Czytujecie szmatławe książki?

[Gość: EWOK]

Ja ostatnio przeczytałam dwie bliskie kuzynki Bridget Jones (nie pytajcie
dlaczego :)). Jedna się nazywa "Cel matrymonialny", a druga coś
jakby "Życiowy bezradnik Alicji K" (nie mogę sprawdzić, bo już wyniosłam
śmieci). Jakkolwiek książka o Bridget ubawiła mnie przez nawiązanie do Jane
Austen to to coś, co właśnie wylądowało w śmieciach doprowadziło mnie do
szewskiej furii z powodu skandalicznej maniery grafomańskiej, braku
jakiegokowiek wdzięku czy nawet jego namiastki i jakiegokolwiek pomysłu na
to, co właściwie chce się czytelnikowi przekazać. A na dodatek było to
dołożone jako gift do Cosmopolitana. Dlaczego, mój Boże, dlaczego ktoś
myśli, że kobiety mają aż tak fatalny gust???

[Gość: szatanista]

anna kłodzińska- wrak, kryminał o warszawskich hipisach z poczatku lat 70tych,
fajne, ale dla amatorow

witold filler- violetta villas, tygrisica z magdalenki, ciekawe spojrzenie na
plebejski odcinek prlowskiej estrady, mozna sie posmiac.

jaqulinne susann- dolina lalek, kultowy romans w ameryce,brudy szołbizu, ale
wielkie rozczarowanie, długie i nudne.

[Gość: Daniel]

Z tego co czytałem najszmatławszy był "Zaklinacz koni" Nicholasa Evansa, ale
czytałem w X 1997 i nie pamiętam treści :-) {i b. dobrze!}

[Gość: kubu]

właśnie ściągnąłem sobie drugi tom harry'ego pottera po angielsku, bo trochę
nie wiem o czym mówią znajome dzieci
a skoro już mam czytać szmatę, to przynajmniej w oryginale ;)

[agrafek]

U mnie to się objawia najczęściej lekturą potworkowatych horrorów, a to z tej
przyczyny, że cierpię na ich dotkliwy głód - ukazuje się mało, więc chwytam co
leci. I najczęściej nie wpadam w zachwyt. Dawno, dawno temu podobnie było z
fantastyką i kryminałami.
Ale czasem - uwaga, przyznaję się do czegoś wstydliwego - dopada mnie
nieopanowana chęć przeczytania czegoś szmatławego:). Na tej samej zasadzie raz
na kilka lat koniecznie muszę choćby ugryźć coś w mcdonaldzie.
pozdrawiam

[Gość: EWOK]

No tak, ja kiedyś też przerabiałam sporo tego towaru, to było na początku lat
90 -tych, kiedy nagle pojawiły się te wszystkie zawrotnie kolorowe okładki -
cóż za odmiana po gazetowym Dickensie w białej okładce cieńszej chyba od
współczesnego Cosmopolitana. Kumpel handlował tym na polówce pod megasamem -
taką złapał fuchę na wakacje, a kartony z książkami stały u mnie w pokoju. No i
poooszło : Manitou, zemsta Manitou, James Herbert, koszmar o sekcie kanibali
chyba Mastertona, cała seria o Bournie i mozaika Parsifala na dodatek. Ale
ponieważ czytałam wszystko jak leci to trafiały mi się również książki autorów,
których opłacało się, moim zdaniem przeczytać , np. Philip Dick albo urocza
trylogia o Śródziemiu Ursuli Le Guin.

