta ma fizjonomię dirty gliniarza i odrobinę dobrego sqrczybyka . ;)

[grek.grek]

Liotta na wieki wieków zostanie Henry Hillem z "Goodfellas", co oznacza, że do końca już będzie wiarygodny jedynie w rolach sensacyjno-mafijno-gliniarskich i właśnie takich w miarę przyzwoitych albo skłaniających się ku przyzwoitości ludzi, którzy tkwią w błocie i próbują z niego się wydostać.

Hehe, no nie, aż tak koszmarnie nie było, skarpety dwutygodniowe nie latały w powietrzu ;))

Btw, 2 odc Californication na TVN będzie w niedzielę o 23:35 :)

[grek.grek]

Btw, Nocny jastrząb w Dwójce dzisiaj o 20:45. Był już kilka razy, coś o nim gryzmoliliśmy, tak czy owak - możemy chyba polecić, nie ? :)

[barbasia1]

Oczywiscie, jak najbardziej polecamy "Nocnego jastrzebia" z dobrą
rolą Sylwestra Stalone!
:)

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Liotta na wieki wieków zostanie Henry Hillem z "Goodfellas", co
>oznacza, że do końca już będzie wiarygodny jedynie w rolach
>sensacyjno-mafijno-gliniarskich

Obawiam się, ze masz rację (na nieszczęście dla Liotty) .



> Btw, 2 odc Californication na TVN będzie w niedzielę o 23:35 :)
O! dobra wiadomość! Może dotrwam w niedzielę do 23.35!? Wtedy
obejrzymy Cali razem! ;)

"Miasto śmierci", z soboty, ostrożnie spojler

[grek.grek]

Był wczoraj także "Odkupienie" w Polsacie. Też powtórka, pisaliśmy o tym kiedyś dawno temu ;)

Ale o czym innym chciałem, a widzę, ze chyba nikt sprawy nie poruszał. O "Mieście śmierci", co to był w Jedynce w sobotę.

Nazwałbym to filmem "interwencyjnym", bo jego głównym zadaniem jest zaalarmowanie świata o jakimś istniejącym problemie. Dotyczy on masowych zaginięć kobiet w meksykańskim mieście Juarez. Nie jest to nowość, nawet w Polandzie o tym pisze się artykuły, dzieje się to od wielu lat, ale Amerykanie stylizują to niemal na odkrycie faktu, ze ziemia nie jest płaska, całkiem zresztą słusznie, skoro w tym kraju gros ludzie nie ma pojęcia, gdzie na mapie leży Europa, a wszystko, co nie dotyczy baseballa i udek kurczaka w keczupie wisi im zdechłym kalafiorem.

Główną rolę gra Jennifer Lopez. Patrzyłem z ciekawością, bo ciągle nie mogę tej babki zakwalifikować jakoś. Jest dziennikarką z Chicago, którą szef rzuca na odcinek Juarez, bo przez internet zwiedział się, ze dzieją się tam dziwne rzeczy - seriami giną kobiety, a ich ciała odnajdywane są później na pobliskiej pustyni, najczęsciej zakopane w piasku. Jennifer nie bardzo chce tam jechać, wolałaby coś, co da jej awans na korespondentkę, co jest jej marzeniem zawodowym, ale szef się upiera, więc ona tam jedzie. Ma napisać artykuł o tym, co się dzieje w Juarez.

Na miejscu spotyka się z eks-facetem, miejscowym dziennikarzem, którego gra nie kto inny, jak Antonio Banderas. Udaje się im dotrzeć do dziewczyny, która przeżyła atak sprawców - jej historia otwiera film : jest to pracownica pobliskiej fabryki; została podstępnie wywieziona na pustynię przez kierowcę autobusu, będącego w zmowie z szajką gwałcicieli, tam pobita i zgwałcona, zostawiona na marnację, ale cudem ocalała. Sprawcy jej szukają, niesympayczna i nieżyczliwa wobec Jennifer i Banderasa policja zachowuje się niejednoznacznie - niby jej szuka, żeby zapewnić ochronę, ale mamy podejrzenie, ze jest w zmowie ze sprawcami i chce znaleźć pannę, zeby im ją wystawić. Pilnują więc nasi dziennikarze swojego świadka. do pomocy mają jeszcze działaczkę społeczną, którą gra Sonia Braga (swoją drogą, latynoska obsada pierwszorzędna). Udziela ona schronienia Jennifer i dziewczynie, w momencie kiedy przebywanie w hotelu zaczyna być niebezpieczne. Dookoła mur obojętności i same podejrzane gęby, dziewczyna ma ni to zwidy, ni to szóstym zmysłem wychwytuje sygnały, ze ktoś jej zagraża, nawet w bezpiecznym zdawałoby się domu. Atmosfera zagrożenia taka.

