ksiązki które WYPADA mieć

[Gość: kubu]

odkąd tylko pamiętam moja przyjaciółka potwornie klęła na Szekspira, że go
nie rozumie, bo bełkot, nuda i wogóle koszmar
niby ok, każdy ma prawo do swoich sądów, ale ostatnio ona kupiła sobie jakiś
trzytomowy wybór jego dramatów i wytłumaczyła się, że mimo wszystko wypada to
mieć na półce :-///

trochę mnie to zdziwiło bo ja kupuję tylko te książki, które mnie interesują
a Wy?
uważacie, że pewne książki powinno się się mieć, nawet jeżeli się ich nie
cierpi?

[Gość: ryża małpa]

Ja tak samo, kupuję co lubię, choć na honorowym miejscu mam poustawiane
wszystkie Tuwimy ale tylko dlatego , że oni sobie zasłużyli a i ja lubie paść
oczy wiele lat zbieraną kolekcją:-)

A Szekspira dzieła tez mam, a tego pana wybitnie nie znosze . a mam , dlatego
że zestaw dostałam na gwiazdkę . Lezy gdzies po kątach....

[Gość: deviries]

Jeżeli ktoś uważa, że są książki, które wypada mieć, to zalecam wyprawę do
sklepu meblowego. Albo do IKEI. Tam można kupić książki na metry. Tzn - same
grzbiety, ale dobrze poklejone.
Z wierzchu nikt się nie pozna.

A tak w ogóle to przypomniało mi się teraz, jak parę lat temu pewien dumny
Francuz oprowadzał mnie po swoim paryskim mieszkaniu i strasznie był
zadowolony ze swojej biblioteki.
Trochę tam, faktycznie, różnych książek było. W większości oprawne w skóre i
jakoś dziwnie cienkie...
Wyjąłem jedną z nich, tak co by se przejżeć.
Patrzę ci ja i co widzę?
"Asteriks u Gallów"
...

[Gość: maya]

"mieć" to wypada trochę oleju w głowie.
Pamiętam felieton Grońskiego w "Polityce" sprzed trzech lat, w którym pisze jak
natknął się w jakiejś kawiarni na półki pełne książek, same wartościowe tytuły,
pięknie wydane. Sięgnął po jedną, a tam...pusto. Pusto w środku. To były same
obwoluty. Polecam ten patent wszystkim, których kręci Szekspir na półce.

[Gość: Paulina]

To był Pilch. A książki były oberżnięte pod płytki regał:-)
polityka.onet.pl/artykul.asp?M=FP&NR=2249-2000-24

[Gość: maya]

Gość portalu: Paulina napisał(a):

> To był Pilch. A książki były oberżnięte pod płytki regał:-)
> polityka.onet.pl/artykul.asp?M=FP&NR=2249-2000-24

racja. Sorry za przekłamanie.
pozdr.

[Gość: N.C.]

A tak w ogóle, to warto sobie przeczytać ziorek felietoników (waydanych lat
kilkanaście temu), tytuł Tatko i ja, autorstwa Jacka Sawaszkiewicza zdaje się.
Tam właśnie jest mowa o ucinaniu książek, by pasowały. Tyle, że tam to wręcz
same grzbiety naklejono nad taśmą imitującą półkę. Pozostałości książek oddano
na makulaturę!!!
Oto prawdziwa dbałość o miejsce w mieszkaniu i odpowiednią ilość książek w
nim!!!

[Gość: a]

Gość portalu: maya napisał(a):

> "mieć" to wypada trochę oleju w głowie.
> Pamiętam felieton Grońskiego w "Polityce" sprzed trzech lat, w którym pisze
jak
>
> natknął się w jakiejś kawiarni na półki pełne książek, same wartościowe
tytuły,
>
> pięknie wydane. Sięgnął po jedną, a tam...pusto. Pusto w środku. To były same
> obwoluty. Polecam ten patent wszystkim, których kręci Szekspir na półce.

ja tez o tym slyszalam tyle,ze ksiazki byly podobno poobcinane(!) zeby miescily
sie rowno na tych polkach.Szok!

[vulture]

"Wypada" to mieć kucharską i telefoniczną. A mi by było osobiście wstyd, gdyby
stały u mnie na półkach dzieła, o których nie mam zielonego pojęcia. Snobizm w
najbardziej debilnym wydaniu.

[mika_p]

A może jest jakaś okolicznosć łagodząca ? Bo - gdybym miała dość forsy na
WSZYSTKIE książki, jakie chcę mieć - to w końcu kupiłabym i takie, które wypada
mieć, z nadzieją, że kiedyś wreszcie się do nich zabiorę, żeby znać z autopsji,
a nie ze streszczeń.
Ale Mickiewicza kupię dopiero, jak będzie dziecku w szkole potrzebny.

