poczatek powiesci

[Gość: ramona]

Czesc :-)
Zacytuje wam maly fragmencik czegos, to poczatek pewnej powiesci (chwilowo nie
zdradze tytulu, ani autora)
Czy taki poczatek zaciekawil by was? zachecil do dalszego czytania?
A moze przeciwnie, zniechecil?
Podobno poczatek jest niezwykle wazny, co wy na to?
Pozdrawiam :-)
Czekam na opinie
ramona





Jutro ... jutro się z nim spotkam sam na sam. Drżę w oczekiwaniu na tę chwilę.
Drżę z ciekawości, ale i z obawy. Jak będzie, co będzie, czy w razie czego
umiem się oprzeć?

Zaczęło się pół roku temu. Poznałam go tak nowocześnie: przez internet. Czat,
wirtualna poga-wędka, okienka i słowa. Wyłącznie słowa, słowa, słowa. Ach,
jakże spragniona byłam miłych słów, ciepłych, czułych, głaszczących moje
kobiece ego. Jak kania dżdżu łaknęłam komplementów. I właśnie czat mi to dał.
Spędzałam w internecie długie godziny, głównie w nocy. Mąż czytał w łóżku,
wzdychał, kryty-kował, mówił, że marnuję czas. Ale nie dawał mi żadnych miłych
słów, żadnych komplementów, kwiatów. Od bardzo dawna nie dawał mi tego, czego
potrzebowałam najbardziej. Nasze małżeń-stwo się wypaliło?

Krzysztofa poznałam pewnej pięknej nocy, gdy właściwie już zamykałam okienko
czata. A jutro zjemy razem kolację. Wytworny lokal, wytworne menu - czy nie
marzy o tym każda kobieta?

[Gość: okonka]

moim zdaniem - banalne!!!

ueeeeeeeeeee

[olawoy]

i tylko mi prosze nie mowic ze ktorys z moich
ulubionych autorow tak nisko upadl
:(

[ellivia]

Bardzo bym chciala wiedziec co bylo dalej :)
pzdr.

[Gość: Ada sz.]

Eee, kolejny Wiśniewski:( Może coś bardziej oryginalnego, hm?

[ewakowi]

A z czego to pochodzi, Dobry Czlowieku? Czym mamy sie zachwycac lub co
krytykowac? Zdradz wreszcie te tajemnice, bo zasnac z ciekawoscie wielkiej nie
moge!

[Gość: ramona]

ewakowi napisał(a):
> A z czego to pochodzi, Dobry Czlowieku? Czym mamy sie zachwycac lub co
> krytykowac?

A czy twa krytyka badz zachwyt zalezec beda od autora badz tytulu, dobra duszo?

[ada08]

Gość portalu: ramona napisał(a):

>
> Zaczęło się pół roku temu. Poznałam go tak nowocześnie: przez internet. Czat,
> wirtualna poga-wędka, okienka i słowa. Wyłącznie słowa, słowa, słowa. Ach,

Co to jest poga-wędka ?

>
> Krzysztofa poznałam pewnej pięknej nocy, gdy właściwie już zamykałam okienko
> czata. A jutro zjemy razem kolację. Wytworny lokal, wytworne menu - czy nie
> marzy o tym każda kobieta?
>

Nie :-)
Pozdr ada :-)

[Gość: micka]

ada08 napisał(a):
> Co to jest poga-wędka ?

albo ta kreseczka to jest myslnik, ktory dzieli wyraz na koncu wiersz
albo poga-wędka to jest wędka pogan
hehe

[ada08]

Gość portalu: micka napisał(a):

> ada08 napisał(a):
> > Co to jest poga-wędka ?
>
> albo ta kreseczka to jest myslnik, ktory dzieli wyraz na koncu wiersz
> albo poga-wędka to jest wędka pogan
> hehe

Albo taniec pogo z wędką.
hehe

[ellivia]

ada08 napisał(a):

A jutro zjemy razem kolację. Wytworny lokal, wytworne menu - czy ni
> e
> > marzy o tym każda kobieta?
> >
>
> Nie :-)
No to albo
nie jestes kobietą
albo
nie możesz patrzec na jedzenie nawet z wytwornego lokalu i wytwornego menu
;-)
pzdr.
E.

[ada08]

ellivia napisał(a):

> ada08 napisał(a):
>
> A jutro zjemy razem kolację. Wytworny lokal, wytworne menu - czy ni
> > e
> > > marzy o tym każda kobieta?
> > >
> >
> > Nie :-)
> No to albo
> nie jestes kobietą
> albo
> nie możesz patrzec na jedzenie nawet z wytwornego lokalu i wytwornego menu
> ;-)
> pzdr.
> E.

Jestem kobietą , ale nie mam tak wyrafinowanych marzeń :-)
''O czym marzy dziewczyna, gdy dorastac zaczyna .... lalalalala .....''
Dorastac do swoich marzeń ... taaaak ... to jest temat .... :-)))
a.

[Gość: micka]

ada08 napisał(a):
> Jestem kobietą , ale nie mam tak wyrafinowanych marzeń :-)
> ''O czym marzy dziewczyna, gdy dorastac zaczyna .... lalalalala .....''
> Dorastac do swoich marzeń ... taaaak ... to jest temat .... :-)))
> a.


nikt nie powiedzial, ze marzenia o wykwintnej kolacji w wykwintnym lokalu
(z facetam, ktory ma kupe kasy i moze nas do takiego lokalu zaprosic)
sa jedynymi marzeniami dziewczyny
ale pomysl .. nie chcialabys tak? choc raz? moc zaszalec kulinarnie nie patrzac
na koszta? moc sprobowac tego i owego z tzw. gornej polki?
ja bym chciala ;)

na tyle na ile znam ade...