Oczywiście, Jennifer i banderas, korzystając z tropów rzucanych przez dziewczynę, prowadzą śledztwo - chodzą, węszą, fotografują twarze kierowców autobusów, żeby ustalić, który ją wtedy wystawił. Wiadomo jest, że sprawcy upatrują sobie robotnice z tej fabryki całej, a potem je trafiają. Ktoś próbuje zabić dziennikarzy, ale wyjątkowo nieudolnie.
Wreszcie dziewczyna rozpoznaje na zdjęciu kierowcę. A przy okazji wraz z Jennifer pojawia się na przyjęciu dla zamożnych burżujów, z okazji urodzin córki jednego z nich, na którym najpierw piszczy z zachwytu, kiedy dostaje autograf od swojego idola muzycznego, co gra tam koncert, a zaraz potem wpada w histerię, kiedy rozpoznaje wśród gości twarz tego, który ją zgwałcił. Jest to jakaś szycha, w dodatku zna się z panem domu i zdaje się, ze proceder sięga szczytów społecznej drabiny w Juarez.

Jennifer nie ma wyjścia. Raz, ze sama ma korzenie meksykańskie, jej rodzice byli imigrantami, przeżyła w dzieciństwie tragedię (śmierć ojca, został zastrzelony) i teraz zaczyna się z losem meksykańskich kobiet z Juarez identyfikować, a dwa - jest dziennikarką, ma w sobie upartość i ciekawość prawdy, więc ma dwa powody dla których nie może zrezygnować. Musi zatem sama stać się przynętą i zwabić prześladowców w pułapkę i ich zdemaskować. Dlaczego nie wezmą od razu za d,pę kierowcy i tego z przyjęcia, skoro świadek ich rozpoznała ? Nie wiadomo, może chcą dowodu czarno na białym. Jennifer zatrudnia się w fabryce. Ładna, młoda, od razu zwraca uwagę kierowcy. Na miejscu, gdzie wywiózł on kiedyś dziewczynę jest policja, licząc, że złapią dziada na gorącym uczynku. Ale ten wywozi Jennifer w kompletnie inne miejsce, na jakies wyspisko gratów. Tam próbuje się do niej dobrać, ale Jennifer, przygotowana na sytuację - kciukiem uciska mu oko, a potem wali kamieniem w łeb. Jest przekonana, ze wśród gratów dookoła ktoś się czai, ktoś kto przybył, żeby z niej skorzytać, bo przecież kierowca nie przytrmosił jej tutaj dla siebie samego. Kryje się więc dzielnie, a my nie wiemy, czy ktoś tam jest, czy nie ma, czy zaraz jej nie wskoczy na plecy. Nic się jednak nie wydarzy, oprócz tego że Jenifer odkryje masowy grób, gdzie leżą zwłoki wielu zabitych kobiet. Czyli : sprawcy mają kilka miejsc, w których atakują. Policja ma za to kierowcę, którego Jennifer unieszkodliwiła.

Jennifer szuka tego, kto kierowcy zleca podstawianie mu kobiet. Nawiązuje kontakt z właścicielem fabryki, m.in z której wyciągane i zabijane są kobiety, a któremu wpadła w oko podczas tamtego przyjęcia.
Próbuje dyskretnie go podpytywać o tego faceta, którego rozpoznała dziewczyna jako swojego oprawcę. Kończą w łóżku, szczególnie że Jennifer w międzyczasie dowiaduje się, ze banderas ma żonę i dziecko, co rujnuje jej wskrzeszone do niego uczucie.

Jennifer pisze ten artykuł do gazety. Najpierw wszystko jest cacy. POtem dostaje informację, że redakcja nie wydrukuje go za chiny ludowe. Jedzie więc do Ameryki, żeby się z tym zmierzyć. Zostawia na kilka dni dziewczynę, która ma składać zeznania przeciw kierowcy. Zostawia Banderasa, romansowego deja vu nie będzie, ale współpraca owszem. W Chicago szef powiada, ze cała sprawa nie przejdzie, bo Stany i Meksyk mają za dużo do stracenia we wzajemnych relacjach handlowo-ekonomicznych (w tym art więcej o politycznych meandrach całej sprawy : www.wprost.pl/ar/48725/Rozpruwacze-z-Jurez/, żeby rozkręcać taką aferę. Jenifer dostaje propozycję zostanie korespondentką w zamian za wyluzowanie, ale ejst za późno, zbyt się zaangażowała i zbyt jest wpieniona. Wraca więc do Juarez, gdzie się sporo wydarzyło w międzyczasie : kierowca został zwolniony, Banderasa zastrzelili nieznani sprawcy, a dziewczyna, ktra miała składać zeznania w sądzie na dniach, próbowała uciekać z Meksyku kontrabandą, ale została złapana na granicy i odstawiona z powrotem, gdzie bez ochrony dziennikarzy jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie, bo przeca jako niewygodny świadek nadaje się do odstrzelenia. I nie wiadomo, gdzie się podziewa.

