on prosi o drugą szansę...

[yenna29]

Zebrałam dowody winy męża , przedstawiłam je jasno na spokojnie ,
bez krzyków mężowi. Powiedziałam, że to koniec ponieważ nie mam
zamiaru żyć z człowiekiem, który mnie okłamuje pozornie wiodąc
szczęśliwe i ustablilizowane życie a potajemnie flirtując z
nastolatkami. Powiedziałam, że nie mam do niego zaufania i że chyba
już nigdy nie da sie odbudowac tego co było. Powiedziałam , żeby to
wszystko przemyślał i żebyśmy potem na spokojnie porozmawiali o
rozstaniu. Mąż był tak zaskoczony, że nic nie mówił. Spędził cały
wieczór w swoim pokoju patrząc tępo w okno, bez słowa... Wczoraj po
pracy wparował do domu z kwiatami, przepraszając za wszystko,
płacząc i obiecując że się zmieni. Prosi o drugą szansę... i co
teraz?

[loppe]

A więc jesteś liderem związku. Masz przewagę a werdykt należy do
Ciebie.

[zitke]

Mysle ze powinnas dac szanse . Czlowiek jest tylko czlowiekiem . A maz niech
zakonczy swoje nocne rozmowy na gg . Rozumiem ze bycie pedagogiem ciagnie za
soba jakiesm obowiazki ale przeciez sa jakies granice. Zycze zeby wam sie udalo ...

[gomory]

> i co teraz?

Zrobimy na forum glosowanie by demokratycznie powiedziec Ci co masz robic ze swoim zyciem ;).

[zelm71]

Daj mu szansę - ostatnią. Sama wiesz że na teraz już tak nie będzie
jak kiedyś, może z czasem wszystko wróci do normy. Ale nie ufaj mu
do końca.
Jak dobrze nim pokierujesz - a teraz masz przewagę - to może wyjdzie
facet na ludzi. Może wreszcie coś zrozumiał i dotarły do niego pewne
argumenty. Czasem taki wstrząs pomaga a ludzie potrafią się zmienić.

[glosatorr]

yenna29 napisała:

> Zebrałam dowody winy męża , przedstawiłam je jasno na spokojnie ,
> bez krzyków mężowi. Powiedziałam, że to koniec ...Powiedziałam, że
nie mam do niego zaufania .... Mąż był tak zaskoczony... po
> pracy wparował do domu z kwiatami, przepraszając za wszystko,
> płacząc i obiecując że się zmieni. Prosi o drugą szansę... i co
> teraz?

Przeczytaj sama co napisałaś.
Wykreśliłem zbędne słowa.
Albo jesteś konsekwentna i wyciagasz konsekwencje ze swoich słów
(popatrz na te dowody) - albo jesteś niekonsekwentna.
Zawsze tak jest, jak facet ma w dupie swoją kobietę, nie zwraca na
nią uwagi, nie czuje nic do niej i robi swoje mając przekonanie, iż
jest nie do obalenia, że jego pozycja jest bezpieczna.
I nagle widzi kobiete, którą do tej pory miał gdzieś w sytuacji, w
której ona ma wszystkie atuty w swoich rekach i trzyma faceta za
jaja.
I co on robi? Leci po kawiatki, leje ślozy i patrzy oczami Kota ze
Shreka! "daj szansę"!
A on Ci ją dał?
Szanse na co? Na przeczekanie? Na to, że juz drugi raz się nie da
złapać? Że teraz będzie uważał? Że odczeka rok, może dwa i jak
zobaczysz, że znowu jest "normalnie" powróci do swoich praktyk? A
może nawet wcześniej? Tylko już się mocno pilnując?

Tak - on chlipie, leje ślozy - bo się przestraszył. Nagle zobaczył,
iż "KRÓL JEST NAGI" - że idziesz do sądu, dostajesz orzeczenie o
winie, mało tego, facet może stracić robotę za romanse z uczennicami
i widzi swoją przyszłość czarno, bo oto nagle Pan stał się
niewolnikiem a niewolnica Panią!

Oczywiście - możesz mu dac szanse. masz zapewne wielkie serce, łzy
przyłapanego na flircikach męża mogą skruszyć serce. Ale czy
odbuduje Ci uczucia? Zaufanie? Nagle zaczniesz mu wierzyć?
Zapomnisz? Schowasz "dowody" i przytulisz się do niego miłosiernie
mówiąc mu "wybaczam Ci"?
Oczywiście, możesz - pewnie, licząc na cud, na to, że on "przejrzy
na oczy" i teraz będzie grzeczny.
Ale niech dotrze do Ciebie to, że on będzie grzeczny - bo się Ciebie
rpzestraszył i tego co możesz mu zrobić. Bo on poleciał po kwiatki,
błaga o szanse - bo możesz mu rozwalić życie. Bo wcześniej miał Cię
w dupie, Twoje łzy miał gdzieś a teraz po prostu widzi, że jego
pewność siebie go zgubiła.

Miej świadomość, że Ty nie zapomnisz, że będziesz tylko czekała,
kiedy znowu coś się wydarzy a on będzie z Tobą nie dlatego, że Cię
kocha (bo gdyby Cie kochał, nie robiłby tego co opisywałaś) ale
dlatego, że się boi, iż rozwalisz mu zycie! Będzie z Tobą ze strachu.

Tak - a wybór należy do Ciebie. Pytanie "co wy na to" uważam tutaj
nie na miejscu, bo widzę, że nie wyciągasz do końca wniosków z tego
co pisaliśmy do Ciebie wcześniej. A może się mylę?
No masz dowody... a teraz decyduj - naucz się podejmowac decyzje
sama, bo jak widzisz umiesz podejmowac decyzje, a teraz naucz się
konsekwencji. Naucz się... przyda Ci się ... teraz lub kiedyś.

[p_k_79]

Konsekwencja - sobie, a życie.. sobie. To nie jest takie proste. Po
pierwsze - jest Dziecko. Po drugie - Nikt nie jest bezbłędny i,
nawet jeśli teraz Ona nie ma nic na sumieniu, to nie może ręczyć za
każdą kolejną godzinę swojego życia. Jeśli Go skreśli, może kiedyś
mieć spore wyrzuty sumienia, jeśli Ktoś skreśli Ją, gdy się zapomni,
a potem szczerze tego będzie żałowała. Po trzecie.. ze zdradzającymi
to jest tak (tu nawet nie do końca była to zdrada), ze jak to zrobią
raz i do Nich dotrze, że krzywdzą, to albo sumienie puści całkiem i
będą to robić notorycznie, albo.. nie powtórzą tego nigdy - bo owo
sumienie do końca życia będzie przypominać "pamiętasz jej krzywdę?".
Wreszcie, o czwarte, warto poza orzeczeniem o winie wziąć na wagę
dwie sprawy: ważniejszy jest Związek, czy flirt? O tym, że - po
piąte - tylko kochającemu, ale SIEBIE bardziej niż drugą Osobę,
łatwo jest powiedzieć "wara z mojego życia", już nawet nie wspominam
szerzej, bo to.. oczywiste chyba?

[glosatorr]

p_k_79 napisała:

> Konsekwencja - sobie, a życie.. sobie.

Jeśli tak jest, to życie zwykle się rozpieprza pierwsze. Drugie co
się rozpieprza - to człowiek, który pozostawił konsekwencje za sobą.

>Po pierwsze - jest Dziecko.

A dziecko co ma do tego? Straci rodziców? Nie - rodzice nie umierają.
Za to dziecko jako alibi - to krzywda dla dziecka.

> Po drugie - Nikt nie jest bezbłędny

To wymówka, kolejne alibi. Jak to nikt? To czemu dawniej i dzisiaj,
chodź rzadko, ludzie kochają się aż do śmierci? Bo się kochają.

> jeśli teraz Ona nie ma nic na sumieniu,

Ja czytałem co pisała koleżanka. Nie widziałem w tym co pisze jej
winy. To nie przypadek biblijny - gdzie można sobie mazać palcem na
piasku i mówić: "kto jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamień".

> Jeśli Go skreśli, może kiedyś
> mieć spore wyrzuty sumienia

Z jakiego powodu? Że kazała niewiernemu odejść? Że facet, który
olewał żonę, jej łzy i zostawiał ją samą poświęcając czas na
flirtowanie z małolatami - teraz chwycony za jaja błaga o litość?
Wyrzuty sumienia są wtedy, kiedy to my robimy coś złego. A Autorka
watku opisywała tutaj swoje losy i ja widziałem wyraźnie kobiete,
którą jej własny mąż miał głęboko gdzieś. Teraz czas na konsekwencje.

> Po trzecie.. ze zdradzającymi
> to jest tak (tu nawet nie do końca była to zdrada)

To była zdrada. Powiem więcej - pomimo wspólnego zamieszkania
Autorka została pozostawiona przez męża. Ich wspólne mieszkanie to
wygoda dla męża ale niewygoda dla zony.
Takie sa fakty.

>, ze jak to zrobią
> raz i do Nich dotrze, że krzywdzą,

Oni wiedzą, że krzywdzą. I pan Małżonek miał to gdzieś. Problem w
tym, że teraz on poczuł, że ponosi konsekwencje i dlatego błaga o
litość. Kiedy go wczesniej żona o to samo pytała, on miał to gdzieś.

> to albo sumienie puści całkiem i
> będą to robić notorycznie, albo.. nie powtórzą tego nigdy

Proszę mi wybaczyć, ale jestem za stary w wiarę w bajki i nawrócenie
zdradzających, niekochających współmałżonków. Nie mówiąc już, że nie
wierzę, iż kobieta może zapomnieć to jak ją traktował mąż. tak samo
jak nie wierzę w lwy ludożeróców, które zapominają jak smakuje
świeże ludzkie mięso. W Afryce całe plemiona polują na takie lwy bo
wiedzą, że taki lew na wolności, to kolejny zjedzony ziomal. Ty
pewnie byś broniła takiego lwa przed zabiciem, prawda? Jestem
realistą. Autorka nie zapomni, jej mąż nie zapomni - problem w tym,
że on z nią będzie, owszem - będzie może i cudownie do czasu, kiedy
poczuje się znowu bezpieczny. I będzie z Nią nie z miłości - ale ZE
STRACHU. A Ona dlaczego z nim będzie? Pewnie też ze strachu, jak Ty
chcesz - z obawy, że nie zrobiła wszystkiego i że trzeba wybaczać i
dawać szanse. Ja jej tego nie bronię - ma dziewczyna wiele czasu
przed sobą - a to, że ten czas będzie zmarnowany? No cóż - ludzie
mogą być rozrzutni. ja im tego nie bronię.


> - bo owo
> sumienie do końca życia będzie przypominać "pamiętasz jej
krzywdę?".

A wcześniej to sumienie mu nie przypominało? I co się stało takiego,
że wczęsniej to sumienie okłamane, zafałszowane, pozwalające męzowi
na ukradkowe flirty, spotkania z nastolatkami, odwracanie się na łzy
zony, na jej ból plecami - stanie się nagle klarowne, jasne i silne?
Ja jestem realistą - prosze mi wybaczyć, ale nigdzie się nie
spotkałem z przypadkiem, by sumienie kłamliwe nagle stało się
sumieniem dojrzałym. I napewno nie z powodu strachu.

> Wreszcie, o czwarte, warto poza orzeczeniem o winie wziąć na wagę
> dwie sprawy: ważniejszy jest Związek, czy flirt?