[yagnieszka]

Zgadzam sie z ksiazka telefoniczna i kucharska, od siebie
dorzuce jeszcze atlas (najlepiej z lokalnymi drogami) i
choc najmarniejsza jakas encyklopedie, pewnie tez "wypada
miec" ksiazeczke zdrowia, ksiazeczke szczepien,
ksiazeczke oszczednosciowa i jak kto wierzaczy -
ksiazeczke do nabozenstwa. A wszystkie inne ksiazki sa i
tak zawsze dostepne w bibliotece wiec po co obciazac
polki - jeszcze sie powyginaja i co bedzie ?
;o)

[Gość: a_g]

yagnieszka napisała:

> Zgadzam sie z ksiazka telefoniczna i kucharska, od siebie
> dorzuce jeszcze atlas (najlepiej z lokalnymi drogami) i
> choc najmarniejsza jakas encyklopedie, pewnie tez "wypada
> miec" ksiazeczke zdrowia, ksiazeczke szczepien,
> ksiazeczke oszczednosciowa i jak kto wierzaczy -
> ksiazeczke do nabozenstwa. A wszystkie inne ksiazki sa i
> tak zawsze dostepne w bibliotece wiec po co obciazac
> polki - jeszcze sie powyginaja i co bedzie ?
> ;o)

nie mówiąc już o tym, że tylko kurz zbierają... ;)

[Gość: dortu]

Popieram Was, vulture, yagnieszko i a-g. Z tym, że nie zgadzam się, iż powinny
to być jedyne książki, jakie ma się w domu. Resztę książek "trzeba" mieć (w
znaczeniu : odczuwa się potrzebę ich posiadania). Osobiście gdybym dysponowała
stosownymi funduszami, to miałabym co najmniej dwa razy tyle, ile mam (a mam...
nie liczyłam, ale myślę że 1000 przekroczyłam...). A definicja tych, które
TRZEBA mieć : to książki, które chce się przeczytać więcej niż jeden raz.

[Gość: anita]

Gość portalu: dortu napisał(a):

A definicja tych, które
> TRZEBA mieć : to książki, które chce się przeczytać więcej niż jeden raz.

W pełni się zgadzam z powyższą definicją. Wszystko, co mam na półce, czytałam
przynajmniej dwa razy. No, może prawie wszystko...

[xkropka]

Mam kolezanke, ktora kiedys kupywala reprint encyklopedii Gutenberga (zielone
skoropodobne okladki, zlote tloczenia) bo ladnie na polce bedzie wygladac...
Nie przeszkadzalo jej, ze zawatrosc jest w znacznym stopniu przeterminowana.

Ale ja tez sie musze do czegos przyznac: wkurzylam sie na Muze za zmiane szaty
graficznej A.P. Reverte - nie udalo mi sie kupic Fechmistrza w pierwszym
wydaniu i mi sie teraz paskudnie wybija na polce ;) A juz taki ladny rzadek
serii Galeria mi sie uzbieral, no...

[Gość: Nu!]

Ale czy nie jest trochę tak, że posiadanie w większej
liczbie książek, w sposób naturalny powinno zbiegać
się z możliwością ich przechowywania?

Zbiegać się, to znaczy, że osoba która jest osobą
książkową winna także dyponowac pomieszczeniem / pomieszczeniami
aby owe ksiązki "godnie" przechowywać.

Mi się marzy posiadać ze 2/3 duże wydzielone pokoje, w których
mógłbym nie tylko ustawiać książki w 1 rzędze, ale
i mieć miejsca na jakieś archiwum (prasy, wycinków)...

Na razie książki u mnie to, pod względem magazynowym - koszmar:
Książki się kurzą, niszczą, sam często nie wiem już co mam...

A załóżmy, że księgozbiór będzie nie jedno lecz dwu, trzypokoleniowy...
a więc około 3-5 tys książek. Fajnie mają ci w 150 metrowych mieszkaniach-
chyba tego problemu nie mają...

[Gość: xiontz]

Własność prywatna - to snobizm i złodziejstwo.
Obstawiamy się przez całe życie ładnymi przedmiotami, a są ludzie, którzy nie
mają na miskę ryżu dziennie!
Czy żeby przeczytać książkę trzeba ją od razu mieć?!
Czy żeby żyć trzeba sobie to życie kupić w odpowiednich okładkach?
Niestety tak.
Zastanówcie się po co czytacie ksiązki, bo chyba jednak wciąż po to, że wypada.
Snoby, snoby snoby...
X.

