Dodaj do ulubionych

amatorski wiersz 14 latki =p

20.05.05, 20:17
Chcę...
patrzeć na przejrzyste niebo
przecięte białymi puchami,
co się tak wdzięcznie zowią
-chmurami.
oglądać trójkąty białe,
przecinające jezioro wytrwale.
a potem
ustać na mostu krawędź
skoczyć, i mącić wodę jak łabędź.
usnąć na drewnianej ławie,
wdychając zapach po skoszonej trawie.



=)))
Obserwuj wątek
    • fnoll a gdy staniesz się dorosła... 20.05.05, 20:51
      chcę...
      się przedrzeć
      przez siwą chmurę baru

      by linę życia
      zamotać wokół
      kufla browaru

      i zgnieść w gniewie pustą paczkę papierosów! i wyjść na mróz bez czapki!
      choć głowa bez włosów...
    • smerfetetka Re: amatorski wiersz 14 latki =p 21.05.05, 00:14
      jeśli w wieku 14 lat tak piszesz, to będą z ciebie ludzie :)
      ustać na mostu krawędź -to zamierzony neologizm czy wyszło ci po polskiemu? to
      bym zmieniła
      nie stawia się przecinka przed i
      • stukpuk-iga Re: amatorski wiersz 14 latki =p 21.05.05, 19:46
        > jeśli w wieku 14 lat tak piszesz, to będą z ciebie ludzie :)

        tia.. może będą, z naciskiem na 'może'
        bo jeśli będziesz pisała o samobójstwach, żyletkach i skakaniu z mostów, to
        możesz sobie albo darować pisanie, albo publikowanie tego. Zachwycic tym możesz
        tylko kogoś na tym samym poziomie intelektualnym - niestety. (Nie znaczy to, że
        poziom masz niski. Znaczy to, że wiersze na ten tamat to cholerny kicz, a
        szczególnie gdy nazywasz samobójstwo samobójstwem, a miłośc miłością)
        Dużo szkoły Ci sie jeszcze przyda mała

        z pozdrowieniami
        Iga
    • mrs.lonely Re: amatorski wiersz 14 latki =p 21.05.05, 17:31
      no powiedzcie cos wiecej! :((((((((((
    • daryja84 Re: amatorski wiersz 14 latki =p 27.05.05, 20:59
      Mi się tak tylko wydaje, czy wszystkie dziewczynki w okresie dojrzewania to
      poetki? A później się jednak okazuje, że wcale im nie zależy i zawieszają
      działalność? No ja tam wiem, że mi się to nie podobało, fnoll dał fajny
      komentarz. Szczerze wątpię, żebyś pisała w wieku lat 17 na przykład, jeśli tak
      będzie podziwiam i współczuje, bo ciężko jest wiedzieć, że coś jest jak
      stworzone dla ciebie i nie móc tego mieć (pisanie jako zawód to coś
      nieosiągalnego, jeśli nie piszesz o znęcaniu się nad dziećmi albo smokach). Ale
      co ja tam wiem, ja tylko byłam taką dziewczynką, ale teraz mam 21 lat i dobrze
      ponad setkę zapisanych zeszytów na półce nad łóżkiem, tylko dlatego, że reszta
      się nie mieściła i trzeba to było popakować do pudeł i wcisnąć pod łóżko. Moja
      półka grozi zawaleniem, a ja nadal się nie uważam za pisarkę ani nic takiego
      (ja jestem coś innego, heh). Wróć dziecko, jak trochę poćwiczysz, z czymś co
      będzie ci się podobało po roku leżakowania, z czego będziesz dumna zamiast
      wierszyka do kupamięci pamiętniczka koleżanki. Z wierszami jak z winem, muszą
      poleżeć, nie zawsze wychodzą i co za dużo, to nie zdrowo. A i unikaj tych
      najbardziej oczywistych słówek: nieba, chmurek, tych białych ptaszydeł
      straszydeł z długą szyją no i jezior. Jezioro wyidealizowane to straszny kicz.
      Nie rozumiem, co ludzie widzą w jeziorach, ani w tym popływać bo muł się do
      uszu wlewa ani się powgapiać, bo komary człowieka żywcem zeżrą, a jak się
      spryska taki amator jezior offem to tez niefajnie bo śmierdzi. Bez sensu. Chyba
      napiszę wiersz o zamulonym jeziorku czeniakowskim (najbliżej mojego domu),
      gdzie student przez dwa tygodnie pływał zanim go wyłowili. A ludzie się tam
      kąpią jakby nigdy nic, mimo, że ta woda dalej sobie stoi taka, jaka była bo nie
      ma przepływu. Obrzydliwe ale prawdziwe. Dzięki pani samotna za inspirację.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka