Czy Harry Potter może wypaczyć gust literacki?

[daria13]

Na wstępie pragnę zaznaczyć, że całego Harrego Pottera czytałam i lubię.
Zastanawia mnie jedynie wpływ tej lektury na gust literacki małego dziecka.
Małego, bo mój obecnie 10-letni syn wychował się na Harrym. Efekt jest taki,
że nie pasuje mu Nienacki, na Ożogowską kręci nosem, a co już zupełnie
tragiczne, nie śmieszy go Mikołajek:( Skądinąd wiem, że poczucie humoru
posiada, bo jest wielbicielem Monty Pythona, więc to nie w tym problem, ale
chyba chodzi o język za mało może współczesny, za mało wartka akcja, sama już
nie wiem. Mały czyta chętnie wyłącznie wspólczesne opowieści, w których musi
się dużo dziać. Może zanadto histeryzuję, ale jak odrzuca ze wstrętem Muminki
i Opowieści z Narni, to sprawia mi tym autentyczny ból. I zastanawiam się, co
będzie dalej...
Czy macie może jakiś pomysł, jak zaradzić takiemu stanowi rzeczy i jak
popchnąć Małego we właściwym kierunku. Bo, że nic na siłę to wiem sama.
Ci, którzy kochają dobre książki i mają dzieci może mnie zrozumieją;)
Pozdrowienia

[Gość: Jaaa]

Coś na ten temat:
czytelnia.onet.pl/0,1257963,artykuly.html
:))

[Gość: daria13]

Dzięki. Czytałam już ten artykuł i muszę powiedzieć, że nieco podniósł mnie na
duchu i tytuły tam wymienione skrzętnie zanotowałam. Co nie zmienia faktu, że
ciężko mi przełknąć niesmak własnego dziecięcia wobec Mikołajka;)

[Gość: Jaaa]

Ciesz się, że czyta "Harrego". To też kultowa książka mojej córki, musiałam
przebrnąć przez wszystkie części razem z nią, a za dwa tygodnie jadę z nią
baaardzo daleko, żeby obejrzeć czwartą część filmu o HP w porządnym kinie, bez
dubbingu:))

[chiara76]

Dario, a może to jest trochę tak (nie wiem, bo dzieci nie mam , więc tak sobie
gdybam), że Ożogowska czy nawet poczciwy Mikołajek , przedstawia dość dawne
czasy, jak dla dzieci teraz...a Harry dzieje się tu, teraz, myślę, że Wiesz, o
co mi chodzi...
Poza tym, kto wie, czy to nie oznaka jego gustu czytelniczego w ogóle, sama
Zobacz, ile jest wpisów w wątku o wielkich nielubianych. Nie wszyscy nawet
wytrawni czytelnicy zachwycają się słynnymi i wielkimi. Hmm, no, to tyle, jeśli
chodzi o moje zdanie;)

[gatta13]

chiara76 napisała:

> Ożogowska czy nawet poczciwy Mikołajek , przedstawia dość dawne
> czasy

Aleeeeeeż się staro poczułam.

gatta_ucho_od_śledzia_na_czternaście_fajerek

do Gatty13

[chiara76]

gatta13 napisała:

> chiara76 napisała:
>
> > Ożogowska czy nawet poczciwy Mikołajek , przedstawia dość dawne
> > czasy
>
> Aleeeeeeż się staro poczułam.
>
> gatta_ucho_od_śledzia_na_czternaście_fajerek
no i całkiem niesłusznie tak się Poczułaś....ja w dzieciństwie czytałam i
Ożogowską i Mikołajka, którego zresztą do dziś uwielbiam (właśnie czekam na
najnowszą część:).
Niemniej jednak trochę inne są w nich realia, niż te, które otaczają dzisiejsze
nastolatki. Nie Powiesz mi, że dzisiejsze dzieciaki grają w kulki, czy składają
modele. Zaproszone do kolegi prędzej zasiądą pograć na komputerze. Nie ocenia
tego, czy to dobre Gatto, czy złe. Ale pisząc moje słowa mam na myśli, że na
pewno do dzisiejszych dzieciaków szybciej trafi książka z realiami je
otaczającymi.
Cóż, nikogo w każdym razie urazić nie chciałam, mam nadzieję, że nikt urażony
się nie poczuł.
Pozdrawiam.

a przepraszam...