Jennifer wraca, próbuje prosić tego dziedzica fabrycznego, zeby pomógł, ale on ma za dużo do stracenia, polityka, biznes itd - Jennifer więc do niego "a to wal się, a poza tym kiepski w łózku jesteś"; szuka dziewczyny w jej własnym domu. Szuka jej tam, zbiegiem okoliczności, także ten, którego szuka Jennifer, czyli zabójca. Na dodatek wybucha pożar w slumsach, i w scenerii tego pożaru zabójca próbuje udusić Jennifer, ale z pomocą przychodzi jej dziewczyna (jakiż timing, wszyscy troje przypadkiem w tym samym miejscu, hehe) i wali go w łeb jakąs sztachetą, tak ze gość pada trupem i ogień po pochłania. Brudne jak świnie Jennifer i dziewczyna prosto z pożaru jadą do sądu, zeby dziewczyna mogła się wygadać przed sędziami.

Oczywiście, w Juarez nadal się dzieją porwania i morderstwa, więc film urywa się w dobrym momencie. Nikt nic nie zrobi, zeznanie nic nie da, dopóki sąd chodzi na pasku polityki i biznesu. Jennifer zostaje w Meksyku, przejmuje gazete miejscową po śmierci Banderasa i zajmuje się tylko sprawami tych morderstw.

I tyle. Fabuła to tylko pretekst do nagłośnienia tego, co w Juarez ma miejsce i czemu nikt nie może położyć kresu. Scenario taki sobie, nie mogę zrozumieć, dlaczego mając świadka, który rozpoznał swoich oprawców Jennifer nie idzie po nazwiskach i nie próbuje rozgryźc całej sprawy i głównych macherów, nie próbuje ich lepiej poznać, ich życia, ich biznesów, ich kontakt

"Miasto śmierci",dwa słowa jeszcze

[grek.grek]

Sensacyji słuzyło takie pokierowanie narracja, ale zamiast eleganckiego dreszczowca a'a Raport Pelikana zrobiła się jatka, a już finał w postaci walenia gościa kłonicą po plecach była naprawdę niskich lotów. Jest kilka momentów napięcia, z najlepszą wg mnie sceną otwierającą film : dziewczyna wychodzi z fabryki po pracy, kupuje coś na bazarze, wsiada do autobusu, jedzie, zostaje w nim przypadkiem sama, kierowca odwraca się z sympatycznym uśmiechem "pozwoli pani, że podjedziemy po benzynę ?", ona się zgadza, on ją wiezie w jakieś ostępy pustynne, ona coraz bardziej zaniepokojona, stopniowo aż do spanikowania, przy oknie autobusu, za którym tylko ciemność widać, aż wreszcie następuje akcja... Mocny początek, z czasem jakby mniej emocji, coraz trudniej wydusić z tej opowieści jakiś pałer, mimo dzielnych prób. A już scena kiedy samochodem ganiają Jennifer i Banderasa po jakimś hangarze niemal komiczna w swej niechlujności i braku dramatyzmu.

Jennifer LOpez nie jest wybitną autorką, co widac, słychać i czuć. Gra, śpiewa, fika kozły, robi za celebrity - czy ona coś umie robić naprawdę dobrze i na czymś się kiedyś skupi ?
Próbuje przybierać klasyczne pozy dziennikarki-reporterki, przepasana wielkim aparatem, w bojówkach, próbuje być a'la Janda w Człowieku, ale nie przekonuje. Nie wiem, czy lepsza aktorka dała by radę ten film uatrakcyjnić i ubarwić - ulepszyć. Zresztą, nieważne :) Jennifer dostała tę rolę i po prostu była, wg mnie, bezbarwna, aczkolwiek jest ładna i patrzenie na nią nie męczy :)

[barbasia1]

Rzeczywiście twórcy filmu ślizgają się po powierzchni.
Czułam że tak będzie jak tylko przeczytałam, że w filmie gra
Jennifer Lopez. :)


W Wysokich Obcasach był tez kiedyś artykuł na temat morderstw kobiet
w Juarez, nie mogę go teraz znaleźć.
Później poszukam.
:)

[maniaczytania]

Nie do konca sie zgodze z tym slizganiem, a i dla mnie z JLo lepsza aktorka niz
piosenkarka.
Film ten prawie rok temu rowniez w sobote na 1 polecial, a wiem, bo nawet
wpisorecenzje na swoim blogu popelnilam (2 razy mi sie zdarzylo napisac tam
recenzje filmu z tv, wiec musial zrobic na mnie wrazenie):
mojeprzemiany.blox.pl/2009/06/Miasto-smierci.html

