Borges - od czego zaczac?

[formaprzetrwalnikowa]

Probowalam kilka razy przeczytac cos w/w. Efekty tych prob do dzis stoja na
polkach. Przyznaje sie szczerze, ze nie dotarlam dalej niz do 10 strony, choc
ksiazeczki niewielkie byly (sa). Od dluzszego czasu maialam zamiar zapytac na
forum, od jakiej ksiazki zaczac, zeby sie nie zrazic a nawet: zarazic??
sprowokowal mnie watek o polecaniu ksiazek 'na dobry poczatek'.
Od czego wiec zaczyac czytac Borgesa, zeby zmniejszyc prawdopodobnienstwo
odrzucenia?

ps. zaliczylabym siebie do grona czytelnikow zaprawionych w bojach z
ksiazkami grubymi, bez obrazkow, z niekoniecznie wartka akcja i mala iloscia
dialogow, aczkolwiek ostatnio brakuje mi cierpliwosci w przekonywaniu sie, ze
warto czytac dalej.

[braineater]

Hmm - od czegobys nie rozpoczęła, to i tak trafisz na to samo. Więc może układ
klasyczny - Alef, Fikcje, potem Eseje (jak zdobędziesz...) później jesli się
wkręcisz, to bedzie obojetne po co siegniesz. Od osób, które bez przekonania po
pana B siegały dowiedziałem się, że najgorzej jesli się zacznie od Księgi
piasku, lub Powszechnej Historii Nikczemności, ale to tylko mogę powtórzyc, bo
mnie sie akurat obie bardzo podobają.

P:)

[formaprzetrwalnikowa]

Probowalam m.in. Ksiegi piasku i Powszechnej historii...
dzieki za rade :)
sprawdze, co tam mi sie jeszcze paléta po polkach, jak wroce do domu

[akondze]

Ja najpierw czytałem 'Powszechną Historię Nikczemności' i wciągnęło bardzo...
Ale może też być tak, że Borges komuś po prostu nie leży...
'Księga piasku' też mi się podobała - zwłaszcza tytułowe opowiadanie - no ale
trzeba polubić ten klimat nieskończoności w skończoności, którego dobrym
przykładem jest także opowiadanie 'Alef'...

----------
...skwak?

[ben-oni]

Stanowczo krótka forma. "Alef" i "Fikcje" nie mogą znudzić, bo opowiadanka na
trzy-cztery strony.

[akondze]

Większość to krótka forma... także 'Powszechna Historię Nikczemności' jak
i 'Księga piasku'

Ja bym był raczej za chronologią, no chyba że takie podejście nie ma tutaj
zastosowania - kwestia gustu...

Jako ciekawostkę można podać, że jeden z nikczemników z 'Powszechnej
Historii..' pojawił się kilka lat temu w filmie 'Gangi Nowego Jorku'

----------
...skwak?

[chihiro2]

A ja bym polecala "Autobiografie" - wedlug mnie po "Fikcjach" i "Alefie"
najlepsza ksiazka Borgesa. Dowiesz sie, dlaczego pisal, o czym pisal i jak jego
zycie wplynelo na pisarstwo. A wszystko przewrotnie dowcipne, na 94 stronach.
Niedluga autobiografia, bo Borges nudziarzem wielkim byl (w zyciu, nie jako
autor), ale czcze go jak boga. Mysle, ze Borgesa sie albo kocha, albo nic do
niego czuje. Wiec moze byc tak, ze Ci w ogole nie podpasuja jego obsesje,
maniakalne fascynacje labiryntami, imionami, zmyslonymi osobami, legendami
argentynskimi.
Aha - jak sie rozsmakujesz, to siegnij po "Kroniki Bustosa Domecqa" Borgesa i
Casaresa. Ubolewam, ze tylko jedna ich wspolnie napisana ksiazeczka zostala
przetlumaczona na polski :((( Do dziela, tlumacze!!!

