"Jedz, modl sie, kochaj" Elisabeth Gilbert

[callypsso]

Czytał może ktoś? I jak wrażenia? Ja jestem właśnie w części "Indie" i szczerze mówiąc jestem bardzo rozczarowana :(( Czytając rożne recenzje i pochwały na okładce liczyłam na fajną wciągającą lekturę, a to jest momentami po prostu... nudne. I takie... banalne. I niestety wcale nie wciąga :(((
Chętnie poczytam opinie innych. Pozdrawiam :))

[bebiak]

Nie czytałam, ale tylko przez brak czasu jej dziś nie nabyłam.
Wczoraj plotkowałam z koleżanką, która "czyta" - nie wiem na jakim
jest etapie ale serdecznie mi ją polecała, jako może coś nie
najwyższych lotów w sensie artystycznym ("powieścidło"), ale coś co
ponoć na tyle zręcznie napisane, że czyta się z przyjemnością. Ponoć
banalne nieco, ale czasem potrzebujemy tego typu książek dla
zwykłego odreagowania.
Miałam wczoraj w łapkach, obejrzałam okładki, wysłuchałam pozytywnej
opinii i już miałam dziś nabyć, a teraz... chyba ciut poczekam:-)
Pozdrawiam. B.

[mallina]

ostatnia czesc jest najciekawsza.
ale ogolnie malo interesujaca ksiazka, recenzje i pochwaly z okladki mocno na
wyrost.
ale pewnie ksiazka bedzie miala swoich wielbicieli.

i jak mozna o Italii tak nudno pisac..
:-)

[bebiak]

Oj...:( a ja dziś jednak nabyłam....

[callypsso]

bebiak napisała:

> Oj...:( a ja dziś jednak nabyłam....


Nie martw sie, przeczytac nie zaszkodzi ;-)) Mnie ta ksiazka nie
wciagnela i nie ukrywam, ze teraz ja "mecze". Ale licze, ze ostatnia
czesc bedzie fajna. Poza tym mozna sie troche dowiedziec o jodze,
troche tam autorka filozofuje, itp. Ale przyznam sie wam, ze
czytajac te wszystkie recenzje i zachwyty liczylam na "hicior"
jakis, a ta ksiazka jest dla mnie po prostu slaba. I mnie
rozczarowala niestety :((
Moze znajdzie sie jednak ktos, kto cos w niej fajnego odnalazl...

[Gość: betty]

Ja czytałam - pochłonęła mnie, mogłam się oderwać :)Różnica jest taka, że nie
czytałam wcześniej recenzji więc się nie nastawiałam. Aktualnie jedna z moich
ulubionych - moich przyjaciółek również. Rada: nie czytajcie recenzji i opinii
tylko książkę- tylko tak można wyrażać prawdziwie swoje opinie :) pozdrawiam

[Gość: saskiaplus1]

Rzadko zdarza mi się nie doczytać książki do końca, ale głupota tego utworu
powaliła mnie tak, że nie przebrnęłam nawet połowy i poddałam się. Takiej kupy
idiotyzmów w jednym miejscu nie czytałam od niepamiętnych czasów. No, po prostu
brak słów - Coelho to przy E. Gilbert prawdziwy filozof, niestety...

[drzewko_szczescia]

Ja ją zaczęłam czytać, ale już przedmowa mnie znudziła, a nawet poirytowała
swoją płycizną.

I co z tą "Italią", do cholery?

[drzewko_szczescia]

Włochy są za mało wyrafinowane? ;)

[mallina]

drzewko_szczescia napisała:

> Włochy są za mało wyrafinowane? ;)

sama przyznaj, ze Italia brzmi ładniej, jak dla mnie bardziej oddaje charakter
tego kraju..
ale tak naprawde wokoł mnie ciagle slysze Italia, a nie Wlochy i chyba to w
jakis sposob wplywa na to, ze mysle "Italia":-)

a co do ksiazki, to mialam identycznie jak jedna z wyzej piszacych dziewczyn
-zaczecajace recenzje, porownania i coz, moje rozczarowanie. spodziewalam sie
ksiazki dosc lekkiej w odbiorze, dowcipnej, wesolej. wg mnie autorka ksiazki
sama nie wiedziala w jakim kierunku jej zapiski maja pojsc.