Dla męża było oczywiste do tej pory, że flirt. A teraz będzie na
jakiś czas zona ważniejsza. Ale nie znam przypadku, gdzie związek
jest ważniejszy od dobra osób stanowiących związek. jak na razie
było dobrze męzowi - a żonie będzie dobrze? Ja watpię.

> O tym, że - po
> piąte - tylko kochającemu, ale SIEBIE bardziej niż drugą Osobę,
> łatwo jest powiedzieć "wara z mojego życia", już nawet nie
wspominam
> szerzej, bo to.. oczywiste chyba?

Nie rozumiem cóżeś niewiasto tu napisała. Kto tu kocha a kto nie
kocha? Wg. mnie nie kocha mąż. A czy można mówić o Miłości, gdy
jedna osoba straciła zaufanie, ma dowody zdrady? Nie - nie ma mowy o
miłości, jesli nie ma zaufania. A raz utracone zaufanie jest nie do
odbudowania. Bo taką mamy niestety konstrukcję, że bolesnych, złych
rzeczy nigdy nie zapominamy. Nigdy - nawet jak się ma totalną
sklerozę.

[p_k_79]

glosatorr napisał:

>
> Jeśli tak jest, to życie zwykle się rozpieprza pierwsze. Drugie co
> się rozpieprza - to człowiek, który pozostawił konsekwencje za
sobą.

Nie.. to znaczy, że życie nie jest tylko systemem zero-jedynkowym.
Twoim zdaniem konsekwencja jest tu ważniejsza, niż Związek? No to,
Ona, konsekwentnie powinna być z Nim, bo Mu kiedyś przyrzekała w
takim razie (i nie przyrzekała "(...) oraz, że Cię nie opuszczę -
tylko od warunkiem, że nie będziesz flirtował.." tam nie ma takiego
zastrzeżenia:)). Bzdura? Do sześcianu, bo.. konsekwencja sobie, a
życie.. itd.


>
> A dziecko co ma do tego?

Bardzo wiele. Ono nie zrozumie, dlaczego przez "jakieś rozmowy
Mamusia już nie kocha Tatusia i Go wyrzuca z domu" - tak to będzie
widziało, jest Dzieckiem.

Straci rodziców?

W jego przekonaniu, przez długi czas jeszcze, tak. W dodatku
najprawdopodobniej znajdzie Rodzica "bardziej winnego" i gwarantuję
Ci, że to nie będzie błagający o wybaczenie, zapewniający o uczuciu
Tatuś, tylko Mamusia, która Go widocznie nie kocha, skoro wyrzuca..


> Za to dziecko jako alibi - to krzywda dla dziecka.

Nie ma tam nigdzie Dziecka, jako alibii. Jest spojrzenie na całość
sprawy oczami Dziecka - czyli to spojrzenie, jakie powinni mieć
Rodzice.



> To wymówka, kolejne alibi. Jak to nikt? To czemu dawniej i
dzisiaj,
> chodź rzadko, ludzie kochają się aż do śmierci? Bo się kochają.

Zgadza się. I jesteś w stanie zaręczyć za tych wszystkich Ludzi, że
żadnemu nie przytrafił się po drodze flirt, który nigdy się nie
wydał? Może dlatego są do teraz razem? A może dlatego, że potrafili
przebaczyć, dojrzale oceniając, co jest ważne, ważniejsze, a co..
najważmniejsze? Zamiast reagować impulsywnie i wyprowadzać się z
domu, bo dach przecieka.. dach można naprawić, jeśli cała
konstrukcja domu nie została jeszcze naruszona na tyle, by sam dom
runął..



>
> Ja czytałem co pisała koleżanka. Nie widziałem w tym co pisze jej
> winy.

A ja nic takiego nie zasugerowałam. Przeczytaj raz jeszcze. teraz
nie ma nic na sumieniu. Ale w przyszłości może się jej życie
potoczyć różnie. Kiedyś to Ona może potrzebować przebaczenia i
drugiej szansy i.. jej nie dostać. I wtedy przypomni sobie, że sama
też jej nie dała - podwójna trauma, bo jak prosić o coś, czego
samemu dać się nie potrafiło?



>
> Z jakiego powodu? Że kazała niewiernemu odejść? Że facet, który
> olewał żonę, jej łzy i zostawiał ją samą poświęcając czas na
> flirtowanie z małolatami - teraz chwycony za jaja błaga o litość?

Fajnie podkoloryzowałeś, ale.. za ostro chyba, co?:)



> Wyrzuty sumienia są wtedy, kiedy to my robimy coś złego. A Autorka
> watku opisywała tutaj swoje losy i ja widziałem wyraźnie kobiete,
> którą jej własny mąż miał głęboko gdzieś. Teraz czas na
konsekwencje.

Nie, wyrzuty sumienia pojawiają się też, jeśli nie potrafimy zrobić
czegoś dobrego.. a dobrem tu jest, pomimo własnej krzywdy, dać drugą
szansę. Trzeba wielkiego wysiłku, żeby wznieść się ponad własną
zranioną miłość, ale.. to się udaje, jeśli wyżej ceni się Rodzinę,
nie siebie, jako Jednostkę.



> To była zdrada. Powiem więcej - pomimo wspólnego zamieszkania
> Autorka została pozostawiona przez męża. Ich wspólne mieszkanie to
> wygoda dla męża ale niewygoda dla zony.
> Takie sa fakty.

W Twojej ocenie. W mojej - nie.



> Oni wiedzą, że krzywdzą. I pan Małżonek miał to gdzieś. Problem w
> tym, że teraz on poczuł, że ponosi konsekwencje i dlatego błaga o
> litość. Kiedy go wczesniej żona o to samo pytała, on miał to
gdzieś.

Jesteś NIM? Jeśli nie jesteś, to może nie feruj wyroków, co On teraz
czuje i co zrozumiał, dobrze? Bo tak naprawdę nie masz o tym bladego
pojęcia..



Jestem
> realistą.

No właśnie ja też.. Dlatego dopuszczam do siebie myśl, że bywa
różnie - Ty masz niesamowicie ciasne widzenie sprawy. Może
podyktowane własnymi przykrymi doświadczeniami, ale dalekie od
obiektywizmu i nieemocjonalnego podejścia do problemu. Najlepiej na
rach! ciach! wywalić za drzwi i.. pustka, strach, tęsknota, oczy
dziecka pytające "dlaczego?"..



>Autorka nie zapomni

I bardzo dobrze. Nie ma zapomnieć, ma nie wypominać - jeśli zapomni,
znaczy, że nie wyniosła ze zdarzenia żadnej nauczki.


, jej mąż nie zapomni - problem w tym,
> że on z nią będzie, owszem - będzie może i cudownie do czasu,
kiedy
> poczuje się znowu bezpieczny. I będzie z Nią nie z miłości - ale
ZE
> STRACHU.

Skąd Ty tę pewność bierzesz??? Jesteś Nim?



A Ona dlaczego z nim będzie? Pewnie też ze strachu, jak Ty
> chcesz - z obawy, że nie zrobiła wszystkiego i że trzeba wybaczać
i
> dawać szanse.

Nie.. Należy dawać DRUGĄ szansę - teraz jest zgodnie z tym, jak
uważam.. kolejnej być nie powinno i On powinien o tym zostać dobrze
i jasno poinformowany.




Ja jej tego nie bronię - ma dziewczyna wiele czasu
> przed sobą - a to, że ten czas będzie zmarnowany? No cóż - ludzie
> mogą być rozrzutni. ja im tego nie bronię.

No tak.. Najlepiej rzucać wszystko w kosz, zamiast chociaż spróbować
naprawić - dojrzałe podejście, nie ma co.. Dziecko też byś z domu
wyrzucił, gdyby - w Twoim rozumieniu - zrobiło coś niewybaczalnego?
Pogratulować.. Z tym, że to się nie nazywa konsekwencja, a jedynie
bezmyślność.

>


> A wcześniej to sumienie mu nie przypominało?

Widocznie nie.. Ty zawsze jesteś wobec Wszystkich w porządku i nie
popełniasz błędów?? Wybacz - nie wierzę w takie bajki.. I Ty nie
chciałbyś drugiej szansy, jeśli popełniłbyś błąd i byś go żałował? W
takie bajki też nie wierzę - bo to by znaczyło, że Ci na niczym w
życiu nie zależy, jeśli po własnych potknięciach, czy nawet
upadkach, o to nie walczysz, tylko odchodzisz ze spuszczoną głową
posłusznie..



>
> Dla męża było oczywiste do tej pory, że flirt.

Ale ja się nie pytam, co dla Męza, tylko co dla Niej - Ona zdajsie
pytanie zadała?
Wybacz, ja się z dachu nie rzucę, jeśli mój Mąż by to zrobił, bo "On
tak postąpił". To żaden argument. I na pewno nie tym udowodniłabym
moją mądrość. A takjiego argumentu własnie użyłeś.


> Ja watpię.

Na odejście czas jest zawsze, zauważ.



>

>
> Nie rozumiem cóżeś niewiasto tu napisała. Kto tu kocha a kto nie
> kocha? Wg. mnie nie kocha mąż. A czy można mówić o Miłości, gdy
> jedna osoba straciła zaufanie, ma dowody zdrady? Nie - nie ma mowy
o
> miłości, jesli nie ma zaufania. A raz utracone zaufanie jest nie
do
> odbudowania. Bo taką mamy niestety konstrukcję, że bolesnych,
złych
> rzeczy nigdy nie zapominamy. Nigdy - nawet jak się ma totalną
> sklerozę.

No całkowicie nie zrozumiałeś, rzeczywiście. Jeśli bardziej kocha
siebie - odejdzie, bo zranione ego nie pozwala Człowiekowi wybaczyć.
Jeśli bardziej kocha Go - będzie umiała dać drugą szansę.
I nie częstuj mnie kolejnym argumentem z serii "a czy On..", bo już
wyżej pisałam na ten temat. Takiej argumentacji używa Tola z
piaskownicy: "Dlaczego sypnęłaś piaskiem w oczy Adasia?.. A BO ON to
zrobił pierwszy" - i Tola rozgrzeszona.. z tym, że Tola ma cztery
latka - nie wiem, czy warto się do Jej poziomu intelektualnego
zniżać, podejmując decyzje mające zaważyć na całym dalszym życiu..

Tu już nie ma o czym pisać.

[glosatorr]

p_k_79 napisała:


>
> Nie.. to znaczy, że życie nie jest tylko systemem zero-jedynkowym.

Ja to doskonale wiem pisząc tutaj.
Nie jestem Kaczyńskim :-)

> Twoim zdaniem konsekwencja jest tu ważniejsza, niż Związek?

Związek jest tylko na papierze! Związek to nie ZSRR!
Związek to społeczność, która stanowi dwoje kochających się,
wspierających, odpowiedzialnych za siebie i oprzed sobą ludzi.
Kiedy jedna strona związku jest: nielojalna, emocjonalnie
odseparowana, krzywdząca, zdradzająca, flirtująca z osobami spoza
związku, mająca drugą strone, jej potrzeby gdzieś - Związek
przestaje istnieć i jest tylko tworem formalnym. Ja powtórzę jeszcze
raz - prawda zawsze jest bolesna, tak bolesna, że ludzie oszukują
sie by jej tylko nie przyjąć - bojąc się bólu.

