Proponuję zabawę literacką - wejdź koniecznie!!

[nektarniczka]

Pomysł podpatrzony na innym forum, ale tam wątek był dość stary, więc
odświeżymy go tutaj.

Zabawa polega na tym, że jedna osoba wpisuje jakiś cytat, a reszta próbuje
odgadnąć z jakiego utworu pochodzi. Jak się uda zgadnąć - wrzucamy następny
cytat, jak nie - autor postu z cytatem podpowiada.

Wpisuję pierwszy fragment i czekam na propozycję co do autora i tytułu, z
którego pochodzi :)

"Władza polega na poniżaniu i zadawaniu bólu. Władza oznacza rozrywanie
umysłów na strzępy i składanie ich ponownie według obranego przez siebie
modelu. Czy powoli wyłania się obraz tworzonego przez nas świata? Jest
dokładnym przeciwieństwem idiotycznych, hedonistycznych utopii, jakie
wymyślali dawni reformatorzy. Świat strachu, zdrady i cierpienia, świat
depczacych i deptanych, który w miarę rozwoju staje się nie mniej lecz
bardziej okrutny. Postęp w naszym świecie oznacza postep bólu. Dawne
cywilizacje twierdziły, że opierają się na miłości lub sprawiedliwości. Nasza
zbudowana jest na nienawiści. Wkrótce wyeliminujemy wszystkie uczucia oprócz
strachu, wściekłości, triumfu i samoupodlenia. Zniszczymy je, zniszczymy
wszystkie! Już teraz trzebimy nawyki myslowe, które przetrwały sprzed
Rewolucji. Przecięliśmy więź łączącą rodziców z dziećmi, człowieka z
człowiekiem, mężczyznę z kobietą. Nikt nie ma już odwagi ufać żonie, dziecku,
czy przyjacielowi. W przyszłości jednak w ogóle nei będzie żon i przyjaciół.
Dzieci zaraz po poodzie będzie się odbierać matkom, podobnie jak kurom odbiera
się jajka. Wyplenimy popęd seksualny. Płodzenie potomstwa stanie się doroczna
formalnością, taką samą, jak przedłużanie kart zaopatrzeniowych. Zlikwidujemy
orgazm. Nasi neurolodzy już nad tym pracują..."

[Gość: majka]

Miachael Houellebecq"Czątki elementarne"?

[nektarniczka]

Nie, to nie jest Houellebecq. :)

[papardel]

Czy Houellebecq mógł napisać: zlikwidujemy orgazm?

Co zaś do Blaira- orwell to jego pseudonim.

[nektarniczka]

a tego nie wiedziałam :) skoro Orwell to pseudonim, to faktycznie się zgadza. Z
tym, że pod pseudonimem autor jest chyba bardziej znany :) dzięki za sprostowanie :)

[ydorius]

Eric Arthur Blair "Rok 1984" :-)

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
wzgórza jak słonie chore na łuszczycę

[nektarniczka]

Rok 1984 - zgadza się, ale autor się nie zgadza :) Powinno być G. Orwell :)
No ale powiedzmy, że zagadka odgadnięta :)

Kto daje następny fragment?

[theagata]

nektarniczka napisała:
> >
> Kto daje następny fragment?

Ja!

"Ludzie nie pasują do przegródek - prostytutka, gospodyni domowa, święta, jak
sortowanie poczty."

[marquis]

Trochę przykrótkawy ten fragment.

[marquis]

Może wyjasnię: ta zabawa ma sens tylko wtedy, gdy wybiera się jakis fragment
celowo, a nie na chybił trafil i że jest to fragment zawierający jakieś
wskazówki (choćby językowe, ale nie tylko). Podany przez ciebie cytat mógł byc w
setkach książek.