[bukowski27]

... to nie chcialaby;)))))))))

[ewakowi]

ciekawosc moja tym wieksza, im wiecej domyslow i niedomowien sie kryje w owych
kreseczkach, laczeniach wyrazow, niedokonczonych przeniesieniach.
Ramono droga, zdradz nam wreszcie autora, chociaz nie od wielkosci jego
nazwiska zalezy nasza (moja) ocena. Po prostu - zwykla, ludzka ciekawosc,
wyzwolona twoja zreszta ispiracja.
Pozdrawiam i czekam z niecierpliwoscia :)))

[perlotiel]

poczatek, delikatnie mowiac, nie przypadl mi do gustu.
ale z wlasnego doswiadczenia wiem, ze po poczatku xazki
oceniac sie nie powinno. przynajmniej takie jest moje
zdanie. ciekawosc mnie jednak zrzera: kto jest
autorem??? i co to za ksiazka???
pzdr

[ewakowi]

Nnnoo własnie!!! Juz tuptam z niecierpliwościiiii!!!!!

zaspokajam ciekawosc?

[Gość: ramona]

Slow kilka do tych, co sie niecierpliwia, sa ciekawi lub uzalezniaja swoja
opinie o tym "poczatku powiesci" od .. tytulu, autora:
Ksiazka jest czesciowo w pisaniu, czesciowo u wydawcy, ktory ..... podejmuje
decyzje ....
Czy wyjdzie? Nie wiadomo
Autor chce pozostac anonimowy, wyda rzecz pod pseudonimem (jesli wyda)
W kazdym razie to nikt znany (pocieszam tych, co drza, ze ich ulubiony pisarz
spadl "tak nisko", hm ... bez komentarza)
Pozdrawiam wszystkich
ramona

[ewakowi]

Ramona, wszak to byl tylko malenki poczatek, cala reszta moze byc genialna. Nie
ma sie co zalamywac. Spojrz na naszych wielkich autorow - z reguly ich
najlepsze dziela byly (sa) na samym poczatku potwornie nudne! Ale jakie
arcydziela poznie!!! Palce lizac.
Byc moze tak jest i w tym przypadku.
Serdecznosci wielkie:)))

[ada08]

ewakowi napisał(a):

> Ramona, wszak to byl tylko malenki poczatek, cala reszta moze byc genialna. Nie
>
> ma sie co zalamywac. Spojrz na naszych wielkich autorow - z reguly ich
> najlepsze dziela byly (sa) na samym poczatku potwornie nudne! Ale jakie
> arcydziela poznie!!! Palce lizac.
> Byc moze tak jest i w tym przypadku.
>
>
Właśnie !!! tj. oczywizda !!!
Pozdr.
ada :-)

[perlotiel]

JAK JUZ WCZESNIEJ MOWILAM: NIE POWINNO OCENIAC SIE
KSIAZKI PO WSTEPIE ^^

co decyduje

[Gość: micka]

perlotiel napisał(a):
> JAK JUZ WCZESNIEJ MOWILAM: NIE POWINNO OCENIAC SIE
> KSIAZKI PO WSTEPIE ^^

a co cie moze zachecic do ksiazki? kiedy i dlaczego decydujesz sie, zeby
przeczytac ja cala (lub sprobowac przeczytac ja cala)?
no, wyobraz sobie: wchodzisz do ksiegarni/biblioteki, bierzesz ksiazke do reki,
powiedzmy ze wydana b. starannie, zagladasz pod okladke ...
i ..
no wlasnie, co dalej?

[perlotiel]

szczerze mowiac NIE WIEM ^^" nigdy sie nad tym
niezastanawialam... kupuje ksiazki pod jakims chwilowym
impulsem, spontanicznie ;P czytam fragmenty umieszczone
z tylu okladki. krotkie wprowadzenie w fabule. ale
zadko kiedy wstep. kilka lat temu Verne byl moim
ulubionym pisarzem. wstep jego ksiazek prawie zawsze
mnie nudzil. pozniej bylo znacznie lepiej.
z zasady ksiazki kupuje/wyporzyczam pod katem tematyki.
jesli w trakcie czytania okarze sie, ze jezyk, styl
autora pozostawia wiele do zyczenia- przerywam.
to chyba na tylko;)
pzdr

[ada08]

Gość portalu: micka napisał(a):


>
> a co cie moze zachecic do ksiazki? kiedy i dlaczego decydujesz sie, zeby
> przeczytac ja cala (lub sprobowac przeczytac ja cala)?
> no, wyobraz sobie: wchodzisz do ksiegarni/biblioteki, bierzesz ksiazke do reki,
>
> powiedzmy ze wydana b. starannie, zagladasz pod okladke ...
> i ..
> no wlasnie, co dalej?
>
>

Autor.
Jesli nie znam autora - czasem nazwisko tlumacza.
Czasem intrygujacy tytul.
Pierwsze zdanie. Mam w glowie prywatna kolekcje :-) ulubionych
pierwszych zdan, np.:
''Tymczasem wybuchła wojna i dostałem się do niewoli'' jest
to pierwsze zdanie z ''Jeziora Bodeńskiego'' Stanisława Dygata.

