Książki, które wykończyły was psychicznie

[ka-dwa]

Historyk - już od dwóch lat próbuje ją przeczytać ale jakoś nie wychodzi. Jest jeden plus, sięgam po nią gdy nie mogę zasnąć, po kilkunasty stronach już nie można mnie dobudzić...

Beckett: "Molloy"

[Gość: tom]

[Gość: Yota]

Ostatnimi czasami mam szczęście do takich książek. I choć leżą obok
takie, o których wiem, że pochłonełabym je w mgnieniu oka, to męcze
się nad czytanym ;-)
Były i są to:

Natsuo Kirino "Groteska" - ezystencjonalny smutek w japońskim wydaniu

Enrique de Heriz "Kłamstwa" - gdyby nie wątki antropologiczne na
temat zwyczajów plemiennych oraz rytuałów pogrzebowych gwatemalskich
Indian, narracja dwóch kobiet - bohaterek książki - byłaby nie do
strawienia dla mnie.

G.G.Marquez "Jesien patriarchy".........

[jk3377]

ciezki jezyk,ciezka akcja,brak kropek przecinkow prawie,jakby jedno
zdanie przez cala ksiazke...ufffffff

[Gość: kleks]

Przyczynily sie do wypaczenia mojego charakteru. Depresja i
uzaleznienia wieku dzieciecego z powiklaniami i przerzutami na
dorosle zycie. Czytanie/sluchanie wymuszone przez doroslych.

[sukiennica]

Proust "W poszukiwaniu straconego czasu".
Przeczytane do konca dla zasady.
Najnudniejszy miesiac mojego zycia :)

"Malowany Ptak" to nic przy "Pieśniach Maldorora"

[Gość: DeKoster]

Lautreamont'a. Jedna z najbardziej okrutnych, chorych, psychodelicznych,
bluźnierczych i nihilistycznych książek. Ludzka wyobraźnia na dnie i szczycie.
Potworne i niesamowite.

Markiz De Sade- większość. Dziwne, że nikt go wcześniej nie wymienił. Naprawdę
Was nie wykańczają opisy gwałtów zakonnic, dokonywane przy pomocy tępych kołków
i wydarzenia tego typu?

Burroughs- "Ćpun" i "Nagi Lunch"- generalnie to samo co przy Lautreamont'cie,
tyle, że lżej i bardziej naturalistycznie.

Baudelaire-Paryski Splin -wyobraźnia na wyżynach, Rimbaud-Sezon w Piekle,
Iluminacje- to samo przy czym zniewala i spie...

Schopenhauer- czytany w młodości wywołuje mdłości. Do dziś chodzę zemdlony.

Większość dobrej literatury to książki druzgocące neurony i pozwalające się im
zrastać na nowo. Formuła pisarz- chory, czytelnik- pielęgniarka to jedna z
najwłaściwszych(jedyna właściwa?).

[Gość: croyance]

O, a ja uwielbiam Groteske, i czytalam ja juz z 5 razy. Tak samo lubie
'Out' tej samej autorki, chociaz 'The Real World' mniej mi sie podoba.

[kawa_malinowa]

"Zapiski z nocnych dyżurów" Jacka Baczaka

Literatura dobra, ale gdybym nie musiała doczytać jej na zajęcia, to pewnie po
30 stronie bym sobie dała spokój.

[dala.tata]

Saramago, Blindness. nie skonczylem.

[Gość: beata]

"Pachnidło" Suskinda. Po przeczytaniu zamknęłam ją z ulgą, podziwem dla autora i
postanowieniem, że nie chcę czytać niczego więcej co napisał. Wyjątkowo
przemówił mi do wyobraźni. Wspaniałe - okropne opisy.

Poza tym sporo już wymienianych, ale wg mnie chłamów totalnych: Samotność w
sieci (po przeczytaniu zapamietałam swoje wrażenie:byłam ZDZIWIONA: to miała być
super książka?), Dom nad rozlewiskiem, cały Coelho.

[zaba66-pl]

Kazuo Ishiguro "Nie opuszczaj mnie"

[Gość: amarulka]

Odnoszę wrażenie, że większość z Was pisze o książkach marnych i nudnych.
Tymczasem dla mnie książki wykańczające psychicznie to te, których treść
poruszyła mnie do głębi, zawładnęła, przynajmniej na jakiś czas, moją psychiką,
których, mimo upływu lat nie mogę, i często nie chcę, zapomnieć, choć
niekoniecznie chcę do nich wracać. To książki, po których czułam się odurzona,
oderwana od rzeczywistości, o których nie mogłam przestać mysleć przez kilka dni
po skończeniu lektury.

Dla mnie są to m.in. "Moje drzewko pomarańczowe" José Vasconcelosa, przeczytane
w wieku 11 lat oraz "Czarodziejska góra", pochłonięta w dekadenckim okresie
dojrzewania około 17stki.

[agaszaw]

"Gra w klasy" Cortazara.
"American Psycho" nie pamiętam autora,
"Dom nad rozlewiskiem"

[Gość: Olgaga]

"Zapach Cedru" Ann-Marie MacDonald. W tej książce nie ma nawet jednego optymistycznego wydarzenia. Nieszczęścia rodziny opisane na ponad 500 stronach.

