Chmielewska i ja

[mysza63]

jestem nową osobą i ciekawi mnie jaki wpływ ma na was twórczość Pani Joanny.

Dla mnie oprócz cudownego poczucia humoru, świetnych kryminalnych intryg jest Chmielewska kimś w rodzaju idola. Jej stosunek do życia był dla mnie przez wiele lat podporą, dzięki niej nie czułam się dziwna i inna od wszystkich. Był ktoś na świecie, kto był podobny do mnie przynajmnie w postrzeganiu świata.

Teraz dla kobiet namnożyło się troszkę Grocholi, Matuszkiewiczowych, Sów i innych ale dawniej to Joanna Chmielewska była przykładem kobiety niezależnej.

[groha]

Witaj wśród podobnie się podpierających, Myszo
Oj, ma Gurua na nas wielki wpływ, niewątpliwie ma. To widać, słychać i czuć.
Powiem krótko, bo robota mnie goni - gdyby nie ten specyficzny, chmielewski
stosunek do świata, którego wciąż się od Niej uczę, to ten świat byłby czasem
zupełnie nie do wytrzymania. A dzięki Niej jest diabelnie śmieszny, bo na
ponurość nie ma już w nim miejsca. No, i oczywiście, też postanowiłam sobie być
szczęśliwa mimo wszystko, i już. Wystarczyło mi w zupełności

[lezbobimbo]

Ech, dla mnie Chmielewska nie jest gurua ani idolem. Ale przyjemnie
mi sie czyta o inteligentnych kobietach w roli glównej, które i
potanczyc lubia, i od alkowy nie stronia, hazarduja i imprezuja, a
przy tym wszystkim jeszcze maja rózne ciekawe prace i hobby, no i
rozwiazuja zawile zagadki.
A najbardziej lubie w ksiazkach Chmielewskiej emocjonalne
przezywanie & takiez opisy (wszechogarniajace kurcgalopki z
wytrzeszczonymi oczyma aby na ostatnia chwile uratowac antyczna waze
po straszliwej prababci), tudziez rechotanie sie z wszystkiego

[lylika]

> Teraz dla kobiet namnożyło się troszkę Grocholi, Matuszkiewiczowych, Sów i inny
> ch ale dawniej to Joanna Chmielewska była przykładem kobiety niezależnej.
...
Niezupełnie. W latach 70 były Fleszarowe, Siesickie, później Nepomucka. Tyle tylko, że żadna z nich nie miała takiego poczucia humoru i nie potrafiła powalić człowieka śmiechem na podłogę i tarzać nim bez opamiętania. Żadna z nich nie używała też takiego soczystego języka i nie nowotworzyła słów i zwrotów, które weszły na stałe do naszej mowy potocznej. Nie pamiętam żeby ktoś "mówił" Siesicką czy Nepomucką a teraz Groholą czy Sową.

[mysza63]

Fleszerowa za ckliwa jak dla mnie, Siesicka bardziej mi się kojarzy z moją młodością szumną a z Nepomucką spotkałam się dość późno. Natomiast Chmielewska była i w młodości, i w wieku dojrzałym, nie tylko cudowną odskocznią od życia codziennego, ale wzorem pewnego rodzaju kobiecości, co to chętnie się uwiesi na męskim ramieniu jednak nie koniecznie bo sama z siebie też potrafi pewnie stąpać po ziemi. Taki przykład, że nie każda kobieta musi uwielbiać gotować i sprzątać, ale za to nie jest nic gorszącego w tym, że lubi piwo.
Jednak to takie moje bardzo subiektywne odczucia, mające odniesienie do mojego osobistego życia.

[groha]

lylika napisała:

> Nie pamiętam żeby ktoś "mówił" ... Groholą

Lyliko, a niech Cię uścisnę! O mało się własną kawą nie utopiłam )))))))

[lylika]

groha napisała:

> lylika napisała:
>
> > Nie pamiętam żeby ktoś "mówił" ... Groholą
>
> Lyliko, a niech Cię uścisnę! O mało się własną kawą nie utopiłam )))))))
...
O matko cudowna, a to się popisałam.
Mam nadzieję Groszko, że Cię nie uraziłam, bo pani Grochola powinna się czuć zaszczycona.

[groha]

lylika napisała:

> O matko cudowna, a to się popisałam.
> Mam nadzieję Groszko, że Cię nie uraziłam, bo pani Grochola powinna się czuć
zaszczycona.

Lyliko! Szefowo! O pani nasza! Ja się nie mogę śmiać, bo mnie gardło boli.
Zabiłaś mnie już całkiem... ))))

[dorka_31]

mysza63 napisała:

> Dla mnie oprócz cudownego poczucia humoru, świetnych kryminalnych
intryg jest Chmielewska kimś w rodzaju idola. Jej stosunek do życia
był dla mnie przez wiele lat podporą, dzięki niej nie czułam się
dziwna i inna od wszystkich. Był ktoś
> na świecie, kto był podobny do mnie przynajmnie w postrzeganiu
świata.
>

Witamy serdecznie w naszym gronie!
Napisałaś dokładnie to, co ja zawsze myślałam W jakiś sposób
lektura książek Chmielewskiej pomogła mi inaczej spojrzeć na świat i
dostrzec, ze wcale nie jest on taki poważny jak mi się wydaje
Poza tym, ten wpływ na stosunek do siebie - że może nie jestem aż
tak dziwna jak mi się wydaje...