A dalej ? Roznie bywa ....
Pozdrawiam :-)
ada

[Gość: GRAFOMAN]

Gość portalu: ramona napisał(a):

> Ksiazka jest czesciowo w pisaniu, czesciowo u wydawcy

ramona. mozesz podac namiary na takiego milosiernego wydawce?

[masaker]

> Jutro ... jutro się z nim spotkam sam na sam. Drżę w oczekiwaniu na tę chwilę.
> Drżę z ciekawości, ale i z obawy. Jak będzie, co będzie, czy w razie czego
> umiem się oprzeć?
>
> Zaczęło się pół roku temu. Poznałam go tak nowocześnie: przez internet. Czat,
> wirtualna poga-wędka, okienka i słowa. Wyłącznie słowa, słowa, słowa. Ach,
> jakże spragniona byłam miłych słów, ciepłych, czułych, głaszczących moje
> kobiece ego. Jak kania dżdżu łaknęłam komplementów. I właśnie czat mi to dał.
> Spędzałam w internecie długie godziny, głównie w nocy. Mąż czytał w łóżku,
> wzdychał, kryty-kował, mówił, że marnuję czas. Ale nie dawał mi żadnych miłych
> słów, żadnych komplementów, kwiatów. Od bardzo dawna nie dawał mi tego, czego
> potrzebowałam najbardziej. Nasze małżeń-stwo się wypaliło?
>
> Krzysztofa poznałam pewnej pięknej nocy, gdy właściwie już zamykałam okienko
> czata. A jutro zjemy razem kolację. Wytworny lokal, wytworne menu - czy nie
> marzy o tym każda kobieta?

No cóż, straszna chała. Domyslam się, ramono, że to początek twojego dzieła, którym masz zamiar
podbić swiat, a przynajmniej Europę (no, Polskę chociaż!). Niestety, czytając ten początek miałem tylko
dwie mysli w głowie: "już to gdzies czytałem" i "dobrze, że takie krótkie".
Jeżeli Krzysztof ma się okazać przystojnym, mądrym i czułym dżentelmenem, który zapłonie miłoscią do
bohaterki, ona odwzajemni to uczucie, a oni oboje pokonają piętrzące się trudnosci, jakich nie oszczędzi
im zły swiat (i jeszcze gorsza tesciowa), i będą już na zawsze szczęsliwi, to naprawdę - daj sobie spokój.
Oczywiscie, mogę się mylić i mam nadzieję, że się mylę. Może okaże się (ale dopiero w okolicach 50
strony), że Krzysztof przeszedł operację zmiany płci, a bohaterka będzie musiała stoczyć ciężki i
dramatyczny bój psychiczny stawiając sobie (i czytelnikowi) pytania typu: "czy nadal mogę go(?) kochać?",
"czy nie lepiej zostać z mężem - wybrać stabilizację zamiast dramatu?", "czy swiat (Bóg, rodzina, itp.) nas
zaakceptują?", "czy ja sama akceptuję ten stan rzeczy?", itd. Rozterki doprowadzą ją do odsunięcia się od
pracy zawodowej i zwiększą dystans do męża. Tymczasem okaże się, że zaniedbany mąż znalazł sobie
kochankę - on nie ma żadnych dylematów (bo to w gruncie rzeczy podła swinia) i oswiadczy naszej
bidulce, że ją rzuca. Bohaterka wpada w rozpacz, bo rozejsć się z kims, bo się znalazło kogos lepszego,
to jedno, a dostać kopa w dupę, to co innego. Zaczyna walkę o męża, a Krzysztofa traktuje bardziej jak
przyjaciółkę niż mężczyznę. Mąż i tak ją rzuca, bo tamta jest w nim slepo zakochana, a poza tym jest
bogata i lepsza w łóżku, tymczasem Krzysztof przechodzi kryzys tożsamosci, bo uswiadamia sobie, że dla
ukochanej kobiety nic nie znaczy jako mężczyzna. Odbiera sobie życie, a nasza sierotka boża zostaje
sama.

Aha! I zmień stronę językową przedsięwzięcia, bo w zaprezentowanym fragmencie już od pierwszej linijki
cała intryga jest wyłożona jak na tacy.

chrum?

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Może okaże się, że Krzysztof przeszedł operację zmiany płci, a bohaterka będzie
> musiała stoczyć ciężki i dramatyczny bój psychiczny stawiając sobie pytania
> typu: "czy nadal mogę go(?) kochać?", "czy nie lepiej zostać z mężem - wybrać
> stabilizację zamiast dramatu?", "czy swiat (Bóg, rodzina, itp.) nas
> zaakceptują?", "czy ja sama akceptuję ten stan rzeczy?", itd.
> Rozterki doprowadzą ją do odsunięcia się od pracy zawodowej i zwiększą dystans
> do męża. Tymczasem okaże się, że zaniedbany mąż znalazł sobiekochankę - on nie
> ma żadnych dylematów (bo to w gruncie rzeczy podła swinia) i oswiadczy naszej
> bidulce, że ją rzuca. Bohaterka wpada w rozpacz. Zaczyna walkę o męża,
> a Krzysztof a traktuje bardziej jak przyjaciółkę niż mężczyznę. Mąż i tak ją
> rzuca, bo tamta jest w nim slepo zakochana, a poza tym jest
> bogata i lepsza w łóżku, tymczasem Krzysztof przechodzi kryzys tożsamosci, bo
> uswiadamia sobie, że dla ukochanej kobiety nic nie znaczy jako mężczyzna.
> Odbiera sobie życie, a nasza sierotka boża zostaje sama.
>
> w zaprezentowanym fragmencie już od pierwszej linijki cała intryga jest
> wyłożona jak na tacy.
>
> chrum?
>



no swietny scenariusz/plan powiesci! ;p
moze napisz takowa, co? hehe ;p
jesli uwazasz, ze cala intryga wylozona jest juz w pierwszym zdaniu, to powiem
ci, ze mylisz sie okrutnie
bohaterka dopiero jutro spotka sie z Krzysztofem
co bedzie pojutrze?

jakie chrum? czys ty swinka?

