literatura kobieca? Coz to takiego?

[kawior-z-szampanem]

Wlasnie, moze ktos wyjasni? Mam z tym problemy: jest to gatunek, rodzaj,
jakies zjawisko? Kto taka reprezentuje w Polsce?

[Gość: broch]

A co bys chcial(a) uslyszec? Moja definicja jest niezbyt precyzyjna. Wynika z
kompletnie roznego (niz mezczyzni) ujecia zblizonych tematow. Czytajac fragment
powiesci ciezko jest powiedziec kto pisal, po kilku rozdzialach jestem dosc
zniecirpliwiony miekkoscia ujecia tematu (nie feministki) lub prowadzeniem watku
w sposob ekstremalny czesto wrecz graniczacy z absurdem (feministki).
Jest to fikcja literacka ktorej protagonistka jest kobieta a tematem swiat w jej
oczach i powodowane przez swiat zmiany. Kobieta jest centrum wydazen
(niekoniecznie o charakterze romansowym). Mozesz podzielic lit. kobieca na dwa
nurty romans i wspomniana wyzej fikcje. Fikcja kobieca dzisiaj czesto mowi o
nadziejach, obawach, marzeniach czy ukrytych fantazjach wspolczesnej kobiety.
Powiesci pisane przez kobiety wcale nie musza miec dobrego, szczesliwego
zakonczenia. Co ciekawe iz lit kobieca moze byc pisana przez mezczyzn (np "Horse
whisperer" Nicolasa Evansa - nie wiem czy ksiazka byla tlumaczona na polski ala
bez watpienia panie wzdychaly do glownego bohatera granego przez Redforda). Z
drugiej strony Woolf, Mansfield i pare innych byly krytykowane przez feministki
ktore niestety kompletnie nie rozumialy eksperymentow jezykowych i
strukturalnych w powiesciach wyzej wymienionych autorek.

Jesli potrzebna jest Ci naprawde fachowa definicja to radze zajrzec na wydzial
literaturoznawstwa na najblizszym uniwersytecie.

[auto_da_fe]

Mówiąc o literaturze kobiecej, ma się na myśli albo tę tworzoną przez kobiety
(i często feminizującą), albo taką dla kobiet (mało ambitną, opatrzoną
znaczkiem Harlequin). Ciekawie pisze na ten temat H. Jaxa-Rożen:
www.oska.org.pl/biuletyn/b4/jaxa.html

[kawior-z-szampanem]

Dwie wypowiedzi i tak skrajnie rozne? Faceci piszacy (Evans w Zaklinaczu koni)
o swiecie kobiet?? Albo Harlequin?? i malo ambitna literatura pan pisarek?
Feministyczna?
Wy cos krecicie i to mocno.

[Gość: broch]

proponuje Ci przeczytac obie wypowiedzi raz jeszcze bo cos jakby nie zrozumiales
(as?). Oba posty mowia dokladnie to samo.
Owszem "Zaklinacz koni" nalezy do literatura kobieca (podejmujaca temat zimnej
kobiety ktora traci prace i w konsekwencji slotkawo czulej fabuly odkrywa swoja
kobiecosc).

[auto_da_fe]

Po prostu "literatura kobieca" to dość szerokie i, co gorsza, wieloznaczne
pojęcie. Jedni utożsamiają je z harlequinami, inni - z prozą feministyczną. Bez
wątpienia sporo jest też utworów lokujących się gdzieś pomiędzy tymi dwoma
biegunami. I - jak słusznie zauważył broch - bywają też mężczyźni piszący o
kobietach, ew. dla kobiet (na polskim podwórku produkuje się ostatnio w tym
kierunku J. Wiśniewski).

[donna_scabrosa_macabrescu]

Moim zdaniem coś takiego jak "literatura kobieca" w ogóle nie istnieje. Zarówno
to, co pisze np. Grochola, jak i całą serię harlequinów nazwałabym po prostu
literaturą złą... po co mieszać w to przymiotnik "kobieca"? Znamiennym wydaje
mi się fakt, że nikt nie mówi o literaturze męskiej. To mniej więcej tak, jak z
muzyką rockową: denerwuje mnie określenie "kobiecy rock". Tego rodzaju
uogólnienia zawsze kojarzą mi się z jakimiś szufladkami, a szufladek -
przyznaję - nie znoszę.

