pytanie o "Kod...." Dana Browna

[Gość: bzyk]

książka ma tylu zwolenników co przeciwników, że postanowiłem przeczytać i
zobaczyć kto ma rację. nie czytałem jeszcze żadnej książki Browna i najpierw
zabiorę się chyba za "Anioły i..." ale mam takie pytanie: czy "Kod.." jest po
prostu wydany w dwóch różnych okładkach czerwonej i niebieskiej tak sobie czy
jakiś głębszy cel temu przyświecał????

[agata_to_ja]

Tylko różne okładki. Prawdopodobnie miało znaczenie to, że Kuryłowicz wydał to
wspólnie z wydawnictwem Sonia Draga i słyszałam, że jakoś chceli odróżnić
nakłady, ale może to tylko plotka.
Teraz wyszła ilustrowana wersja Kodu, może być ciekawa.

[Gość: bzyk]

widziałem tę ilustrowaną wersję. trochę przypomina Księgę rekordów Guinessa:)
ale w środku ciekawe ilustracje. koszt - jakieś 72 zł z tego co pamiętam.
dzięki za odp
pozdr

[Gość: *****]

Zalezy - jesli sie postarac i dobrze poszukac, to mozna ja zdobyc za niecale 50.

W Albertusie ilustrowany KOD - 49,99 zł

[Gość: Albertus.pl]

Kod Leonarda da Vinci (Wydanie ilustrowane) - Dan Brown
www.albertus.pl/?d=produkt&id=5662
---
100 ostatnio dodanych książek:
www.albertus.pl/?d=100&partner=ppp

[karol.mojzesz]

Gość portalu: bzyk napisał(a):

> książka ma tylu zwolenników co przeciwników, że postanowiłem przeczytać i
> zobaczyć kto ma rację.

To nic nie da. O jaką rację chodzi? Racjejszą czy najracjejszą? Przecież
książka może być literackim knotem, a mieć 90% zwolenników. Dokładnie tak samo
jest w polityce: ilość zwolenników nie przechodzi najcześciej w jakość
rządzenia (czytaj: demokracja jest do kitu). Wracając do książki. Temat ma
ciekawy, ale został nie-wykorzystany, skopsany, upoprawniony politycznie i
zinfantylizowany. Główny bohater do bani; nic dziwnego, że będzie go grał T.
Hanks. Aktor idealnie odwzorujący wdzięk budyniu. Ta moja opinia też nie wiele
daje. Nie o rację chodzi. A o to - komu się podoba. Chyba, że jesteś krytykiem
GW. Wtedy masz prawo wydawać sądy ostateczne.

[Gość: bzyk]

absolutnie nie jestem krytykiem... tzn może jestem ale wyłącznie na własnych
usługach. chodziło mi o dość krytyczną ocenę tej książki przez znaczną
większość osób, które ją przeczytały. oczywiście - co się komu podoba... może
niezbyt dokładnie się wyraziłem. chodziło mi o to, że spora część "publiki"
porównuje Browna do Eco z miernym skutkiem dla tego pierwszego. pisząc "rację"
miałem na myśli jak to się będzie miało do tej książki (tych książek).
bynajmniej nie uzurpuję sobie prawa do wydawania sądów ostatecznych. Eco
faktycznie, dla mnie napewno, jest juz niejako legendarną postacią w dziejach
literatury ale, mimo, że faktycznie "Kod..." może mnie również wydać się
tandetnym powieścidłem, warto przeczytać, skoro porównuje się tę pozycję do
takich dzieł, można już rzec, jakie napisał Eco.
pozdr

[bumm]

Przeczytałem "Kod" z ciekawości - no bo skoro narobił tyle szumu, to warto
sprawdzić dlaczego. Pozostaje po lekturze uczucie jak po bułce z Mc'Donalda:
rozdmuchane i prawie nic w środku. Rozumiem, że się ludziom podoba: szybko się
czyta, sensacyjna fabuła i to tego skandalizująco religijne wątki. Tylko że
język płaski, stylistyka jak z podręcznika obsługi Excella, irytująca
powtarzalność chwytów mających trzymać nas w napięciu - książka jakby napisana
wg. recepty "Jak napisać bestsellera" czy raczej "Jak napisać materiał na
hollywoodzki scenariusz". Plus jest jeden: książka prowokuje do przemyslenia
historii religii chrzecijańskiej. Tyle że jak ktoś zna np. "Świętego Graala,
świętą krew" czy inne tego typu okołograalowe teorie, to "Kod" absolutnie
niczym nie zaskoczy.