[chiara76]

nie doczytałam ostatniego zdania. Ale mam nadzieję, że nie tylko "dzieciaci"
mogli wypowiedzieć się w wątku? Jeśli zaś nie, wymaż z pamięci me słowa;))

[Gość: daria13]

O osobach z potomstwem pisałam tylko tak asekuracyjnie, bo boję się, że osoby
bezdzietne mogą potraktować mój głos jako histeryczne majaczenia mamuśki z
przerostem ambicji:))) Jak widać asekuracja nie była potrzebna. Dzięki Chiaro
za odpowiedź:)
Pozdrawiam serdecznie:)

[ben-oni]

Piszesz : "mój obecnie 10-letni syn wychował się na Harrym" . Może w tym rzecz ?
Czy ma gust wypaczony nie wiem , ale przwdopodobnie jednostronnie
ukształtowany . Jeśli łyknął w swym krótkim życiu całego Harrego to nie
dziwne , że w jego pojęciu tak powinna wygladać prawdziwa literatura .
Przeskoczył Mikołajków i Muminków prosto w magię . Gdyby chociaż "przeplatał"
Harrego czymś łagodniejszym (magia , więzienie , walka Dobra ze Złem itd. to
trochę ciężkie gatunkowo) . Spróbuj go "odczarować" , stopniowo , łagodnie ....
może "Hobbitem" , udowodnij ,że na Harrym świat baśni się nie kończy . W innym
razie "grozi" mu uwielbienie dla horrorów Kinga i komiksów o zbuntowanych
mutantach . Powodzenia , bo zadanie tylez trudne co ciekawe .

nie trzeba się dziwić,

[kropka.nad.zet]

że dzieciaki nie lubią lektur rodziców
kiedy ja byłam mała, nie kręcił mnie ani Plastusiowy Pamiętnik, ani Co słonko
widziało - lektury moich starszych

[mamarcela]

Droga Dario, czy nie przeceniasz przypadkiem Harry'ego?
1. Joanna Olech w swoim artykule napisała mniej więcej to, co ja sądzę o
relacji - 10latek książki. Mój prywatny 10latek nie czytał z własnej woli
niemal w ogóle (oprócz komiksów), bo niestety czytając nie można wywawać
okrzyków bojowych, wymachiwać japońskim mieczem i zadawać milionów
abstrakcyjnych pytań. Że o takich przyjemnych czynnościach jak zabawa z
kolegami,gra na komputerze, budowanie baz wszelakich, zasadzki na siostrę i
męczenie matki nie wspomnę. Teraz ma 11,5 i powoli zaczyna sięgać po książki,
nie zaprzestając jednak walki z wyimaginowanym przeciwnikiem niemal full time.
Nawiasem mówiąć jest grzecznym chłopcem, który kolegi nie uderzy (nawet jeśli w
moim przekonaniu powinien - toksyczna matka!), bo się boi, że mu zrobi krzywdę.
2. nie porównuj syna z córką. "Kot jak wiadomo nie jest psem", a chłopiec
dziewczynką. Niedawno znalazłam zeszyt lektur mojej Młodej z czwartej klasy (9
lat) i doszłam do wniosku, że Małolat na taką dojrzałość emocjonalną będzie
musiał jeszcze co najmniej z 5 lat poczekać.
link autopromocyjny, bo juz o tym pisałam
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=26304350&a=26373529
Zaraz się pewnie oburzeni forumowi faceci odezwą, że oni już w beciku czytali
Trylogię, w przedszkolu "Ziemię jałową", a w szkole podstawowej to już w ogóle
nie czytali, bo nie mieli co. Ale my o dziwadłach i odmieńcach nie rozmawiamy.
3. Ciesz się, że Twój Młody w ogóle czyta, bo znam wiele bardzo "książkowych"
rodzin, w których synowie niektórzy teraz już niemal, albo całkiem dorośli
niechętnie sięgają po książki, a jeśli to sensacje i fantazy. Chciałam Ci w tym
miejscu zacytować banalnie "Proroka", ale nie mogąć go znaleźć na przynależnym
mu miejscu stałam się niebanalnie wściekła.
Pozdrawiam:)

[autumna]

Chyba sęk nie w czytaniu Harrego, tylko w tym, że wiele książek naszego dzieciństwa nijak nie przystaje do współczesnych realiów. A jakby nie było, książki Rowling zawierają te same przesłania co i opowieści z Narni - jest jasno określone dobro i zło, przyjaźń, poświęcenie, podkreślenie, że wartości materialne to nie wszystko. Może właśnie należy się cieszyć, że Mały już ma swoje zdanie na temat literatury?

lekki off topic

[braineater]

To, że nie czyta Ożogowskiej, to jest sukces wychowawczy, a nie powód do żalu.
Te ksiązki były niestrawne juz w 'moich czasach' a koszmar pt. 'Dziewczyna i
Chłopak', to chyba największa żenada polskiej literatury młodzieżowej...bleh
lepszy Harry Potter niż ten podręcznik dla transwestytów:P

P:)

[czarnaba]

Ożogowska i "podręcznik dla transwestytów"???
Noo... Wydawnictwo Akapit Press na pewno Ci za to oryginalne określnie nie
podziękuje :))

[icowynato]

Nie wiem co masz do Ożgowskiej ale dla mnie "Tajemnica zielonej pieczęci" była
super. Podobał mnie się zarówno wątek kryminalny jak i "pedagogiczny" (w swoim
czasie miałam takie same problemy z ortografią jak Stefek).