[ayya]

Zgadzam się, iż powinny to być książki, które po prostu chce się człowiekowi
czytać. Jakbym miała nieograniczoną liczbę funduszy, to bym kupowała każdą
książkę, którę chcę przytać, a tak wypożyczam książki z biblioteki i nie zawsze
trafiam, że stoi na półce ta, którą chcę przeczytać.
Dlaczego posiadanie wielu książek to snobizm? Nie rozumiem tego. Jeśli ktoś
kupuje książki, żeby mieć, co postawić na półce, to ok, niech sobie je stawia,
jak nie zna lepszego sposobu na urządzenie mieszkania.

PS Ja mam 10 dramatów Szekspira, ale nie dlatego, że ładnie wyglądają, ale
dlatego, że lubię je czytać. :)

[Gość: Nu!]

Jakiż to snobizm?
Że mam mieszkanie wypchane butwiejącym papierem???

[Gość: Max]

Niestety nie jest to snobizm powszechny ,a już z pewnością nie w środowiskach
które stać na kupowanie dowolnej ilości książek w Polskich "psiadłościach" są
baseny ,sale balowe,strzelnice ale jakoś brak bibliotek nasze snoby to raczej
snopy,niestety.

[Gość: dortu]

Czy uważasz, że mniejszym snobizmem jest gapienie się w telewizor i
oglądanie "jak leci" brazylijskiego i amerykańskiego chłamu? Bo ja zetknęłam
się z ludźmi, których dzieci nie miały co jeść, ale dwie rzeczy zawsze w domu
były : telewizor (często także wideo) i papierosy...
Nie traktuję książek, które kupuję, jako "własności" (gdybym miała fundusze,
żeby inwestować, to rozsądniej byłoby nabyć jakieś akcje, obligacje czy jak się
to tam zwie), ale jako czynnik niezbędny do mojego rozwoju intelektualnego i
emocjonalnego. Żeby sobie je kupić, czasem rezygnuję np. z nowych butów (bo jak
stare wytrzymały 8 lat, to wytrzymają i dziewiąty, a modę pal sześć) albo biorę
dodatkową robotę. Nie chodzę do fryzjera, kosmetyczki, nie jadam w lokalach,
ciuchy kupuję w hipermarketach na promocjach... Nie wiedziałam, że tak wygląda
snob!

[yagnieszka]

Gość portalu: dortu napisał(a):

> Czy uważasz, że mniejszym snobizmem jest gapienie się w telewizor i
> oglądanie "jak leci" brazylijskiego i amerykańskiego chłamu? Bo ja zetknęłam
> się z ludźmi, których dzieci nie miały co jeść, ale dwie rzeczy zawsze w domu
> były : telewizor (często także wideo) i papierosy...
> Nie traktuję książek, które kupuję, jako "własności" (gdybym miała fundusze,
> żeby inwestować, to rozsądniej byłoby nabyć jakieś akcje, obligacje czy jak
się
>
> to tam zwie), ale jako czynnik niezbędny do mojego rozwoju intelektualnego i
> emocjonalnego. Żeby sobie je kupić, czasem rezygnuję np. z nowych butów (bo
jak
>
> stare wytrzymały 8 lat, to wytrzymają i dziewiąty, a modę pal sześć) albo
biorę
>
> dodatkową robotę. Nie chodzę do fryzjera, kosmetyczki, nie jadam w lokalach,
> ciuchy kupuję w hipermarketach na promocjach... Nie wiedziałam, że tak
wygląda
> snob!

To nie wiesz, ze ludzie snobuja sie na rozne rzeczy?
Sa i tacy, co sie snobuja na intelektualizm i MUSZA miec jakies tam ksiazki na
polkach, MUSZA zobaczyc jakis tam film czy sztuke, MUSZA byc na jakiejs
wystawie. Musza bo co? Bo jak nie beda to ich intelektualnie snobistyczne
serduszko bedzie walilo dum-dum-dum z zalu i rozpaczy ;o) Ale to jest fajny
snobizm, nie ma sie co wstydzic ;o)

[Gość: dortu]

No, teoretycznie wiem, że tacy są. Ale wypowiedź Xientza sugerowała, że
snobizmem jest posiadanie książek w ogóle (a może posiadanie własności
prywatnej w ogóle?), z czym się zgodzić nie mogę. Jeżeli jakaś książka jest dla
mnie na tyle ważna, że potrzebuję ją przeczytać kilka razy, a nie mam
możliwości jej wypożyczać z biblioteki bez ograniczeń (nie każdy mieszka w
wielkim mieście - a i tam chyba nie wszędzie można liczyć na dostępność
WSZYSTKICH książek, które chce się przeczytać, i przecież nie o każdej porze,
itd.) - to czy jej zakup można uważać za snobizm? Jeżeli mam jakieś ksiażki,
których do tej pory nie przeczytałam - to tylko takie, które dostałam w
prezencie, albo które ze względu na swoją naturę (pokaźna monografia naukowa)
czytam na raty.