> No to,
> Ona, konsekwentnie powinna być z Nim, bo Mu kiedyś przyrzekała w
> takim razie (i nie przyrzekała "(...) oraz, że Cię nie opuszczę -
> tylko od warunkiem, że nie będziesz flirtował.."

Pewnie - że nie ma. Ale nie ma tez nakazu bycia razem za wszelką
cenę. Nie ma tam, że będziemy razem nawet jak nie będe z Tobą
sypiał, jak będe Cię zdradzał psychicznie, cielesnie, flirtował na
boku, bzykał się z kim popadnie, etc.

>tam nie ma takiego
> zastrzeżenia:)). Bzdura? Do sześcianu, bo.. konsekwencja sobie, a
> życie.. itd.

Bzdurą do sześcianu jest pisanie, że Związek jest ważniejszy od
dobra ludzi, którzy go stanowią. Nie jest. Związek to nie jakas
swiatynia. Człowiek jest wązniejszy. I nawet tam, gdzie jest zakaz
rozwodów jest separacja. Bo ludzie czasami nie powinni być razem -
właśnie dlatego, że w związku jedna strona może nieodwołalnie
skrzywdzić drugą.


> > A dziecko co ma do tego?
>
> Bardzo wiele. Ono nie zrozumie, dlaczego przez "jakieś rozmowy
> Mamusia już nie kocha Tatusia i Go wyrzuca z domu" - tak to będzie
> widziało, jest Dzieckiem.

To taki bajer, pisałem o tym w tekście "Dziecko jako alibi".
Dziecko kiedyś zrozumie. I lepiej dla dziecka by zrozumiało, że
mamusia juz nie kocha tatusia, bo tatuś wcześniej nie kochał mamusi,
ale za to tatus i mamusia bardzo kochają dzidziusia - niż by dziecko
żyło w atmosferze, gdzie nie wie czym jest miłość, nie widząc
kochających się rodziców, ale niekochających się. Dzieki temu nie
będzie żyło w fałszu stając się emocjonalnym kaleką na całe zycie.

>
> Straci rodziców?
>
> W jego przekonaniu, przez długi czas jeszcze, tak.

Nie - nie straci. Będzie miało rodziców, bo rozwód, rozstanie,
separacja - to nie separacja od dziecka.

>W dodatku
> najprawdopodobniej znajdzie Rodzica "bardziej winnego" i
gwarantuję
> Ci,

Nie - nie gwarantuj. Moje dziecko jest szczęśliwe i nie ma rodzioca
winnego. Są za to fakty.

> tylko Mamusia, która Go widocznie nie kocha, skoro wyrzuca..
>
Jeśli tak powie tatuś - to będzie to manipulowanie dzieckiem, bo nie
taka jest prawda. A manipulujący tatuś straci najwięcej, kiedy
dziecko dorośnie i pozna prawdę.

>
> > Za to dziecko jako alibi - to krzywda dla dziecka.
>
> Nie ma tam nigdzie Dziecka, jako alibii.

Jest w tym, co piszesz.

> Jest spojrzenie na całość
> sprawy oczami Dziecka - czyli to spojrzenie, jakie powinni mieć
> Rodzice.

Tak? No to spójrz dokładnie i zobacz co zobaczy dziecko widząc
niekochających się rodziców przeświadczone, że rodzice się kochają.
Może wtedy zrozumiesz, że dziecko nie nauczy się nigdy kochać, nie
zrozumie wielu rzeczy i na końcu będąc dorosłym nie nauczone
miłości, też nie będzie umiało kochac. ja widzę to czego nie widzisz
ty.

> Zgadza się. I jesteś w stanie zaręczyć za tych wszystkich Ludzi,
że
> żadnemu nie przytrafił się po drodze flirt, który nigdy się nie
> wydał?

Mi się nie zdarzył. Więc nie uważam się za jakiegoś mamutanta!
Wiem, że nawet jeśli zdradza aż 50% ludzi, to 50% nie zdradza, są
lojalni, kochaja na swój sposób i pomimo trudności sa razem - bo
potrafią kochac. Wg. statystyk, tych niezdradzających jest niecałe
30% w zalezności od nacji.

> Może dlatego są do teraz razem?

Może? A może jest tak jak ja pisze?

>Zamiast reagować impulsywnie i wyprowadzać się z
> domu, bo dach przecieka.. dach można naprawić,

W tym przypadku dach już właśnie leci na głowy zamieszkujących pod
nim. on już wcześniej się rozpadł - teraz jak w matriksie leci na
łeb w zwolnionym tempie.
Reszta dyskusji jest czysto akademicka.


>
> Ale w przyszłości może się jej życie
> potoczyć różnie.

W przyszłości zobaczy więcej - będzie miała czas dostrzec wiele
jeszcze innych rzeczy, które odkryje właśnie analizując swój były
juz związek.
Samotność ma tutaj leczniczy wpływ. Mądrzejemy!

> Kiedyś to Ona może potrzebować przebaczenia i
> drugiej szansy i.. jej nie dostać.

Z jakiego powodu?
!!!!
Myslisz, że ktoś, kto sam doświadczył zdrady, odrzucenia, bólu nim
spowodowanego - popełni sam ten błąd? No chyba, że jest totalnym
idiotą! Ale jeśli jest racjonalny - to nie ma siły.

>I wtedy przypomni sobie, że sama
> też jej nie dała - podwójna trauma, bo jak prosić o coś, czego
> samemu dać się nie potrafiło?
>
To jest wmawianie, że po odejściu od nielojalnego współmałzonka
będzie jakaś trauma. Takie gdybanie, że może niebo zwalić się na
głowe. Nie - nie zwali się. Mi się nie zawaliło, zmądrzałem i tylko
czasu zmarnowanego na dawanie szansy żal. On juz nie wróci. A szkoda.

>

>
> Fajnie podkoloryzowałeś, ale.. za ostro chyba, co?:)
>
Nie - ja tylko zebrałem to co Autorka watku pisała tutaj.

>
> Nie, wyrzuty sumienia pojawiają się też, jeśli nie potrafimy
zrobić
> czegoś dobrego..

Nie - jeśli czegoś nie możemy zrobić, to sa zupełnie inne wyrzuty.

> a dobrem tu jest, pomimo własnej krzywdy, dać drugą
> szansę.

Nie - dobrem jest zakończyć związek, w którym jest fąłsz, łzy
krzywdzonej strony. To jest dobre. Układ Pan i niewolnica,
terrorysta i zakładnik, pan i władca oraz biedna żona - nie jest
żadnym dobrym układem. A to, że Pan się obudził z ręką w nocniku, to
że Pan teraz widzi odjeżdżający pociąg, z którego sobie wysiadał -
to konsekwencja. Teraz się nauczy, że tak nie wolno postępować. I
może zmądrzeje?

> Trzeba wielkiego wysiłku, żeby wznieść się ponad własną
> zranioną miłość,

O czym Ty mówisz! Jaką zranioną miłość? On olał swoją żonę -
wielokrotnie! On w moim przekonaniu miał ją gdzieś! Ale było mu
wygodnie! Taki układ dawał mu spokój i alibi. Jak go stracił to
teraz chce by było jak dawniej, ale jak dawniej nie będzie.

> ale.. to się udaje, jeśli wyżej ceni się Rodzinę,
> nie siebie, jako Jednostkę.
>
Mnie to nie wzrusza. Bo ja uważam, że jak ktoś krzywdzi osobę, która
go kocha - to niech idzie do spowiedzi i tam żałuje za swoje
grzechy. Ale i tam, dostanie może odpuszczenie win - ale pokutę,
czyli konsekwencję poniesionych win - nikt mu nie odpuści i musi ją
wypełnić. Jesli tego nie zrobi - jego spowiedź będzie nieważna!


>
> W Twojej ocenie. W mojej - nie.
>
To już wiem.


>
> Jesteś NIM?

A ty jeseś nią?

> Jeśli nie jesteś, to może nie feruj wyroków, co On teraz
> czuje i co zrozumiał, dobrze?

Nie - będę pisał to co uwazam - możesz się z tym nie zgadzać, ale
prosze mi nie kneblowac ust i mówić mi co mogę a czego nie mogę
pisac - ok?
ja wiem co pisze i biorę odpowiedzialność za swoje słowa.

> Bo tak naprawdę nie masz o tym bladego
> pojęcia..
>
Mam.

>
>
> Jestem
> > realistą.
>
> No właśnie ja też..

Co Ty powiesz? w którym miejscu?

> Dlatego dopuszczam do siebie myśl, że bywa
> różnie - Ty masz niesamowicie ciasne widzenie sprawy.

[glosatorr]

p_k_79 napisała:


> Dlatego dopuszczam do siebie myśl, że bywa
> różnie - Ty masz niesamowicie ciasne widzenie sprawy.

Masz prawo tak sądzić.
A ja mam prawo się z tym nie zgodzić - prawda?

> Najlepiej na
> rach! ciach! wywalić za drzwi

Tak - to najlepsze co można zrobić.

> i.. pustka,

Pustka już jest.
I była wcześniej.

> strach,

Przed czym? Ja się nigdy nie bałem i inni, którzy tak samo
postępowali jak ja - nie bali się. Może ty się bałaś. Ale ja nie.
Ja odetchnałem pełnymi piersiami - jakbym zrzucił wielki balast

> tęsknota,

Za czym? Za łzami, samotnymi wieczorami? Za odwróconymi plecami? Za
wrzaskiem i awanturami?
ja nie tęskniłem i nie tęsknię.

> oczy
> dziecka pytające "dlaczego?"..
>
I na te pytanie trzeba w całej prawdzie odpowiedzieć - Tatuś już
mamusi nie kocha, ale kocha Ciebie tak samo jak ja.

>
>
> >Autorka nie zapomni
>
> I bardzo dobrze. Nie ma zapomnieć, ma nie wypominać

Nie jest to możliwe.

>
> Skąd Ty tę pewność bierzesz??? Jesteś Nim?
>
Nie - z własnej życiowej mądrości, wiedzy na ten temat i setek
rozmów z osobami, które przeszły przez to samo.
Tak - mozna mieć pewność, mozna mieć przekonania i ja jestem
przekonany do tego co pisze. tak trudno to zrozumiec, że mozna nie
miec watpliwości?


>
> Nie.. Należy dawać DRUGĄ szansę

A ja uważam, że to strata czasu - i dlatego nie ma co się juz
spierać. Pozostaniemy i tak - przy swoich zdaniach. Ja własnego nie
zmienię.


> No tak.. Najlepiej rzucać wszystko w kosz, zamiast chociaż
spróbować
> naprawić

Ona już próbowała. Tu już nie ma co naprawiać.
Reszty nie komentuję, bo jakoś widze, że nie czytasz mnie dokładnie.


> > A wcześniej to sumienie mu nie przypominało?
>
> Widocznie nie..

Naiwne patrzenie na świat - życze powodzenia w zyciu ;)()

> Ty zawsze jesteś wobec Wszystkich w porządku i nie
> popełniasz błędów??

Już nie. Tak, wobec osób, które są wobec mnie wporzadku - zawsze
jestem w porzadku. Tak - ja to uważam za normalne. I wiem, że dla
innych może to być niemożliwe - ale ja mam to gdzieś.

>Wybacz - nie wierzę w takie bajki..

