Słowa na niedzielę

[braineater]

Wątek z założenia cykliczny, założony z nieznanych przyczyn - mozna go
traktować jako lekarstwo na niedzielnego kaca, próbę upoetycznienia
rzeczywistości albo inną wzniosłonudną bzdurę w moim wykonaniu. Szczerym mym
zamiarem jest zamieszczanie tutaj ku państwa uciesze wierszy róznych i
wszelakich, które mogą uprzyjemnić konsumpcję niedzielnej kawki & ciasteczka.
To tyle wstępu - czas na wiersz pierwszy:

Gienrich Sapgir
tłum. Jerzy Czech

Parada idiotów

Idzie piechotą
Zastęp idiotów
Idiota brodaty
Idiota perkaty
Idiota szczerbaty
Idiota kwadratowy
Idiota wielkogłowy
Idiota - w uszach ma kłaki waty

Idzie idiota pogodny
Idzie idiota swobodny
Idzie idiota sympatyczny
Idzie idiota apatyczny
Idzie idiota normalny
Idzie idiota nachalny
Idzie idiota genialny
Idzie idiota globalny

Idą idioci jedni są bogaci
Drudzy niemyci łachmyci bez gaci
Jedni jak w togi odziani w gazety
Inni zaś - w mapy kwity ankiety
Jedni swój wstyd zasłaniają płacą
Inni mądrością a inni pracą

Plany stuletnie
Niosą idioci
I domki letnie
Niosą idioci
Pewien idiota mówi "Do diaska,
Ja jeden niosę tu same fiaska
Żona histeryczka,
Mój szef jest debilem
A ja, neurastenik
Sam siebie zgubiłem"

Idą idioci z kombinatami
Internatami instytutami
Cóż to za automaty rakiety
Mity sonaty i poematy
Niosą fotosy martwej planety
I nie widziane dotąd przedmioty

Idą idocimidą idioci
Ten tego grzmoci ten temu psoci
Trzeci czwartemu popędził kota
Taki liliput a też idiota

Idioci otwarci
Jako łopaty
Idioci rozdarci
Jako plakaty
Chociaż poczciwi są ci idioci
To idąc wśród nich człowiek się poci
Śpiewają idiotyczne kantaty
Cytują idiotyczne cytaty
I nie chcą wcale wiedzieć idioci
Że wymyslili ich też idioci

Idą górnicy i dyplomaci
Idą aktywy i kolektywy
Wzdłuż nieskończonych drewnianych płotów
Idą idioci idiotów roty
Orkiestra gra im "Marsza idiotów"
Trwa nieustanny pochód jołopów
A ty sam idziesz wraz z nimi po to
by identycznie czuć się idiotą.
Może to wszystko jest naturalne?
Normalne dzozwolone moralne?
Któż się pod lufy pchał kulomiotów,
Które pokotem kładły idiotów?

Niech za spełnienie marzeń idoty
Umrę z uśmiechem błogim idioty.

Źródło: Literatura na Świecie nr 7/8 1994 strony 29-31
Pozdrowienia:)

[braineater]

tym razem czas nadszedł na niedzielną Emilię:

***
Czyste Szaleństwo to najwyższy Rozum -
Gdy je przeniknąć Zrozumienia błyskiem -
A czysty Rozum to upadek w Obłęd -
Lecz Większość - jak we Wszystkim -
Narzuca swoje Kategorie -
Przyjmij je - jesteś Normalny -
Odrzuć - czekają na Furiata
Kajdany i Kaftany -

Źródło: Emily Dickinson "Wiersze Wybrane", tłum. Stanisław Barańczak, Kraków
2000, Wydawnictwo Znak, s.111

Appendix : Jako, że organicznie wręcz nie znoszę tych paskudnie manierycznych
tłumaczeń, a wersje Iłłakowiczowny są jeszcze bardziej wydumane, poniżej
oryginał:

***
Much Madnes is divinest Sense -
To a discerming Eye -
Much Sense - the starkest Madness -
'Tis the Majority
In this, as All, prevail -
Assent - and you are the sane -
Demur - you're straightway dangerous -
And handled with a Chain -

Pozdrowienia:)
cdn.

[braineater]

tym razem ze względu na rocznicowe wydanie niniejszych słow teksty 3 autorstwa
jednego z nielicznych bogów, którzy imali się pisania poezji, Charlesa
Reznikoffa.

***
Co robisz na naszej ulicy pośród samochodów,
koniu?
Jak się miewają twoi krewni, centaur i jednorożec?

***
Wrośnięte w dachy, z dymem pośród chmur,
kominy fabryk - nasze cedry Libanu.

***
Windziarz, pracujący całymi godzinami
za grosze - zajecie nudne i trywialne -
powinien również każdego pasażera powitać
uśmiechem:
zeby się zdobyć na taki heroizm
nosi uniform.


Źródło: Piotr Sommer, Artykuły pochodzenia zagranicznego,1996 Gdańsk,
Wydawnictwo MARABUT.
Tam również więcej informacji o autorze
Pozdrowienia:)

[ash3]

Dziekuję... Bardzo pomaga (i nie na kaca;-))

[Gość: noida]

Mnie się też bardzo podoba. Z utęsknieniem czekam na przyszłą niedzielę.

[Gość: damon albarn]

niedziela..
czy zaczeka na nas?

[braineater]

tym razem Josif Brodski, czyli jakikolwiek komentarz zbyteczny. Z tomu: Josif
Brodski "Wiersze Ostatnie", tłum. K. Krzyżewska i S. Barańczak, Kraków 1998,
Wydawnictwo Znak, ss.77-79:

Pieśń na powitanie

Oto twój tato z mamą. Rodzina.
Krew z krwi, kość z kości. Nie twoja wina.
Co, smętna mina?

Oto masz jadło, oto napoje.
Oto refleksje i niepokoje.
Wszystko to - twoje.

Oto twój rejestr. Nic w tym rejestrze
Na razie nie ma, prócz: "No, jest wreszcie".
Bierz go i ciesz się.
*
Oto zarobki, oto koszt życia.
Znikoma między nimi róznica.
W tym tajemnica.

Oto ul, w którym rój pięciu (ponad)
Miliardów żywych tak jak ty monad
Ma swój pensjonat.

Oto jest książka telefoniczna.
Tajny cel demokracji to liczba.
Prymat w niej kicz ma.
*
Oto ślub (najpierw)i rozwód (potem):
Jedyna w świecie rzecz stała to ten
szyk. Inne - potęp.

Oto żyletka, oto twój przegub.
Uderz terrorem w pierwszego z brzegu:
Siebie samego.

Oto w lusterku blask dentystyczny.
Oto sny twoje o ośmiornicy.
Dlaczego krzyczysz?
*
Oto masz ekran telewizora.
Przed chwilą twój kandydat w wyborach
Przegrał, nieborak.

Oto weranda. Czytaj tygodnik,
Patrz, jak twój jamnik, bezczelny szkodnik,
obsrywa chodnik.

Oto herbatka, w której zapłonął
Odblask żarówki łzą zasuszoną.
To - nieskończoność.
*
Oto pigułki w fiolce. Migrena.
Po wywołaniu kliszy rentgena.
Następna scena:

Cmentarz, trawniki jego zadbane.
Przejedź się jeszcze raz karawanem,
Nim zabrzmi "amen".

Oto testament i spadkobiercy.
Oto świat, żywszy i przestronniejszy
Po twojej śmierci.
*
A oto gwiazdy. Lśnią z dawną siłą,
Jak gdyby ciebie nigdy nie było.
Może tak było?

Oto pośmiertny byt, w którym nie ma
Ni śladu ciebie. Twego istnienia
Brak w tych przestrzeniach.

Witaj w ich mroku, gdzie gaśnie tchnienie,
Gdzie zastępuje jasne zbawienie
Saturna wieniec.

Tak to mniej wiecej wyglada....

[dr.krisk]

Dobre slowo na niedziele, choc melancholijne. A moze dlatego dobre, ze
melancholijne?
Cos mnie napadlo dzis jakos: za oknami ulewa subtropikalna, po nocy tesknie
rycza wielkie lokomotywy wlokace dlugasne pociagi pelne dobr wszelakich.
A pierwszy wagon.... jak to bylo? Nie pamietam....
Pozdrawiam zdalnie.
KrisK

[yanga]

Mnie Twój post przywołał w pamięci ten fragment prozy Ajtmatowa:
"Pociągi w tych krainach jechały ze wschodu na zachód i z zachodu na wschód...
A po obu stronach linii kolejowej rozciągały się tam wielkie pustynne
przestrzenie - Sary-Ozeki, Środkowe Ziemie Żółtych Stepów.
W krainach tych wszelkie odległości obliczano od linii kolejowej, jak od
południka Greenwich...
A pociągi jechały ze wschodu na zachód i z zachodu na wschód..."

[staua]

Tez czekam...
A mozna cos od siebie dodawac?