[auto_da_fe]

Zjawisko literatury kobiecej istnieje, ma jednak niewiele wspólnego z książkami
typu harlequin. Chodzi o utwory kobiecego autorstwa, odwołujące się do
kobiecych doświadczeń egzystencjalnych lub też przedstawiające sytuację kobiety
w świecie. Znajdziemy wśród nich wiele ambitnych utworów. Jeszcze raz proponuję
zajrzeć na stronę internetową OŚKi, gdzie jest to w miarę zrozumiale
wytłumaczone. O niskiego lotu powieściach (niby) dla kobiet wspomniałam tylko
dlatego, że po wstukaniu w wyszukiwarkę hasła "literatura kobieca" na pierwszym
miejscu pojawiają się zazwyczaj takie właśnie pozycje.

[yagnieszka]

Latwiej mi podac przyklady, ktore sama uwazam za literature kobieca w
pozytywnym znaczeniu tego okreslenia niz opisac samo zjawisko.
W polskiej literaturze - przede wszystkim Zofia Nalkowska, w jakims sensie
rowniez Joanna Chmielewska choc jakzez One kompletnie od siebie oddalone :)
W swiatowej - Margaret Atwood, P.D.James, Agatha Christie, Collette, a z poetek
np. Anna Achmatowa czy Maya Angelou. To sa, oczywiscie, tylko przyklady a nie
jakas lista do obrony.
To chodzi bardziej o sposob patrzenia na swiat, widzenia i opisywania zjawisk
niz o "odmiennosc" logiki czy samej percepcji. Gdy czytam ksiazke, wiem
instynktownie, czy do "literatury kobiecej" nalezy, czy nie. Wiadomo - to
strasznie szeroki pedzel obejmujacy dziesiatki kompletnie roznych zjawisk
literackich ale wspolnym mianownikiem jest ton wypowiedzi czy kat obserwacji
swiata a nie podejmowane tematy czy poruszane problemy.

[auto_da_fe]

Dodam jeszcze trzy nazwiska: Virginia Woolf ("Pani Dalloway"), Narcyza
Żmichowska ("Poganka"), Alice Walker ("Kolor purpury").

[kawior-z-szampanem]

Pani auto a moze lepiej Mercedes? to w koncu jak harlequin czy nie? wrazenie
odnosze, ze pani taka jakas niezdecydowana?

[auto_da_fe]

Proszę uważnie przeczytać _wszystkie_ moje wypowiedzi w tym wątku, a na pewno
Pan zrozumie.

[auto_da_fe]

Proszę uważnie przeczytać _wszystkie_ moje wypowiedzi w tym wątku, a na pewno
Pan zrozumie.

[Gość: Zdanka]

To jest bardzo niejasny i stereotypami zasiany ,a "brakiem zastanowienia"
podlewany grunt.Po prostu literaturę kobiecą,cokolwiek to jest,można porównać
choćby z takim postmodernizmem,który niewątpliwie też istnieje ,a znaczy
wszystko i nic ,albo co się komu w konkretnym wypadku wydaje pod postmodernizm
możliwe do podciągnięcia.I pewnie można napisać,że "Kobiecy" jest
zarowno "ckliwy i knotliwy" harlequin,jak i niektóre ksążki Nałkowskiej,czy
Zapolskiej.Tyle tylko,że płaszczyzna dla porównania tych książek właściwie nie
istnieje.Inną rzeczą jest odbiór czytelniczy - jesli ktoś dla mnie ,jako
kobiety,pisze jak Grochola, to ja nie wiem za bardzo,czy ona nie pisze dla
stereotypu kobiety ,jakim nigdy nie będę.W związku z tym taką "grafomanię dla
spragnionej samca" można znieśc tylko z butelką wina w trakcie(tfu!) czytania i
tylko do 15 strony.

Rozsądnie sugeruję porozmawiać o tym na jakiejś grupie dyskusyjnej "gender"
lub "feminizm",bo tam niewątpliwie trafi się jakiś fanatyk szufladkowania
literatury,co jest nudne ,jak flaki bez oleju,a zabiera prozie sporo
interesujących niuansów.

