Czerwony smok ****

[Gość: ja]

Zgadzam sie w pelni z recenzja!

[Gość: Anka]

Po lekturze "Czerwonego Smoka" chętnie wybiorę sie na film, i o
ile nie odbiega on od książki właśnie, to zakrawa na niezłe
kino. Książkę polecam, jednakże uwaga !!! jest naprawdę
drastyczna!

[Gość: WORaS]

Gość portalu: Anka napisał(a):

> Po lekturze "Czerwonego Smoka" chętnie wybiorę sie na film, i
o
> ile nie odbiega on od książki właśnie, to zakrawa na niezłe
> kino. Książkę polecam, jednakże uwaga !!! jest naprawdę
> drastyczna!


Zajebista książka. Najlepsza z całej trylogii.

[Gość: WoRaS]

Tylko czemu ten głupi recenzent napisał o związku niewidomej z
mordercą? Szkoda,że jeszcze nie opisał zakończenia! Zepsuł
masie ludzi przyjemność z oglądania filmu.

[oyey]

Jeden z gorszych filmów o seryjnych psychopatach. Cały środek filmu
niesamowicie nudny, dopiero pod koniec drobne zaskoczenie. Hopkins wcale
nienadzwyczajny, pan E.Norton gra jakoś anemicznie. Scenariusz woła o pomste do
nieba. Tu nie chodzi o chronologię scen, ale o napięcie. Jak film, który chce
być thrillerem, może nie posiadać napięcia. Film nie jest sprawnie
zrealizowany, ogląda się go ciężko, bez jakiegoś większego zainteresowania, bez
napięcia, a to pojawia się dopiero pod koniec. Do tego muzyka, która ma
sygnalizować widzowi chwile największych napięć brzmi śmiesznie, bo pojawia się
w momentach, w których wiadomo, co się stanie, i tego napięcia jest brak. Film
źle pokazuje owo zło w najczystszej postaci.
I w tym wszystkim same reklamy filmu brzmią śmiesznie. Być może pisarz Thomas
Harris stworzył zło w najczystszej postaci, ale tego zła nie poznamy w filmie,
bo to zło w najczystszej postaci w tym filmie ma ludzką twarz, i choć zarzeka
się, że nie ma litości, to jednak tą litość ma w związku z tą niewidomą panią.
Kolejny raz szwankuje polityka gwiazdek w Gazecie. Ten film zasługuje
maksymalnie na 2 gwiazdki, niestety moim zdaniem niczego dobrego nie pokazuje,
cyzli kolejny film w cieniu Milczenia owiec. Nawet sam Hopkins był cieniem
siebie samego sprzed lat. Oj, szkoda.

[Gość: Milka]

Gość portalu: WoRaS napisał(a):

> Tylko czemu ten głupi recenzent napisał o związku niewidomej z
> mordercą? Szkoda,że jeszcze nie opisał zakończenia! Zepsuł
> masie ludzi przyjemność z oglądania filmu.



Tylko, ze masa ludzi albo juz czytala ksiazke, albo widziala pierwszy film z
1986 "Manhunter".
Nie widzialam nowego, ale pierwsza wersja - dla mnie bomba!

[Gość: michlak]

Dla mnie Czerwony Smok jest lepszy od Manhuntera. Film Manna (ktorego zreszta
bardzo cenie za Goraczke) mial moze bardziej duszny, psychopatyczny klimat,
ale za to jego tegoroczny remake jest lepiej zrealizowany, ma tez bardziej
rozbudowany watek Lectera (o ile dobrze pamietam) i przede wszystkim sam
morderca jest znacznie bardziej uczlowieczony za sprawa Ralpha Fiennesa. Moze
nie wszystkim to odpowiada, ale dla mnie to zaleta - bo najlepsi sa morderczy
psychopaci, wobec ktorych widz musi miec mieszane uczucia (jak pamietny John
Doe Kevina Spacey w "Siedem")- na pograniczu obrzydzenia i fascynacji albo
nawet litosci. Wtedy latwiej zrozumiec, ze i sledzacy policjant/agent/detektyw
ulega takiemu uczuciu.

