Czy ktoś oglądał "Nianię"?

[ewasuwek]

w niedzielę 02.01.2005 w TVp1 o godz 0.40 "leciał" film włoski "Niania".
Mój mąż przez przypadek nagrał około 1 godzinę filmu. Film nagrał sie do
momentu gdy niania dała profesorowi list do przeczytania.
Czy ktos oglądał ten film, jak się skończył?.
Zżera mnie ciekawość...chyba zwariuję jak się nie dowiem co było dalej....
pliiiiis zaspokojcie moją ciekawość! ! !

ewka

[Gość: ADAM]

No popatrz ty,,,,, jak to problemy łączą ludzi...
pisałem z tą samą prośbą, tydzień temu, watek pewnie jeszcze gdzies się
pląta/cze........jak się dowiesz- daj znać.Mnie nikt nie odpowiedział.

Ja przysnąłem w trakcie...a nikt ze znajomych nie oglądał...Tez umieram z
ciekawości.
Dowiedziałem się tylko,że żona się wyprowadziła( chwilowo) on zaczął nianie
uczyć pisać a niania, jak sie okazło , "szła w miasto" nie bez powodu. otóz
wcale nie zostawiła swojego dzieciaka na wsi, co od poczatku wydawało mi się
dość dziwne, tylko gdzies w mieście ( nie wiem gdzie) i robiła za "bar obwoźny"
vel "cattering", na dwa fronty.
co do listu, to mam podejrzenie,że napisała go ŻONA a nie szanowny małżonek z
więzienia- kobieta nie pozbawiona inteligencji- wiedziała że mąż przeczyta...
ale co dalej...co dalej... może poszperam w internecie, jak znajdę , to dam
znać...
na ra...

[ewasuwek]

dzięki...
pa

ewka

[Gość: ADAM]

reżyseria Marco Bellocchio scenariusz Marco Bellocchio zdjęcia Giuseppe Lanci
muzyka Carlo Crivelli scenografia Marco Dentici, Simona Migliotti

i tu...UWAGA!...............
na podstawie: powieści Luigiego Pirandello ...
no to chyba trzeba będzie przeczytać............
tylko tyle w necie udało mi się znaleźć....
szukam dalej

[ewasuwek]

Pytałam wśród znajomych ale niestety nikt nie oglądał...patrzą na mnie jak na
wariatkę...
...też szukam

ewka

[Gość: ADAM]

ja znalazłem recenzję po włosku i angielsku fragmencik...ale niczego NOWEGO się
nie dowiedziałem
chyba jednak trzeba będzie przeczytać książkę...Ale tu ciekawostka
szperałem w bibliotekach internetowych i co? i nico...! pustka, żeby nie
powiedzieć- NIENTE....

tytuł oryginału "la Balia", to co ? szukamy dalej? może jakies zakłady- kto
znajdzie pierwszy? tylko jaka nagroda?????????? hmmm.....niech no pomyślę,
troszku....

znalazłem !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: ADAM]

PRZETŁUMACZYĆ??????????????czy nie trzeba?
Nie będziesz zachwycona

La Balia
(Dir. Marco Bellocchio, Italy, 1999)
Marco Bellocchio's La Balia (the wet-nurse) is one of those movies that is not
afraid of being unfaithful to the literary work on which it is based - even if
this work is by an author who is considered a "classic", as indeed is the case
with Luigi Pirandello. While Bellocchio has retained the initial scenario from
Pirandello's novella - a bourgeois wife's inability to breast feed her baby -
the director has made a number of crucial changes that allow him to explore the
themes in which he has always been interested. In this way, La Balia is a
synthesis of Bellocchio's life-long concerns which have characterised his
oeuvre ever since his stunning debut movie Fists in the pocket (1965) - the
observation of the Italian bourgeoisie and of its repressed and most
unacceptable behaviour, the influence of class difference on human
relationships, and the interconnections between reason, science and folly. The
result is a highly original and intense movie.

