O co chodzi??

[izuss1]

Czy jakaś bardziej kumata - zwłaszcza w kwestii "języka lengłydż" -
dusza mogłaby mi wyjaśnić co tu się właściwie dzieje?
Widziałam już kiedyś coś podobnego na blogu Eunny - zresztą jest on
zalinkowany w jednym z tych postów. Domyślam się, że jest to sposób
wykonania rozpięcia/pęknięcia w dzianinie. Ale a)metoda wydaje mi
się strasznie skomplikowana, b)jak to się dzieje, że to się nie
pruje?

brooklyntweed.blogspot.com/2007/04/primed.html
brooklyntweed.blogspot.com/2007/04/send-for-reinforcements.html

Pozdrawiam - iza

[mjermak]

Ja wiem tylko, ze jest to technika pozwalajaca na rozciecie
dzianiny, szczegolnie przy wzorach 'norweskich", gdzie latwiej jest
robic jednym ciagiem, zeby zrobic albo rozciecie pod szyja albo
przeciac calosc tak, aby miec sweter rozpinany. Mam gdzies ksiaze o
Skandynawskich swetrach, historii tam troche jest, wzorow i technik
i tam jest ta metoda opisana. Ale dla mnie wyglda zbyt przerazajaco
zeby sie nawet zmierzyc.

[jokaer]

no własnie, kiedys juz pisalam o tym , jak w Danii robią swetry na okrągło we
wzory wrabiane bo jest łatwiej,
a potem rozcinają, ale zawsze sie zastanawiałam , że to sie nie nadpruje ?

[mjermak]

bo wlasnie ten scieg, pokazany na zdjeciach zapobiega temu
rozlazeniu sie i pruciu. Tzn tak mowia ale ja tam sie boje. Inan
sparwa, ze faktycznie te dunskie swetry wodzialam i ogldalam, one sa
jeszcze wokol obszyte dekoracyjna tasma i w ogole robione z welny i
dosc scisle wiec generalnie nie ma sie tam co rozlazic jak sie
polapie przed przecieciem te oczka. Ten scieg to chyba tak "dziala"
jak owerlock w maszynie.
Ale nadal nie mam odwagi,zeby sprobowac.

[erin25]

Myślę, że "łapię" ten sposób, bez rysunków trudno opisać. Czy się
sprawdza nie wiem.
Angielski znam słabo, jeśli źle to zrozumiałam, proszę jakąś miłą
osobę o poprawiene.
Zrozumiałam, że Jared dokumentuje proces steeking( moje tłumaczenie=
proces zamykania oczek) aparatem fotograficznym i jego sposób użyć,
jako suplement do innych online podręczników. On użył metody Eunny's:

www.eunnyjang.com/knit/2006/01/the_steeking_chronicles_part_i.
html
Więcej fotek Jareda z tego procesu:
www.flickr.com/photos/68971937@N00/sets/72157600048140052/
Pisze, że jest kilka sposobów wykonania. Są wspaniałe, włochate i
klejące( kleiste??) przędze, to jest najłatwiejsze i nie musi być
wzmocnione wcale. Można maszynowo, ale on tego nie pochwala. Jared
zastosował łańcuszki szydełkowe. najważniejsze, aby to robić tylko
wyłącznie przy wyrobach z włókna pochodzenia zwierzęcego, raczej
klejącego, wełna zawsze jest perfekt. Pisze, aby użyć przędzy "
lżejszej wagi"( chyba chodzi o bardziej cienką), niż sweter, który
robiłeś. On użył wełny KnitPiks Telemark w kolorze musztardowo
żółtym, aby zrobić proces jaśniejszy wizualnie( dla ciebie i dla
mnie) i dodać interesujący akcent we wnętrzu zakończonej pracy.
5 środkowych oczek( ścieg trykotowy) zarezerwował jako obszar dla
steek( zamykanie szydełkowym łańcuszkiem) i będzie on po skończeniu
schowany. Czerwoną wełną zaznaczono miejsce, gdzie nastąpi cięcie.
Zostawia kawałki przędzy z obu ston(góra, dół), aby dla
zabezpieczena linii cięcia, wszyć kawałki igłą( w domyśle- kawałki,
tu gdzie robi łańcuszkiem).