[agrafek]

Echem, Ewok, a to nie było Międzymorze w przypadku Le Guin? Chyba, że
przypuścili jakąś inwazję na Tolkiena?:).
A na początku lat 90 rzeczywiście czytało się wszstko jak leci i pośród tego
zalewu trafiały się czasem prawdziwe perełki i anty-perełki. Był np. taki
cykl "Krucjata" o dzielnym amerykańskim super-żołnierzu, który po wojnie
atomowej walczył dosłownie ze wszystkimi próbując równocześnie odnaleźć swoją
rodzinę. Jak mu się udało nie wiem, bo zakończyłem znajomość z cyklem na
pierwszym tomie, nawet wtedy okazał się zbyt ciężkostrawny. Może ktoś pamięta?
pozdrawiam

[Gość: EWOK]

No jasne, że nie Śródziemie! Eureka. Ale czy Międzymorze? Nie pamiętam.
Pamiętam za to, że pierwsza częśc nazywała się "Czarnoksiężnik z Archipelagu",
a w sumie było ich cztery a nie trzy, jak wydawało mi się przy pisaniu
poprzedniego postu. Gościa od krucjat nie pamiętam, może to i dobrze... Ale,
skoro akurat z TOBĄ rozmawiam to nadmienię, że pamiętam motto wydawnictwa Da
Capo, które brzmiało mniej więcej tak " nie dawaj tej książki swojej żonie, bo
nie będzie się mogła od niej oderwać, książki Da CApo to złodzieje czasu". I
bidula nie będzie miała czasu ugotować ani posprzątać, nieszczęsny mąż będzie
jej musiał podbić oko... nie, jednak faktycznie lepiej chować przez kobitą
słowo pisane, tylko zgryzota z tego wynika :))

[agrafek]

Taaak, słusznie:). Nie powinniśmy byli uczyć kobiet czytać - dla ich własnego
dobra:).
A z wydawnictwa Da Capo to pamiętam jeszcze, że wydali "Powrót do Edenu" pełen
niemal niezapomnianych dla mnie opisów erotycznych, którem podglądał w
biblioteczce mojej sąsiadki:).
Co do Międzymorza to też nie jestem pewien.
pozdrawiam

[hania_76]

agrafek napisał:

> Echem, Ewok, a to nie było Międzymorze w przypadku Le Guin? Chyba, że
> przypuścili jakąś inwazję na Tolkiena?:).
> A na początku lat 90 rzeczywiście czytało się wszstko jak leci i pośród tego
> zalewu trafiały się czasem prawdziwe perełki i anty-perełki. Był np. taki
> cykl "Krucjata" o dzielnym amerykańskim super-żołnierzu, który po wojnie
> atomowej walczył dosłownie ze wszystkimi próbując równocześnie odnaleźć swoją
> rodzinę. Jak mu się udało nie wiem, bo zakończyłem znajomość z cyklem na
> pierwszym tomie, nawet wtedy okazał się zbyt ciężkostrawny. Może ktoś pamięta?
> pozdrawiam

To on, rodzina i wszyscy przeżyli tę wojnę atomową? Jeza, niesamowita książka
musiała to być!!

[agrafek]

Wojnę atomową przeżyli, ale spotkanie z bohaterem już niekoniecznie;)

[hania_76]

agrafek napisał:

> Wojnę atomową przeżyli, ale spotkanie z bohaterem już niekoniecznie;)

No to musiała być naprawdę wyjątkowej urody książka!

[Gość: fan?]

Ja w sprawie super amerykańca po wojnie atomowej.kojarze serię (chyba
kilkanaście odcinków w takim prawie ze "tygryskowym" wydaniu),facet miał
oczywiscie harleya,zapalniczke zippo,doskonałą broń,super schron atomowy
itd.Troche to przypominało wyliczanke dziecka które wylicza czego to by nie
chciało miec z załozeniem oczywiscie że chodzi o swiat po wojnie nuklearnej ;-)
Taka seria dla małych chłopców co im sie marzy byc herosem z super wyposazeniem
w ekstremalnych warunkach ratujacym piekne kobiety i dzieci.Może ten gatunek ma
jakas swoja nazwę zwyczajowa jak np harlekiny?
.Nie powiem w swoim czasie przecztałem kilka odcinków jego przygód ale
schematyzm akcji zaczął działać mi na nerwy i seri nie skończyłem.