[wespuczi]

bezapelacyjnie dzuma camusa - dol i meczarnia

[kelly1981]

"Dymy nad Birkenau" Szmaglewskiej oraz "Zbrodnia i kara"
Dostojewskiego. Po przeczytaniu jednej i drugiej pozycji długo
miałam senne koszmary i nie mogłam się pozbierać. Obecnie jestem
w trakcie czytania "Archipelagu Gułag" Sołżenicyna. Im dalej się
w to zagłębiam tym bardziej jestem wstrząśnięta. Nie wiem czy dam
radę dobrnąć do końca... Nie jestem w stanie czytać tej książki
wieczorami, bo po prostu nie mogę potem zasnąć tak jestem
wewnętrznie rozdygotana.

Olewnik. Śmierć za 300 tysięcy

[Gość: licho]

Na końcu książki jest informacja, że to dla osób o mocnych nerwach.
Niestety przeczytałam to na końcu, jak już sama doszłam do tego
wniosku.
Po lekturze dwa tygodnie ciężkiej depresji. A i tak niektóre
fragmenty książki pominęłam.

[stoerungsquelle]

Kafka. Thomas Mann. I Faust II od Goethego. W oryginale.
nie dalo sie czytac, odlozylam.




----
Amalia ANGELLINNI Lovefool - Czytaj za darmo fragmenty książki po polsku
www.scholar-online.pl/viewpage.php?page_id=119
„Zamówiłam i przeczytałam. Chyba z przekory, bo nie wierzyłam, że można napisać
coś podobnego do Zmierzchu, a mimo wszystko tak innego. A jednak Amalia
stworzyła coś, czego się nie spodziewałam. Zamówiłam, dostałam, zaczęłam czytać
i nie oderwałam się, póki nie doczytałam do końca.“

[Gość: orliczanka]

"Tylko Beatrycze" Parnickiego - jesli ktos przeczytal, a do tego mu sie
podobalo, to zazdroszcze i podziwiam... Ja nie bylam nawet w stanie przebrnac
jej do konca, choc przygotowujac sie do egzaminow na studiach mialam zwyczaj
czytac uczciwie wszystko...
"General Barcz" Kaden-Bandrowskiego - zero, doslownie zero umiejetnosci
wzbudzenia mojego zainteresowania. Losy bohaterow byly mi kompletnie obojetne -
przeczytalam bo musialam.

[aurelia-k]

o matko ten cały pozytywizm, nadnienmia, lalki...
szklane domy i te inne:), fuj, chociaż rozdziobią nas kruki i wrony mnie zorały
psychicznie, a wierna rzeka z kolei była atrakcyjna bo jakaś erotyka skalała
mistrzów:)
granica była nie do przejścia, nuda,
stara baśń

nie przeszłam Freud by płakał, nie pamiętam autorki, Ukrainka, nie jest kiepska,
ale nie trafiła do mnie

Alchemiki i Weroniki postanawiające umrzeć

z racji zawodu wykonywanego i ulubionego nie wytrzymuję pseudopsychologicznego
bełkotu w stylu odkryj w sobie kobiecość i 1000 ćwiczeń na intuicję, pokonaj
bulimię w 5 dni itd...straszne, nie wiem, co co ludzie to kupują...

za to pozytywnie, w sensie wrażenia to nowa książka Syrwid Zaplecze, genialna i
podobna tematyka Nothomb Higiena mordercy - wbrew atakom, że to przerost formy
nad treścią - takie właśnie ciągi myślowe można usłyszeć od pacjentów.

[Gość: bethan]

Chyba wyjątkowo mnie wymiętoliło "Pachnidło". Masakra.

Bez mojej zgody

[aleks652]

Ostatnio Bez
mojej zgody Jodi Picoult. Po pierwsze irytujący w najgorszy możliwy sposób
postać matki, a po drugie dobry, przejmujący temat zupełnie zmarnowany przez
pisarkę. Książka jest zła i stylistycznie i fabularnie.

[Gość: martella]

Metody badań pedagogicznych Tadeusza Pilcha

[miraflores5]

Z lektur w liceum-"Lalka", "Potop", -z powodu długości i fabuły, oraz "Ferdydurke"-w podstawówce miałam fragmenty i już wtedy robiło mi się słabo, w liceum trzeba było przeczytać całą-nie tknęłam, wiedziałam, że nie dam rady... Ktoś tu wymienił "Pięć lat kacetu" i z dziecięcych"O psie, który jeździł koleją- nie zgodzę się! Za to z lektur podstawówkowych do wykańczających psychicznie dorzuciłabym "Akademię Pana Kleksa"

[moleslaw]

Kąkolewski Krzysztof "Co u pana słychać?"

[Gość: Margo]

W dzieciństwie - "Dzieci z Bullerbyn", później "Mały książę"

[angazetka]

Opowiedz więcej o tym, jak "Dzieci z Bullerbyn" wykańczają psychicznie ;)

[gopio1]

Maja - Gaardera. Czytałam ją przez rok ;-)