Tu dziekuję za błysk racjonalizmu, którego brak w reszcie
wypowiedzi. Gdybyś uwierzyła to bym się zdziwił potwornie.
Ale ja wiem jaki jestem i mi twoja wiara czy niewiara po prostu lata.

> I Ty nie
> chciałbyś drugiej szansy, jeśli popełniłbyś błąd i byś go żałował?

Powtarzam, jestem za mądry na to by popełniac takie błędy. Mam
nadzieję, że zrozumiesz iz cżłowiek może dojrzeć i nie popełniac
błędów, które wcześniej wyrwały mu w sercu dziurę, spowodowały
osiwienie i zniszczyły parę lat zycia. ja rozumiem, że inni może
nadal byliby idiotami - ja zmądrzałem.

A co do walki. Ja walczę. Jak trzeba. Ale gdy człowiek popełnia taki
błąd jaki popełnił Wielceszlachetny Małzonek Autorki - to ja bym
miał resztkę honoru, by powiedzieć: Wiesz, zrobiłem Ci straszną
krzywdę. Okazałem się nioegodnym Ciebie dupkiem. Płakałaś przeze
mnie a ja się zabawiałem z siksami. Oślepłem i miałem Cię za nic.
Przepraszam - masz prawo ze mną zrobic co chcesz. Możesz mi
zrójnowac życie. Możesz mnie odrzucić i nie uronię łzy - bo masz do
tego prawo za to jak ja Ciebie potraktowałem. To będzie sprawiedliwe.
Pocąłowałbym na odchodnę moją zonę, spakował się i w duchu modlił,
by mi wybaczyła. By widząc moje plecy w drzwiach krzykneła: Poczekaj!

Ale honor, poczucie sprawiedliwości, prawdziwe poczucie winy za to
co zrobiłem, że skrzywdziłem kochającą mnie kobietę - nie pozwoliłby
mi prosić ją o wybaczenie. Nie przeszło by mi przez gardło proszenie:
"Daj mi szansę" - bo ja wiem, co zrobiłbym postepując jak jej mąż. I
wiem, że nie miałbym prawa o to prosić. Tak postępuje ktoś, kto ma
sumienie, tak postępuje prawdziwy mężczyzna i tak postepuje ktoś,
kto szczerze żałuje.

mam nadzieję, że to zrozumiesz.
Pozdrawiam

Czyli..

[p_k_79]

jednak dobrze "usłyszałam" w zaciętości, z jaką uparcie widzisz
tylko jedno możliwe rozwiązanie, że masz za sobą jakieś
doświadczenia "z cyklu". Tym samym Twoje podejście jest bardzo
dalekie od obiektywizmu, wybacz:)

pozdrawiam.

[glosatorr]

p_k_79 napisała:

> jednak dobrze "usłyszałam" w zaciętości, z jaką uparcie widzisz
> tylko jedno możliwe rozwiązanie, że masz za sobą jakieś
> doświadczenia "z cyklu". Tym samym Twoje podejście jest bardzo
> dalekie od obiektywizmu, wybacz:)

Alez wybaczam :-)
ja juz napisałem, ale dla Ciebie się powtórzę - tu wszystkie
wypowiedzi są czysto subiektywne i broń Boże proszę nie mysleć, iż
ja gdziekolwiek pisze obiektywnie. Obiektywne są tylko fakty (a te
znamy z relacji Autorki jeno) - tak więc moje opinie są subiektywne.
Ja rozumiem, że jesteś może tą osobą, co wybaczyła albo której
zostało wybaczone - bo nic nie piszesz o sobie. Ale nawet jesli nie
miałaś takich doświadczeń - to twoje rady, wypowiedzi i komentarz do
mojego wpisu - są też subiektywne. :-)
Tak więc cieszę się, że się różnimy - mnie to zawsze pociagało w
dyskusjach. Mam tylko nadzieję, że dzieliłas się swoją wiarą oparta
nie na teorii ale na praktyce ;))
>
> pozdrawiam.
Wzajemnie

[eeela]

> Konsekwencja - sobie, a życie.. sobie. To nie jest takie proste. Po
> pierwsze - jest Dziecko. Po drugie - Nikt nie jest bezbłędny i,
> nawet jeśli teraz Ona nie ma nic na sumieniu, to nie może ręczyć za
> każdą kolejną godzinę swojego życia.

Gypsi, to nie jest przeciez taka normalna zdrada. Facet w zasadzie pewnie
jeszcze sie z nikim na boku nie przespal, gdyby takie internetowe gadanie
przeprowadzal z doroslymi kobietami, jasne ze osobiscie przychylalabym sie do
wybaczania i dawania drugiej szansy. Ale facet - NAUCZYCIEL - ugania sie za
nastoletnimi spodniczkami - UCZENNICAMI. To swiadczy o bardzo powaznym
zachwianiu wyczucia granicy, co jest dobrem, a co zlem. Zlem prawdziwym i
karalnym, nie zas zwykla nieuczciwoscia wzgledem zony. Facet nie potrafil sam
dostrzec, jak dalece zaglebia sie w ciemna strone mocy. To swiadczy moim zdaniem
o glebokiej patologii, z ktora nie chcialabym ryzykowac dalszego wspolzycia.
Zwlaszcza jesli pomysle wlasnie o dziecku - zwlaszcza jesli to corka, ktora tez
kiedys bedzie nastolatka. Powiesz - bez przesady. Ja odpowiadam - jesli facet
nie potrafi dostrzec, ze bardzo przekroczyl granice, flirtujac z nastolatkami,
ktore sa jego uczennicami, jest wielce prawdopodobne, ze nie dostrzeze tej
granicy i w przypadku wlasnej corki (jesli to syn, pewnie nie ma zagrozenia, bo
facet z opowiesci zdaje sie byc stricte heteroseksualny). Powiesz - kazdy
powinien miec szanse na poprawe. Odpowiem ci - oczywiscie, ale niekoniecznie ze
mna. Ja mam obowiazek dbac o swoje interesy, swoje zycie, swoje zdrowie
psychiczne i bezpieczenstwo swojego dziecka. Niech facet naprawia sie gdzie
indziej i z kim innym.

Taki, podejrzewam, bylby moj tok myslenia w podobnej sytuacji. Autorka watku
zrobi, jak uwaza, ale ja nigdy nie pozostalabym z mezczyzna, ktory uwodzi
nastolatki, z mezczyzna, ktory zawodowo podejmuje sie odpowiedzialnosci i opieki
nad nimi, a zamiast tego manipuluje nimi i wykorzystuje swoja nad nimi przewage.

[p_k_79]

Tylko nie wiem, czy On właśnie tym, że to "tylko uczennice" nie
tłamsił głosu własnego sumienia, niejako umniejszając "zbrodnię". Bo
tak też być może - zwykły mechanizm obronny, pozwalający psychice na
swobodniejsze działanie.

[eeela]

> Tylko nie wiem, czy On właśnie tym, że to "tylko uczennice" nie
> tłamsił głosu własnego sumienia, niejako umniejszając "zbrodnię".

Jezeli facet w taki sposob usiluje tlamsic sumienie, to jedynie znaczyc moze, ze
ma calkowicie zaburzone postrzeganie rzeczywistosci. Dziekuje bardzo - z mojej
strony szansy by nie dostal. Zdrada - tak. Dlugi romans - tez pewnie tak.
Zabojstwo w afekcie - byc moze tak. Dlugi, kleptomania, wypadek,
niepelnosprawnosc - pewnie tak. Pewnie dalabym rade, kochajac. Ale nie
sklonnosci do nastolatek w polaczeniu z calkowitym lekcewazeniem obowiazkow,
jakich sie wobec nich podjelo jako ich nauczyciel i pedagog. To wykracza poza
moja tolerancje, tyle wiem.

[p_k_79]

Chyba troszkę "połynęłaś", ale już nawet nie to chcę skomentować..

Uważasz, że skoro:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=71120205&a=71123943
to jest w stanie od Niego odejść?

Bo ja, czytając Jej słowa, słyszę, że nie. Tak naprawdę byłaby na to
gotowa dopiero, gdy zrobiłaby ten krok - nie chodzi mi od razu o
Prokuraturę, ale o Szkołę chociażby. O to, by postawiła siebie na
miejscu Rodziców tych Nastolatek i uczciwie zadała sobie pytanie,
czy to należy przed Nimi kryć. A Ona rozważa sprawę jedynie na
podstawie swoich zranionych uczuć, swojego zawodu, czyli.. kocha.
Dopóki kocha - dopóty nie zobaczy całości sprawy i nie odejdzie.
Jeśli odejdzie - będzie cierpieć. Dlatego - paradoksaln ie - na tę
chwilę lepszym wyjściem dla Niej jest dać tę szansę.

[eeela]

Ja widze, ze ona nie jest w stanie odejsc. Mowilam o sprawie ze swojej
perspektywy - ze nie bylabym w stanie tolerowac i wybaczac takich zachowan.

[glamourous]

Ja z kolei mysle, ze ten jeden jedyny raz szanse mezowi powinna dac.
Oczywiscie pod warunkiem, ze sama da rade przejsc nad tym jakos do
porzadku dziennego. Ostatecznie chyba nie doszlo w jego przypadku do
konsumpcji tych nastolatek. Do zdrady w sensie doslownym chyba nie
doszlo, wszystko "krecilo sie" na etapie flirtu - zakazanego i
cholernie niebezpiecznego - ale jednak flirtu. Moze chlop po takim
szoku sie ocknie, przejrzy na oczy i zda sobie sprawe ze przegial
straszliwie i drugiej szansy juz nie dostanie. Moze przestanie igrac
z ogniem. Gdyby nie mieli dziecka, tez doradzalabym rozstanie, ale
tak, warto moze ratowac rodzine. Mozna dac szanse, ale byc czujna,
obserwowac - a w razie jakichkolwiek, nawet najmniejszych sladow
recydywy uciac to wszystko radykalnie i tym razem naprawde odejsc ze
wszystkimi konsekwencjami.

Yenna, jezeli dasz mu szanse i mozliwosc rehabilitacji w Twoich
oczach to podyktuj mu twardo swoje warunki. Zadnej latwizny. Niech
cos go to kosztuje, niech z czegos dla was zrezygnuje. Ustal z nim,
ze bedzie zajmowal sie domem, dzieckiem, Toba. Zadnego gg po nocach,
zadnego hasla do komunikatora. Pelna otwartosc. Zadnych smsow do
uczennic po godzinach pracy. Wieczory poswieca rodzinie. Jezeli
bedzie chcial sie zrehabilitowac, to na Twoich warunkach. Postaw
sprawe twardo - zranil cie tak bardzo, ze sporo wody uplynie zanim
odbudujesz swoje zaufanie (jesli to w ogole mozliwe), a jezeli on
nie bedzie w stanie uszanowac Twojego komfortu psychicznego i danych
przyrzeczen to "wypad".

niestety

[misssaigon]

jesli teraz yenna mu wybaczy da te szanse...to w razie niepowodzenia
eksperymentu nie bedzie sie juz mogla w sadzie powolac na dowody, ktore
zgromadzila...dura lex sed lex...

bo chyba nie o to chodzi, zeby nastraszyc faceta ale zeby zrozumial, ze robil
zle...a o czy on zrozumial?

