drogie panie, to do Was

[thelastjust]

Witam kobiety z tego forum
Chciałem poruszyć nast. temat: jak zapatrujecie się na związek z mężczyzną który ma dziecko do którego prawo do opieki przyznał mu sąd, lub też żona zmarła lub zginęła np w jakimś wypadku itp, chodzi mi o akceptację tego dziecka. Chciałbym aby raczej wypowiedziały się na ten temat kobiety stanu wolnego, bez żadnych przejść (rozwód), pytanie jest w drugą stronę bo zazwyczaj były tu posty o akceptacji nie swojego dziecka przez mężczyznę, o akceptacji rozwódki z dzieckiem itp, jak podchodzicie do tego tematu?: czy kobieta która jest panną przed 30, lub też po,bez żadnych przejść jest w stanie zaakceptowac nie swoje dziecko, pozdrawiam

:-)

[dwujka]

A mi się wydaje, że najprościej byłoby zapytać tej, na której Ci zależy:-)
Każdy/a jest inny i ogólne wypowiedzi nie dadzą Ci tego co dla Ciebie
najważniejsze - opini tej Twojej kobiety;-)

[isabelle7]

to prawda:)

a wiesz jak poznac?
czy lubi dzieci:)

a jesli marzyla o domu z dziecmi swoimi i adoptowanymi, to masz bardzo jasna
odpowiedz:)

moze pokochac itp:)

[maya_rr]

chciałabym mieć najpierw swoje...i w ogóle chyba tylko swoje. Mezczyzna z
dzieckiem nie wchodzi w gre. amen.

[arabesque1]

Kiedys zastanawialam sie nad tym.. Jesli to, co byloby miedzy nami byloby prawdziwa miloscia sadze, ze bylabym w stanie zaakceptowac i pokochac takie dziecko.
Pisze to osoba mloda (pojecie wzgledne;), 24lata. Ja sama nie mysle jeszcze o wlasnym dziecku ('kariera', jakis start w zyciu, itp...). A moze dlatego nie mysle, bo nie spotkalam tego, z ktorym chcialabym byc i ktory bylby dla mnie calym siwatem.
Ale co wazne, chcialabym by ON chcial miec je ze mna..
Co do innych dziewczyn, nie sadze, by im to przeszkadzalo.. Jesli wszystko jest szczere i wyplywa z serca.
pozdrawiam

[ania.downar]

Chyba byloby mi trudno... tak calkiem szczerze.

spam!!!

[buraque]

thelastjust napisał:

> Witam kobiety z tego forum

CZŁOWIEKU TO JEST FORUM MĘŻCZYZNA!!!

[thelastjust]

witam buraque
widać jesteś tutaj nie za często, bo na tym forum jest więcej kobiet niż mężczyzn, człowieku

[buraque]

thelastjust napisał:

> bo na tym forum jest więcej kobiet niż mężczy
> zn, człowieku

nie oznacza to, że jako mężczyźni mamy pielęgnować tę sytuacje i nie mamy dążyć
do zmiany tego stanu rzeczy

[tygrysio_misio]

to nie jest forum dla mezczyzn tyko o nich

sa na nim i kobiety i mezczyzni...

jesli forumowicz zechce spytac jak kobiety forumowe postrzegaja pewna kwestwie
dotyczaca mezczyzn to ma prawo

przeciez nie pyta o podpaski albo lakiery do paznokci

[tygrysio_misio]

potrafilabym przyjac takiego mezczyzne z calym dorobkiem zyciowym....bez
wzgledu na to ile dzieci by w to wchodzilo

no klamie teraz bo np balabym sie ze przy 5 nie dam sobie rady:)


ale jedno jka najbardziej

[tygrysio_misio]

nawet bym sie nad tymm nie zastanawiala ... to dla mnie zbyt oczywiste

[hirondelle]

Byłam w związku z mężczyzną z dzieckiem. Dziecko caly czas było z nami, bo jego
mama sie nim nie interesowała, mimo że żyła i miała sie świetnie. Kochalam to
dziecko, traktowałam je jak własne (z tym wyjatkiem, ze nie uwazalam, ze mam
prawo do pozwalania lub zabraniania mu czegos - od tego mial ojca). Mialam
wtedy 23 lata. Dla mnie bylo jasne, ze stworzymy rodzine, rozmawialismy tez o
wspolnym dziecku, ktore w zaden sposob nie byloby przeze mnie faworyzowane
9no,chyba, ze ze wzgledu na to, ze byloby malenkie i siela rzeczy nalezaloby mu
sie wiecej uwagi). Niestety rozstalismy sie w b. nagly i bolesny sposob, nie z
mojej winy. Moja tesknota byla podwojna, bo tesknilam rowniez za dzieckiem.
Dzieci nie sa niczemu winne, wszystkie zasluguja na milosc. Pozdrawiam
serdecznie.