[mietowe_loczki]

Ciesz się, że w tym wieku dziecko nie domaga się Dostojewskiego i Fowlesa. To
byłby dopiero dramat. Nie wiem, jak jest ukształtowany mój gust czytelniczy,
tzn czy poprawnie czy niepoprawnie ;), ale faktem jest, że swoje przygody z
książkami zaczynałam od Plastusiowego pamiętnika, Puca, Bursztyna i gości, Pana
Samochodzika, a jak wiadomo, nie są to bynajmniej wielkie dzieła literackie.
Nie przeszkodziły mi przynajmniej w czytaniu czegoś innego później. Dobrze, że
ma nawyk sięgania po książkę - przynajmniej nie będzie kolejnym analfaetą.

Panikujesz, oczywiście, że tak. Taka poza.

[daria13]

Panikuję, ale to nie poza. Mi nie chodzi o to, zeby syn czytał już wybitną
literaturę, ale właśnie klasykę dziecięcą. Piszesz, że wychowałaś się na
Samochodzikach, a przecież właśnie to miałam na myśli pisząc o Nienackim.
Co do Ożogowskiej, to jednak będę się upierała, że dobrze by było. Córka na
przykład mimo, że starsza tylko o 4 lata, bardzo Chłopaka i hecę lubiła.
Żeby od dzieci oczekiwać tego, że będą czytały najważniejsze jest w odpowiednim
momencie umieć podsuwać im odpowiednie lektury. Czasami się oczywiście zdarzają
cuda i z domu rodziców nieczytających wychodzi osoba namiętnie czytająca, ale
to są właśnie cuda.
Ja w swojej "karierze" czytelniczej przeszłam wszystkie etapy od bajek, przez
powieści Curwooda i o Indianach, literaturę młodzieżową typu Siesicka do
Dostojewskiego. I wydaje mi się, że czytanie klasyki dziecięcej, potem
młodzieżowej, ułatwia wyrabianie dobrych nawyków i późniejszy odbiór kalasyki
literackiej. Wiem, że niektórym może się wydawać, że przynudzam, ale mi
naprawdę zależy na tym, żeby dzieci czytały chętnie, dużo i z zaangażowaniem.
P.

[mietowe_loczki]

No tak, wychowałam się na Samochodzikach. Dziecięciem będąc, mieszkałam na
Pojezierzu Iławskim, 30 km od domu Nienackiego i choćby z tego powodu czytałam
je z większą pasją i zaciekawieniem - moje lasy, mój Jeziorak, domek z
czerwonej cegły nad strasssnym Jeziorem Płaskim. Niedawno postanowiłam
skompletować całą serię, nawet mam już większość tomów wygrzebanych w jakimś
zakurzonym antykwariacie. Mam też za sobą ponowną, dorosłą lekturę pierwszego
tomu. Meine Gutte, co to za moralizatorski gniot! Więc nie czytam dalej. Chyba
rozumiesz, z jakiego JESZCZE powodu?

Dlatego Nienackiego wymieniłam w swoim pierwszym poście jako przykład pisarza
takiego sobie - zaczytywanie się nim w wieku szczenięcym nie przeszkadzało mi
później sięgać po inne, trudniejsze lektury. A Harry Potter to pewnie Pan
Samochodzik naszych czasów. Jeżeli skutecznie nie obrzydzisz mu czytania, jest
szansa, że sam dorośnie do innych lektur.

Na marginesie, Harry Potter JEST już klasyką dziecięcą, czy to się komuś
podoba, czy nie.

[icowynato]

Może się mylę, ale moim zdaniem pies pogrzebany jest gdzie indziej. Czy nikt z
was nie miał chwil w swoim "czytelniczym życiu", że w danym czasie czytał
książki tylko jednego autora np. Maya i nie przestał zanim nie przeczytał
wszystkich. Albo czy nie było tak, że w pewnym wieku fascynowały was tylko i
wyłącznie kryminały i nie mogliście się patrzeć na nic innego. Niektórzy mają
tak z romansami, inni z literaturą sensacyjną. Ja również miałam takie chwile w
życiu gdzie czytałam monotematycznie, ale to przeszło z czasem. Dlatego Dario
nie przejmuj się tylko poczekaj cierpliwie kiedy Harry się skończy.
Z pozdrowieniami

[Gość: Jaaa]

A skończy się niedługo!
:))

Nienacki

[brunosch]

pomyśl, jaki wstrząs przeżyłabyś, gdy dziecko zachwycone Nienackim mogłoby
sięgnąć po Raz do roku w Skiroławkach czy inne Dagome judex - nota bene też
powieści Nienackiego ;)

[gatta13]

Dziecięciu zachwyconemu Nienackim, czyli mnie w wieku 12 chyba lat, brat podsunął Skiroławki i wcale mi się nie spodobały. :)

[mamarcela]

Jest jeszcze jedna rzecz charakterystyczna dla facetów w tym wieku (chyba nie
tylko, ale to zupełnie inna historia), o której zapomniałam - załamana utratą
Proroka - napisać. Chłopaki w tym wieku muszą się do bólu ze swoim ulubionym
bohaterem literackim utożsamiać i to musi być po prostu BOHATER - sam przeciwko
światu i złym mocom, a nie tam żadne ciepłe kluchy. I dlatego Harry, a nie
Mikołajek - chociaż my wolimy Mikołajka. :)

[braineater]

Jeśli to prawda, co piszesz, choc raczej sam powątpiewam w zasadę projekcji i
identyfikacji, to może nie powinienem był się utożsamiac w zbliżonym wieku z
Paszczakiem...
Czy to juz potem zostaje na całe życie?