[ash3]

Piekne! Na poniedziałek też znakomite:-)

[braineater]

Peter Porter

Opłakiwanie właściciela

To był koniec człowieka ale zmarło również
Dziesięć garniturów, dwadzieścia koszul, krawaty i szaliki
Z Clare College, radio-adapter, sto płyt tanecznych
I "Pory roku" Vivaldiego, muszle zebrane
Na Ibizie i Sark, książki wydawnictw Phaidon i Skira
Pogięte i bez okładek - dwadzieścia zaproszeń
Na Bale i Prywatki Składkowe, niektóre dopiero się odbędą,
Gin, Whisky, Cointreau, Kirsh, Drambuie,
I nie rozpieczętowany list od matki,
I nie ukończony list do trenera wioślarskiego.
Ponieważ jego Babunia jeszcze żyła, kupa forsy
Którą miał dostać w spadku nie umarła, ale kto
Potrafiłby tchnąć życie na powrót w jego przedmioty,
Umieścić Humpty Dumpty'ego bezpiecznie na wysokiej tamie?
One umarły dla niego, bo on żył dla nich.
W śmierci dzielą pokój - nikt nie wie
Teraz, gdy wszystkie jego rzeczy umarły, że on był kiedyś żywy.

Źródło: Peter Poter, Wiersze, tłum. Andrzej Szuba, "Literatura na świecie" 8
(112),Warszawa, sierpień 1980, s. 228.

[braineater]

Ogłaszam koniec Wielkiej smuty, wierszy o umieraniu, odchodzeniu, zostawianiu
rzeczy, bo minął mi już nastrój dekadenckiego 15 latka pod niebezpiecznym
wpływem Shopenhauera. Tak więc czas na 5 wierszyków pogodnych, zabawnych i w
ogóle ha ha. Na początek Gintaras Grajauskas, czyli poniekąd kryptoreklama
nowej "L n Ś", litewską prozą & poezją wypełnionej po same brzegi.

Gintaras Grajauskas
Kineskop

przedmiot, na który patrzymy
to kineskop


wydaje się płaski
a tak naprawdę jest jak worek
pełen małych kropeczek
które migają
i skaczą
jak pchły


te kropeczki na rozkaz
zajmują swoje pozycje
i układają się w "drzewo", "drapacz chmur"
"kryzys na Bałkanach" albo "L. Di Caprio"
(widzisz, jak świeci jego "biała
koszula" - to właśnie te kropeczki)


więc jeśli zobaczysz coś
strasznego - nie bój się, nie daj
się nabrać

nie ma tam dżungli ani powodzi
ani zombie z krajzegą


nie mówię, że niczego nie ma
(jak twierdzą obskuranci)


jest nieskończenie wiele
kropeczek


Źródło: Gintaras Grajauskas, "Wiersze", tłum. Izabela Korybut-
Daszkiewicz, "Literatura na Świecie" 1-2 (402-403)2005, s.230

PS Co to jest "krajzega"?

[daltonistka]

krajzega - piła tarczowa; wyr. poch. niem.: Kreissäge; 'Włącz krajzegę, bo muszę
przeciąć dwie deski'.

+ www.film.org.pl/prace/ostre_kino.html, czyli kilka wskazówek, co
jeszcze można przeciąć krajzegą oprócz dwóch desek

polecam, bardzo pouczające

proza życia.......

[hrabalek]

....i w ten sposób wątek z poezją zarżnięto piłą tarczową:(((

Informator stolarski..

[dr.krisk]

>
> PS Co to jest "krajzega"?
>
Fachowo i po polsku: pila tarczowa. Z niemieckiego wziete.
Pozdrawiam poniedzialkowo.
KrisK

[braineater]

Teksańska masakra krajzegą!!!???
Jednak nazwa Niemcy ma wielki sens:)
Dzieki za odpowiedzi
Pozdrowienia:)

[braineater]

Dziś bożyszcze studentek anglistyki, ukochany poeta Margaret Tatcher i
brytolskiego establishmentu, aczkolwiek jak biografie głoszą 'strasnie zły
człowiek":)

Philip Larkin

ANNUS MIRABILIS


Stosunek płciowy zrodził się jako idea
W roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym trzecim
(Dla mnie trochę za późno przyszła ta nadzieja) -
Między zdjęciem zakazu z "Chatterley" (takiej powieści)
A nagraniem przez Beatles pierwszego longplaya.

Do owej pory wszystkim, co czekało nas tu,
Był jeden wielki przetarg, jedno nieskończone
Użeranie się z lubą o ślubny pierścionek,
Wstyd, który się zaczynał w wieku lat szesnastu
I rozszerzał na wszystko, aż nastawał koniec.

I nagle cały konflikt, co trwał bez ustanku,
Ustał: ni stąd ni zowąd ludzkość wstała rano
I stwierdziła, że każdy zaczął czuć to samo,
Że życie będzie wiecznym rozbijaniem banku,
Grą, która gwarantuje każdemu wygraną.

Toteż lepiej nie żyło nam się nigdy w dziejach
Niźli w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym trzecim
(Choć dla mnie już za późno przyszła ta nadzieja) -
Między zdjęciem zakazu z "Chatterley" (takiej powieści)
A nagraniem przez Beatles pierwszego longplaya.

Źródło: Philip Larkin, 44 wiersze, tłum S. Barańczak

[Gość: Nastolata]

Ja wiem, że ten wiersz jest piękny, ale on mi się nie podoba.
A teraz tak na serio: nie wiem za bardzo o co tu chodzi i nie rozumiem tego
wiersza, ale z drugiej strony... może jeszcze nie muszę???

Staua spytała się czy można dodać coś od siebie, a że nie dostała odpowiedzi,
to ja pierwsza zaryzyjuję:

***
Bije mnie
Bije mnie po głowie
Boli
Bije
Bije mnie w plecy
Boli
Coraz bardziej
Niby nic a jednak
Kłuje
Szczypie
Spływają po mnie strużki
Samej siebie
A wraz z nimi biegnie brud
Minionych dni
Uderza we mnie z taką siłą
Że jakbym stała na palcach
To bym się pewnie przewróciła
I pluje mi w twarz
Z premedytacją
I jest mi zimno
Gdy mnie przenika

Wiosenny czysty deszcz

[braineater]

Feel free:)
Zrobi się z tego po prostu antologia
Jeden warunek - pisz czyje to je i skąd jakby kto miał ochotę siegnąc po więcej
A do lubienia Larkina nie zmuszam:)
Pozdrowienia:)

[Gość: Nastolata]

Z tym sięgnięciem to może być problem, bo jeszcze nic nie wydałam, ale postaram
się co jakiś czas coś dorzucić...
Serdecznie pozdrawiam:)

[ash3]

Fajne!

[Gość: studentkanglistyki]

Sorry, nie mogłam sie powstrzymać:

Annus Mirabilis
by Philip Larkin


Sexual intercourse began
In nineteen sixty-three
(which was rather late for me) -
Between the end of the Chatterley ban
And the Beatles' first LP.

Up to then there'd only been
A sort of bargaining,
A wrangle for the ring,
A shame that started at sixteen
And spread to everything.

Then all at once the quarrel sank:
Everyone felt the same,
And every life became
A brilliant breaking of the bank,
A quite unlosable game.

So life was never better than
In nineteen sixty-three
(Though just too late for me) -
Between the end of the Chatterley ban
And the Beatles' first LP.

Słowa na poniedzialek;)

[szpikulec1]

Tramwajowi ludzie



Polskie życie
Pytają przy deserze
i u więziennych bram,
co nam ta noc zabierze
i co daruje nam.

Czernieją miejskie wieże,
siwieje nieba błam...
Co nam ta noc zabierze
i co daruje nam?

Zasiądźmy znów za stołem
i jak za dawnych lat
wspomnienia niewesołe
zamieńmy w śmieszny żart.

Kobiety naszych marzeń
niech przy nas siądą tuż,
to nic, że na zegarze
późna godzina już.

Za nasze polskie życie,
za takie, jakie jest,
wypijmy wódki łyczek
z domieszką cichych łez...

I niech serdeczne gniewy
na chwilę pójdą w kąt,
bo my jak morskie mewy
w tym domu mamy ląd.

Już pokolenie młode
dobiera nowy ton
i jutro pójdzie w szkodę
u boku ślicznych żon...

Życie rozdaje role,
a czasem pisze wiersz,
niech o tym naszym stole
kiedyś napisze też.

Rozbieliły się...
Rozbieliły się mroki grudniowe,
dzień się zrobił podobny do dnia...
A myślałam - nie zmrużę już powiek,
umrzeć nie chcę, a żyć - jakoś strach...

Rozstąpiły się góry lodowe,
ciepły promień dosięgnął do dna...

A myślałam - nie zmrużę już powiek,
umrzeć nie chcę, a żyć - to nie ja.

Zazgrzytały traktory bojowe,
do remontu im trzeba, bo rdza...

A myślałam, że zgubił się człowiek,
umrzeć trudno, a żyć - czy się da?

Wyśpiewały się pieśni lipcowe,
wykrzyczały się krzyki do dna...

Teraz będzie weselej i zdrowiej,
a co złote, to złote, to trwa.

Rozśpiewały się ptaki majowe,
coraz bliżej i bliżej do dnia,
powitajmy dzień chlebem i słowem,
i muzyka niech gra, niech nam gra!