[leppakerttu]

Mam 25 lat i za sobą trzyletni związek z "dzieciatym" mężczyzną, rozwodnikiem.
Przed tą znajomością mój instynkt macierzyński pozostawał w kompletnym uśpieniu.
Początki znajomości z synkiem faceta również nie były łatwe - wprawdzie
nastawiłam się do małego bardzo pozytywnie, ale on (wtedy dwulatek) nie chciał
mnie zaakceptować ;) Minęło to bardzo szybko, przywiązaliśmy się do siebie
strasznie, mały wolał zasypiać ze mną niż z tatą, dawał mi się kąpać o jakiejś
normalnej porze (on nienawidził wieczornych kąpieli i zawsze były sceny). A na
wyjazdach, gdy spaliśmy we wspólnym łóżku, spał do mnie przyklejony i rano witał
najpiękniejszym uśmiechem.
Miałam oczywiście masę wątpliwości, często myślałam o tym, że już nigdy nie
będziemy mieć naszego pierwszego dziecka, że dla mojego faceta moja ciąża nie
będzie już takim przeżyciem. Ale zdecydowałam się przecież z nim być i
zaakceptowałam tę sytuację. Było to tym łatwiejsze, że pokochałam jego synka.
Od rozstania minęło już trochę czasu, a ja tęsknię bardziej do malucha niż do
jego ojca.
Są zatem młode dziewczyny zdolne do pokochania dziecka swojego faceta "po
przejściach".
Pozdrawiam.

[ewaaa06]

wszystko zalezy od czlowieka- jaki jest ten ktos - bez wzgledu czy to kobieta z
dzieckiem czy mezczyzna z dzieckiem szuka drugiej polowki - wszak szuka jej dla
siebie i dla swojego dziecka -bo tez chce by i ono bylo kochane :) /sama
akceptacja to moze ciut za malo/

[maialina1]

Jaki problem - dziecko?
Dziecko fajna sprawa. Jesli "mamusi" nie ma w poblizu.
Jesli do dziecka jest w zestawie dolaczony fajny mezczyzna to czemu nie?
:)

[octopussy]

Zwiazek z facetem to juz jest problem a z dzieckiem to masa problemow.
Ja nie zdecydowalabym sie na taki zwiazek moze tylko gdybym sama byla dzietna.

[grzanka23]

Ja tez jestem po przejsciach,mam corke i chetnie poznalabym mezczyzne z
dzieckiem.Male moglyby zostac rodzenstwem.Jedno zyskaloby mame a drugie
tate.Nie widze zadnych przeszkod.Lubie dzieci i nie moje by mi nie
przeszkadzalo.

[duszka2]

nie lubię gdybania, wszystko zalezy od osoby, jej cech osobowości, empatii itp
Ale wydaje mi się, że może własnie kobieta po przejsciach łatwiej potrafi
zaakceptowac taką sytuację

[annapurna4]

Nie wierzę , aby dzisiejsze mlode dziewczyny były
do tego zdolne!
Powtórzę za duszką2,kobieta po przejsciach łatwiej
potrafi zaakceptować taką sytuację.

[piekielnica1]

annapurna4 napisała:

> Nie wierzę , aby dzisiejsze mlode dziewczyny były
> do tego zdolne!

Dzisiejsze młode dziewczyny są zupełnie takie same jak ich mamy.
Używają tylko trochę innych środków wyrazu.

[rabea1]

Gdybym pokochala faceta to i dziecko razem z nim, napewno:))

[iw78]

No i co o tym sądzisz? Czy kobiety są w stanie zaakceptować mężczyznę z
dzieckiem?