P:)

[chiara76]

braineater napisał:

> Jeśli to prawda, co piszesz, choc raczej sam powątpiewam w zasadę projekcji i
> identyfikacji, to może nie powinienem był się utożsamiac w zbliżonym wieku z
> Paszczakiem...
> Czy to juz potem zostaje na całe życie?

tak:))
>
> P:)

[mamarcela]

Będzie nieskładnie, bo łeb mi pęka, ale...
1. o tym ,że chłopcom w tym wieku potrzebne są autorytety i wzory do
naśladowania (utożsamiania się) to chyba nie trzeba się rozpisywać. Jako osoba
światła chciałam Ci po oczach dać Campbellem (Josephem), ale nie ma go na
półce. Ratunku ! Złodzieje! To już drugie nieszczęście dzisiaj.
2. o dziwadłach wszelakich i odmieńcach wydumanych (przez siebie)dyskutować nie
będziem i tu masz odpowiedź
3. a Robin Hoda, Tomka Wilmowskiego, Winnetou i innych takich waćpan w
dziecięctwie nie tykał? Jakby pogrzebać po innych wątkach to na pewno okazałoby
się, że tykał i tylko teraz takiego buntownika paszczakowatego udaje,n'est pas?
4. Jeśliś się faktycznie z Paszczakiem w wieku lat 10 utożsamiał to to zostaje,
jest nieodwracalne i groźne dla otoczenia. Przy całej sympatii dla paszczaków
jako takich. Daria, chowaj Muminki przed dzieckiem swym!
5. Wczoraj znalazłam w necie zdanie, które mnie rozbawiło do łez. Jest to
fragment wypowiedzi młodego człowieka, czy nawet chłopca - patrz stopka
(sygnaturka). I to jest to kolejna odpowiedź na Twoje pytanie.
Pzdr jak zwykle
mamarcela z bolącym łebem

"Od dzieciństwa lubiłem syreny"

[braineater]

ad 3 będzie, resztę milczeniem pominę:)
Czytał, czytał, tylko jakoś coś zawsze nie do końca pasowało. A to pan Tomek
jakieś takie głupie rzeczy robił, umoralniał, do harcerstwa na siłę zaciągał,
machał ZOMO-wskim lizakiem i takie tam w ogóle niefajne jazdy miewał, zamist
gonić złych złodziejów i po łbach nawalać, jak Borewicz przynajmniej [o - i to
chyba tez był trwały idol dzieciństwa, ukradkiem w TV podglądany:]. Robin Hooda
poznał starym koniem dopiero będąc, ale już z Janosikiem sie próbował
identyfikować (co było żałosne, bo zadatki raczej były na Pyzdrę:), Winnetou i
owszem, ale tu już w ogóle bez przekonania, bo był zbyt idealny i to samo u
Tomka, co sie przeciw Bolszewi buntował Polskę na mapie pokazując, jak jej nie
było. Jakoś awersję do patriotycznych kawałków to chyba w genach dostałem.

Natomiast interpretacja Paszczaka jako buntownika, to jest jakaś rewolucja w
teorii literatury. Poproszę o rozwinięcie:)

P:)

[mamarcela]

Drogi Brainie, teorię Paszczaka jako buntownika z przyjemnością rozwinę w
sprzyjających okolicznościach, czyli jak mnie łeb przestanie ..., że tak
powiem. To zaiste ciekawy temat i godny głębszych przemysleń oraz badań.
Jednak wspominając Paszczaka owego w kontekscie buntu miałam raczej na myśli
fakt, że my wyrastając z jakichs etapów życia zaczynamy się swoich ówczesnych
zamiłowań podświadomie wstydzić i nakładać na nie gusta późniejsze. Przykład:
najbardziej paszczakowany z moich znajomych nastolatków jako dziesięciolatek
machał bronia jakowąś i śpiewał "Conan ma michu moc" (co to znaczy nie pytaj,
bo nikt nie wie), czego przypomnienie dzisiaj wywołuje stanowczy sprzeciw - tak
po prostu nie mogło być.
chociaż z Mózgowcami to nie wiadomo - jedni lubią od dzieciństwa syreny, a inni
paszczaki. :)
mamarcela, która chociaż baba też się utożsamiała

"Od dzieciństwa lubiłem syreny"

[Gość: Abra]