Jedz, mód się, kochaj Gilbert

[judytta]

Mnie ta ksiażka bardzo się podobała, może dlatego iż sama jestem
w nie najlepszej formie i od innej strony na nią spojrzałam.
Ona w jakiś sposób pomogła mi i poprawiła humor.




judytta.blog.onet.pl/

[Gość: kalina]

Ta Italia to na pewno dlatego, żeby wszystkie trzy kraje zaczynały się na I -
tak jest w oryginale i zapewne ten sam efekt chciała osiągnąć tłumaczka.

[brocha]

A to nie jest coś w stylu taniej psychologii w stylu Coelho ?

[Gość: a ja polecam]

Mnie się podobała. Może dlatego, że sama siedzę w takich klimatach - joga,
pozytywne nastawienie do ludzi i świata, ciągłe doskonalenie siebie, he, he i
poszukiwania... To dobra lektura na dobry humor! Ja polecam:)

[azazella]

Może to kwestia nastawienia? Ja podeszłam do niej dość sceptycznie,
no bo hicior i wszyscy o niej mówią. Rozczarowałam się w tę dobrą
stronę, tzn. książka bardzo mi się podoba. Skończyłam czytać Italię
i jestem teraz "w Indiach".
Uwaga, nie znoszę Coelho, a czytadła w stylu Dana Browna również
mnie nie przekonują - Gilbert za to - jak najbardziej.
W moim odczuciu to książka o duchowości, którą próbuje w sobie
odkryć babka po rozwodzie. Ustawiona jest na tyle, że na rok może
wszystko rzucić i korzystać z uroków podróżowania i poznawania
innych kultur przez okrągły rok. Gdyby cały czas filozofowała,
pewnie szybko przestałoby mi się chcieć to czytać. Na szczęście,
trafia do mnie jej poczucie humoru. Książkę sączę jak dobre wino.
Nie jest to zdecydowanie czytadło "na raz". Osobiście polecam :-)

[Gość: saskiaplus1]

Jeśli porównujemy do wina - to można to najwyżej sączyć jak sofię z gorszego roku...

[mallina]

podoba mi sie to porownanie:-)
komus na pewno ta ksiazka moze sie podobac, to w sumie rzecz jakichs upodoban itd
tylko ta reklama, spodziewalam sie niewiadomo czego, moze przemyslen ujetych w
bardziej ciekawa forme, moze lepszych opisow podrozy, miejsc..
fragmenty ktore mi sie spodobaly to zmiescilyby sie moze na 5-10 kartkach:-)

[pyrlan287]

Niesmiale pytanie: czy Sofia ma wogole lepsze roczniki? Czy to mozna pic, nie mowiac juz "sączyć"? Raz sprobowalem, nigdy wiecej!

Gość portalu: saskiaplus1 napisał(a):

> Jeśli porównujemy do wina - to można to najwyżej sączyć jak sofię z gorszego ro
> ku...

[mma_ramotswe]

Postmodernistyczne, puste i banalne gadanie. O niczym, a silące się
na wielkość. Szkoda czasu i pieniędzy

[fucking-princess]

poczatek mi sie podobal, przez Indie juz z trudem przebrnelam... ale
jakos doczytalam do konca.
generalnie, raczej nie polecam. przereklamowana.

[izabelski]

ksiazka mi sie bardzo podobala - czytalam ja po angielsku
moze sa jakies problemy z tlumaczeniem na inne jezyki?

[faveur]

Ja wlasnie jestem po lekturze i chcialam oto poznac zdanie innych
osob, ktore to czytaly. Piszecie w wiekszosci ze sie wam albo
podobala, albo, czesciej, nie podobala. Ale jakies uzasadnienie?

Jesli chodzi o mnie to bardzo mnie wciagnela praktycznie od samego
poczatku. Italia bardzo mi sie podobala, napisana z dowcipem, sama
uwielbiam jesc, nie wiem, bylam tylko raz z wenecji, wiec nie znam
Wloch tak dobrze, ale nie uwazam, zeby byly przedstawione plasko czy
nieciekawie. Mnie sie bardzo podobalo, zwlaszcza, ze tam nie bylo
jeszcze zbyt wiele o bogu i religiach.