Set in Rome at the beginning of the century, the movie focuses on the
relationships between Ennio Mori, a psychiatrist who no longer believes in
psychiatry (in Pirandello's novella he is simply an ambitious socialist
politician), his wife Vittoria who has just given birth to their first son but
is unable to breast feed him, and Annetta, a wet nurse from the country whom
Mori selects to obviate his wife's problem. Vittoria is unable to communicate
to her husband her unhappiness caused by her inability to fit in that very
social role for which she had married Mori in the first place. In turn, he is
unwilling to analyse his wife's mind and fears. He prefers to adapt himself to
her long silences and keep up a faint impression of quiet. This balance based
on a deep lack of communication is unsettled when the wet nurse arrives at the
Mori's palace. Vittoria's inability to feel for her very own son that love
which the wet nurse feels from the very first moment and her consequent
jealousy prompts her to depart for their seaside mansion. The close
relationship that Mori establishes with Annetta after Vittoria's departure
offers to the wet nurse physical protection and intellectual growth, yet it is
Mori himself who will benefit the most. Annetta teaches him a positive approach
to life and a more open and understanding attitude towards others. Through
Annetta, Mori learns to understand his wife and, in the end, (and in contrast
with Pirandello's pessimistic ending where Annetta's own son dies and she
becomes a prostitute) the couple are reconciled.

The concerns of the movie with the category of class are apparent; it has
already been mentioned that Vittoria married Mori to have a social role only to
find out that it was a role into which she could not fit. Her unhappiness with
the claustrophobic rules of the haute bourgeoisie is made very clear from the
beginning: Vittoria is sitting in an armchair surrounded by Mori's female
relatives, but she does not entertain them, her mind is clearly elsewhere. She
is afraid of motherhood and tells her husband she would be glad if everything
was already over. After giving birth to her son, she feels oppressed by the
visits that Mori relatives pay to her and would like to be left alone. She does
not even want to take her child in her arms. To these claustrophobic scenes,
Bellocchio skilfully alternates shots of Annetta's life and of the women who
help her while she gives birth to her child. Two opposing social worlds are
presented: Vittoria belongs to a safe and well-to-do environment, but is weaker
and more anguished than Annetta who has to work in the fields even while she is
pregnant. Yet, the movie is careful not to oppose country virtue to city
corruption. The bond that Annetta creates with Vittoria's child (effectively
conveyed by the image of Annetta's shadows that enlarged by the light coming
from a window while she is keeping the child in her arms covers an entire wall)
crosses class boundaries and shows the paradox of a class struggle informed by
the most intimate of relationships.

Annetta does not miss her little country village and she does not feel lost in
the maze of the city. On the contrary, she proves to be a skilful urban reader
when, despite the riots caused by a general strike, she manages to go out to
feed her own baby whom she has secretly brought to Rome with her. The city
functions as the arena where the class confrontation that has been presented as
private inside the Mori's palace becomes public. Although this dimension is
kept in the background (suggesting perhaps that the close relationship
developed by Mori and Annetta is far more subversive), Rome is shown as shaken
by red flags, socialist movements and proletarian demonstrations and is taken
as a representative example of the tensions which ran through the kingdoms of
Umberto I and Vittorio Emanuele III. These tensions make the habit of well-to-
do women like Vittoria to stroll leisurely through the gardens of the city look
anachronistic.

Through these private and public confrontations, the film conveys the
disintegration of a bourgeois order. Functional to this representation is also
the focus on the elusiveness of mental illness despite the positivistic claims
of the times. Mori is becoming increasingly sceptical about his profession and
his colleague Nardi will choose socialism as an escape from the traps of
positivism. Furthermore, Mori does not have to face mental illness only at the
psychiatric hospital where he works: though he does not want to admit it, his
wife Vittoria too is affected by mental neurosis. When, as a result of her
confused state, she leaves for their seaside mansion, she goes to her husband's
hospital to tell him. Yet, significantly, she does not enter in the hospital
building to communicate her decision to Ennio (once again the lack of
communication between the two is underlined), but remains outside, in the
garden, and just makes a farewell gesture towards her husband who is observing
her from a window. Nothing in this scene distinguishes Vittoria from the rest
of Ennio's patients. Soon the desk where Ennio works and on which there are
books whose illustrations may recall Lombroso's doctrines becomes the place
where science is replaced by feeling. Ennio puts away his books and starts to
teach Annetta how to read and write, while, in turn, she gives him the strength
to try and save his relationship with Vittoria.

All actors sustain extremely well the stylish interplay of glances, silences
and half-uttered words orchestrated with subtlety by Bellocchio: Maya Sansa
makes an exceptional debut in the role of the wet nurse thanks to her
spontaneity, while Valeria Bruni Tedeschi and Fabrizio Bentivoglio strengthen
their reputation as two of the best Italian actors of the moment. The only
truly disappointing thing about La Balia is that its rare quality of combining
historical accuracy with an investigation of issues extremely pertinent to
contemporary society has gone unnoticed at the 1999 Cannes International Film
Festival, where the film was presented and where the jury (wrongly) did not
consider it worthy of any award.

