Jakie macie wymówki by nie pożyczać książek?:)

[Gość: Nina]

Pytanie jest oczywiście traktowane z przymrużeniem oka, ale czasem nadchodzi
taki moment, że jakaś osoba ( powiedzmy ze znajoma/y, którą/ego lubimy, ale
nie znamy super dobrze)chce od nas pożyczyć książkę, którą akurat bardzo
lubimy: mieć pod ręką / od czasu do czasu poczytać fragmentami / cieszyć oczy
jej obecnością na półce.
W jaki sposób wykręcacie się od pożyczenia takiej książki?
Podejrzewam, że każdy z nas ma takie książki, które z trudem zdobył albo mają
dla niego wartość sentymentalną i niekoniecznie chce je pożyczać, tym bardziej
w czasach, gdy praca/szkoła/rodzina sprawia, że najbliższe spotkanie z daną
osobą może nastąpić w bliżej nieokreślonym czasie, a i wtedy ta osoba może nie
pamiętać, by nam tę książkę oddać.
Macie jakieś sprawdzone sposoby by w delikatny sposób, nie urażając nikogo,
zatrzymać książkę na półce?:)

Pozdrowienia

[pomme]

ja mówie szczerze ze nie pozyczam ksiazek ogólnie a niektórych
szczególnie.
faktycznie tez mam takie których nigdy za nic w swiecie i nikomu

[chiara76]

pomme napisała:

> ja mówie szczerze ze nie pozyczam ksiazek ogólnie a niektórych
> szczególnie.
> faktycznie tez mam takie których nigdy za nic w swiecie i nikomu

ja dokładnie tak samo. Nie wymyślam, nie kręcę. Mówię, że nie pożyczam i jakoś
jak na razie nikt żadnej traumy od tego nie dostał.

[nomina]

O książki proszą mnie tylko osoby, które są ze mną w bliskich kontaktach towarzyskich. Ludzie ledwo znani raczej nie wchodzą do mojego "kącika sypialniano-książkowego" ;). Tym dobrze znanym zaś mówię wprost, że nie, bo jestem maniaczka autora i jako osoba z hoplem na jego tle - nie rozstaję się, i tyle. Ale to dotyczy tylko wszystkiego (nie tylko książki, głównie muzyka), co dotyczy Kaczmarskiego, resztą książek dzielę się bez problemu.
Ja akurat jestem typem, który musi się podzielić świeżo nabytą wiedzą, więc chętnie przekazuję moje literackie fascynacje.

[gazeta_mi_placi]

Mówię,że jeszcze nie przeczytałam,ale jak przeczytam to na pewno pożyczę :-) Zawsze działa.

[marzeka1]

Nie kręcę, mówię, że nie pożyczam, jeśli to ktoś, komu nie chcę pożyczyć.

[bri]

Ja uwielbiam dzielić się książkami, szczególnie tymi, które mi się
bardzo podobały i czasem wręcz wciskam je osobom, które jak mi się
zdaje, mogłyby na lekturze skorzystać :)

[Gość: Agi]

Nie wymyślam wymówek, mówię prawdę. Np. przestałam pożyczać książki osobom,
które mają małe dzieci (zdarzyło się, że dostałam z powrotem podartą, a
koleżanka beztrosko oznajmiła, że synek się dorwał). Nie pożyczam ludziom, z
którymi rzadko mam kontakt. Nie pożyczam książek, których jeszcze nie zdążyłam
przeczytać. A są takie książki, których nie pożyczam nigdy i nikomu, bo po
prostu nie umiem się z nimi rozstać. Niestety, raz się zdarzyło, że kiedy użyłam
tego ostatniego argumentu, koleżanka się obraziła. :(

[Gość: iga]

:( Spotkało mnie niestety to samo i ta koleżanka jakoś się tym zbytnio nie
przejęła. Gdyby moje dziecko coś zniszczyło pożyczonego, z pewnością bym
odkupiła. Nienawidzę pożyczać książek!

[Gość: wirusik H1N1]

Zdarzylo sie kiedys tak ze moje dziecie przerwalo kartke w ksiazce
swojego kuzyna.Przyszedl , poskarzyl sie i dzieki opatrznosci mialam
identyczna ksiazke i kazalam corce zamienic i przeprosic.Dzieciak sie
nauczyl ze ksiazki trzeba szanowac, bo zbytnio jej sie nie spodobalo
posiadanie rozerwanej ksiazki.
Jak oddaliby mi ksizake naprawde w zlym stanie - nie przyjelabym
mowiac ze to nie moje.Koledze ktory oddal mi z lekka wymietolona -
powiedzialam do sluchu lacznie z tym ze nie jego ksiazka to i nie
jego prawo pozyczac dalej.

