Tajny Agent - Joseph Conrad

[biblioteczny_kurz]

Jeden z bohaterów ksiązki obracający się w kręgach anarchistycznych:
"Zawsze marzyłem o zespole ludzi bewzględnie zdecydowanych odrzucić wszelkie
skrupuły przy wyborze środków, ludzi dostatecznie silnych, by nazwać się
szczerze niszczycielami, i wolnych od skazy tego zrezygnowanego pesymizmu, od
którego gnije świat. Żadnej litości dla czegokolwiek na ziemi, w tym i dla
siebie samych, i śmierć zaprzęgnięta na dobre w służbę ludzkości."
[Pisownia oryginalna]

Nie jest to wcale fragment z kolejnego przemówienia Osamy Bin-Ladena i spółki.
Właśnie kończę czytać tę książkę i poraża mnie jej aktualność. Została
napisana w 1907 roku!!! Gdyby zmienić parę szczegółów w opisach tła akcji
(dorożki) to nikt by się nie zorientował, że ksiązka ta powstała sto lat
temu. Sytuacje opisane w tej książce, postacie, ich motywy i problemy są jak
żywo "bliskie" naszym czasom.
Chylę czoła przed rodakiem. Jestem pod wrażeniem!

[bdx65]

Tak, ta bomba, która za wcześnie wybuchła i wykorzystywanie do ról "żywych
ładunków wybuchowych" ludzi niespełna rozumu, jak teraz w wojującym islamie...
podobieństwo jest;

[a.adas]

A "Nostromo"? Do dziś aktualna opowieść o fikcyjnym państwie w Ameryce
Południowej, rozdartym między rewolucją, tyranią i demokracją.

[molksiazkowy1]

Conrad to genialny pisarz. Tylko te tlumaczenia, nigdy nie przetrzasane, czasem
irytuja.

[moranisse]

Intuicja artysty potrafi przekroczyc granice czasu i aktualnej wiedzy. Gdy
Tajny Agent ukazal sie w USA, tamtejsza policja stwierdzila, ze autor musi byc
ekspertem w dziedzinie terroryzmu. A psychologia Steve'a? Oczywisty autyzm,
ktory wtedy nie byl jeszcze chyba zdefiniowany przez medycyne. Do tego jeszcze
wiele przypadkow gdy ktos cos mysli ale slowami wyraza cos innego a odbiorca
rozumie to jeszcze inaczej. Przypominaja sie Wirginia Woolfe i James Joyce.
Jednak wg mnie Conrad mial trudnosci w skonstruowaniu spoistego dziela. Udalo
mu to sie w Lordzie Jimie a przede wszystkim w Jadrze Ciemnosci.

[ben-oni]

Conrad wykazywał nieufność wobec wszelkich ruchów politycznych, a już
pachnących socjalizmem w szczególności. Wywodzi się to z doświadczeń
wyniesionych ze spotkań z emigracją polską i rosyjską. Był zwolennikiem
bezpośredniej walki, powstań.
W "Tajnym agencie" znamienny jest fakt bezcelowości samego zamachu -
widowiskowy atak na "wizytówkę" Londynu ale nie przynoszący żadnej korzyści
oprócz rozgłosu i śmierci wykonawcy. Posłużenie się półgłówkiem też jest
symboliczne. I końcowe malwersacje pieniężne - miałkość i bezideowość.
Jeszcze smutniejszy i gorzki obraz konspiracji dał Conrad w "W oczach zachodu",
gdzie emigranci tworzą wygodną klikę w Szwajcarii.
O sprawiedliwość społeczną i wolność należy walczyć bezpośrednio -
"Nostromo", "Placówka postępu", "Korsarz" nawet jeśli ma sie te walkę
prowadzić samotnie.

[Gość: biblioteczny_kurz]

Mi zaimponowało również spójność akcji: ciąg przyczynowo-skutkowy. Nadać
takiego kształtu bohaterom by ich postępowanie było WIARYGODNE:
Troskliwa na wskroś siostra wszywa autystycznemu bratu informacje z adresem,
która właśnie dekonspiruje Verloca. Autystyczny Stevie potyka się (jest
roztrzepany i gapowaty) i doprowadza do wybuchu wcześniej niż zaplanowano.
Tu dostrzegam mistrzostwo Conrada i wielu mogłoby czerpać garściami od niego w
tworzeniu rys charakterologicznego i wzajemnych relacji bohaterów.

Tylko kto by czytał ksiązki Conradopodobne gdyby nie były lekkie, płaskie i
przyjemne? Masy na pewno nie...

[ben-oni]

Polecam "Człowiek, który był Czwartkiem" Chestertona. Angielski klasyk
napisał "pod Conrada".

mój Conradzik

[perli]

-"Potylica pełna piorunów" - mówiłam Madzi.

[akondze]

...bo dobra literatura ma to do siebie, że się nie starzeje...

----------
...skwak?