A review by Luca Prono,
University of Nottingham.

[ewasuwek]

Witam
Niezły jesteś...
Ja niestety mam ograniczony dostęp do netu.
Przyznam się bez bicia, że z angielskiego cienizna ze mnie...gdyby to był
rosyjski to owszem hi hi.Więc gdybyś mógł..tak w jednym zdaniu
streścić...baaardzo proszę.
pozdrawiam

ewka

jednak nie znalazłem !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: adam]

przeczytałem , tym razem uważnie, recenzję...i muszę przyznać,że wiem iz nic
nie wiem...
Nie no trzeba ten film zobaczyć jeszcze raz- wyczytałem w recenzji,że film
kończy się inaczej niż książka( umiera dziecko Anety- Niani, a ta kończy na
ulicy jako....lekka panienka, a państwo "hrabiostwo" się na koniec łączą
ponownie)ale filmu nie streszczają....wyczytałem za to taką masę rzeczy o
filmie, o całej masie symboli,niedomówień, niuansów, których nie widziałem
wcześniej, ze postanowiłem poszukać filmu i obejrzec go jeszcze raz....
Tak czytam i czytam..toż to prawdziwy Bergman!! Pan psychiatra, który przestaje
wierzyć w swoją pracę, leczy swoich pacjentów a nie potrafi pomóc swojej żonie.
Żona,która rodzi mu dziecko , "bo tak wypada" po czym ucieka
niania, która pojawia się w ich życiu i je zmienia, wpływa na psychiatrę, samą
swoją obecością, powoduje że ten zaczyna widzieć i rozumieć problemy swojej
żony,
no i w końcu , to co się dzieje w tle, czyli walki socjalistów na ulicach...
i kontrasty życia wiejskiego i miejskiego, biedoty i burżuazji...
do tego jeszcze symbolika niektórych scen... nizły kociołek...
no, trzeba zobaczyć jeszcze raz
chociaz znając naszą tiwi , to niedługo powinni powtórzyć...
jeśli znajdę więcej szczegółów dam znać.

[ewasuwek]

Film :leciał w Uczcie Kimomana
LA BALIA
Włochy 1999
TVP 1, niedziela, 2 stycznia, godz. 24.00, Uczta kinomana (2)

Film, prezentowany na MFF w Cannes 1999, jest adaptacją powieści Luigiego
Pirandello. Na początku ubiegłego stulecia Anetta, młoda rewolucjonistka,
zostaje przyjęta jako niania do domu zamożnego lekarza. Jej spontaniczne
zachowanie i emocjonalny stosunek do dziecka, którym się opiekuje,
zrewolucjonizują skostniałą strukturę rodziny i postawią pod znakiem zapytania
rolę matki biologicznej.

Szukałam jakiegos forum na TVP1 ale kicha.
...że też sobie znaleźliśmy taki problem...

ewa

[Gość: ADAM]

...daj nam BOŻE tylko takie problemy...
ale to fajne jest...
mnie, w kazdym razie, to się baaaaaaaaaardzo podoba...
pozdrawiam...i co? szukamy dalej?
:-)

[ewasuwek]

mam jeszcze to:
La balia

Een lijf als een flipperkast

Wat doen Italiaanse filmmakers die op zeker willen spelen? Zij grijpen naar het
werk van de schrijver Luigi Pirandello, aan wie de Taviani's hun succesfilm
Kaos hebben te danken. Marco Bellocchio bewijst met het prachtige La balia dat
je Pirandello ook zonder volkse humor kunt verfilmen.