[Gość: ździcha]

Nie wyrzucaj książek do śmieci.... Do biblioteki wynieś, ewentualnie do skupu
makulatury. Mimo, że "szmatławiec" to jednak z papieru, czyż nie? ;)
papa

Śmietnik nie, makulatura tak :))

[Gość: Daniel]

Popieram. Ja osobiście chyba ponad 150 książek oddałem gratis do biblioteki
(nie wszystkie całkiem szmatławe, ale niepotrzebne:)), chyba ze 20 sprzedałem w
antykwariatach (w moim mieście nie ma, trzeba wozić do Łodzi, więc nie za dużo
na raz). Pozdr. :))

[Gość: ru486]

Gość portalu: Daniel napisał(a):

> Popieram. Ja osobiście chyba ponad 150 książek oddałem gratis do biblioteki

Gratulacje!!!Tak trzymac!!!Rowniez oddaje ksiazki do biblioteki.

[Gość: ździcha]

No, i jest szansa, że dla kogoś okażą się nie-szmatławe :)
pozdrowienia

[mamalgosia]

Nieczęsto, ale zdarza mi się kupić i przeczytać coś bardzo szmatławego. Czasem
trzeba się wyluzować i pośmiać (choć dana książka w zamierzeniu autora, a
częściej autorki, smieszna wcale nie miała być)

[magdusia8]

Jeśli chodzi o szmatławe książki, to zdarzyło mi się, niestety, przyczytać z
tej działki co nieco (ze dwa Harlequiny, gdy tylko się pojawiły w Polsce, nawet
celowo - aby wyrobić sobie zdanie). Problem w tym, że później zapomina się na
ogół tytułów i nie ma się czym podeprzeć ... Z uznaniem przyjęłam informację,
zamieszczoną przez kogoś powyżej, że on też Manitou zalicza do szmatławców ...
A już myślałam, że tylko ja mam taki wysublimowany gust!
A jeśli już chodzi o klasyfikowanie książek na "górną" i "dolną" półkę - nie
jest to wcale takie łatwe, jak pokazuje choćby przykład Pani Szymborskiej: dla
mnie geniusz, dla innych infantylny wampir komuny.
Z tej działki, bo wiem już, że poza mną są tu też inni czytający sf, podam
przykład opowiadania p. Antoniny Liedtke "CyberJoly Dream". Ukazało się ono
kilka lat temu w "Fenixie" bodajże (czy może ktoś wesprzeć mą zawodną
podstarzałą fragilis?), mnie się dosyć podobało, po czym okazało się, że
M.Parowski z "Nowej Fantastyki" tego opowiadania wcześniej nie puścił. Z powodu
licznych błędów, małej zawartości sf w sf, banalności i ogólnie nie dorastania
do poziomu. Było później tłumaczeń co niemiara, sprostowań, wyjaśnień itd.
Jeśli kogoś to interesuje - opowiadania jest dostępne na stronie hell.pl
Życzę przyjemnej lektury!

[agrafek]

Za to puścił Parowski w fantastyce opowiadanie o wampirzycy-lesbijce która przy
pomocy magii i miecza pokonuje złego wampira-ojca:))))))) Oczywiście jest
królewną, czy czymś takim:). Pamiętam jaką frajdę mi ono sprawiło:).
Co do opowiadania, o którym piszesz, niestety nie pamiętam go, nie mogę pomóc.
pozdrawiam

[magdusia8]

agrafek napisał:

> Za to puścił Parowski w fantastyce opowiadanie o wampirzycy-lesbijce która
przy
>
> pomocy magii i miecza pokonuje złego wampira-ojca:))))))) Oczywiście jest
> królewną, czy czymś takim:). Pamiętam jaką frajdę mi ono sprawiło:).
> Co do opowiadania, o którym piszesz, niestety nie pamiętam go, nie mogę pomóc.
> pozdrawiam
Czy ta wampirzyca była Różanooka? Istotnie, cudo ... Ja nie miałam takiego
ubawu, bo nie zdołałam doczytać do końca ...

