Kay Redfield Jamison

[lookfor84]

K.Redfield Jamison, amerykanski psycholog i terapeuta zajmujaca sie
zaburzeniami afektywnymi, ktora sama jednoczesnie choruje na psychoze
mianiakalno-depresyjna, w swoim pamietniku opisala niezwyklosc tej
choroby: "Dzieki niej przezywalam wiecej i glebiej; mialam wiecej doswiadczen
i byly one bardziej intensywne; kochalam mocniej i bylam mocniej kochana;
smialam sie czesciej, poniewaz czesciej plakalam; bardziej docenialam wiosne,
poniewaz przezylam wiecej zim; bylam bliska smierci i wyrazniej niz inne
osoby dostrzegalam jej potege- i potege zycia(...)Widzialam rozmach, glebie i
ogrom swojego umyslu i serca, a takze poznawalam wlasna wrazliwosc.Gdy bylam
w depresji, poruszalam sie po mieszkaniu, czolgajac sie na rekach i kolanach
i trwalo to miesiacami.Ale w stanie normalnym, a zwlaszcza maniakalnym,
poruszalam sie szybciej, myslalam szybciej i kochalam intensywniej niz
wiekszosc ludzi, ktorych znalam."Polecam "Niespokojny umysl" jej autorstwa,
bardzo optymistycznie nastawia.Czy Wam tez towarzyszy przekonanie o tym, iz
czujecie silniej niz wiekszosc ludzi?

[miriam11]

Niestety tak. Piszę "niestety" bo często wolałabym czuć mniej i przez to mnie
obrywać. Mniej przeżywać, a przez to mniej - nie lubię tego słowa - cierpieć. Bo
pewne odczucia, jak się je potem widzi niejako z oddali, okazują się potem
wyolbrzymione.
Chociaż z drugiej strony, przecież te dobre rzeczy też odczuwam mocniej niż inni
i przez to potrafię często cieszyć się jak głupia tam, gdzie ktoś może nie
dostrzegłby powodu do radości. A to plus dla mnie. Czasem mam wrażenie, że
niektóre stany emocjonalne przeżywam jak dziecko - ono potrafi się cieszyć z
byle bzdeta, bo odkrywa świat, ale i zranić je łatwo, prawda?

-
Pomóż zwierzakom:
www.theanimalrescuesite.com/cgi-bin/WebObjects/CTDSites.woa

[lookfor84]

Jak dziecko, dobrze powiedziane, ja mam to samo!!chyba rzeczywiscie czujemy
wiecej, mocniej i glebiej.Kuzwa, mam tego dosyc.Z calych sil odpycham od siebie
mysl, ze cos mi jest.Ale skoro moj lekarz mi kaze brac leki, chyba jednak cos
mi jest.Myslalam,ze po prostu jestem wrazliwa dusza.I tyle.Moj kolega, ktory
studiuje psychologie, wmawia mi,ze mam po prostu blokade i nie moge sie uczyc.A
skad ta blokada, kuzwa mac?Moja mama mi powtarza,ze wmawiam sobie swoje dziwne
stany.No i doszukalam sie tego, stres nasila objawy choroby.Voila.

książka istotnie bombowa n/t

[lolinka2]