[perlotiel]

a mozesz zdradzic co bedzie jutro? wiem, ze pewnie
niechetnie bys to zrobila, ale nie prosze o dokladny
opis sytuacji. chcialabym tylko wiedziec czego mniej
wiecej moge sie spodziewac:)
pzdr

zadziwiające...

[ydorius]

wystarczy zrobić tajemnicę i od razu znajduje się grono potencjalnych fanów,
którzy chcą poznać, co było dalej...

Podzielam zdanie masakera: mam nadzieję, że dalej będzie lepiej. Tu mamy
zaprezentowane dwa wątki:
- wątek zawierania znajomości via Internet (co przypomina mi "Samotność w
sieci")
- wątek romansu z nieznajomym mężczyzną (+ dodatkowo mamy nieinteresującego
męża, co daje nam "Bridges of Madison County" chociażby).

Oba wątki, w zaprezentowanej formie, są niestrawnie wręcz wtórne.

Oprócz tego dość uboga warstwa językowa: "łaknąć jak kania dżdżu" to jedyne
porównanie, reszta (można jeszcze zauważyć jeden klasyczny cytat :-)) jest
powiedziana wprost. Reasumując ten krótki wywód: zaczyna się jak klasyczny
Harlequin i szczerze mówiąc nie zachęca do dalszej lektury.

pozdrawiam,
.y.

[Gość: micka]

ydorius napisał(a):
> Oprócz tego dość uboga warstwa językowa: "łaknąć jak kania dżdżu" to jedyne
> porównanie, reszta (można jeszcze zauważyć jeden klasyczny cytat :-)) jest
> powiedziana wprost.

ile porownan, metafor, itp. zyczylbys sobie w tak krotkim fragmencie?
czy umiar nie jest wskazany? zwlaszcza na poczatku?

[ydorius]

Ilość (i jakość również) metafor była tylko jednym z argumentów. Wydaje mi
się, że - jeżeli człowiek już decyduje się na bycie tajemniczym - można zacząć
nieco bardziej intrygująco.

Umiar jest jak najbardziej wskazany. Również w tym, by w pierwszych trzech
akapitach nie opowiedzieć treści książki.

p,
.y.

[cc=sisi]

moim zdaniem w tym fragmencie nie widac jeszcze wszystkiego

bo co wiemy?:
bohaterka spragniona cieplych slow,
"wirtualny" mezczyzna, ktory jej te slowa daje (poza tym oferuje jej wytworna
kolacje),
realny maz, ktory ja zauwaza, ale nie daje jej milych slow
bohaterka spotka sie jutro z "wirtualnym" mezczyzna

a co dalej? moze byc roznie:
tak, jak proponowano juz w wyzszych postach,
zupelnie przewidywalnie: rzuci meza, zwiaze sie z tamtym facetem, ktory z kolei
ja rzuci, gdy ona bedzie w ciazy,
albo autor wymysli cos zupelnie innego
ja jestem ciekawa, co bedzie dalej,
ale tylko na podstawie przytoczonego poczatku trudno byloby mi zdecydowac, czy
kupie te ksiazke

pozdrawiam
cc

ps. "samotnosci w sieci" nie czytalam

Do różnych ludzi

[masaker]

Po pierwsze - zgadzam się z ydoriusem, który więcej uwagi niż ja poswięcił stronie językowej
przedsięwzięcia. Nie chciałem też używać tego słowa, ale skoro padło... Harlequin - niestety,
zaprezentowany styl wyłącznie z tym mi się kojarzy. Krótko i do rzeczy, żadnych bijących swieżoscią
zdań, żadnego estetyzmu. Jak w filmach klasy B - dialogi są po to, aby bohaterowie zdążyli
przeładować broń (sensacyjne), nalać wina do kieliszka (erotyczne) lub dać robotom sznasę
naładowania baterii (s-f).

Do cc=sisi (co za dziwacny nick): to nieprawda, że jeszcze nie znamy wszystkiego. W Harlequinie
obowiązuje pewna konwencja i autorka BĘDZIE się jej trzymać. To przynajmniej wynika z pierwszych
zdań. Nie czytałas "Samotnosci w sieci"? Nie czytaj, szkoda czasu.

Do ramony: przyznaj się, że to twoje dzieło, bo z tonu, w jakim odebrałas moją krytykę, własnie cos
takiego wnioskuję.
A do rzeczy, naprawdę nie czujesz wtórnosci tego tekstu? Nie słyszysz w głowie gromkiego krzyku
publicznosci: "BYŁO!!!"? Jeżeli już koniecznie ktos (kto?) musi pisać tekst na ten temat, to niech
chociaż zdania zadźwięczą jakos inaczej niż do tej pory. Gdzie ambicja?

PS. Nie jestem swiniką. A co - chrumać nie wolno?
chrum-chrum-chrum-chrum-chrum-chrum-chrum-chrum-chrum-chrum-chrum...

[ada08]

Czy nie nazbyt powaznie traktujesz tego gniota ?
:-)

[masaker]

Jesli wierzyć ramonie, jakis wydawca interesuje się jego opublikowaniem. Zatem to, co czynię, czynię
pro publico bono.