[exilvia]

nie rozumiem tego:

<<To chodzi bardziej o sposob patrzenia na swiat, widzenia i opisywania zjawisk
niz o "odmiennosc" logiki czy samej percepcji>>

przeciez sposob patrzenia na swiat zalezny jt od percepcji.

[donna_scabrosa_macabrescu]

W porządku - jeśli przyjmiemy, że literatura kobieca jest równoznaczna z
żeńskimi doświadczeniami egzystencjalnymi, będziemy musieli zaliczyć do owego
nurtu każdą książkę napisaną przez kobietę. Można więc wrzucić do tego worka
wszystko: Safonę, Steel, Woolf, Mniszkównę, Gretkowską, Nin... Ale w takim
razie po co komu ta definicja?

[kawior-z-szampanem]

czyli jednak kobieta o kobiecie i kobiecym swiecie. Nawet do rymu wyszlo.
No a co z mezczyznami- literatami, ktorych na prowadzenie wysuwal Broch? bo
jak sie tak zastanowic to i Anna Karenina Tolstoja, Pani Bovary Flauberta czy
Effi Briest Fontane'a pod te literature pasuja.

[donna_scabrosa_macabrescu]

Właśnie, właśnie - tu zaczynają się problemy. Czy faceta piszącego o kobietach
zalicza się do nurtu literatury kobiecej? A z drugiej strony: czy kobieta,
która opowiada o mężczyznach, jest jeszcze przedstawicielką tego prądu?
Wszystko ulega komplikacji :).

[Gość: Zdanka]

Nie,to jest klasyczne pomylenie z poplątaniem -poczytajcie Stein albo Yourcenar
i od razu widać,że to zdecydowany ,mocny styl pisania( a pisze kobieta) w
przeciwieństwie np.do Wilde`a(kobiecy aż do niemożliwości) ,czy Prousta(to
samo) albo Cunninghama.Nie zgadzam się kompletnie z twierdzeniami typu- jesli
autorka jest kobietą to znaczy,że pisze literaturę kobiecą.A można nazwać
literaturą kobiecą ,Masłowskiej "Wojnę polsko-ruską...",przecież pisze kobieta?
Nie można .Pisanie " kobiece" to styl językowy,maniera ,a nie przypadek,gdy
kobieta pisze książkę. Nie mówiąc już ,że to określenie "kobieca" jakoś mi
pejoratywnie pobrzmiewa na tle literatury w ogóle.(jakby książka Dyndalskiej
była "kobieaca",a Dyndalskiego dobrze napisana)Jakby na to nie patrzeć,wiele
kobiet z tego powodu,pisywało niegdyś pod męskimi pseudonimami.

[exilvia]

to jest dla mnie dość dziwne co piszesz. literatura kobieca pisana przez mężczyzn? podział na coś męskiego i kobiecego, co można nie przypisać odpowiednio mężczyźnie i kobiecie?

[Gość: broch]

Widac tutaj pewna nieswiadoma u Pan klasyfikacje. Nie u wszystkich zastrzegam.
Literatura kobieca jako gorsza forma pisartswa.

Przede wszystkim jednak widac tez - jak Zdanka zauwazyla - troche pomieszania
pojec. Mianowicie mowicie o literaturze kobiecej tzn feministycznej (D. Lessing,
K.Mansfield, T. Morrison), nastepnie romans (wlaczajac to beznadziejny Harlequin
- ale romans wcale nie jest gorszym gatunkiem literackim) oraz cos co trzeba
okreslic jako "kobieca maniere pisania". Do tej grupy nalezy np N. Sparks. Ani
lit feministyczna ani romans nie musza byc pisane kobieca maniera, nawet jesli
pisza kobiety.
Przyklady:
lit feministyczna pisana bez kobiecej maniery
Di Prima, E. Jong
lit feministyczna pisana kobiecym stylem - D. Lessing, J. Austen, siostry
Bronte, E.Wharton, E. Welty
wysokiej klasy romans - M. Duras (Kochanek)
kobiety piszace bez maniery kobiecej: S. Sontag, G. Stein,
literatura androgyniczna V. Woolf, K. Mansfield
Mezczyzni piszacy literature dla kobiet (zla) wspomniany N. Evans: typowe
wspomniane przeze mnie ujecie tematu - bohaterka, osoba zimna zimna odnajdujaca
swoja kobiecosc. Bardzo zle ujecie doroslych kochankow ktorych wzajemne relacje
sa na poziomie zakochanych nastolatkow)
mezczyzni piszacy miekko choc w przeciwienstwie do Zdanki nie uznalbym ich
maniery za kobieca (tak jak homoseksualista nie jest kobieta, lecz mezczyzna
gustujacym w tej samej plci): np. wymieniony Proust, Wilde.