Dario, czytając odpowiedzi forumowiczów zwróć uwagę, że pisują tu
niegdysiejsze "genialne" dzieci czytelnicze i obecni maniacy literatury. Dla
Ciebie też na pewno literatura od zawsze była ważna.
A ja Cie pocieszę lekko ściągając do poziomu przeciętności, że 10 lat to
naprawde nie jest jeszcze tak dużo. Może faktycznie troche szkoda, ze nie od
Mikołajka zaczął ale nic nie jest jeszcze przesądzone. Horyzonty mogą mu się
jeszcze rozszerzyć :)
Jeżeli on faktycznie głównie aktualnośc i wspólcześność Harrego ceni, to może
by go zachęcić do bardziej archaicznej fantazji poprzez filmy??? Jakieś takie
klasyki przygodowe dla dzieci i młodzieży, ktore maja też swoje podstawy w
ksiązkach, może by go zachęciło do czytania?

[agni_me]

Tak to jest, jak się książki odrywa kompletnie od życia i stawia na piedestale.

Czy gdybyś chciała dziecko zachęcić do chodzenia do kina to zabierałabyś go
na "dziecięcą klasykę" typu ET, Akademia Pana Kleksa czy raczej całkiem nowe
rzeczy, które uwielbiają jego rówieśnicy, które nie rażą marnymi efektami i są
kawałkiem świata, który zna choćby z komputera?

Śmiem twierdzić, że bez Gwiezdnych Wojen można spokojnie stać się znawcą kina o
wysublimowanym guście. To samo dotyczy książek, większość tak zwanej klasyki
dziecięcej kompletnie nuży dziecięta teraz, w końcu opisują kompletnie obcy
świat, a jak już czytać o obcych światach to bardziej atrakcyjnych.
Może być też tak, że dziecko w ogóle nie lubi beletrystyki, za to będzie
połykać książki popularno-naukowe. Igora zmusić do przeczytania lektury to
katorga, za to książki typu "Rycerze i świat średniowiecza" "Zwierzęta świata"
czyta ze smakiem i wypiekami na twarzy. Nie zamierzam podtykać mu Mikołajka,
zwłaszcza, ze mnie też zaczął śmieszyć dopiero w dorosłości. Niech sobie SAM
wybiera lektury. Czego i twojemu dziecku życzę z całego serca.

[daria13]

Łatwo powiedzieć "niech wybiera sam". Kiedy po tygodniu przypominania, że ma
iśc do biblioteki wreszcie tam dotarł, przyniósl kolejny tom Przygód Kapitana
Majtasa pt. Kapitan Majtas i Pierdzące Gacie! To właściwie bardziej komiks niż
książka chyba, dokładnie nie wiem, bo brzydziłam się wziąć do ręki:))

[mamarcela]

Dario, Twój syn to facet i chociaż daleka jestem od stereotypów to niestety
często się sprawdzają. Dziewczynki lubią Małą księżniczkę i "little pony", a
młodociani faceci "śmierdziele" i kapitany majtasy. Jeśli w domu ma wartościowe
książki, do których może sięgnąż to niech czyta kapitany Majtasy. Kiedyś Ci
opowiem, czym skończyło się nie kupowanie zabawek militarnych w moim domu.
Pzdr. :)

przepraszam, że się wtrącę, ale...

[chiara76]

mamarcela napisała:
Kiedyś Ci
> opowiem, czym skończyło się nie kupowanie zabawek militarnych w moim domu.
> Pzdr. :)

mnie to zaintrygowało...no czym się skonczyło?:)

[mamarcela]

To długa i skomplikowana historia, obfitująca w wydarzenia dramatyczne, ale po
krótce i żartobliwie to jest tak:
Jako matka córce pierworodnej, estetka, wegetarianka i pacyfistka obiecywałam
sobie, że wychowam syna na subtelnego znawcę sztuki, a nie tępego osiłka. w
związku z tym zabroniłam dostarczania mu jakichkolwiek zabawek militarnych.
Niestety sny o subtelnym małym lordzie skończyły się zanim Młody skończył dwa
i pół roku, bowiem używał jako broni białej wszystkiego ze szczególnym
uwzględnieniem tzw. "szczotki dokiblowej". Dbając o bezpieczeństwo i higienę
dziecka pozwoliłam babci kupić mu pierwszą zabawkową broń. :) Pzdr.

[agni_me]

No i co? Przecież nie musisz tego czytać. Moje dziecko przynosiło Pokemony w
wersji książkowej. Słowo, nie żartuję. Nic mu się złego nie stało. Teraz na
wspomnienie Pokemonów krzywi się z niesmakiem.

Jesteś tylko łukiem, nie łucznikiem, a on jest aż strzałą. Pozwól mu mierzyć
tam, gdzie chce. Nawet jeśli kierunek kompletnie ci się nie podoba.

