Kochanie....

[beata332]

To tak jakbym pisała list o nieznanym....Poznałam go przypadkiem,
nawet sama nie wiem jak mogłam się skusić...Po pierwszym spotkaniu
nie sądziłam, że będzie kolejne,ale jednak...było ich tak wiele, że
nie umiem zliczyć...Ale dziś pamiętam każde, każde które kończyło
się następnym.I kolejnym.,..Pierwsze było ciekawe, bo to nowe, a
wszystko co nowe zastanawia ;)Kolejne nastąpiło jeszcze szybciej niz
to pierwsze..nie wiem dlaczego..może dlatego, ze mi się
spodobał...Ja taka stateczna, poważna, ułozona...z czasem zakochałam
się w tym z którym widywałam się dzień w dzień.Żyłam tylko tym,
czekając na kolejne spotkania. Pokochałam go tak mocno, ze nie
potrafiłam juz bez niego oddychać.Ale stało się cos, co zmusiło mnie
do mojej decyzji, musiałam go opuscić, bo inaczej się nie dało. To
była dla mnie strasznie ciężka decyzja, ale musiałam tak postąpić.On
sam zmusił mnie do tego swoim podejsciem.Dzis minął juz rok, ale nie
mogę życ bez niego.Tak strasznie go kocham,tak bardzo mi zależy.ona
zna juz całą prawdę, dlaczego tak postapiłam,jak mam to
odbudować ...?Tego nie wiem..
P.s... Odszedł bo tak chciał los, moze ja też tego chciałam...
Nie ma jego, NIE MA NAS, NIE MA TEŻ MIŁOŚCI.... Te
niespełnione chwile z nim spędzone, wciąż odbijaja się echem
na moim sercu.... Nie mogę przestać go Kochać, wię
Kocham.......

[gapuchna]

Wiesz, nie jesteś w tym osamotniona. Niestety.

[taki_s_obie]

wiesz co, wejdz pod zimny prysznic, zaloz sexy krecje, zrob sie na "bostwo" i.... idz na chlopow - to powinno dobrze ci zrobic na poczatek.

[gapuchna]

Jest miłość i jest seks. proszę, rozróżnij te dwie spawy.

[taki_s_obie]

gapuchna napisała:

> Jest miłość i jest seks. proszę, rozróżnij te dwie spawy.

"spawy" rozroznia sie przede wszystkim po tym, ze sa w roznych miejscach.
podobnie ma sie sprawa z miloscia i seksem - jedno w glowie, drugie miedzy
nogami. :))

[gapuchna]

Nie do końca...bo i jedno i drugie rodzi się w głowie. Tylko że ty radzisz
skorzystać wyłącznie z tego co między nogami, a dziewczyna ma problem w głowie,
chyba trudniejszy. No i wkurzyło mnie takie właśnie postawienie sprawy. Ot co!

[viviene]

szczesliwi Ci,ktorzy potrafią rozdzielic te dwie
rzeczy,oj,szczęsliwi,,chociaz z, z drugiej strony patrzac,jakże
puste jest ich życie...

[taki_s_obie]

do viviene:

no takie puste to nie jest - codziennie jest wypelnione od rana do wieczora, nawet nocki sie zdarzaja, zawsze swieze wrazenia a i portmonetka nie za bardzo nadwyrezona - ale co kto lubi, w kazdym razie nie mam tych problemow, ktore sie ma bedac zonaty, i cale szczescie.

do gapuchy:

wkurzylo cie? no widzisz, ja uwazam, ze glowa jest do myslenia a nie do wprowadzania sie w chorobliwy stan wydzielania nadmierniej ilosci hormonow. a kiedy sie wkurzasz to takze podnosisz sobie niezdrowo adrenaline. jestes adrenalin-junkie? :))

[gapuchna]

do takiego_s_obiego:

Wkurzyło - ok, za mocno powiedziane. Zadziwia mnie czasem brak zrozumienia
ludzi. Jedni przeżywają, innych to drażni. Życie. Stanęłam po stronie uczuć.
Może naiwnie trochę zabrzmiało wyznanie tej kobiety. Ale ja zakładam, że jest
jej na tyle ciężko, że chce to gdzieś, komuś powiedzieć. Tyle
Niektórzy uważają, że należy zawsze twardo trzymać głowę w górze i zero
rozpamiętywań. Ja przyjmuję bardziej pokorną postawę - czasem człowieka
przygniecie tak, że nie umie się podnieść.
I nie jest to kwestia adrenaliny....

[no_okki]

beata332 napisała:

> To tak jakbym pisała list o nieznanym....Poznałam go przypadkiem,
> nawet sama nie wiem jak mogłam się skusić...Po pierwszym spotkaniu
> nie sądziłam, że będzie kolejne,ale jednak...było ich tak wiele,
że
> nie umiem zliczyć...Ale dziś pamiętam każde, każde które kończyło
> się następnym.I kolejnym.,..Pierwsze było ciekawe, bo to nowe, a
> wszystko co nowe zastanawia ;)Kolejne nastąpiło jeszcze szybciej
niz
> to pierwsze..nie wiem dlaczego..może dlatego, ze mi się
> spodobał...Ja taka stateczna, poważna, ułozona...z czasem
zakochałam
> się w tym z którym widywałam się dzień w dzień.Żyłam tylko tym,
> czekając na kolejne spotkania. Pokochałam go tak mocno, ze nie
> potrafiłam juz bez niego oddychać.Ale stało się cos, co zmusiło
mnie
> do mojej decyzji, musiałam go opuscić, bo inaczej się nie dało. To
> była dla mnie strasznie ciężka decyzja, ale musiałam tak
postąpić.On
> sam zmusił mnie do tego swoim podejsciem.Dzis minął juz rok, ale
nie
> mogę życ bez niego.Tak strasznie go kocham,tak bardzo mi
zależy.ona
> zna juz całą prawdę, dlaczego tak postapiłam,jak mam to
> odbudować ...?Tego nie wiem..
> P.s... Odszedł bo tak chciał los, moze ja też tego
chciałam...
> Nie ma jego, NIE MA NAS, NIE MA TEŻ MIŁOŚCI.... Te
> niespełnione chwile z nim spędzone, wciąż odbijaja się echem
> na moim sercu.... Nie mogę przestać go Kochać, wię
> Kocham.......

- pięknie opisana tragedia miłości; kochaj choć na krótko dalej -
platonicznie... :P

[viviene]

głupstwo,,platonicznie to ja kocham do dzis kolege z 8 klasy,zatraci
sie gdzies wszystko,tylko po to,zeby stwierdzic,ze to platoniczne
uczucie nie było az tak silne a czasem nawet,ze nie warte było
naszej rozpaczy,,i wiele innych,,samo zycie,przykładów
miliony,wszyscy przezywamy cos kazdego dnia..