Wlasnie przyszlo (wreszcie!) moje zamowienie ksiazek z Polski. "Hanemann" jest
pisany przez faceta, "Dom dzienny dom nocny" jest pisany przez kobiete chocby
nie wiem co.

[kawior-z-szampanem]

Powiedzmy sobie szczerze, ze pojecie literatura kobieca jest dosc mlodym
zjawiskiem, w koncu lata -70-te XX wieku to jeszcze nie taka historia. I co
ciekawsze jest pojeciem dosc szeroko zdefiniowanym gdyz najczesciej okresla sie
LK jako ksiazki, ktore zostaly napisane i wydane przez kobiety. Co oczywiscie
od razu nasuwa tysiace roznych pytan- i slusznie!
Nadal jednak mam duze watpliwosci co do zaliczania pisarzy plci meskiej do tej
kategorii. Na takiej zasadzie mozna tez powiedziec, ze "Jednoroczna wdowa"
Irvinga to przyklad lit. kobiecej.

[Gość: Zdanka]

I to zastrzeżenie decyduje też o odwrotnym zjawisku - wiele pisarek należy na
dzień dobry wyrzucić z worka "literatury kobiecej".Czasem mam takie wrażenie,że
wystarczy ,aby kobieta napisała książkę o kampanii napoleońskiej w Rosji,a
przyzna się jej etykietkę "kobiecej eseistyki historycznej "; ta sama książka
mężczyzny- będzie esejem historycznym."Kobieca literatura" to po prostu ,w
dużej mierze,pułapka szufladkowania literatury .To tak jakby zastanawiać się na
siłę,czy Witkacy to bardziej filozof,pisarz,czy teoretyk sztuki,tylko po to,aby
wtłoczyć postać w konkretną szufladę.Tylko po co? Dobre pisarstwo po prostu się
broni.

[kawior-z-szampanem]

Napisalas "Dobre pisarstwo po prostu sie broni" ale jednak takie pojecie w
literaturze istnieje! Moze w polskiej nie jest tak bardzo eksponowane ale np.
nasi sasiedzi zza Odry bardzo lubia ten termin "Fraunenliteratur" i uzywaja go
czesto, absolutnie nie w negatywnym sensie.

[Gość: broch]

Trudno powiedziec co masz na mysli datujac lit kobieca od polowy lat
siedemdziesiatych. Poczatek to nie lata siedemdziesiate XX wieku ale polowa XIXw
(George Eliot). Z reszta aby byc scislym to Twoja date trzeba by przesunac w
lata szescdziesiate (w siedemdziesiatych nic specjalnego sie nie wydarzylo).
Masz wiec polowe XIXw potem lit kobieca do 1920 (zwycieztwo sufrazystek), lit po
1920 ze zmianami w latach 60-tych. Nie mowie o sztuczkach technicznych tylko o
zmianach w swiadomosci kobiet (dlugo by o tym pisac).
Irving porusza temat niebezpieczenstw ekstremalnego feminizmu w "Swiecie wedlug
Grapa" (z reszta najlepszej ksiazki J.I.), "Wdowa nie jest wiec jego pierwsza
ksiazka o kobietach. "Wdowa" moze byc uznana za przyklad lit kobiecej. Glowna
bohaterka staje sie znana pisarka lecz jej zycie milosne wyglada dosc nedznie. Z
drugiej strony motyw Mrs. Robinson (Marion i Ted) to dosc meski punkt widzenia.
Znowu nie wiadomo dlaczego Twoja uwaga brzmi jak cos gorszego (Jednoroczna wdowa
jako przyklad lit kobiecej).

[kawior-z-szampanem]

W latach 70- tych po raz pierwszy pojawiaja sie jako takie definicje na temat
tego zjawiska. Stad ta data. A to ze i klasykow juz przeze mnie wymienionych
tez wrzuca sie do tego wora, swiadczy o rozwoju tego zjawiska.