[Gość: Venus]

>>>Czy żeby przeczytać książkę trzeba ją od razu mieć?!<<
Tak!! ja swoje ksiazki zabiore ze soba do grobu!!!!!!!!!!!!!!!!!!
V.

[Gość: Daniel]

Co to znaczy "WYPADA"??? :-)
Powinno się miec w domu takie książki, które są naprawdę potrzebne.
Ja mam pokój niemal kompletnie "wypchany" książkami - przede wszytskim
historyczne - naukowe i popularnonaukowe. Ale to z racji moich zamiłowań i - od
kilku tygodni - zawodu (magister historii). W większości kupiłem je w ciągu
kilku ostatnich lat, często w łódzkich antykwariatach. Natomiast niepotrzebne
książki (powieści dawno przeczytane lub odziedziczone po babci, otrzymane w
prezencie i nigdy nie czytane z tej przyczyny, że nie miałem ochoty - oddałem
gratis do biblioteki (ok. 150 tomów - gdzie bym to teraz trzymał?:-)). Jest mi
miło, że inni mogą z nich korzystać. Ja też książki, które czytam (zarówno
powieści, jak i literaturę faktu), pożyczam z bibliotek.
Powieści i w ogóle literatury pięknej mam w domu niewiele - raczej w pokoju
rodziców - to, co naprawdę lubię czyli np. "Pan Tadeusz" (3 egz., bo każdy
ciekawy na swój sposób - Lwów 1888, Kraków 1949, W-wa 1984 ["wydano w 40-lecie
Polski Ludowej"]), "Ferdydurke" (kupiłem bo nie mogłem dostać w bibliotece
kiedy miałem jako lekturę, czytałem 2 razy, pewnie jeszcze kiedyś przeczytam),
12-tomowe wydanie Sienkiewicza z 1955 r. (lubię szczególnie opowiadania - "Ta
trzecia", "Dwie drogi", "Komedia z pomyłek" - o tej części twórczości Noblisty
jakby się zapomina)...
Snobizmem jest kupowanie książek żeby komuś zaimponować, gdy się wie, że się
ich nie będzie czytać. Jeśli myślę, że kiedyś się przyda, nawet jeśli mam za 10
lat przeczytać z braku czasu wcześniej, to nie jest to snobizm.
Nie ma czegoś takiego, że "wypada coś mieć", ale dom bez książek wygląda po
prostu bardzo ubogo, wręcz smutno.

[venus22]

Najlepiej chyba po prostu miec ksiazki ktore sie chce miec?
V.

[Gość: poi]

Niczego nie wypada mieć, tylko dlatego, że rzekomo tak wypada. Nawet
przyjaciółki, która nie poznała się na Szekspirze a i zmyliła własne gusta.

[lilka-lilka]

Myślę że ludzie którzy kupują książki tylko po to aby się nimi chwalić przed
znajomymi, aby pokazywać jakie to pozycje mają na swoich półkach to hipokryci.
Na półkach warto mieć te książki które sie ceni, lubi, do których się wraca,
które z różnych powodów są dla nas cenne. Są książki które wypada mieć kiedy
się ma dzieci w wieku szkolnym ... encyklopedie,atlasy,słowniki itp.

pozdr
lilka

[Gość: Xena]

Pewne książki nie tyle WYPADA mieć, co WARTO - bo się w różnych momentach żcyia
przydają. Mam na myśli głownie pozycje leksykograficzne czy encyklopedyczne:
słownik jęz. polskiego, ortograficczny, wyrazów obcych, słowniki dwujęzyczne
etc. Wprawdzie w dobie powszechnego dostępu do internetu przydatnośc tego typu
publikacji w tradycyjnej wersji spada, bo prawie wszystko mozna sprawdzić w
sieci - niemniej warto coś takiego miec na półce. Czasem przydeje się tez miec
lektury szkolne - nie zawsze łatwo je dostać w bibliotece, a przeczytać -
nolens volens - trzeba. A poza tymi przypadkami - nie sądze, by cos
bezwzględnie wypadało mieć. lepiej chyba wydac piniądze na książki, które
rzeczywście się lubi i do których chętnie się wraca, niż zajmować miejsce w
regałach pozycjami, do których nigdy się nie sięgnie.
W mojej biblioteczce mam dwie pozycje, których chyba nigdy nie zmogę, ale
kupiłam je w dobrej wierze, a nie ze wzgledu na snobizm. Jedna to Ulisses - no
cóż, na razie poległam; druga to Wahadło Foucaulta - kupiłam tuz po lekturze
fascynującego "Imienia róży" i "Przechadzek po lesie fikcji", i niestety bardzo
się rozczarowałam. Nie podobało mi się od pierwszych stron, a po przemeczeniu
sie do setnej stwierdziłam, że nie bede marnowac czasu na cos, co kompletnie
mnie nuży.

Pozdr.