[ada08]

masaker napisał(a):

> Jesli wierzyć ramonie, jakis wydawca interesuje się jego opublikowaniem.

Wolne żarty :-)))

[Gość: RUDA]

popieram.Ścigać grafomaństwo.Jak ktoś ma być pisarzem, to widać to od razu,
można diament oszlifować do brylantu, samorodek złoty wykuć z bryły szarego
kwarcu, ale 'i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu'.
Chrum-chrum-kwiiik!!!!

[masaker]

No, ale kwiiiknięcie było trochę za głosne.

ulepszony (?) poczatek powiesci

[Gość: ramona]

niby to ingerencja w cudzy tekst, ale potraktowalam to jako zabawe
czy teraz lepiej? hihi ;p
do starej wersji tego poczatku powiesci dopisalam kilka nowych zdan,
wycielam wszystko o mezu
oryginalne zdanie autora ujelam w takie znaczki >>> tekst<<<
co wy na to teraz? hihi
moze zasugeruje cos autorowi?





ulepszony (?) poczatek powiesci

Poprzez zielone konary spogladalo na mnie popoludniowe niebo, a sloneczny jezor
leniwie lizal lawke, na ktorej siedzialam. Cieply wiatr bawil się moimmi
wlosami, a wszechobecna ptasia muzyka zdawala się saczyc w każdy mój nerw.
Wszystko wokół mnie było tak spokojne i wyciszajace. A ja sciskalam telefon
komorkowy, jeszcze cieply od niedawnej rozmowy i chcialam skakac jak nastolatka
i krzyczec z radosci.

>>>Jutro ... jutro się z nim spotkam sam na sam. Drżę w oczekiwaniu na tę
chwilę. Drżę z ciekawości, ale i z obawy. Jak będzie, co będzie, czy w razie
czego umiem się oprzeć?

Zaczęło się pół roku temu. Poznałam go tak nowocześnie: przez internet. Czat,
wirtualna poga-wędka, okienka i słowa. Wyłącznie słowa, słowa, słowa. Ach,
jakże spragniona byłam miłych słów, ciepłych, czułych, głaszczących moje
kobiece ego. Jak kania dżdżu łaknęłam komplementów. I właśnie czat mi to dał.
Spędzałam w internecie długie godziny, głównie w nocy.<<< Prowadzilam wirtualne
rozmowy o wszystkim i o niczym. Z doroslymi, z nastolatkami, z mezczyznami, z
kobietami.
>>>Krzysztofa poznałam pewnej pięknej nocy, gdy właściwie już zamykałam okienko
czata. A jutro zjemy razem kolację.<<<

[masaker]

Ach, ta ingerencja w cudzy tekst! Ramono, a co na to Jego Pisarskosć Autor?

Początek zachęcił mnie na tyle, aby podrzucić projekt kontynuacji:

Krzysztof zaprosił mnie do "Szalonego Bakłażana", najmodniejszej i najszykowniejszej restauracji w
centrum. Jaka to odmiana po wszystkich poprzednich facetach! Na przykład - Romek. Wydawał się taki
miły, taki cholernie charmant, a tymczasem na pierwszej randce zaproponował wieczór w kinie porno. Do
dzis pamiętam ten wyraz twarzy, kiedy powiedział:
- Rozumiesz, he-he-he, wiesz, o co chodzi, nie?, he-he-he, tego-ten...
Nagle z sympatycznego mężczyzny przeistoczył się w oblesnego satyra. Jego ręce drżały, kiedy dotknął
mojego ramienia podczas swojej wypowiedzi, jego oczy swieciły się. Cały czas powtarzał to swoje:
"he-he-he" i oblizywał wargi. Uciekłam, nawet nie patrząc, czy mnie goni, czy nadal stoi w miejscu, w
ogóle przestało mnie interesować, co się z nim dzieje. Nie zadzwonił później. Chociaż tyle w nim było
kultury.
Ale Krzysztof... To na ktos wyjątkowy, na nim na pewno nie sposób się zawiesć. I na pewno nie jest żonaty
jak Adam. Podła swinia - przez pół roku oszukiwał mnie, że taką ma pracę, że ciągle musi gdzies
wyjeżdżać. Tymczasem okazało się, że jest bezrobotnym wałkoniem na utrzymaniu żony.

No i co? Ładnie?

masaker

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> No i co? Ładnie?

mnie sie nie podoba ;p

[masaker]

Dlaczego? Złe ujęcie tematu? Krzysztof za mało obiecujący? Odpowiedz, może ja też zacznę pisać i
na starcie chcę wiedzieć, jak się zabrać do rzeczy.

[Gość: ramona]

sory masaker, ja nie wiem, nie jestem pisarzem, ani nie jestem sluchaczem szkoly
dla pisarzy ;P

[masaker]

To argument formalny. Ja też nie jestem ani pisarzem, ani pobierającym pisarskie nauki. Jednak
potrafię się wypowiedzieć na temat literatury. Może nie mam racji - to już inna kwestia, ale zabrać głos
umiem. Dlatego nie widzę przeszkód, abys i ty nie mogła zrobić tego samego.

