Zbrodniczy (fajtłapowaty) detektyw?

[griszah]

Czy znacie jakaś ksiażkę, w której postacią jednoznacznie negatywną, czarnym
charakterem byłby prywatny detektyw? A może jakąś z detektywem gamoniem i
fajtłapą, który czego się tknie to porażka. We wszystkich znanych mi
powieściach detektyw jest postacią nienaganną moralnie - nie to żeby ściśle
trzymał się prawa ale zawsze stoi po Jasnej Stronie Mocy, na końcu zawsze
bardziej lub mniej spektakularnie tryumfuje. Czy któremuś z pisarzy udało się
wyjść poza ten steorotyp? Co zresztą szczerze mówiąc byłoby dziwne w powieści
detektywistycznej ale- przyznacie - stanowić może ciekawe wyzwanie dla
pisarza. Zdradziecki Kominiarz – dlaczego nie? Fałszywy Inkasent – jasne.
Morderczy komiwojażer – z pewnością. Zbrodniczy detektyw.....?

[zaba_pelagia]

detektyw nie moze być jednoznacznie negatywny
przecież dobro musi jednoznacznie zatriumfować

może ewentualnie balansowac na granicy prawa

[griszah]

zaba_pelagia napisała:

> detektyw nie moze być jednoznacznie negatywny
a kto mu zabroni?

> przecież dobro musi jednoznacznie zatriumfować

no chyba, żeby zatryumfowało zło ;)
Właśnie mi chodzi o taką powieść antydetektywistyczną. Skoro mogą być
antybaśnie to mogą być i powieści antydetektywistyczne. Mogą?????

[diffie]

"Plac Czerwony", aut. Fryderyk Nieznański, Edward Topol. Rzecz dzieje się w
Moskwie, niedługo przed śmiercią Breżniewa. Główny bohater, miejscowy śledczy,
dostaje niebezpieczne zadanie. Rzecz arcyciekawa, mnie zainteresowało tło
obyczajowe. Potworna korupcja. Bezwzględna, mafijna walka na szczytach władzy.
Ten nasz Jaruzelski to był harcerzyk w porównaniu z radzieckimi.
Książka powstała na podstawie zapisków prawdziwego moskiewskiego śledczego.
Autorzy w posłowiu zauważają, iż ów śledczy w swoich notatkach chciał się
przedstawić nieco lepiej, niż to było w rzeczywistości. Nieco lepiej ? I tak
wszyscy widzą, jakie to bydlę. Zbrodnicze nawet, bo paru kolegów wysadził miną
domowej roboty. Radzieccy detektywi bez wątpienia bywali zbrodniczy,
fajtłapowaci i kończyli źle. Taki był cały system.
Pozdrawiam

[jottka]

jest seria książek reginalda hilla z detektywem fajtłapą, joem sixsmithem:)
hilla u nas niewiele tłumaczono, na pewno niektóre kryminałki z cyklu z
inspektorami dalzielem i pascoe, no ale to klasyczne policyjne - natomiast
nieszczęsny joe musiał sie chwycić jakiegokolwiek zajęcia, bo w okolicy szaleje
bezrobocie, te rzeczy, no i idzie mu średnio:) szczęśliwy przypadek, rzecz
jasna, pomaga w końcu, ale co dostanie po pysku, to jego

aha, to jest typ fajtłapy, ale z sercem na własciwym miejscu, nad detektywem
szują będę musiała pomyśleć

[jottka]

właściwie to stephanie plum, bohaterka cyklu janet evanovich, też należy do
kategorii nietypowych detektywów:) zasadniczo jest - też z przypadku - łowcą
nagród, czyli doprowadza do sądu oskarżonych, którzy uiścili (dzięki firmie
szefa stephanie) kaucję i zwiali, ale wplątuje sie ciągle w ponure morderstwa,
które z konieczności musi rozwiązywać - broni z zasady nie nosi, bo sie boi jej
używać (raz sie postrzeliła i starczy), bierze zlecenia tylko na (pozornie)
niegroźnych przestępców, bo z prawdziwymi by sobie nie poradziła itepe itede

no ale inteligentna jest i w krytycznej sytuacji zdolna do desperackiego działania:)

[Gość: Sam]

Napisałeś;
Bezwzględna, mafijna walka na szczytach władzy.

