Proust

[sigrid.storrada]

Mam zamiar przeczytać wszystkie tomy "W poszukiwaniu straconego czasu".
(zobaczymy co z tego wyjdzie). Czy jest tu ktoś, kto już tego dokonal i
chcialby mnie wpomóc psychicznie? A może znajdzie się ktoś, kto przeczytal,
ale nie jest zachwycony?

[jeanne_n]

ja tego dokonałam (dwukrotnie nawet :)) i od razu powiem jedno - nie warto
zabierać się za jakąkolwiek książkę na siłę, nie czując jakiejś wewnętrznej
porzeby przeczytania jej...Mnie Proust urzekł, ale przyznaję, że to specyficzny
język i chyba wymaga odpowiedniego nastroju - pierwszy tom podobał mi się
bardzo, wciągnął mnie (jeśli można użyc tego określenia w stosunku do Prousta
:)), przy czwartym natomiast zacięłam się i pamiętam, że miałam mały kryzys, ale
potem jednak do niego wróciłam...
Moim problemem jest koszmarnie słaba pamięć jeśli chodzi o fabuły przeczytanych
książek, więc tak naprawdę mogę czytać to samo wielokrotnie, bo i tak po jakimś
czasie historia mi ulatuje z głowy, ale przy Marcelu akurat to nie fabuła jest
najważniejsza, tylko klimat...
wydaje mi się, że najlepiej będzie jeśli po prostu zaczniesz go czytać i sama
sprawdzisz, czy ten styl Ci odpowiada :)

[tygrysio_misio]

dla mnie osobiscie przeczytanie tych ksieg i toaz 7 jest niemal marzeniem....

i tak na prawde to sie boje czy jestem gotowa to preczytac....czy wystarczajaco
dojrzala....czy warto zaprzepascic marzenie...bo przeciez jak przeczytam to juz
marzenie zniknie

[sigrid.storrada]

Jasne, że nie warto brać się za książkę na sile, tego nie mam zamiaru robić.
Zacząć - zaczęlam, pierwszych kilkadziesiąt stron mam za sobą, klimat, mam
wrażenie, sklania do czytania bardzo powolnego, więc będzie to książka "na
lata", ale nie rezygnuję:) Co do pamiętania fabul to też nie jestem mistrzem:)

[Gość: czytanka]

Mogę Cię wesprzeć duchowo:), też sobie to zaplanowałam , ale dopiero na
wakacje,trzymam kciuki i proszę o wzajemność.

[blue.berry]

i mnie sie zdazylo przeczytac Prousta calosc, a poszczegolne tomy nawet i po
dwa razy - zachwycilo. to takie pisanie ktore albo znajdzie uznanie w oczach
czytajacego albo smiertelnie go zanudzi. dlatego tez jesli tylko odczujesz
pierwsze oznaki znudzenia to nie walcz z tym ino odloz na polke:)))
ktos powyzej dobrze zaplanowal - proust i wakacje. najlepiej takie na wsi,
gdzie jest sielanka, cisza i spokoj, duzo biszkoptowego ciasta i wisniowego
soku:))))

[Gość: malgorzataka]

Witaj w klubie. Ja też właśnie zaczęłam (po raz kolejny) lekturę z założeniem,
że tym razem skończę. Zaczynam od 20 lat ;-) ale zawsze z przyjemnością, tylko
w międzyczasie wchodzą inne lektury i odkładam Prousta na bok. Może teraz się
uda (postanowiłam nie pożyczać książek z bibliotek). Właśnie skończyłam
pierwszą część z pierwszego tomu, tę od magdalenki, bardzo ją lubię, bo zawsze
wywołuje we mnie masę wspomnień.

[marcelina_prust]

Jestem w trakcie trzeciego tomu (nieskromnie dodam, że czytam w orginale),
niedawno po raz drugi przeczytałam Miłość Swanna. Najbardziej lubię wynajdywać
u Prousta ślady własnych przeżyć, np. czytam o zazdrości Swanna i myślę:
przecież to ja, to moje uczucia. No i zachwycam się takimi małymi,
humorystycznymi smaczkami, że np. Odette de Crecy czuła się przy Swannie jak
żaba przed areopagiem albo jak Pani Verdurin wypadła szczęka. I podpisuję się
pod hasłem "nic na siłę". Mnie się też zdarza "wróżyć z Prousta" - kiedy jest
problem, to otwieram na chybił trafił i czytam stroniczkę, czasem ciekawe
rzeczy z tego wynikają. No i na koniec: cieszę się, ze jest taki wątek.
Pozdrawiam wszystkich Proustofilów.

[Gość: ps]

Przeczytałem, i to z dużą przyjemnością. Radzę czytać Prousta nieśpiesznie,
poddając się klimatowi i skupiając się na lekturze - jeśli myśli zaczną błądzić
gdzieś w innych rejonach, nie czytaj na siłę, odłóż książkę i wróć do niej gdy
znów poczujesz taką potrzebę. A poczujesz, zapewniam Cię. Myślę, że warto
jednocześnie z Proustem mieć "w czytaniu" jakieś inne lektury, a utraconego
czasu poszukiwać w tempie dostosowanym do indywidualnego temperamentu i
nastroju. Znam ludzi, którzy zawzięli sie w czytaniu, bo koniecznie chcieli
Prousta zaliczyć, ale gorąco odradzam taką taktykę, bo to tak jakby duszkiem
wypić najprzedniejsze wino - i cóż z tego, że skonsumowane, skoro nie poczuło
się całego bogactwa smaków i zapachów.