Celine "Śmierć na kredyt"

[a.adas]

Druga w dorobku powieść Francuza, uważana za mniej udaną od "Podróży do kresu
nocy", czasem za wtórną w stosunku do niej. Pozostaje się z tym zgodzić,
choć... "Śmierć" nie fascynuje okrucieństwem i brzydotą w takim stopniu
jak "Podróż", miejscami wydaje się przydługawa i zwyczajnie nuży, brakuje jej
szalonego rozmachu poprzedniczki - tak naprawdę porywa jedynie we fragmencie
poświęconym perypetiom narratora u awanturniczego wynalazcy-hochsztaplera.

Wydaje się jednak, że dopiero w "Śmierci" Celine osiagnął mistrzostwo w
rejestracji słowa mówionego (choć na ile to zasługa także tłumacza - Juliana
Stryjkowskiego?). Nikt tak jak Francuz nie czuje mowy potocznej. Co ważne
pisarz nie stosuje jednej kliszy - jego "bohaterowie" (cudzysłów całkowicie
uzasadniony) krzyczą każdy w swój własny, charakterystyczny sposób. I tak
prawdziwymi perełkami są wściekłe, opętańcze monologi ojca, barwą głosu (to
się słyszy!) oscylującego od litości, komedii po rozpacz i agresję.

Cholera, może mnie przerażać wizja świata Francuza, ale w tych fragmentach
jestem skłonny wierzyć, że to Celine najdobitniej dotarł do głębi ludzkiej
psychiki, jak bardzo by ta wizja nie była obrzydliwa...

[broch]

Nie jestem pewien, cz Śmierć jest faktycznie gorsza, może mniej okrutna, ale na
pewno nie gorsza. Właśćiwie. może więcej humoru znajdzie się w Smierci..

Gide powiedział kiedyś iż Celine nie pisze o rzeczywistości, On pisze o
halucynacjach które ta rzeczywistość wywołuje. W Śmierci widać chyba wyjątkowo
celność spostrzeżenia.

LFC jest dla mnie wyjątkowym pisarzem który nie napisał złej książki. Więcej, z
każdym czytaniem Podróż.. czy Śmierć stają się coraz lepsze.
Most londyński, Rigodon, Od zamku do zamku, Północ (Nord był tłumaczony o ile
się nie mylę), Balet bez muzyki bez tancerzy bez niczego i inne byc może nigdy
nie zostaną przetłumaczone, tym gorzej dla polskiego czytelnika