Zbrodnicze nawet, bo paru kolegów wysadził miną
> domowej roboty. Radzieccy detektywi bez wątpienia bywali zbrodniczy,
> fajtłapowaci i kończyli źle. Taki był cały system.

Książka powstała na podstawie zapisków prawdziwego moskiewskiego śledczego.

Przepraszam, czy ty w sojej dziecięcej naiwności, wierzysz we wszystko co jest
wydrukowane? To niebezpieczne!

Osierocony Brooklin

[braineater]

Autor Jonathan Lethem, a w nim genialna postać detektywa, dotkniętego zespołem
Tourette'a, czyli bezwolnie wykonuje setki nerwowych gestów i nieprzytomnie
bluzga - taka dośc dziwna choroba. A ksiązka rewelacyjna - w styczniu wchodzi w
kina ekranizacja z Edvardem Nortonem w roli głownej.

[jottka]

no zaraz, turetycy to szalenie modne postacie w literaturze i filmie od ładnych
paru lat:) ale poza tym wspomniany przez ciebie detektyw jest fajtłapą czy
zbrodniarzem? bo takich kategorii doprasza sie griszah

z geniuszy zła to własciwie tylko profesor moriarty mi sie skojarzył, genialny -
jak wzdycha holmes - umysł detektywistyczny, który zszedł na złe drogi:)

[braineater]

no dla mnie jest fajtłapa i takim tez go w sumie autor prezentuje - nie z
własnej winy, ale fajtłapą.
A co jeszce o turetykach, bo kojarze tylko koszmarnie badziewny film o jakims
malarzu?
P:)

[jottka]

wszystko zaczęło sie w prehistorii od 'amadeusza':) a w prozie non-fiction od
olivera sacksa

[staua]

Zbrodniarzem tez jest, w koncu jego glowna praca to udzial w praniu pieniedzy i dzieleniu kradzionego
towaru pod przykrywka serwisu limo :-)
Ucieszyles mnie wiadomoscia o filmie, tym bardziej, ze lubie Nortona, ktory juz gral kolesia udajacego
uposledzonego w... no wlasnie, gdzie? Musze sprawdzic, ale najpierw udam sie do domu, bo jestem juz
troche glodna.

Juz wiem, to bylo

[staua]

"The Score", z Robertem de Niro.

[dakota77]

Seria powiesci Sjowall i Wahloo o Martinie Becku. Bohaterowie sa dosc
specyficzny, czesto w pracy nie idzie im tak jak trzeba, a juz w zyciu na pewno.

[jottka]

eno, oni fajtłapami nie są:) typ detektywa z problemami to typ podstawowy, czy
one alkoholowe, czy z kobietami/ mężczyznami, czy służbowe (zwykle z racji
nadmiernej samodzielności:), ale tu chodzi o takich, którym z założenia nie
wychodzi, a czytelnikowi ręce opadają


chyba że nie? griszaaaah

[dakota77]

A, to takich ksiazek niestety nie znam. uznalam, ze ten szwedzki cykl, tak inny
od tej amerykanskiej doskonalosci, moze sie nadac:)

[noida]

W pewnym sensie John Rebus z powieści Iana Rankina jest fajtłapą, a w pewnym
nie. Jest fajtłapą dlatego, że zazwyczaj wplątuje się w jakieś afery z mafią w
tle i w związku z tym na koniec dostaje po mordzie i zawieszenie ze służby, a
nikogo złapać mu się nie udaje. Ogólnie wszystkim podpada (bo on musi wszystko
SAM) i wcale nie zwycięża na końcu. A w pewnym sensie nie, bo jednak ma te
problemy z alkoholem, gryzą go wyrzuty sumienia i jest rozwiedziony. Czyli
standart.

A Martin Beck i jego koledzy też są bardzo ludzcy. Najbardziej mi się podoba
Ronn i ten jego kolega, który zawsze ma modne ciuchy :-) ich nikt nie lubi ;-)

Ale detektywa zbrodniarza to ja nie znam. Może to jest pomysł na powieść??