Potem Indie - calkiem ciekawe, chociaz jestem praktykujaca
katoliczka i mam zakodowane "odrzucanie" jogi jako takiej, jako
niekaceptowanej przez moj kosciol. sadzilam, ze ta wlasnie czesc
bedize dla mnie najnudniejsza, ale wcale nie byla, ciagle czytalam z
zainteresowaniem i zla bylam, gdy musialam sie oderwac od lektury.

Indonezja chyba najlepsza, najciekawsza, najwiecej sie dzieje.

ale nie do przyjecia jest dla mnie, ostatecnie, takie mieszanie
wszystkich swiatopogladow, takie podejscie do zycia. Mieszanie jogi,
wazektomii, rozwodu, ciaglego poszukiwania przyjemnosci, z Bogiem,
ktory niby to wszystko popiera i uzywa jako srodka do osiagniecia
przez czlowieka szczescia, to wszystko troche dla mnie za duzo, nie
potrafie tego ze soba pogodzic. Za duzo tego dobra jak dla mnie.

Poza tym chcialabym miec tyle kasy, by przez rok podrozowac, nie
zarabiac, nie troszczyc sie o materialna przyszlosc i na koniec
dolozyc do czyjegos domu rownowartosc, niezaleznie od jej wysokosci,
sumy zebranej od ofiarodawcow. (nawiasem - mowa jest o osiemnastu
tysiacach dolarow - to suma zebrana od ofiarodawcow byla 9 tysiecy?
bo tego jakos nei zrozumialam do konca. I drugie pytanie - dlaczego
ten ukochany brazylijczyk nie moze wrocic/pojechac do USA?)

[Gość: natalia]

Odpowiedz prosta:bo ten Brazylijczyk nie chce wrocic do USA:)

[mamalgosia]

chłam

[Gość: aga]

czesc o włoszech bardzo bardzo mi się podobała, reszta - nie.

[Gość: Marta]

Przede wszystkim nie jest to książka podróżnicza. Wszystkich, którzy się
nastawiają na fabyłę, raczej zawiedzie. To książka o rozwoju osobistym i szukaniu
równowagi. Bardzo mądra.

[villanden]

Ja czytalam ja po angielsku, jeszcze przed najwieksza fala
popularnosci. Podeszlam sceptycznie, bo Amerykanka szukajaca w
Indiach duchowego oswiecenia... same wiecie. No i zaskoczyla mnie,
wd. mnie jest szczera i zabawna, polubilam autorke za poczucie
humoru jej dystans do siebie i swoich przezyc.
Poza tym jestem jej wdzieczna za opis placzu na podlodze w lazience
i konca zwiazku i paskudnego rozwodu, a potem czepiania sie nowego
faceta "jakby byl ostatnim helikopterem wylatujacym z Wietnamu".
Poza tym podobalo mi sie jej pozniejsze samotne dochodzenie do
siebie, male przyjemnosci i przede wszystkim napawanie sie nauka
nowego jezyka (ja tez tak mam!!)

Czytalam ta ksiazke w odpowiednim momencie, wtedy, kiedy bardzo
potrzebowalam poczucia, ze nie jestem jedyna z nieudanym zwiazkiem i
poczuciem bezsensu.

I (uwaga, teraz juz sie calkiem pograze) w tym roku, posrednio
przez "Eat Pray Love" pojechalam na Bali. (Powstrzymalam sie
jednakowoz z odwiedzeniem Ketuta i Wayan, co podobno jest super
popularne wsrod fanek i zostalo nawet zlosliwie odnotowane w
przewodniku Lonley Planet).

Bylo pieknie :-)))
Lubie "Eat, Pray, Love".

[undomestic_goddess]

Tak, skusily mnie reklamy. Szkoda czasu i kasy, banalne i plytkie.