Nigdzie nie pisze o "Jednorocznej wdowie" jako pierwszej "kobiecej" ksiazce
Irvinga.! Chyba zle mnie odebrales.

[Gość: Zdanka]

Prawdopodobnie w latach 70-tych pojawiają sie definicje tego zjawiska,bo to
okres boomu feministycznego w Stanach,po latach 60 -tych.Prawdopodobnie to
wygląda zupełnie inaczej w każdym kraju i nie sposób zjawiska uogólnić,tak
samo,jak choćby tzw .literatury gejowskiej - bo można spokojnie wpisać tu
Hollinghursta z "Klubem korynckim" (powieść o seksie i campie),ale problemy
pojawiają się już przy "Zapominaniu Eleny" czy "Zuchu" czyli książkach Edmunda
White`a.Pisarz po prostu jest świetny i przekracza o 1000 mil standarty
powieści gejowskiej.I tak ,jak potrafię zdefiniować wyznaczniki "Powieści
gotyckiej",tak nie umiem tego zrobić z "literaturą kobiecą" czy gejowską,bo po
prostu granice są zbyt płynne,a uogólnienia zamykają taką literaturę w
gettcie,co jej z pewnością nie służy.

[Gość: broch]

kawior-z-szampanem:
Nie powiedzialem ze Ty powiedzialas. Stwierdzilem ze mozna cofnac sie wczesniej
(bo to nic nowego w wypadku Irvinga).

Zdanka:
Nie nie, przelom w lit feministycznej w U.S.A. nastapil wczesniej niz w latach
siedemdziesiatych. Z reszta to tylko definicja ruchu w lit. ktory jest starszy
nieco.
Oczywiscie iz historia Rosji pisana przez kobiete nie ma nic wsplnego z plcia.
Niechec wynika raczej z mizoginii.

Ogolnie:
Lista mezczyzn piszacych o kobietach jest dosc dluga. Fakt ze pisza o kobietach
nie ma nic wspolnego z lit kobieca albo feminizmem:
Arystofanes - Lysistrata, Ibsen - Hedda Gabler, Anouilh - Antigone, Caldwell -
Claudelle, de Sade - Justine and Juliette, Dickens - Little Dorrit, Hardy -
Tess, Coetzee - Elizabeth Costello, King - Dolores Claiborne, H. Adams - Esther
Nabokov - Lolita, G.B. Shaw - Major Barbara, I. Shaw - Lucy Crown, Richard
Wright - Clara Callan, Upton Sinclair - Sylvia, Sofokles - Antygona, H.G. Wells
- Ann Veronica, Wouk - Marjorie Morningstar, Zola - Nana, Breton - Nadja, P.G.
Wodehouse - Doctor Sally, Defoe - Moll Flanders

Powyzsze przyklady maja niewiele wspolnego z lit. kobieca czy feminizmem.
Lit. kobieca obejmuje feminizm i romans. Feminizm w literaturze mozna podzielic
na arabski, zydowski, czarny, gay'owski i inne.
Romans dla pan pisany przez mezczyzne to wspominany wielokrotnie "Horse
whisperer" zaden facet przy zdrowych zmyslach nie przejdzie przez to do konca.

Mozna tez zastosowac inny podzial: literatura piekna pisana przez kobiety i
mezczyzn. Jak wspominalem, dotarl do mnie w koncu Chwin i Tokarczuk. Przejzalem
pozycje obu autorow i zaczalem od Chwina ktory jak tak dalej pojdzie to trafi na
liste przebojow (na razie jedna trzecia ksiazki). Tokarczuk wzbudzila we mnie
dresze konstrukcja zdan oraz ekspresja. Nie mowie ze to zla literatura (musze
przeczytac wpierw), moze i dobra. Ale kilka przeczytanych stron gralo mi na
nerwach wlasnie kobieca maniera. Calkiem mozliwe ze Panie nie cierpia z tego
samego powodu Chwina. Nie jestem mizoginem. Nie widze roznic w pracy (nauka)
miedzy kobietami i mezczyznami. W literaturze nie przepadam za kobieca wizja,
kobieca ekspresja. Nie ma to nic wspolnego z literatura np historyczna (lit.
faktu generalnie choc sa wyjatki). Stein pisze w sposob ktory nie brzmi (dla
mnie) natretnie. Przeciez to kobieta, Dotyczy to tez Woolf i kilku innych pozycji.