[Gość: ramona]

glos moge zabrac, ale udzielac wskazowek, jak pisac nie osmielam sie

twoj framgment ze wspomnieniami o bylych facetach bohaterki, byl malo smaczny,
jakie taki "oblesny", a mzoe nawet "nieco wulgarny" mimo, ze nie bylo tak
wulgaryzmow
takie ejst moje zdanie, mozesz miec inne ;p

[masaker]

Rozumiem, ale chciałem pokazać, jak dotychczas bohaterka fatalnie trafiała na facetów. Czytelnik
zaczyna rozumieć, że ona ciągle ma nadzieję na udany związek, a jednoczesnie doswiadczenie
życiowe podpowiada, że Krzysztof też może być niewypałem. Może to "urodzić" powiesć o
rozczarowaniach, niemożnosci znalezienia własciwej osoby, o tym, że ludzie nie potrafią uczyć się na
własnych błędach.
I co o tym sądzisz?

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> zaczyna rozumieć, że ona ciągle ma nadzieję na udany związek,

a jesli ci powiem, ze bohaterka wcale nie szuka nowego zwiazku, nowego partnera?
spojrz na zdanie: "Jak będzie, co będzie, czy w razie czego umiem się oprzeć?"

[masaker]

Gość portalu: ramona napisał(a):

> a jesli ci powiem, ze bohaterka wcale nie szuka nowego zwiazku, nowego partnera?
> spojrz na zdanie: "Jak będzie, co będzie, czy w razie czego umiem się oprzeć?"

Hmm, bohaterka nie szuka nowego partnera. Ciekawe, dlaczego tak bardzo ekscytuje ją kolacja, na którą
on ją zaprosił. Przecież wygodniej byłoby umówić się na miescie, pójsć na lody albo pospacerować po
ulicach. I czemu ta nie szukająca partnera bohaterka miałaby się nie umieć oprzeć? Polewie
czekoladowej dodawanej do lodów?
Powiem szczerze - nie wciskaj kitu. W zarysowanej sytuacji gołym okiem widać, że on i ona chcą
zobaczyć, czy do siebie pasują. Jako partnerzy własnie.

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Hmm, bohaterka nie szuka nowego partnera. Ciekawe, dlaczego tak bardzo ekscytuj
> e ją kolacja, na którą on ją zaprosił.
> Przecież wygodniej byłoby umówić się na miescie,
> I czemu ta nie szukająca partnera bohaterka miałaby się nie umieć oprz
> eć? Polewie czekoladowej dodawanej do lodów?


a jednak to ja mam racje
wiem, bo czytalam ;p
bohaterka nie szuka nowego zwiazku, ale obawia sie, ze on szuka przygody, wiec
zastanawia sie, czy jest na tyle silna, ze w razie czego mu sie oprze (a
bynajmniej nie jest on polewa czekoladowa)
jest spragniona milych slow i komplementow, a on jej to oferuje, wiec czy umie
zatrzymac sie tylko na wspolnej kolacji? czy umie oprzec sie jego ewentualnym
checiom, by pojsc dalej?
a na kolacje umawia sie z nim przeciez na miescie (czy wytworny lokal, gdzie ma
sie odbyc owa kolacja, to moze byc jej mieszkanie lub dom Krzysztofa? chyba nie o
to chodzilo)

[masaker]

Gość portalu: ramona napisał(a):

> a jednak to ja mam racje
> wiem, bo czytalam ;p
> bohaterka nie szuka nowego zwiazku, ale obawia sie, ze on szuka przygody, wiec
> zastanawia sie, czy jest na tyle silna, ze w razie czego mu sie oprze (a
> bynajmniej nie jest on polewa czekoladowa)jest spragniona milych slow i
> komplementow, a on jej to oferuje, wiec czy umie zatrzymac sie tylko na
> wspolnej kolacji? czy umie oprzec sie jego ewentualnym checiom, by pojsc dalej?
> a na kolacje umawia sie z nim przeciez na miescie (czy wytworny lokal, gdzie ma
> sie odbyc owa kolacja, to moze byc jej mieszkanie lub dom Krzysztofa? chyba nie
> o to chodzilo)

Biedactwo. Krzysztof powie kawał albo dwa, sypnie życiową mądrością i bohaterka
się zapomni. Wiadomo - facet zbałamuci, obróci i rzuci. A mamusia ostrzegała,
żeby nie ufać obcym panom.
Przeczytaj jeszcze raz zaprezentowany przez ciebie tekst i zastanów się, czy
rzeczywiście, to jest takie oczywiste, że obojgu chodzi o niezobowiązującą gadkę-
szmatkę jak u cioci na imieninach.

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Przeczytaj jeszcze raz zaprezentowany przez ciebie tekst i zastanów się, czy
> rzeczywiście, to jest takie oczywiste, że obojgu chodzi o niezobowiązującą gadk
> ę-szmatkę jak u cioci na imieninach.

jej tak, ale WLASNIE obawia sie, ze jemu moze nie (?)
to ty przeczytaj ten tekst jeszcze raz ;P
ona siebie zna (jasne, ma obawy, ale mniej wiecej wie czego chce), jego zas nie
zna prawie wcale
poza tym moze jej chodzi o przezycie takiej wytwornej kolacji, bo nigdy nie byla
w wytwornym lokalu i nie smakowala wytwornego menu? hihi ;P

masaker chyba zaczynam cie lubic ;)

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Hmm, bohaterka nie szuka nowego partnera. Ciekawe, dlaczego tak bardzo ekscytuj
> e ją kolacja, na którą on ją zaprosił.

a ekscytuje sie, bo ona prawie wszystkim ekscytuje sie jak dziecko
w dodatku oczekiwanie na spotkanie z milym facetem naprawde moze byc ekscytujace,
wierz mi ;)

[masaker]

Wszystko to ładnie i pięknie, ale ja jakos nie mogę sobie wyobrazić, że jej ten facet w ogóle nie
interesuje jako facet. A jesli tak, to mogła powiedzieć mu o tym już na wstępie - niech i on wie, co
może go spotkać z jej strony. Poza tym, to trochę niespójne - niby babeczka wie, czego chce, ale z
drugiej strony na samą mysl o wytwornej kolacji dostaje gęsiej skórki, bo ją wiele rzeczy cieszy.
Powiem ci, że jest mało zachęcająca jako kobieta. Jakas taka banalna.