[chihiro2]

I jeszcze jedno: nie cwicz angielskiego na Borgesie! Borges tylko po polsku!
(no i w oryginale, jak ktos potrafi, ja jeszcze nie...).

[noida]

A to akurat ciekawe, bo przecież dla Borgesa język angielski był językiem
ojczystym...

[chihiro2]

No bez przesady, Borges swietnie wladal angielskim, ale pisal wylacznie po
hiszpansku. Wszelkie angielskie wydania Borgesa sa tlumaczeniami i brzmia jakos
tak... nie tak. Wydaje mi sie, ze polski i hiszpanski sa wyjatkowo
kompatybilne, bardziej niz angielski i hiszpanski.

[noida]

A wydawałoby się, że to powinno mieć jakiś wpływ jedno na drugie, nie? Tak się
zastanawiam okołojęzykowo...

Mnie się w ogóle wydaje, że angielski jest wyjątkowo niekompatybilny z innymi
językami (no, może ze skandynawskimi...). Cokolwiek przetłumaczone na angielski
automatycznie jest do bani. Aczkolwiek to nie działa w obie strony, tj.
angielski przetłumaczony na inne języki jest ok.

[chihiro2]

Zgadzam sie. Angielski jest jakims takim dziwnym jezykiem, malo mozna w nim
zwrotow nacechowanych emocjonalnie. No bo co to jest, ze Anglicy mowia do
kochanych osob: "dynio"? Moze jezyk ma cos wspolnego z mentalnoscia? Ich
zachowawczosc i tylko powierzchowna wylewnosc znajduje odbicie w jezyku...

[noida]

Zawsze tak uważałam, a im więcej języków poznaję (bo trudno powiedzieć, że
znam ;), tym bardziej jestem o tym przekonana. Język zdecydowanie wpływa na
świadomość. W angielskim jeszcze brak odmiany przez osoby bardzo rzutuje na
charakter narodowy... no bo nigdy nie wiadomo, o kim mowa... w ogóle dużo
trzeba zgadywać z kontekstu i łatwo popełnić gafę.

Za to jeśli ktoś mówi po hiszpańsku, z tymi wszystkimi jamas, quiero, creer,
bomberos, churro, no to czyż on może być nadęty i ponury?

[formaprzetrwalnikowa]

hmm.. ciekawe. przeczytam tych kilka po polsku, ktre mam jeszcze z Tamtych
Czasów, ale spróbuje tez po angielsku - chozby z ciekawosci porównania
tłumaczenia.
hiszpanski - dopiero jak będę mówic tym językiem wystarczająco

[noida]

Hmmm... jak dla mnie wszystko jest świetne, chociaż opowiadania na pewno
łatwiejsze. Może po prostu Borges Ci nie podpasował?

A może wiersze?

[ada08]

Po polsku wyszedł tomik "Pochwała cienia" w przekł. Andrzeja Sobol-
Jurczykowskiego. Moze jeszcze coś, ale nie znam. W innych językach
może więcej.
a.

[chihiro2]

wyszedl tez zbior dwoch tomikow w jednej ksiazce: "Historia nocy"
i "Spiskowcy" - mnie sie, poza wyjatkami, nie za bardzo te wiersze podobaja. Z
tych, co czytalam, najlepszy jest moim zdaniem "Chrystus na krzyzu".

[ada08]

Ja za wierszami JLB też nie za bardzo przepadam; tak jakby z jakiegoś obowiązku
je pisał; no to ja z obowiązku przeczytałam :-))
A tu wspomniałam o nich, bo może ... , kto wie co się komu moze spodobać...

A dla mnie JLB, poza swymi indywidualnymi dokonaniami, tymi świetnymi tomikami
opowiadań, które tu wymieniono, zawsze będzie współautorem "Kronik Bustosa
Domecqua", które tu wspomniałaś, uwielbiam je :-)) To jedna z moich ukochanych
w ogóle książek :-)
a.

[chihiro2]

Dla mnie tak samo i chcialabym wiecej! W ogole szkoda, ze Casaresa jest po
polsku tak malo...