"Białe na czarnym"

[kawa_malinowa]

Książka stanowi zapis doświadczeń autora z pobytu w radzieckich domach
dziecka. Jako dziecko niepełnosprawne skazany był z góry na porażkę - takich
jak on kierowano po osiągnięciu pewnego wieku do domów starców, gdzie
umierali w ciągu kilku tygodni...
Wstrząsające i brutalne przez swoją powściągliwość i surowość. Komentarz
ograniczony do minimum, nagie obrazki, krótkie epizody. To się nazywa ostra
literatura. Jest w opowieści Rubena Gallegi coś odpychającego, jest coś co
sprawia, że ta książka ficzynie boli. I mimo wszystko jest pewien optymizm...

Był wcześniej jeden wątek, ale został przeniesiony do archiwum:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=20655010&a=20655010
MOim zdaniem pojawiające się porównanie do "Bidula" jest niezbyt trafione.
Przede wszystkim dlatego, że Gallego jest o niebo lepszym pisarzem, w jego
książce jest jakiś nerw, a nie to co u pana Maślanki. Jeśli miałabym
obstawiać, który z nich będzie pisał - postawiłabym na rosyjskiego Hiszpana.
Ciekawe, czy napisze coś jeszcze- będę wyglądać tej książki. A "Bidul"? Taka
sobie opowieść... I bardzo-tak-sobie podana.


A co inni czytelnicy sądzą o tej książce?
(Umbra, dzięki za pożyczenie)

[umbradomini1]

NIe ma za co:)

A książka jest wstrząsająca...nigdy nie myślałem , że to napiszę, ale ta
powieść?zbiór opowiadań?szkiców? "ruszył" mną ,jak nigdy nic..."Bidul" nie
umywa się do utworu Gallego, który dociera do głębi złowieczeństwa i wydobywa
je na wierzch nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach...

Kawo, dzięki za "Gułag"- to może być odniesienie w pewnym sensie do Gallego, bo
i on żył w takim obozie, otoczony ludzką pogardą i niezrozumieniem...

[anndelumester]

wstrzasająca i bardzo wzruszająca książka.