In Italië zakte de filmcultuur de laatste decennia onder invloed van de
commerciële televisie diep weg. Het publiek vergaapte zich thuis voor de
televisie aan de overvloed aan quizzen, soaps en seks en liet de Italiaanse
bioscoopfilm links liggen. Alleen voor komedies met soapsterren en komieken als
Roberto Benigni wilde men de deur nog uit. Dank u wel mijnheer Berlusconi. De
Italiaanse overheid stond erbij, keek ernaar en liet de filmcultuur in een diep
moeras wegzinken. Dat het ook anders had gekund, bewijst Frankrijk, waar de
overheid met een gul subsidiebeleid en protectionistische maatregelen de
nationale filmcultuur overeind hield.
Van het besef dat het anders moet, is inmiddels iedereen in Italië wel
overtuigd, zodat er af en toe weer tekenen van leven uit het land komen. Eerder
dit jaar kon dat in Amsterdam worden vastgesteld bij het programma New Italian
Cinema Events, dat zeven Italiaanse films van jonge filmmakers bevatte. Geen
meesterwerken, maar uit de films sprak in elk geval gevoel en liefde voor film.
De beste film was Il principi erano le mutande van Anna Negri over een jonge
vrouw op zoek naar de ware liefde. Het onderwerp klinkt afgezaagd, maar Negri
maakte er een sprankelende film over, waarin realisme en magisch-realisme
elkaar niet in de weg zitten. Welke Nederlandse distributeur pikt de film op?

Waanzin
Het herstel van de Italiaanse cinema zal van jonge talenten moeten komen, want
van de roemruchte generatie die in de jaren zestig en zeventig de toon zette,
valt weinig meer te verwachten. Als zij al niet dood zijn, hebben zij de
aansluiting met de eenentwintigste eeuw verloren. Filmmakers als Bertolucci en
Scola maken een uitgebluste indruk: zij maken zwakke imitaties van hun vroegere
werk of verhullen met mooifilmerij dat de keizer geen kleren meer heeft. Hoe
goed de Italiaanse cinema ooit was, bewijst Marco Bellocchio's La balia, dat
onwillekeurig de glorietijd van de Italiaanse cinema in herinnering roept. De
film oogt visueel en met zijn thematiek als een Italiaanse film uit de jaren
zeventig. We kijken naar perfecte cinéma de papa en dat is nu eens niet
negatief bedoeld. Vorig jaar zag de jury op het festival in Cannes dat ook, en
nomineerde de film voor de Gouden Palm.
La balia is een verfilming van een novelle van Luigi Pirandello. Zoals in al
zijn werk exploreert Pirandello ook hierin de tegenstrijdigheden in het
menselijke bestaan, waarin de rede voortdurend overhoop ligt met irrationele
drijfveren en impulsen. Pirandello's personages verkeren in zo'n hevige strijd
met zichzelf, dat de waanzin altijd op de loer ligt. Omdat zij nog niet
beschikken over het psychoanalytische bewustzijn waarmee de moderne mens zijn
innerlijke flipperkast verklaart, zijn zij hulpeloze slachtoffers van hun
verwarde gedachten en gevoelens. In La balia, dat zich afspeelt in 1910 in
Rome, is de hoofdpersoon een vrouw uit de betere kringen (een mooi ingetogen
Valeria Bruni Tedeschi), die haar pasgeboren baby niet kan voeden, omdat de
melkproductie niet op gang komt. Als een voedster (Maya Sansa) wordt ingehuurd,
raakt de vrouw in een depressie. Voor ons begrijpelijk, want zij heeft het
gevoel dat haar baby haar is afgenomen, maar voor haar rationele man, een
psychiater (Fabrizio Bentivoglio), is haar gedrag onbegrijpelijk. Waarom is ze
niet blij dat de baby groeit?

Anti-psychiatrie
In La balia stormt het niet alleen in het hoofd van de vrouw, maar ook buiten
haar woedt de chaos, want op straat strijden socialisten en anarchisten tegen
de gevestigde orde. Overal heerst onrust en staat de oude orde op instorten. La
balia is een schoolvoorbeeld van een film waarin het persoonlijke en het
politieke niet zijn te scheiden. Dat de vrouw haar baby geen melk kan geven,
kan nauwelijks anders worden geïnterpreteerd als een symbool van de steriliteit
van de hogere klasse. Tegenover haar zwakte staat de levenskracht van de
voedster, die met haar vitaliteit en levenslust uitstraalt dat de
arbeidersklasse, waaruit zij afkomstig is, de toekomst heeft.
Dat Bellocchio (Il diavolo in corpo/Devil in the flesh) de man als psychiater
opvoert, terwijl hij bij Pirandello een parlementariër is, benadrukt nog eens
dat het hem te doen is om het verband tussen sociale veranderingen en waanzin.
Ook hierin klinkt de echo van de jaren zeventig, toen de anti-psychiatrie
furore maake. De patiënten in de kliniek waar de psychiater werkt, zijn niet
gek geboren, maar het door maatschappelijke omstandigheden geworden. Niet voor
niets wil een collega-psychiater er de brui aan geven, omdat hij meent dat het
plegen van bomaanslagen nuttiger is dan het kalm houden van patiënten.
La balia had gemakkelijk een sociaal pamflet kunnen worden, maar Bellocchio's
ingetogen stijl voorkomt dat. Subtiel worden we een wereld binnengevoerd, die
niet de onze is, maar met herkenbare mensen, want verwarring is van alle
tijden. Wat kan cinéma de papa toch mooi zijn!