[Gość: gosha]

Rzeczywiście "Haniball" był beznadziejnym filmem, ale mimo to
zamierzam wybrać się na "Smoka", myślę że tym razem będzie
lepiej i chociaż po części przybliży emocje z "Milczenia owiec".

[Gość: znakosz]

w tym filmie za duzo jest pana D., a za malo Grahama i Lectera. Uwazam, ze powinno byc w filmie duzo wiecej ich
rozmow. Wtedy film ten moglby byc nawet tak dobry jak "M.O.". Przeciez nikt nie poszedl do kina po to aby obejrzec
odrazajaca i smutna historie pana D., ktorego postac urosla w tym filmie do rangi bohatera pierwszego planu.
Najwazniejszy powinien byc Hannibal L. i jego wymagajacy uczen-przeciwnik zza szyby.
Dobra byla scena, w ktorej Graham zniszczyl Lectera w potyczce slownej mowiac, ze tamten jest wariatem. Takich scen
brakowalo w "Milczeniu (...)". Nie dalo sie za to zauwazyc roztrzesionego, zdruzgotanego Grahama, a z pewnoscia Lecter
powinien go do takiego stanu doprowadzic nie raz. Tak wiec pogawedek bylo za malo, a w tych, ktore widzielismy nie
bylo takiego napiecia jak w "Milczeniu (...)"
Emily Watson i caly jej watek wedlug mnie niepotrzebny, tak jak zupelnie niepotrzebny Dolarhyde, ktory powinien sie
pokazac na koncu i tyle. Skoro juz jednak nie Lecter, ani Graham nie byli glownymi postaciami filmu, to ktos musial byc.

[Gość: znakosz]

Pomimo tego co napisalem, film jest wedlug mnie i tak bardzo dobry. Najlepszy z tego gatunku obok "M.O." i "Siedem"

[Gość: Amelia]

Film zacny, ale i tak nie dorówna "Milczeniu Owiec". Hopkins wyraźnie zostła
przez twórców filmu 'odmłodzony' - te zaczesane do tyłu włosy, wyrazista twarz
(pewnie zasługa makijazu, albo dobrej diety), świetna sylwetka. Norton nadaje
się doskonale do roli Grahama - z jednej strony stwarza pozory bycia
nieporadnym, ale od razu widać, że to co najwazniejsze dzieje sie w jego
umyśle. No i te blue eyes:)) Brawa dla Ralpha Finnesa za rolę Mr. D.
Trochę zawadza reżyseria. Ratner uczył się filmowania podczas teledysków i
czasem to niestety zawadza. Za duzo szerokich planów, mało gry ze światłem i
cieniem, a przecież to najbardziej potęguje napięcie (vide "Seven" Finchera).

Bardzo zły film o najczystszej postaci zła

[oyey]

Tego filmu z "Seven" porównywać się nie powinno, bo to są dwie różne klasy. Cóż
byłby wart "Czerwony smok", gdyby nie było w nim Hopkinsa-legendy w roli
Lectera (w tym filmie wypadł i tak bardzo przeciętnie) ? No wiałoby normalnie
nudą. A i tak Hopkinsa w filmie mało. Mnie się nie podobało, oczekiwałem czegoś
więcej, a mówiąc oględnie - wątek kryminalny - rdzeń tego filmu, jest do niczego

[nightchill]

Gdybys przeczytal ksiazke nie domagalbys sie tak Hnnibala,bo jego postac nie
byla az tak istotna.Film nie ma wprawdzie ciezkiego klimatu Milczenia owiec,ale
scenariusz,moim zdaniem, jest dobrze zaadoptowany,muzyka przemawia do
wyobrazni,a Hopkins,coz rutynowo lecterowaty czemu zreszta trudno sie
dziwic.Jesli to Cie nie przekonalo,przypomnij sobie koncowa kwestie Hannibala
odnosnie naszych przecietnych czasow i stwierdzenia,ze racjonalne spoleczenstwo
wykorzystaloby takich jak on albo unicestwilo,czyz to nie jest piekne zdanie w
dyskusji o karze smierci?