Umarł Polak
Zimę, po pierwsze, mamy ciężką,
możeśmy też zanadto cwani,
coś nam ładnego bardzo - przeszło,
jak gdybyśmy odczarowani...
Ale to wróci, wrócić musi,
gdzież chytra minka do Polaka,
możeśmy trochę sercem głusi,
lecz dusza wciąż nie byle jaka,
oberek, obereczek, kujawiaczek...
Umarł Polak, umarł
i leży na desce,
umarł prostym chamem,
a ożyje wieszczem,
bo w Polaku - taki zwyczaj,
że nie żyje się za życia,
ale potem, hej, po śmierci,
to się Polak mocno wierci,
kipi, rośnie niby twaróg...
gdzie jest drugi taki naród?
Stoi otwarta Puszcza Piska,
sarny na serce w boru mrą,
niby siedzimy na walizkach,
a stare domy nam się śnią.
Każdy z nas - piechur i wędrowiec,
na pamięć kursy walut zna,
a do kierdelu białych owiec
rzewną pamięcią co dzień gna.
Umarł Polak, umarł
i leży jak w kinie
jak po niego przyjdą,
to się im wywinie,
bo w Polaku taka szkoła,
gdy wołają - on nie woła,
kiedy tańczą - on nie tańczy,
i czy z tarczą, czy na tarczy,
kipi, rośnie niby twaróg...
gdzie jest drugi taki naród?
Kiedy się lubi - no to do dna,
kiedy się czubi - to do pełna,
do tego jesień jest pogodna,
choć duży wiatr, a słaba wełna.
Trudno pokochać po trzeźwemu,
dlatego mało trzeźwych dzieci
i może właśnie dzięki temu
nam się ta Polska nie rozleci.
Umarł Polak, umarł
i leży na tacy,
głoszą przemówienia
żałobni rodacy,
aż tu nagle - kur zapieje,
Polak wstaje i trzeźwieje,
kipi, rośnie niczym twaróg...
gdzie jest drugi taki naród?
Tramwajowi ludzie
są bardziej zmęczeni, znudzeni
niż ludzie z liliowych lotnisk.
Tramwajowi ludzie
podobni do cieni,
tylko że bardziej samotni

Bo na końcowych przystankach
ranek ma szary smak,
noce są zawsze za zimne,
a łzy za gorące - tak, tak.

Tramwajowi ludzie
wytrwali jak sosny i klony,
stłoczeni wędrują do nieba.
Tramwajowi ludzie,
mężowie i żony,
którym brak słońca do chleba.

Bo na końcowych przystankach
ranek ma szary smak,
noce są zawsze za zimne,
a łzy za gorące - tak, tak.

Są też takie pętle...
Są pętle piękniejsze niż inne,
gdzie szumi z daleka rzeka...
Tam zajeżdża tramwaj
nadziei niewinnej
i na ten tramwaj ktoś tam czeka.

Agnieszka Osiecka

free.art.pl/osiecka/w06.html

[szpikulec1]

Tramwajowi ludzie

Tramwajowi ludzie
są bardziej zmęczeni, znudzeni
niż ludzie z liliowych lotnisk.
Tramwajowi ludzie
podobni do cieni,
tylko że bardziej samotni

Bo na końcowych przystankach
ranek ma szary smak,
noce są zawsze za zimne,
a łzy za gorące - tak, tak.

Tramwajowi ludzie
wytrwali jak sosny i klony,
stłoczeni wędrują do nieba.
Tramwajowi ludzie,
mężowie i żony,
którym brak słońca do chleba.

Bo na końcowych przystankach
ranek ma szary smak,
noce są zawsze za zimne,
a łzy za gorące - tak, tak.

Są też takie pętle...
Są pętle piękniejsze niż inne,
gdzie szumi z daleka rzeka...
Tam zajeżdża tramwaj
nadziei niewinnej
i na ten tramwaj ktoś tam czeka.

[czytanka1]

dwa tysiące lat temu
urodziła panna w Galilei
niemowlę

dziecko było bezbrzeżnie nagie
a ona nie miała nic
oprócz miłości

i tak rosło
ogrzewane oddechem
aż dorosło
do nienawiści

i przybili go do drzewa ludzie
a ona patrzyła

potem - mówią- że wstąpiła w niebo
ale równie dobrze mogła zstąpić w ból
tak był głęboki


H. Poświatowska" Wielkopostna legenda"

[braineater]

Jaoko że paluchy z przeżarcia popuchłe to i stukać się nie chce, więc dziś
wierszyczek okolicznościowy z kolekcji 'ctrl+c; ctrl+v'

Andrzej Sosnowski
Piszemy
W wieku XXI Bóg będzie atrakcją turystyczną albo nie będzie Go wcale.
Oczywiście. To powiedziawszy, musimy się jednak dobrze zastanowić.
Czy ktoś nie powiedział już czegoś podobnego?

Tak, widzę birnhamski las waszych rąk, opuśćcie, możecie już teraz opuścić.
Oczywiście. Nie trzeba być dziennikarzem,
żeby mieć swoje skromne zdanie. Czy w takim razie Jaś mądrze proponuje

zastąpić słowo "turystyczną" słowem "dziennikarską"? W takim wypadku, Jasiu,
już nie atrakcją, ale? Tak jest, sensacją. Zapiszę umownie nasz wzór na
tablicy -
SD (AT) albo zero. I jeszcze przekreślę zero. Brawo! Tylko jeżeli NIE przyjąć,

że nawet w tej naszej ostatniej podróży musimy ciągle być kimś, jakby w rodzaju
specjalnego wysłannika, albo turysty z wachlarzem
rewelacyjnych atrakcji. Proszę? To chyba jasne, że mam na myśli p a k i e t,

pamiętamy przecież Schulza z jego sanatorium.
Trzykrotna nieśmiertelność? Marylko, to nie ma teraz nic do rzeczy.
Firma Uszczerbek & Szwank? Karolu, takie żarty lepiej zachować dla siebie.

Cisza. Teraz proponuję tak: podzielimy się na dwie grupy, turystów i
dziennikarzy,
i zobaczymy, która grupa przygotuje najciekawszą relację.
Pamiętając, że turysta pisze swoją wypowiedź w formie listu do wybranej osoby

a dziennikarz wstrząsający reportaż. Słucham? Czy ktoś
to wyda? Lecz w tym momencie - co to ma być w ogóle za pytanie?
Ilość znaków? "Długość prawie epicka, ale gęstość haiku". Ja żar-

tuję. Nie, najwyżej felietonowa, Karolinko. Dobrze. Jeśli więc nie ma
dalszych pytań? - - - spróbuję was wprowadzić w poetycki nastrój.
Była sobie raz mała stacyjka. Garstka podatników marznie na peronie.

(Czekają na podmiejski, który musi przepuścić ekspresy.) Ciemno,
duża śnieżyca. Nagle: Unde malum, unde malum dzwoni drezynka
i znika. Chwilę potem: szu szu, nadjeżdża Baczewski. Bóg osobowy

Bóg pospieszny Bóg osobowy Bóg pospieszny. Powolutku -
Bóg osobowy Bóg pospieszny Bóg osobowy Bóg pospieszny.
Piszemy.


Źródło: www.biuroliterackie.pl/przystan/czytaj.php?site=220&co=txt_0061

[Gość: Nastolata]

Ojeju ale dziwne. I takie... skomplikowane. No cóż, chyba to ze mną jest coś
nie tak, jeśli nic nie rozumiem :)
A teraz znów coś od siebie. Nie wiem tylko czyt nie za słodkie jak na ten wątek:

* * *

Staram się jak mogę.
Chcę być ucieczką dla ludzkiej natury,
gnębione zwierzęta gładzić swym spojrzeniem.
Chcę być wieżą pokory i stolicą ufności.
A swe ciche pragnienia oddawać tylko Matce
i stąpać z nią w myślach po niebieskiej wodzie.
Ale nic więcej nie wymagać.

Rzucałabym wtedy okruszki serca ślepym kaczkom,
obcięłabym sobie wszystkie włosy,
żeby czymś wiązać koniec z końcem
i powyrywałabym kłamstwom ich za długie nogi
(aby nie mogły dotrzeć tam gdzie nie trzeba).

I wreszcie poczułabym się czymś więcej niż kochanym dzieckiem.

I to by było na tyle. Źródło: moja głowa. Niedostępne.

[czytanka1]

"Był samotny z tym swoimi zdumieniem
pośród istot, które się nie zdumiewały
- wystarczyło im istnieć i przemijać.
Człowiek przemijał wraz z nimi
na fali zdumień.
Zdumiewając się wciąż się wyłaniał
z tej fali, która go unosiła,
jakby mówiąć wszystkiemu wokoło:
"zatrzymaj się!- masz we mnie przystań"
"we mnie jest miejsce spotkania
z Przedwiecznym Słowem"-
"zatrzymaj się , to przemijanie ma sens"
"ma sens...ma sens...ma ...sens!"