[Gość: Agi]

A tak, to kolejna rzecz, którą "uwielbiam"! Pożyczysz komuś, potem się upominasz
o zwrot i słyszysz "o, to muszę powiedzieć Gosi, żeby się pospieszyła, bo ona
jeszcze miała swojej mamie pożyczyć" - a człowiek oczy wybałusza, bo rzeczonej
Gosi ani jej mamy nigdy na oczy nie widział.

[Gość: anka]

znam to. Pożyczyłam kolezance "złego" a ona komuś tam i "zły" przepadł... A ona ani myśli odkupić... widuję się z nią rzadko więc z ksiązką mogę się pożegnać. A dostałam ją w prezencie...
ehhh dobry zwyczaj - nie pożyczaj...

[Gość: iga]

Też w ten sposób straciłam kilka cennych książek.

[ksiazkownia]

najprościej powiedzieć, że się nie pożycza. Można też wspomnieć, że ten konkretny egzemplarz jest dla nas ważny i go nie damy, ale za to zaoferować inny. Ja często pożyczam, ale tylko sprawdzonym osobom. Jeszcze nie miałam problemów :)

[stoerungsquelle]

mowie, ze czytam, bo czasami serio czytam ;)

---
Wow, superrecenzja wersji polskiej Lovefool – Głupiec w miłości
www.scholar-online.pl/viewpage.php?page_id=124&c_start=30#c13373

[nchyb]

naprawdę bliskim pożyczam, najwyżej sama sobie u nich odbiorę :-)

[nchyb]

a jak nie chcę pożyczyć, to bez kręcenia mówię, że nie pożyczam, bo
nie i już...

[dorota.be]

Kiedyś pożyczałam wszystko jak leci.Skończyło się, gdy dwutomowe
zostały zredukowane o połowę, wracały z wyświechtaną obwolutą albo
nosiły ślady kładzenia otwartych na płasko na stole.
Książki najbardziej ukochane, których nikomu nie pożyczam - nie są
widoczne dla gosci, albo ustawione grzbietem do tyłu, aby nie kusiły.
Nie chwalę się też, że kupiłam coś dobrego.

[kubissimo]

"wracały z wyświechtaną obwolutą"

wystarczy pozyczyc bez obwoluty :)

[nchyb]

mogą wrócić z wyświechtaną okładką, i na co to nam?...

[kubissimo]

wtedy sobie na owa wyswiechtana okladke wkladasz nietknieta
obwolutke. Ale oczywiscie mozesz sie tez pociac z rozpaczy :)

[zettrzy]

nie pozyczam i juz

[konopielka80]

Mówię, ze nie pożyczam, bo mam złe doświadczenia ze zwrotami...

[stachkonwa]

Zwykle natychmiast proszę tę osobę o pożyczenie jakiejś książki, o
której kiedyś mówiła, że bardzo ją lubi i zawsze tak jakoś szybko
zmieniał się temat rozmowy...

[Gość: Le.O.N.]

Jarmark egoistow?

do: Le.O.N

[Gość: mona h.]

hehe, wiesz na to by wyglądało, ale przykre doświadczenia uczą:
ja kiedyś wręcz wciskałam swoje książki znajomym:"o! to dla ciebie idealne",
"musisz to przeczytać!", a teraz wymiguję się od pożyczenia, ludzie (nie
wszyscy) nie szanują, zapominają, kłamią (?), że już oddali. Wiem, bo zawsze
zapisuję co komu pożyczam...

[Gość: Le.O.N.]

Mam tak samo. Tez zapisuje. Ale to rzecz nabyta - jak kazda inna.
Pzdr.Le.O.N.

[lia.13]

skoro książka to rzecz nabyta, to kolega może sobie spokojnie nabyć swój
egzemplarz. Z książkami jeszcze nie miałam problemu, ale za to kilka płyt cd do
mnie nie wróciło (podobnie, jak jedna z przedmówczyń, sama wciskałam, że to
taaaka fajna płyta, na pewno Ci się spodoba, przegraj sobie i mi oddaj, po czym
oczywiście płyta do mnie nie wróciła) i teraz nie pożyczam już ani płyt, ani
książek.