[oyey]

Ale ja oceniam film, nie książkę. Byłem w kinie na filmie na podstawie powieści
Harissa. Trudno mi oceniać samą adaptację scenariusza, nie znając ksiązki. Ja
tylko stwierdzam, że albo coś ze scenariuszem jest nie tak, albo z samą już
realizacją, że nie ma w tym filmie napięcia. Zgodzę się, że Hopkins już grał
rutynowo. Ale jego rola jest w tym filmie marginalna (moze nawet zbyt
marginalna), i bardziej jest to wstęp do milczenia owiec, niż jakis film o
czymś innym (nie wiem, jaki sens jest pokazywanie nortona jak złapał hopkinsa-
lectera), skoro film ma być o "najczystszej postaci zła". W efekcie nie wiem,
czy najczystszą postać zła (którą rozumiem jako pozbawioną wszelkiej dobroci,
ludzkiej twarzy) w tym filmie w ogóle istnieje, czy jest to tytułowy pan smok
czy może Lecter ? Pewnie ani jedno ani drugie.
Co do dyskusji o karze śmierci: te wstawki lectera są zbędne, bo do filmu wiele
nie wnoszą. Są one ciekawe - zgoda, ale w efekcie widz dekoncentruje się na
mnogości wątków, burzy się napięcie (a bo to mamy morderstwa, niewidomą panią,
dylematy nortona czy wrócić do pracy, w końcu wstawki lectera), całość wydaje
się niespójna. I czy to nie wina scenariusza ? Autor mógł pominąć pewne wątki z
książki, np lectera, czego za pewne ze względów komercyjnych zrobić nie mógł,
bo nie byłoby hopkinsa, albo wyrzucic panią niewidomą, i wtedy uzyskałby
najczystszą postać zła, pozbawioną sumienia, ale wtedy to mielibyśmy już chyba
horror.

[Gość: nightchill]

Przekonuja mnie Twoje argumenty.Emocje ostygly,poczesci sie z Toba zgadzam ale
jezeli chodzi o konfrontacje z ksiazka,film wiernie odzwierciedlal moje
wyobrazenia i pewnie dlatego nie dostrzeglam scenariuszowych niedociagniec.Co
do najczystszej postaci zla rowniez sie zgadzam,ale akurat jej ludzka twarz
wydaje mi sie bardziej interesujaca.Pozdrawiam i jestem pelna podziwu dla
Twojej wiedzy i swiezosci spostrzezen.

[Gość: Amelia]

oyey napisał:
> Tego filmu z "Seven" porównywać się nie powinno, bo to są dwie różne klasy.
o Seven napisałam jako przykład doskonałej gry światła i cienia przy
potęgowaniu napięcia, czego w "Czerwonym Smoku" zabrakło...

nie zgodze się jednak, że rezyser nie zawiódł. na pierwszy rzut oka widac jego
przyzwyczajenia z teledysków. mnie razą zblizenia twarzy lub jej czesci w
niektorych scenach rozmowy.
Jednak co do Ralpha Fiennesa zgodze sie w zupełnosci. nareszcie pokazał to, co
od dawna chyba tłumił w sobie obsadzany w roli amantów, węgierskich hrabiów i
innych przystojniaków. poczekajcie na najnowszy film Davida
Cronenberga "Spider". Fiennes dopiero tam pokazuje klasę...

[oyey]

Piszesz o jakichś szczegółach, elementach, których w filmie są setki, i to te
setki tworzą film jako całość. Znajdą sie dobre elementy, nie przeczę temu,
tylko co z tego, skoro te elementy niczemu nie służą, i tworząc całość stanowią
niewypał, film bez napięcia, balansujący w niektórych momentach i scenach na
granicy śmieszności

[Gość: Greg]

"Czerwony smok" jest filmem średniej klasy, może trzy z plusem
lub cztery mniej, na pewno nie więcej. Aktorzy są w tym filmie
najlepsi, wyszyscy, bo wszyscy moim zdaniem są wyraziści i
zbudowali postać w oparciu o scenariusz a Tedd Tally zdaje się
nie napisał im za wiele. Film jest zza amerykański. Nie
przypominam sobie aby w książce wszystko tak łatwo i płynnie
szło do końca.
Koniec rzeczywiście mógł zaskoczyć ale to zasługa Harrisa a nie
scenarzysty. Szkoda że nie wzięto lepszego reżysera. Dźwięk
który robi za strach to chyba nie to, trąca mychą. I gdzie
półmroki? Gdzie strach? "Strach jest ceną jaką płacimy za
wyobraźnię" To reżyserowi zabrakło wyobraźni i polotu.
Co lepsze Red Dragon czy Hannibal. Filmowo pierwszy, reżysersko
Ridley Scott, bo chociaż się starał pokazywać mroczność świata.
Tutaj tego nie widzę. Pozdrawiam.

