A czy czytacie ksiazki o ksiazkach?

[Gość: juna]

Bardzo fajne i interesujace sa te wszystkie watki lecz ciekawa jestem, czy
ktos czyta ksiazki o ksiazkach? Eseje pisarzy o innych pisarzach i o sobie,
rozmowy z pisarzami, opracowania krytyczne etc? Lubicie to? Co Was
szczegolnie zainteresowalo? Dla mnie np. najciekawsza czescia "Imienia rozy"
jest komentarz autora czyli poslowie, bedace jednoczesnie nader przystepnym
mini-wykladem o postmoderznizmie (gdzie Eco stwierdza zreszta, ze autor
powinien umrzec po napisaniu powiesci). Bardzo sympatyczna jest wydana kilka
lat temu ksiazka-zbior wywiadow p. Łopienskiej (?) "Ksiazki i ludzie",
gdzie "znani i lubiani" (lecz nie w telewizji:))) opowiadaja o swoich
ksiegozbiorach i uczuciach do ksiazek. Naprawde przyjemnie sie czyta!
Ksiazkowi mole powinni sie tez rozpoznac w bohaterce-narratorce ksiazki
pt. "Ex-libris. Confessions of a Common Reader" Ann Fadiman. Ja czytalam w
oryginale lecz wiem , ze ma sie ukazac nakladem Świata Literckiego.
Przepyszny drobiazg, w ktorym autorka opisuje m.in. jak dopiero po kilku
latach jej malzenstwa doszlo do "poslubienia ksiegozbiorow" jej i meza
(mieliscie podobny problem?:))) David Lodge popelnil byl szerego krociutkich
i interesujacych felietonów o pisaniu, ktore wydano pt. "Write On", a polsku
chyba "Sztuka pisania". Inne typy?

[Gość: Lala Laleczna]

Uwielbiam książki o Marcelu Prouście - biografie i "Pan Proust" Celesty Albaret
(w opracowaniu autora, którego nazwiska nie jestem w stanie zapamiętać).
Nietypowo o książkach wypowiada się Robert Stiller, głośny tłumacz "Lotity"
i "Mechanicznej pomarańczy". Obie książki przetłumaczył doskonale, a
przy "Pomarańczy" pobił rekord: udowadnia, że jego tłumaczenie jest znacznie
lepsze od tekstu oryginalnego, ponieważ Nabokov lepiej zna angielski niż
rosyjski, którym to rosyjskim Stiller posługuje się biegle. Ba, myśli w tym
języku! Co najdziwniejsze, opinie znawców są w tym wypadku zbieżne ze zdaniem
tłumacza...

[reptar]

Gość portalu: Lala Laleczna napisał(a):

> a przy "Pomarańczy" pobił rekord: udowadnia, że jego tłumaczenie jest znacznie
> lepsze od tekstu oryginalnego, ponieważ Nabokov lepiej zna angielski niż
> rosyjski, którym to rosyjskim Stiller posługuje się biegle. Ba, myśli w tym
> języku! Co najdziwniejsze, opinie znawców są w tym wypadku zbieżne ze zdaniem
> tłumacza...


Stiller to jest specjalistą w udowadnianiu, że jego tłumaczenie jest lepsze.
Na przykład zmieszał z błotem Słomczyńskiego, bo On, Stiller, lepiej wie, jakie
imiona nadawano w tamtej epoce pieskom, a jakie kotkom. Itp. (Chodzi o "Alicję
w Kraninie Czarów").

[Gość: juna]

A ja Stillera cenie, m.in. za tlumaczenie "Lolity" (i przypisy do niej,
lubie "dialogowanie" z ksiazkami i autorem), a przede wszystkim za "Antologie
wierszy o milosci." Krytyka Slomczynskiego faktycznie nie na miejscu, w koncu -
o ile mnie pamiec nie zawodzi-jako bodaj jedyny czlowiek na Ziemi zdobyl
translatologiczna koronę Szekspira, czyli przetlumaczyl dziela wszystkie (czy
cos pokrecilam???zwatpilam:) lecz pamietam jeden passus w jego tlumaczeniu z
wzmiankowanej "Alicji...", ktory rzucil mnie na kolana: ... nie bede z pamieci
cytowac, bo to subtelne bardzo...musze sprawdzic... A propos tlumaczen i
ksiazek o ksiazkach, bardzo fajna jest ksiazka Tabakowskiej o tym, jak
tlumaczyla Normana Daviesa "EUROPĘ". pzdr

[reptar]

BTW: ja bardzo lubię sobie czytać to, co Stiller napisał o swoim i innych
tłumaczeniach Alicji, bo to jest naprawdę ciekawe. Ale bufon to chyba z niego
straszliwy...