[stachkonwa]

Raczej świadomośc faktu, ile moich książek swego czasu nagle i
nieoczekiwanie zmieniło właściciela. Poza tym nie każdy nagle
zmienia temat rozmowy...

Mówię prawdę

[350.co2]

Po prostu mówię prawdę: Korzystam z nich ;)

[Gość: Pepaś]

W jakimś filmie jeden nastolatek chciał pożyczyć od kolegi jakies porno
gazetki, na co ten odpowiedział: "Nie moge, KORZYSTAM z nich" ;)

[Gość: rs]

Kupić Kindle, eClicto itp. i na nich czytać. Wtedy nie da się pożyczyć bez
urządzenia, a to jak wiadomo jest w ciągłym użytku. Postęp techniczny rozwiązuje
ludzkie problemy. ;)

wymowka mojego profesora

[Gość: Kasia]

Moj profesor od historii zwykl mawiac: NIe pozyczam ksiazek, bo
wiem, jak powstala moja kolekcja.

[sapalka1]

Lubię pożyczać książki, jesli ktoś chce pożyczyć te, których nie pożyczam -
informuję o tym grzecznie. Nie było dotąd nieprzyjemnej sytuacji w związku z tym

[Gość: wirusik H1N1]

To nie jest wymowka.Szczera prawda.Pozyczylam kiedys ksiazke i po
jakims miesiacu ja otrzymalam z powrotem.Okladka byla zniszczona
ksiazka wygladala ble...A zdazylam ja przeczytac tylko raz.Nowiutenka
ksiazka, z trudem zdobyta....Koles pozyczyl komus jeszcze bo taka
ciekawa i o ile sie nie myle owa osoba komus jeszcze.Od tej pory nie
pozyczam ksiazek na ktorych mi zalezy.Chyba ze wiem jak sie dana
osoba obchodzi z ksiazkami i ze bez mojego zezwolenia dalej owej
ksiazki nie pusci.I mowie prosto z mostu dkaczego i mnie nie interesi
ze ktos sie obrazi.Sorki, ale .....

Powiedz prawdę i tyle

[Gość: meg]

Zrób tak jak większość osób ci poradziło na tym forum - powiedz prawdę, że nie
pożyczasz książek, i że często do nich wracasz bo maja dla ciebie wielka
wartość. Inteligentna osoba nie obrazi się. A jeśli sie ktoś obrazi, to cóż...
Nie twój problem ;)

[seven]

jesli to nie jest bliski znajomy/a, z ktorym widuje sie regularnie, to
zwyczajnie mowie, ze pozyczylem komus innemu i do nastepnego spotkania ten ktos
zapomni, ze cos ode mnie chcial pozyczyc. sa tez ludzie, ktorym kiedys
pozyczalem, ale juz tego nie robie, bo sie na tym przejechalem, wtedy mowie
wprost. ostatnio dostalem od znajomej zwrot ksiazki, ktora pozyczylem jej nowa,
a otrzymalem z powrotem cos co zostalo pogryzione przez psa (!!!), oblane kawa,
pogniecione, poplute. k..a, czekam tylko az cos bedzie chciala znowu pozyczyc,
to jej to z radoscia wygarne (niestety przy odbiorze, bylem tak nieprzytomny i
zmeczony, ze nie zwrocilem wiekszej uwagi, bo juz wtedy bym ja zjechal).

[Gość: gosc_portalu]

ja mam rozne sposoby zelaznie od sytuacji:
1 niektorych osob nie wpuszczam do domu,
2 niektórych tylko do biblioteki,
3 mowie, ze ksiazki nie przeczytalam lub że jeszcze czytam,
4 biore ksiazkę na wymianę, jak nie odda, to zatrzymam jego książkę,
5 zapisuje i po jakims czasie domagam sie zwrotu,
6 mowie, ze aktualnie jest komus innemu pozyczona,
7 odsylam do biblioteki,
8 zaznaczam przy pozyczeniu, ze bede domagac sie oddania (czasem
ludzie od razu rezygnuja),
niestety doswiadczenie nauczylo mnie, ze nie warto pozyczac ksiazek
ludziom z ktorymi kontakty mam sporadyczne, ktorzy mieszkaja daleko,
do ktorych nie mozna sie dodzwonic lub nigdy nie maja czasu,
oraz niedawno poznanym,
lepiej stracic znajomego niz ksiazke:)

[Gość: Bo-br]

> lepiej stracic znajomego niz ksiazke:)

Gratuluję! Idź się leczyć.