[Gość: mamarcela]

A mój "Prorok" sie nadal nie znalazł, chociaż przeryłam pół domu. Pewnie
moje "strzały" gdzieś zarzuciły, albo i wyniosły.
Pozdrawiam

[akondze]

Możesz również próbować stosować bodźce ekonomiczne - tzn. na przykład parę
złotych/ wyjście do kina lub coś tam innego za przeczytanie i
streszczenie 'Pana Samochodzika' albo jakiejś innej pozycji z poprzedniej
epoki... chociaż trochę to brutalne podejście...
----------
...skwak?

[daria13]

Przekupstwo za książki, toż to prawie jak przekupstwo za dobre stopnie w
szkole, fuj:). A tak na serio, to ja właśnie nie chcę naciskać, nie chcę
niczego robić na siłę. Ja chcę jedynie troszeczke pomóc obrać właściwy kieunek.
Ale myślę, że rzeczywiście czas skończyć biadać nad pogardą dla Mikołajka i
podsuwać mu książki (o tym, żeby sam rezygnował z komputera na rzecz książek
jeszcze w ogóle mowy nie ma)pisane współcześnie, wspólczesnym językiem. Taką
Molly Moon i księgę hipnotyzmu połknął chyba w trzy dni, a to wielki suces.
Jedno jest pewne, przypominać i nakłaniać do lektury nie przestanę, dopóki sam
nie zaskoczy, tak jak to było w przypadku starszej córki. Może kiedyś mi
podziękuje, a może nie?

[braineater]

Własnie Akondze podałeś doskonały przepis, jak wychować sobie w domu krytyka
literackiego. W latach późniejszych już o żadnej książce nic nie powie/nie
napisze, zanim mu nie zapłacą:)

P:)

[i2h2]

daria13 napisała:

Mały czyta chętnie wyłącznie wspólczesne opowieści, w których musi
> się dużo dziać. Może zanadto histeryzuję, ale jak odrzuca ze wstrętem Muminki
> i Opowieści z Narni, to sprawia mi tym autentyczny ból. I zastanawiam się, co
> będzie dalej...
> Czy macie może jakiś pomysł, jak zaradzić takiemu stanowi rzeczy i jak
> popchnąć Małego we właściwym kierunku. Bo, że nic na siłę to wiem sama.

Wybacz, ale gdy przeczytałam Twój post, od razu rzucił mi się w oczy
ten "właściwy kierunek"- a przecież nigdzie nie jest powiedziane, że to, co
teraz powstaje, to bezguście literackie. Powiedziałbym nawet, że wręcz
przeciwnie ;-) Nasze lektury zwyczajnie się zestarzały ( o czym zresztą sama
piszesz), ale w to miejsce świetnie wpasowują sie książki pisane współcześnie,
ze wymienię choćby książki p. Funke, "Morze Trolli" N. Farmer czy naszego R.
Kosika. To naprawdę świetna literatura i ma jedną przewagę nad tzw. "klasykami"-
jest bliska współczesnym dzieciom.
A "Narnia"? W styczniu wejdzie na ekrany film nakręcony wg pierwszego tomu-
może wtedy Twój syn sięgnie po książkę :-)
Zapraszam na forum widoczne w mojej sygnaturce: sporo miejsca zajmują tam
właśnie nowości, zwłaszcza te najlepsze.
Pozdrawiam
Iwona

[daria13]

Dzięki, skorzystam z pewnością. O takich polecankach myślałam własnie między
innymi zakładając ten wątek. Kuba czytał w tym roku, polecaną zresztą też na
FK, książkę Amor z ulicy Rozkosznej i bardzo mu się podobała, bo o jego
równieśniku traktowała, z tym że tu i dziś.
P.

[i2h2]

To pewnie Cię ucieszy informacja, że "Amor..." będzie mieć ciąg dalszy:
www.wab.com.pl/index.php?id=7&bid=433
Pozdrawiam
Iwona

[broch]

Aska, (corka lat 15) czytala Harryego od poczatku (ze cztery piec lat temu?).
Przeczytala go wiele razy, lubi material "utrwalac". Po Harrym siega do
"Orlando", "Wladcy much", "Dublinczykow", "Pani Dolloway", "Zabic drozda" i
poezji Shakespeare'a.
Nie widze zlego wplywu tworczosci Rowling na corke. Czytanie kryminalow nie
wyklucza siegniecia po literature ambitniejsza.

Humor to juz w ogole inna rzecz...

