"Inne pieśni" Jacka Dukaja

[Gość: Fifi]

"Niedobitki wiernych w Iranie i Indiach" brzmi bardzo niefortunnie u dziennikarza Gazeta Wyborczej...

Ten artykuł to najlepsza antyreklama Dukaja

[Gość: Nowak]

Chrystus jako "ten nieszczęsny żydowski wariat religijny", dalej
wódz z Vistulii, która w tamtych czasach - niezależnie od
Dukajowego pierdolenia kota młotem - była kamieniem łupana ....
Żenadka. Dukaj może się pocałować w dupę. Zakładam, ze to jakies
kolejne popłuczyny po drugorzędnej literaturze.

[Gość: Michal]

Jestem pod wrazeniem, bez przeczytania tej powiesci juz wiesz o
niej wszystko. Wypowiedz sie jeszzce prosze na temat innych
ksiazek ktorych nie czytales - tez pewnie dowiemy sie czegos
ciekawego.

[Gość: Rastafan]

Coż, pora ci wrócić do czytania (t)wórczości p. Masłowskiej.
Powodzenia

[Gość: Dreadnacht]

Twoja stara to podrzędna literatura...Zwróć uwagę na
słowo "fiction", koleżko. A od opinii na temat Dukaja wara,
dopóki czegoś nie przeczytasz. Chyba że czytujesz H. Pająka,
wtedy już nic ci nie pomoże...

[Gość: At]

Ja w pzeciwieństwie do moich przedmówców powiem tak, żeby autor
komentarza zrozumiał: Dukaj to zdaniem wielu bardzo dobry
pisarz, nie podoba ci się, to nie czytaj. I jeśli coś tu jest
pierdolnięte młotem, to ty.

[sutekh1]

wy dresiarze pseudofantastyczni zacznijcie argumentować z tekstu.nie mówić że
autor nie może czegoś tam napisać bo macie problemy z akceptacją.

[Gość: Yossariana]

Jak to któryś z moich poprzedników napisał: zwróć uwagę na "fiction". Nie lubisz
szeroko rozumianej fantastyki, to jej nie czytaj, po co masz się męczyć... Tyle,
że tę fantastykę można czytać nie tylko dla przyjemności obcowania z innymi
światami (patrz Lem i poruszany przez niego np. problem człowieczeństwa).
"Inne pieśni" J. Dukaja uważam za pozycję pod wieloma względami wyjątkową, tak
pod względem formy, jak i treści, które rzecz jasna są ze sobą w ścisłym
związku. Być może niektórzy uznają, że ksiązka jest za trudna, ale cóż... Dla
mnie Masłowska jest nie do przebrnięcia...
Czepiasz się tego, co jest usankcjonowane w tradycji tzw. "historii
alternatywnej", a nie dostrzegasz bogactwa problemów, jakie ta książka porusza.
Nie na darmo - rzeczywiście - jest tu motto z Gombrowicza. Wszak jednym (nie
jedynym) z nich jest problem poznania - siebie i świata, dochodzenia do prawdy,
rozpoznawania jej. Jeżeli te wymienione przeze mnie (i podkreślę - nie jedyne)
problemy, ujęte w ciekawą i oryginalną formę (a może Formę?) uważasz za "kolejne
popłuczyny po drugorzędnej literaturze" - to mi Ciebie żal, bo oznacza to, że
książek raczej nie czytasz, zdając się wychodzić z założenia, że wszystko już
zostało napisane. Pamiętaj tylko, że Derrida sam siebie unicestwił...
I tyle. Chyba, że ktoś podejmie dyskusję na poziomie nieco wyższym niż
"pierdolenie kota młotem"...

[Gość: fanta9]

zaczynam teraz Piesni i jestem pod wrazeniem gęstości i zawiesistości jego
prozy. To udaje się nielicznym - stworzył nowy swiat. czekam aż rozwinie sie
akcja.
pzdr.
Ps
Na pohybel debilom i Masłowskiej

[Gość: gracz]

nie wiecie kto jest autorem ilustracij co

[Gość: kalmar]

Bagiński pewnie, ten od katedry

[Gość: At]

Tomasz Bagiński.