[Gość: kissinger77]

Ja też zawsze mówię, że nie bo nie lubię pożyczać...nie znoszę...nie
nawidzę. Ale co ważne u mnie działa to także w drugą stronę. Nie
lubię pożyczać OD kogoś...nie cierpię...

Mówię otwarcie

[Gość: kora2]

"Nie pożyczam teraz książek nikomu, ponieważ mam przykre doświadczenia".
Liczna rodzinna dzieciarnia w wieku szkolnym wiedziała,że ciotka - czyli ja - ma
wszystkie lektury. "Ciociu, pożycz" ... i tym sposobem straciłam np kilka
egzemplarzy "Pana Tadeusza"i inne obowiązkowe. Upominanie się o zwrot wywoływało
u rodziców nawet reakcje typu "stać cię, to se nową kupisz" albo "o głupią
książkę się upominasz, wstydu nie masz za grosz".
Dlatego, gdy dzieciarnia zaczęła docierać do liceum, niedobra ciotka dała
szlaban na pożyczanie. Parę osób się obraziło, jakoś mnie to nie boli. Akurat z
tym egoizmem mnie i moim książkom dobrze :)

[pomme]

ja nie wiem czy to kwestia egoizmu. kase np pozycze jezeli kogos
lubie i ktos potrzebuje i nie mam z tym duzych problemów ale ksiazki
bron bosze

to jest paranoja...

[Gość: anczy.]

"Jarmark egoistów" to lekkie określenie. To jest paranoja - "nie pożyczam, bo
mam widzimisie i dorabiam do tego ideologię."
Sorry, nie widzę absolutnie żadnego powodu, żeby nie pożyczać książek. Ja mówię
wprost: "Oddaj mi tę książkę nienaruszoną, bo była droga" albo: "W tej książce
jest osobista dedykacja, więc proszę, żebyś na nią uważał", albo: "Ta książka ma
dla mnie taką i taką wartość..." albo: "Akurat potrzebuję tej książki na
zajęcia, ale pożyczę ci za tydzień".
I... pożyczam, mając zaufanie do swoich znajomych. Dzięki temu mi też coś ktoś
czasem pożyczy, zamiast pukać się w głowę za moimi plecami (tak, ja pukam się w
głowę na takie gadki jak te Wasze rewelacyjne wymówki).
Ktoś za długo przetrzymuje książkę? Dzwonię i proszę o oddanie - nikt się nie
obraził.

I mówi to student dwóch filologii i niewątpliwy bibliofil. I przy okazji nie
aspołeczniak...

[pomme]

"Jarmark egoistów" to lekkie określenie. To jest paranoja - "nie
pożyczam, bo
mam widzimisie i dorabiam do tego ideologię."
Sorry, nie widzę absolutnie żadnego powodu, żeby nie pożyczać
książek.

Sorry moje ksiązki moja wlasność ja decyduje co z nimi robie
Pozyczyc mozna w bibliotece ja nie musze. Nie widze w tym żadnej
paranoi

[Gość: ocb...]

Twoja własność, spoko, ja tam nie lubię, jak inni biorą mnie za idiotę.

[Gość: ędo]

a co kogo obchodzą inni?

[kiniox]

Pożyczyłam kiedyś ukochaną książkę bliskiej koleżance, ze słowami "tylko proszę,
dbaj o nią jak o źrenicę oka, bo to moja ukochana książka, a nie da jej się
odkupić". Cóż, skoro książka wróciła do mnie zalana herbatą. Koleżanka wręczyła
mi ją zamaszystym ruchem ze słowami "tylko już mi nic nie mów!". Więc nic jej
nie powiedziałam. Bo mi tchu zabrakło.

[maddy_m]

W studenckich latach to wszyscy z roku pożyczali sobie książki, a
nawet wymienialiśmy się nimi wedug potrzeb. Później kiedy zaczyna
się zbierać książki dla przyjemności, kolekcjonuje po to żeby do
nich wracać z sentymentem to podejście się zmienia.

W ferworze dawnych nawyków pożyczyłam znajomej bardzo cenną dla mnie
książkę, a ta ją zgubiła za co przeprosiła mnie, ale książki nie da
się odkupić bo to bardzo stare wydanie i pomimo, że szukałam jej już
gdzie tylko się dało, to bezowocnie. Teraz książki, które nie mają
dla mnie dużego znaczenia pożyczam jak dawniej - każdemu znajomemu,
który poprosi. Ale tych, które są dla mnie cenne - nie.