[grek.grek]

IMo, temat robi wrażenie, bo rzeczywiście jest to sprawa intrygująca i krwista, ale wg mnie film spalili. Nie ma temperatury w scenariuszu i montażu, nie ma aktorstwa w kluczowych rolach, które mogłoby to jakoś zamazać albo sztucznie podnieść. Pochwaliłbym, zapomniałem wczoraj, zdjęcia - tło momentami w kolorze sepii, naśladujące "Traffic", te kolaże barw i urywanych, rozmazanych, zamierzenie chaotycznych ujęć z ulic i zaułków - to było niezłe, chyba najmocniejszy punkt tego filmu. Podobała mi się jeszzcze scena, kiedy Jennifer, w poszukiwaniu dziewczyny, wchodzi do jakiegoś burdeliku - można było poczuć smrodek nocnego życia biednych dzielnic Juarez.

[grek.grek]

Heh, no niestety Jennifer nie ma ani osobowości, ani talentu Courtney Love, czy Juliette Lewis, które potrafią/ły estradę z ekranem łączyć całkiem zgrabnie.
Ale, w sumie, ciekaw jestem, co z nią będzie, bo jest młoda, jakiś bagaż doświadczeń już ma i pytanie : co z tym zrobi.

[barbasia1]

Jennifer Lopez poza graniem w filmach, śpiewaniem, zamuje się
jeszcze projektowaniem ubrań, butów, zegrarków i innych gadżetów.
Prowadzi restaurację. Jest producentką reality show. Stara się
maksymalnie wykorzystać swój czas, pozycję. Mam wrażenie że jej
ambicje ograniczają się tylko do tego by rachunek na koncie bankowym
stale się powiększał.

:)

[grek.grek]

Taka rich man's Grochola szołbizu z US trochę, nie ? ;))

"Wallandera" dzisiaj oglądasz ? Serial się zrobił z tych ekranizacji. Ciekawe, wszystko to są kawałki na podst prozy, czy ekranowy Wally zaczął żyć własnym życiem i mu dopisują scenariusze na bieżaco ? :)

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> Taka rich man's Grochola szołbizu z US trochę, nie ? ;))

Właściwie tak! Rózni je tylko liczba zer na koncie. No i Jennifer
jest ładniejsza.
Aleee jak Grocholę umytu, uczesano (wreszcie) , nakremowano,
wymalowano, ubrano po ludzku zaczęła wyglądać całkiem ładnie i o
wiele młodziej.


Tak, zamierzam oglądać "Wallandera". Dzięki za przypomnienie.

A z "Wallanderem" (czytałam jakiś czas temu w moim dodatku) jest
tak: na podstawie książek Mankella pierwsi miniserial zrobili
brytyjczycy (widzę, że we współpracy ze Szwedami), z Kennethem
Branaghiem w głównej roli, natomisat wersja szwedzka z Kristerem
Henrikssonem, to już nowe historie napisane specjalnie przez
Manklella na potrzeby filmu na fali popularności serialu z
Branaghiem (stąd pewnie scenaiusze nie są do końca imo udane).

Liczę , że Polsat czy inna telewizja pokaże też wersję z Brangahiem.
Warto by porównać obie wersje.

Pepsic wspominała już kiedyś o wersji z Branaghiem.
tu:
forum.gazeta.pl/forum/w,14,109585922,110869251,Re_Wallander_Jak_zabic_psa_sasiada.html

:)

Co na dzisiaj ? Inkwizycja, Kurosawa, Adwokat.

[grek.grek]

"Grocholę UMYTO" - hehehe :)

No i ja tak coś czułem, że te scenariusze, to drugi sort - w końcu proza była hitem, nie na darmo, z hita się nie kleci takich, wg mnie, trzeciorzędnych opowiastek.

Btw, a'propos dzisiaj dzisiaj niby ładnie i fajnie, ale jak zawsze za późno :
0:55, TVP 1 : Dzień gniewu, jakiś hiszpański thriller z epoki inkwizycji, aczkolwiek pojęcia nie mam, czy z nią samą w jakiś sposób sprzężony w swej akcji i tematyce.
I powiedz mi, że oni się ideologicznie nie ustawiają, skoro film ten dają tak późno, a przed nim jest jakiś marnej reputacji pierdołek o zmutowanych pszczołach... :)

0:25, Polsat, "Sobowtór" Kurosawy. 7 samurajów, to u mnie top, "Tron we krwi" też mnie zakręcił, Sobowtóra nie widziałem, więc tym chętniej, zwłaszcza, ze poza samą treścią i sposobem narracji w wykonaniu mistrza, jestem ciekawe, czy kino Kurosawy może istnieć bez my man Mifune, które tutaj nie ma w obsadzie (zachorował wtedy, czy zostawił mleko na gazie i musiał wrócić do domu ?). Oglądałaś może ? Oglądaliście ?

