kobiety wobec mobbingu

[madame_charmante]

Witam :)
Chciałam Wam zadać pytanie, bo jestem ciekawa, jak to jest
właściwie z kobietami i mobbingiem.
Niedawno zmieniłam pracę, własnie z tego powodu. Przez ponad dwa
lata byłam w pracy szykanowana, poniżana, zarzucana pracą. Byłam
rozliczana z tego, ze ktoś inny czegoś nie zrobił, kwestionowano
moje kompetencje etc etc. Doszło do tego, ze cokolwiek nie
powiedziałam, choćby o pogodzie, było komentowane chamskimi
odzywkami. Przestałam się więc odzywać, wchodzic do pokoju
socjalnego, unikałam w miare możliwości kontaktu z szefową.
Koleżanki z pracy widziały to, współczuły mi... Ale nic więcej.
Jedyne co od nich slyszalam to : "szukaj innej pracy nim cię
zajedzie na śmierć". Mąz mi doradzał sąd pracy - jednak wiem, że
nawet te bliskie koleżanki nie zgodziłyby się zeznawać, więc dalam
spokój.
Odbiło to sie na moim zdrowiu. Rozchrowałam się tak, że musiałam
się leczyc przez rok ( na urlopie zdrowotnym). Doszłam do siebie,
zmieniłam , jak pisalam, pracę. Jednak został mi żal i takie
pytanie - czy wszedzie kobiety spuszczają glowę i udają, że nie
widzą, gdy ktoś szefowa/szef niszczy ich koleżankę ?

[cloclo80]

Twój man to kupa dziada. Powinien zabrać ci stamtąd czym prędzej a nie nastawiać
do boju. Zdrowie jest tylko jedno.

[kag73]

Obawiam sie, ze w dzisiejszych czasach gdzie bardzo trudno o prace a
latwo ja stracic wiekszosc ludzi nie bylaby gotowa nadstawic glowe
za kolege czy kolezanke z pracy, bo wlasnie baliby sie, ze sami
wyleca z roboty.
Ciesz sie, ze masz nowa prace i trzymam Ci kciuki, zeby atmsofera
byla przyjemniejsza niz w tej starej!

[madame_charmante]

Problem w tym, że było wiadomo, że jak skończy ze mną, to zabierze
się za kogoś innego. Nota bene, zadna z nas nie miała z szefową
słodko. Każdej się trafiło "coś miłego". Myślę, ze gdybyśmy
potrafiły się zjednoczyć - musiałaby się zastanowić. Dodam, ze to
instytucja państwowa, więc nie tak łatwo wylecieć, jeśli się ma
podpisaną umowe na czas nieokreślony.

[mamba8]

Dokładnie...co to za mąż, który spokojnie tak na to patrzył dopóki
nie zniszczyłaś swoje zdrowie?


Czy się zdarza mobbing. W jednej firmie dla której pracowałam
zdarzał się w różnych formach wynikało chyba z jakiejś
niedojrzałości szefostwa, bo poziom mobbingu był jak w jakiejś
piaskownicy. Najczęściej dotykało najbardziej nieśmiałych wrażliwych
jednostek (co nie oznacza, że mieli prawo tak postępować). Co do
sprawy sądowej uważam, że trzeba o siebie walczyć a co do szans
najlepiej jakbyś najzwyczajniej uzyskała porady prawnej. Wtedy się
dowiesz czy naprawdę warto. Zdaje się, że w pl zjawisko mobbingu
jest takie bezkarne bo widzą, że im uchodzi.

[cherry.coke]

> Twój man to kupa dziada. Powinien zabrać ci stamtąd czym prędzej a nie nastawia
> ć
> do boju. Zdrowie jest tylko jedno.

W takiej wersji mobbing kwitnie sobie dalej, tylko pan i wladca zaopiekowal sie
biednym koteczkiem.

Szkoda, ze nie udalo sie zorganizowac jakiegos komitetu pracowniczego przeciw
przelozonej, jesli dowalala wszystkim.

[kag73]

No wlasnie, przydaloby sie utrzec nosa takiej szefowej.
Rozumiem tez pobudki meza, jakby nie bylo, warto walczyc o
sprawiedliwosc. Taka szefowa mysli, ze jej wszystko ujdzie plazem.
Moze jeszcze nie jest za pozno, teraz juz Ci na pracy tam nie zalezy.