[arieska]

Gość portalu: anczy. napisał(a):

> "Jarmark egoistów" to lekkie określenie. To jest paranoja - "nie pożyczam, bo
> mam widzimisie i dorabiam do tego ideologię."

W jednym masz tu racje-dorabianie ideologii jest niepotrzebne. Nikt nie ma
obowiazku pozyczac swojej wlasnosci, a tym bardziej tlumaczyc sie z powodow. Nie
i juz i nie ma w tym nic dziwnego.

> Ja mówię
> wprost: "Oddaj mi tę książkę nienaruszoną, bo była droga" albo: "W tej książce
> jest osobista dedykacja, więc proszę, żebyś na nią uważał", albo: "Ta książka m
> a
> dla mnie taką i taką wartość..."

Tylko widzisz, dla pozyczajacego uwazanie na ksiazke i oddanie jej w takim samym
stanie powinno byc oczywiste. Teksty, ktore przytoczyles powinny byc calkowicie
zbedne. Jednak przyklady z tego watku swiadcza o tym, ze wiele osob ma gdzies
cudza wlasnosc. W tym wypadku niechcec do pozyczania to nie paranoja, ale zwykla
dbalosc o swoje rzeczy. Pozyczanie to grzecznosc, a nie obowiazek.

[nuova]

Gość portalu: anczy. napisał(a):

> "Jarmark egoistów" to lekkie określenie. To jest paranoja - "nie pożyczam, bo
> mam widzimisie i dorabiam do tego ideologię."
> Sorry, nie widzę absolutnie żadnego powodu, żeby nie pożyczać książek. Ja mówię
> wprost: "Oddaj mi tę książkę nienaruszoną, bo była droga" albo: "W tej książce
> jest osobista dedykacja, więc proszę, żebyś na nią uważał", albo: "Ta książka m
> a
> dla mnie taką i taką wartość..." albo: "Akurat potrzebuję tej książki na
> zajęcia, ale pożyczę ci za tydzień".
> I... pożyczam, mając zaufanie do swoich znajomych. Dzięki temu mi też coś ktoś
> czasem pożyczy, zamiast pukać się w głowę za moimi plecami (tak, ja pukam się w
> głowę na takie gadki jak te Wasze rewelacyjne wymówki).
> Ktoś za długo przetrzymuje książkę? Dzwonię i proszę o oddanie - nikt się nie
> obraził.
>
> I mówi to student dwóch filologii i niewątpliwy bibliofil. I przy okazji nie
> aspołeczniak...

Anczy, twoi przedmówcy mają widocznie złe doczynienia z pożyczniem ichnych
książek innym i/lub mają problemy z ich odzyskaniem. Powiedzenie "z kim
przestajesz..." sparwdza się i tu :)

[astoria48]

Najlepsza wymowka jest, ze maz nie pozwala.Zreszta nie tylko jezeli
chodzi o pozyczanie ksiazek.

[lia.13]

dla mnie to by była akurat najgłupsza wymówka. Po takim stwierdzeniu pewnie bym
zapytała, czy Cię bije, jeśli pożyczasz.

[tenshii]

Mam w swoich skromnych zbiorach album geograficzny, który dostałam od ukochanej cioci. Niestety ciocia młodo zmarła i to jest moja jedyna ksiażka po niej.
Pożyczyłam książkę nauczycielce geografii z liceum pokładając nadzieję, że jest osobą odpowiedzialną i będzie o ksiażkę dbała.
Książkę zwróciła nadzwyczaj szybko, włożoną w reklamówkę.
Wyjełam ksiązkę z reklamówki przy niej i o mało nie umarłam na zawał - cała okładka obgryziona okropnie przez jej ukochaną świnkę morską.
Na początku próbowała wcisnać mi kit, że książka była taka gdy ją pożyczałam (bo wiedziała że również posiadam gryzionia w domu), ale po chwili zmieniła linię obrony, i przyznała, ze widocznie jej synuś zostawił ksiażkę na ziemi :]
Od tamtej pory mówię wprost, że książka jest dla mnie bardzo ważna, i nie pożyczam jej nikomu.
Inne książki, mało ważne, nieciekawe, pożyczam każdemu ;)

Żaden problem

[Gość: lavinka z nielogu]

Nie pożyczamy książek. Chyba,że oddajemy komuś, bo przeczytana zalega
na półkach i wiemy,że na nic się nie przyda. Znajomi o tym wiedzą,nawet
nie pytają o pożyczanie. Co cenniejsze mamy wołami podpisane naszym
imieniem i nazwiskiem oraz adresem,na wzelki wypadek. W środku książki
też.
---
varszavka.blogspot.com

[Gość: lorl]

Może korzystając z okazji zadam intrygując mnie pytanie.

