Nadużywane słowo... pisarz

[pisam]

W czasach gdy każdy kto cokolwiek napisał tytułowany jest - PISARZEM,
zastanawiam się czy nie powinniśmy wprowadzić jakiegoś zróżnicowania. Już Jan
Parandowski zauważył,(jakieś pół wieku temu?) że nadużywamy tego określenia a
zapominamy o takich pośrednich stopniach jak dziennikarz,literat, skryba,
autor... W końcu zgadzam się z panem Janem, że pisarz to mistrz a literat to
wyłącznie czeladnik ( i za takiego się uważam, mając nadzieję, że nie oceniam
swoich możliwości zbyt wysoko).
Zapraszam do dyskusji.

[skajstop]

Miód lejesz na moje serce, bo mnie właśnie do pasji doprowadza, jak mnie ktoś
nazywa pisarzem :) bardzo się to pojęcie zdeprecjonowało, bardziej dziś oznacza
czynność niż wartość :) "ktoś, kto pisze" niż "ktoś, kto umie pisać" :D

Dlatego ja najchętniej używam pojęcia "autor", bo autorem swoich tekstów jestem
bez wątpienia :-)

[ciemnanocka]

Właśnie. Ja też nie uważam, że jestem "pisarką". Ja napisałąm książkę, ona
została wydana, ale do bycia pisarką jeszcze długa droga. O ile w ogóle ta
droga, którą podążam mnie do tego celu doprowadzi:)
Ale tak się zastanawiam od czego to "bycie pisarzem" zależy. Czy od ilości
wydanych książek, czy od czegoś innego...
No bo Danielle Steel (wiadomo jakie książki ona pisze:)) na pewno jest pisarką.
Z kolei chyba Harper Lee, od Zabić drozda napisała chyba tylko jedną książkę, a
nie ma wątpliwości, że była pisarką. Więc już sama nie wiem od czego to zależy:)

[ojuciasan]

Tylko kto to miałby oceniać? Nie przesadzajmy i nie popadajmy w nadmierną
pompatyczność, pisarz z nawyku brzmi dumnie, ale to po prostu zawód ;-)
Cytuję Wikipedię:
"Pisarz – zawód (także hobby) polegający na tworzeniu utworów literackich.
Pisarze publikują swoje dzieła w postaci książek, w całości, lub jako zbiór
krótkich form literackich.

W dawnej Polsce był to urzędnik (sekretarz) zatrudniony w sądach, kancelarii
królewskiej, książęcej i administracji wojskowej."

A wartościujemy, dodając: wielki pisarz, wybitny pisarz, mistrz słowa itp. Albo:
dobry pisarz, mierny pisarz, pisarz średniego lotu, kiepski pisarz, grafoman ;-)
Dla mnie istnieje jeszcze jedna kategoria: "pompon"...

[mysia-mysia]

a tam, znacznie milej być pisarzem niż autorem - autorem może być każdy,
wystarczy że napisze cokolwiek, nawet jak mu nikt nie chce tego wydać; literat
zaś brzmi według mnie trochę staroświecko

[donetta]

a dla mnie pisarz to ten, którego książki przetrwały w pamięci
potomnych, Sienkiewicz, czy Dostjewski dla przykładu, kto by nie
słyszał. Można być oczywiście pisarzem jednej książki albo książek
tak marnych, że po przeczytaniu zapomina się o nich, a w
encyklopedii poświęca się autorowi b.krótką notę, że żył, napisał i
umarł. Wg mnie słowo pisarz jest dziś nadużywane, lepiej mówić
literat, ten, który coś skrobie i ciągle jest w drodze.

[ojuciasan]

Ale to bardzo subiektywne oceny - dla jednego Sienkiewicz będzie "pisarzem", a
dla drugiego już nie będzie. A co z Mniszkówną na przykład? Pisarka czy
grafomanka? W "pamięci potomnych" przetrwała ;-)
Nie prościej przestać wreszcie mitologizować i uznać, że pisarz to zawód jak
każdy inny? Po co nadawać mu rangę ponadczasową; czy to nie jest przypadkiem
spadek po romantycznych "wieszczach", pokutujący jak dusza potępiona? Po co
kombinować ze sztucznymi tworami typu "literat" (strasznie staroświeckie,
zgadzam się z Mysią), a "autorem" może być nawet autor listu?... Przecież to
jest niepotrzebne komplikowanie prostych spraw! Jestem za odbrązowieniem zawodu
pisarza.