[ydorius]

Na pewno powinno być G. Orwell? :-)
Wydawało mi się, że fragment daje ten, co odgadł :-)

cytat na dziś:
"Siły ducha? Wielkie mi rzeczy! To, czy jesteśmy tacy, czy owacy – zależy
wyłącznie od nas. Nasze ciało to ogród, a ogrodnikiem jest w nim nasza wola. Czy
w tym ogrodzie sadzimy pokrzywy, czy siejemy sałatę, czy uprawiamy hyzop, a
plewimy macierzankę, czy skupiamy się na jednej roślinie, czy rozpraszamy na
wiele różnych, czy nawozimy i uprawiamy glebę, czy też zostawiamy odłogiem i
pozwalamy wyjałowieć – wszelka decyzja należy do nas, jest rzeczą naszej własnej
woli. Gdyby waga naszego życia nie miała szali rozumu dla zrównoważenia szali
zmysłowego popędu, głos naszej krwi, tego, co w nas niskie, popchnąłby nas w
stronę najgorszej niedorzeczności. Lecz my posiadamy rozum, a on potrafi studzić
nasze rozgorzałe zapały, powściągać żądła zmysłów, poskramiać nieokiełznane
żądze. I dlatego to, co ty nazywasz miłością, dla mnie jest tylko kiełkiem albo
łodyżką."

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
wzgórza jak słonie chore na łuszczycę

[nektarniczka]

Tak, na pewno Orwell - przynajmniej ten fragment z jego książki spisałam.

A co do kolejnej zagadki - nie mam pojęcia :)
pozdrawiam

[nektarniczka]

hmmm widze ze nikt nie wie jaka to książka...
Czekamy dalej czy ydorius podpowiada?
i tak dla rozeznania - prosze o posty od osób, które się z nami bawią :)
pozdrawiam

[marquis]

Inaczej:
"...od nas samych zależy być takimi lub owymi. Nasze jestestwo jest ogrodem, a
nasza wola ogrodnikiem; jeżeli chcemy w tym ogrodzie siać pokrzywy lub sałatę
szadzić; rozpleniać hyzop a wyrywać macierzankę; hodować jedno ziele albo
pielęgnować różnego rodzaju rośliny; zapuszczać go niedbale lub skrzętnie
uprawiać możnośc ku temu i środki odpowiednie leżą w woli naszej..."

[marquis]

czyli "Otello" - William Shakespeare :-))) To teraz ja zadaję, tylko prosze o
chwilkę czasu na wybranie i wklepanie stosownego fragmentu :-)

zagadka numer trzy

[marquis]

"Widział swoją siostrzenicę maleńką i ledwo może ja poznać w tej dużej
dziewczynce z uśmiechem już poważnie naiwnym. Po jakimś czasie, podczas gdy
trzyma ją blisko siebie, rozmawiając o drobiazgach zdolnych w jego mniemaniu ją
zabawić, spojrzenie jego zahaczyło się o cienki srebrny łańcuszek, który dziecko
ma na szyi i na którym - Antym czuje to węchem - musza wisieć medaliki.
Niedyskretnym ruchem grubego palca wskazującego wydobywa je na wierzch i kryjąc
chorobliwy wstręt pod maską zdziwienia, pyta:
- Co to są te historyjki?

Julia rozumie doskonale, że pytanie nie jest poważne, ale czemuż miałaby się
oburzać?
- Jak to, wujaszku, nigdy wujek nie widział medalików?
- Na honor, nie, moja mała - kłamie wujek. - To nie jest bardzo ładne, ale
myślę, że to służy do czegoś.

Że zaś pogodna pobożność nie jest sprzeczna z niewinną figlarnością, dziecko
pokazuje swoją własną fotografię opartą o lustro na kominku i dotykając jej
palcem, mówi:
- Ma tutaj wujek portret małej dziewczynki, która też nie jest taka znów ładna.
Na co to może wujkowi służyć?