22:20, TVN, "Adwokat diabła" - heh, nie wiem, co Ty na to, ale jak dla mnie, to to się nigdy chyba nie zestarzeje. Żeby jeszcze telewizje, z TVN na czele, zachowywały się z większą przytomnością i oszczędniej dawkowały kolejne powtórki, to oglądany co 3-4 lata naprawdę sprawiałby przyjemność estetyczno-jakąśtam. A tak, co kwartał bankowo można obstawić, że Adwokat w ramówce się znajdzie. Szkoda trochę.

[barbasia1]

> "Grocholę UMYTO" - hehehe :)

Tu może się trochę zapędziłam. ;/
Ale fakt faktem, zaniedbała się kobieta bardzo, renowacji porządnej
wymagała...

Wszystko w porze dla Batmanów, ech.
Ja myślę, że oni tam w TVP myślą, że tylko półgłowki oraz bezmózgi,
co nie myslą, oglądają teraz polską telewizję. ;)

"Sowobtóra" niestety nie widziałam.
Zacny to film, jak podają otrzymał - "Złotą Palmę " w Cannes i
Cezara dla najlepszego filmu zagranicznego.
Dał radę Kuroswa bez Miufune! ;)

Liczę, Toshiro ("call me Toshiro"), że opowiesz w jakiejś wolnej od
meczu chwili film Kurosawy.

"Adwokat diabła" Piekielnie dobry jest tu Al Pacino! Zresztą cała
obsada świetna. Ale co za dużo to niezdrowo, to fakt.

[grek.grek]

Aż trudno uwierzyć w tę Palmę bez Mifune...

Hehe, do podobieństwa do Mifune z Siedmiu samurajów się mogę przyznac, ale to wszystko; im Toshiro był starszy, tym bardziej przypominał Ryśka z Klanu. Z dzioba oczywiście, hehe.

Nieno, jasne, że coś napiszę. Jeszcze nie wiem, czy będę jechał live (ech, te reklamy w Polsacie...), czy nagrywał, więc nie gwarantuję,że jutro, ale ogólnie rzecz ujmując : w najbliższym czasie - jak najbardziej i z miłą chęcią :)

Jakby tak na polską tiwi popatrzeć, to można by przysiąc, że Al Pacino zagrał TYLKO w Adwokacie, a Pieskiego popłudnia, Serpico albo Scarface, to w ogóle nie nakręcono nigdy i w zasadzie : łaj, oh łaj, ten Pacino jest taki ceniony, fajny i top-all-time.

[barbasia1]

Eee, nie, jako starszy pan Mifune też prezentował się całkiem
nieźle, np. w "Szogunie" jako pan Toranaga.


Radziłabym nagrać ze względu na późną porę, i własnie na tę
nielizczoną ilość rekam. Mnie / nam się nie spieszy się, film
stanowczo nie musi być na już, na jutro.

Właśnie, właśnie, tyle świetnych filmów do pokazania, a ci do
zudzenia to samo serwują non stop. Niezrozumiałe.

[grek.grek]

No proszę... ;)

Tak zrobiłem, znaczy się - nagrałem. Więc nadziergam coś wkrótce.

Nie mam pojęcia, aczkolwiek może chodzi o jakieś niższe koszta - każda kolejna powtórka kosztuje mniej, więć po co brać nowy film, za który trzeba zapłacić więcej. Nie wiem zresztą, to wygląda jak piekny sen wariata i próbować go roszyfrować byłoby nietaktem ;)

[barbasia1]

> Tak zrobiłem, znaczy się - nagrałem. Więc nadziergam coś wkrótce.

W takim razie już teraz wyrażamy nasze wielkie zadowolenie! :)

>Nie wiem zresztą, to wygląda jak piekny sen wariata i próbować go
>roszyfrować byłoby nietaktem ;)
:)))
Otóż to!

[pepsic]

A może rosyjski dramat "Godzina szczytu" na TVP 2. o godz. 22.20 ?
Ocena wg GW - dwie gwiazdki, ale w moim osobistym rankinku kino
nieamerykańskie zyskuje dodatkową *(sprawdzone).

Godzina szczytu

[maniaczytania]

tez sie na to szykuje dzis :)

[pepsic]

Na tyle objeżdżałam, aby stwierdzić, że globalizacja i do Rosji zawita, fabułę można by umieścić w każdej części świata. Maniu, jeśli obejrzałaś to napisz, co się wydarzyło od drugiej wizyty u lekarza i na jaką chorobę cierpiał gł. bohater? Czy było zaznaczone miejsce (b. ładna architektura - Petersburg?)

