Panie Bulatović

[a.adas]

Kim Pan był, Panie Bulatović?

Wybit(n)ym pisarzem czy grafomanem?
Wychodźcą politycznym czy artystycznym?
Twórcą pornografii na socrealistyczną miarę?
Historycznym relatywistą czy reakcjonistą?
Hochsztaplerem?

Ile napisał Pan naprawdę udanych książek? Chyba tylko jedną, przynajmniej z
tych dostępnych w Polsce, "Bohater na ośle" toto się nazywa. Jedyna pańska
powieść, w której obrzydzenie nie bierze góry nad wyobraźnią. Jedyna, która
nie jest ciągiem często zbytecznych fajerwerków słownych i harców
stylistycznych. Jedyna, przy której można opanować skłonność do wymiotów. I
jedyna przy której można jednocześnie śmiać się i płakać.

Ale, Panie Bulatovic, gdyby miał Pan przyjemność i szczęście urodzić się -
powiedzmy - w Bieszczadach i pisałby Pan o warszawskiej socrealcyganerii,
góralskich bieda-wioskach przyz apomnianych drogach, wojennych rozkoszach oraz
paryskich emigrantach, to po dziś dzień wyłyby za Panem prapolskie wilki
prowadzone na smyczy Narodu...

Wielki Pan jest. Zwyczajnie wielki.

[napisane po konsumpcji "Ludzi o czterech palcach]

[itek1]

> Ile napisał Pan naprawdę udanych książek? Chyba tylko jedną, przynajmniej z
> tych dostępnych w Polsce, "Bohater na ośle" toto się nazywa.
Jeszcze przynajmniej jedna-Czerwony kogut leci wprost do nieba-taka inna- troche
poetycko-marquezowa.

[Gość: panna-monroe]

a co z opowiadaniami? opowiadania sa boskieboskie, chlopiec zakopujacy ogonek, i
zmija hodowana pod lozkiem.

(poza tym "ludzie o czterech palcach" nie byli wcale tacy straszni, mnie sie
podobalo, sporo dobrych pomyslow. straszna byla "wojna byla lepsza", a gulo gulo
to juz sama nie wiem, ale "ludzie..." dlaczego?)

[a.adas]

To opowiadania Bulatovicia w języku polskim naprawdę istnieją? To nie jest tylko
bibliograficzny mit? Trzeba bedzie poszukać...

Ludzie to najciekawsza rzecz Bulatovicia po Bohaterze, ale to nie ta sama
kategoria wagowa, mimo wszystko. Tekst (mój ulubiony) z okładki:

"... wyjechali do RFN stając się gastarbeiterami. Czekał ich tam jednak
przestępczy świat międzynarodowego podziemia (...) Cierpienie i poniżenie stało
się udziałem emigrantów także w nowym swiecie, poczucie wyobcowania i własnej
winy towarzyszy im stale..."

W końcu to 82 rok...

I upieram się! drugie części dyptyków (Wojna i Gullo) są dużo słabsze od
"oryginałów". A Czerwony kogut i Tyrania są zanadto naturalistyczne?

[Gość: lejdi]

wg mnie "czerwony kogut" nie jest. "tyrani" jeszcze nie mialam przyjemnosci
czytac:) opowiadania, istnieja, to nie mit:) chociaz ja polowalam na nie pol
roku, w koncu znalazlam (w bibliotece). zreszta, jakis czas temu widzialam je na
allegro, moze jeszcze sa:)