Zdziwiony, że napotkał u małej bigotki taką ciętość i tyle niewątpliwego
rozsądku, wuj Antym jest na chwilę zbity z tropu. Nie może przecież wdać się w
filozoficzną dysputę z dziewięcioletnią dziewczynką. Uśmiecha się. Mała korzysta
natychmiast z przewagi i pokazując święcone medaliki, mówi:
- O, to jest święta Julia, moja patronka; to jest Najświętsze Serce z...
- A portretu Pana Boga nie masz? - pyta głupawo Antym.
- Nie; Pana Boga nie robią... Ale to jest najładniejszy: to Matka Boska z
Lourdes, dała mi go ciocia Fleurissoire, przywiozła go z Lourdes, włożyłam go na
szyję w dniu, w którym papuś i mamusia ofiarowali mnie Najświętszej Pannie.

To było za wiele dla Antyma. Nie siląc się zrozumieć ani na chwilę
niewysłowionego wdzięku, jaki wywołują te obrazy - miesiąc maj, błękitne i białe
procesje dzieci - ulega maniackiej potrzebie bluźnierstwa.
- Więc nie chciała cię Najświętsza Panna, skoro jesteś jeszcze z nami?

Mała nie odpowiada nic. Czy zdaje już sobie sprawę, że na pewien rodzaj głupstw
najmądrzej jest nie odpowiadać?"

;-)))

Podpowiedź

[marquis]

Autor jest Noblistą. Fragment - wbrew pozorom - bardzo charakterystyczny :)

[Gość: Zdanka]

Nie jestem pewna, bo czytałam to jeszcze w liceum, ale zdaje się, że "Lochy
Watykanu" Gide`a.
PS. Wolę "Fałszerzy" i o niebo lepiej pamiętam:)

Brawo!!!

[marquis]

Tak, to jest fragment wielkiego ironisty Gide'a ("Lochy Watykanu"). Kolej na
twoją zagadkę :)

[Gość: Zdanka]

no, żeby nie było lekko :P

"Wyjechał.
Satatek odpływa, dmuchając jednostajnym dymem w ekran nieba.Gwiżdze. Dławi
się.Płynie. I uwozi Monsieur Presle`a, mojego nauczyciela języka francuskiego.
Pomachałam chusteczka, oblewam ją łzami,zanim jeszcze tej nocy wcisnę ją sobie
pomiędzy nogi, ptzycisnę do serca. Och! God!kto zrozumie moje strapienie! Kto
sie w ogóle dowie, że ten Monsieur Presle uwozi ze sobą całą moją duszę, bez
wątpienia niesmiertelną"
(...)
"Pieprzyć, mawiał Monsieur Presle, to jedno z najpiękniejszych francuskich
słów". Znaczy "rzucać",ale z większym wigorem.(..)itd

cd.

[marquis]

cd. "Wiem, że panowie w jego wieku robią różne rzeczy szalonym panienkom w moim
wieku. Ale co takiego robią, i dlaczego? Nie wiem. Ja jestem dziewicą, to znaczy
nigdy nie byłam uprawiana ("ziemia dziewicza: ziemia, która nigdy nie była
uprawiana", mówi mój słownik). Monsieur Presle nigdy mnie nie tknął. Nie licząc
tego, że jego ręka spoczęła parę razy na mojej. No i czasem zsuwała się w dół po
moich plecach i lekko klepała mnie po spódniczce. Takie tam zwykłe
grzecznościowe gesty. Uczył mnie francuskiego. I to jak wytrwale! Z nie
najgorszym zresztą rezultatem, bo to na jego cześć, na pamiątkę jego wyjazdu,
czyli właśnie od dzisiaj, od tej chwili, zaczynam prowadzić dziennik w jego
ojczystym języku. To będzie moja francuska pisanina. Angielską pieprznę w ogień."