[zelm71]

a niby dlaczego nie? Może się powołać i tyle.

no wlasnie nie

[misssaigon]

nie moze sie powolac bo wybaczyla...maz musialby nafikac na nowo,

[eeela]

To, ze ona wybaczyla, nie uniewaznia automatycznie jego nagannego zachowania,
ktore w oczach rodzicow uczennic i wladz szkoly moze pozostac niewybaczalne. I
przed sadem rodzinnym rowniez zadziala.

[yenna29]

Nie wiem czy dobrze robię, ale spróbuję ostatni raz.
Zaufania odbudować się nie da - i wiem to już na pewno. Generalnie
po tej całej historii czuję się tak jak gdyby ktoś mi robił zabieg
na otwartym sercu i to bez znieczulenia.
Boję się tego jak teraz będzie. Nie chciałabym sprawdzać go,
szperać, kopiować archiwum GG i robić innych paskudnych rzeczy,
których zawsze się wystrzegałam. Pytanie czy on się zmieni?
Czas pokaże...
Dzięki wszystkim tym, którzy zaangażowali się w ostatni tydzień z
mojego życia
Pozdrawiam

[eeela]

Nie wyrzucaj tylko materialu dowodowego. I schowaj tak, aby maz nie znalazl.

[serret]

> i widzi swoją przyszłość czarno, bo oto nagle Pan stał się
> niewolnikiem a niewolnica Panią!

Wiem, że to przykład z 'innej beczki' ale były mąż mojej
kuzynki kiedyś przyszedł po pracy nawalony jak diabli.
Dostała przysłowiowy wpierdziel i dała mu szansę (nie
zadzwoniła po policję, nie było obdukcji). Zadziałały
kwiatki. Ba! Kupili większe mieszkanie, bo to przez
ten brak miejsca i prywatności on taki zestresowany.
Był spokój, a potem? Po każdym laniu przynosił do domu
kwiatki o coraz to większej wartości, a ona nie miała
już odwagi. Dopiero jak wtłukł jej i starszemu synowi
to dostał zawiasy i był rozwód z orzeczneniem o winie.
Morał: wielu facetów szybko zapomina o 'wybaczeniu' i
dalej robi swoje. PAN znowu staje się PANEM.

> Tak - a wybór należy do Ciebie. Pytanie "co wy na to" uważam tutaj
> nie na miejscu, bo widzę, że nie wyciągasz do końca wniosków z tego
> co pisaliśmy do Ciebie wcześniej. A może się mylę?

Czasem człowiek ma mętlik w głowie i jeszcze przechodniów ma
ochotę pytać 'co teraz'. To akurat normalne. Jednak decyzje
trzeba podejmować po własnym przemyśleniu. Pytanie się na forum
to jedno. A decyzję jaką podejmie, takie będzie miała życie.
My co najwyżej o tym przeczytamy lub nie...

W każdym razie życzę Ci Yenna, żebyś SWOJEJ decyzji nie żałowała,
niezależnie, co postanowisz.

[zelm71]

Glosatorr - wszystko jest dla ciebie takie proste ale postaw się na
jej miejscu. Mają dziecko a dziecko też potrzebuje ojca raczej
biologicznego. Być konsekwentnym - tak ale nie ma prostych wyborów a
czasami konsekwencja dużo kosztuje i nie zawsze jest wskazana. Nie
wszystko jest białe albo czarne, jest jeszcze skala szarości.

[glosatorr]

zelm71 napisał:

> Glosatorr - wszystko jest dla ciebie takie proste

Następna osoba myśli, że wszystko jest takie proste.
Nie nie jest. To co napisałem nie jest proste.
ja to przeszedłem na swojej skórze w dużo mocniejszej formie, więcej
wybaczyłem, w więcej rzeczy jak idiota uwierzyłem i dałem szansę.
Zmarnowałem tylko czas...
Za to dla mnie wszystko jest logiczne. Tak - logiczne. Oto jest mąż,
ma żone. Żona kocha męża, a mąż prowadzi swoje drugie życie
romansując z uczennicami (już nie roztrzasam wogóle casusu relacji
jaką tu opisano - uczennice-nauczyciel). Ma w d... żonę. Jej łzy,
samotne wieczory, kiedy on znika lub siedzi na GG i gada ze
smarkami. Albo wychodzi na boczek by poflirtować sobie. Ma gdzieś
żonę, jej miłość, jej potrzeby. Ja to rozumiem. Ja to znam. I wiem,
że Wielmożny małzonek własnie poszedł na łatwiznę. Tak - poleciał po
kwiatki, pochlipał (przerazony, że nagle będzie musiał ze swej
biednej nauczycielskiej pensyjki płacić alimenty na żonę i dziecko,
bo orzeczenie o winie ma jak w banku). Nagle chodząc po pokoju
dotarło do niego, że jak ta sprawa wyjdzie, to wywalą go z zawodu i
wyląduje na jakimś zadupiu pod bacznym okiem kuratora, bo to, że
dowalał się do nastolatek, będzie sżło za nim jak ogon z farby za
sikającym do basenu i kiedy skalkulował - to wyszło mu, że trzeba
walnąć Kotka, stanąć z kwiatkami i poprosić o "drugą szansę".
Tym pytaniem o "drugą szanse" szanowny małzonek potwierdził, że było
tego sporo, że było więcej i dziekuję opatrzności, że małzonka się
nie dogrzebała do tego "więcej" i teraz skalkulował, że tanio się
wykpi a potem żona straci argumenty w sądzie, bo on już wie, że zona
jest nie z patyka strzelał, że jest kumata i cwana i jej nie docenił.
Problem w tym, że złapani na goracym uczynku, niewierni - zawsze
zachowują się tak samo. I oczekują jednego - tej drugiej szansy,
która dla nich jest wyłacznie oddaleniem miecza Demoklesa!

> ale postaw się na
> jej miejscu.

Nie musze się stawiać. Ja to przeszedłem i dokonałem wyboru, jaki
Autorka pod Waszym naiwnym wpływem zrobi - da mu szansę. I za jakiś
czas - u mnie to było pół roku, bo ja nie byłem taki do końca
idiota, naiwny złapałem ją na czymś gorszym. Dlatego znając historie
innych niewiernych współmałzonków złapanych przez wiernych partnerów
za jaja - wiem, że reakcja wzmiankowanego małzonka jest przemyślana
(przechodził cały dzień po pokoju kalkulując, zastanawiając się - a
to nauczyciel jest a nie hydraulik jakiś czy brukarz i wpadł, że tak
będzie lepiej) i po wkalkulowaniu ryzyka wynik został przedstawiony
małzonce by ją wybić z rytmu! i teraz Ty i Inni kierując się
dobrocią serca (dobrem męża? żony? dziecka? związku? którego?)
radzicie kobiecie mającej szansę na wyjście z dzieckiem z
tokstycznej sytuacji, by tkwiła w niej nadal. No podziwiam Waszą
litość, wasze dobre serca. Ciekawi mnie jedno - co Ty byś zrobił,
gdyby Twoja zona maiął Cię gdzieś, zamykała się na Ciebie a w tym
czasie czas przeznaczony na Ciebie, przeznaczała na romanse z
nastoletnimi chłopcami, przy tobie z nimi szczebiotała Ciebie mając
gdzieś. Ty byś wybaczył. Ok. Wybaczaj.

> Mają dziecko a dziecko też potrzebuje ojca raczej
> biologicznego.

Nie straci go. A gdzie był ojciec wcześniej kiedy dziecko też było a
on w tym czasie który miał przeznaczyć na dziecko i jego matkę
flirtował z małolatami? umawiał się z nimi? Zabawiał się z nimi?
jak tak bardzo kocha dziecko, to nie przestanie kochac - będzie mógł
się spotykac z dzieckiem, ojcem po rozwodzie się nie przestaje być,
dziecko będzie miało dwoje rodziców - tylko rodzice będą osobno. I
tak byli osobno, tylko mieszkali razem. tylko...

> Być konsekwentnym - tak ale nie ma prostych wyborów a
> czasami konsekwencja dużo kosztuje i nie zawsze jest wskazana.

Konsekwencja najwięcej kosztuje - dlatego ludzie wybierają łatwiznę
i siedzą i kisza się dalej w związku, ze strata dla dzieci (dziecko
jest tylko alibi), związku (nie ma juz zaufania, nie ma więc
miłości - pozostaje tylko przyzwyczajenie i wspomnienie miłych
chwil, które już nie wróca i łudzenie się, że wrócą). Tak -
konsekwencja to odwaga, to wyciąganie wniosków, to mądrość. Głupota
nic nie kosztuje. Ale jak ktoś chce się rpzekonac, niech wybacza. ja
nikomu nie bronię wybaczać. Ludzie mają tak wielkie serca, że
czasami te serca przysłaniają im otoczenie i ograniczają myslenie.

> Nie
> wszystko jest białe albo czarne, jest jeszcze skala szarości.

No pewnie - dlatego pani Autorka wybaczając, może postawic na
szarość - niech wybaczy, tej szarości będzie tyle, że Was wszystkich
nim napewno będzie tutaj jeszcze długo obdarzała ;)

[zitke]

"Zaufania odbudować się nie da - i wiem to już na pewno"
Ale bez tego nie ma udanego zwiazku . Zwiazek bez zaufania to zwykla wegetacja ...

[zelm71]

Glosatorr - masz rację w 100% ale wszystko nie musi się źle
skończyć. Jest duża szansa, że będzie tak jak napisałeś ale nie
można być wiecznym pesymistą. Może się okazać że będzie - OK.
I jeśli okaże się, że szansa została przez niego zmarnowana to
rozwód. I wcale nie muszą minąć lata.
Dodatkowo ta kolejna szansa nie tyczy się tylko GG i problemów z
panienkami tylko całokształtu. Ja na jej miejscu napisałbym wniosek
rozwodowy ale pozostawiłbym wolne miejsce na datę i pokazałbym
gościowi taki wniosek.

[glosatorr]

zelm71 napisał:

> Glosatorr - masz rację w 100% ale wszystko nie musi się źle
> skończyć. Jest duża szansa, że będzie tak jak napisałeś ale nie
> można być wiecznym pesymistą.

ja nie jestem pesymistą. ja jestem realista. jak napisałem wyżej
odpisując p_k_79 - Jeśli facet wie co zrobił, jak skrzywdził, jaką
wyrządził krzywdę, ból kobiecie która go kochała - to mówi co
najmniej przeprasza, żałując co zrobił, mając świadomośc zła jakie
jej wyrządził i jest gotowy na poniesienie kary!
Ale jesli prosi o szansę, by znowu zaczeło się od początku - to
oznacza to jedno - facet się boi i niczego nie poniał z tego co
zrobił. Dlatego jestem realistą. I szkoda mi jego zony.
Ot i wszystko. Oczywiście nie gniewam się, że ludzie myslą inaczej.
Sam kiedys myslałem inaczej i jak dzisiaj patrze na to juz na
spokojnie, z posprzatanym zyciem wiem, że ludzie boja sie
konsekwencji własnych działań. Dlatego nim sie zacznie działanie,
trzeba po prostu nie pytac innych, ale spojrzeć na fakty i
powiedzieć: A ch.... z tym - i wybaczyć - albo powiedziec sobie:
Nie, nie zmarnuje tego cierpienia, tych łez, tego upokorzenia i
mając dowody zadbam wreszcie o siebie.

> Może się okazać że będzie - OK.