[Gość: juna]

sie zdarza niestety panom ( i paniom:), ktorzy co nieco soba reprezentuja.
vide: Łysiak. megaloman do szescianu, a dorobek niezaprzeczalny. acz oczywiscie
przyjemniejsi sa ludzie klasy Kopalinskiego na przyklad, ktorzy po cichutku i
nie komentujac innych robia swoje (to jeden z moich ulubionych bohaterow XX w.)
lub Zofii Chadzynskiej - uwielbiam jej poczucie humoru, ktore zachowuje do
dzis, lat 90. Tez gigant tlumaczenia. I legenda...

[Gość: mik]

masz racje, sto proc, ze bufoniasty jest Stiller
ale bywa kapitalny w tlumaczeniach
czy nie on tlumaczyl Kalewale?
szukalem za nim kiedys po sieci i znalazlem straszny jego esej
nawet sie nie staralem zapamietac, jakis straszliwy "niulejcz", zaraz tam
zagladne, podam szczegoly

[Gość: niech]

Jerzy Litwiniuk. Tlumaczyl Kalevale. Stiller pewnie tez by mogl, gdyby byl
nabyl slownik finsko-angielski.

[Gość: mik]

dzieki
kiedy Litwiniuk to zrobil?
masz jakies daty?

[Gość: mik]

sprawdzilem jeden adres
Litwiuk jak widze zrobil to niedawno
ale bylo pare innych tlumaczen przed nim
a moze Stiller mial ten slownik?

[Gość: niech]

A przedtem zrobil to Jozef Ozga Michalski. Stiller mi sie tu jakos nie placze.

Gilgamesz

[Gość: niech]

To zrobil Stiller.

[Gość: mik]

Przepraszam ze nie calkiem w temacie ksiazek o ksiazkach
ale taki przykladzik z Liwiniuka wlasnie wyszperalem



Mimi

"Nie mieszczańskie ja kociątko,
Co mrucząc grzecznie zachwyca.
Jam sobie na dachu wolna
I niezależna kocica!

Kiedy w letnią noc po rynnie
Rozmarzona spaceruję,
To muzyka wzbiera we mnie,
No i śpiewam, to co czuję."

Tak rzekła. Z jej piersi bucha
Pieśń rozkosznych krzyków, szmerów,
I ściąga ten luby zew
Wszystkich kocich kawalerów.

Całe towarzystwo kocie
Mrucząc, fucząc mknie w porywie,
By pomuzykować z Mimi
Lubieżnie a pożądliwie.

To nie wirtuozi, którzy
Przed mamoną bijąc czołem
Muzykę bezczeszczą. Tu
Każdy jest jej apostołem.

Instrumentów im nie trzeba,
Sami są altówką, fletem,
Za bęben im służy brzuch,
Nos jest trąbką lub kornetem.

Dziś zbiorowy dają koncert
I już tchu nabrały nieco.
Oto fugi godne Bacha
Albo Gwidona z Arezzo!

Wściekłe, dzikie ich symfonie,
Jak kaprysy Beethovena
Czy Berlioza, które bije
Mruczących, miauczących wena.

Czarowna potęga tonów!
Siła dźwięków bezprzykładna!
Wstrząsasz niebem! Aż z pobladłych
Gwiazd się nie ostanie żadna!

Słysząc te cudowne dźwięki,
Tony, co tak brzmią wspaniale,
Selene zatula twarz
W powłóczyste chmur woale.

Tylko starej Filomele
Występ Mimi coś nie wzrusza,
Kręci noskiem, cmoka, świszcze,
Primadonna, zimna dusza!

Kichać na to! Niech trwa koncert,
Choć zazdrości im signora,
Aż uśmiechem zaróżowi
Nieba skraj wróżka Aurora.