Przyznaję, że podejrzałem w google'u - inaczej bym nie odgadł, bo niestety nie
czytałem. Złamałem niepisaną zasadę, by nie ściągać, ale zwrot "jestem dziewicą,
tzn. nigdy nie byłam uprawiana" mnie tak zaintrygował, że nie wytrzymałem
napięcia ;-)

[Gość: Zdanka]

Potem jest takie urocze zdanie:
"Bardzo lubił wprowadzać mnie w subtelności języka francuskiego, Monsieur
Presle, i dlatego teraz, na pamiątkę, żeby mu kiedyś pieprzone gały na wierzch
wylazły, będę prowadzić ten mój intymny dziennik w jego rodzimym idiomie".
I za to tę ksiązkę lubię:)))))
Twoja kolej.

[wojtek33]

czytelnia.onet.pl/0,1146642,do_czytania.html
dwa kliknięcia myszką i wszystko na tacy, chyba że dla treningu samodyscypliny ;-)

[nektarniczka]

no dobra, to niech ktos teraz da coś, co czytał naprawdę i czego fragmentu nie
mozna znaleźć pod podanym wyżej adresem :)

[Gość: lola]

"Lipiec 1883
To, co się w nim teraz działo, nie było żadną nowością. Od lat odczuwał, że ten
fluid witalny, ta zdolność istnienia, słowem: życie, a może też pragnienie
życia, uciekało z niego powoli, lecz nieustannie, jak ziarenka piasku, które
leniwie, lecz bez przerwy osypują się i wylatują jedno po drugim przez
mikroskopijny otwór w klapsydrze.
W momentach intensywnego działania lub wielkiego napięcia uwagi owo uczucie
zanikania słabło, by na powrót twardo dać znać o sobie w chwili milczenia czy
kontemplacji, podobnie jak słyszymy szum w uszach czy tykanie zegara, gdy
wszystko wokół przycichnie; wtedy uświadamiamy sobie, że choć dźwięki te nie
docierały do naszej świadomości, były słyszalne i przedtem."
....
"W mroku który go ogarniał, próbował wyliczyć, ile czasu żył naprawdę. Jego
mózg nie rozwiązywał już najprostrzego rachunku: trzy miesiące, dwadzieścia
dni, razem sześć miesięcy, sześć razy osiem - osiemdziesiąt cztery,
czterdzieści osiem tysięcy...840 tysięcy... Otrząsnął się:"Mam siedemdziesiąt
trzy lata, z czego licząc z grubsza żyłem w sumie dwa... co najwyżej trzy lata.
A cierpnienia, nuda - ile tego było? Nie warto się silić na obliczenia: cała
reszta - siedemdziesiąt lat."
??????????????????

[wojtek33]

Gość portalu: lola napisał(a):

> "Lipiec 1883
> To, co się w nim teraz działo, nie było żadną nowością. Od lat odczuwał, że ten
>
> fluid witalny, ta zdolność istnienia, słowem: życie, a może też pragnienie

www.bctelekomunikacja.pl/bct/gosc.php?Id=350

[Gość: lola]

Dobrze, ale ja nie znalazłam tego w internecie .... to zbieg okoliczności, poza
tym nie ma dalszej części, którą wpisałam, a książka jest super... każdą książkę
można znaleźć w internecie.
Macie rację, że ta zabawa nie ma sensu... Szkoda:(

[nektarniczka]

no coz zabawa bylaby fajna gdyby jej wojtek nie posul :)
pozdrawiam :)

[marquis]

Ale ale, ja się umęczyłem, żeby wklepać ten fragment "Lochów Watykanu", nie
kopiowałem z jakiejś strony! :)

[Gość: lola]

A teraz to mnie zdenerwowałaś!!!!!!! Starałam się żeby starannie przepisać
tekst, a ty mi IMPUTUJESZ, że coś przekopiowałam. Jednakże odbieram twoją
impertynencję jako komplement. W zalewie pisemnej bylejakości chyba się
postarałam:)) No cóż... Ale odpowiedzieć na pytanie jednak nie umiesz:)))
Mimo wszystko pozdrawiam.