[mysia-mysia]

w pełni się zgadzam, a jak ktoś potrzebuje słowa, które oznacza coś więcej to
jest jeszcze na przykład "wieszcz" :-)

[pisam]

Wybacz ojuciasan ale twoje wezwanie do "odbrązowienia zawodu pisarza" budzi nie
tylko mój sprzeciw ale osobiście odczuwam je jako zaproszenie do "schamienia
czynności jaką wykonujemy".
Czy pisanie jest zawodem ? -( Zawód - zbiór zadań (zespół czynności)
wyodrębnionych w wyniku społecznego podziału pracy, będących świadczeniami na
rzecz innych osób, wykonywanych stale lub z niewielkimi zmianami przez
poszczególne osoby i wymagających odpowiednich kwalifikacji (wiedzy i
umiejętności), zdobytych w wyniku kształcenia lub praktyki).
Zgodnie z powyższą definicją tak, bo zgodnie z tym pisać może każdym, ale czy
każdy zasługuje na miano pisarza. Bo jeśli tak, to mamy w Polsce 36 milionów
pisarzy, ale nie każdy kto pisze i ogłasza swoje prace, jest jednak pisarzem.
Czy grafomani, autorzy podręczników, poradników, twórcy politycznych przemówień
i programów partii są godni nazwy pisarz, mimo że piszą. Prawda jest taka, że
99,9 % osób piszących nigdy nie wejdą do literatury nie tylko światowej ale
także polskiej. Czy dziennikarze którzy drukują w formie książkowej swoje
felietony lub reportaże są pisarzami? Zapewne znajdziesz kilka znanych nazwisk
ale to są perły pośród tysięcy. Czy ksiądz piszący swoje kazania co tydzień jest
pisarzem, czy tylko kapłanem. Dziś każdy, kto wydał swoją książkę czuję się
pisarzem, ale czy to znaczy że przekroczył pewną barierę, doznał swoistego progu
doświadczenia? J.Parandowski w swojej książce "Alchemia słowa" pisał- "jeśli się
ktoś podaje za pisarza - to jakby mówił, że już należy do literatury, że ma w
niej własną kartę". Ja takiej karty nie posiadam, a także 99,9 % z nas którzy tu
zaglądają. I jeśli samo wydanie książki daje mi prawo do określania siebie jako
pisarza, to sorry, ale mówimy o dwóch różnych światach.
Pytanie uboczne, skoro pisanie nie jest twoim podstawowym zajęciem, to kim
naprawdę jesteś? Czy pisarzem można zostać kończąc szkoły lub kursy? Zapewne
tak, ale czy to oznacza że czytelnicy docenią twoją twórczość? Nie ma takiej
gwarancji, więc czy dyplom automatycznie daje ci tytuł - pisarz?
cdn.

[ojuciasan]

Podałam już definicję:
"Pisarz – zawód (także hobby) polegający na tworzeniu utworów literackich.
Pisarze publikują swoje dzieła w postaci książek, w całości, lub jako zbiór
krótkich form literackich."
Jest prosta i jednoznaczna :-)
Autorzy podręczników/poradników/programów partii itd. nie tworzą utworów
literackich i są zazwyczaj przedstawicielami innych zawodów, a wyniki swojej
pracy jedynie ogłaszają przy pomocy słowa pisanego. Inaczej - są w tym przypadku
"autorami".
Nie ma "studiów dla pisarzy" (i całe szczęście!), ale zawód istnieje
obiektywnie. Można go lepiej lub gorzej wykonywać po rozmaitych studiach, a
przydatność/talent zweryfikuje rynek. Za swoją pracę otrzymujesz wynagrodzenie,
jak za każdą inną. Chyba, że jest to hobby - wtedy pisarz hobbysta może tylko
czytać swoje utwory np. gronu przyjaciół lub umieszczać za darmo w Internecie.
Nie jestem za "schamieniem" czynności, tylko za sprowadzeniem jej na ziemię, do
właściwych proporcji ;-)

[pisam]