[annabellee1]

Zabojstwo Rogera Acroyda Agaty Ch, Narrator jest po ciemnej stronie
Ale to nieuczciwy chwyt

[dakota77]

noida napisała:

> > A Martin Beck i jego koledzy też są bardzo ludzcy. Najbardziej mi się
podoba
> Ronn i ten jego kolega, który zawsze ma modne ciuchy :-) ich nikt nie lubi ;-)
>
> >
> Modne ciuchy i swietne, zgryzliwe poczucie humoru ma Gunnvald Larsson, moj
ulubieniec:)

[noida]

O właśnie, nie mogłam sobie przypomnieć, a nie miałam książki pod ręką.

Ja nie wiem, dlaczego oni go nie lubią. Moim zdaniem jest świetny. Chociaż może
jakbym miała z nim pracować to bym zmieniła zdanie ;-)

[dakota77]

Ja uwazam, ze jest swietny, lubie jego poczucie humoru. W filmach bardzo dobrze
dobrali do tej roli Rolfa Lassgårda. Widzialas filmy? Te stare swietnie oddaja
klimat ksiazki, potem krecili dalej z innymi aktorami, i to juz zupelnie nie
bylo to.

[Gość: noida]

Nie widziałam :-( A one są do dostania? Bo ja nawet z książkami miałam
problemy... Zresztą zdaje się, że wyszło ich w Polsce nie więcej niż 4.

zaraz

[jottka]

ja bym prosiła o definicje fajtłapy, bo chyba rozumiem pod tym pojęciem co
innego niż pe te przedmówcy:)

dlaczego rebus ma być fajtłapą? znajomości w półświatku to raczej zaleta dla
detektywa, bo łatwiej mu dotrzeć do potrzebnych informacji, a kłopoty rebusa
biorą się z - najogólniej mówiąc - jego uczciwości i przesadnej samodzielności,
dostaje w de jako nonkonformista, a nie łajza, co to ma maślane łapy i niczego
nie umie zrobić

[noida]

Hehe, no pewnie, ale wychodzi mu często niczym fajtłapie :-) Gdyby przyjąć, że
liczy się efekt...

Oj, tak sobie naciągnęłam i czekałam, kto pierwszy zaprotestuje ;-)
A czytałaś już najnowszą część? U mnie Rebusy zajmują dużą część listy życzeń
gwiazdkowych.

[jottka]

kiedy ja czytam w dziwnej kolejności:) tzn. pożyczałam sobie kilka w oryginale,
potem doczytywałam te, co są po polsku, aaa, no ale ogólny klimat łapie i sie
nie zgadzam, że rebus to fajtłapa - jako były komandos świetnie umie dać po
mordzie w razie czego

a że czasem mu nie wychodzi, to tylko dlatego, że ich było pięciu, a on jeden:)

[noida]

Rebusa to ja lubię do tego stopnia, że zawsze za niego trzymam kciuki, żeby
wytrzymał i nie poszedł do tego baru... I tak mi żal go, jak śpi 3 godziny na
tym fotelu razem z duchami... Ech...
No, ale fajtłapą bym go też nie nazwała na poważnie. Co nie zmienia faktu, że
raczej nie mozna go nazwać "succesful young man".

[jottka]

noida napisała:

> Rebusa to ja lubię do tego stopnia, że zawsze za niego trzymam kciuki, żeby
> wytrzymał i nie poszedł do tego baru...


to by nie było zwrotu akcji i otrzymalibyśmy mdły raport policyjny, do baru z nim!



> I tak mi żal go, jak śpi 3 godziny na tym fotelu razem z duchami...


no ale optymistycznym elementem jest to, że nie on tym duchem został:)



> No, ale fajtłapą bym go też nie nazwała na poważnie. Co nie zmienia faktu, że
> raczej nie mozna go nazwać "succesful young man".

opozycją do fajtłapy nie jest s.y.m., tylko osobnik energiczny i zaradny, rebusa
da sie na pewno podpiąć pod tę definicję:)

[dakota77]

Gość portalu: noida napisał(a):

> Nie widziałam :-( A one są do dostania? Bo ja nawet z książkami miałam
> problemy... Zresztą zdaje się, że wyszło ich w Polsce nie więcej niż 4.