[erin25]

Link Eunny trochę źle wklejony, poprawiam:
tiny.pl/5lvn
Strona Eunny- tak zrozumiałam:
Szydełkowe zamknięcie opisane dalej w Meg Swansen's- Sweaters From
Comp( link do Amazon).
Do szydełkowego zamknięcia użyć nieparzystej liczby oczek.
Metodę wykonania pokazala na przykładzie 3 " ciągów" oczek. Do
cięcia użyć cały środkowy 1 ciąg oczek( ale nie między dwoma
ciągami).
Na rysunku- niebieski ciąg to ten, który będzie przecinany i to co
czarną linią zaznaczone, należy przeciąć( określam to jako "centrum
cięcia".
Chodzi o to, że każde oczko zrobione drutami tworzy kształt litery V.
Krawędź utworzona szydełkowym łańcuszkie powinna być mocno napięta,
ale tak, aby nie ściągała wyrobu. Można użyć szydełka o mniejszym
rozmiarze, czyli u niej robótka drutami 3,5; szydełko nr 3.
Robótkę ułożyć tak, aby lewa strona szydełkowego zamknięcia była
przed tobą.
Mój dopisek- jeśli damy fastrygę przez cały środkowy ciąg ocze,
łatwo złożymy robótkę na pół, aby oddzielić część, którą będziemy
robić później.
Najpierw robimy zaczynając od dołu robótki i robimy łańcuszek od
strony prawej do lewej( od dolnej części robótki do np. podkroju na
szyję). Po skończeniu tego odwracamy robótkę drugą stroną do siebie
i robimy np. od podkroju na szyję do dołu robótki.
Tylko nabieramy 2 pętelki na drut.
Szydełko wkłuć tak, aby złapać tylko dwie nitki: tj. skrajną lewą z
ciągu oznaczonego na fotografii na różowo i skrajną nitkę z prawego
ciągu oznaczonego na fofo Eunny kolorem niebieskim; złapać
szydełkiem nitkę z kłębka( włóczki) i przeciągnąć nitkę( mamy 1
oczko), znowu wkłuć szydełko( łapiąc 2 nitki) i przeciągnąć nitkę(
mamy 2 oczka)i jeszcze raz chwycić nitkę z kłębka i przeciągnąć
przez 2 oczka itd.. robimy łańcuszek szydełkowy.

[erin25]

Dalszą część niezbyt rozumiem. Eunny dla bezpieczeństwa(
zabezpieczenia) używa chyba 7 ciągów oczek i 2 wzmocnień.
Jared użył 5 ciągów oczek, czyli:
środkowe fastrygował czerwonym kolorem i uważam, że na szydełko
nabierał 1 nitkę z oczka( z tego "V"), tą najbliższą fastrygi, 1
oczko jako zabezpieczenie i nabierał 1 nitkę, tą najbliższą oczka
będącego zabezpieczeniem.
No i tyle, ja to traktuję raczej jako ciekawostkę i chyba lubię
robić tradycyjnie.

[izuss1]

strasznie to się wydaje skomplikowane, prawda?
i o ile jestem w stanie zrozumiec zastosowanie tej metody przy tych
swetrach skandynawskich, o których pisałyscie, to po co tu?

[erin25]

Może chciał spróbować metody " cięcia"? Skomplikowany jest tylko
opis, skrótowo robi się ściegiem łańcuszkowym. Podobnią metodą można
szydełkiem zszywać dzianinę, zamiast igłą, ale wtedy na szydełko
łapie się po dwie nitki z oczek( oczko to co jest przed brzegowym).
Ja ścieg łańcuszkowy stosuję jeszcze do innych rzeczy, mój opis nie
jest wiernym tłumaczeniem, raczej tym, jak zrobiłabym na podstawie
fotografii( + słownik angielskiego, + program tłumaczący strony
internetowe).
Ogólnie zaczął opis, że bardzo lubi wyroby bez szwów. Na jego
stronie są też fotki Baby Suprise Jacket:
//www.flickr.com/photos/68971937@N00/565464664/
Może taka moda tam panuje.
Ogólnie wynika,że to jest bardzo ryzykowne. Sweter chyba wykonał
według Elizabeth Zimmermann, a reszta metodą Eunny.

[erin25]

Nie pruje się chyba dlatego, że włoski się sklejają. Ponad moje
możliwości zrozumieć dokładnie co pisze Eunny( i brak czasu), ale
chyba tam coś było o użyciu śliny, o filcowaniu. Więcej tych oczek
dają jako zabezpieczenie, bo może zdarza się, że trochę się to pruje
i aby nie poszło dalej, a przy wykańczaniu przez Jareda, to zostaje
po lewej stronie roboty( więc nie widać??)
Cięcie należy robić bardzo ostrożnie, ostrymi nożyczkami, po 1
przęśle( jednej nitce), aby nie rozciąć czegoś innego.
Ale ogólnie i tak nie rozumiem po co tak się męczyć, pewnie dla
satysfakcji, że opanowało się trudą technikę.