Inne pierdoły

[Gość: errator]

Z Dukajem to jest tak jak z Kieślowskim: i jeden i drugi nic nie mają (mieli)
do powiedzenia, ale konsekwentnie uskuteczniają pierdolenie kota za pomocą
młoda. Problem polega na tym, że gdy ktoś odważy się to wreszcie głośno
powiedzieć, wychodzi na nieuka i zawstydzony milknie pośród kpiących uśmieszków
wrażliwych i rozumiejących czytelników. Sytuacja dokładnie opisana przez
Gombrowicza w Ferdyurke i może dlatego Dukaj cytuje go w moccie "Innych
pierdół", żeby niejako prewencyjnie obronić się przed zarzutem "upupiania"
odbiorców, a przecież tym właśnie jest jego radosna twórczość, bo bądźmy
szczerzy, że czytać dla przyjemności to raczej ciężko te bzdety, więc
poszukujemy czegoś więcej i o dziwo, większość odbiorców to znajduje, tak jak w
innej bajce poddani widzieli "Nowe szaty króla", choć sam monarcha był goły jak
święty turecki.

[Gość: aSiO]

Co / kogo zatem warto czytać?
Panią domu - bo praktyczne porady?
Encyklopedię - bo rzetelna wiedza?
Ile utworów Dukaja sam przeczytałeś,
wysilając przy tym coś więcej niż nerw wzrokowy?

[Gość: Errator]

> Co / kogo zatem warto czytać?
W tej kwestii raczej nie doradzam.

> Panią domu - bo praktyczne porady?
Na pewno to dużo lepsza literatura, niż Duakj.

> Encyklopedię - bo rzetelna wiedza?
Encyklopedia nie daje rzetelnej wiedzy. Encyklopedia to tylko hasła. Rzetelną
wiedzą daje oczytanie, przy warunku, że trzymam się z daleka od bzdetów, które
tworzy Dukaj.

> Ile utworów Dukaja sam przeczytałeś,
> wysilając przy tym coś więcej niż nerw wzrokowy?
Przy lekturze Dukaja można nadwyrężyć jedynie nerw wzrokowy, albowiem treści
intelektualnych jego dzieła nie posiadają.

[Gość: jola1989]

no moze troche przesadzasz erratorze, ale fakt ze na kieslowskim to sie
nudzilam. szczegolnie te trzy kolory. tylko ze glupio sie bylo przyznac.
wszyscy tak sie zachwycali.
jacka proze czytam i nie jest najgorsza, ale fakt, ze ciezka do przebrniecia.
tylko, ze moim zdaniem warto, bo to wartosciowa literatura jest.

[Gość: errator]

No może faktyczie trochę przesadziłem, bo istnieje coś takiego jak gust i być
może Dukaj się komuś autentycznie podoba. Dla przykładu bardzo topornie pisze
Kafka, tylko że u niego, ten styl czemuś służy, tymczasem Dukaj jedynie co robi
to nanizuje na sznurki fragmenty nie do końca zrozumianych teorii.

> jacka proze czytam (...) ale fakt, ze ciezka do przebrniecia.
> tylko, ze moim zdaniem warto, bo to wartosciowa literatura jest.

No właśnie, jakbym czytał Ferdydurke. Na identycznej zasadzie funkcjonował
Kieślowski: wkładał do jednego wora fragmenty niezrozumianych ale uznanych i
budzących grozę teorii, a później z miną proroka prezentował to gawiedzi. Nie
znalazł uznania ani u Kałużyńskiego, ani u Agnieszki Holland, ani u
Polańskiego, tyle że ci ostatni wyrażali się o tym dość oględnie. Jedyny, który
miał odwagę powiedzieć, że Kieślowski sadzi bzdury, to Kałużyński, ale jego
głos i tak ginął wśród ryku zachyconych kinomanów. Zachwyconych, bo nic nie
rozumielu, za to czuli, że obcują z sprawami wagi najwyższej. No cóż,
przyjmijmy, że o gustach się nie dyskutuje, ale to właściwie, żadne
wytłumacznie.

[Gość: Mike]

to jest tylko i wyłącznie kwestia gustu, a uzyskaniem wiedzy przez oczytanie to
nie ośmieszaj się, jak nie lubisz prozy Dukaja to nie argumentuj tego bo to
brzmi jakby zalił się na urodę pluszowego misia. Mnie interesuję na ile Dukaj
wciągająco pisze o pewnych tematach które faktycznie nie są jakimiś wielkimi
prawdami objawionymi, ale są przedstawione na tyle ciekawie że można się
rozerwać. Widać że niektórzy chcą traktować każdą pozycję jako szkołę życia i
się srodze zawodzą. Inne pieśni nie są pod względem fabuły jakimś unikatem bo
takie teksty już się pojawiały, ale dobrze się ją czyta.