Jan Paweł II "Tryptyk Rzymski" ( Strumień/fragment/)

[bobofruit99]

Droga czytanko, czy masz słabość do kossaków? A może znalazłbym w Twoim
gabinecie reprodukcję "Słoneczników" van Gogha? I co sądzisz o Arnoldzie Schönbergu?

jako że

[braineater]

z powyższym tekstem raczej sie nie zgadzam, do mej estetyki nie trafia on
nijak, acz nie zamierzam czytance1 prawa do cytowania czegokolwiek i w
jakichkolwiek okolicznościach odbierać, pozwole sobie uznac wątek 'Słowa na
niedzielę' za wątek z mej stony zamknięty, tym samym zostawiając go pod czuła
opieką pozostałych uczestników forum.
Pozdrowienia

[Gość: daria13]

Nie rób nam tego, proszę! To jest wyjątkowa chwila, więc Czytanka1 umieściła
wyjątkowy wiersz i choć nie mieści się on w Twojej estetyce, do czego masz
pełne prawo, nie zostawiaj tego wątku, bo niektórzy z nas bardzo czekają na
Twoje - nietwoje Słowa na niedzielę. Przy całym szacunku dla wierszy Nastolaty,
które są naprawdę dobre, może ona nie udźwignąć ciężaru tego wątku, a
umieszczane przez Ciebie Słowa na niedzielę są zawsze bardzo intrygujące i
ważne.

Proszę o poparcie ze strony innych wielbicieli Słów na niedzielę w wykonaniu
Braineatera !!!!

[szaraiwka]

popieram apel,
na tace rzucam moj grosz niewdowi i niepanienski byleby slowem dobrym na
niedziele uraczoną zostac. NIE ZAMYKAC!!!!!!


O drogi nasz Braineaterze
gdy się siła fanów zabierze
co kocha niedzielne słowa
rozpoczniesz wątek od nowa?
Lub raczej nie przerwiesz starego?
obiecaj, obiecaj kolego
bo dla nas to edukacja
dla ciebie zas satysfakcja -
w niedziele dzierżysz rząd dusz
taka jest prawda i już!!!!!!!!!!!

[szaraiwka]

ups ja tu rzucam groszem a widze nizej ze i bez przekupstwa sie obeszlo :-) tym
lepiej :-)

[braineater]

Dżizas!
Się normalnie poczułem jakby mnie kto przybrał w betonowy płaszyk Konrada
& żelazne onuce Wallenroda.
Jaka edukacja, jaki rząd dusz?!
To przecie są tylko wiersze cudze, nic więcej - ot rozrywka dla ócz, i
oszczędność dla nogów bo do biblioteków chadzać po nie nie trza.
To samo robią zresztą na portalu Poema www.poema.art.pl/
A ja tylko leczę łikendowego kaca:)
Pozdrowienia:)
cdn.

[szaraiwka]

no nie do wiary wlasnie przed chwila polecilam poeme na innym forum :-) coz za
zbieg okolicznosci... hmmm...

A nazywajmy slowo na niedziele jak nam sie zywnie podoba byleby bylo... coz ci
co dokonuja wyborow np. lektur szkolnych jakis rzad dusz jednak pelnia...
podobnie z szanownym kolega i prosze tu nie wzywac nadaremno, nawet w wersji
angielskiej fonetycznej :-)

[braineater]

Ok - skoro to czyta choc jedna osoba to ja sie kończę bawić w przedszkole i
obrażanie się na swiat cały i nadaję część kolejną.

Guillaume Apollinaire
Ostatni Rozdział

Wszyscy zbiegli się na główny plac
Przyszli biali murzyni żółci i kilku czerwonoskórych
Przyszli robotnicy z fabryk których wysokie kominy nie dymiły już z powodu
strajku
Przyszli murarze w ubraniach zasmarowanych gipsem
Przyszli pomocnicy rzeźników z rękami uwalanymi krwią
Piekarczykowie bladzi od mąki
I subiekci ze sklepów wszystkich branż
Przyszły straszne kobiety z dziećmi na rękach i uczepionymi u spódnic
Przyszły kobiety nieszczęsne ale wyzywające
uszminkowane wymalowane i o dziwacznych gestach
Przyszli inwalidzi ślepcy beznodzy bezręcy kulawi
Przyszli nawet księża i kilku elegancko ubranych mężczyzn
I miasto wokół placu zadawało się martwe bez jednego drżenia.
/tłum. J. Hartwig/

Źródło: Guillaume Apollinaire, Wybór pism, wstępem, komentarzem i notami
opatrzył Adam Ważyk, PIW 1980, s. 318

[hrabalek]

[hrabalek]

hrabalek napisała:

>
(Przepraszam , za szybko kliknełam , głowa inaczej dziś pracuje niż ręce).

Trudne chwile............pisz dalej.............

[ash3]

Ja też czekam na Twoje "słowa" i dziękuję za GA.

[Gość: kwiecienka]

wątek miał być z założenia cykliczny, tak więc proszę natychmiast opuścić teren
przedszkola i już myśleć o przyszłoniedzielnej dawce liryki
przecież ludzie czekają!!!
no jak to, niedziela bez braineatera?!

[Gość: noida]

No właśnie, już też miałam coś napisać o swojej tęsknocie za właściwymi słowami
na niedzielę, ale na szczęście inni już mnie wyręczyli ;-)

[Gość: daria13]

Dziękuję:)

[Gość: czytanka]

Bardzo dziękuję za zwrócenie mi uwagi, że nie zauważyłam przy wejściu na to
forum tabliczki "wejście dla "estetycznie innych" zakazane". Odkrywając to
forum myślałam ,że poznam tu ludzi, z którymi można będzie porozmawiać o
książkach ,co nie zawsze musi oznaczać zgadzanie się ze sobą, a tym bardziej nie
oznacza obrażania się na innych ,że piszą nie po naszej myśli. Bardzo dziękuję
za wyprowadzenie z błędu. A... jeszcze co do pytania bobofruita, nie na mojej
ścianie nie wiszą "Słoneczniki", a co zachowam dla siebie, w tym szanownym
gronie tego typu wyjaśnienia byłyby zbyt banalne.

Hm.......

[hrabalek]

Tyle tu miejsca dla wszystkich wierszy i ludzi,
dla wierszy pisanych ku naszej uciesze , które mogą uprzyjemnić konsumpcję
niedzielnej kawki z ciasteczkiem-jako pisze Braineter,
i dla tych wierszy pisanych w takich chwilach jak te , które się dzieją....
z potrzeby wielkiej serca i duszy........niespodziewanie,

piszcie tutaj , gdzie tyle miejsca, broń Boże na Berdyczów..........

.......i tak jest bardzo estetycznie, dzięki dla obojga.......

Nie przejmuj sie!

[dr.krisk]

Na mojej scianie wisza rozne rzeczy, pracowicie wystrzyzone z prasy
ilustrowanej, z przewaga tresci moralnie wzglednych. I bardzo dobrze!
A "Sloneczniki" sa naprawde sliczne.
Pozdrawiam!
KrisK

czytanka

[braineater]

no i się wygłupiłem byłem fest
raczej niepotrzebnie
wyszedł kieszonkowy hitlerek
i chyba mi głupio..
Pozdrowienia

[ada08]

Ach, to pianino, to pianino,
W które ktoś wciąż na górze tłucze!
Te dźwięki, co bez przerwy płyną
Nad głową mą uparcie hucząc!

Nieszczęsne polki i romanse,
Dobre dla stróżek z kamienicy,
Palcówek subtelne niuanse
I "Modlitwa dziewicy"!

Gdzie wiosną uciec od tych tonów?
Co robić z tą niedzielą w mieście?
Nie ma co robić także w domu ...
Nie ma co robić nigdzie w świecie!

Hej tam, dziewczynko za pianinem,
Ja wiem, że nie masz wcale duszy!
Sidła twych tęsknych gam ominę,
A ich nostalgia mnie nie wzruszy ...

Fatalne te bukiety wspomnień,
Fałszywe te legendy zwiędłe,
Dość! Dość! Widząc, jak idziesz do mnie,
Dusza ma także zaraz zbiegła ...

Fakt, pod niedzielnym szarosinym
Niebem, nie robiąc nic, się pętam
I każdy ton tej kataryny
Do trzewi mi (biedaczek) sięga!

A więc już mną szaleństwo włada!
Żonaty, stłukłbym gębę miłej,
A potem na kolana padał,
Plotąc te słowa dość zawiłe:

"Me serce jest za bardzo w środku,
A tyś jest tylko ludzkim ciałem,
Nie miej mi tedy za złe, złotko,
Że trochę bólu ci zadałem"

/przekład Ryszarda Matuszewskiego/

:-)

No tak ... Jednak kawał chama był z tego poetycznego Julesa L. :-)
Lubił , a nawet lubiał :-) kobiety bijać oraz na inne sposoby się znęcać.
(Co prawda chyba tylko w wyobraźni, bo fizycznie to był raczej
słabowity. Gruźlica ... I 27 lat tylko żył...).

No, ale z drugiej strony, taka kobieta czy tam dziewczynka hucząca
nieudolnie na pianinie może zdenerwować, nawet w niedzielę, nawet
poetę.

I nie tylko poetę.

Mam taką dziewczynkę-sąsiadkę piętro wyżej. Huczy na pianinie nie
tylko w niedziele. Huczy cały boży tydzień, ale najbardziej w niedziele.
Ostatnio, w tych smutnych dniach, huczy okolicznościowo ''Arkę''.
Pobożna dziewczynka chociaż niemuzykalna. Albo niemuzykalna chociaż pobożna..