Nic nie rozumiem ale dam bratu do przetłumaczenia...było jeszcze po arabsku i
chińsku.
Mam nadzieję że nie wywalą nas z tego forum...

ewa

[Gość: ADAM]

HA!
ja ,ja natyrliś...ja znalazłem po..."skandynawsku" i po grecku....no tutaj to
tragedia...jakto w grecji

:-D

[Gość: ADAM]

p.s.
ale jak to podróże kształcą...
dzięki naszemu CIĘŻKIEMU przypadkowi dowiedziałem się, ze po angielsku mamka
to wet-nursery...czyli tłumacząc dosłownie: mokra pielęgniara...:-)
że o "La Baliiii" nie wspomnę a po niemiecku jak....? skprawdzę..
cos mi mówi,że po tej przygodzie będziemy umieli wołać- NIANIA we wszystkich
językach świata....co jest dowodem na to,iż KULTURA MA OGROMNU WPŁYW NA ŻYCIE
NASZE...amen

[ewasuwek]

Nie udało się przetłumaczyć....to po holendersku.

Zaczynam mieć już obsesję...

ewa

[Gość: ADAM]

he, he...
;-D

witaj...
swoją drogą to ciekawe..ADAM i EWA szukają...NIANI....
to sie nazywa PLANOWANIE RODZINY
:-D

mój wujek obiecał spytać sąsiadki , która, cytuję: "ogląda wszystko"..tu na
miejscu już wyczerpałem krąg znajomych...

powoli skladam

[Gość: ADAM]

Rzym, początki XX w. Zamożny psychiatra, prof. Mori, który prowadzi zakład dla
umysłowo chorych kobiet, musi znaleźć mamkę dla swojego dziecka, gdy jego żona
Vittoria po porodzie wpada w depresję i nie jest w stanie sama karmić
niemowlęcia odrzucającego jej pokarm. Doktor sprowadza do domu młodą
wieśniaczkę, Annettę, która szybko przywiązuje się do powierzonego jej
maleństwa, a ono z kolei odwzajemnia miłość mamki. Pogłębia to jeszcze depresję
Vittorii, która czuje się wywłaszczona i odsunięta na drugi plan. Zamknięta w
sobie, przewrażliwiona kobieta, zazdrosna o nowoprzybyłą, tak źle znosi tę
sytuację, że w końcu opuszcza dom i przenosi się z Rzymu na wieś.

Annetta, uboga analfabetka, której życie nie szczędziło trosk i której
narzeczony przebywa w więzieniu za działalność socjalistyczną, okazuje się
osobą obdarzoną niezwykłą osobowością - silną, pełną energii i radości życia,
ciekawą świata. Kiedy Annetta prosi profesora, by nauczył ją czytać i pisać,
ten chętnie to czyni, odkrywając, że dziewczyna jest pojętna i inteligentna.
Jej pogodne usposobienie dobrze zresztą wpływa na chłodnego, powściągliwego
intelektualistę.

Porozumienie między nimi pryska jednak jak bańka mydlana, gdy profesor
dowiaduje się, że Annetta ukradkiem karmi także drugie niemowlę - własne
dziecko, które potajemnie sprowadziła do Rzymu.

...tyle piszą w tvp1 ......ale co dalej?

[ewasuwek]

...cholera wie...że tak powiem...

ewa

[Gość: ADAM]

Chyba mam...jestem w trakcie tłumaczenia z obcego na ludzki język....

[Gość: ADAM]

Na czym to stanęliśmy?....
chyba tytaj...
Cytuję, prosto z MONTREALU.....

"Gdy Aneta przenosi się do miasta. Wiktoria czuje się coraz bardziej
niepotrzebna. Niania wydaje się przejmować jej wszystkie ważniejsze obowiązki ,
co powoduje,że żona doktora czuje sie jeszcze bardziej nerwowa, bezużyteczna,
rozbita...
W tym czasie mąż Anety pisze do niej list z więzienia, do którego trafił jako
lewicujacy bojówkarz.W liscie tym, który Anecie czyta Wiktoria, pisze,że
wiekszość kobiet wychodzi za mąż ze starchu przed samotności, jak ich matki.
Wiktoria prosi męża żeby odesłał Anetę, ten jednak odmawia i Wiktoria przenosi
się do domku na wsi.