Podam definicję autora zgodną z tradycją grecką, rzymską i Jana Parandowskiego z
"Alchemii słowa", bo to może wiele wyjaśnić w naszej dyskusji.
" Zupełnie spowszechniał wyraz: autor i nikt się nawet nie domyśla, że jest to
najzaszczytniejszy tytuł pisarza. Łaciński AUCTOR wywodzi się od słowa: augere -
powiększać, pomnażać. Tym mianem uświetniano zwycięskich wodzów, którzy
rozszerzali granice państwa. Zasługiwałby więc na nie tylko pisarz, który jest
naprawdę pomnożycielem dziedzictwa duchowego..."
Co do definicja na jakie obaj się powołujemy, musimy pamiętać, że stworzyli je
ludzie bez fantazji, praktycy, którzy uważali że wszystko można ująć w karb
słowa i dlatego wymyślili takie określenia jakie wymyślili. Dla mnie są to
określenia urzędników którzy są pozbawieni wizji i mądrości życiowej.
Co do autorów podręczników, to wykonują dokładnie to co jest w definicji więc
nie masz prawa zabierać im prawa do takiego określenia, chyba że włączysz do
definicji serce i wizję.
Pamiętaj, że pytanie o bycie pisarzem jest początkiem drogi do dalszej dyskusji...

[ojuciasan]

Ty mnie chyba kompletnie nie zrozumiałeś? Komu ja czego odmawiam?! Wręcz
przeciwnie - napisałam, że owszem, nie można nazwać twórców podręczników
"pisarzami" (co sam zresztą zauważyłeś nieco wyżej), są za to właśnie jak
najbardziej "autorami" (tychże podręczników). Podałam Ci różnicę pomiędzy
pisarzem a autorem - z definicji. Współczesnej, nie antycznej ;-)
Już z tego widać, że nie warto mącić i szukać dziury w całym - autor to znacznie
szersze pojęcie, literat sztuczne, a człowieka parającego się, konkretnie,
pisaniem utworów literackich najprościej nazwać pisarzem - wartościowanie
pozostawiając krytykom literatury. Szkoda wyważać otwarte drzwi. To tylko miałam
na myśli. Pozdrawiam.

[mysia-mysia]

śmiem zaproponować kolejne pojęcie, które przyszło mi do głowy przez skojarzenie
z malarzem
może by tak wszystkich autorów tworzących "zwykłe" powieści nazwać pisarzami
pokojowymi a tych, co tworzą arcydzieła pisarzami artystami? w skrócie pisarz
na jedno i drugie a kto chce uściślenia może zawsze zapytać o jaki rodzaj
pisarza chodzi :-)))

[ojuciasan]

To idąc tym tropem proponuję: pisarz rzemieślnik i artysta pisarz ;-)
A na samym szczycie - wieszcz!

[jej_wysokosc_sardynka]

Nadużywane? :D Mam wrażenie, że jest na odwrót. Przynajmniej pisarze
bardzo nie lubią tego słowa. ;)

[ojuciasan]

Dokładnie. I chyba także dlatego, że ciągnie ono za sobą ten spiżowy pomnik na
łańcuchu. A może czas już to pojęcie odbrązowić?

[jej_wysokosc_sardynka]

:D Moim zdaniem przydałoby się zrobić. Nie lubię hierarchicznych
podziałów. Słowa: pisarz, autor i literat to dla mnie synonimy i nie
chciałoby mi się stopniować "ważności" i "uznania" piszących osób
przez użycie tych słów.

Jeśli o mnie chodzi, to jestem autorką/pisarką/literatką budyniową
(dodam, że chodzi o budyń czekoladowy).

[ojuciasan]

Ja niestety prowadzę raczej "bar mleczny", ale gdybym miała wybierać budyń, to
wolałabym chyba śmietankowy ;-)
Fakt, zacznijmy wreszcie traktować naszą pracę zdroworozsądkowo, zamiast
"misyjnie", bo inaczej zaczniemy mieć problem z tożsamością.

[a_sjm]

Pisarzem jest się wtedy, gdy książkę napisaną przez pisarza
przeczyta (oprócz pisarza) jeszcze jakiś czytelnik.
I to wystarczy. Jeden jest czytelnikiem, drugi - pisarzem.
I nie ważne "jakim pisarzem". Wymyślił? Napisał? Buty schodził, żeby
wydali? Znalazł się czytelnik? No to mamy pisarza.
Koniec i kropka.

PS.: Prowadzę "lodziarnię" :) Też wolę czekoladowe...