Powiada lud, że ''jak Pan Bóg dopuści to i z kija wypuści'',
ale w przypadku popisów muzycznych mojej sąsiadeczki to chyba i Pan Bóg
zatkał sobie uszy desperacko :-)

A poza tym to bardzo miła dziewczynka. Lubi jeździć na rowerze i uganiać
się za swoim psem. Mało ma jednak na te przyjemności czasu, nawet w
niedziele, bo jej ambitni rodzice pilnują, żeby nie zaniedbywała gry
na pianinie, do czego doprawdy nie ma iskry bożej ta dziewczynka.

I po co tak dręczyć dziecko? I zmuszać je, by dręczyło sąsiadów?

:-)

Miłej niedzieli wszystkim ! A zwłaszcza tej dziewczynce :-)

a.

A tu jest oryginalny tekst tego wiersza, jeśli ktoś woli czytać w oryginale.

Dimanches(II)

Oh ! ce piano, ce cher piano,
Qui jamais, jamais ne s'arrête,
Oh ! ce piano qui geint là-haut
Et qui s'entête sur ma tête !

Ce sont de sinistres polkas,
Et des romances pour concierge,
Des exercices délicats,
Et La Prière d'une vierge !

Fuir ? où aller, par ce printemps ?
Dehors, dimanche, rien à faire....
Et rien à fair' non plus dedans....
Oh ! rien à faire sur la Terre !....

Ohé, jeune fille au piano !
Je sais que vous n'avez point d'âme !
Puis pas donner dans le panneau
De la nostalgie de vos gammes....

Fatals bouquets du Souvenir,
Folles légendes décaties,
Assez ! assez ! vous vois venir,
Et mon âme est bientôt partie....

Vrai, un Dimanche sous ciel gris,
Et je ne fais plus rien qui vaille,
Et le moindre orgu' de Barbari
(Le pauvre !) m'empoigne aux entrailles !

Et alors, je me sens trop fou !
Marié, je tuerais la bouche
De ma mie ! et, à deux genoux,
Je lui dirais ces mots bien louches :

" Mon coeur est trop, ah trop central !
" Et toi, tu n'es que chair humaine ;
" Tu ne vas donc pas trouver mal
" Que je te fasse de la peine ! "

[ada08]

ogłuszona dźwiękami dobiegającymi z góry, że to Laforgue napisał ten wiersz,
Jules Laforgue :-)
a.

Słowa na niedzielę vol 10

[braineater]

A ja dzisiaj po germańsku, z serii wiersze współczesne, w tym wypadku
współczesne oznacza gdzieś pomiedzy 1829 a 1856 rokiem, ale jakos wierszyczek
poniższy nadal do mnie trafia aktualnością. Tyle tytułem wstępu.

Henryk Heine

Zwyrodnienie

Wydaje mi się, że przyroda
Dziś z ludzkich błędów bierze wzór,
Że kłamią kwiaty i zwierzęta,
Że nawet ptaków kłamie chór.

W niewinność lilli już nie wierzę,
Bo motyl, kolorowy trzpiot,
Tańcuje koło niej - i czuję;
Niewinność jej zabierze w lot.

Nie wierzę też w fiołka skromność,
To kokieteria. Skromny kwiat
Cichaczem marzy wciąż o sławie,
Jakby swą wonią pobić świat.

Nie wierzę również w śpiew słowika.
Jego piosenka

[bobofruit99]

> w tym wypadku
> współczesne oznacza gdzieś pomiedzy 1829 a 1856 rokiem, ale jakos wierszyczek
> poniższy nadal do mnie trafia aktualnością

Nie ma się czego tłumaczyć

[bobofruit99]

tłum. A. Libera, of kors

[braineater]

bobofruit99 napisał:


>
> BTW: czy ten Adolf Sowiński ma coś może wspólnego z Grzegorzem Sowińskim --
> fenomenalnym tłumaczem z niemieckiego?
>
Oj gupi chopok ze wsi jestem i nie wiem, bom w niemieckim wybitnie nie ócony:)
ale jesli ma coś wspólnego, to panowie prywaty nie uprawiali i wśród wielu
tłumaczy w tych tomach pan Grzegorz Sowiński nie występuje.
Pozdrowienia:)
A Holderinek mhmmmmmm:)

"Wierszyk ostrzegający przed zgubnymi skutkami..."

[makusia_p]

Z tomiku "Uśmiech bez kota" Antoniego Marianowicza:

Raz mysikórlik i pasikonik
Do baru poszli na gin i tonik.

A kiedy szklanek wypili osiem,
ktoś z nich rzekł (nie wiem, kto był tym ktosiem):

"Już mi się wszystko we łbie kiełbasi -
Kto tu jest mysi, a kto jest ptasi?"

Rzekł drugi: "Przyznam, ze tu mi wisi
To, kto jest pasi, a kto jest mysi".

Zaś kiedy szklanek wypili dziesięć,
Każdy rzekł sobie: "Dłużej tu nie siedź!"

I pojechali razem na kulig
A) mysikonik, B) pasikrólik.

[Gość: Nastolata]

Jako że dośc późno (godz. 21.19!) zorientowałam się, jaki mamy dziś dzień i, że
byłoby miło coś dzisiaj napisać w związku z niedzielą, zamieszczam tu dość mało
optymistyczny, cuchnący nieco banalną tematyką wierszyk:


Film o końcu świata

Scena pierwsza
Ludzie malutcy jak mrówki
Chodzą swoimi ścieżkami

Scena druga
Uczniowie szkoły katolickiej śmieją się z żebraka
Młody chłopak wyrywa torebkę staruszce
Jakiś facet strzela do dzieci
Matka topi własnego syna

Scena trzecia
Cała rodzina siedzi przed telewizorem
i czeka w napięciu na wyniki lotto
Lecz i tak wszystko stracone

Scena czwarta
Brak części tekstu- trzeba improwizować
Wyciszenie
Światło gaśnie

Koniec filmu
Taśma się skończyła
Saga rodzinna dobiegła końca

Ostatnia szansa przepadła na dobre.

Moje. Niestety (ach, ten wiek dojrzewania i wątpliwości co do sensu życia!)
Dobranoc i pozdrawiam :)

"Modlitwa o dobry humor"Thomas Moore

[hrabalek]

"Panie,
daj mi dobre trawienie
i także coś do przetrawienia.
Daj mi zdrowie ciała
i pogodę ducha,
bym mógł je zachować.
Panie, daj mi prosty umysł,
bym umiał gromadzić skarby
ze wszystkiego, co dobre,
i abym się nie przerażał
na widok zła,
ale raczej bym potrafił wszystko dobrze zrozumieć.

Daj mi takiego ducha,
który by nie znał znużenia,
szemrania,wzdychania, skargi,
i nie pozwól, bym się zbytnio
zadręczał tą rzeczą tak zawadzającą,
która się nazywa moim "ja".

Panie, daj mi poczucie dobrego humoru.
Udziel mi łaski rozumienia żartów,
abym potrafił odkryć w życiu odrobinę radości
i mógł sprawić radość także innym."

Mi tam się podoba

[Gość: Nastolata]

Podoba mi sie ten wiersz. To naprawdę ładny wiersz.
Jakie życie byłoby piękne gdyby wszyscy ludzie się tak modlili... I jeszcze
jakby Bóg nas słuchał... Wojen by nie było... Ale cóż! Nobody's perfct, a life
is brutal and full of zasadzkas! Ale ja się mądra zrobiłam...:)
I to by było na tyle. Dobranoc i miłego poniedziałku życzę :>

Thomas Moore-post scriptum

[hrabalek]

tak -life is brutal......
Thomas Moore - za odwagę w głoszeniu własnych poglądów został oskarżony o
zdradę i stracony,

...ale, ale jeszcze nie koniec........
w 1935 roku kościół katolicki ogłosił go świętym.

[Gość: Nastolata]

A to nie wiedziałam. Bardzo dziękuję za informację. I mam jeszcze pytanko:
gdzie mogę znaleźć więcej wierszy T. Moora (oprócz szkolnej biblioteki)?

Mówisz i masz

[braineater]

W nagrodę za odwagę zestawienia swoich wierszy z wierszami poetów mniej lub
bardziej zasłużonych i uznanych - a trzeba do tego dość dużego kawałka odwagi
www.poemhunter.com/thomas-moore/poet-6666/
Pozdrowienia:)

[hrabalek]

braineater napisał:

> W nagrodę za odwagę zestawienia swoich wierszy z wierszami poetów mniej lub
> bardziej zasłużonych i uznanych - a trzeba do tego dość dużego kawałka odwagi
> www.poemhunter.com/thomas-moore/poet-6666/
> Pozdrowienia:)

Braineater- dzięki za wybawienie!
Toż ja ściągnęłam ten wiersz ze zwykłego ściennego kalendarza z wyrywanymi
kartkami, a tu dziewczyna chciała więcej !
Jeszcze raz dzięki , a Nastolata jest the Best!