PS. Miło wiedzieć, że ktos zaczyna mnie lubić. Odwzajemniam.

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Wszystko to ładnie i pięknie, ale ja jakos nie mogę sobie wyobrazić, że jej ten
> facet w ogóle nie interesuje jako facet. A jesli tak, to mogła powiedzieć mu o
> tym już na wstępie - niech i on wie, co może go spotkać z jej strony.

on wie, ze ona ma meza i ze tego meza ... kocha, ale ze to jej malzenstwo jakos
sie nie uklada najlepiej



> Poza tym, to trochę niespójne - niby babeczka wie, czego chce, ale z
> drugiej strony na samą mysl o wytwornej kolacji dostaje gęsiej skórki, bo ją
> wiele rzeczy cieszy.

spojne, spojne (o ile kobieta moze byc spojanw swych emocjach, hi hi):
wie czego chce - chce komplementow i wytwornej kolacji i mysl o tym jest na tyle
ekscytujaca, ze dostaje gesiej skorki



> Powiem ci, że jest mało zachęcająca jako kobieta. Jakas taka banalna.

bardzo niebanalna, wierz mi :)



> PS. Miło wiedzieć, że ktos zaczyna mnie lubić. Odwzajemniam.

:)))

[masaker]

Gość portalu: ramona napisał(a):

> on wie, ze ona ma meza i ze tego meza ... kocha, ale ze to jej malzenstwo jakos
> sie nie uklada najlepiej

Stanowczo protestuję! Przecież fragment o mężu został usunięty. Zrozumiałem więc, że należy to traktować tak,
jakbysmy nic o mężu nie wiedzieli. Może jednak zdecydujmy się - jest ten mąż czy go nie ma?

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Może jednak zdecydujmy się - jest ten mąż czy go nie ma?

maz jest, jeno nie pojawia sie od razu na poczatku (w mojej wersji)
co jednak nie znaczy, ze Krzysztof o nim jeszcze nie wie (on nie czyta powiesci)
he he

[ellivia]

Skoro masaker pokusil sie o ciag dalszy to ja zaproponuje swoja wersję i to
bedzie dopiero Harlequin :-)
cvęść pierwsza została opublikowana przez ramonę
A oto dalsze części napisane przeze mnie w natchnieniu majowego wieczora

2 część

Weszłam do lokalu w ktorym mial czekac na mnie Krzysztof. Serce pukalo mi jak
przed pierwszą randka. Bylam tak podekscytowana, tak poruszona i czułam ,ze to
najwspanialsza chwila -chwila, ktorej nigdy nie zapomnę.
Szlam powoli wsród rzędu stolików, w czerwonej obcislej sukni i zobaczylam jego.
Tak sobie własnie wyobrażałam Krzysztofa; męzczyzna o szpakowatych włosach w
eleganckim ciemnym garniturze spoglądal na mnie usmiechajac sie leciutko kącikiem
ust. Nie wiedzialam czy to własnie ten stolik ,ale nie musialam sprawdzac ,
chcialam podbiec i rzucic sie w jego ramiona od razu bez słów....gdy platynowa
blondynka w czarnej garsonce usiadła przy tym oto stoliku. Przerzucil spojrzenie
na tamta kobietę a ja poczułam jak moją twarz opieka rumieniec wstydu.
-Hej Mariolka tutaj, tutaj sie umówilismy droga moja!- zawołal lysy, grubawy
facet ze stolika pod oknem. Nr 42 tak to numer stolika przy ktorym sie umowiłam.
I to byl Krzysztof.
-Kwiatku slodki jestes taka piekna.Wygladasz jak truskaweczka w jogurcie, a cerę
masz jak brzoskwinka w jogurcie. Nie klamię,domyslałas się,że lubie sypac
komplementami jak z rekawa ale wszystkie sa szczere a ten najszczerszy. I
usmiechnąl sie do mnie a w jego usmiechu blysnęła zlota gorna jedynka.

Część 3

Homar wcale mi nie smakował. Mial smak rozczarowania, podobnie jak czerwone wino,
ktore piłam w nadmiarze. A Krzysztof ciagle opowiadal o swojej pracy... strzepki
jego słów docierały do mnie powoli.
-I wtedy, gdy na straganie sprzedawałem nabiał nie pomyslal bym ,ze będe jednym z
wiekszych biznesmenów w tym miescie. A teraz otworzylismy drgugi zaklad ,
bedziemy produkowac serki topione o smaku cebulowym i borowikowym. Nasze jogurty
podbily juz rynek ukrainski.A w przyszlosci kto wie...
-Krzysztof, musze iść.
-Droga moja nie puszcze Cię sama, jestes tak słodką istotą. Pójedzmy do mnie,
potańczymy, po...
Wybiegłam , kolowalo mi się w glowie, czułam ,ze bylam nie fair wobec męża,
czułam jak bardzo boli zderzenie z rzeczywistoscia.