[bebiak]

Przedziwna książka albo przedziwna ja...
Napisałam tutaj, trochę wyżej, KILKANAŚCIE MIESIĘCY temu, że nabyłam - i co???
Dwadzieścia i kilka stron - nie jestem w stanie tego przeczytać, na nie jestem i
już:( Stoi na półce, czeka na coś, nie wiem w sumie na co - nie, nie zmuszam
się kiedy mi coś nie idzie..
Od początku jak czytam tak strasznie niepewnie do niej podchodziłam...
Dojrzeję?

[callypsso]

Bebiak, trudno powiedzieć, czy dojrzejesz...
Ja ją przeczytałam jakiś czas temu, ale, no właśnie, nawet nie pamiętam kiedy
dokładnie (w tym czy w zeszłym roku) i powiem szczerze, że jakoś ta książka nie
wniosła za wiele do mojego życia. Ot, była, minęła...
Więc jak Cię męczy to się na razie nie zmuszaj :-)

[sabba]

wlasnie dostalam do poczytania. zaczelam. ok. nic wiecje powiedziec nie moge.
ale negatywne opinie potwierdzaja obraz osoby ktora mi ta ksiake pozyczyla:)

I że cię nie opuszczę...

[Gość: linka]

Od niedawna jest ciąg dalszy "Jedz..." - "I że cię nie opuszczę..."

[my.day]

Ja muszę się przyznać, że przez część "Indie" po prostu nie
przebrnęłam. Gilbert bredzi w niej z manią schizofreniczki...
ciężkie to i niestrawne.
Przeskoczyłam od razu do częsci "Indonezja", która była ciut lepsza.

Ostatnio dostałam od męża kontynuację "I że cię nie opuszczę" -
skapitulowałam po 100 stronach. Szkoda życia i oczu na takie
bredzenie i ćwiartowanie na najdrobniejsze kawałki małżeństwa
autorki i kilku, bogu ducha winnych, kobiet z rodziy Gilbert.

[Gość: old]

Książkę pochłonęłam w dwa dni, czuję się lekka i oczyszczona po tej lekturze.
Może nie nadaje się dla osób, które nie mają żadnego życiowego balastu.

[maitresse.d.un.francais]

Może nie nadaje się dla osób, które nie mają żadnego życiowego balastu.

Ja mam i takie poppierdoły jak ta powieść powodują u mnie, cytat "wściek cały piątek"

Albo sobotę czy czwartek, zależnie w jakim dniu skończę utfur (pisownia celowa, inspirowana Jurandotem, dla odmiany)


(cytat z Chmielewskiej, wyrwany w kontekstu, Wściek była to to ksywka pewnego choleryka)

[Gość: Goska]

Indie w tej książce maja autentyczny bardzo charakter. Kto tego nie przeżył, może wydać mu się to nudne, ale jest to jednak dla bohaterki moment zatrzymania się, refleksji i walki ze sobą. W Indonezji "powraca do życia", więc warto dotrzeć do tej części. Polecam gorąco

[Gość: MałaMi]

przeczytałam i nawet nawet. Spodziewałam się czegoś lepszego a to takie trochę bajdurzenie. Ale na jesienne słoty i chandrę może być (choć czytałam w lecie);-)

[joankawm]

Ja z trudem przebrnęłam. Najciekawsza była dla mnie trzecia część. Pierwszą część o Włoszech dałam radę przeczytac, bo lubię włoskie jedzenie i język włoski!

[Gość: qwerty]

Ja skonczyłam na Indiach i nie zamierzam dalej słuchać (audiobook) dla mnie jest to po prostu nudna książka. Za dużo własnych przemyśleń ma autorka które czasem nie prowadzą do żadnych wniosków, nie ma się czym zachwycać, książka powinna wciągać od 1 momentu. Mogą być momenty nudne ale w odrobince a tu jest dokładnie odwrotnie. Nie polecam

[tiresias]

polecam męską odpowiedź na ten damski bełkot:Drink, Play, F@#k: One Man's Search for Anything Across Ireland, Las Vegas, and Thailand
więcej info tu: www.goodreads.com/book/show/3476199.Drink_Play_F_k

trzeba mieć trochę dystansu do samego siebie.
pozdrawiam