[desjudash]

otoz jest to bardzo dobry film, zdecydowanie lepszy od Hannibala,
zdecydowanie stopien nizej od "Milczenia owiec", acz to roznica nie
tak znaczna, a przepasc nie tak gleboka jak ta oddzielajaca owieczki
od weneckich przygod konesera sztuki.

wspaniala lekcja psychologii kryminalnej. przejscie przez labirynt
niewiedzy budujac droge poprzez skladanie malenkich czesci tej
morderczej ukladanki. z tego powodu Red Dragon jest lepszy od
Milczenia owiec przynajmniej pod wzgledem jednej cehcy - wlasnie
nagromadzenia szalenie intersujacej psychologii bedacej przenikliwa
obserwacja rzeczywistosci.
nie podobal mi sie Lecter. juz nie przeraza, nie patrzy spokojnie. juz
nie jest niewinny, spokojny. W filmie Demme nie byl demonem, to demon
posiadl jego wnetrze jedynie. Obecny Hannibal straszy tylko, wykrzywia
sie, robi brzydkie miny, atakuje. dalej jest przenikliwy, dociekliwy,
lecz pozbawiony normalnosci. teraz bardziej zwierze szczerzace zeby w
grymasie zlosci i rzadzy okrucienstwa.
wielka rola - Emily Watson. kobieta samotna potrzebujaca uscisku
dloni, bliskosci i duszy i ciala. boi sie krzywdy, boi sie
krzywdzenia. i ten strach na jej twarzy obryzganej krwia...
nie do zapomnienia Philip Seymour Hoffman. ociezaly, jakby
zapijaczony. dziwna rola, ktora zaginela gdzies w polowie filmu (ta to już
jest...)szkoda, chcialbym wiecej Hoffmana.
Edward Norton. po prostu kompletnie, najmocniej sredni. zeby nie rzec
nijaki. podobnie Keitel. bez wyrazu.
slowa uznania dla Fiennesa. nie przeszarzowal swojej roli. wystarczy
popatrzec w jego oczy gdy zjada obraz Smoka... i nie wiem czy, z
przejedzenia Hopkinsem takim a nie innym, nie warto uznac Fiennesa za
role lepsza od sir Hopkinsa...?
podobal mi sie poczatek pellen czarnego humoru. podobal mi sie koniec,
ostatnia scena. wspaniale to wymyslono. podobala mi sie muzyka. Danny
Elfman stworzyl dzwieki pelne napiecia, ostre, zimne, niepokojace. i
mysle ze rezysrria Breta Ratnera jest ok, ale czy to jego zasluga, ze
film ten jest bardzo dobry? doborowe towarzystwo na planie sie zebralo
w postanowieniu wystapienia w spektaklu napisanym przez Harrisa.
Demme cenie za skupienie, spowolnienie akcji, za to ze nie trzeba
czegos mowic jesli mozna pokazac to grymasem, gestem, spojrzeniem.
i to jest wyzszosc Owieczek nad Smoczkiem.

ale i tak 8/10
------
www.film.warka.pl

[cuhulain]

Przerażające - ciekawe, czy świadome - było wykorzystanie przez autora książki
motywu smoka przejmującego kontrolę nad człowiekiem. Klasyczna inicjacja lewej
ręki, motyw częsty w kulturze - jungiści wiedzą o co chodzi.

[oyey]

że też nie jestem jungistą

[oyey]

zgodze sie że początek tego filmu jest najlepszy i zapowiada się ciekawie, "no
bo lecter". A potem pusto pusto, bez napięcia.

Nie zgodziłbym się, że to wspaniała lekcja psychologii kryminalnej. Wydaje mi
się, że tego typu elementów o wiele więcej było choćby w "Śmiertelnej
wyliczance" i innych przeciętnych kryminałach (niekoniecznie o psychopatach),
choćby z serii "Columbo".