No to likwidujmy te Forum, zróbmy tylko ściepę narodową i wynajmijmy
szamana, który będzie tutaj odpisywał tym, co maja problem do
rozwiązania ;))
Może - to się może wydarzyć wszystko - o... mąż Autorki jutro
pójdzie na badania i kojfnie na lezance. Albo jutro się zakocha w 13
latce i wsadzą go za pedofilie.

> I jeśli okaże się, że szansa została przez niego zmarnowana to
> rozwód.

Ja jej nie bronię - sam dałem szanse naiwnie i głupio kiedyś i tylko
zmarnowałem czas, energię, kasę i nerwy.
Ale jak ktos chce się sam przekonac, to prosze uprzejmie. Przecież
nie padnę jak Idiot na komputer rozdzierając gajerek z okrzykiem -
Nie rób tego głupia!

> I wcale nie muszą minąć lata.

No pewnie - może minąc tydzień - fakt.

> Ja na jej miejscu napisałbym wniosek
> rozwodowy ale pozostawiłbym wolne miejsce na datę i pokazałbym
> gościowi taki wniosek.

To się nazywa szantaż - i co? Gdzie tu miejsce na miłość? On ją
będzie kochał ze Strachu? Stanie się wspaniałym kochającym mężem i
kochankiem i nie spojrzy nawet na małolatę - bo ma przystawiony do
głowy pistolet? No cóż - jedno kupują miłość inni ją zdobywają
przemoca. A co mi tam - niech dziewczyna robi co chce - to jej
zycie, a nie moje ;)

[zelm71]

"zawsze jest nadzieja a nadzieja to matka głupich"
Pozostała ostatnia b. ważna kwestia czy ona go jeszcze kocha?
Jeśli tak to jednak postawiłbym na "nadzieję".
Jeśli nie albo nie jest pewna to wariant rozwodowy.

[glosatorr]

Jeste jeszcze separacja - dla tych co mają wiele wiary. Taki czas na
sprawdzenie deklaracji, potwierdzenie słów czynami i czas na
przemyslenia.
Zawsze jest wyjście pośrednie....

[kolonistka]

"zawsze jest nadzieja a nadzieja to matka głupich"

Jezeli nadzieje jest matka glupich to zycie madrych musi byc
straszne.

[p_k_79]

Jeszcze se cóś dokomentuję;)
>
> ja nie jestem pesymistą. ja jestem realista.

Jasne - ale bazującym jedynie na swoim doświadczeniu.. a co z
parami, które po przejściu przez takie perturbacje, dożyły w
szczęściu małżeńskim późnej starości?? Są.. tylko postaciami z
bajek? Nie istnieją? A, skoro istnieją, to.. może jednak różnie
bywa, hę?;)


> Sam kiedys myslałem inaczej (...)

..i akurat TWOJE życie zweryfikowało Twoje poglądy.. na szczęście
życie, to nie kalka, nie każdy żyje tak samo, prawda? A skoro Ludzie
są szczęśliwi, żyjąc różnie, to znaczy, że jest do tego szczęścia i
spełnienia wiele dróg, nie tylko Twoja.. Skąd więc tem mentorski ton
nieomylności.. przypadkiem sam siebie nie przekonujesz, że dobrze
postąpiłeś?:) Po co? Inni nie mogą mieć innych patentów na życie baz
ryzyka, że podsumujesz je "ja jestem realistą - Ty nie, bo masz inne
podejście"? Przekonany o słuszności swoich wyborów Człowiek nie musi
sięgać po takie teksty..


> Ja jej nie bronię - sam dałem szanse naiwnie i głupio kiedyś i
tylko
> zmarnowałem czas, energię, kasę i nerwy.

Tylko, że w Jej przypadku może być zupełnie inaczej, nie Wszyscy są
Twoją Byłą, która szansę zmitrężyła.. ciasne te twoje myśli coraz
bardziej..




> To się nazywa szantaż - i co?

A to jak się nazywa? :


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=70181972&a=70182193
Pamiętaj, co wcześniej pisałeś, bo niechcący skrytykowałeś swój
własny patent;)

Ja zmykam, miłego dnia i szerszego horyzontu życząc:)

aha.. ps.

[p_k_79]

jeśli idzie o spojrzenie, jak Twoje, subiektywne i rewidowanie
poglądów.. ja je akurat zrewidowałam w drugą stronę - do dziś
żałuję, że kiedyś nie umiałam dać drugiej szansy. Oboje żałujemy,
ale jest już za późno. A wystarczyło poczekać, zamiast działać
impulsywnie, od razu wywaląjąc Kogoś ze swojego życia.. Na to zawsze
jest czas.

Pa:)

[glosatorr]

p_k_79 napisała:

> jeśli idzie o spojrzenie, jak Twoje, subiektywne i rewidowanie
> poglądów.. ja je akurat zrewidowałam w drugą stronę - do dziś
> żałuję, że kiedyś nie umiałam dać drugiej szansy. Oboje żałujemy,
> ale jest już za późno. A wystarczyło poczekać, zamiast działać
> impulsywnie, od razu wywaląjąc Kogoś ze swojego życia.. Na to
zawsze
> jest czas.
>
> Pa:)

Ja nie znam Twojej historii - więc nie moge się w niczym
ustosunkowac. Ja np. dałem szansę, dałem ich wiele i byłem
skończonym idiotą. Nie wstydze się do tego przyznać. I nie załuję
nawet swoich durnych decyzji - bo dzieki nim dzisiaj jestem lepszym,
mądrzejszym facetem, śpię spokojnie i mam tę świadomość, że zrobiłem
wszystko. Ale gdybym wtedy miał tę wiedzę, jaką mam dzisiaj -
zrobiłbym dokładnie to co napisałem. Bez mrugnięcia okiem. I dlatego
napisąłem to co napisałem. A może tobie potrzeba jeszcze czasu?
Nie wiem. Widzisz, potrafię napisac nie wiem.

Miłego dnia/

glosator naprawdę Cie luibię

[al9]

i często mam podobne do Twojego zdanie..
ALE!
mam kłopoty z czytaniem Twoich postów! Masz manierę wkejania cudzych
zdań posuniętą do absurdu.....
Już Ci kiedys zwracałem na to uwagę..
Przemysl to jeszcze raz, proszę
Pozdr
al

[p_k_79]

Ty tak to widzisz, masz oczywiście prawo do samooceny. Ale moim
zdaniem jest krzywdząca.
Nie byłeś głupi, tylko ufałeś - to różnica. To nie zaufanie świadczy
o głupocie i jest naganne (choć współczesny świat każe nam tak
myśleć - "wykorzystujesz - jesteś cool.. dałeś się wykorzystać -
jesteś mięczakiem".. bzdet i odwrócenie moralności). Nawet naiwność
naganna nie jest. Naganne i głupie jest nie docenianie powierzonego
zaufania i danej szansy. A z głupimi Ludźmi być nie warto, więc
słusznie postąpiłeś - odchodząc.

pozdrawiam:)

[glosatorr]

p_k_79 napisała:

> Ty tak to widzisz, masz oczywiście prawo do samooceny.

Dziękuję - ja wiem, że mam prawo do samooceny.

>Ale moim
> zdaniem jest krzywdząca.

A moim nie - jest prawdziwa. Człowiek z głupoty i niewiedzy jak coś źle zrobi,
potem musi umieć się do tego przyznać i być konsekwentnym.

> Nie byłeś głupi, tylko ufałeś - to różnica.

Nadmierne, bezpodstawne zaufanie, ślepe - jest głupotą.
A z naiwności trzeba się wyzwolić a potem dopiero zakładać związki.
Inne rozwiązanie to głupota.

> To nie zaufanie świadczy
> o głupocie

Zgadza się - samo zaufanie - nie. Ale nadmierne, bezpodstawne - tak.

> Nawet naiwność
> naganna nie jest.

U dzieci? Nie - u dorosłych? Jest głupotą.


>
> pozdrawiam:)

[glosatorr]

p_k_79 napisała:

> Jeszcze se cóś dokomentuję;)
> >
> > ja nie jestem pesymistą. ja jestem realista.
>
> Jasne - ale bazującym jedynie na swoim doświadczeniu..

Nie - gdybym bazował wyłacznie na swoim doświadczeniu, radziłbym aby
Autorka wybaczyła i ... zobaczyła jak będzie.
Niestety nie bazuje wyłacznie na swoim doświadczeniu. Bazuję równiez
na doswiadczeniu innych ludzi, moich znajomych, koleżanek, kolegów
oraz na wiedzy, jaką zebrałem przez wiele lat czytając i słuchające
tego co mówili i opowiadali oraz pisali inni.

> a co z
> parami, które po przejściu przez takie perturbacje, dożyły w
> szczęściu małżeńskim późnej starości??

Ja takich nie spotkałem. A Ty spotkałeś?

> Są.. tylko postaciami z
> bajek? Nie istnieją? A, skoro istnieją, to.. może jednak różnie
> bywa, hę?;)

A istnieją? Jak istnieją - dla mnie beda wyłacznie wyjatkiem
potwierdzającym moją regułę. Bo nie zliczę juz ile wysłuchałem
opowieści, gdy jedna strona wciąż kochając i łudząc się, że
wybaczając wskrzesze obumarłe uczucia w osobie nielojalnej,
cierpiała tyle, że w końcu doszła do wniosku, który ja umieściłem w
swoich tekstach: Jeśli raz lew posmakuje ludzkiego mięsa, zawsze
będzie pragnął go posmakować.

>
>
> > Sam kiedys myslałem inaczej (...)
>
> ..i akurat TWOJE życie zweryfikowało Twoje poglądy..

Oczywiście.

> na szczęście
> życie, to nie kalka, nie każdy żyje tak samo, prawda?

Oczywiście. Ale jak napisałem wyżej, nie spotkałem jeszcze w życiu
(może kiedyś spotkam, kto wie?) pary, która przeszła zdradę i po
zdradzie było wspaniale. Może ktoś potrafi dokonać na swoim mózgu
np. wycięcia tego akurat ośrodka odpowiedzialnego za złe wspomnienia
i np. w czasie kłotni nie rzuci "wybaczonej osobie" - a ty mnie
zdradzałeś! Może... oczywiście, mozna mieć wiarę co góry przenosi,
ale jesli miłosci by ktoś nie miał byłby.....

> A skoro Ludzie
> są szczęśliwi, żyjąc różnie, to znaczy, że jest do tego szczęścia
i
> spełnienia wiele dróg, nie tylko Twoja..

Nie wątpię - tylko jak mi pokażesz taką parę, która np. przeszła
emocjonalną zdrade i nielojalność i pozostała szcześliwa - wtedy
uwierze. Będę więc dalej takim niewiernym Tomaszem, ok? Mogę?

>Skąd więc tem mentorski ton
> nieomylności.. przypadkiem sam siebie nie przekonujesz, że dobrze
> postąpiłeś?:)

O nie - ja nie mam nawet cienia wątpliwości, że posapiłem źle.
Wprost przeciwnie, mam same dowody na to, że postapiłem własciwie ;))
Natomiast prosze odrózniac ton mentorski od tonu zawierającego 100%
pewności co do treści jaką tu umieszczam. Tak - jestem pewien tego
co pisze a jak mam watpliwości, to pisze o nich.
Ja rozumiem, że teraz jest trendy być takim wahającym się, mającym
watpliwości, podważającym wszystko człowiekiem. Ale ja nie jestem
trendy.