Książki, zwłaszcza te w twardych okładkach, mają papierowe obwoluty. Czy czytacie książki w tych obwolutach, godząc się z ich niszczeniem, czy też do cztania ściągacie obwolutę i w jakiś sposób narażacie własciwą okładkę na zniszczenie.

Bo tu z moją żoną mamy zasadniczo odmienne poglądy.
Ja traktuje obwolutę jako substytut gazety w którą w mojej młodości czytając pakowało się książkę by jej nie zniszczyć. Dla mnie to tylko kawałek papieru (co z tego, że ładny i kolorowy) który ma chronić ksiązkę w czasie czytania przed zniszczeniem.
Maja żona dokładnie odwrotnie. Dla niej obwoluta jest tak ładna (i podatna na zniszczenie), że ściąga ją do czytania. Wg niej jak podniszczy okładkę to nic takiego, bo przecież na niej jest ładna i niezniszczona obwoluta.
A wy jak macie?
PS. Tylko nie piszcie, że pakujecie książke razem z obwolutą w gazete i tak czytacie, bo to pachnie paranoją.

[jan_maliniak]

Zdejmuję obwolutę i pakuję w gazetę, żeby się ta zazwyczaj piękna płócienna
okładnka nie zabrudziła. Noszę książki w plecaku, w którym walają się różne
rzeczy i czytam przy jedzeniu, więc lepiej tak. I co, jestem paranoiczką?

Pożyczam ksiązki, choć nie wszystkim. Parę tak straciłam, ale ksiązki powinny
być czytane.

[caysee]

Mnie sie juz kilka razy zdarzylo nie dostac ksiazki spowrotem, bo jakos tak sie
rozluznily kontakty. Pare razy tez dostalam ksiazke w gorszym stanie niz
pozyczylam. I zawsze mowie sobie, ze koniec z pozyczaniem, a i tak pozyczam... :]

[nekomimi]

Ja w zasadzie lubiłabym pożyczać książki... ale...
po pożyczeniu, w zasadzie nie zdarza się żeby ktoś oddał mi z własnej
inicjatywy. Muszę sama domagać się, wielokrotnie przypominać itd. i najczęściej
reakcją jest wielkie zdumienie, że chcę, żeby mi oddać moją książkę. Zdumienie
lekko zawoalowane oczywiscie. Równie zawoalowane oburzenie, że spodziewałam się
zwrotu tej książki, istny gó...zjad ze mnie. Scena nieco upokarzająca, i to dla
mnie(WTF?), tamta osoba ma minę skrzywdzoną i zawiedzioną moją osobą.
Targają mną takie emocje, bo właśnie oglądałam swoją czarną listę, żeby
zweryfikować, które książki na pewno już mogę sobie odkupić.
Trochę ich sporo.
Pożyczam dosłownie 5-6 osobom, chociaż chciałabym więcej. Chciałabym jednak
dostać książki z powrotem, pożyczyć je też następnej osobie... Niemożliwe.
Ludność uznaje prośbę o zwrot książki za wielkie faux pas.
Mój sposób: "akurat czyta to mój miły, potem zapowiedziała się asia i arek,
możesz być po nich ok?"

[nioma]

mowie szczerze: nie pozyczam ksiazek, przykro mi.
Sa tylko dwie osoby ktorym pozyczam (przyjaciolka i kolezanka z pracy). Co do
reszty znajomych jestesm konsekwentna i na ich " no co ty, wez sie nie
wyglupiaj" odpowiadam, ze sie nie wyglupiam i ksiazki nie pozycze.
koniec i kropka

[nioma]

i w ramach wyjasnienia dlaczego jestem aspoleczna:
pozyczalam kiedys ksiazki, wiele do mnie nigdy nie wrocilo, jedna dostalam po
kapieli w wannie, ukochane wydanie Garpa rozpadlo sie kolezance i zaginelo
kilkanascie ostatnich kartek, obiecala, ze odkupi - nie odkupila, musialam sama
kupic.
Przyklady moglabym mnozyc.
Nie wiem dlaczego ale wiele osob uwaza, ze ksiazke mozna pozyczyc ale nie trzeba
o nia dbac ani oddawac.
Dlatego nie pozyczam.