[desjudash]

oyey napisał:

> Nie zgodziłbym się, że to wspaniała lekcja psychologii kryminalnej.


prawo masz, a owszem, ale RD to inteligentna zabawa w psychologię, a nie
pierwsze lepsze filmidło sensacyjne jak "Kiss the Girls" czy "Number by
numbers". tam tylko powiedziano kilka razy kim jest zabójca, ale nie było w
tym tych psychologicznych 'puzzli'. Nie było tak widocznego składania
najmniejszych częsci w jedną całość, bo być może i mordercy tam byli mniej
przerażający swoją poniekąd... zwykłością, nie tak
psychologicznie 'przekombinowani' i niejednoznaczni. tutaj góruje postać
odtwarzana przez Fiennesa nad Buffalo Billem.
pzdr

[Gość: oyey niezalogowany]

scenariusz dał postacią tą przestrzeń psychologiczną, ale mówimy o psychologii
kryminalnej. W każdym filmie o psychopacie powstają szkice psychologiczne
mordercy. Zabawa w psychologie jest w każdym filmie kryminalnym (a interesuje
sie akurat takimi bo takie bardzo lubie), i jeśli chodzi akurat o czerwonego
smoka, to wygląda to dla mnie fatalnie. To że akurat Norton kreuje sie na tego
ktory jako jedyny potrafi wczuc sie w role zabojcy, to bzdura, w kazdym filmie
kryminalnym jest ta psychologiczn proba zrozumienia zamiarow i postepowania
psychopaty. W czerwonym smoku ta gonitwa dobrze sie zaczyna, ale urywa sie w
połowie filmu, scenariusz ma zbyt wiele wątków i na tą psychologię, mniej
więcej w połowie filmu nie było miejsca. Dlatego nie ma napięcia, dlatego moim
zdaniem film jest nieudany.

Kiepściutki..

[Gość: Sida]

Sam film - kiepściutki (daleeeko w tyle za "Milczeniem..", choć od
beznadziejnego "Hannibala" lepszy - ale o to chyba nie trudno ; )), ale
RALPH FIENNES GENIALNY (abstrahując od tego, że za dużo w nim człowieczeństwa
jak na 'zło w czystej postaci'..)!

[Gość: anii]

Faktycznie Ralph jest wspanialy, ale ogolnie to super aktor,
ktory nawet z takiego gnoiota jak "angieslki pacjent" mogl
zrobic osacrowa produkcje. A sam film DNO, kompletne DNO.
Ogladalam milczenie owiec, bez wikeszego entuzjamzu. Hannibala
nie ogladalam. Jednak jesli ktos chce mi wmowic, ze fabula tego
filmu byla jaks skomplikowana to go wysmieje. Nie bylo zadnej
tajmenicy. Wiedzialam jaki bedzie koniec i kazdy ruch aktora
mozna przeiwdzeic, dzwiekami muzyki w tle. Nparawde zalosna
hollywodzka produkcja. Wynudzilam sie jak szlag, Czekalam na
koniec i wyszlam z postanowieniem, ze nie pojde juz na zaden
film z Hollywood, bo nie bede nabijac im kasy, zeby pozniej
jeszcze gorsze gnioty wypuszczali.

[sol3zna]

...do PMOSS, brak znajomości BLAKA nie jest usprawiedliwieniem.
mam nadzieje, że film w połączeniu z książką tworzy spójną
całość.
...trudno spodziewac sie zrozumienia przedstawienia operowego od
kogoś, kto nie zadał sobie nawet trudu zaznajomienia się
z "librett'em". ;)

[Gość: krytyk]

Mysle ze recenzja jest do dupy jaki i red dragon .Haniball
wedlug mnie byl o wiele lepszy

[minow]

Po reklamach myślałem,że na projekcji zejde ze strachu.... jakoś
nie wyszło ;) Obejrzyjcie bo film dobry ale jeśli ja się nie
bałem to wy też nie będziecie...