[skajstop]

Dawno cię tu nie było :-)

Technicznie, masz rację. Problem w tym, że w ten sposób pisarzem jest i taki
któś, kto poszedł cobie do drukarni cyfrowej i zapłacił za druk, i taki, który
opublikował książkę (dajmy na to) niewątpliwie ważną dla miliona Polaków.
Różnica się zaciera.

No ale to nowa świecka tradycja, fakt. I de gustibus też jest faktem.

[ojuciasan]

Skaj napisał:
"Problem w tym, że w ten sposób pisarzem jest i taki
któś, kto poszedł cobie do drukarni cyfrowej i zapłacił za druk"
No, jest... I zdarza się, że nawet wybitnym, co czasem okazuje się dopiero po
latach. Nie wiem, czy wiesz, ale np. zbiorki poezji
Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej długie lata finansował tatuś Kossak, bo inaczej
nikt ich nie chciał wydać.

[skajstop]

No tak, ale ja mówię o współczesności, to raz; dwa, dlatego napisałem "problem",
bo świetnie sobie zdaję sprawę, że zdarzają się wyjątki od niemal każdej reguły.

Trzy, nie szło mi o to, że sfinansowanie druku automatycznie czyni człowieka
grafomanem, tylko o to, że zaciera się różnica, bo brak jakiegoś sensownego
kryterium oceny, a na każdą P-J rzucę zylion tomików niedobrych :)

[ojuciasan]

Dla P-J wtedy też była współczesność ;-)
I dlatego jedynym zdroworozsądkowym kryterium wydaje mi się kryterium podane
przez a_sjm. Bez subiektywnego wartościowania.

[ojuciasan]

Zgadzam się całkowicie (mimo różnic w upodobaniach kulinarnych ;-)

Zawód "pisarka"

[dreammy]

Taka jest rubryka w PIT-cie.
Ja w stosunku do siebie używam słowa "rzemieślniczka" (w nawiasie,
która daje z siebie wszystko").
Autorka? Autorką tekstów, opowiadań, "powieści" grafomańskich z
lekka, piosenek i wierszy byłam od 6 roku życia.
A słowo "literat" nieodmiennie kojarzy mi się z komunistycznym
Literatek, który mnie - 12-letniej dziewczynce - wciskał łapy
podskienkę. Od tego czasu mam wstręt do literatów.
Pozostanę przy pisarce, którą się stałam w dniu premiery mojej
ksiązki.

[zooloza]

" - Na litość boską, przecież to zaczyna być śmieszne, koniec końców! - nie
poddawał się Korowiow. - Pisarz jest pisarzem, ponieważ pisze, a bynajmniej nie
dlatego, że ma legitymację. Skąd pani może wiedzieć, jakie wizje rodzą się w
mojej głowie? Albo w tej oto głowie? - I wskazał na Behemota, który natychmiast
zdjął czapkę, jakby po to, aby ułatwić obywatelce dokładniejsze obejrzenie
swojego łba."

[ojuciasan]

zooloza napisała:

> " - Na litość boską, przecież to zaczyna być śmieszne, koniec końców! - nie
> poddawał się Korowiow. - Pisarz jest pisarzem, ponieważ pisze

Właściwy cytat na właściwym miejscu ;-)

[pisam]

Gwoli pociągnięcia dyskusji... Skoro piszą także osoby donoszące władzy lub
innym organom śledczym, to zgodnie z zamieszczoną powyżej sentencją, zasługują
na miano... Pisarza donoszącego...
W ten sposób 50% populacji w Polsce jest pisarzami... (resztę proszę sobie dopisać.)
Tym bardziej upieram się, że osobiście jestem "opowiadaczem literackich historii"

[ojuciasan]

pisam napisał:

> Gwoli pociągnięcia dyskusji... Skoro piszą także osoby donoszące władzy lub
> innym organom śledczym, to zgodnie z zamieszczoną powyżej sentencją, zasługują
> na miano... Pisarza donoszącego...
> W ten sposób 50% populacji w Polsce jest pisarzami... (resztę proszę sobie dopi
> sać.)
> Tym bardziej upieram się, że osobiście jestem "opowiadaczem literackich histori
> i"

No dobrze, ale przecież to jest pewien skrót myślowy, nikt nie miał na myśli
pisania... donosów! ;-) Bez przesady, wartościowanie moralne to już zupełnie
inna sprawa. Oczywiście siebie możesz nazywać jak chcesz. Prywatnie, bo w
urzędową rubryczkę raczej nie wpiszesz "opowiadacz historii" ;-)