Kawa i papierosy

[Gość: źrebak]

A więc recenzja niewątpliwie zachęca do obejrzenia filmu. Jej autor doskonale
zachęcił do obejrzenia filmu, przy czym zrobił to w sposób fachowy i
elokwentny. Ponadto nie podał zakończenia a więc jest na co czekać w kinie.
Pozdrowienia... IHAHA

[Gość: legee]

kompletnie sie z tobą zgadzam!!

[Gość: Nat]

Macie racyje!! :)... ale o co chodzi?

[Gość: pan nauczyciel]

słuchac a nie mi kur... zabawiacie sie na forum. Gnojki zasrane.

[Gość: britnej]

jestem cep

[Gość: aga]

ale kamil sie spierdział

[Gość: marta LO69]

jeżeli chcecie poyśleć i czujecie potrzebę dłuższej i glębszej refleksji ten
film jest dla was..

Która scenę lubicie najbardziej?

[Gość: kref]

Bo ja tą jak Iggy Pop z Tomem Waitsem rozważają zalety niepalenia. Mistrzostwo
świata.

[Gość: m.]

tak iggy i tom sa swietni. ja jeszcze lubie scene w "zbrojowni" za to coś, trochę naiwnego a trochę metafizycznego, oraz "kuzynki" i "kuzynów?" (fajnie pokazane relacje miedzyludzkie).

[iwan_w]

iggy jest słaby, tom taki sobie (ale jego głos wystarczy), ale kuzynki i
kuzyni? rewelacyjni

[Gość: m.]

w tym epizodzie z z tomem i iggy popem najfajniejsze jest to, ze oni przed nakreceniem go rzeczywiscie rzucili palenie, potem mieli zal do jarmuscha o ta zostawiona paczke fajek
(gdzies czytalam o tym)

[Gość: meme.]

film jest naprawde fajny choc nie kazdemu sie spodoba (na seansie na ktorym bylam ludzie parskali smiechem, ale niektorzy - znudzeni - wychodzili...) jezeli szukacie akcji i spojnej fabuly to nie idzcie na ten film, nie psujcie swoim niezadowoleniem zabawy innym,
mi film się strasznie podobal, ubawil, wzruszyl i kazal pomyslec nad pewnymi rzeczami

[negatywista]

Dla mnie rewelacja, coś pięknego. Najlepszym, najprawdziwszym i
najbardziej "życiowym" sequelem moim zdaniem był ten z Cate Blanchett - ona
jest naprawdę rewelacyjną aktorką. Dawno w kinie tak dobitnie nie odczułem
samotności, pustki i jałowości życia i relacji międzyludzkich.

[Gość: homek_toft]

Dawno w kinie tak dobitnie nie odczułem
> samotności, pustki i jałowości życia i relacji międzyludzkich.

Ja odczułem ten film bardzo pozytywnie. Momentami zabawny, inteligentny
przekaz, nie pozbawiony właśnie tej metafizyki, która pozwala zapomnieć, że to
tylko ekran. Ulubiona scena? Cholera, dopiero co wróciłem z kina, więc muszę to
sobie dopiero poukładać, ale w pierwzym momencie nasuwa się oczywiście Tom i
Iggy i ich opory co do zapalenia ('ostatecznie, skoro już rzuciliśmy - czemu
nie? po jednym? to nic nie znaczy :))) ), fajny motyw ze sceną w Zbrojowni. To
była magiczna scena, dzięki twarzy i ruchom tego staruszka, który poddał pomysł
o szampanie. Kuzyni i Kuzynki - zajebiści. Bliżniaki - też niezłe. W ogóle cały
film był naprawdę świetny, chociaż po pierwszej scence (tej z Benignim)
myślałem, że będzie trochę taki bełkotliwy i że go nie skumam, może z deko
przeintelektualizowane jakiś... okazało się jednak do końca luzacko. I naprawdę
zawiodłem się, że to już koniec.
A jak się po seansie chce palić i pić kawę... :) Coś mi się wydaje, że to
byłjakiś przekaz podprogowy wstawiony przez koncerny tytoniowe :)

[annamaria1972]

hello, byłam dziś na tym filmie, bardzo przyjemny, ciekawy i zajmujący,
najciekawsze jest to że obeszło się bez seksu i takich tam, tematów, bez
których niektóre filmy obejść się nie mogą, tak czy inaczej bawiłam się
doskonale, w zasadzie mogłabym ten film oglądać jeszcze przez parę godzin :)
dużo radości i nowych doświadczeń na temat ludzi - of course :)

[Gość: Ania]

Genialny film, genialny w swojej prostocie. Poczucie humoru, atmosfera,
zdjęcia... Jarmush po raz kolejny udowodnił swoje mistrzostwo.

NIE KUMAM

[Gość: tubu5000]

Ponoc najwybitniejsze dzielo Jarmusha (sama Wyborcza tak pisala!) ma mniej
gwiazdek niz ostatni wypierd Machulskiego

[Gość: amelia]

świetny film! "zapalanie papierosa i podnoszenie filiżanki z kawą są jak znaki
interpunkcyjne..." scena z Blanchett oraz Waitsem oraz epizod "Kuzyni?"
podobały mi się najbardziej. Jarmusch bardzo w formie.
polecam

[jota.40]

Czy ktoś z Was zna historię tego filmu? Gdzieś mi mignęło, że była wcześniejsza
wersja? Jak i kiedy dokładnie powstawał?
Uważam, że to jeden z lepszych filmów Jarmuscha. I najbardziej niesłychane jest
w nim to, że w zasadzie zupełnie nie można go opowiedzieć (może dlatego ta
recenzja w Wyborczej wydała mi się jakaś dziwna i niezbyt zachęcająca - całe
szczęście, że jednak na to poszłam!!!), każde spotkanie i każda rozmowa są od
czapy i wariackie, ale w końcu wszyscy przekazują sobie (i nam) tyle, że jest o
czym myśleć przez parę tygodni. Ciągle mi chodzi po głowie!

[Gość: kasia]

dla mnie najlepszy był motyw z "the White Stripes"czyli Meg White i Jack White-
cewka Tesli.GENIALNE!
i Tom Waits-to jest gość