[agrafek]

Oj, nie pamiętam:). Ja doczytałem do końca, bo w takich sytuacjach zaciskam
zęby i brnę:).

[Gość: mika_p]

Adres do CyberJolyDream:
akson.sgh.waw.pl/~aliedt/carramba.htm
Mnie się bardzo podoba, mam w Ulubionych, raz na kilka miesięcy odświeżam sobie.

[Gość: mary]

Jak kupujesz Cosmo, to sie nie dziw, że dodatkiem jest szmatławiec: jaka gazeta
taki dodatek. Skończyłam czytać ten magazyn z chwilą, gdy w teście na
pytanie "co robisz, kiedy chcesz spotkać się ze swoją matką" ujrzałam
odpowiedź: "Moja sekretarka dzwoni do jej sekretarki i ustalają termin
lunchu"....

pozdrawiam!!
mary

[Gość: EWOK]

Gość portalu: mary napisał(a):

> Jak kupujesz Cosmo, to sie nie dziw, że dodatkiem jest szmatławiec: jaka
gazeta
>
> taki dodatek. Skończyłam czytać ten magazyn z chwilą, gdy w teście na
> pytanie "co robisz, kiedy chcesz spotkać się ze swoją matką" ujrzałam
> odpowiedź: "Moja sekretarka dzwoni do jej sekretarki i ustalają termin
> lunchu"....
>
> pozdrawiam!!
> mary

Ha! Widzisz, ja czytam wszystkie gazety, jakie się w Polsce ukazują, a zatem i
Cosmo i dodatki. Mówi mi to więcej o ludziach niż wszelkie badania opinii
publicznej. Smutek i nostalgia, jak mówił inż. Mamoń (a może Sidorowski...?)

[Gość: Beata]

Wg mnie szmatlawe ksiazki nie istnieja. To tylko czytelnicy siegneli po
niewlasciwa ksiazke. Twierdzac, ze wymienione przez was tytuly sa szmatlawe
obrazacie tych, ktorzy uwazaja je za wartosciowe.

[Gość: EWOK]

Gość portalu: Beata napisał(a):

> Wg mnie szmatlawe ksiazki nie istnieja. To tylko czytelnicy siegneli po
> niewlasciwa ksiazke. Twierdzac, ze wymienione przez was tytuly sa szmatlawe
> obrazacie tych, ktorzy uwazaja je za wartosciowe.


Teoretycznie masz rację. W praktyce jednak nie potrafię dostrzec żadnych
wartości w "Zemście Manitou" z wyjątkiem tego, że można ją zabrać do pociągu,
przeczytać, a potem bez żalu wyrzucić (dobrze, dobrze, oczywiście wyrzucić do
przeznaczonego temu pojemnika:))
Nazywam pewne książki szmatławymi nie dlatego, że uważam gatunek, w który się
wpisują za podrzędny, ale dlatego, że te książki są po prostu złe. Istnieje
zauważalna różnica pomiędzy "Nawiedzonym" Shirley Jackson a "Rytuałem"
Mastertona, podobnie jak między "Dziennikiem Brdget Jones" a wspomnianym
przeze mnie "Bezradnikiem Alicji K" i między kryminałami Agaty Christie a
wydawanymi w PRL książkami typu "Alicja nr. 13" czy jakoś tak. Podobnie jak
istnieje różnica pomiędzy "Światem wg. Bundych" a Kiepskimi. Coś, co
nazwałabym dobrym smakiem jest jedną z tych różnic. Wyczucie stylu i konwencji
też nie jest pozbawione znaczenia.

[Gość: Beata]

Masz racje, ale ja znam pare osob dla ktorych wymienione przez Ciebie ksiazki
(np. "Dziennik Brdget Jones") sa wartosciowymi i dobrze czytajacymi sie
powiesciami. Niewielu jest czytelnikow, ktorzy potrafia ksiazke ocenic w sposob
krytyczny. A nawet jezeli oceniaja, to interesiuja ich wylacznie losy bohaterow
(zakochaja sie czy nie, znajda bandyte czy nie). Dokladna analiza tresci,
jezyka itp. - to strata czasu, no i myslenie boli.
PS.
Ten EWOK to mi sie jakos bibliotecznie kojarzy.