[pepsic]

* Na tyle obejrzałam, aby stwierdzić, że globalizacja i do Rosji zawitała,

[maniaczytania]

z globalizacja prawda, poza tym zauwazylam, ze my jakos bledne wyobrazenie mamy
o tej czesci swiata, obawiam, sie, ze wzgledem duzych miast, to my bardziej
zacofani, zwlaszcza gospodarczo jestesmy.
Miejsca tez mi sie bardzo podobaly.

Ale niestety, nie zmoglam tego filmu - jak dla mnie troche przekombinowane byly
te wstawki z wewnetrznymi przezyciami glownego boahtera itp.
Chociaz grekowi pewnie by sie podobala rozmowa glownego bohatera z nastoletnia
corka, ktora przylapal na goracym uczynku :)))

[pepsic]

Moim zdaniem rozmowa, jak i sama scena wypadła bardzo naturalnie, w końcu nie na
wszystko, co zaskakuje w życiu, mamy gotowe scenariusze. Obiekcje za to miałam
spore, co do wieku dziewczyny (wyglądała na 13-14).

[barbasia1]

Chyba diagnoza brzmiała : rak, ale nie dam głowy, oglądąłam jakiś
czas temu, i też nie widziałam całości.

Tak, akcja rozgrywa się w Petersburgu. Bardzo ładnie pokazane miasto
to prawda.
:)

[pepsic]

Barbasiu, rzuciłam okiem do wikipedii (p.o. prezydenta może, to i
ja też, a co) i wyszło mi, że pierwszy serial- szwedzki pochodzi
z 2005 - 2009 roku (obecnie na polsacie) - i liczy 26 odcinków!.
Natomiast prod. BBC z Kenethem Brenaghiem zaczęto realizować od
2008 roku. Mankell napisał 9 powieści o dzielnym, styranym życiem
detektywie (ja wyliczyłam - 10) i wynika, że to wg nich (na
ile starczyło) nakręcono serial szewdzki i pewnie angielski. Były
jeszcze inne wersje szewdzkie.
Ps. Wczorajszemu odcinkowi pt. "Mrok" dałam radę, choć miałam drobny
dylemat, czy nie wybrać powtórki duńskiego "Tuż po weselu" na TVP
Kultura.

[barbasia1]

pepsic napisała:

Być może ja coś pomyliłam, albo źle zrozumiałam notkę z gazety
(wstyd!), ktorą zresztą spisałam sobiedo notesika specjalnego. ;)

Dzięki za sprostowanie! :)
Jak to trzeba wcześniej pozaglądać do kilku źródeł zanim się coś
napisze.


Bardzo mi się podobał ten wczorajszy Wallander, choć był najbardziej
pornury i mroczny ze wszytkich obejrzanych do tej pory, wszytko co
nagrosze się skumulowało w tym odcinku - gwałty na nieletnich
dziewczynkach, mafia pedofilów, w której są też nauczyciele ze
szkoły, narkomania, morderstwo, szpitale psychiatryczne,
szaleństwo, samobójstwo, usiłowanie zabójstwa, szantaż ...

[pepsic]

No i zmiękczająca panie choroba gł. bohatera :)
Ps. Ja z kolei coś pomieszałam z niemiecką kooprodukcją.

[pepsic]

Barbasiu, czy dobrze mi się wydawało, że Wallander zastukał do koleżanki z
pracy niekoniecznie na lampkę wina?

[barbasia1]

pepsic napisała:

> Barbasiu, czy dobrze mi się wydawało, że Wallander zastukał do
koleżanki z pracy niekoniecznie na lampkę wina?

Tak, tak, Wallanader przybył jednak z wizytą do koleżanki z pracy.

A potem upominał Stefana by się zbytnio, nie zbliżał do Lindy, bo
to "niezgodne z regulaminem". :)

Polubiłam Wallandera Henrikssona! Przyzwyczaiłam sie do niego, też
chyba trudno byłoby mi się przestawić teraz na Branagha.

:)

Jeszcze słowo odnośnie serialu "Wallander" i adaptacji ksiązek
Mankella. Znazałam na ten temat informacje w zacnym źródle, na
stronach magazynu FILM, mam nadzieję, ze tym razem nie będzie już
pomyłek.
www.film.com.pl/?q=node/1579
Serial z Kristerem Henrikssonem (2 serie po 13 odcinków, kręcony od
2005) , który właśnie oglądamy oparty jest na oryginalnych
scenariuszach, a nie książkach Mankella (tak jak już wcześniej
powiedziałam), ale z wyjątkiem odcinka pierwszego "Nim nadejdzie
mróz" (przypomnę -sprawa religijnego fanatyka i jego sekty
mordującej ludzi).

Saerial na podstawie książek Mankella powstał wczesniej, w latach
90.tych, w roli głownej wystąpił Rolf Lassgård.