> Po co? Inni nie mogą mieć innych patentów na życie baz
> ryzyka, że podsumujesz je "ja jestem realistą - Ty nie, bo masz
inne
> podejście"?

Ależ mogą mieć i powtórzę to co pisałem, piszę i z racji tego, że
nie kazdy zagląda na stronę, jaką umieszczam w swojej stopce, gdzie
to wyjaśniam na samym poczatku: Ja bardzo się ciesze, jesli ktoś mi
nie wierzy, robi swoje i sam się na końcu przekonuje - czy to on/ona
miał rację czy jakis anonimowy facet z sieci o nicku Glosator.
Ja tu tylko wyrażam swoje poglądy, opinie i przekonania. Nie jestem
wyrocznią. Ktoś może mi przyznac rację lub jej zaprzeczyć. Wolność
jest w kraju i nalezy z niej korzystac ;)) równiez wolnośc wyboru
opcji. Dlatego zachęcam do tego, aby czytając mnie ludzie czasami
się zastanowili, przemysleli to co przeczytają i podjeli własne
decyzje zupełnie nie kierując sie moimi.

> Przekonany o słuszności swoich wyborów Człowiek nie musi
> sięgać po takie teksty..
>
tak myslisz? No to super. Ja odpowiadałem autorce tego wątku a teraz
odpowiadam osobom, które ze mną polemizują. Nie tworze tutaj jakiejś
filozofii. Życie zawsze weryfikuje kto ma rację. ja jej wcale nie
musze mieć, prawda? Załóż że jej nie mam i zyj jak uważasz za
stosowne. Nic mi do tego.


>

> > To się nazywa szantaż - i co?
>
> A to jak się nazywa? :
>

>
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=70181972&a=70182193
> Pamiętaj, co wcześniej pisałeś, bo niechcący skrytykowałeś swój
> własny patent;)

To co pisałem w cytowanym wątku - dotyczył zupełnie innej
historii. :-)

>
> Ja zmykam, miłego dnia i szerszego horyzontu życząc:)
>

Mój horyzont jest szerszy - ale przeciez nie chodzi o to bym musiał
Ci to udowadniac, prawda? Ty wiesz lepiej :_)) Miłego dnia zyczę :-)

[p_k_79]

>
> Nie - gdybym bazował wyłacznie na swoim doświadczeniu, radziłbym
aby
> Autorka wybaczyła i ... zobaczyła jak będzie.

No nie zgodzę się:) Wniosek ostateczny z Twoich doświadczeń jest
taki, że dać szansy i wybaczyć nie warto, bo i tak się zawiedzie -
reszta, to jedynie droga, jaką do niego doszedłeś.



Bazuję równiez
> na doswiadczeniu innych ludzi, moich znajomych, koleżanek, kolegów
> oraz na wiedzy, jaką zebrałem przez wiele lat czytając i
słuchające
> tego co mówili i opowiadali oraz pisali inni.

To tak, jak ja.. czyli jednak bywa różnie, skoro tę wiedzę inną
posiadamy:)



>
> Ja takich nie spotkałem. A Ty spotkałeś?

Owszem. Mam przykład we własnej Rodzinie.



>
> A istnieją? Jak istnieją - dla mnie beda wyłacznie wyjatkiem
> potwierdzającym moją regułę. Bo nie zliczę juz ile wysłuchałem
> opowieści, gdy jedna strona wciąż kochając i łudząc się, że
> wybaczając wskrzesze obumarłe uczucia w osobie nielojalnej,
> cierpiała tyle, że w końcu doszła do wniosku, który ja umieściłem
w
> swoich tekstach: Jeśli raz lew posmakuje ludzkiego mięsa, zawsze
> będzie pragnął go posmakować.

To żaden przykład. Lew nie ma zdolności świadomego wyciągania
wniosków, nauki na błędach i sumienia. A owo sumienie odzywa się
dopiero po tym, gdy coś zrobimy po raz pierwszy źle. W chwili, gdy
czegoś złego próbujemy, jest nam dobrze - potem sumienie karze (albo
zupełnie milknie - ja nie wykluczam żadnej możliwości, w
przeciwieństwie do Ciebie) na tyle surowo i długotrwale, że nie mamy
ochoty przeżywać takich wewnętrznych katuszy nigdy więcej (Dziecko
raz wkłada rękę w ogień - więcej nie da się skusić pociągającym
ciepłem kolorowego płomienia, bo zna bolesne konsekwencje zanurzenia
w nim dłoni).




>
> Oczywiście. Ale jak napisałem wyżej, nie spotkałem jeszcze w życiu
> (może kiedyś spotkam, kto wie?) pary, która przeszła zdradę i po
> zdradzie było wspaniale. Może ktoś potrafi dokonać na swoim mózgu
> np. wycięcia tego akurat ośrodka odpowiedzialnego za złe
wspomnienia
> i np. w czasie kłotni nie rzuci "wybaczonej osobie" - a ty mnie
> zdradzałeś! Może... oczywiście, mozna mieć wiarę co góry przenosi,
> ale jesli miłosci by ktoś nie miał byłby.....

No bez żartów:) W kłótni mówimy wiele rzeczy, jakich nigdy byśmy nie
powiedzieli, łącznie "po co ja w ogóle za Ciebie wychodziłam"?? Albo
opieramy się na wspólnej, trzeźwej rzeczywistości, albo na chwilach
negatywnych emocji w kłótniach. Jeśli na tym drugim, to może od razu
zostańmy pojedynczymi egzemplarzami, żeby nigdy Nikogo nie urazić i
nie być urażonym?


>
> Nie wątpię - tylko jak mi pokażesz taką parę, która np. przeszła
> emocjonalną zdrade i nielojalność i pozostała szcześliwa - wtedy
> uwierze. Będę więc dalej takim niewiernym Tomaszem, ok? Mogę?
Możesz:) Jak wyżej nappisałam, taką Parę/Pary mam w Rodzinie. Mąż
zdradzał Żonę z Jej Siostrą. Zdarzyło się lat temu niemal
trzydzieści. Obie Pary pozostały ze swoimi Małżonkami - jedni są
szczęśliwi, jak nastolatki nadal. Drudzy prowadzą szare życie, jak
większość Małżeństw w Ich wieku i z Ich stażem. Nie przypominam
sobie, żeby kiedykolwiek Któreś wypomniało np. po pijanemu na
jakiejś rodzinnej imprezie, gdzie była cała czwórka, że w
przeszłości to.......
Możliwe?
Jasne, że możesz mi nie wierzyć na słowo, ale.. ja Tobie też nie:)
Zakładam, że rzeczywiście opisujesz, jak i ja, fakty:) W inny sposób
sobie tego nie udowodnimy przecież:)

>
> O nie - ja nie mam nawet cienia wątpliwości, że posapiłem źle.

Wiesz, że chodzi mi o decyzję ostateczną, nie o drogę do niej..
kombinujesz Waść;PP



> Natomiast prosze odrózniac ton mentorski od tonu zawierającego
100%
> pewności co do treści jaką tu umieszczam.

Ja mówię o odbiorze - wiesz, że to się czasem całkowicie rozmija z
intencjami nadawczymi;)



Tak - jestem pewien tego
> co pisze a jak mam watpliwości, to pisze o nich.
> Ja rozumiem, że teraz jest trendy być takim wahającym się, mającym
> watpliwości, podważającym wszystko człowiekiem. Ale ja nie jestem
> trendy.

Bynajmniej. Ja widzę, że teraz panuje trend na pewnego siebie i
własnych decyzji Człowieka. Przy czym jest to ok.. znaczy byłoby,
gdyby nie trend dodatkowy - podejmowanie owych decyzji w biegu,
często nie na podstawie przemyśleń i siebie, tylko na podstawie
pseudoporadników (w mojej wersji: bezradników) z serii "jak żyć".
To, moim zdaniem, droga donikąd.



> tak myslisz? No to super. Ja odpowiadałem autorce tego wątku a
teraz
> odpowiadam osobom, które ze mną polemizują. Nie tworze tutaj
jakiejś
> filozofii.

Powtórzę.. mówię o odbiorze:)



Życie zawsze weryfikuje kto ma rację. ja jej wcale nie
> musze mieć, prawda? Załóż że jej nie mam i zyj jak uważasz za
> stosowne. Nic mi do tego.

Tego akurat nigdsy nie zakładam - po wielu latach obserwacji
zauważam, że zazwyczaj racje są równoległe. Nie ma jednego patentu
na życie. Właściwy to ten, który daje nam satysfakcję, spełnienie,
pozwala się rozwijać i jednocześnie dobrze by było, żeby nie
krzywdzić przy tym Innych. A że Ludzie są różni, to i owych patentów
mrowie:)


>
> To co pisałem w cytowanym wątku - dotyczył zupełnie innej
> historii. :-)

Hehe i znów kombinuje;DD Nie o historię, a o patent na rozwiązywanie
dowolnego problemu mi szło.. i wiesz o tym dobrze;PP



> Ty wiesz lepiej :_))

Bynajmniej.. jedynie INACZEJ:) I o to mi wyłącznie chodzi, byś
tego "inaczej" nie sprowadzał do "gorzej", komentując, oki?:)



Życzę uroczego weekendu:)

[glosatorr]

p_k_79 napisała:


> No nie zgodzę się:) Wniosek ostateczny z Twoich doświadczeń jest
> taki, że dać szansy i wybaczyć nie warto, bo i tak się zawiedzie -
> reszta, to jedynie droga, jaką do niego doszedłeś.
>
Nie - w tym przypadku - a ja czytałem historie Yenny, nic nie da druga szansa.

> To tak, jak ja.. czyli jednak bywa różnie, skoro tę wiedzę inną
> posiadamy:)
>
Jak napisałem, to tak rzadkie przypadki, że mieszczą się w kategorii - Wyjątek
od reguły.


> > Ja takich nie spotkałem. A Ty spotkałeś?
>
> Owszem. Mam przykład we własnej Rodzinie.
>
Bardzo mnie to cieszy, że pomimo zdrady są szczęśliwi, radośni i przetrwali wiele.


>

> Możesz:) Jak wyżej nappisałam, taką Parę/Pary mam w Rodzinie. Mąż
> zdradzał Żonę z Jej Siostrą.

Aaaa :-)) To wszystko zostało w rodzinie ;))) Tak - w takich przypadkach to
rzeczywiście można to przeżyć ;))) I wybaczyć. A trzydzieści lat temu - to
rozejście się, szczególnie w małych miejscowościach, gdzie wszyscy się znają -
graniczyło z cudem a strach przed byciem na językach powodował, że ludzie byli
razem. Jak mówiłem - takie przypadki to wyjątki od reguły.



> Jasne, że możesz mi nie wierzyć na słowo,

Uwierzę - ale powtórzę - są wyjątki potwierdzające regułę.



> Ja mówię o odbiorze - wiesz, że to się czasem całkowicie rozmija z
> intencjami nadawczymi;)
>
Dlatego odbiór osoby z boku jako subiektywne odczucie - jest Twój i nic mi do
tego. Ja nie mam czytając czegoś takiego jak odbiór. Analizuję treść a nie
emocje jakie niosą słowa.

>

> Bynajmniej. Ja widzę, że teraz panuje trend na pewnego siebie i
> własnych decyzji Człowieka.

Ja tego nie dostrzegam. Ja przynajmniej podejmuje decyzje i nie mam z tym
żadnych problemów.