[Gość: EWOK]

Gość portalu: Beata napisał(a):

> Masz racje, ale ja znam pare osob dla ktorych wymienione przez Ciebie
ksiazki
> (np. "Dziennik Brdget Jones") sa wartosciowymi i dobrze czytajacymi sie
> powiesciami. Niewielu jest czytelnikow, ktorzy potrafia ksiazke ocenic w
sposob
>
> krytyczny. A nawet jezeli oceniaja, to interesiuja ich wylacznie losy
bohaterow
>
> (zakochaja sie czy nie, znajda bandyte czy nie). Dokladna analiza tresci,
> jezyka itp. - to strata czasu, no i myslenie boli.
> PS.
> Ten EWOK to mi sie jakos bibliotecznie kojarzy.

Ale ja wymieniłam Bridget Jones jako dobry przykład tego gatunku, chociaż
nieco mnie dziwi, że są ludzie, którym się ta książka podoba, mimo, że nie
czytali "Dumy i uprzedzenia", bo to moim zdaniem pozbawia odbiór podstawowego
smaczku. A poza tym uważam, że jakaś szczegółowa analiza nie jest potrzebna,
takie rzeczy się po prostu czuje. To tak jakby porównywać "Trzech
muszkieterów" i "Kawalera de Lagardere" - od razu widać, która z tych książek
jest gorsza.

P.S. Ewok to postać z "Powrotu Jedi"

[agrafek]

Zrobiło mi się głupio, bo jako młodzieniec lat nastu lubiłem i muszkieterów i
Lagardera...
pozdrawiam (tym razem stremowany nieco)

[hania_76]

W czasie bardzo deszczowych wakacji nad polskim morzem, w miejscowości, w
której nie było księgarni, kioski oferowały gazety lub Harlequiny, po
przeczytaniu po 2 razy zabranych ze sobą książek, złamałam się i kupiłam parę
Harlequinów. Rozrywka była przednia! Najbardziej rozczulały mnie drobiazgowe
opisy ubiorów bohaterek - każda z nich przechodziła metamorfozę i z chłodnej
businesswoman zmieniała się albo w kusicielską sportsmenkę albo równie
kusicielską lwicę salonową. Bomba!

A Judith Kranz ? :)

[Gość: EWOK]

Przeczytałam jedną książkę w oryginale kiedy się wprawiałam w angielskim.
Bardzo piękne. Oczywiście główna bohaterka przeszła metamorfozę z brzydkiego
kaczątka w piękną kobietę (rzecz jasna w Paryżu - to bardzo ważne, żeby
przemiana odbywała się w Paryżu). A jakie sceny erotyczne! Bardzo szczegółowe -
to też jest, zauważyłam, cecha wyrózniająca szmatławce. W horrorach cezurą
jest zawsze moment pójścia do łóżka pary głównych bohaterów. Czasem pechowo
może się zdarzyć, że kobieta jest duchem, ale cóż, tak to już bywa.

[hania_76]

Gość portalu: EWOK napisał(a):

> Przeczytałam jedną książkę w oryginale kiedy się wprawiałam w angielskim.
> Bardzo piękne. Oczywiście główna bohaterka przeszła metamorfozę z brzydkiego
> kaczątka w piękną kobietę (rzecz jasna w Paryżu - to bardzo ważne, żeby
> przemiana odbywała się w Paryżu). A jakie sceny erotyczne! Bardzo
szczegółowe -
> to też jest, zauważyłam, cecha wyrózniająca szmatławce. W horrorach cezurą
> jest zawsze moment pójścia do łóżka pary głównych bohaterów. Czasem pechowo
> może się zdarzyć, że kobieta jest duchem, ale cóż, tak to już bywa.