Część 4

Padal deszcz, krople opadały z łomotem na chodnik, błyskalo gdzies w oddali,
W glowie dzwięczały mi jeszcze wolane z wyrzutem slowa! "Mariola umowiłem sie z
toba a ty co, uciekasz? Zaplacilem za jedzenie, jak możesz?"
Rozczarowałam Krzysztofa, rozczarowałam siebie. Łzy ciurkiem spływały mi po
policzkach. Przemokłam do szpiku kosci. Nagle usłyszałam,że ktos za mna biegnie
i poczulam czyjes dotkniecie. Zadrżałam. Odwróciłam sie przerazona i zobaczyłam
mężczyzne z restauracji, ktorego pomyliłam na poczatku z Krzysztofem.
-Widziałem jak Pani wybiegła, obawiałem sie,że cos moglo sie stac, chciałem tylko
pomóc. Niech Pani nie będzie taka smutna! Jestem juz wolny, moja wspólniczka
musiała wracac. Czy pozwoli pani,ze zaprosze Pania do Magdonald's na lody i colę ?
część dlasza (nie) nastapi
Ellivia ( all rights reserved)
;-))))

[Gość: ramona]

swietne, ellivia i do smiechu i do rozmazania tuszu ;)

[ellivia]

Troche offtopic bedzie, ale metafora "sloneczny jezor leniwie lizal
lawke"przypomniala mi pewnien kawal.
Dziewczyna z chlopakiem uprawiaja seks w parku na ławce , dziewczyna nagle mówi:
Heniek zdejmij okulary , bo mi rajstopy podrzesz
Lepiej załóz te okulary , bo ławke lizesz
;-)

zdradzam pewne szczegoly

[Gość: ramona]

zdradze cos:
bohaterka wie, jak Krzysztof wyglada, spotkali sie juz w wiekszym czatowym
gronie, jutro spotkaja sie pierwszy raz sam na sam (nie liczac obslugi
wytwornego lokalu)
poza tym Krzysztof jest doskonale wychowany, przyjedzie po nie samochodem, po
kolacji odwiezie pod mieszkanie, podaje plaszcz, przepuszcza w drzwiach itp, a
jego komplementy naprawde sa wyzszej klasy niz "truskaweczka w smietanie"

pozdrawiam :)

[masaker]

Przykro mi, bo to, co zaraz napiszę, nie będzie przyjemne, ale zdradzone szczegóły to banał do kwadratu.
Proszę, uczłowiecz jakos tego Krzysztofa niczym Romek i A'Tomek uczłowieczali Tytusa. Niech on chociaż ma
znamię na policzku albo sepleni albo ma jakis tik albo cokolwiek...
Czy ty, ramono, naprawdę chciałabys się spotykać z takim kryształem? To już chyba lepiej wazonik sobie kupić.

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Przykro mi, bo to, co zaraz napiszę, nie będzie przyjemne, ale zdradzone
> szczegóły to banał do kwadratu.
> Proszę, uczłowiecz jakos tego Krzysztofa niczym Romek i A'Tomek uczłowieczali T
> ytusa. Niech on chociaż ma
> znamię na policzku albo sepleni albo ma jakis tik albo cokolwiek...
> Czy ty, ramono, naprawdę chciałabys się spotykać z takim kryształem? To już chy
> ba lepiej wazonik sobie kupić.


chyba nie rozumiem, co masz na mysli
skad wiesz, ze Krzysztof nie ma wad? moze ujawnia sie pozniej?
tak chetnie spotkalabym sie z Krzysztofem, dawnosmy sie nie widzieli ;p
wazonik? na kwiaty od Krzysztofa?

[masaker]

Gość portalu: ramona napisał(a):

> skad wiesz, ze Krzysztof nie ma wad? moze ujawnia sie pozniej?
> tak chetnie spotkalabym sie z Krzysztofem, dawnosmy sie nie widzieli ;p
> wazonik? na kwiaty od Krzysztofa?

To nie w tym rzecz. Kiedy czytam, że wyjątkowosc Krzysztofa (oczywiscie - przy pierwszym poznaniu)
polega na tym, że podaje płaszcz i otwiera drzwi, to czuję się rozczarowany, bo to elementarne podstawy
kulturalnego stosunku do kobiet, a nie eksplozja oryginalnosci. Poza tym współczuję bohaterce
(autorce?), bo znaczy to, że do tej pory nie spotkała faceta z takim chociażby minimalnym poziomem
ukulturalnienia.

[Gość: ramona]

masaker napisał(a):
> Kiedy czytam, że wyjątkowosc Krzysztofa (oczywiscie - przy pierwszym poznaniu)
> polega na tym, że podaje płaszcz i otwiera drzwi, to czuję się rozczarowany,


masaker, nie zrozumielismy sie :(
wyjatkowosc Krzysztofa nie polega WYLACZNIE na jego kulturalnym zachowaniu wobec
kobiet
a wspomnialam o tym niejako w odpowiedzi na post elivii (z jej pomyslem na ciag
dalszy)

mysle, ze powinnismy zakonczyc te dyskusje (aczkolwiek mila)
wydawca powiedzial, ze na razie nie wyda tego :(

[masaker]

Gość portalu: ramona napisał(a):

> mysle, ze powinnismy zakonczyc te dyskusje (aczkolwiek mila)
> wydawca powiedzial, ze na razie nie wyda tego :(

Pewnie czytał naszą wymianę postów na tym forum i się zniechęcił, bo przeraziło go, ile będzie się musiał
użerać z autorem.
No to kończymy. Pa pa, ramono! Pa pa, Krzysztofie!