Mysle ze troche histeryzujesz :))
Wszystko nalezy zostawic wlasnemu biegowi (czasem mozna lekko popchnac).
Czytanie niczego nie gwarantuje, nieczytanie nie oznacza braku zainteresowania
swiatem.
No i dlaczego ma podzielac Twoj gust? :))

[Gość: daria13]

Ja to wszystko wiem. Julka (lat obecnie 14 i pół) też czytała Harrego a teraz
czyta (sama z siebie) i Bułhakowa i Marqueza, ale Mały miał 5 lat jak mu już
musiałam czytać Harrego, więc jeszcze wcześniej wsiąkł a przez to może jeszcze
głębiej. Ja wiem, że histeryzuję, ale ta koncepcja wzięła się z kompletnego
niezrozumienia niechęci do Mikołajka (co tam Nienacki, czy Ożogowska)i próby
wytłumaczenia sobie tej niechęci. Tylko tyle:)
Po namyśle stwierdzam, że może faktycznie poczucie humoru charakterystyczne dla
Mikołajka jest dla nieco starszych osób. Niewykluczone.
Pozdrawiam:)

[mamarcela]

Wybacz Dario, bo ja Cię dzisiaj ganię i ganię, ale jak by mi ktoś tak tego
Mikołajka wciskał jak Ty swojemu Małemu to też broniłabym się przed nim.
Mnie ojciec całe dzieciństwo "Władcę pierścieni" czytał na okrągło (bo
lubił),a ja w tajemnicy przed rodzicami wielbiłam rosyjski socrealizm okrutny
typu Timury i inne takie, co to je miałam po ciotce. A później też sama z
siebie trochę innych książek przeczytałam i ani elfem, ani czekistą nie
zostałam.
Pozdrawiam :)

[Gość: daria13]

Może ja bym nie wciskała mu tak mocno tego Mikołajka, ale to jego lektura
właśnie była i przeczytać musiał, a że podczas lektury często
wykrzykiwał "jakie to głupie" i prychał pogardliwie, to mnie trochę ruszyło:)
A ganić można mnie do woli, byle konstruktywnie:)))
P.

[mamarcela]

Lektury szkolne mają to do siebie, że się dzieciom częśto a priori nie
podobają. Mój Młody ma przeczytać "Anię" i już przed czytaniem stwierdził: "Ta
cała Ania była głupia i brzydka i ja sie wcale jej rodzicom nie dziwię, że ją
oddali". "Głupi Mikołajek" to mały pikuś przy takim stwierdzeniu. :)

[broch]

trudno komus narzucic swoj humor. To byloby prawdziwe nieszczescie. Mikolajek
moze nie podobac sie Twojemu synowi do konca zycia, co nie ma nic wspolnego z
HP. To juz sadyzm (zmuszanie do smiania sie z M). :)))

[mikaas3]

jakto nie czyta Opowieści z Narni?!?!?!??!?!? jak mogłaś dopuścić do czegoś
takiego!?!?!!? tutaj potrzebny jest specjalista!
a tak poważnie, nie powinnaś się tym tak przejmować, podobno teraz dzieci nic
nie czytają, więć, że przeczytał Harrego to i tak sukces. mówię jak stary pryk,
a mam dopiero 19 lat. mam jednak rok młodszego brata i on też NIC nie czyta
(poza Harrym, ale on nie jest idolem. tak po prostu przeczytał, żeby było o
czym pogadać) nie przejmuj się tak bardzo, może on po prostu woli książki
fantasy, a ten dział nie ogranicza się jedynie do Harrego i władcy pierścieni
(z małej litery bo nie cierpię tej książki).
pozdrawiam

[pinos]

A ja tak tylko na marginesie - bo objaw wydaje mi się normalny, dziecko czyta
to, co lubi (moja młodsza siostra zaczęła czytanie od Dragonlance...) - czy w
ogóle można mówić o "spaczonym" guście?
Wszak de gustibus non est disputandum. Czy naprawdę istnieje "wzorzec" gustu 10-
latka, odchyły od którego można nazwać spaczeniem?

[noida]

Dario droga. Po pierwsze Ci napisze, że uwielbiam Twoje dylematy wychowawcze :-
) Rozczulają mnie niemiłosiernie.
Tak czy inaczej natchniona Twoim postem zapytałam dziś mojego ucznia (lat 11),
wychowanego na Harrym Potterze, czy podobał mu się Mikołajek. Otóż dziecko to,
niezwykle inteligentne i oczytane jak na swój wiek, powiedziało stanowczo, że
Mikołajka nie lubi. Co potwierdza moją hipotezę, że Mikołajek jest książką
śmieszną dla dorosłych. Dzieci mogą się zainteresować przygodami Mikołajka albo
nie, ale śmieszyć to on będzie raczej osoby od 15 roku wzwyż. Tak sądzę. A
jeśli Twojego syna śmieszy Monty Python (TO bym dopiero uznała za dziwne- Monty
Python bywa przecież naprawdę straszny i trudny) to nie masz się czym martwić.
Po prostu dorośnie do Mikołajka.
Muminków nie lubiła również moja serdeczna koleżanka ze studiów, osoba, której
mama jest wykładowcą na Uniwersytecie i która przeczytała w swoim życiu
conajmniej tyle książek co ja. A zatem to o niczym nie świadczy.
No i jeszcze jeden przykład- razem z moją siostrą wychowywałyśmy się w tym
samym domu, razem z tą samą zbzikowaną na punkcie książek matką i ja czytuję
książki w zasadzie pasjami a ona- nie. Książki czyta, owszem, ale tak, jak ja
chodzę do teatru- od czasu do czasu. Za to robi zdjęcia, rysuje, uwielbia uczyć
się języków (już chyba 4-ty zalicza a jest 4 lata młodsza ode mnie...),
uwielbia kino itp. Też jej podtykałyśmy z mamą mnóstwo rzeczy i nic.
Mówiła "aha", po czym książke odstawiała na półkę ;-) I jaki z tego wniosek? Że
ludzie są różni. Może Twój Młody wcale nie będzie tak kochał czytać jak Ty i
nic na to nie poradzisz.
Jednym słowem- daj dzieciakowi spokój. Przyjdzie czas, to sam się zabierze za
Nienackiego i Mikołajka, a może przeskoczy od razu do Marqueza? W każdym razie
wątpię, żeby udało się "sprowadzić go na właściwą drogę".
Nie ma się czym przejmować.
Noida.