Harold Monro (1879-1932)
tłumaczenie Jerzy Litwiniuk

[Gość: mik]

A czy zechcialabys,juna, poszperac w ksiazce i znalezc ten
fragmencik “Alicji” ktory Cie rzucil na kolana? Bo jest chyba taki nie jeden,
zreszta mobilizujesz mnie do nastepnego w tym sezonie powrotu do obu tlumaczen
i oryginalu, zabawa jest przednia, zwlaszcza jak sie widzi, gdzie Stiller
probowal byc lepszy od Slomczynskiego. Czasem mu wychodzi, ale czasem zenada
pelna.
Ja poszukam swoich typow, przed ktorymi kucnalem i podesle tutaj.
Mialas pomysl z tym watkiem, a juz tracilem wiare w “ksiazki”.

[Gość: juna]

Gość portalu: mik napisał(a):

> A czy zechcialabys,juna, poszperac w ksiazce i znalezc ten
> fragmencik “Alicji” ktory Cie rzucil na kolana? Bo jest chyba taki
> nie jeden,
> zreszta mobilizujesz mnie do nastepnego w tym sezonie powrotu do obu
tlumaczen
> i oryginalu, zabawa jest przednia, zwlaszcza jak sie widzi, gdzie Stiller
> probowal byc lepszy od Slomczynskiego. Czasem mu wychodzi, ale czasem zenada
> pelna.
> Ja poszukam swoich typow, przed ktorymi kucnalem i podesle tutaj.
> Mialas pomysl z tym watkiem, a juz tracilem wiare w “ksiazki”.

Czesc,

fajnie, ze sie ktos jeszcze odezwal na temat. Poszperam i znajde moje lubione
fragmenty, niestety nie mam przy sobie rzeczonych egzemplarzy:) Interesujesz
sie tlumaczeniami w ogole?
A propos Twojego ostatniego zdania: ja forum "Ksiazki" uwielbiam (moze to
odruch neofitki?). Bardzo pozdrawiam, do nastepnego postu.

juna

P.S. Dorzucam jeszcze jeden tytul na dole watku.

[ada08]

Gość portalu: Lala Laleczna napisał(a):

> Uwielbiam książki o Marcelu Prouście - biografie i "Pan Proust" Celesty
Albaret
>
> (w opracowaniu autora, którego nazwiska nie jestem w stanie zapamiętać).
>

Georges Belmont nazywa się ten autor :-)
a.

[ada08]

Tak na szybkiego :-) przychodzą mi do głowy:
- '' Rozmowy z Josifem Brodskim'' - przeprowadzone przez kilka osób
(m.in. Tomas Venclowa, Natalia Gorbaniewska, Jerzy Illg). Świetne !

Nabokova ''Wykłady o literaturze'' i ''Wykłady o literaturze rosyjskiej''
Niektóre z jego wykładów mocno zachwiały moimi, jak mi się wydawało,
ugruntowanymi opiniami o niektórych pisarzach.
a.

[Gość: Nu!]

ada08 napisała:

> Tak na szybkiego :-) przychodzą mi do głowy:
> - '' Rozmowy z Josifem Brodskim'' - przeprowadzone przez kilka osób
> (m.in. Tomas Venclowa, Natalia Gorbaniewska, Jerzy Illg). Świetne !
>
> Nabokova ''Wykłady o literaturze'' i ''Wykłady o literaturze rosyjskiej''
> Niektóre z jego wykładów mocno zachwiały moimi, jak mi się wydawało,
> ugruntowanymi opiniami o niektórych pisarzach.
> a.
>

hihih
A moimi o literaturze w ogóle...

[absurd]

Gość portalu: Lala Laleczna napisał(a):

> Nietypowo o książkach wypowiada się Robert Stiller, głośny tłumacz "Lotity"
> i "Mechanicznej pomarańczy". Obie książki przetłumaczył doskonale, a
> przy "Pomarańczy" pobił rekord: udowadnia, że jego tłumaczenie jest znacznie
> lepsze od tekstu oryginalnego, ponieważ Nabokov lepiej zna angielski niż
> rosyjski, którym to rosyjskim Stiller posługuje się biegle.

Albo mam omamy wzrokowe, albo czegoś nie zrozumiałem. Do tej pory wydawało mi
się, że autorem "Mechanicznej pomarańczy" jest Anthony Burgess. Pozdrawiam ;)

[Gość: Lala Lalaeczna]

To ja mam problemy z pisaniem :(((, Nabokova chciałam podpiąć do Lolity ...