Książek mam na razie 3 i poluje dalej. Co do filmow, widzialam je w niemieckiej
telewizji. Nie wiem, czy sa do dostania, jak na razie nie udalo mi sie ich
dopasc, ale szukam. Moze w koncu sie uda.

[noida]

Ja "doszukałam się" tylko 4. Jest jeszcze jedna powieść napisana przez samego
Wahloo i o ile mnie wiadomo nic więcej nie wydano w Polsce. Można za to
próbować ściągać zza granicy, bo zdaje się i Niemcy przetłumaczyli ich sporo i
Brytyjczycy...
Ach, my, poszkodowani wielbiciele szwedzkich kryminałów... Chociaż np. Nesser i
jego "Sprawa Ewy Moreno" nie podobała mi się. Czytałaś?

re

[jottka]

jeśli jesteś z krakowa i znasz niemiecki, to w antykwariacie na jabłonowskich
leży kilka sjowall/wahlóów w tym narzeczu:) niemcy przełożyli pełną serię, a
jakiś były miłośnik kryminałków całą góre różności dał do antykwariatu

może nieco już przebrana, ale pożywić sie można

[noida]

Griszah, myślałam o kwestii takiego detektywa. Otóż jest on postacią z
założenia niecykliczną. Jeśli miałaby powstać taka książka, to tylko jedna, bo:

1. detektyw fajtłapa musiałby mieć niewiarygodne szczęście, żeby jednak
rozwiązywać te zagadki, a taki nadmiar szczęścia wkurza czytelników, bo ile
zagadek można rozwiązać "przypadkiem"?
2. detektyw zbrodniczy jest kimś, z kim nie można się identyfikować i byłby
denerwujący w swoim ciągłym sku..syństwie, chyba, że znalazłby stałe grono
wstrętnych czytelników ;-)
Także tylko jako jednostkowe przypdaki...

[brunosch]

gdyby nie chodziło o książkę, lecz także o film, no to rzecz jasna - trzeba by
wspomniec o komisarzu Closeau.

[mamarcela]

no jak filmowo to i słynny żandarm i colombo, chociaż w jego fajtłapowatości
była metoda. :)

Czarna owca

[griszah]

Zupełnie przypadkiem w mojej aktualnej lekturze znalałem detektywa szuję. Oto
fragment „Pitavala warszawskiego” St. Szenica z rozdziału „Sprawa hrabiego
Ronikiera”:
„Bohaterem czwartego dnia rozpraw stał się więc ów Lebanowski, który choć
uprzednio karany i pozbawiony praw z wielką swadą zeznawał na temat swej
działalności w charakterze prywatnego detektywa; został zaangażowany do tych
funkcji przez matkę oskarżonego. Otrzymał za zadanie wnieść światło do tej
ciemnej sprawy i przez wykrycie istotnego mordercy oczyścić hr. Ronikiera. Jego
czyny i postępki, uwieńczone przehulaniem otrzymanej na poczet wynagrodzenia
zaliczki, nie okryły chwałą instytucji detektywów prywatnych, a w prasie
rozpętały cała dyskusję.(...)”
W tym przypadku rzeczywistość przerosła fikcję literacką bo Lebanowski był
postacią autentyczną :).

[jottka]

eno, griszah, ale ty mylisz porządki:( najpierw dopytujesz się o literackiego
detektywa szuję, czyli postać rozbijającą z założenia konwencję gatunku, a teraz
cytujesz wydarzenia rzeczywiste - no to żaden problem, skorumpowanych detektywów
w realu pełno

poza tym miałam wrażenie, że pytasz o postać pierwszoplanową, bo szuj, co sie w
tle plączą, to pełno choćby u chandlera czy macdonalda

[griszah]

jottka napisała:

> eno, griszah, ale ty mylisz porządki:(
No dobra troszkę zmyliłem ;)- ale wydało mi się to fajnym zbiegiem
okoliczności, że natrafiłem na takiego jednego szujowatego (trochę literacki
jest bo z książki ;))właśnie teraz po założeniu wątku.

> skorumpowanych detektywów w realu pełno

W moim realu nigdy nie widzałem na oczy prywatnego detektywa (po za trochę
kontrowersyjnym Rutkowskim w TVN-ie) ale jestem raczej mało spostrzegawczy ;))).
Pozdrawiam.