[Gość: Łukasz]

Troszkę zdziwiła mnie tak duża ilość negatywnych ocen Smoka. No
ale przecież nie każdemu musi podobać się to samo. Mnie na
przykład RD spodobał się znacznie bardziej od Milczenia owiec.
Dlaczego? No cóż przede wszystkim chodzi o postać pana D. W
Milczeniu Bufallo Bill może był przerażający, ale Fiennes
stworzył postać nie tylko równie (a może i nawet bardziej)
straszną ale też niezwykle interesującą (ten motyw przemiany -
po prostu niesamowity). W ogóle 'ideologia' pana D. była
znacznie bardziej przekonywująca i interesująca od tej, którą
miał Bill w Milczeniu. Poza tym Hopkins i Norton są całkiem
przyzwoici, a i reżyseria nie odstaje od tej normy. Aha no i
jeszcze jedno - film jest po prostu przerażający, nie tylko na
końcu jak to było w Milczeniu, ale przez cały czas jego trwania.

[krasnoludek1]

Dla mnie film był świetny, zupełnie nie rozumiem tych jęków krytyków powyżej.
Ja podeszłam do tego filmu w myśl zasady - "nic wcześniej nie widziałam" - i ta
historia mnie wciągneła. Jasne, że można nieustannie prównywać go do
poprzednich dwóch Harrisów, "Siedem" i innych, tylko po co?.
Film jest przekonujący, gra aktorów świetna - genialny Keitel, jeszcze lepszy
Norton, a Thompson przeszła wszystkich. Ogólnie super. Polecam.

[Gość: ...........]

Gdzie tam widziales Thompson?

[Gość: krasnoludek1]

Sorki chodziło o Watson. Emily.

Jestem krasnoludzicą i muszę sie tym z Tobą podzielić ;-))))

pozdrowionka

[Gość: windzik]

Bardzo mnie dziwi tak duża ilość pochlebnych opinii o tym filmie. Widziałem go
jakieś 2 tygodnie temu i wyszedłem zniesmaczony. Nie wywarł na mnie
najmniejszego wrażenia. Akcja RD jest całkowicie przewidywalna dla każdego, kto
obejrzał w życiu chociaż kilka filmów o seryjnych mordercach. Pozdrawiam oyey -
jej opinie dot. tego filmu pokrywają się w 100 proc. z moimi.

[oyey]

Bzdura. Norton gra anemicznie, film sie ślimaczy i jest bez napięcia. Postać
pana W. jest za mało tajemnicza i przez to brak tego napięcia. Zbyt szybko w
tym filmie dowiadujemy się że to on. Detektywi szybko i łatwo wpadają na trop.
To tak łopatologicznie ujmując. Podstawową wadą filmu jest jego scenariusz.
Twierdzę więc, że to jest bardzo zły film, który miał pokazywać najczystszą
postać zła, a pokazuje jedynie jego ludzką kruchą twarz. Może to nam daje
nadzieje, że te najbardziej żałosne i negatywne elementy człowieka nie są aż
tak ułomne, że można z nimi zwyciężyć

[krasnoludek1]

Co dla jednego anemiczne dla drugiego jest wrażeniem celowej gdy aktora, który
gra postać całkowicie wypaloną poprzednimi sprawami, a która nagle odżywa, by
znów złapać psychopatę. Bardzo dobra gra aktorska wszystkich, film jest bardzo
dobry.

[oyey]

Nieporozmieniem jest nazywanie tego filmu dobrym. Tak samo jak to, że pan
Norton zagrał dobrze. No właśnie przeciwnie. Anemia totalna. Postać wypaloną
miał zagrać. Ale ja tego "wypalenia" w Nortonie nie odnalazłem oglądając ten
film. Dla mnie był nieprzekonujący, nie widziałem w nim człowieka, który tyle
przeszedł w przeszłości, grął jakiegoś luzaka bawiącego się życiem. Ja mam
takie odczucia. I nagle, gdy chce łapać psychopatę: dalej to samo - detektyw
dalej sie bawi, nie odżywa, nie przekracza tej granicy między wypaleniem i
powrotem na wysokie obroty. Mnie Norton raził. To jedno z większych
nieporozumień w tym filmie.

[krasnoludek1]

OK, szanuję Twoje zdanie, jednak ja mam inne.