[absurd]

Trzeba też wspomnieć o takich książkach jak "Karafka La Fontaine'a" Wańkowicza
czy "Alchemia słowa" Parandowskiego. Z ciekawszych książek o książkach
należałoby wymienić: "Moje fascynacje" Grahama Greene'a, "Książki mojego
życia" Henry'ego Millera i "Moją historię literatury" Andrzeja Kuśniewicza.
Bardzo dobrze czytało mi się też "Pół wieku czyśćca. Rozmowy z Tadeuszem
Konwickim" S. Nowickiego. Nie mówiąc już o dziesiątkach biografii,
autobiografii, dzienników czy wywiadów. Z ciekawszych książek o pisarzach
polecałbym: "Eliksir papy Hemingwaya" Moniki Warneńskiej, "Króla życia"
Parandowskiego (to o Oskarze Wildzie) oraz arcyciekawą książkę
wspomnieniową "Niepospolici ludzie w dniu swoim powszednim" Adama Grzymały-
Siedleckiego (m.in. o Sienkiewiczu, Reymoncie, Przybyszewskim) i genialnie,
moim zdaniem, napisaną biografię Przybyszewskiego autorstwa Stanisława
Helsztyńskiego.

[Gość: castorp7]

Chyba najbardziej ksiazka o ksiazce jest "Jak powstal Dr Faustus" T.Manna.
Sporo w tym megalomanii ale jednak co Thomas Mann to Thomas Mann.

[Gość: monika_kot]

Bardzo lubię książki o książkach. Ponieważ gustuję w literaturze brytyjskiej i
irlandzkiej to np. moje kultowe w tym temacie są: Lista nieobecności. Szkice o
dwudziestowiecznej prozie brytyjskiej i irlandzkiej- Jerzego Jarniewicza i
Współczesna powieść brytyjska (autorki nie pamiętam). Za jedne z ważniejszych
elementów ksiązki uważam wstępy, wprowadzenia czy notki o autorach i opisy jak
powstawało dzieło. Lubię jeśli książka zawiera takie informacje. Poza tym
czytam ksiązki będące rozmową z pisarzem (np. Rozmowy na koniec wieku z
Stanisławem Lemem). Trochę takich opracowań o literaturze wydał Rebis (seria
Konstatacje), są tam też książki pisarzy o ich twórczości lub rozważania na
temat w ogóle pisarstwa. Polecam!

sporostowanie

[Gość: juna]

Zbior tekstow Lodge'a, o ktorym pisalam w pierwszym poscie nosi tytul "The Art
of Fiction", a nie "Write On".

[Gość: ae]

Lubie - szczegolnie eseje i rozprawy Marii Janion.
Genialna ksiazka o ksiazkach jest dla mnie "Szekspir wspolczesny" Jana Kotta.

:-)

[jimka1984]

Tak, oczywiscie. Dla mnie jest to wielka frajda. Ostatnio czytam "Gombrowicz i
nadliteratura" Głowińskiego, a muszę sie zgodzić,ze "Szekspir współczesny" to
świetna książka. czytam tez sporo o dramacie np. "dramat wspolczesny" Styana.

[Gość: juna]

"Szekspir współczesny" genialny, pamiętam, że po przeczytaniu tego w liceum
marzyłam o tym, żeby być szekspirologiem (dziecinne marzenia...). Czy to w tym
tomie Kott zastanawiał się, jaką książkę czytał Hamlet ("smutny chłopiec z
książką w ręku", cytat niedokładny). Ciekawam, co czytałby teraz, w 1. połowie
XXI w. "Podręcznik młodego przedsiębiorcy"?

[Gość: ae]

Gość portalu: juna napisał(a):

> Czy to w tym tomie Kott zastanawiał się, jaką książkę czytał Hamlet ("smutny
chłopiec z książką w ręku", cytat niedokładny).

Dokladny! :)

"Hamlet w krakowskim przedstawieniu pozna jesienia roku 1956 czytal tylko
gazety. (...) Hamlet w roku 1959 jest juz pelen watpliwosci. Znowu
jest 'smutnym chlopcem z ksiazka w reku'...
Jakzez latwo mozemy go sobie wyobrazic w czarnym swetrze i granatowych
jeansach. Ksiazka, ktora trzyma w reku, nie bedzie Montaigne, ale Sartre albo
Camus, albo Kafka."