A w 2008 powstały pierwsze odcinki brytyjskiego serialu (również na
podstawie książek Mankella) z Kennethem Branaghiem w roli komisarza
Wallandera . Całkiem niedawno pokazywano nowe premierowe odcinki.
(nie wiem skąd wzięłam info., tam wyzej, ze serial brytyjski był
pierwszą adaptacją Wallandera!!!??
Za pomyłki nieścisłości, bardzo przepraszam! :/)
:)

[barbasia1]

To uściślenia Twoich Pepsic informacji.

Musiałm dociec, który z seriali powstał na podstawie prozy Mankella,
sama rozumiesz... :)

[pepsic]

W wikii nie podano - co, na podstawie czego nakręcono, sama sobie
dointerpretowałam (błędnie!), a też lubię wiedzieć :)
Założę się, że w mojej skromnej bibliotece nie ma ani jednego Mankella, a
wakacje tuż, tuż.
Ps. Czyli Wallander nie tylko miłością platoniczną żyje :))

[barbasia1]

A ja przegapiłam książkę Mankella dwa lata temu! Polityka wydaje
taką serię z kryminałami na lato, na wakacje z w bardzo przyzwoitej
cenie (15 zł). Kupiłam wtedy tylko kryminał Aleksandry Marininy
(rosyjskiej autorki, która zresztą wcześniej pracowała w policji i
porzuciła tę pracę by zająć się pisaniem kryminałów! Marinina tez
niezła!).

> Czyli Wallander nie tylko miłością platoniczną żyje :))

Myślisz, że po lampce wina doszło do czegoś jeszcze między
nimi??? :)

[barbasia1]

Sprostowanie -
Marinina prawcowała 20 lat w MIlicji!!! :)

[pepsic]

Wszystko na to wskazuje.

[pepsic]

Mam wrażenie, że Stefan w roli zięcia po prostu mu nie leży.

[barbasia1]

pepsic napisała:

> Mam wrażenie, że Stefan w roli zięcia po prostu mu nie leży.

Pomny swoich doświadczeń rodzinnych, małżeńskich, obawia się męża-
policjana dla swej córki. Pewnie o to chodzi!?
:)

[pepsic]

Chyba nie. Jako ojciec przeczuwa, że coś jest nie tak i serce go boli patrząc na
dziwaczny związek, którego młodzi ludzie sami się wypierają pomimo wspólnego
pomieszkiwania i seksu. Zauważyłaś, jak Wallandera zabolała obojętna reakcja
Stefana na nieobecność Lindy w nocy.

[barbasia1]

Ha! Wiesz coś więcej na temat Stefana??
Mnie się on do tej pory podobał, nie wyczułam, nie dostrzegłam nic
złego!???

Zauważyłam minę Wallandera oraz spokojną?, chłodną? reakcję
Stefana, która wyjasniłam sobie tym wczesniejszym telefonem od
Lindy, w którym informowała go, że nie wróci na noc.
:)

[barbasia1]

Zareagował spokojnie ponieważ wiedział od Lindy, że ta nie wróci na
noc.

[pepsic]

Do tej pory nie zwracałam uwagi, ale ostatnio coś mi zaczyna nie pasować w jego zachowaniu. Pamiętam scenę ich poznania, tak dobrze rokowała - chemia i te sprawy. Wracając do nieobecności Lindy w domu - właściwie to nie chodziło o noc, a fakt, że prawie przez cały następny dzień Stefan nie zainteresował się tym, że dziewczyna nie wróciła do domu po nocnej akcji. To właśnie ta sytuacja sprawiła przykrość Wallanderowi.
Ps. Barbasiu, wiem, ale nie powiem, bo to spojler, sorrki :))

[barbasia1]

Ale jesteś Pepsic! ;) No dobrze, czekam zatem na kolejne odcinki
Wallandera z rosnącą niecierpliwością. Będę przyglądać się Stefanowi
znacznie uważniej niż do tej pory...

:)

[barbasia1]

Barbasiu, rzuciłam okiem do wikipedii (p.o. prezydenta może, to i
ja też, a co)
:)))
A w jakiej sprawie zagadał, nie pamiętam już!?

[pepsic]

Prezentując kandydaturę Marka Belki na prezesa NBP korzystał z
wydruku z wikipedii dot. BBR. Ponadto dość znacząco pomylił jego
wwykonywaną dotychczas funkcję, co z kolei powiązano z czerpaniem
lakonicznej i nie sprawdzonej wiedzy z tej samej wiki.

[barbasia1]

A tak, dzięki! :)

Z wikipedią trzeba bardzo uważać!

Korekta do Wallandera

[barbasia1]

barbasia1 napisała:
> A z "Wallanderem" (czytałam jakiś czas temu w moim dodatku) jest
> tak: [...]