[greta.greta]

I super człowieku. Ja szczerze mówiąc wolałabym takiego faceta bo ...mam z
głowy ciążę na którą nie mam czasu i która za duzo by mi spraw skomplikowała, a
mężczyzna w pewnym wieku po prostu chce miec dziecko. A tu prosze, problem z
głowy! A dzieci mnie uwielbiają więc uważam że wszystko mogłoby się bardzo
dobrze ułożyć. Wiadomo pewnie byłyby jakies małe przeszkody w relacji dziecko-
ta Pani, ale jak się chce to można je przezwyciężyć.
Pozdrawiam.
Poza tym, jeżeli to sąd by przyznał opiekę nad dzieckiem to by bardzo dobrze
świadczyło o tym mężczyźnie. I tyle

[very_martini]

Dla mnie to właśnie mężczyzna idealny... Nie wiem, czemu, ale zawsze tak sobie
marzyłam, że zwiążę się z dzieciatym...

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[mmm_kkk]

Myślę że gdybym naprawdę kochała tego faceta to nie miałabym problemów z akceptacją takiej sytuacji.Oczywiście nie przeszłabym do porządku dziennego z tym tak odrazu,ale po przmyśleniu napewno nie wycofałabym sie z tego związku.Dziecko to nie przeszkoda,wymaga tylko większej dojrzałości,zwłaszcza tej osoby która nie jest rodzicem.

[makwa.lz]

wydaje mi sie ze nie byloby to dla mnie problemem, gdybym spotkala takiego
mezczyzne - oczywiscie gdyby byl rozwodnikiem lub wdowcem i wychowywal to
dziecko. pewnie poczatkowo ciezko by bylo sie do tej sytuacji przyzwyczaic, ale
z czasem pokochalabym to dziecko jak wlasne. tak sadze - bo nigdy nie mialam do
czynienia z taka sytuacja.

tak, dlaczego nie ? btx

[agniecha75]

[skorpionica11]

Jesli kobiecie zalezało by na facecie i powaznie oboje mysla o wspólnym
zyciu,to napewno kobieta dziecko partnera jest w stanie pokochac jak swoje

[olga136]

Nie ma reguły, tak jak nie ma reguły, że kobieta wchodzac do nowej rodziny męża
będzie miała dobre relacje z jego matką, rodzeństwem.
Są ludzie konfliktowi i ludzie ktorzy potrafią ulozyć relacje prawie z kazdym.
Jedne kobiety pokochają dziecko męża jak swoje, inne bedą z nim rywalizowały.

[lady284]

jak najbardziej

[festina-lente]

Opisywany przez Ciebie mężczyzna może być interesującym mężczyzną ale...
nie dla wszystkich wolnych kobiet przez 30 tką.
Niektóre kobiety, nie chcą rodzić dzieci.
Nie oceniam, nie ganię ani nie pochwalam. Każda kobieta ma wybór.
Te które nie chcą rodzić mają więc alternatywę w adopcji lub
związaniu się z męzczyzną, który ma już dziecko.
Są jednak kobiety, które pragną przeżyć cud poczęcia oraz
cud macierzyństwa by dać prawdziwą, życiodajną Miłość.
Różne są potrzeby kobiet i bardzo dobrze, że każda z nas ma możliwość wyboru.
Każda kobieta może szukać mężczyzny, jakiego pragnie.
Osobiście chciałabym być szczęsliwą żoną i matką dzieci przeze mnie urodzonych.
Wierzę, w więź pomiędzy matką, która rodzi, a dzieckiem.
Dopiero wtedy rodzice stają się rodziną.
Dziecko przewartościowuje świat dorosłych.
Jeżeli nie będę mogła mieć własnych dzieci, nie wykluczam adopcji.
Jest tyle dzieci, którym można ofiarować miłość...
Dzieci powinny być najważniejszym czynnikiem rozwoju każdej rodziny.
Dla mnie pełna rodzina to żona, mąż plus obowiązkowo dzieci.

[searena]

Hehe, piszesz jakby związke z facetem, który ma juz dzieci wyklucza urodzenie
kolejnych :) Bez sensu.

[mamba8]

Nie wymieniłeś info nt. w jakim wieku to dzieco, a panna tuż przed 30 czy jakaś
23-latka.
Jako 23-latka mnie to by nie kręciło.