> Ciekawam, co czytałby teraz, w 1. połowie XXI w. "Podręcznik młodego
> przedsiębiorcy"?

Byc moze :), bo "'Hamlet' jest jak gabka"...

[Gość: juna]

Gość portalu: ae napisał(a):

> Gość portalu: juna napisał(a):
>
> > Czy to w tym tomie Kott zastanawiał się, jaką książkę czytał Hamlet ("smut
> ny
> chłopiec z książką w ręku", cytat niedokładny).
>
> Dokladny! :)
>
> "Hamlet w krakowskim przedstawieniu pozna jesienia roku 1956 czytal tylko
> gazety. (...) Hamlet w roku 1959 jest juz pelen watpliwosci. Znowu
> jest 'smutnym chlopcem z ksiazka w reku'...
> Jakzez latwo mozemy go sobie wyobrazic w czarnym swetrze i granatowych
> jeansach. Ksiazka, ktora trzyma w reku, nie bedzie Montaigne, ale Sartre albo
> Camus, albo Kafka."
>
> > Ciekawam, co czytałby teraz, w 1. połowie XXI w. "Podręcznik młodego
> > przedsiębiorcy"?
>
> Byc moze :), bo "'Hamlet' jest jak gabka"...
>
> Szczerze mówiąc, miałam na myśli raczej fakt, że współcześni młodzi mężczyźni
zastanawiają się głównie, jak zrobić karierę i pieniądze. Gdyby uznać, w myśl
Kotta, że Hamlet i jego dylematy są uosobieniem współczesnego mężczyzny...:)))
>
> Ach, ten Kott!

[Gość: juna]

Do watku dopisuje jeszcze "Lektury nadobowiazkowe"
Szymborskiej (w trzech tomach), drukowane swego czasu w
GW zreszta. Zakladajac watek nie myslalam oczywiscie o
pracach naukowych, bo tego jest mnostwo, a ja szukam
raczej wypowiedzi pisarzy o sobie i innych pisarzach.

[Gość: dortu]

Moją ulubioną książką o książkach - właściwie o warsztacie pisarskim i
dziennikarskim - jest "Karafka La Fontaine'a" Wańkowicza. Chociaż nie jestem
filologiem, od czasu do czasu podczytuję sobie "lektury polonistyczne" (seria
wydawnictwa Universitas).

[Gość: gava]

Znaczną część mojej biblioteki stanowią właśnie książki o książkach.
Niedawno "odkryłam" dwóch krytyków amerykańskich: Alfreda Kazina i Isaaca
Rosenfelda. Polecam z czystym sumieniem wszystkim, którzy znają angielski. Z
jeszcze czystszym polecę wczesnego George'a Steinera ("Język i milczenie"
oraz "W zamku Sinobrodego") i wczesnego Harolda Blooma.

[Gość: mik]

bardzo sie ciekawie (brrr!) czyta o Alfredzie Kazin np na stronie
Czwartej Miedzynarodowki, znasz to? W samym tekscie nic wielkiego, ot typowe
losy nowojorskiego intelektualisty z polowy XXw. Ale ten kontekst...
na MSN fajne o nim wspomnienia
no i oczywiscie NYRofB, wielki wybor tekstow

[Gość: gava]

Nie znam, a powinnam? Prawdę mówiąc bardziej niż biograficzne informacje
interesowało mnie to, co Kazin miał do powiedzenia o literaturze (amerykańskiej
w szczególności). O jego życiu wiem w sumie niewiele, tj. niewiele więcej niż
on sam napisał w pierwszej książce autobiograficznej ("Walker in the City"),
drugiej części już mi się czytać nie chciało, bo pierwsza nie jest napisana
najlepiej. Stanowczo lepiej wychodziła mu eseistyka. Myślę przede wszystkim o
tekstach zebranych w tomie "Contemporaries" (1962), a szczególnie o znakomitym
moim zdaniem eseju "The Function of Criticism Today". Niby rzecz stara, a
niejeden krytyk dzisiejszy powinien ją przeczytać.
Pzdr.