[yagnieszka]

Ale to nie o temat chodzi. Przeciez to nie jest istotne, o czym lub o kim sie
pisze tylko z jakiego punktu widzenia. I to jest pewnie jakies sedno literatury
meskiej lub kobiecej. Nie to, kto ma byc odbiorca czy nie to, co jest trescia
ale sposob patrzenia na swiat i ludzi reprezentowany przez autora/autorke.
Wiem, ze to brzmi niejasno dlatego we wczesniejszym poscie napisalam, ze trudno
mi zdefiniowac samo pojecie. Chodzi mi bowiem o to, ze np. tragedia grecka
odnosi sie to kondycji ludzkiej jako takiej - bez rozrozniania swiata na meski-
damski, stary-mlody, piekny-brzydki itd. I jest wielu takich pisarzy czy raczej
powstalo w historii literatury wiele takich dziel, ktore sa kwintesencja
humanizmu, gdzie plec autora, odbiorcy, bohatera sa kompletnie nieistotne, bo
liczy sie szeroko pojmowany "humanizm". Sa zas jednak tacy pisarze, dla ktorych
ich wlasna plec determinuje widzenie swiata i literatura przez nich tworzona
jest albo meska, albo damska czego w zadnym wypadku nie wolno tlumaczyc na
lepsza czy gorsza ani tez nie nalezy postrzegac jako "dla kobiet" vs. "dla
mezczyzn"! Nie ma sie co wstydzic swojej plci i postrzegania swiata przez
pryzmat tejze aczkolwiek sa tworcy, ktorzy swoja wlasna swiadomosc meskosci lub
kobiecosci "chowaja w szafie" gdy siegaja po pioro, dlugopis czy word
processor, bo taki jest ich wybor. Nie zmienia to jednak dla mnie poczucia, ze
taki Hemingway tworzyl "meska literature" a np. Sylvia Plath "literature
kobieca". Czytajac, co napisali ja moge zobaczyc swiat oczami mezczyzny lub
docenic po raz kolejny swiat widziany oczami kobiety. Plec czlowieka jest
bardzo wazna czescia naszej samoswiadomosci i okreslen "kobieca", "meska" nie
nalezy traktowac jak zarzutow, raczej jako uznania dla swiadomosci seksualnej
piszacego. Co zas do klasyfikacji to zawsze mnie smiesza okreslenia typu "nie
ma literatury faktu czy literatury fikcji - jest tylko DOBRA lub ZLA
literatura" itp. Klasyfikacja nie odbiera wartosci danemu dzielu ani nawet go
nie szufladkuje raz na zawsze. Jest tworzona wylacznie dla wygody poszukujacych
czytelnikow jak rowniez w uznaniu dla "specjalizacji" autora. Same bowiem
pojecia "dobra" i "zla" sa najbardziej bezwzgledna kategoryzacja ;o)
To jest wspaniale, ze dzieki literaturze mozna miec "wglad" w swiat widziany
oczami plci odmiennej - jakiez to moze miec pozytywne skutki w kontaktach
miedzyludzkich :)

[Gość: broch]