[catherine_e]

jest w stanie je zaakceptowac i jesli Ciebie pokocha to rownie je pokocha

[pokemon31]

Pewnie, że tak, nie ma się nawet nad czym zastanawiać. Jeśli kocha to
zaakceptuje nawet szóstkę:)

[teaspoon1]

matka Teresa była jedna, co nie oznacza, że nie spotkasz drugiej ;) a tak serio
jeśli kobieta nie będzie subiektywnie odbierała, że dziecko zabiera jej część
uczuć przeznaczonych dla niej, to pewnie zaakceptuje taki stan rzeczy. Nie
łudziłabym się jednak że to będzie takie proste. Wiele zależy od dziecka, jej
osobistych doświadczeń i Twojej postawy. Związek dwojga to skomplikowana
sprawa, a dziecko z innego związku komplikuje ten układ (uczucia, emocje,
plany, kwestie materialne) jeszcze bardziej.

[searena]

To chyba zależy tylko od danej kobiety, mogę się wypowiedzieć za siebie. Ja
jestem w stanie zaakceptować, tzn nie wiem jakby to było w praktyce bo nie byłam
nigdy z facetem z dzieckiem ale teoretycznie nie mam nic przeciwko temu. Dla
mnie liczy się człowiek i to kim jest i jak wygląda jego życie, a dziecko może
je tylko wzbogacić. Poza tym taki facet musi być ogromnie zaradny i
odpowiedzialny - rzadkość w dzisiejszych czasach. A jest jeszcze kwestia czy to
dziecko zaakceptowałoby tą kobietę, zależy też w jakim ono jest wieku, inaczej
byłoby z kilkulatkiem a inaczej z nastolatkiem - ten mógłby nigdy nie
zaakceptować. Różnie bywa. Problem jest złożony ale jesli pytasz o podejście to
tak - jeśli bym spotkała na swojej drodze faceta, który stałby się dlka mnie
ważny a wychowuje sam dziecko spróbowałabym takiego związku.

[nglka]

Jestem w stanie zaakceptować cudze dziecko i kochać jak swoje. Geny nie mają dla mnie żadnego znacznia. Jeśli kocham mężczyznę - kocham też Jego dziecko, bo dziecko jest częścią Jego życia.

[teaspoon1]

teściową też kochasz, bo jest częścią jego życia?

[nglka]

Dziecko to nowy chłowiek, nad którym należy sprawować Opiekę. Nad teściową nie trzeba. Dziecko jest zależne od osób dorosłych - teściowa może jedynie chcieć być zależną od syna.
Różnica znaczna.

[teaspoon1]

pewnie, że różnica znaczna ale zastanawia mnie skąd masz taką pewność, że
możesz pokochać jak to napisałaś nowego człowieka? Uczucia nie zależą od naszej
woli.

[nglka]

Uwielbiam dzieci, to raz. Dwa, że miłość nie jest zależna od tego, czy dziecko
jest grzeczne, czy nie - czy ma blond włosy, czy nie. Potrafiłabym zaakceptować
i kochać dziecko tak, jakby było moim dzieckiem. Dla mnie nie ma różnicy, czy
dziecko ma moje geny - jest człowiekiem, któremu trzeba poświęcić czas.
I myślę, że to się od razu wie. Jeśli nie jest się pewnym, czy dałoby radę
pokochać - to nie ma sensu w ogóle "pakować" się w taki związek. Bo co, jeśli
się nie uda? Najbardziej ucierpi na tym właśnie dziecko.

Uczucia być może nie zależą od naszej woli ale na pewno zależą od naszego
nastawienia.

[searena]

"Uczucia być może nie zależą od naszej woli ale na pewno zależą od naszego
nastawienia."

Bardzo mądre słowa. I samym nastawieniem można zniszczyć uczucia lub skierować
je w złym kierunku - miłość zaborcza, miłość toksyczna, zablokowanie się na
miłość. Na miłość trzeba być gotowym i jej chcieć. Tak samo z dzieckiem danego
faceta - możemy je na wstępie odrzucić, lub spróbować pokochać tak jak jego.

[azazela]

nie, moze kiedys bede chciala miec dziecko ale na razie zupelnie mnie to nie
interesuje poza tym dziecko z poprzedniego zwiazku to dodatkowe komplikacje
chociazby z matka dziecka, wiec jesli juz zmienie zdanie i bede chciala miec
dziecko to bedzie moje i tyle teorii