"Miasto ślepców"

[Gość: Basia]

Kto czytal, jakie wrazenia???

[marghot]

czytałam ze 2 lata temu. Wrażenia jakpo przeczytaniu Dzumy czy Roku zarazy
Camusa.

[Gość: vesna]

Przerażająca książka. Koncept dający możliwości stworzenia niewyobrażalnego
koszmaru. Nie dałam rady skończyć. Jedyna książka, przy której moja wrażliwość
nie pozwoliła mi czytać dalej.

[Gość: Alek]

> Przerażająca książka. Koncept dający możliwości stworzenia niewyobrażalnego
> koszmaru. Nie dałam rady skończyć. Jedyna książka, przy której moja
wrażliwość
> nie pozwoliła mi czytać dalej.


To wiele straciłaś!

Książka napisana doskonale, bardzo podobna do Dżumy, ale trudno je obie
porównywać. Wstrząśnięty byłem, ale zupełnie inaczej ją zrozumiałem. Te
wszystkie okropieństwa, które się działy, dla czytelnika były straszne tylko
dlatego, że ci ludzie nie widzieli, poza jedną panią doktorową. Właśnie dla
tych ludzi to nie było straszne, bo nawet taki kataklizm, nie był w stanie
wpłynąć na ich postępowanie, wartości czy charakter. Pomimo warunków w jakich
musieli żyć, oni się właściwie nie zmienili. Kto był poczciwy, został poczciwy,
kto był cwany został cwany, kto był nikim, ginął jak nikt...

Ja jako czytelnik odczytałem te zjawiska jako coś normalnego, podobne
okropieństwa dzieją sie na codzień(nie czyt. dosłownie - chociaż wiele sytuacji
do strasznych już dziś nie należy, a w chwili powstania książki do takich się
zaliczały), tyle że nikt nie zwraca na nie uwagi. Wszystko co tam było to
przekrój życia.
Niektórzy po prostu lepiej widzą wszystko oczami wyobraźni, niż narządami
zmysłu wzroku. Niektórzy są wrażliwi tylko wewnętrznie...

Właściwie nic nie zmierza do pomyślnego zakończenia dla wszystkich, jedni się
cieszą, inni zaczynają płakać.

Vesna przełam się i doczytaj do końca, może lepiej okropność wygląda z dalekiej
perspektywy literatury, niż z perspektywy życia.
Książka jest obrzydliwa, bo życie też nie jest takie piękne. Może nie jemy się
nawzajem, ale kto wie...