Lista ktora podalem dowodzic miala iz fakt ze mezczyzna czyni kobiete boharetka
dziela nie dowodzi iz jest to literatura kobieca. Mial byc to kontrargument
ktora wymienila Irvinga, Tolstoja i kilku innych zastanawiajac sie czy w zwiazku
z tym iz kobieta jest tematem sa to powiesci dla kobiet. No i nie sa. Co z
reszta sama potwierdzasz. Nie zaleznie od plci pisarza powiesc moze byc
kierowana do mezczyzn lub kobiet (sprawdz jaki procent mezczycn przeczytal
Zaklinacza koni w porownaniu z kobietami). Sposob pokazania swiata, relacji
miedzy kobieta a mezczyzna jest lepiej przyswajalny przez przecietna
czytelniczke niz czytelnika. Powiesc moze byc wyraznie kierowana do okreslonej
plci. Zarty seksualne "Kompleksu Portnoy'a" bardziej trafia to mezczyznay niz
kobiety (choc nie sadze aby Roth mial szczegolna plec na mysli). Lit. kobieca
nie tylko porusza tematy zywotne dla Twojej plci ale czyni to w sposob ktory
przede wszystkim trafia do kobiet. Fakt iz Swiat wg Garpa porusza problemy
feminizmu nie oznacza iz jest to powiesc kierowana do pan. Raczej Irving pisal
ja dla wszystkich bez wzgledu na plec.
Powiesc feministyczna moze miec charakter unisex ale generalnie jest pisana dla
okreslonego odbiorcy. Inna percepcja swiata kobiet i mezczyzn sprawia iz sprawny
technicznie pisarz moze ksiazke adresowac specyficznie do okreslonej plci lub
generalnie do czytelnika.
Kobiety pisza inaczej niz mezczyzni wlasnie ze wzgledu na rozna wrazliwosc w
zwiazku z tym nawet jesli proza nie jest dedykowana okreslonej plci, powiesc
opisuje (nieswiadonie) kobiecy punkt widzenia na zjawiska uniwersalne. W
historii ludzie nauczyli sie "czytac" pisarzy mezczyzn ktorzy dyskutuja zjawiska
uniwarsalne, nie zwracajac uwagi na sex pisarza. Bieze sie to z tego ze od
poczatku 80-90% lektur pisana jest przez mezczyzn. Uczysz sie ich wizji swiata i
uznajesz za unisex nie zdajac sobie sprawy ze jest to meski punkt widzenia.
Kobiety w lit sa zjawiskiem dosc nowym i nie tak licznym. Dla pan proza
Tokarczuk jest uniwarsalna poniewaz odbierajac swiat w sposob podobny nie widza
kobiecosci. Dla mnie to baba jak sie patrzy (mowiac szczerze kompletnie nie
rozumiem zachwytow nad nia) o kompletnie innej wrazliwosci niz moja.
Proza moze byc wiec albo adresowana do mezczyzny (np komiksy Supermana) lub
kobiety (Harlequin, Zaklinacz.., Sparks i inne) lub miec podajmowac tematy
uniwersalne pisane z punktu widzenia mezczyzny lub kobiety, ale poniewaz hormony
odgrywaja tam mniejsza role druga plec tez to czyta. Gdyby Anouilh byl kobieta
to Antigone wygladalaby zupelnie inaczej.

[staua]

Ktorego Chwina masz? Ja czytalam "Esther" i "Zlotego Pelikana" (do Hanemanna
nie udalo mi sie dotrzec) i cenie go duzo bardziej niz Tokarczuk, chociaz ja
tez lubie! Moze "Zloty Pelikan" jest niekobiecy, ale "Esther" mozna by dodac do
Twojej listy ksiazek o kobietach pisanych przez mezczyzn (i mnie sie chyba
podobala zdziebko bardziej niz "Pelikan" - ale moze to dlatego, ze dzieje sie w
Warszawie i w Bazylei, dwoch miastach, ktore na razie najlepiej poznalam)
Pozdrawiam

[Gość: broch]

Hanemanna. Na razie jest dobry. Mam tez namiary na Huellego. Jesli Chwin
sprawdzi sie do konca to zabiora sie za "Mercedes Benz". Tokarczuk to na razie
rozczarowaniem (polowa "Dom dzienny, dom nocny").

[kawior-z-szampanem]

Ciesze sie, ze dyskusja tak nam sie rozwija:))

Jednym slowem odrzucacie definicje, ze LK pisana jest tylko przez kobiety i
wydawana przez kobiety. Reasumujac: nie temat, nie plec autora, nie odbiorca
ale forma przekazania tematu posluzy klasyfikacji dziela. Badz, absolutnie
zerwac z wszystkimi przymiotnikami okreslajacymi literature i podzielic ja na?
No wlasnie na co? Tym bardziej ze pewna klasyfikacja juz istnieje.

Przy "Prawiek i inne czasy" Tokarczuk absolutnie nie odczulam "plci autora".
Ksiazka byla dla mnie ciekawa lektura ze wzgledu na dosc interesujace
przedstawienie zycia i charakterow mieszkancow polskiego "zapomnianego skrawka
ziemi". Natomiast "Dom dzienny..." meczyla mnie. Dobrnelam do konca i jedynie
opowiesc o Agni byla dla mnie jedyna interesujaca rzecza w tej ksiazce.