[mahadeva]

nie wyobrazam sobie, zeby byc taka ciota w pracy
sama widzisz - rok choroby przez jakas babe - gdzie tu sens?

ciota jak ciota...

[madame_charmante]

dorobiłam się takiego traktowania dlatego, ze protestowałam przeciw
łamaniu prawa pracy przez nią. To taki typ szefa, który "usiadł na
stołku" w latach 90, kiedy naprawdę trudno było o pracę. Poczula sie
kobieta Panem Bogiem i tak jej zostało. I na przykład - w związku z
tym, ze mamy ruchomy czas pracy - kazała nam przyjeżdzać do pracy w
sobotnie popołudnie. Odezwałam się, że mamy zapisany w prawie pracy
5 -dniowy tydzień pracy, to mało mi twarzy nie obiła, a jak się
zapluła... Groziła wszystkimi możliwymi restrykcjami - prócz tego,
że mnie zwolni, bo akurat tego zrobić nie mogła.
Problem z PIP - em był taki, ze sprawy finansowe, czyli to co
najłatwiej udowodnic w mobbingu, były zawsze akuratnie regulowane.

Pniom jeżdzącym po moim mężu zadam tylko jedno pytanie : .. miał
siąśc ze mną i plakac ?
czy obić szefowej ryj ? :/
obie opcje uważam za głupie :/
i nie pytam was o to, jak ma reagować mąż, tylko jak kobiety
reagują widząc taką sytuację.

[kobieta_na_pasach]

za mna wstawil sie jeden z szefow.widocznie bylam tego warta. a trwalo to dwa
lata. tej osoby nikt nie lubi. ale ja nie ulegalam tylko sie bronilam slownie.
teraz mam spokoj.

to mialas chyba szczęście

[madame_charmante]

myślę, ze szefostwo wiedzialo lub domyslało się, co się dzieje u
nas, bo bardzo duża była rotacja kadry. Pracowałam tam wiele lat,
byłam cenionym przez szefów pracownikiem. Jednak układy były takie,
ze nie miałam po co iść się skarżyć. Wygodniej im było, gdy ona była
na stołku, bo robiła wszystko , czego żądali, oczywiscie naszym
kosztem.

[stinefraexeter]

Wiesz, twojemu mężowi łatwo było doradzać bój w sądzie pracy... Gdyby chodziło o
jego własnego szefa, nie sądzę by był aż tak waleczny.

Tu naprawdę nie chodzi o płeć, tylko o konkretną sytuację. Mój ojciec również
miał do czynienia z mobbingiem (placówka państwowa) i też odcisnęło się to na
jego (i nie tylko jego, bo problem dotyczył więcej osób) zdrowiu. Łatwo się
mówi: sąd pracy, PIP. Ale jak to wygląda w praktyce? Wieloletnie procesowanie
się z szefem? Jak sobie wyobrażasz współpracę w takiej atmosferze?

Udało ci się zmienić pracę i należy się z tego cieszyć. Miejmy nadzieję, że coś
się zmieni (procedury? przepisy?) i że łatwiej będzie walczyć z mobbingiem.

no właśnie, ten czas..

[madame_charmante]

moj mąz to czlowiek twardy i uparty, i wiem, ze gdyby jemu sie cos
takiego przytrafiło, to by nie popuścił. Potrafi swojemu szefowi
wyrypac prosto w oczy, co trzeba. Chyba dlatego nie potrafił mnie
zrozumiec. Dla niego to było naturalne.
Ja nie jestem taka odporna, więc starałam sie robić uniki ( ktore,
jak wiadomo, guzik dają) i szukac intensywnie pracy. Prowincja
jednak ma wiele zalet, ale jedną wadę - ograniczone mozliwosci
zatrudnienia...
Druga rzecz: w mojej branży kierownicy, dyrektorzy się znają.
Jakbym zyskała opinię awanturnicy - mogłsabym potem co najwyżej
pietruszkę na targu sprzedawać, bo nikt by mnie nie zatrudnił ...