Korekta, bo jest inaczej:

www.film.com.pl/?q=node/1579

Serial z Kristerem Henrikssonem (2 serie po 13 odcinków, kręcony od
2005) , który właśnie oglądamy oparty jest na oryginalnych
scenariuszach, a nie książkach Mankella (tak jak już wcześniej
powiedziałam), ale z wyjątkiem odcinka pierwszego "Nim nadejdzie
mróz" (przypomnę -sprawa religijnego fanatyka i jego sekty
mordującej ludzi).

Saerial na podstawie książek Mankella powstał wczesniej, w latach
90.tych, w roli głownej wystąpił Rolf Lassgård.

A w 2008 powstały pierwsze odcinki brytyjskiego serialu (również na
podstawie książek Mankella) z Kennethem Branaghiem w roli komisarza
Wallandera . Całkiem niedawno pokazywano nowe premierowe odcinki.
(nie wiem skąd wzięłam info., tam wyzej, ze serial brytyjski był
pierwszą adaptacją Wallandera!!!??
Za pomyłki nieścisłości, bardzo przepraszam!
:)

[pepsic]

Ale jest o wiele bardziej apetyczna od tych dwóch pań, których
wideoklipy zalinkowałeś i nie trzeba wpadać w kompleksy nadmierne. A
poza tym jest znajomą prezesa NBP :)
Ps. Młoda? Jennifer liczy 41 wiosen, ale niech będzie.

[pepsic]

Miało być pod postem Greka w innym miejscu :(

[barbasia1]

> Ps. Młoda? Jennifer liczy 41 wiosen, ale niech będzie.

Młoda! Zresztą nie wygląda na te swoje 41 lat. :)

[grek.grek]

Co racja, to racja, aczkolwiek, ju noł, mnie nie kręci żadna z nich, więc se mogę takie teksty wygłaszać, w sytuacji, kiedy Jennifer pożąda połowa świata ludzkiego i trzy czwarte owadów, heh.
Jedyne, co mnie z tej całej trójki zasysa, to muzyka Hole i Courtney - mega energetyczna; aczkolwiek, u Formana też wypadała zawodowo w rolach, które były jak dla niej napisane, zwłaszcza Althey w "Larrym Flincie".

Wiesz, ja kiedyś miałem Charlize Theron za taką właśnie, może nie J-Lo w 100 %, ale kogoś w tym stylu, co to ładnie wygląda, w sumie tym wyglądem trochę nadrabia, bo człek się gapi tu i tam i nie dowidzi, ze dziewczyna powinna zagrać dyskretne zdziwienie, a odstawia szok poporodowy. A potem przyszedł "Monster" i Charlize została aktorką, a nie występowaczką. Może Jennifer też się coś takiego przydarzy, tylko nie wiem, czy ktoś uwierzy w to, ze ona da radę coś podobnego uciągnąć, zmienić się, no i że ma talent ;) Może jej dadzą jakąs rolę-w-dużej-mierze-śpiewaną, w jakiejś wypasionej i drogiej biografii Donny Summer, albo Tiny Turner i będzie mogła się zapisać, jak Madonna w "Evicie" ;)

A "Miasto śmierci" ? Oglądałaś ?

[pepsic]

Mignęło mi jej nazwisko w obsadzie i z tego powodu odpuściłam chyba
zbyt pochopnie spodziewając się innej kategorii.

[maniaczytania]

film o Tinie juz byl :)
zreszta ze swietna Angela Basset

[grek.grek]

Racja. I, istotnie, lepszego nie sposób się spodziewać by było.

Poza tym, otumaniło mnie podwójnie, bo... jak BIAŁAWA Jennifer miałaby zagrać CZARNĄ Tinę ? Chyba tylko z litości dla mnie, nie zauważyłyście/liście tego ;)) Jak się okazuje... geometryczne podobieństwo tyłków - to za mało ;) Muszą być jeszcze w tym samym kolorze, heh.

[maniaczytania]

Aaa, przypomnialo mi sie, ze JLo w filmie bio juz grala - "Selena"

[grek.grek]

Kurde bele :)

Moze niech zagra samą siebie, to powinno jej wyjść najlepiej, hehe.

[barbasia1]

> Poza tym, otumaniło mnie podwójnie, bo... jak BIAŁAWA Jennifer
miałaby zagrać CZARNĄ Tinę ?

Ja zauwazyła, ale pomyślałam - dlaczego nie!??
Teresa Budzisz-Krzyżanowska mogła się kiedyś wcielić w męską rolę,
w Hamleta, to i śniada Lopez mogłaby zagrać czarną Tinę, w jakiejś
oryginalnej interpretacji biografii babci rocka ;).

[grek.grek]

Hehe :) Postomodernizm podobno ciągle obowiązuje, więc łajnot ?

[barbasia1]

Otóż! :)