[Gość: broch]

Na pytanie o Tokarczuk, poradzono mi "Dom dzienny... " oraz "Gre na wielu
bebenkach". Niestety nie moge sie wybrac do ksiegarni aby sprawdzic wczesniej
czy poleczana pozycja bedzie mi sie podobac.

Nie wydaje mi sie aby ktokolwiek twierdzil ze literatura dla kobiet jest pisana
przez panie jedynie.
Klasyfikacja to forma protezy ktora nie tak bardzo pomaga w wyborze lit (choc
moze byc wskazowka). Dla mnie jedynym miejscem gdzie mam do czynienie za
katalogowaniem sa dyskusje, gdy rzeczywiscie jest to przydatne. W ksiegarni, po
prostu wybieram ksiazke ktora beda mi sie podobac.


staua
Chwina zamawialem tutaj (twarda okladka):
www.bookservice.pl/X/_.jsp?phrase=chwin&srOpt=2&m=2&from=1
Ale jest tez w Merlinie

[staua]

Juz znalazlam w Merlinie - niestety od jakiegos tygodnia moj bank wprowadzil
dodatkowe zabezp. kart kredytowych pytajace o SSN i nr telefonu, ale nie
wprowadzili tych danych w moim przypadku no i nie moglam kupic, a juz sobie
wlozylam do koszyka...Musze czekac do jutra i to zmienic w banku, a potem
zakupy!
Dzieki!

[Gość: broch]

Polecam rozejzec zie za karta kredytowa pozwalajaca tworzyc wirtualne konta:
bank Twojej karty kredytowej pozwala na tworzenie numeru konta waznego przez
ograniczony czas i na ograniczona sume pieniedzy, przez internet oczywiscie.

[staua]

Wlasnie slyszalam, ze Hanemann jest bardzo dobry... zamowiles przez Internet?
(na stronie wydawnictwa zaznaczono, ze naklad wyczerpany, dlatego nie
probowalam dalej. Moze w Merlinie?)

[concertina]

Literatura kobieca? Moim zdaniem, nie ma czegos takiego tak samo, jak nie ma
literatury meskiej. Owszem, jest cos takiego jak krytyka feministyczna, ktora
zajmuje sie nowym odczytywaniem literatury - takim, który pozwala wyciagac,
interpretowac, nazywac, poznawac wszystkie pierwiastki zenskie i meskie.
Ale "literatura kobieca"? Nieee. Owszem, mowilo sie kiedys (moze dalej sie tak
mowi?), ze np. romansidla naleza do literatury kobiecej, bo sa pisane li tylko
dla kobiet. Ale to zamierzchle czasy. Jest tylko literatura, a ona jest
bezplciowa. Jak czytac ksiazki, to wyczuwacie, czy napisal ja facet, czy babka,
bo ja nie :-) Paranoja; tak sie ostatnio wszyscy czepiaja tej "literatury
kobiecej". Pozdr.

[Gość: szpilka]

Jak czytac ksiazki, to wyczuwacie, czy napisal ja facet, czy babka,
> bo ja nie :-)

..wiesz, że czasem się nad tym zastanawiam...Niekiedy książki takie nieznacznie
się różnią. Wtedy zadziwiam się sprawnoscią meżczyzn, którzy genialnie opisują
kobiece charaktery w sposób znany dotąd może tylko kobietom.
Lecz to wszystko zależy od pióra, a nie mnie tu generalizować

Pozdrawiam :)

[Gość: antifa]

> wszystko zależy od pióra, a nie mnie tu generalizować

Eee, generalizowanie jest z reguły zawsze nietrafne, krzywdzące,
niepotrzebne... Więc w zasadzie nie chodzi o to, że to nie Tobie jest dane
generalizowanie, ale chyba wszyscy powinni się tego wyrzec :-)
Pozdr.

Na Boga!

[Gość: Lila Róż]

Dyskutujecie jak Święta Inkwizycja o czarownicach, z takim samym namaszczeniem
i "w slużbie prawdzie". Tymczasem prostą konsekwencją logiczną zaistnienia
literatury "kobiecej" bylaby analogiczna szufladka z literaturą "meską", czyż
nie?

Stefan Zweig

[staua]

napisal "24 godziny z zycia kobiety", pamietacie?