Ewok, a pamiętasz cudownej piękności seriale amerykańskie na podstawie
powieści Judith Kranz? Rodzice zabraniali nam oglądać, żeby się dziatkom gust
nie spaczył, ale niech no oni albo sąsiedzi wystawili nogę z domu. Wianuszek
dziatek w wieku różnym był gęstszy niż na Pszczółce Mai! Pamiętam np. "Tylko
Manhattan"... Tutaj gust mi się nie spaczył, wręcz przeciwnie - pokochałam na
zawsze głos Elli Fitzgerald z piosenki wykorzystanej w czołówce.

Och och !

[Gość: EWOK]

Jak najbardziej pamiętam seriale, akurat tak się składało, że wieczory
spędzałam głównie z babcią, a ona, jak to babcia, pozwalała oglądać dosyć
dowolnie. No więc oczywiście ta historia o biednej acz pięknej rudej, która
została modelką i kochanką malarza, a potem jej córka blablabla... Słabo
pamiętam, bo miałam wtedy z dziesięć lat. Ale to było wstrząsające,
opowiadałyśmy sobie z dziewczynami w kiblu każdziusieński odcinek. No i
Księżniczka Daisy czy jakoś tak, pamiętam, że puszczali to w dwóch częściach
na Sylwestra, a ja oczywiście znowu z babcią :)

[agrafek]

Trochę nie wypada się przyznawać, ale też zdarzyło mi się zobaczyć przygody
pięknej rudej co chciała malarza. Jako ciekawostkę podam fakt, ze nastąpiło to
w wyniku wykładu księdza katechety, który podał nam ją jako przykład zła
najgorszego. Naturalnie po takiej reklamie wszyscy pobiegliśmy zobaczyć jak ten
szatan wcielony wygląda.
pozdrawiam

[hania_76]

agrafek napisał:

> Trochę nie wypada się przyznawać, ale też zdarzyło mi się zobaczyć przygody
> pięknej rudej co chciała malarza. Jako ciekawostkę podam fakt, ze nastąpiło
to
> w wyniku wykładu księdza katechety, który podał nam ją jako przykład zła
> najgorszego. Naturalnie po takiej reklamie wszyscy pobiegliśmy zobaczyć jak
ten
>
> szatan wcielony wygląda.
> pozdrawiam

A serial ten nazywał się "Dziedzictwo Miłości" :-) Pięknie się nazywał....

Księżniczkę Daisy, też pamiętam, a jakże! Faktycznie, puszczali to-to w
Sylwestra parę lat z rzędu.

[Gość: mona]

ja czytuję, żeby mój mózg przestał na jakiś czas pracować na tak wysokich
obrotach jak co dzień ;-)

normalnie czytam klasykę literatury pięknej, książki znane i uznane, ale jestem
czasem zmęczona i sięgam po szmatławiec, po lekturze którego stwierdzam, że
szkoda czasu na takie badziewie i wracam do ambitniejszych :-)
właśnie skończyłam kupiony za 5 zł "Hiperdziennik" Alicji Kraus, na okładce
napis "Dziennik polskiej Bridget Jones", a jest to chyba wspomniany
wyżej "Życiowy bezradnik Alicji K."
szmatławiec jak się patrzy, ale ma jeden plus - nie żyli długo i szczęśliwie

[Gość: juna]

Ja przeczytałam ostatnio "Zły dotyk" Alex Kava. Tytuł pretensjonalny, okładka
pretensjonalna, pseudonim pretensjonalny i co? 500 stron w jedną noc! Oderwać
się literalnie nie mogłam:))) I za to lubię czasami szmatławce (sensacyjne, bo
love stories wg Krantz by mnie znudziły jak sądzę). A "Zły dotyk" naprawdę
świetnie się czyta!