Aneta prosi Mori'ego żeby nauczył ją czytac i pisać. Jej ciepło ujmuje go i
zaczyna przywiązywac się do Anety.
Na ulicach wzrasta niepokój niesiony przez bojówki socjalistów. Mori wychodzi z
domu nakazując Anecie pozostanie w domu do czasu aż na ulicach się uspokoi.
Mori jedzie do żony na wieś i zastaje ją gdy ta z czułością trzyma na rękach
dziecko jednej ze służących..
Mówi mężowi:-" Czytałam jej (Anety)list, wydaje się że był pisany specjalnie
dla mnie...". Pyta sie męża czy jest zakochany w Anecie
( nie piszą co odpowiedział...)
Gdy Mori wraca do domu widzi jak Aneta wychodzi, wbrew jego zaleceniom.Sledzi
ją i odkrywa,że idzie do swojego dziecka, którego nie potrafiła zostawić na
wsi. Nocą Aneta wraca do swoich obowiązków..
próbuje karmić dziecko ale dziecko jeśc nie chce. Mówi ze smutkiem:
- " Ono mnie już nie potrzebuje". Następnie widzimy ją na stacji kolejowej.
Jakby chciano nam dać do zrozumienia, że oto Mori'emu, Wiktorii i Anetcie dano
szansę na rozpoczęcie wszystkiego od nowa."
(..........) KANIEC FILMA...

potem wyjaśniają różnice między książką a filmem..są duuuuże...
i z tego co czytam filmowi wyszło to na dobre...
o tym że książka kończy sie inaczej i źle już pisałem....

ukryte dno...w filmie autorzy zrobili z głównego bohatera psychiatrę w książce
jest on z kręgów rządowych o nastawieniu pro-socjalistycznym...
Reżyser chciał pokazać, życie rodziny na przełomie wieków oraz błedną wiare
ludzi w to że medycyna, nauka może zaradzić wielu jesli nie wszystkim
problemom . film realizowano pod koniec tego samego wieku o którym pisze
książka...i pokazuje rózniece w podejściu do problemów jakie dotykają zwykłych
ludzi...na pocżątku i na końcu wieku
pokazuje że najprostrzą i najefektowniejszą metodą rozwiązywania wszelkich
problemów jest analiza,dialog tak na ulicznych barykadach jak i w domu....

koniec i bomba kto nie widział ten trąba...
I CZEGO MY TERAZ BĘDZIEMY SZUKALI ??????????????
buuuuuuuuuu
:-(
pozdrawiam...adam

[Gość: ADAM]

ja tylkko wyławiam watek...i pozdrawiam poniedziałkowo

[ewasuwek]

Wielkie dzięki za tłumaczenie...zakończenie baaaaardzo mi się podoba, książka
jak dla mnie byłaby chyba zbyt dołująca.

a co do szukania to weszło mi to w krew...

Serdecznie pozdrawiam

Ewa

[Gość: ADAM]

to czego poszukamy teraz?

[ewasuwek]

he he ja już szukam...od 3 dni kluczyków zapasowych od samochodu (prozaiczne
ale prawdziwe), moje dziecię gdzieś schowało i mówi że kotek zabrał.
Dodam że nie mamy kotka...

Pozdrawiam

Ewka

[Gość: ADAM]

A to ładne jest... też tak będe mówił....taki kotek to dobra rzecz....
a dziecię jest płci i wieku jakiego? bo jeśli dziewczynka...to musi je mieć
między lalkami...a jak chłopczyk to wozi na swoich samochodach
:-)
ale najczęsiej upycha się klucze w fotele lub wersalki...pasują idealnie...

[ewasuwek]

Weronika ma 2,5 roku, kotek podobno mieszka szafie ale nikt go nie
widział...pewnie nie wytrzymał tempa zabawy z moim dzieckiem i uciekł. Nie
dziwię się.
Klucze pewnie znajdą się w najmniej oczekiwanym miejscu...no chyba że wsadziła
je do śmieci bo to jest bardzo Pani Porządnicka.

Pozdrowionka

Ewka

[Gość: ADAM]

He, he..już ją lubię.....

nic to ...ważne że samochód jest!!!
:-)