Fleur Jaeggy

[Gość: iwi]

znacie te autorke? polecacie? o czym ona pisze? od jakiego tytulu zaczac znajomosc z nia?
dziekuje za odpowiedz i pozdrawiam
iwi

[rozaola]

Znam i bardzo polecam. W Polsce wyszly w wydawnictwie Noir Sur Blanc trzy jej
ksiazki, dwie powiesci i jeden zbior opowiadan. Radzilabym ci zaczac od
opowiadan, zbey wejsc w jej klimat, potem powiesc "Szczesliwe lata udreki", a
na koniec Proleterka. Chyba ze wolisz zaczac od najlepszego - w tkaim wypadku
najpierw "Szczesliwe lata...". Jaeggy pisze wlasciwie ciagle o tym samym - o
samotnosci i niemozliwosci komunikacji miedzy ludzmi. Ale jej powiesci nie sa
ponure. jej styl jest chlodny, precyzyjny, oszczedny, w wielu miejscach czyta
sie to jak najpiekniejsza poezje. To niezwykla proza, dziwne ze w Polsce prawie
nieznana, na stronach wydawnictwa mozna kupic ksiazki Jaeggy prawie za bezcen.

Pozdrowienia
Roza

[Gość: iwi]

dziekuje bardzo za odpowiedzi! napewno siegne po te ksiazki! wzbudziliscie we mnie
ciekawosc...
pozdrawiam

[Gość: dziadkowie]

mnie sie nie spodobala, byc moze to wina tulli, ktora ja tlumaczy...
jezeli mieszkasz w wawie moge Ci odstapic 'szczesliwe lata...'

[rozaola]

Gość portalu: dziadkowie napisał(a):

> mnie sie nie spodobala, byc moze to wina tulli, ktora ja tlumaczy...

mysle, ze to kwestia twojego odbioru, a nie tulli, mnie sie jej tlumaczenie
wydaje dobre.

pozdrowienia
Roza

[Gość: dziadkowie]

lubie dobre ksiazki a ta wydaje mi sie mialka i pusta...zupelnie nie rozumiem
entuzjastycznej opinii brodskiego /a dlatego po szczesliwe lata siegnalem/...a
tulli? ani proust ani flaubert w jej tlumaczeniu nie brzmia najlepiej, dla
mnie, moze i do jaeggy mozna inaczej podejsc...

[outsiderka]

"Gniew niebios" - siedem mrocznych opowiadań z ultramieszczańską Szwajcarią w
tle. Opisywane historie dotyczą przeważnie kobiet, pogrążonych w bólu i nie
znajdujących sobie miejsca w otaczającym świecie.

"Szczęśliwe lata udręki" - to powieść o dojrzewaniu, jej narratorką jest
czternastoletnia uczennica elitarnej szkoły dla dziewcząt. Klimat książki
niczym jednak nie przypomina np. "Ani z Zielonego Wzgórza", za dużo goryczy
itp. Josif Brodski powiedział o tej książce, że czyta się ją około czterech
godzin, ale pamięć o niej pozostaje na resztę życia.

Wydanej w ubiegłym roku "Proleterki" nie miałam jeszcze w rękach, ale pierwsze
dwie pozycje polecam (tym bardziej, że krótkie, a cena niewygórowana).

[noida]

A mnie się "Szczęśliwe lata udreki" nie podobały. Książka jest moim zdaniem "o
niczym", nie ma w niej żadnej nowości. Przeczytałam tylko 1/3 a resztę
przerzuciłam, bo mnie zupełnie nie wciągnęła. Wydaje mi się trochę naciągana i
infantylna, a najbardziej mi się nie podobało, że narratorka nie pamiętała
imienia swojej współlokatorki, a pamiętała imiona jakichś pobocznych koleżanek
(i pamiętała, gdzie tamta chowała jaką część swojej garderoby). To mnie
narbajdziej odrzuciło, bo było takie jakieś wydumane...

[Gość: iwi]

dzieki za twoja opinie! i ona zachecila mnie do poznania tej autorki,
bo jedni ja wprost uwielbiaja a drudzy z trudem docieraja do polowy ksiazki.
ciekawa jestem jakie na mnie zrobi wrazenie. dlatego sprubuje!

[karodzaj]

przeczytałam wczoraj PROLETERKĘ. byłam niemile rozczarowana. mam wrażenie, że
to jest hermetyczna ksiązka, do której nikt czytelnikanie zaprasza i czuje się
on przez to tak samo niechciany i zawiedziony, jak głowna bohaterka :)
niestety to nie jst ksiązka, która by do mnie przemawiala :(