[Gość: Gość]

Thomas Moore to irlandzki poeta, który żył w latach 1779-1852, a katolicki
święty to Anglik, Thomas More, który przeciwstawił się małżeństwu Henryka VIII z
Anną, bodajże Boleyn

Słowa na niedzielę vol 11

[braineater]

Serhiej Żadan


Orkiestra cmentarna
Historie, związane z zabójstwami ranami od noża
z samobójstwami nieudanymi skrobankami i w ogóle
historie związane ze zbrodnią przyciągają wielu
tylko przez swoją tajemniczość - w takich historiach
mężczyźni są mężni i pokorni, a dzieci
wplatają w swoje fryzury różane łodyżki
bożej obecności, w takich historiach
śmierć zawsze wybiega do przodu, jakby chciała zobaczyć
czym wszystko się skończy, wielu ludziom właśnie się podoba,
że śmierć w tych wypadkach zaczyna się jeszcze za życia
i można zobaczyć jej buzię
podlotka.

W takich historiach wcześniej czy później pojawiają się muzykanci
z domu pogrzebowego, wyskakują z rozklekotanego
autobusu na grząską cmentarną ziemię i wyciągają spod płaszczy
dudy, trąbki i myśliwskie rogi, wytaczają
pułkowe bębny, katarynki i grają nad nieboszczykami
wielki cmentarny jazz, krwawą i niepowstrzymaną muzykę rozpaczy
i przekory, tęskne gangsterskie melodie, melodie
starych szlagierów, popularnych wśród marynarzy i prostytutek,
i wtedy wszyscy, którzy przyszli poprowadzić nieboszczyka w ostatnią
drogę, z ulgą oddychają, bo takie są reguły,
taki, powiedzmy, rytuał, jednym słowem naprawdę
boją się nie nieboszczyków - boją się sami nimi zostać.

Jeszcze w takich historiach obowiązkowo występują kobiety,
i o nich trzeba powiedzieć osobno - o tych
czterdziestoletnich kobietach, w których jeszcze można
dostrzec namiętność i niezdecydowanie siedemnastolatek,
one opłakują każde bezmyślne życie, zmarnowane
na takie drobiazgi jak miłość i oddanie, pamiętają jak się
zaczynał w naszym kraju wielki kryzys,
dotąd powtarzają szeptem te słowa,
którymi je żegnano:

wszystko w porządku, mała, nie trzeba żadnych leków,
chcę kochać bardziej, niż ty chcesz rodzić,
życie nie zatrzymało się, jak myśleliśmy, popatrz - dalej
przychodzą poranni kurierzy z dworca i kochankowie
żegnają się na schodach,
zostanę z tobą i będę dalej widział,
jak pielgrzymi wpełzają ci na dłoń i zaczynają
poruszać twoim sennym ciałem,
i ześlijcie cierpienia im, niebiosa,
w ich bezkresnej wędrówce

[makusia_p]

czytam i w myślach przemykają mi "Kochankowie i mordercy" V.Parala, "Pantaleon
i wizytantki" M.Vargasa LLosy, "Plugawy ptak nocy" J.Donoso, "Mazurek dla dwóch
nieboszczyków" Celi i kadry z Kusturicy...

[Gość: daria13]

Człowieku, skąd Ty bierzesz te wiersze? Wow, aż mnie zatkało!
Proszę natychmiast zapodać coś o autorze. NA-TYCH-MIAST!
A tak w ogóle to dzięki za te słowa na niedzielę. Bardzo, bardzo je lubię.
Pozdrawiam

[braineater]

link do więcej o autorze w recenzji Big Mac'a
Pozdrowienia:)

[Gość: Nastolata]

Za pierwszym razem nie zrozumiałam nic- nie wiem czy to przez brata krzyczącego
mi nad uchem czy po prostu ze zmęczenia po niedzielnym obiedzie. W końcu się
zmobilizowałam i przczytałam jeszcze raz- to jest genialne! Jednak bardzo wiele
zależy od ponownego przeczytania utworu. W każdym razie wiersz jest świetny.
A co do Twojej wypowiedzi z dnia 12 kwietnia, godziny 21:17, to miałam taki
kawał odwagi, bo chciałam zaistnieć na forum dla ludzi inteligentnych i o
wyrafinowanym guście :) Co prawda nie byłoby mnie tutaj, gdyby forum "Dla
amatorskich pisarzy i poetów" nie było dode i gdyby ludzie (którzy nota bene
wchodzą tam raz na miesiąc) nie pisali tylko swoich wierszy, ale ocenialiby też
wiersze innych. I właśnie dlatego jestem taka odważna. Dzękuję braineaterowi za
wątek i możliwość zamieszczania swoich wierszy , a także hrabalkowi
za "Nastolata jest the best" (co w moim przekonaniu i tak nie jest prawdą, bo
wchodzą na to forum ludzie o znacznie szerszej wiedzy na temat książek niż
moja, ale i tak dziękuję:). A teraz, żeby nadal jechać na opinii odważnej osoby
umieszczę kolejny wiersz, który może mieć nawet rok:

Dlaczego wyginęły dinozaury?

I wreszcie dinozaury
Wielkie zabijały te mniejsze
Kłapały szczękami
Zatapiały ostre kły w swych ofiarach.

I wtedy Bóg pomyślał:
"Znowu mi nie wyszło
Za daleko się posunąłem"

I wszystko od początku
Od małp
Ale dlaczego?

I wreszcie ludzie.

[pieprzneciasteczko]

Dobre.

[Gość: daria13]

Dobre Nastolaty, czy dobre Braineatera? Więcej precyzji prosimy;).
A może tak jak dla mnie: jedno i drugie.
Pozdrowienia

[braineater]

Kolejny przykład na nadreprezentacje poetów anglojezycznych w tym wątku.
Przykro mi:)

Wystan Hugh Auden

Nieznany Obywatel
(Obywatelowi JS/07/M/378/ ten Pomnik Marmurowy
Wzniesiony został przez Państwo)


Biuro Statystyk stwierdziło,
Iż nikt nie miał przeciwko niemu oficjalnych zastrzeżeń;
Z przesłanych nam raportów wynika siłą
Rzeczy, iż był to człowiek święty,
W nowoczesnym, rzecz jasna, sensie staroświeckich wierzeń,
We wszystkim bowiem służył Większej Zbiorowości.
Z wyjątkiem okresu Wojny, do czasu emerytury,
Pracował w fabryce i jak pracodawca, Fudge Motors Inc., donosi
Nigdy nie został zwolniony, co zdarza się, rzecz jasna, niektórym;
A przecież nie był to żaden łamistrajk czy też indywidualista,
Związek Zawodowy stwierdza, iż regularnie opłacał składki
(Karta Związku, do którego należał, jest w stu procentach czysta),
Eksperci od Psychologii Społecznej donoszą,
Iż był popularny wśród kolegów i chociaż lubił wypić, miał mocną głowę.
Prasa jest przekonana, iż codziennie kupował gazety,
A jego reakcje na ogłoszenia były całkowicie normalne i zdrowe.
Polisy, które przyjął, dowodzą, iż był wszechstronnie ubezpieczony,
A karta zdrowia stwierdza, iż leżał raz w szpitalu, lecz wyszedł zeń uleczony.
Zarówno Sondaż Rynku, jak Życie Idealne,
Zgodne są, iż w pełni uświadamiał sobie korzyści płynące ze Sprzedaży Ratalnej
I posiadał wszystkie przedmioty niezbędne dla Nowoczesnego Człowieka:
Adapter, Radio, Samochód, Lodówkę, oraz aparat do spieniania mleka.
Nasi eksperci z Ośrodka Badań Opinii Publicznej, ludzie na wskroś miarodajni,
Stwierdzili, iż miał odpowiednie poglądy na kazdą porę roku;
W czasie pokoju był za pokojem, w czasie wojny był w Armii
Ożenił się i przysporzył społeczeństwu pięcioro "proroków".
Co, jak sądzi Demograf, było dobą przeciętną w jego pokoleniu;
Nauczyciele stwierdzają ponadto, iż nie przeszkadzął w ich wykształceniu.
Czy był wolny? Czy był szczęsliwy? Pytanie jest absurdalne;
Gdyby coś było nie tak, zapewne wiedzielibysmy; to chyba naturalne.


Źródło: Poeci języka angielskiego, pod red.H. Krzeczkowskiego, t. III, PIW 1974

[szaraiwka]

swietny!
A, cholera, odebralam go niezwykle osobiscie bo nie dalej jak tydzien temu
nabylam...... aparat do spieniania mleka :-)

Nieznana obywatelka

[braineater]

A kto powiedział, że tu muszą być tylko wiersze?

Augusto Monterroso

O Żabie, która pragnęła być autentyczna.

Pewnego razu żyła sobie Żaba, która pragnęła być prawdziwie autentyczną Żabą
i codziennie usilnie nad sobą pracowała.

Najpierw kupiła sobie lustro, w którym przeglądała się przez długie godziny,
szukając tak upragnionej autentyczności.

Niekiedy wydawało się jej, że już ją znalazła, kiedy indziej że nie,
zależnie od humoru, w jakim była w danym dniu o określonej godzinie, aż się
zmęczyła i schowała lustro do skrzyni.

Wreszcie pomyślała sobie, że aby przekonać się naprawdę o swojej własnej
wartości, należy wysłuchać opinii ludzi i nuże, czesać się, ubierać i rozbierać
(to ostatnie tylko wtedy, kiedy nie miała innego wyjścia), żeby sprawdzić czy
ją zaaprobują i czy potwierdzą, że jest Żabą autentyczną.