>
> Powtórzę.. mówię o odbiorze:)
>
A ja powtórzę - o odbiorze można mówić, kiedy się słyszy kogoś.
Ja analizuję treść - emocje zostawiam gdzieś tam ;)) Tak więc możesz mnie
odbierać jak chcesz. Ale ale ja odpisując Yennie - ją miałem na myśli, a nie to,
jak mnie odbiorą inni w tym ty. Każdy może wyartykułować swoje zdanie - ona i
tak wyrobi swoje własne.


>
> Tego akurat nigdsy nie zakładam - po wielu latach obserwacji
> zauważam, że zazwyczaj racje są równoległe.

A dla mnie racje są po stronie logicznego wnioskowania.
A życie tylko weryfikuje - poprzez fakty.
Tak jak doświadczenie potwierdza twierdzenia.
Każdy może zweryfikować dowolną teorię.
Nawet poprzez zaprzeczenie jej i postawienie tezy przeciwnej.
Doświadczenie, eksperyment, fakty - są najdoskonalszą formą weryfikacji.

> Nie ma jednego patentu
> na życie.

Ależ jest - żyj logicznie ;))) konsekwentnie ;)))
Oczywiście, można się nie zgadzać z tą teorią ;)

>A że Ludzie są różni, to i owych patentów
> mrowie:)
>
Ależ oczywiście - że są różni. Co wcale nie znaczy, że nie ma pewnych prawd,
prawidłowości, zasad rządzących różnorodnością. Niestety wiem, że będziesz
zasmucona - ale są. I można to akceptować lub nie. Życie samo dokona dowodu
wprost ;))

>
> >
> > To co pisałem w cytowanym wątku - dotyczył zupełnie innej
> > historii. :-)
>
> Hehe i znów kombinuje;DD Nie o historię, a o patent na rozwiązywanie
> dowolnego problemu mi szło.. i wiesz o tym dobrze;PP

Nie - nie wiem. Tamto dotyczyło sprawy męża maminsynka i dylematu jaki miała
żona. A to co tutaj piszę to historia Yenny, która odkrywa romanse męża z
nastolatkami - uczennicami. I chociaż widzisz tam jakieś podobieństwa, patenty -
to wyłacznie drogą porównania. Tak, wyznaję zasadę, że proste rozwiązania są
najlepsze. Oszczędzają czasu, łez i energii. Dlatego to, iż znajdujesz
podobieństwa - wynika nie z patentu, tylko z tego, iż ja mam umiłowanie do
prostych rozwiązań (wcale nie łatwiejszych).


>
> Bynajmniej.. jedynie INACZEJ:) I o to mi wyłącznie chodzi, byś
> tego "inaczej" nie sprowadzał do "gorzej", komentując, oki?:)

Powiem tak - pozwolisz, że będę pisał co myślę. I jeśli uznam, że inaczej -
znaczy gorzej - ton napisze to. Ok?

>
>
>
> Życzę uroczego weekendu:)

Wzajemnie ;)

Yenna postaw warunki

[al9]

1.zmiana zawodu. facet sie nie nadaje do pracy w szkole. ma za słaby
charakter (juz nie chodzi o pokusy związane z atrakcyjnymi
maturzystakami, ale w ogóle sprzeniewierzenie zasadom etyki zawodu)
2.zmiana miasta. wcześniej pisałaś, że rzuciłaś dla niego wszystko.
Odzyskaj to. Wróć do siebie. Inwestuj w siebie.
Poza tym Ty teraz wybaczysz, a za chwilę demony przeszłości i tak
wypłyną....

Macie szansę, ale kwiaty nie wystarczą....
Pozdr
al
al

[azmb]

Przeczytałam wszystkie wpisy, niektóre dwa razy...Mam za sobą już
długie życie, więc chyba też i doświadczenie:)dlatego śmiem zabrać
głos. Dać szansę, czujnie obserwować, nie ufać, patrzeć podejrzanemu
mężowi "na ręce", zmieniać mieszkanie a nawet miejsce
zamieszkania... Boże,ileż zachodu, ileż wiary w to,że kiedyś stanie
się cud i jego wyjścia z domu, telefony, rozmowy, posiedzenia przy
kompie to już nie flirty... Pomyśl, ile trzeba mieć wiary w to, że
jego siedzenie z Tobą, zabawa z dzieckiem to nie kamuflaż a szczera
radość przebywania? Czy uda Ci się pozbyć takich mysli, kiedy mąż
zechce Cię namówić na drugie dziecko? A Ty, Ty chcesz być takim
strażnikiem?

[yenna29]

Azmb - Nie chcę być strażnikiem, zdaję sobie sprawę z tego, że
będzie mi ciężko bo może być tak, że przy każdym dźwięku jego
telefonu będę się zastanawiać czy to aby nie kolejna
nastolatka...Ale może warto spróbować? Po to aby spokojnie móc potem
spojrzeć w lustro i aby niczego nie żałować...

[loppe]

w zasadzie - z uwagi na pewna niedojrzałość czy nieopanowanie -
nadzór kuratorski może Mu chyba tylko pomóc, ale ja też bym się nie
zgodził na taki etat nadzorczy

[loppe]

tzn. jakbym miał babie gadu-gadu i inne dobrodziejstwa techniki
kontrolować

postaw warunki i nie zapomnij

[glosatorr]

by w rewolwerze przystawionym meżowi do skroni nigdy nie zabrakło
kulek... a nie daj Boże sprawdź, czy tam nie ma slepaków!

[azmb]

Życzę Ci jak najlepiej, uwierz:) Nie mam żadnej rady, którą chcę Ci
dać, stawiam tylko pytania, bo przejechałam się "równo" na męskich
obietnicach. Mój mąż nie dotrzymywał słowa w zasadniczym temacie. A
był najważniejszym mężczyzną w moim życiu, więc rozczarowanie było
tym boleśniejsze.
Niech Ci się uda!!

[herbatka.jasminowa]

Daj mu szansę, ale tylko tę jedną i zarazem ostatnią.Postaw jasno warunki i obserwuj jak je spełnia, myśle ze wszyscy tutaj maja dużo racji, np. glosatorr.
Jeśli facet i tym razem "polegnie"- zabierz dziecko i odejdź.

No mercy.

[czerwone_francuskie]

nie dawaj mu drugiej szansy. daj mu OSTATNIA.
Wierze, ze zaslepiony czlowiek moze popelnic blad.
Wierze, ze moze popelnionych czynow zalowac.
Ale tu nie wystarcza lzy i kwiaty. Jakie to beznadziejne - kwiaty w zamian za
tyle krzywdy...Tu trzeba konkretow - i to on powinien z nimi wystapic i
zobowiazac sie do przestrzegania regul: zero gg, telefonow od uczennic, zmienic
nr komorki, odciac internet w domu i koniecznie udac sie do psychologa, ktory
zinterpretuje problem, nie znajduje normalnym, ze dorosly mezczyzna traci glowe
dla swoich uczennic. to jest naganne i skandaliczne.
zmienic miasto, czemu nie. odciac sie.
nie moze byc tak, ze on pod Twoim przymusem zrezygnuje z gg etc etc...to nie
jest kara jaka mu wymierzasz za niegrzeczne zachowanie.
on, z wlasnej, nieprzymuszonej woli, powiniem podjac takie kroki jako
konsekwencje wlasnej glupoty. pytanie, czy jest na tyle dojrzaly i czy zal i
skrucha jest szczera, czy jest wywazona kalkulacja.
ALe to musisz ocenic sama.

DOWODY!!!

[bomba44]

Yenna:

Ty mu wybacz i daj mu ostatnią szansę.

ALE DOWODY WINY MĘŻA PRZEKAŻ DO PROKURATURY, SZKOŁY W KTÓREJ PRACOWAŁ I RODZICÓW
DZIEWCZYNEK, UCZENNIC, KTÓRE PRÓBOWAŁ UWIEŚĆ.

I pozwól prokuraturze zdecydować, czy on popełnił przestępstwo, czy nie.

I pozwól szkole ocenić, czy on postąpił zgodnie z etyką zawodową i ze
standardami pracy w tej szkole.

I pozwól rodzicom ocenić, czy on postąpił zgodnie z ich oczekiwaniami wobec
pracowników oświaty, którym oni powierzają swoje dzieci.

A Ty jemu wybacz i daj mu drugą szansę (oczywiście jeśli chcesz).


PS. Obserwuję ten wątek od dłuższego czasu i jestem zszokowany. Jeżeli on
popełnił przestępstwo, a Ty nikogo nie powiadomisz, to jesteś współwinna
przestępstwa. Jeżeli on nie popełnił przestępstwa, to powinnaś być spokojna, że
prokuratura, szkoła i rodzice po zbadaniu sprawy orzekną, że on ma czyste
sumienie, i wtedy możesz mu wybaczyć bez żadnych wątpliwości.

Pozdrawiam, i życzę więcej empatii, bo na razie to wydaje mi się że myślisz
TYLKO o sobie i swoim związku. Ciekaw jestem jak byś postąpiła, gdyby to twoje
dziecko (wraz z innymi dziećmi) molestował nauczyciel w szkole. Też byś
siedziała cicho i zastanawiała się czy temu nauczycielowi osobiście wybaczyć czy
nie?

[loppe]

Nie no, seks z nie pamiętam 15 czy 16 lat liczącą osobą jest granica
przestepstwa w Polsce, a on flirtował przecież powyżej tej granicy
wieku

[bomba44]

To jest moim zdaniem ważniejsza i bardziej ogólna sprawa wykraczająca poza ten
wątek. W związku z tym zakładam na ten temat nowy wątek i tam sugeruję kierować
dalsze odpowiedzi.

loppe idź też do lekarza!!!!!!!!

[al9]

loppe 26.10.07, 16:50 Odpowiedz

Nie no, seks z nie pamiętam 15 czy 16 lat liczącą osobą jest granica
przestepstwa w Polsce, a on flirtował przecież powyżej tej granicy
wieku
-----------------------------
flirt z zależna od siebie uczennicą?
to nie flirt to molestowanie. I nawet gdyby były pełnoletnie - czyn
karalny

a etyka zawodu?
a uczciwość i zasady?
loppe nie zyczę ci zebys posyłając dziecko do szkoły zastanawiał sie
czy nauczyciel będzie z nim "flirtował"
jestem beznadziejnie zasmucony twoją wypowiedzią..
al

[artemisia_gentileschi]

Pol biedy gdyby chodzilo o romansowanie z osoba dorosla, ale z
uczennicami? IMO to cos wyjatkowo obrzydliwego, tu nie chodzi tylko
o Ciebie, ale rowniez o te nieszczesne malolaty. A jesli ktoras lub
jej rodzice naglosnia sprawe? Odium spadnie i na Ciebie. Na Twoim
miejscu zlozylabym pozew o rozwod, rowniez dla wlasnego i dziecka
spokoju.

[krissdevalnor100]

Yyyy... za łatwo jakoś. Ja bym go i tak wyp***ła z domu. Mam nadzieję;)
Bo jak mu od razy przebaczysz, to za miesiąc będzie robił to samo czując, że o wybaczenie łatwo w sumie :/

[zipka]

Zmieni się na jakiś czas, 3 miesiuące może, potem wróci do swoich zwyczajów, a
ty bedziesz sie z nim męczyć. Wyrwij chwasta!