[karol.mojzesz]

bumm napisał:

> ...język płaski, stylistyka jak z podręcznika obsługi Excella, irytująca
> powtarzalność chwytów mających trzymać nas w napięciu - książka jakby
> napisana wg. recepty "Jak napisać bestsellera" czy raczej "Jak napisać
> materiał na hollywoodzki scenariusz".

Teraz ja się będę powtarzał. Kiedys o tym już pisałem na forum, dokładnie to
samo, dodając, że Pan Brązowy był nauczycielem pisania scenariuszy. Niestety,
zabrakło talentu. Po prostu, talentu! Wie, chłopina, teoretycznie, jak pisać i,
rzeczywiście, kartkując jego powieści wydać się one mogą na pierwszy rzut
powieściami. Jakieś dialogi, opisy, wtręty para-historyczne. Niestety, czar
pryska po przeczytaniu ciurkiem 30 stron. Suchota stylistyczna. Suchota
narracyjna (tu się przejdą kawałek, tu opisik z folderu, tam pojadą, znowu
opisik, tam coś znajdą, pójdą dalej coś znaleźć, a jak nie znajdą, to popatrzą
sobie na zabytki... i tak dalej). No i bohater! Nijaki. Bezpłciowy. Kiedyś
porównywałem Brązowego do Ludluma, a nawet do starego MacLeana. Tamci dwaj są o
niebo (dwa nieba) lepsi. Po prostu, zwyczajnie, dają się czytać, jeśli ktoś
lubi sensację, dreszczowce, rzecz jasna. A co do Eco, to pisał on za grube
tomy, jak na moją ograniczoną cierpliwość, rozwlekał, nużył miejscami, ale to
nudzenie miało jakiś swój urok dany talentom, artystom. Eco czuje pisanie
wnętrznościami. Brązowy to tandeciarz wśród wyrobników, żaden artysta powieści
sensacyjnej, mierny "historyk" i miernota osobowościowa. Ale byłem dziś łagodny
dla tego ćwierćinteligenta. Ufff.

[Gość: Justin]

Przeczytalam "Kod"i nie rozumiem, dlaczego ta ksiazka zrobila taka furore,
sensacyjnosc teorii tam zawartych to przeciez nie wszystko. Zabralam sie
za "Demony i anioly". Mialy byc podobno lepsze. Niestety autor powiela w obu
ksiazkach te same schematy, nawet opisy mordercow sa niezwykle zbiezne, chociaz
kontrastowe ( inny kolor skory :) Poza tym taka sama metoda narracyjna, rozwoj
akcji rowniez przebiega podobnie.Dobrze napisany gniot.

[karol.mojzesz]

Gość portalu: Justin napisał(a):

> Dobrze napisany gniot.

I tu się właśnie nie zgadzam. To znaczy, że "gniot" - zgoda, ale że dobrze
napisany - nie. Gniot to gniot.

[karodzaj]

i niebieskie i czerwone, bo taki kolor ma szata Jezusa (i domniemanej Marii
Magdaleny też) w "Ostatniej wieczerzy" Leonarda. :)

[chorwatka]

Lekturę "Kodu..." zalicyłam do tych łatwych lekkich i przyjemnych. Ciekawy
temat ale nic poza tym. Nie polecam za to "Aniołów i demonów" . Okropnie się
wynudziłam i( co mi się rzadko zdarza) nie doczytałam do końca. Miejscami
irytujące jest nagminne u Browna atakowanie Kościoła Katolickiego. Nawet dla
osób luźno z Kościołem związanych. Po prostu wszystkie zbrodnie świata autor
przypisuje Watykanowi.