Pewnego dnia spostrzegła, że najbardziej podoba się ludziom jej figura,
specjalnie zaś nogi; zaczęła więc robić przysiady i skakać, aby wyrobić w nich
mięśnie, i czuła, że zbiera coraz więcej oklasków.

Zdecydowana na wszystko, by tylko uważano ją za Żabę prawdziwie autentyczną,
nie ustawała w swoim wysiłku i pozwoliła, aby jej wyrwano nogi, a kiedy inni je
jedli, ona zdążyła jeszcze usłyszeć z gorzkim żalem, jak mówili: jaka dobra
Żaba, tak podobna do Kury.


Źródło: Augusto Monterroso, Mister Taylor i Inni,tłum M. Sten, A. Sobol-
Jurczykowski, Kraków 1976, Wydawnictwo Literaskie, s.101.

[braineater]

Wierszyk dzisiejszy na zwalczenie tego co zawsze & paskudnej pogody (i to ma
być maj...)

A.E. Housman

Nieludzkość Henia, albo: O właściwy stosunek do zwierząt baśniowych.

Skąd ten złowieszczy bezruch Henia?
Skąd jego Matki złorzeczenia?
Gdy szlocha w żalu i łka w trosce?
Skąd? Stąd, że krzywdził jednorożce!

Tańce na trawie o zachodzie?
Udział w zabawie "Kto przebodzie
Trzech ogrodników naraz"? Skądże!
Wszystkiego wzbraniał im niemądrze!

Nie było jednorożca, który
Mógłby spokojnie wiercić dziury,
W drzwiach lub, gdy naszła go ochota,
Przełknąc psa albo wyssać kota.

Henio koncepcje miał wciąż świeże,
Jak gnębić heraldyczne zwierzę:
"Dalej, gagatki - w miech brać dudy!" -
Mawiał i lwa wypuszczał z budy.

Lew, szarpiąc łańcuch, strosząc grzywę,
Wszczynał szczekanie przeraźliwe,
Jakby chciał rzec, że gdy dopadnie
Ofiary, pożre ją nieładnie.

A gdy pożerał w krwawym szale,
Czyż Henio współczuł? O nie, wcale!
Skokami cóż wyrażał? Radość.
Długoż? Aż uznał lew, że ma dość.

Lecz jednorożec - nie Gęś głupia!
Widząc, że lew je ukatrupia,
Co przemyślniejsze wyciągały
Wniosek: "Nie ze mną te kawały!"

Po czym dawały nogę żwawo;
Lew rzucał okiem w lewo, w prawo,
Lecz próżno bestia rozjuszona
Wypatrywała choć ogona.

Za którymś razem, gdy uciekło
Kolejne zwierzę, z miną wściekła
Lew wrócił i, drapieżnik brzydki,
Wziął w paszczę Henrysiowe łydki.

"Wypuść", rzekł Henio z mocą, "z pyska
Obie me łydki, żmijo śliska!"
Lecz lew dialogu nie wszczął z Heniem:
Zbyt pochłonięty był jedzeniem.

Nim w paszczy znikła także głowa,
Wypowiedziała te trzy słowa
(Czy nie zanadto harde - orzec
Niełatwo): "Jam nie jednorożec!"

Znasz już, o dziecię, dolę Henia,
Wiesz, skąd matczyne złorzeczenia,
Skąd żalu szloch i łkanie w trosce -
Traktuj więc dobrze jednorożce.

Źródło: E. Lear, L. Caroll, W.S. Gilbert, A.E. Housman, H. Belloc, 44
opowiastki, wybór, redakcja, tłumaczenie S. Barańczak, Kraków 1998, Wydawnictwo
Znak, Biblioteczka poetów języka angielskiego tom 15.

[szaraiwka]

Z Barańczaka tłumaczeniem,
co pięknie poznaje nas z Heniem,
mam jeden problem maleńki -
jakimże cudem lwie jęki
szczekaniem są nazawne?
Wszak, jak wskazują dane,
lew to kotek a nie piesek
choćby mieszkał w budzie z desek
Nawet na łańcuchu lwię
wciąż jest kotem a nie psem!

[braineater]

W orginale stoi,
że lew "bark and bound"
czyli raczej nie jest
to Barańczaka błąd:)
Pozdrowienia:)

[braineater]

Kolejna nowinka z przystani www.biuroliterackie.pl

Mark FORD
Jack Rabbit
Przełożył Adam Zdrodowski



Czy kiedykolwiek to nadrobię, czy też to oni z łatwością
Zrobią mnie na szaro? Podobno miałem zwąchać się
Z heretykami, popełnić kilka przestępstw, potem
Ponieść zasłużoną karę: ale ja zatrzymałem się
Koło pagórka gdzie krzykliwi i dobrze
Ubrani spotykają się żeby rozważyć swoje położenie. Pragnąłem
Przeprawić się przez jaskry i koniczynę do
Złowrogich szwadronów jakiejś zrozpaczonej
Burżuazji. Energiczne motta - Rozmiar
Prawie uniwersalny!, Bez Gramatyki, Bez Przypadłości!, Le Temps
Viendra! - ciągle zdobią nie dokończone ściany. Marnotrawni
Synowie i córy nadciągają w poszukiwaniu
Interesów, przytrzymując poły płaszczy, nękani wątpliwościami
I dziwnymi bólami; cienka warstwa sadzy pokrywa budynki,
Mijane po drodze i popękaną, odpadającą korę platanów.


*

Postanowiłem działać szybciej, zwinniej, odważniej, bardziej
Autodestrukcyjnie. Wybierałem drogę między
Górami śmieci porzuconych przez walczące strony, rozważnie
Przebrany, beztrosko sobie mrucząc. Pływałem środkiem rzeki
Z pierwszorocznymi i odpoczywałem na skałach
Wieczorami. A tymczasem atmosfera gęstniała
Od zainteresowania. Plany i memoranda
Zaczęły krążyć jak pory roku, roztapiając
Upartych, rozkwitając gdzie się tego najmniej spodziewano:
Mieliśmy się kontrolować, przedstawić
Poważne rekomendacje, opaść na nasze
Miecze. Życzenia zmieniły się w przypowieści
I znaki. Ani groźby ani bolesne pokrzywki
Nie zniweczyły moich chmurnych strategii, chociaż jakiś najeżony
Drab, wciąż czai się tuż obok, zabijając czas.


Przełożył Adam Zdrodowski

Z tomu Soft Sift, 2001

[Gość: Natolata]

Piękne, piękne i jeszcze raz piękne. I smutne. Ja tak nigdy nie będę pisać! To
mnie przerasta! :) Na razie (jakoże dawno już nic nie pisałam) zamieszczę dużo
mniej ambitny wiersz (swój, stety i niestety)

***

Wygląd ludzi jest bardzo śmieszny.
Mają dwoje oczu, w przecieiństwie do cyklopów,
aż trzydzieści dwa zęby (z czego tylko cztery kły!),
kompletnie inne uszy niż elfy (po prostu za okrągłe)
i bardzo różne włosy.
Każdy człowiek ma na głowie coś innego.
Tak. Ludzkie włosy są zupełnie nie charakterystyczne.
Ze swoim ogromnym wzrostem,
w porównaniu do krasnoludków,
ludzie wyglądają wręcz nieporadnie i niezgrabnie.
Jeśli chodzi o skórę, to jest ona bardzo kolorowe-
jedynie to w nich jest naprawdę zabawne.
Bo ludzkie myśli i problemy wcale nie są śmieszne.
A życie mają zupełnie nie jak w bajce.


I to by było na tyle.

[Gość: noida]

Żebyście sobie nie mysleli, że zainteresowanie spada- ja czytam! I z
utęsknieniem czekam na każdą niedzielę zastanawiając się, jakie nowe cudo
zaproponuje braineater. Z zainteresowaniem czytuję też próby literackie
Nastolaty :-)

[braineater]

Dzisiaj akurat wierszyczek na tyle dokładnie i ze wszelkimi niuansami oddający
moją aktualna kondycje psychofizyczną, że gdybym potrafił pisać, to sam bym go
napisał. Na szczęscie, nie potrafię, więc...

James Schuyler
Co

Co jest w tych pigułkach?
Dopiero był lunch
a mnie się oczy
kleją. Pogadać by
z kimś o niczym.
Choćby z psem.

Po co oni kują to
żelazo na dworze? I co
to za prądnica tak
wściekle warczy że aż
tutaj słychać? Co to wiersz
też nikt nie wie.


Źródło James Schuyler, Wiersze, tłum. Andrzej Szuba, Literatura na świecie
3/1994 (272), s. 194

P.S. [Prywata] Jeśli ktoś z Szacownych Państwa jest szczęśliwym posiadaczem
jakiejkolwiek wersji - papierowej, e-bookowej lub audiobookowej - powieści
Schuyler'a "A Nest of the Ninnies" i chciałby sie jej pozbyc, prosze o maila.

..na ostatnie minuty niedzieli...

[hrabalek]

..bo w poniedziałek nie będę miała czasu o tym pomyśleć...

"Przypuśćmy ,że chcesz prowadzić przykładne życie.
Że jesteś uprzejmy, skory do pomocy, uczciwy, sprawiedliwy. Komu to potrzebne?

