jutka1
22.04.05, 11:32
i inspiracja, i przypomnienie... ;-)
Dupę wynalazł uczony radziecki Wołow. Dlatego mówimy: "dupa Wołowa".
Inni twierdzą, że dupę wynalazła Marynia. Ci z kolei rozmawiają o dupie
Maryni. Dupa pełni ważną rolę w ruchu obrotowym. Wszystko kręci
się wokół dupy. Dupa służy również do przekazywania zdecydowanych
sygnałów niewerbalnych. Dobrze wymierzony, solidny kopniak w dupę jest
wyrażeniem uczuć negatywnych wobec adresata takiego gestu. Dupie można
również przekazać emocje pozytywne, np. całując kogoś w dupę. Dupa
może spełniać też rolę lizaka. Szczęśliwie nie wszyscy są dupolizami.
Uniwersalność dupy nie kończy się na tym, jest ona bowiem zadziwiająco
skutecznym pojemnikiem: w dupie można mieć całe osoby, a nawet
społeczności. Dupa służy nieraz jako etalon: wiele rzeczy jest do
dupy, tym samym dupa spełnia rolę uniwersalnego wzorca porównawczego.
W dupę (lub po dupie) można również dostać. Czynność ta umacnia więzi
emocjonalne między rodzicami i dziećmi. Prócz tego, dupa spełnia rolę
siedziska, powiadamy bowiem: "siadaj na dupie", często z dodatkiem
poleceń uzupełniających, jak np. "[...] i siedź cicho". Określenie
"dawać (dać) dupy" funkcjonuje w dwóch znaczeniach: erotycznym i
wartościującym, jednak "ściągnąć kogoś z dupy" tylko w tym pierwszym.
Można również chronić swoją (lub czyjąś) dupę, co kolejny raz
potwierdza ważność dupy w otaczającym nas świecie. "Zabrać się do
czegoś od dupy strony" oznacza podejście niewłaściwe, od końca; dupa
funkcjonuje tu jako synonim odwrotności. Dupa pełni również rolę
uchwytu, można bowiem trzymać się czyjejś dupy. Określenie to nie
oznacza braku równowagi, ale samodzielności.