[annika_vik]

O!
"Zły dotyk" właśnie dostałam w prezencie PR-owskim, w postaci wielkiego pudła,
z nożem (tak!) i majtkami (Tak! tak!!!).
Aż się bałam tego tknąć z powodu całej tej wielkiej reklamy, ale teraz
przeczytam.
Annika

[Gość: Paula16]

Gość portalu: juna napisał(a):

> Ja przeczytałam ostatnio "Zły dotyk" Alex Kava. Tytuł pretensjonalny, okładka
> pretensjonalna, pseudonim pretensjonalny i co? 500 stron w jedną noc! Oderwać
> się literalnie nie mogłam:))) I za to lubię czasami szmatławce (sensacyjne,
bo
> love stories wg Krantz by mnie znudziły jak sądzę). A "Zły dotyk" naprawdę
> świetnie się czyta!

Juna- chyba coś ci się pomyliło - ksiązka nosił tytuł 'Dotyk zła', a nie zły
dotyk , a Alex Kava to nie pseudonim autorki, ale jej własne imię i
nazwisko. ;-)
Z jednym się z tobą zgodzę - czyta się świetnie i takze pochłonęłam tę książkę
w jedną noc.
A tak po za tym nie wiem czemu zaliczyłabyś to do szmatławców? bo nie napisał
tego np King?
A może sama byś napisała coś lepszego?

[Gość: juna]

Gość portalu: Paula16 napisał(a):

>
> Juna- chyba coś ci się pomyliło - ksiązka nosił tytuł 'Dotyk zła', a nie zły
> dotyk ,
Faktycznie, mój błąd. Wiem nawet skąd się wziął. Klasyczny 'Freudian slip'. Na
szczęście zainteresowani domyślili się, o czym piszę (patrz post wyżej).


a Alex Kava to nie pseudonim autorki, ale jej własne imię i
> nazwisko. ;-)

A dla mnie brzmi to jak pseudonim. Lecz to tylko moje przypuszczenie. Zresztą w
gruncie rzeczy nie ma to znaczenia, prawda?

> Z jednym się z tobą zgodzę - czyta się świetnie i takze pochłonęłam tę
książkę
> w jedną noc.
> A tak po za tym nie wiem czemu zaliczyłabyś to do szmatławców?

Po prostu nie uważam tego za dobrą literaturę, tylko za bardzo dobre czytadło.
Rozrywkę drukiem. Czasami lubię się tak rozerwać. Uwielbiam wręcz! I kolejną
książkę autorki kupię na pewno.

bo nie napisał
> tego np King?

Kinga nie czytuję. Może zacznę

> A może sama byś napisała coś lepszego?

Nie sądzę, niestety. Acz podobałoby mi się!

Pozdrawiam!

[a.b.c]

a ja przeczytałam parę Harlequinów, pożyczyłam od mamy w slangu kobiet z mojej
rodziny mówi się gniot. Wg. mojej mamy gnioty bardzo dobrze relaksują bo
człowiek wyłącza mózg przy tej lekturze.

[Gość: moni]

Ja jak mam taką żądzę, to sięgam po "Szanse" Jackie Collins. Czytam jednym
tchem i bawię się jak prosię! Polecam! książka już mocno sfatygowana od wielu
powrotów, ale niezniszczalna.

[Gość: Martyna]

Brrr, jak w ogóle można czytać "Cosmopolitan"? Dostałam kiedyś jeden numer w
prezencie i miałam przez tydzień powody do śmiechu. Wkurzyła mnie dopiero
następująca porada: "Jeśli facet Cię zdradzi, wybacz mu. Winne były tu tylko
hormony, bo on tak naprawdę bardzo Cię kocha". A później jeszcze instrukcje
dla średnio inteligentnej blondynki w stylu: "Nie bierz do ust całego banana,
bo to oznaka wulgarności". Mało brakowało, a wpadłabym pod stół.

[Gość: ???]

dlaczego? właśnie dlatego tak myślą, że jesteś kolejną osobą która po tę
książkę siegnęła c.b.d.u.