Co więcej, postępując w ten sposób nigdy się nie dowiesz, na czym ci
najbardziej zależy. Chcąc bowiem osiągnąć mądrość, trzeba wieść życie
wyjątkowe, ale na inny sposób. Trzeba wieść życie perwersyjne.
Przeżyć wszystko, co jest możliwe do przeżycia, a następnie odrzucić to, co ci
nie sprawia przyjemności. Żeby być mądrym, trzeba być bezwzględnym.

No a co z tymi, których kocham? Nie sądzę,żeby moi przyjaciele nie mogli
przetrwać beze mnie, ale ja najprawdopodobniej nie mogłabym przetrwać bez nich.
Jeżeli nie pomożemy sobie nawzajem, my , samotni, ogłupiali murarze, którzy
zapomnieli, gdzie znajduje się gmach przez nas wznoszony, to..."


Susan Sontag "Odszyfrowywanie"

[braineater]

Dzisiaj, w ramach misji danej mi od bogów wszelakich, ciąg dalszy wmawiania
Państwu, że Charles Reznikoff genialnym poetą był. Ament. (wiersze dwa, bo
czemu nie)

***
Ten kot po drugiej stronie okna
wpatruje się
w kroczące po trawniku gołębie.
Ot marzenia, marzenia lenia.



***
Ścieżki opustoszały jak zawsze;
niżej, światła domów i samochody
i ogromne zacieki mydlanej piany;
tu, pod schodami, klomby, mrok gęstych żywopłotów,
i te zdyscyplinowane pęczki palmowych liści.
Gdyby to były Włochy, mówisz,
chodniki byłyby pełne ludzi,
a tutaj stałyby rzędy stolików -
i grałaby orkiestra.
Czy cisza jest dla ciebie zbyt mocna?
Trzeba ją rozcieńczyć
alkoholem, rozmową i muzyką?

Źródło: Charles Reznikoff, Siedemnaście wierszy, tłum. Piotr Sommer, Literatura
na świecie nr 12/2000 (353), s. 288, s. 286

P.S. Wszystkich chętnych do wstapienia w szeregi "Reznikoff-Ultras" zachęcam do
wyrażenia entuzjazmu w tym wątku:)

[makusia_p]

Gunnar Ekelöf

"Euforia"


Siedzisz w ogrodzie sam, z notesem, kanapką i fajką,
jest noc, w powietrzu tak spokojnie, że świeca płonie nie migocąc,
rzuca odblask na prosty stół z nie heblowanych desek
i błyszczy na powierzchni butelki i szklanki.
Przełykasz haust, zjadasz kęs, nabijasz i zapalasz fajkę.
Piszesz linijkę wiersza, jedną lub dwie, i robisz chwilę przerwy by popatrzeć
na pasmo zorzy wieczornej, zmierzającej ku jutrzence,
na łan trybuli spienionej zielonkawo-biało w nocy letniej
ani jednej ćmy w kręgu światła, tylko chóry komarów w dębinie,
liście w bezruchu na tle nieba... Osika szeleści bez wiatru.
Wokół ciebie cała natura silna miłością i śmiercią.
Jak gdyby to był ostatni wieczór przed długą, długą podróżą.
Już masz bilet w kieszeni i wszystko już spakowane.
I można siedzieć spokojnie, bo obce kraje już blisko,
czuć, jak wszystko we wszystkim jest i własnym końcem i początkiem,
czuć, że tutaj i teraz i odjeżdża się, i powraca,
czuć, jak w człowieku pieni się niby wino i śmierć i życie.
Tak, stać się jednym z nocą, z samym sobą, z płomieniem świecy,
co patrzy mi spokojnie w oczy i niezgłębienie i cicho,
jednym z osiką drżącą i szeleszczącą,
jednym z kwiatami, co wychynęły z ciemności posłuchać
czegoś, co miałem już na ustach, lecz nie zdołałem powiedzieć,
czego nie chciałbym zdradzić, choćbym nawet mógł to uczynić.
I czuć że musuje we mnie najczystsza szczęśliwość:
A płomień rośnie... To tak jakby te kwiaty cisnęły się coraz bliżej,
wciąż bliżej i bliżej, w tęczy z lśniących punktów blasku.
Osika trzęsie się i szeleści, zorza wieczorna pulsuje
i wszystko, co było niewypowiedziane i dalekie, jest niewypowiedziane i bliskie.
Śpiewam o tym jedynym, co jedna i godzi,
o tym jedynym praktycznym, jednakim dla wszystkich.

pozdrawiam :)

[beatanu]

Jeden z moich ulubionych wierszy Gunnara Ekelöfa...

I gwoli ścisłości - wiersz przełożył ze szwedzkiego Zygmunt Łanowski.
Pozdrawiam ze zdecydowanie nie-upalnego dzisiaj kraju po drugiej stronie
Bałtyku :-)

[Gość: daria13]

Niniejszym wyrażam entuzjazm i chęć wstąpienia w szeregi, ale nie jestem w
stanie wykrzesać z siebie żadnego mądrego komentarza, bo upał zlasował mi mózg:(
Pozdrawiam więc tylko i proszę o więcej:)

Uwaga! wyrażam entuzjazm:

[noida]

Kocham ten wątek!!!

[beatanu]

braineater napisał:

> P.S. Wszystkich chętnych do wstapienia w szeregi "Reznikoff-Ultras" zachęcam
do wyrażenia entuzjazmu w tym wątku:)

Wyraziłam entuzjazm w związku z innym wierszem, wątek niby ten sam ale nie wiem
czy to się liczy ;) A nazwisko Reznikoff obiecuję zapamiętać.
pozrd :)

[nienietoperz]

Reznikoff-Ultras sekcja East Midlands melduje sie do apelu.
Wiersz o kocie mam zamiar wydrukowac i czytac regularnie, kiedy tylko
przyjdzie mi myslec o pracy tworczej (czy tez jakiejkolwiek innej)
Wasz,
nntpz

Słowa na niedzielę vol 18

[braineater]

Jako, że ciepło to wzrok się ku południu kieruje jakoś tak sam, na razie temu
najbliższemu, więc dziś danie z kuchni czeskiej.

Miroslav Holub
Krótka refleksja o potopie

Wpojono nam wyobrażenie, że
potop jest wówczas, gdy
woda występuje z brzegów,
zalewa łąki i gaje, pagóry i pragóry,
miejsca stałego i przejściowego pobytu,

i to tak dalece że

mężczyźni, kobiety, starcy zasłużeni
i niemowlęta, tudzież mieszkańcy pól i lasów,
robactwo i kurduple
tłoczą się na resztkach skał
pogrążających się wśród fal stalowych.

I tylko jakaś tam arka... i tylko
ten jakiś Ararat... Być może.
Informacje o przyczynach potopów są dziwnie
niezborne. Zresztą historia to nauka
oparta na kiepskiej pamięci.

Nie bierzmy nazbyt poważnie tego rodzaju potopu.

Potop prawdziwy
wygląda raczej jak kałuża.
Jak jakieś okoliczne błoto.
Jak wyciek z balii.
Jak cisza.
Jak nic.

Prawdziwy potop jest wówczas, gdy
bąbelki rosną nam w ustach,
a my sądzimy, że to
słowa.

Źródło: Miroslav Holub, Krótkie refleksje, tłum Józef Waczków, Literatura na
świecie nr 4/1984 (153), s.99

[Gość: daria13]

Niezłe, niezłe, ale swoją drogą ciekawa jestem jak to brzmi w oryginale,
zwłaszcza te "kurduple" mnie zafrapowały:)))
Pozdrawiam serdecznie autora wątku i wszystkich stałych czytelników:)
A gdzie nastolata?

Mózgożarłaczu...

[hrabalek]

...przepraszam ,za zbyt frywolne podejście do tematu potopu, ale muszę , bo
inaczej mnie udusi!

rozrywka.eurocity.pl/zwierzaki/obrazek_1315.html

:))))))))))))))))))))))))))) n/txt

[braineater]

[hrabalek]

hrabalek napisała:

>
>
> ...przepraszam ,za zbyt frywolne podejście do tematu potopu, ale muszę , bo
> inaczej mnie udusi!
>
> rozrywka.eurocity.pl/zwierzaki/obrazek_1315.html


ciut poważniej:

Ocalenie

Mówią że wiersz zbyt sentymentalny
że słowa się nie dziwią bo się tulą
-Mój piesku mój kotku mój szczypiorku-mówią
lecz Bóg wynalazł humor by ocalić czułość


...i śmiertelnie poważnie:


Drzwi zadrżały-kto to?
-śmierć
weszła drobna malutka z kosą jak zapałka
zdziwienie. Oczy w słup
a ona
-przyszłam po kanarka


pożyczone od księdza Twardowskiego

Hrabalku:

[beatanu]

Pozostaje tylko mieć nadzieję, że ten dupek to nie dzięcioł białogrzbiety,
gatunek zagrożony wyginięciem...

Dzięki za rozweselacza wieczornego!
:-)

[sutekh1]

kochani numer 6/97 nazuwya się STIFF STUFF a nie sift soft czy sing song czy
koci koci łapci czy ciam siam bala bala balbla