"Przysiągłem sobie, że jeśli umrę, to nie w tłu...

[Gość: zb]

Wielkie dzieki A. S. Kowalczykowi i Wydawnictwu Ruta za te
ksiazke, ktora z radoscia dokladam do mego stosiku Bobkowianow.
Mam je zawsze w zasiegu reki, tak by w trudnej chwili moc sie
podeprzec tym przykladem prawosci i umilowania zycia, jaki dal
nam Andrzej Bobkowski, wedlug mnie jeden z ledwie kilku polskich
prozaikow XX wieku, ktorych warto bedzie czytac w wieku XXI.

[Gość: rm]

i dzieki karolowi, ze znalazl czas, zeby o niej napisac

[ada08]

Gość portalu: zb napisał(a):

> Wielkie dzieki A. S. Kowalczykowi i Wydawnictwu Ruta za te
> ksiazke, ktora z radoscia dokladam do mego stosiku Bobkowianow.
> Mam je zawsze w zasiegu reki, tak by w trudnej chwili moc sie
> podeprzec tym przykladem prawosci i umilowania zycia, jaki dal
> nam Andrzej Bobkowski, wedlug mnie jeden z ledwie kilku polskich
> prozaikow XX wieku, ktorych warto bedzie czytac w wieku XXI.

A co się składa na ten ''stosik bobkowianów'' ?
Ja mam tylko ''Szkice piórkiem'' i korespondencję z Jerzym Giedroyciem.
Pozdr..
a.

[Gość: zb]

ada08 napisała:

> A co się składa na ten ''stosik bobkowianów'' ?
> Ja mam tylko ''Szkice piórkiem'' i korespondencję z Jerzym
Giedroyciem.


Stosik nie jest, niestety, zbyt duzy. Oprocz "Szkicow piorkiem"
i korespondencji z Giedroyciem, mam na nim przede wszystkim:

- "Coco de oro" (Instytut Literacki, 1970), wydany juz po
smierci AB wybor jego opowiadan i szkicow, zamieszczanych
w "Kulturze";

- "Opowiadania i szkice" (z serii "Utwory nieznane"), Oficyna
Interim, Warszawa 1994, oprac. Pawel Kadziela - teksty z
londynskich "Wiadomosci" i rzeczy publikowane tuz po wojnie w
Tygodniku Powszechnym.


a takze:

- "Potluczona mozaika - Andrzeja Bobkowskiego mysli o epoce",
Wyd. UMCS, Lublin 2002, opr. i wstep Joanna Podolska - wiekszosc
tekstow znana z powyzszych publikacji, ale sporo nieznanych (mi)
wczesniej zdjec, interesujacy szkic Podolskiej.

- - -

Osobiscie szukam sztuki Bobkowskiego "Czarny piasek"

[Gość: zb]

cos intersujacego:
www1.gazeta.pl/wyborcza/1,34474,1753186.html

[Gość: perun]

Bobkowski to gigant - niestety mało znany gigant - dla siebie odkryłem go
jakieś 5 lat temu gdy kupiłem szkice piórkiem - od tej pory muszę, po prostu
musze raz na jakieś pół roku złapać szkice czy listy do giedroycia i przeczytać
a raczej wchłonąć od deski do deski. Jedno zdanie, jedna myśl, refleksja
Bobkowskiego jest 100 razy ważniejsza, 100 raz trafniejsza niż wielostronicowe
tyrady wielu tak zwanych uznanych autorytetów. I podstawowa rzecz: jakże to
wszystko co wyszło spod jego pióra jest aktualne!