[Gość: daria13]

I po to między innymi jest forum FK:) Kiedy wysłucha (przeczyta) się tyle
głosów rozsądku, od razu człowiekowi rozjaśnia sie w głowie, ustawia się
hierarchia wartości, poprawia sie humor i odzyskuje wiarę w siłę rozsądku:).
Przekonaliście mnie. I uspokoiliscie. Zwłaszcza niezastąpiona Noida - dzięki:).
Mały będzie czytał, ale jeśli nie tak namiętnie jak ja, to też nic się nie
stanie. A podsuwać mu książki też nie zawadzi, tyle że lepiej wybierać jednak
te współczesne, bo wśród nich też jest wiele dobrych pozycji. Ot co.
Pozdrawiam:)

[sol_bianca]

Wiesz co? Mnie w wieku 10 lat Mikołajek też nie śmieszył.
Nienacki i Ożogowska - nie dziwię się, bo to strasznie anachroniczne.

> chyba chodzi o język za mało może współczesny, za mało wartka akcja, sama już
> nie wiem. Mały czyta chętnie wyłącznie wspólczesne opowieści, w których musi
> się dużo dziać

Eee to chyba nie jest wina HP, tylko tego, że świat ogólnie przyspieszył.
Wszystkie media są "winne" po części. Ja bym nie panikowała, po prostu młode
pokolenia inaczej widzą świat, czy to zmiana na gorsze? Trudno powiedzieć, na
pewno nie można nic wnioskować na przykładzie dziesięcioletniego dziecka.
Zobaczymy, jaki będzie jak dorośnie.
O gustach literackich u 10-latka też niewiele można powiedzieć (ja się w
dzieciństwie zachwycałam takimi książkami, że teraz mi wstyd ;))) Dorośnie,
"wyciszy" się, to sięgnie po ambitniejszą literaturę.

[venus22]

ale macie problemy :)

dzieciak ma 10 lat, dobrze ze w ogole czyta, i to Harrego ktory przeciez
rosnie z wiekiem. Porownajcie tom 1-szy z tym ostatnim.. nie wiem czy dla
10'latka ten ostatni jest taki taki prosty w odbiorze.
Mysle ze przez kolejne 10 lat gust mu sie ze sto razy zmieni...i przez
nastepone 10 tez..

Nienacki, Ozogowska, Kubus Puchatek- pewnie ze teraz to juz anachronizmy. Kto
sie na tym wychowal to to lubi, wydaje mu sie to swietne. Moj dziadek sie
dziwil ze mnie nie interesuja takie ksiazki jak "Ksiaze Wa-tunga" czy cos
takiego.. tylko jakas Siesicka.

podobnie z filmami- Casablanca taki klasyk dlaczego dzieci nie chca tego
ogladac?

Venus

[verdana]

Mój syn uwielbia i Harrego Pottera i Mikołajka.
Ale rozumowanie typu "dobra literatura, to ta, która mnie się podobała, a
reszta to chłam" - jakoś do mnie nie przemawia. Ożogowska to lektura, która
obecnie wymaga przypisu co trzecie zdanie - dzieje się w tak innej
rzeczywistości. Podobnie uwielbiany przeze mnie w dzieciństwie Niziurski.
Jestem pewna, ze obecne pokolenie będzie dzieciom przymusowo wtykało Harrego,
ubolewajac, że nie chca czytac cennej literatury, tylko nowoczesne dziwactwa.

[sto100]

Dlaczego wypaczać? Wielu zaczyna od niego czytanie,
takie długie, a nie tylko instrukcje gier komputerowych.
Bo gust zależy jednak nie tylko od tego, ale również od domu.
Przede wszystkim, nie tylko od książek na półkach, ale od rozmów,
wartości, zachowań. A jak dom nie daje, no to bohater bajek.
Byle nie zadużo smrodku dydaktycznego, jak mawiał Wańkowicz.
Ja nie znosiłam Andersena,chociaż przeczytałam. Ani kształtował ani wypaczał.
10 lat, a co my czytaliśmy wtedy? Też takie różności.